Maciej Stuhr: "Im mniej Jerzego Stuhra, tym więcej taty". Tak mówi o pierwszym roku bez ojca
Zbliża się pierwsza rocznica śmierci Jerzego Stuhra. W programie "Dzień dobry TVN" jego syn Maciej oraz żona Barbara opowiedzieli o wspomnieniach, relacjach rodzinnych i zbliżającym się festiwalu "Stuhralia". "Za chwilę pierwszy dzień ojca bez niego" — wyznał Maciej Stuhr.
Jerzy Stuhr, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów i reżyserów, zmarł 9 lipca 2024 r. w wieku 77 lat. Pozostawił po sobie bogaty dorobek artystyczny i ogromną pustkę – zarówno w świecie kultury, jak i w sercach bliskich. Jego śmierć była ogromnym ciosem nie tylko dla środowiska twórczego, ale przede wszystkim dla jego rodziny. W sobotnim wydaniu "Dzień dobry TVN" jego żona Barbara Stuhr oraz syn Maciej Stuhr podzielili się swoimi refleksjami i wspomnieniami, które – mimo upływu czasu – wciąż są pełne emocji i tęsknoty. Maciej Stuhr o relacji z ojcem: "Wyłania się 'tato', mniej 'Jerzy Stuhr'" Maciej Stuhr pojawił się w programie zdalnie, by opowiedzieć o relacji z ojcem i emocjach, które towarzyszą mu niemal rok po jego śmierci. Zbliżający się pierwszy Dzień Ojca bez obecności Jerzego Stuhra skłonił go do głębokich przemyśleń. — "Właśnie kończymy pierwszy rok, kiedy go nie ma. Za chwilę pierwszy dzień ojca bez niego i potem pierwsza rocznica śmierci. To jest czas, w którym już trochę emocje opadły, a ten obraz wciąż jest bardzo żywy" — wyznał. Artysta podkreślił, że im więcej czasu mija, tym silniejszy jest obraz ojca jako osoby prywatnej — nie ikony kina, ale po prostu "taty". — "Im więcej czasu upływa, tym bardziej wyłania się w mojej pamięci 'tato', mniej 'Jerzy Stuhr'" — dodał. Zobacz też: Z domu wyniósł nie tylko zasady. Jerzy Stuhr przez lata ukrywał coś, o czym nikt nie mówił głośno Barbara Stuhr o prywatnym obliczu męża W studiu pojawiła się Barbara Stuhr, wdowa po aktorze. Wspominała męża jako osobę mało wylewną, ale bardzo ciepłą i przywiązaną do rodziny. — "Czuło się ciepło natomiast to, że on był bardzo do mnie przywiązany i pięknie o mnie mówił, to ja zawsze dowiadywałam się z mediów lub wywiadów" — powiedziała, zdradzając przy tym, że mąż niechętnie okazywał uczucia bezpośrednio. W jednym z poruszających wspomnień przytoczyła sytuację, gdy Jerzy Stuhr mówił: "Siedzę tu samotnie jak pies", kiedy wyjeżdżała z domu. Pomimo oszczędności w słowach, bliscy wiedzieli, że są dla niego ważni. Festiwal "Stuhralia" w Krakowie. Jak uczczą pamięć aktora? Jednym z głównych powodów, dla których Maciej Stuhr wystąpił w programie, był zbliżający się festiwal "Stuhralia", poświęcony twórczości jego ojca. Odbędzie się on w Krakowie w dniach 3–6 lipca 2025 r., tuż przed pierwszą rocznicą śmierci Jerzego Stuhra. W programie festiwalu zaplanowano pokazy filmów, koncert muzyki filmowej, wystawy oraz spotkania z twórcami. Jak zaznaczył Maciej Stuhr, to idealny moment, by wspominać ojca nie tylko z bólem, ale również z radością. CZYTAJ TEŻ: Wnuczka wspomina Jerzego Stuhra w poruszającym wpisie. Łzy same cisną się do oczu Rok bez Jerzego Stuhra. Emocjonalne refleksje jego bliskich Dla rodziny Jerzego Stuhra nadchodzące dni są szczególnie trudne. To czas refleksji, żałoby, ale też chęci pielęgnowania pamięci o artyście. Zarówno Maciej, jak i Barbara Stuhr zgodnie przyznają, że choć ból po stracie jest wciąż obecny, coraz częściej pojawia się także uśmiech — wspomnienie wspólnych chwil, codziennych nawyków i wyjątkowego charakteru Jerzego Stuhra. Zarówno wywiad w "Dzień dobry TVN", jak i zbliżający się festiwal "Stuhralia", to dla nich forma hołdu, ale też publiczne podzielenie się niezwykłą relacją, jaka ich łączyła. ZOBACZ TEŻ: Jerzy Stuhr nie żyje. Z ukochaną żoną tworzył wspaniały związek przez ponad 50 lat Źródło: plejada.pl
Z domu wyniósł nie tylko zasady. Jerzy Stuhr przez lata ukrywał coś, o czym nikt nie mówił głośno
Pradziadek był przekonany, że spełnienie jego marzeń możliwe jest wyłącznie w Warszawie – mieście nad Wisłą. Dziadek znajdował rozrywkę w dość osobliwej zabawie, inscenizując własny pogrzeb. Ciotka natomiast zwykła powtarzać, że wartość kobiety mierzy się liczbą męskich spodni, które zawiesza na sznurze. „Jakby Mrożek spotkał się z Gombrowiczem” – komentował z uśmiechem Jerzy Stuhr. Nic dziwnego, że zdecydował się uwiecznić te niezwykłe „Historie rodzinne”. Zrobił to nie tylko z potrzeby serca, ale i z poczucia obowiązku wobec swoich dzieci. [Ostatnia publikacja na FB: 19.04.2026 r.] Przypominamy archiwalny tekst i zdjęcia, które ukazały się na łamach magazynu VIVA! w 2008 roku. Gabinet Jerzego Stuhra wygląda jak przed laty kancelaria jego ukochanego stryjecznego dziadka Oskara. Na ścianie zresztą wisi jego okazały portret. W gablotce Wojskowy Krzyż Zasługi, który Oskar otrzymał za bohaterską walkę pod Przemyślem w 1914 roku. Obok biblioteczka wypełniona książkami. Część z nich należała do dziadka, resztę kupił Jerzy. Teraz, patrząc na nie, zastanawia się, kto będzie czytał te wszystkie zbiory. „Pamiętam, jak ojciec zaczytywał się w Słowackim. Ale kto to ma teraz czas na Słowackiego”, zastanawia się. On sam zajęty jest od 40 lat. Właściwie od czasu, gdy zdał do szkoły teatralnej. Szybko posypały się propozycje filmowe. Potem zaczął reżyserować i pisać scenariusze. Najbardziej lubi, kiedy w głowie zaczyna mu kiełkować pomysł na film. Wtedy siada w gabinecie i tępo patrzy w ścianę. Kilka miesięcy temu odebrał telefon z wydawnictwa: „Nie napisałby pan książki o swojej rodzinie?”, usłyszał. „A kogo to może obchodzić?”, pomyślał. A potem doszedł do wniosku, że taką książkę jest winien swoim rodzicom, dziadkom, pradziadkom. A wnuczka Matylda? Taka książka to będzie dla niej kopalnia wiedzy o tym, z jakiego świata pochodzi. „Zabieram się do pracy”, postanowił. Początki pisania były żmudne. Na szczęście okazało się, że jedna z krewnych jest od lat zafascynowana historią rodziny. Można było porównać wiadomości, uzupełnić luki pamięci i tak po ludzku powspominać. „W każdym z nas znajdują się jakieś cechy, które dziedziczymy po dziadkach, pradziadkach. Odkrywanie tego to jak wyprawa w głąb samego siebie”. CZYTAJ TEŻ: Wnuczka wspomina Jerzego Stuhra w poruszającym wpisie. Łzy same cisną się do oczu Państwo Stuhrowie 26 lat temu [na rok 2008]. Jerzy nie ukrywa, że to dzięki żonie Barbarze tak naprawdę zrozumiał, jak ważna jest rodzina. „Basia jest matką doskonałą”, mówi. Historia różowego serwisu Stuhrowie nie lubią o sobie opowiadać. Barbara Stuhr, żona Jerzego, rzadko pojawia się w prasie. Podobnie córka państwa Stuhrów Marianna. „To moja żona postanowiła, że sprawy rodziny będziemy zachowywać dla siebie. Jest niezwykle dyskretna. Zawsze pozostawała w cieniu. Byłem ciekaw, czy zgodzi się, aby powstała książka tak szczegółowo traktująca o każdym z nas. Po raz pierwszy nie usłyszałem sprzeciwu. Wtedy też przekonałem się, że to dobry pomysł”. Książka ma jeszcze jednego bohatera – Kraków. Jerzy historię swojego rodu zaczął od roku 1879. Wtedy to jego pradziad Leopold namówił narzeczoną, wkrótce żonę, Annę na przeprowadzkę z Austrii do Krakowa. Przekonywał ją, że tylko tam mogą być naprawdę szczęśliwi. „Nikt w naszej rodzinie nigdy nie potrafił mi wytłumaczyć, dlaczego mój pradziad właśnie Kraków wybrał na miejsce życia. Wiem jednak, że kiedy jego marzenie się ziściło i zamieszkał w końcu w mieście nad Wisłą, poczuł się naprawdę szczęśliwy”. Pradziad nie był biedny. Do Krakowa przyjechał z walizką pieniędzy i od razu założył dobrze prosperującą restaurację. Tutaj na świat przyszli jego synowie: Rudolf, Oskar i Leopold. Po narodzinach pierwszego syna Anna Stuhr w prezencie od męża dostała piękny różowy serwis. Na filiżankach kazał umieścić podobiznę swoją i żony. Anna była szczęśliwa. Zawsze o takim marzyła. Dziś ten ponadstuletni serwis stoi w salonie Jerzego i Barbary. Nikt jednak nie ma odwagi go używać. To największa rodzinna pamiątka. „Tylko fotografii swoich pradziadków nie mam w domu. Oddałem ją do Teatru STU. Kiedy ówczesny dyrektor Krzysztof Jasiński urządzał swój gabinet, poprosił każdego z aktorów, aby przyniósł jakąś pamiątkę. Niewiele myśląc, zabrałem z domu ten portret. I tak Anna i Leopold ozdabiają ściany teatru”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Maciej Stuhr pożegnał ojca. Opublikował zdjęcie, które chwyta za serce Dziadek Leopold z synem Tadeuszem. Jerzy mówi, że to po dziadku męska linia Stuhrów odziedziczyła pewną niedostępność i trudności w okazywaniu uczuć. Fotografia z 1917 lub 1918 roku. Szaleństwa dziadka Oskara Dziad Leopold był zamknięty w sobie, niedostępny. „Właściwie nie miałem z nim kontaktu. Najwspanialsze wspomnienia z dzieciństwa to zabawy z bratem dziadka Oskarem. Był niesamowity”. Dziadek, znany w Krakowie adwokat, był duszą towarzystwa. Kochano go za żarty i wielkie poczucie humoru. Był jakby żywcem wyjęty z książki o przygodach wojaka Szwejka. Najwspanialsze były jednak zabawy, które wymyślał. Jak ta w pogrzeb. „Miał już wtedy chyba z 80 lat. Kiedy przychodził, kładł się do łóżka, patrzył na mnie i z błyskiem w oku mówił: »W nogach już umarłem«. A ja na to krzyczałem: »Dziadku, to skoro w nogach już umarłeś, to zaczynamy pogrzeb na Rakowicach!«. I wtedy Oskar wyliczał wszystkich, którzy na ten pogrzeb zostaną zaproszeni. Ja wtedy święciłem i okadzałem, jak przystało na wzorowego ministranta. A Oskar krzyczał: »Jurunia, czas śpiewać: O clemens, o pia, o dulcis virgo Maria. Za duszę świętej pamięci doktora Oskara Stuhra«. Kiedy kończyliśmy śpiewać, Oskar zaczynał wygłaszać mowę nad swoim grobem: »Żegnamy dzisiaj nestora palestry krakowskiej…«”. Jeszcze dziś na wspomnienie tamtych zabaw Jerzy zanosi się śmiechem. I mówi, że nic go w życiu tyle nie nauczyło, ile te igraszki ze świętościami, które zafundował mu dziad. „Przecież te pogrzeby to był Mrożek pomieszany z Gombrowiczem. Oskar zaszczepił we mnie coś niezwykle ważnego, przekonanie, że śmiech może więcej uczyć niż moralizatorskie tyrady”. Dziadek Oskar sam o sobie opowiadał, że jest wielkim tchórzem. Los jednak chciał, że walczył i w jednej, i w drugiej wojnie światowej. To po wojnie Oskar spotkał miłość swojego życia, Marię Chorąży. „Cóż to była za kobieta. Najbarwniejsza postać w całej naszej rodzinie. Była żoną oficera, który zaginął na wojnie. Dziadka Oskara poznała, szukając śladów po nim. Szybko się w sobie zakochali. Dziadek był babcią Masią, bo tak żeśmy ją nazywali, zauroczony”. Po ślubie z adwokatem Stuhrem babcia Masia zaczęła realizować rzuconą pasję – śpiewanie. Nie mogła żyć bez muzyki. I bez mężczyzn. Jej życiowe motto powtarzane jest ze śmiechem przez wszystkie kobiety w rodzinie Stuhrów: „Kobieta jest tyle warta, ile te portki mężczyzny, które rozwiesza na sznurze”. „A ja do dziś pamiętam, jak, już po śmierci Oskara, gdy nie miała pieniędzy na nowy strój, wycinała z papieru kołnierzyki na sweter. Ona jest dla mnie uosobieniem klasy”. Wspominając babcię Masię, Jerzy ma przed oczami obiady, na które zapraszała go, gdy dopiero co poślubił Basię. „Moja żona była wówczas wziętą skrzypaczką, jeździła na turnée po całym świecie. Babcia Masia po obiedzie mówiła: »To teraz czas na chwilę muzyki«. Basia musiała grać, a babcia śpiewała. Cóż to były za przedstawienia. Masia fałszowała niemiłosiernie, a Basia grała bez mrugnięcia okiem. Świetnie się bawiłem, obserwując ten duet”. CZYTAJ TEŻ: Jerzy Stuhr nie żyje. Z ukochaną żoną tworzył wspaniały związek przez ponad 50 lat Trzy pokolenia Stuhrów: Jerzy, jego ojciec Tadeusz i ukochany stryjeczny dziadek Oskar, znany w Krakowie adwokat i dusza towarzystwa. Z Barbarą Kóską, wziętą skrzypaczką, Jerzy znał się jeszcze od przedszkola. Miłość wybuchła dopiero na studiach. Pobrali się w 1971 roku. Wędrówki rodziców Maciej książki o swojej rodzinie jeszcze nie przeczytał. Jerzy uśmiecha się: „Przeczyta, spokojnie, on tylko potrzebuje czasu i na pewno zrobi to ostatni w rodzinie”. Nauczył się już, że syn wszystko musi robić we własnym rytmie. Nigdy nie starał się go na siłę zmieniać, broń Boże, na swoje podobieństwo. „Dziś myślę, że moją wielką, może nawet największą wadą jest to, że nie potrafię okazywać uczuć. Mam to po ojcu. On był zamknięty w sobie tak samo jak dziadek Leopold. Kiedy wracałem do domu ze szkoły i wiadomo było, że dostałem dwóję, ojciec zabierał płaszcz i wychodził z domu. Przed kłopotami uciekał na kilkugodzinne spacery. To mama, jeśli było trzeba, dawała mi w dupę”. Gdy Jerzy był mały, rodzice mieszkali w Bielsku-Białej. Ojciec, prokurator, ze względu na koligacje rodzinne nie mógł swojego zawodu uprawiać w Krakowie. „Do miasta, w którym mieszkała dotąd moja cała rodzina, przyjechałem już jako student. Kiedy powiedziałem rodzicom, że chcę studiować aktorstwo, powiedzieli, że zgodzą się dopiero wówczas, gdy najpierw zdobędę wykształcenie uniwersyteckie. Wybrałem polonistykę i spakowałem walizki. Czułem się w końcu wolny”. To w Krakowie tak naprawdę rozpoczęło się dorosłe życie Jerzego. „W klubie studenckim Żaczek oświadczyłem się mojej ukochanej Basi. Znaliśmy się właściwie od przedszkola. Ona też pochodziła z Bielska-Białej, ale nasze uczucie wybuchło dopiero na studiach. Dziś jestem pewien, że to dzięki Basi tak naprawdę zrozumiałem, jak ważna jest rodzina. Myślę jednak, że łatwo jej ze mną nigdy nie było”. Jerzy szybko zaczął robić karierę. Bywało tak, że większą część roku spędzał we Włoszech, a nie w Polsce. Kiedy przyjeżdżał, nie potrafił się odnaleźć, wszystko go drażniło. „Miałem często wyrzuty sumienia, bo cały dom był na głowie żony. Pamiętam jednak swoją podróż do Bangkoku. Zacząłem wtedy rozmawiać z jedną ze stewardes, która powiedziała mi: »Wie pan, jak wracam do domu, najpierw jest euforia, a potem nagle orientuję się, że oni mają w domu swoje ścieżki, zajęcia i że ja im po prostu przeszkadzam«. Ze mną było tak samo. Trzy tygodnie wytrzymywałem i już chciałem jechać dalej. Żona chyba się do tego po prostu przyzwyczaiła”. Momentem zwrotnym były rodzinne wakacje. Kilka dni przed wyjazdem okazało się, że Jerzy dostał propozycję roli w filmie. „Nie pojadę. Zostaję”, powiedział. Żona odpowiedziała: „Rozwód” i w liście do męża wyłuszczyła, co powinno być w życiu najważniejsze. „Pojechałem z rodziną. To były nasze najwspanialsze wakacje. Chyba wtedy zmieniły mi się priorytety”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Jerzy Stuhr omal nie pojawił się na własnym ślubie! Pomógł mu... Janusz Rewiński 1982 rok. Jerzy z synem Maciejem. Czy przypuszczali wtedy, że oprócz więzów krwi połączy ich w przyszłości wspólna pasja My dzisiaj Teraz w Krakowie mieszka już jedynie Jerzy z Barbarą. Ich dzieci – Maciej i siedem lat młodsza Marianna – wyprowadziły się do Warszawy. „Marianna tak jak Maciej ma artystyczną duszę. Tyle że wolała ASP. Dziś jest grafikiem”. Jerzy nie może się nadziwić, że dzieci są już takie duże. „To naprawdę niesamowite, że życie tak mija. Kiedy wspominam ich dzieciństwo, to dochodzę do wniosku, że długo nie wiedziałem, że mam jakikolwiek wpływ na dzieci. A niedawno w którejś z książek znalazłem list napisany przez Maćka. Bał się powiedzieć mi, że źle mu poszła klasówka. Czytając to, pomyślałem, że musiałem być bardzo zamknięty w sobie, skoro nie chciał mi tego powiedzieć, wolał napisać. Żona też pisała do mnie listy, tylko Marianna nigdy”. O tym, jak ważny jest dla dzieci, opowiedziała mu żona. „Kiedyś sama wyjechała z dziećmi na narty. Zostałem w domu, bo pracowałem. I żona zadzwoniła do mnie z hotelu: »Słuchaj, to niesamowite, ale Maciek kopiuje całe twoje zachowanie. Kazał nam oddać mu paszporty i tak jak ty trzyma je w swoim portfelu i pilnuje jak oka w głowie«”. Podczas pisania książki Jerzy doszedł do wniosku, że żałuje w życiu jednego. Że nie poświęcił dzieciom wystarczająco dużo czasu. Wychowywać nie można na odległość ani moralizując przez telefon, tylko swoją codzienną obecnością, przykładem. „Na szczęście Basia jest matką doskonałą”, mówi. Teraz, kiedy w Krakowie zostali już tylko we dwoje, Basia mówi, że tęskni za dziećmi. Pewnie dlatego w końcu namówiła męża… na kupno mieszkania w Warszawie. „Ja, krakus, w Warszawie – nigdy! Tak myślałem dotychczas. Jakiś czas temu zatrzymałem się w hotelu Hyatt. To blisko Łazienek. Była ładna pogoda, wybrałem się na spacer i nagle zobaczyłem inną Warszawę, nie taką rozbieganą, głośną, ale starą, niemal przedwojenną. Zadzwoniłem do córki i pytam: »Marianka, a może byś znalazła jakieś mieszkanie w okolicach? Byłoby dla ciebie, a my mielibyśmy bazę«. Szybko się uwinęła. Teraz więc jesteśmy już tutaj jak u siebie”. Maciej z żoną Samantą i córką Matyldą mieszkają na Mokotowie. Jerzy przyznaje jednak, że wcale nie jest dziadkiem wpadającym do wnuczki za każdym razem, gdy jest w Warszawie. „Dobrze sobie zapamiętałem tę lekcję, że każda rodzina ma udeptane ścieżki. Nie chcę im przeszkadzać w codziennym rytmie. Wolę się zapowiedzieć i przyjść oczekiwany”. Ośmioletnia wnuczka Matylda to teraz dziadka oczko w głowie. „Uwielbia słuchać opowieści z mojego dzieciństwa. Pewnie dla niej brzmią jak zaklęcie. Kiedy była młodsza, strasznie śmieszyło ją imię krowy należącej do moich pradziadków. »Szeketegestukhea!« – krzyczałem za nią. To był taki nasz szyfr”. Teraz Matylda ma już osiem lat. Niedawno zaczęła szkołę. Jej zdjęcie zamyka książkę o historii Stuhrów. Książkę napisaną dla niej. CZYTAJ TEŻ: Był nieobecnym ojcem, z synem wiele musieli sobie wyjaśnić. Jerzy Stuhr nie żyje Marianna, o siedem lat młodsza od Macieja, tak jak on ma artystyczną duszę, tyle że wybrała ASP i jest grafikiem. Jerzy Stuhr nie żyje Jerzy Stuhr, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów, zmarł 9 lipca 2024 roku w wieku 77 lat. Informację o jego śmierci potwierdził syn, Maciej Stuhr. Artysta od lat zmagał się z chorobą nowotworową i odszedł w Krakowie, gdzie spędził większość swojego życia. Jerzy Stuhr od dłuższego czasu zmagał się z problemami zdrowotnymi. W 2011 roku przeszedł ciężką operację usunięcia nowotworu krtani. Pomimo wygranej walki z chorobą, przez kolejne lata jego stan zdrowia ulegał pogorszeniu. W ostatnich miesiącach życia przebywał pod opieką najbliższych. Zmarł 9 lipca 2024 roku w wieku 77 lat, a jego śmierć była wynikiem długotrwałej walki z chorobą. To Barbara miała zadecydować, czy książka o Stuhrach w ogóle powstanie. Dyskretna, zawsze pozostająca w cieniu męża, na szczęście powiedziała „tak”. Tu z córką Marianną. Jerzy Stuhr z synem - Maciejem Stuhrem, VIVA! 2008 rok Tekst: Iza Bartosz Na podstawie książki „Stuhrowie. Historie rodzinne”, Jerzy Stuhr, Wyd. Literackie, listopad 2008. Zdjęcia: BEATA WIELGOSZ Stylizacja: JOLA CZAJA Asystentka: AGNIESZKA DĘBSKA Makijaż: WILSON/D’VISION ART Fryzury: KACPER RĄCZKOWSKI/D’VISION ART Scenografia: MICHAŁ ZOMER Produkcja sesji: ELŻBIETA CZAJA Jerzy Stuhr, Maciej Stuhr, Barbara Stuhr, Marianna Stuhr
Barbara Stuhr przerwała milczenie po śmierci męża. Nie kryje smutku
Żona Jerzego Stuhra na kanapie „halo tu Polsat” wspominała ukochanego męża
Byli razem ponad pół wieku. Na dobre i na złe, w zdrowiu i w chorobie. Miłość towarzyszyła im każdego dnia... Wszystko przerwała śmierć aktora 9 lipca tego roku. Jerzy Stuhr odszedł, pozostawiając po sobie ogromną pustkę. Teraz wdowa po nim przerwała milczenie. Barbara Stuhr po raz pierwszy publicznie od czasu odejścia męża zabrała głos. Odczuwa wielką tęsknotę... [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 09.09.2024 r.] Jerzy i Barbara Stuhrowie: pół wieku miłości, którą przerwała śmierć Poznali się jeszcze w przedszkolu, gdy byli dziećmi. Później widywali się dosyć regularnie, m.in. na lekcjach religii. Ale to prawdziwe uczucie wybuchło, gdy studiowali w Krakowie. On polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim a później aktorstwo w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Ona w Akademii Muzycznej. Między nimi szybko zaiskrzyło. Barbara Kośka (panieńskie nazwisko małżonki aktora) usłyszała od niego w 1968 roku: „Może byśmy tak razem spędzili życie…” – w ten sposób jej się oświadczył. Ślub, dosyć skromny, wzięli trzy lata później – Jerzy Stuhr był wówczas u progu wielkiej kariery. Zawsze się wspierali. Wiernie trwali u swego boku, dzielili razem pasję do podróżowania, doczekali się dwójki wspaniałych dzieci. Wszystko zmieniło się 9 lipca 2024 roku, kiedy Jerzy Stuhr odszedł. Świat filmu stracił wybitnego aktora i reżysera, człowieka wysokiej kultury osobistej, wspaniałego profesora. Świat jego bliskich również zmienił się bezpowrotnie... O tym, jak wyglądały ostatnie miesiące życia Jerzego Stuhra opowiedziała na kanapie „halo tu Polsat” Barbara Stuhr. Dwa miesiąc po odejściu ukochanego męża opisała czas jego choroby i odchodzenia. Nie ukrywała przy tym, że musiało minąć wiele czasu, zanim zorientowała się, że nie są to przejściowe problemy, że jej ukochany mąż „pewnych rzeczy nie rozumie” i nie jest już tak sprawny, jak dawniej. Początkowo była przekonana, że problemy Jerzego Stuhra z koncentracją wynikają z niedosłuchu, na który cierpiał. Gdy do niego mówiła, milczał. Gdy odpowiadał, robił to w sposób nielogiczny. „Dopiero po jakimś czasie się zorientowałam, że on ma kłopot z rzeczywistością”, podsumowała. Czytaj także: Jerzy Stuhr omal nie pojawił się na własnym ślubie! Pomógł mu... Janusz Rewiński <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgCnjGwY-231e0bd.jpg" width="2392" height="1600" alt="Warszawa, 06.1997. Wreczanie Nagrod Srebrne Jablka miesiecznika Pani; n/z Laureaci nagrody Srebrne Jablka miesiecznika Pani Jerzy i Barbara Stuhr z corka Marianna.,Image: 501374522, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Marek Szymanski / Forum" title="Srebrne Jablka" /> Barbara Stuhr o chorobie o odchodzeniu męża. Nie rozmawiali o śmierci Mimo że odchodził, nie rozmawiali o tym. Według słów Barbary Stuhr taki scenariusz w ogóle nie wchodził w grę. Jerzy Stuhr nie wyobrażał sobie, by temat jego choroby i odchodzenia mógł stać się tematem publicznym. „Nie można było publicznie powiedzieć, że on ma problemy z rodzajem demencji, albo na pewno z tym, że bywał bardzo przygnębiony i się chował. On tego tematu nie chciał podejmować z nami nigdy, także nie było z tym łatwo (...). On nigdy mi nie powiedział: „Basia, nie mam siły, daj mi spokój”. Nie. Fantastycznie! Wszystko jest fantastycznie”, zwierzyła się w „halo tu Polsat”. A jak dziś wygląda jej życie? Barbara Stuhr może liczyć na wsparcie bliskich: rodziny, przyjaciół, jak również środowiska aktorskiego, które było z Panem Jerzym mocno związane. Jest za to niezwykle wdzięczna. Maciej Kurzajewski na koniec rozmowy zapytał, jak ukochana, z którą aktor przeżył w związku małżeńskim 53 lata, zapamiętała go. Pani Barbara nie potrafiła odpowiedzieć na to pytanie w sposób jednoznaczny, natomiast poruszyła temat tęsknoty i żałoby. Jej słowa były naprawdę wzruszające... „Bardzo trudno rozdzielić jego dorobek, którym ja wiem, że się muszę teraz zaopiekować, od tego, że powiedział mi wczoraj: „ale masz ładną bluzeczkę”. Już mi dzisiaj tego nie powie. Dla niego było najważniejsze oglądanie „Faktów”. To był rytuał. No i ja też włączam teraz „Fakty”, ale już nie siedzi ten niemy człowiek, który choć jest już taki zapadnięty, to musi oglądać „Fakty”. To nie jest przyjemne”, ujawniła. I dodała, że ma poczucie, że cokolwiek powie, może zabrzmieć trywialnie, jednak ostatecznie jej po prostu brakuje męża, człowieka, z którym spędziła tak wiele z pozoru zwyczajnych, prozaicznych chwil... Czytaj także: Z domu wyniósł żelazne zasady. Mało kto wie, kim byli jego rodzice. Odsłaniamy rodzinne tajemnice Jerzego Stuhra Barbara i Jerzy Stuhrowie w sesji dla „VIVY!”, grudzień 2016 roku
„Całe moje życie jest nastawione na to, żeby iść w kierunku wolności”. Jerzy Stuhr odszedł
Miał 77 lat. Tak mówił o sile miłości i przemijaniu
Jeden z najwybitniejszych i najbardziej lubianych polskich aktorów, a także reżyser, scenarzysta i pisarz. Kochaliśmy go za pamiętne role aktorskie i ceniliśmy za dokonania reżyserskie. Mimo problemów ze zdrowiem, ciągle działał i był podziwiany. Gdy zachorował na nowotwór, kibicowała mu cała Polska, a dzięki ogromnej woli życia, walce i nadziei pokonał chorobę. Grał w teatrze i pisał książki, wydał ich kilka. Powiedział kiedyś, że gdyby tylko mógł powtórzyć życie, pisałby. „Okazało się, że do tego też mam zdolności. Za późno je jednak odkryłem. Jakbym szybciej znalazł w sobie umiejętność ułożenia historii i zwerbalizowania jej, nie pchałbym się do aktorstwa. Ani nawet do reżyserii. Bo w pisaniu nie jesteś uwiązany. Siedzisz w domu. Sam... A ja z natury jestem raczej samotnikiem. To jest wolność”, wyznał. Niestety odszedł. Miał 77 lat... Zobacz też: Maciej Stuhr pożegnał ojca. Opublikował zdjęcie, które chwyta za serce Wolność oraz wewnętrzna siła były dla niego od zawsze bardzo ważne: Całe moje życie jest nastawione na to, żeby iść w kierunku wolności. Ale zrozum mnie dobrze: iść. Wiem, że nigdy nie dojdę. I to mi wystarcza. Bo to jest silna motywacja. I to, co mi dzisiaj przeszkadza u młodych, to brak tej siły. Siły i walki. Jerzy Stuhr z żoną Barbarą tworzyli ikoniczne, uwielbiane małżeństwo w świecie artystycznym. On – kultowy, wybitny aktor, reżyser, profesor sztuki, pedagog i pisarz. Ona – nieprzeciętnie utalentowana skrzypaczka, założycielka kwartetu smyczkowego Amar Corde, muza Jerzego od… przedszkola! I mama Maćka, którego zna cała Polska, i Marianny, błyskotliwej artystki malarki. Łączyły ich wspólne korzenie, poczucie humoru, miłość do Włoch i milion innych rzeczy. Przypominamy wyjątkowy, refleksyjno-żartobliwy wywiad - Barbary i Jerzego Stuhrów. Beacie Nowickiej całą prawdę o sobie. No, niemal całą… Czytaj także: Był nieobecnym ojcem, z synem wiele musieli sobie wyjaśnić. Jerzy Stuhr nie żyje
Z ukochaną żoną tworzył wspaniały związek przez ponad 50 lat. Rozdzieliło ich to, co nieuniknione
„Nie opuszczę cię aż do śmierci. To jest miłość. Na dobre i na złe”, mówili
Dziś mija rok od śmierci Jerzego Stuhra, legendy polskiego kina i teatru. Informację o śmierci p otwierdził ją w rozmowie z Onetem jego syn, Maciej Stuhr. Jerzy Stuhr odszedł w wieku 77 lat. W osatnich latach mierzył się z probelmami zdrowotnymi. Na każym kroku największym wsparciem była dla niego rodzina, a przede wszystkimukochana żona. Ich miłość była wyjątkowa... Mówi się, że takie uczucie się nie zdarzała. A jednak! Jerzy i Barbara Stuhrowie od ponad pół wieku tworzyli szczęśliwe i udane małżeństwo. Wspierali się, szanowali i dzielnie trwali przy swoim boku nawet w najtrudniejszych chwilach... Kiedy się poznali? Jak wyglądała historia ich relacji? O swojej miłości mówili w poruszających słowach... [Ostatnia aktualizacja: 9.07.2025] Czytaj też: Odszedł rok temu. Tak dziś wygląda grób aktora. Rodzina wprowadziła zmiany Barbara i Jerzy Stuhrowie: historia miłości. Jak się poznali? Poznali się… w przedszkolu w rodzinnym Bielsku! Barbara Stuhr nie zwracała wtedy uwagi na swojego przyszłego męża, aż do czasu, w którym połączono ich w parę. Mieli tańczyć krakowiaka, ale przyszły aktor nie radził sobie zbyt dobrze z tańcem. Deptał Barbarę po stopach, a ta była wielce niezadowolona z takiego obrotu zdarzeń. Można było się spodziewać, że zbytnio się nie polubili. Przez kolejne lata znali się tylko z widzenia. Najpierw szkoła podstawowa, szkoła średnia… Barbara Stuhr uczęszczała do liceum muzycznego, Jerzy do ogólnokształcącego. Spotykali się na lekcjach religii w parafialnej salce. Miłość połączyła ich dopiero na studiach w Krakowie. Aktor wyjechał z rodzinnego Bielska wcześniej, by studiować polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Grał także w Teatrze STU na jednej scenie z Krzysztofem Jasińskim, Jerzym Trelą czy Olgierdem Łukaszewiczem. Później skończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Barbara marzyła o tym, by zostać skrzypaczką. Dostała się na Akademię Muzyczną w Krakowie. „Roztaczała wokół siebie aurę wyjątkowości i niedostępności, nawet o tym nie wiedziała”, pisała o niej Beata Nowicka w książce „Basia. Szczęśliwą się bywa”. Przypadek, a może przeznaczenie, że Barbara i Jerzy Stuhrowie spotkali się na schodach Wyższej Szkoły Muzycznej i PWST? „Nie widzieli się ponad rok, odkąd Jerzy pierwszy wyjechał z Bielska na studia do Krakowa. Nie poznał Basi. Zmieniła się, wydoroślała, wypiękniała. Stanęli w kącie na korytarzu, żeby porozmawiać. Tak to się zaczęło”, czytamy na łamach książki „Basia. Szczęśliwą się bywa”. Spotykali się na koncertach muzyki poważnej, imprezowali w kręgu wspólnych znajomych. Jakaś siła ich do siebie ciągnęła, ale trudno mówić o miłości od pierwszego wejrzenia. Mieli wspólne zainteresowania – teatr, muzyka, podróże. Od tamtej pory Barbara i Jerzy Stuhrowie są nierozłączni! Ona – drobna, filigranowa kobieta, zawsze świetnie ubrana, o stanowczym charakterze. On – żywioł, niesamowita osobowość. Wspólnie idealnie się uzupełniali. Barbara Stuhr do dziś wspomina, że jej ukochanemu trudno było wyrażać swoje uczucia, łatwiej przychodziło mu to na scenie niż w życiu. Każde z nich wiedziało, że są dla siebie ważni. Ciekawe, że inaczej wspominają dzień zaręczyn, do których doszło wiosną 1968 roku. Jerzy Stuhr mówił, że poprosił ukochaną o rękę w klubie studenckim Żaczek. Swoim wyznaniem miał doprowadzić wybrankę do łez. Z kolei Barbara Stuhr, wspominała o wielkiej deklaracji, która miała paść w klubie Zaścianek. „Może byśmy tak razem spędzili życie…”, miał powiedzieć aktor. To wzruszyło Barbarę Stuhr, która nie kryła już swoich łez. Po zaręczynach zwlekali ze ślubem przez trzy lata. „A po co tak wcześnie? Najpierw skończcie studia. A może Jurek postarałby się o jakiś etat, najlepiej w domu kultury”, mówili im rodzice. By dorobić do budżetu para chwytała się różnych prac. Barbara myła okna, Jerzy otrzymywał zlecenia na chałtury. W październiku 1971 roku wzięli ślub cywilny. Kościelny odbył się kilka miesięcy później w rodzinnym Bielsku w Boże Narodzenie. Początki ich związku nie były łatwe. Para żyła skromnie, ale mieli siebie i pasję, która dawała im spełnienie, radość... ZOBACZ TAKŻE: Córka Jerzego Stuhra w przeszłości przedstawiała się samym imieniem. Nie chciała być jak jej znany brat „Długo nie zastanawiałam się, gdzie będziemy mieszkać, z czego będziemy żyć i jak. Klepaliśmy biedę, jedliśmy jeden studencki obiad na spółkę, bo nie mieliśmy pieniędzy, ale czuliśmy się wolni. Żyliśmy w jakimś sensie z dnia na dzień, sztuką, liczył się spektakl, w którym Jurek wystąpi, film, w którym zagra, przedstawienie przyjaciół, na które pójdziemy, jakieś moje koncerty, wspólne wieczory w SPATi- F-ie nazywanym wylęgarnią talentów”, mówiła Barbara Stuhr na łamach książki „Basia. Szczęśliwą się bywa”. Po ślubie para zamieszkała w mieszkaniu teatralnym, gdzie aktor Teatru Starego otrzymał przydział na pokój. Barbara i Jerzy Stuhrowie: przez kryzysy przechodzili razem W ich małżeństwie nie brakowało trudów codziennego życia, które tylko umacniały tę relację. Czasami chodzili na kompromisy, zdarzały się też sprzeczki. Gdy Jerzy Stuhr zaczął odnosić pierwsze sukcesy rzadziej bywał w domu. Znikał. Czuli, że się od siebie ddalali. Wtedy Barbara napisała do niego list, w którym opowiedziała o swoich emocjach, obawach i zasugerowała, żeby zastanowił się, co jest dla niego ważne i czy ich małżeństwo coś dla niego znaczy. Jerzy starał się godzić życie zawodowe i prywatne. Jego kariera nabierała tempa. Podróżował z teatru na kolejny plan zdjęciowy, z jednego miasta do drugiego. Po pierwszych sukcesach filmów Kieślowskiego zapanowało szaleństwo. Dochodziło do tego, że z żoną widywali się w teatrze, gdzie mieli czas na rozmowę i dopięcie spraw domowych. „Wychodziłem na scenę, grałem; po spektaklu żegnaliśmy się i wsiadałem do taksówki. O trzeciej nad ranem docierałem z powrotem do Łodzi”, wspominał Jerzy Stuhr w Pani. Potem doszły do tego zagraniczne angaże. Jerzy Stuhr wystawiał spektakle we Włoszech. Tam nawiązał współpracę ze Szkołą Teatralną w Polonii, a także Teatro Sabile w Trieście czy kursy aktorskie. Za rodziną tęsknił już po kilku dniach rozłąki. Ich życie wyglądało tak przez wiele lat. Barbara Stuhr w tamtym czasie wzięła na siebie całą logistykę. Zajmowała się domem, dziećmi – Maciejem i Marianną, ale przede wszystkim, spełniała się muzycznie. Barbara Stuhr ma w sobie ogromną siłę i determinację. Nigdy nie miała też poczucia, że coś traci, że coś poświęca. Założyła swój kwartet Amar Corde, koncertowała, nagrywała płyty, podróżowała. Z pracy zawodowej zrezygnowała po swoich pięćdziesiątych urodzinach. Od 1999 roku działa w Stowarzyszeniu Wspierania Onkologii Unicorn, którego celem jest niesienie pomoc pacjentom z chorobą nowotworową ,,Działalność charytatywna jest zastrzykiem energii i sprawia jej czystą satysfakcję. Ona nie musi, ona chce", mówiła córka Barbary Stuhr, Marianna. W miłości dajesz i bierzesz, ale musi być w tym równowaga Z kolei Jerzy Stuhr zdawał sobie sprawę, że ma ogromne szczęście, tworzyć rodzinę z osobą, która daje mu przestrzeń, wolność do rozwijania swojej pasji. Zdawał sobie również sprawę, że kiedy przebywał na kolejnych planach zdjęciowych życie rodzinne mu się wymykało. „Miłość najbardziej kojarzy mi się z olbrzymią tęsknotą do żony, do dzieci. To był dla mnie naturalny stan. Mam poczucie, że zawód zabrał mi coś z domowego szczęścia. Ale nie zamieniłbym tego. Moje szczęście polegało na tym, że żona to rozumiała. Nie walczyła z tym. Dała mi wolność bycia zrealizowanym", opowiadał w jednym z wywiadów. Zobacz też: Metallica zagrała przebój Maanamu. Kamil Sipowicz szczerze wyznał, co o tym myśli, wspomniał o Korze Jerzy Stuhr: podkreślał, że wiele zawdzięcza żonie W trudnych momentach byli dla siebie podporą, a życie ich nie oszczędzało. Zawał Jerzego Stuhra, a potem przyszła kolejna diagnoza, która była ciosem. „Silna i słaba jestem. Silna, bo mam to z natury, a słaba, bo za bardzo dostawałam w życiu w łeb”, podkreślała Barbara Stuhr. Jerzy mówił za to wprost, że zawdzięcza ukochanej swoje życie. U aktora we wrześniu 2011 roku zdiagnozowano nowotwór krtani. Choroba objawiała się chrypką, problemami z przełykaniem. Żona nie dała zbagatelizować tych symptomów i wraz z mężem pojechała prosto do krakowskiego szpitala. Lekarze dawali mu trzy miesiące życia... „Był taki moment, kiedy na Jerzym postawiono kreskę. Lekarze po prostu spisali go na straty. Był w tak katastrofalnym stanie, że ordynator jednego z krakowskich szpitali nie chciał go przyjąć. Bał się, że „Stuhr mu umrze w nocy na oddziale i zrobi się afera na całą Polskę”, wspominała na łamach książki Beaty Nowickiej. Żona była przy Jerzym Stuhrze przez cały czas. Stała się dla niego psychologiem, pielęgniarką, dietetykiem. Początkowo walczyła z lękiem, ale nigdy mu tego nie okazywała. „Trzeba umieć się sobą zająć, żeby nie przynosić choremu cierpienia, niepewności i lęku (…). Musiałam zadbać o siebie w taki sposób, żeby mieć siłę to dźwigać”, mówiła Barbara Stuhr w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Otaczała najlepszą opieką i wierzyła, ze wyjdzie z choroby. I tak się stało. Z kolei aktor mimo trudnych doświadczeń nie tracił humoru. ZOBACZ TEŻ: Muzyk z Budki Suflera poruszony śmiercią Tadeusza Woźniaka. Mieli wspólne plany „Jak zachorowałem, stwierdziłem: „Nie ma rady, trzeba odnowić nasz rodzinny grobowiec. Jak ludzie będą przechodzić obok, żeby jakoś to wyglądało”. No i teraz, kiedy tam chodzę, pokazuję grobowiec i mówię do żony: „No patrz, zmarnowane pieniądze… (śmiech)”, wspominał w wywiadzie VIVY z 2017 roku. Barbara Stuhr wspierała ukochanego, kiedy po raz drugi doświadczył zawału, a niedawno miał udar mózgu. „To była czwarta walka naszej rodziny o jego życie”, mówiła w 2020 roku żona aktorka w rozmowie z Gazetą Wyborczą. „Moje choroby to osobny rozdział. Bez żony już bym nie żył”, mówił aktor w PANI. Jerzy i Barbara Stuhrowie: byli razem ponad 50 lat W 2020 roku obchodzili 50. rocznicę ślubu! Z tej okazji w 2020 roku mieli wyjechać w podróż Koleją Transsyberyjską, ale te plany pokrzyżowała im pandemia. „Czasami myślę o tym, jak to się stało, że ja z chłoporobotniczej rodziny, Jurek z wysokiej inteligencji, a tyle lat jesteśmy razem i się nie pozabijaliśmy. Mało jest takich par. W miłości dajesz i bierzesz, ale musi być w tym równowaga. Dawanie daje większe poczucie sensu życia. Ale umieć brać to też sztuka”, mówiła Barbara Stuhr w rozmowie z PANI w 2021 roku. Z kolei Jerzy Stuhr podkreślał, że po tylu latach ani razu nie nudził się ze swoją żoną. Rozumieli się od dzieciństwa. Zakochani byli pasjonatami, dla których rzeczy niemożliwe nie istniały. Aktorstwo i muzyka ich uskrzydlały, dawały poczucie wartości, siłę. „Ciągle mamy te same punkty odniesienia. Nie wyobrażam sobie, że mógłbym tak długo żyć z kobietą z innego świata. Przepaść kulturowa jest tak ogromna, że w którymś momencie urywa się nić porozumienia”, mówił w PANI. Kiedy ich znajomi przechodzili od jednego związku do drugiego, oni patrzyli i nadal patrzą na siebie z tym samym zachwytem i dumą. Na pytanie dziennikarki: „Pana koledzy aktorzy mają/mieli po 3, 4 żony? Aktor odpowiadał: „Nie miałem takiej potrzeby. Niczego mi nie brakowało”. Jerzy Stuhr nie szukał atrakcji, nie zależało mu na tym, by przeglądać się w oczach innych. Nie byłby zdolny do kłamstwa, manipulacji, ranienia drugiej osoby i kombinowania. „Przed tą hipotetyczną przyjemnością, która niby gdzieś tam na człowieka czeka, już wyrasta bariera psychologiczna. W lustrze nie mógłbym na siebie spojrzeć”, mówił w PANI. W wywiadzie podkreślał, że po tych 50 latach, wszystkich próbach, na które wystawiał go los, zrozumiał sens przysięgi małżeńskiej, którą wspólnie z ukochaną składali sobie na ślubnym kobiercu. „Nie opuszczę cię aż do śmierci>. Nagle zrozumiałem, że to jest prawda. To jest miłość. Na dobre i na złe”, dodał Jerzy Stuhr. Dziś mija rok od śmierci aktora. Dopiero po tym czasie, rodzina powoli otwiera się na rozmowy na ten temat i honoruje jego pamięć przez różne wydarzenia. Źródło: „Basia. Szczęśliwym się bywa”, wyd. W.A.B., Wywiady VIVY!, Pani nr 1/2021 [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 18.04.2024 r.]
Maciej Stuhr czule o mamie: „Jeśli cokolwiek wiem o uczuciach, to dzięki niej. Nauczyła mnie wrażliwości”
„Od ojca nauczyłem się o tych uczuciach, które demonstruje się na scenie”
Za chwilę świętuje 48. urodziny, ale dożywotnio został „młodym Stuhrem”. Aktor, reżyser, konferansjer, felietonista, wykładowca akademicki. Syn, ojciec i ojczym. Obywatel. Maciej Stuhr otwiera przed Beatą Nowicką serce i duszę. Opowiada, jak się czuje w tym „najlepszym z możliwych światów”. Co zawdzięcza mamie? Aktor z czułością mówi o rodzicach i łączących ich relacjach. Maciej Stuhr o rodzicach w wywiadzie VIVY! Wobec kogo czuje się Pan bardziej bezbronny: Tadzia czy Matyldy? Wobec obojga, ale w zupełnie różnych aspektach. Odkąd mój syn powiedział, że jestem srogi, staram się być przede wszystkim miłym tatusiem, chociaż jakiś element srogości jest wpisany w figurę ojca, którą mam w głowie, i ona wiąże się z autorytetem. Nie chciałbym, żeby ten autorytet był przemocowy, ale ojciec – według mnie – między innymi po to jest, żeby dziecko czasami postawić do pionu. A z drugiej strony dzieci mogą sobie z nami pozwolić na o wiele więcej niż ktokolwiek inny. Wiedzą, że mogą nam wejść na głowę i w tym sensie jestem momentami bezbronny. Jak te oczka popatrzą i zatrzepoczą rzęski: „Tatusiu, pójdziemy na te drugie lody też?”. Mimo że tam jest przecież cukier! „A sorbet?”. Dobra, chodźmy na sorbet. Pana ojciec kiedyś dowcipnie mi powiedział, że na 40 lat małżeństwa 20 spędził poza domem. Nie było go, rzeczywiście, ale ja nigdy tego braku nie odczuwałem boleśnie. Mogę zaryzykować stwierdzenie, że lubiłem, że ojca nie ma, a potem wraca z dalekich krajów i opowiada fantastyczne historie o świecie, pracy, filmach i ludziach. I jeszcze prezenty przywozi. A ponieważ też był srogi, kiedy znikał, w domu było trochę luźniej. Siostra potrzebowała go bardziej, jego czasu, fizycznej obecności niż ja. Jest w niej jakiś rodzaj tęsknoty za tatą z dzieciństwa. Są ludzie, których niezwykle cenię i lubię, z którymi wiąże mnie lub wiązała niezwykła więź, jak z Jankiem Nowickim, który odszedł, a z którym przez ostatnie 10 lat widziałem się chyba dwa razy. Miałem poczucie, że nic się między nami nie zmienia. [...] Ma Pan poczucie, że w relacji ojciec–syn powoli wchodzi Pan w nową rolę? Mam w ogóle nową odsłonę w tej relacji. Tato, jak pani wie, jest bardzo schorowanym starszym panem. Pięć–sześć lat temu odwiedziliśmy rodziców na wsi. Ojciec próbował naprawić leżak. Ja czytałem gazetę, coś pisałem, a on siedział i siedział nad tym leżakiem. Po godzinie powiedział: „Maciek, chodźże mi tutaj pomóc. Weź to pociągnij i zobacz, czy da się to w ogóle wyjąć”. Podszedłem i jednym ruchem wyjąłem. „O Jezu, dzięki, no nie mogłem sobie z tym poradzić”. Dla mnie to był szok. Moment przejścia. Mój heros, najsilniejszy na świecie ojciec, po prostu nie ma już siły. Ta chwila wryła mi się w pamięć. Nie chcę już więcej mówić o ojcu. Na amerykańskich filmach zawsze jest scena, w której policjant, aresztując gościa, mówi: „Wszystko, co od teraz powiesz, może być użyte przeciwko tobie”. Kiedy mówię o ojcu, nie ma „może”. Wszystko, co powiem, zostanie użyte przeciwko mnie. Czytaj też: Maciej Stuhr o stanie zdrowia ojca. Podziękował lekarzom za uratowanie jego życia Przecież jeden incydent – godny potępienia – nie przekreśla całego życia i twórczości człowieka! Pani Beato, ja mówię, co będzie. Nie co ja i pani powiemy w tej rozmowie, tylko jak to zostanie zinterpretowane. Będzie: „Młody Stuhr broni ojca pijaka”. W takim żyjemy świece. Tak już jest. Proszę, nie rozmawiajmy o tym. Dorota Masłowska powiedziała niedawno, że w Polsce „hejt stał się zjawiskiem przemysłowym”. Straszne to… Co Pan zawdzięcza mamie? Jeśli cokolwiek wiem o uczuciach, to dzięki niej. Od ojca nauczyłem się o tych uczuciach, które demonstruje się na scenie. Mama nauczyła mnie wrażliwości. Ci, którzy nie znają mojej mamy, uważają, że jestem podobny do ojca, a ci, którzy znają oboje rodziców, mówią, że do mamy, i fizycznie, i osobowościowo. Dostałem od niej bagaż rzeczy pięknych, ale również takich, które stanowią jakiś problem. Mama jak ma powiedzieć, co ona by chciała, już jest zakłopotana i ma ochotę przepraszać. Ja to bardzo dobrze znam. Wolę się wycofać, niż walczyć o swoje. Perwersyjnie nauczyłem się czerpać z tego satysfakcję. Czytaj też: Aleksander Kwaśniewski nie jest osobą wierzącą. Boi się tylko jednego Jeden z moich ulubionych felietonów z Pana książki to ten o klonowaniu. Siebie. Wziąłem to z filmu „Mężowie i żona” H. Ramisa, gdzie klonował się Michael Keaton. Bardzo śmieszny film, a myśl nęcąca. Jeden klon przydałby mi się do bycia ojcem, ze dwa co najmniej do obsłużenia zawodowych spraw. Kolejnego poświęciłbym małżonce jako romantyk, który zabiera ją na randki w podróż na Księżyc i wozi łódką po oceanach. Chętnie sklonowałbym się dla samego siebie. Żeby móc uprawiać sporty, chodzić samemu do teatru i kina, na filmy dobre i złe. Kto wie, może rozpocząłbym jakiś etap hulaszczego trybu życia, na który nigdy sobie nie mogłem pozwolić, a przynajmniej od wieków nie pozwalałem w imię wartości wyższych. Mam jeszcze szereg niezrealizowanych hobby, marzy mi się na przykład kurs doskonalenia jazdy samochodowej, rozpoczęcie kariery golfisty, wspinaczka, podróże. Żona jest zakochana we wszelkich formach biwakowania, kamperowania, dlaczego nie…? Rozmarzył mi się Pan, Panie Maćku… (śmiech) No tak, ale póki co mamy siebie w liczbie jeden i trzeba to życie jak najmądrzej przeżyć, a to jest trudne. Często zastanawiamy się z żoną, co jest nie tak. Dlaczego na przykład nie robimy więcej tego, co naprawdę lubimy i cenimy, tylko nam to gdzieś przecieka przez palce. I nie znajdujemy odpowiedzi. Każdy dzień to są nowe decyzje. Czy będziemy mądrzy, czy głupi. Czy zrobimy coś dobrego, czy coś złego. Wmawiamy sobie i innym, że są jakieś ideały, i to jest największa ściema naszych czasów, bo potem następuje bolesny upadek autorytetu. Nagle się okazuje, że ten ktoś, kogo wynieśliśmy pod niebiosa, jest po prostu człowiekiem, który popełnia błędy. Każdy z nas codziennie stoi przed możliwością zrobienia czegoś dobrze albo źle. Każdego dnia trzeba wykonać tę pracę od nowa. Cała rozmowa do przeczytania w nowej VIVIE! Magazyn jest dostępny w punktach sprzedaży od 15 czerwca. Barbara Stuhr, Maciej Stuhr, 17.03.2018 Na planie programu Dzien Dobry TVN
Macieja Stuhra łączy z mamą wyjątkowa więź. Barbara Stuhr dla bliskich poświęciła wiele
Urodził się, a następnie dorastał w artystycznej rodzinie. Maciej Stuhr to syn legendy polskiego kina oraz utalentowanej skrzypaczki — o swoich rodzicach zawsze mówi z czułością, a nieporozumienia z przeszłości już dawno pozostawił za sobą. Jego relacja z ojcem była pełna wzlotów i upadków... A co z mamą aktora, Barbarą Stuhr? Młodszy Stuhr wiele jej zawdzięcza. [TEKST AKTUALIZOWANY: VIVA.pl 04.10.2025 r.] Maciej Stuhr pokazał mamę i siostrę. Tak wygląda Barbara Stuhr Syn Jerzego oraz Barbary Stuhrów może pochwalić się niesamowitym dorobkiem artystycznym, oraz sporym gronem fanów, śledzących z zapałem jego kolejne poczynania. Wiele emocji wzbudzają również relacje w jego rodzinie. Jakiś czas temu Maciej Stuhr opowiedział o skomplikowanej więzi z jedyną córką. Okazało się, że dopiero niedawno ich stosunki uległy poprawie. Przy okazji w ostrych słowach skrytykował swojego ojca. Wcześniej opublikował zdjęcie z mamą, które stało się prawdziwym hitem sieci! CZYTAJ TAKŻE: Maciej Stuhr w mocnych słowach o wypadku ojca: „Cieszyłem się, że stracił prawo jazdy” Korzystając z wolnej chwili oraz pięknej, wiosennej pogody, Maciej Stuhr spędził wówczas trochę czasu z najbliższymi. To dawno niewidziane mama oraz siostra aktora — pani Barbara oraz Marianna Stuhr. Żona Jerzego Stuhra jest utalentowaną skrzypaczką. Ich córka ukończyła Akademię Sztuk Pięknych. Na co dzień zajmuje się sztuką wizualną we Frankfurcie i unika zainteresowania mediów. Rodzinna fotografia bardzo przypadła fanom do gustu. Szczególnie dużo pochwał zebrała Barbara Stuhr. Jej podobieństwo do Marianny jest powalające! Pod wpisem znalazło się wiele komentarzy skonsternowanych internautów zastanawiających się, która z pań faktycznie jest jego mamą... Maciej Stuhr — relacje z mamą Klan Stuhrów większości kojarzy się przede wszystkim z Maciejem oraz jego ojcem. I nic w tym zaskakującego — oboje dorobili się wielu kultowych ról, a ich twarze są jednymi z najbardziej rozpoznawalnych w świecie naszego rodzimego kina. Jednak sukces w znaczącym stopniu zawdzięczają również pani Barbarze Stuhr, która przez lata trzymała w ryzach całą rodzinę i wspierała jej członków w realizowaniu swoich ścieżek kariery. Nie narzekała, choć zdarzały się i trudniejsze chwile... ZOBACZ TAKŻE: Maciej Stuhr niespodziewanie wyznał na wizji, z czym zmaga się jego córka. Mało kto o tym wiedział „Nie było mi lekko, ale to jest jakaś cena, niczego w życiu nie ma za darmo. To nie jest tak, że byłam nieszczęśliwą kobietką, która usiadła na kanapie i płacze, że sobie nie radzi. Widziały gały, co brały. A czy dzisiaj się ktokolwiek pyta marynarza, himalaisty czy tirowca, co jego żona myśli o tym, że ukochanego nie ma cały czas w domu? Przecież wiedziała, że sobie bierze mężczyznę z takim zawodem i co się z tym wiąże. A u nas to było jeszcze inaczej, bo to, że jego nie było coraz częściej w domu, to był proces" — opowiadała Barbara Stuhr w rozmowie z NaTemat. Jerzy Stuhr, Barbara Stuhr, Viva! 2016 Maciej Stuhr od zawsze doceniał w mamie jej upór i chęci do działania. „[...] Mam fajnych, super sprawnych, energicznych, prących do przodu rodziców. Niesamowite to jest. Mój ojciec haruje jak wół, mama też jest super aktywna”, przyznał przed laty w rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY!. Cała rodzina przeszła pierwszą ciężką próbę, gdy u Jerzego Stuhra w 2011 roku zdiagnozowano raka krtani. Aktor zdołał pokonać chorobę, a jego syn kilkukrotnie podkreślał, jak ważną rolę w tym czasie odegrała pani Barbara. „Pamiętam z tego okresu szpitalnego twoją wręcz heroiczną walkę o odżywianie. Niezręcznie może mówić w obecności kamer. [...] Bardzo ci chcę podziękować za ten okres, bo jestem absolutnie przekonany, że bez twojej pomocy to by się po prostu nie udało. Właściwie „wyzdrowiłaś” nam tatę” — mówił w spocie kampanii edukacyjnej Żywienie Medyczne — Twoje posiłki w walce z chorobą. Ostateczny cios dla całej rodziny przyszedł w lipcu 2024 roku, kiedy musieli zmierzyć się ze śmiercią Jerzego Stuhra. Jerzy Stuhr, Barbara Stuhr, Viva! 2016
Oni udowadniają, że miłość przetrwa wszystko! Oto pary z najdłuższym stażem związku
Lidia i Jerzy Owsiakowie, Barbara i Jerzy Stuhrowie...
Skandal, rozstanie, wzajemne obrzucanie się błotem... To najczęstsze skojarzenia z pojęciem „miłości w show-biznesie”. Nic dziwnego, ponieważ gwiazdy, sportowcy i politycy biorą najczęściej bardzo głośne śluby i jeszcze głośniejsze rozwody, które komentowane są przez długie tygodnie. A które pary mogą stanowić wzór, jeśli chodzi o wierność i uczciwość? View Burdaffi on the source website Grażyna Torbicka i jej mąż Adam, Katarzyna i Cezary Żakowie, Magdalena i Szymon Majewscy – to tylko niektóre z małżeństw, które mogą uchodzić za wzór trwałych relacji damsko-męskich! ZOBACZ TEŻ: Ewa Błaszczyk i Jacek Janczarski: „To była miłość od pierwszego wejrzenia. Z taką nie ma dyskusji” Kto jeszcze zasługuje na miano najbardziej zgodnej pary w polskim show-biznesie? Sprawdźcie! View Burdaffi on the source website
Jerzy i Barbara Stuhrowie świętują 50. rocznicę ślubu. Ich syn pokazał archiwalne zdjęcia
Wzajemne wsparcie i zrozumienie, wielki szacunek oraz... bezgraniczna miłość. Jerzy i Barbara Stuhrowie wzięli ślub pół wieku temu! O tym radosnym fakcie poinformował poprzez specjalną publikację w mediach społecznościowych ich syn Maciej. Do wpisu załączył archiwalne, wyjątkowe fotografie... 50 lat szczęścia – krótka historia miłości państwa Stuhrów Chodzili razem do przedszkola, choć wówczas Barbara Stuhr (z domu Kóska) nie zwracała zbyt wielkiej uwagi na przyszłego męża. W jej głowie był niejaki Sławek, z którym uwielbiała tańczyć w pierwszym rzędzie krakowiaka. Pewnego dnia, po interwencji mamy przyszłego aktora, do pary przydzielono jej właśnie Jerzego Stuhra. I wcale nie oznaczało to, że się polubili! Wręcz przeciwnie: podobno przyszły legendarny gwiazdor był dosyć niezgrabny i deptał partnerce po stopach... Później była szkoła podstawowa i liceum w Bielsku-Białej. Znali się z widzenia, kojarzyli. Ale to wielkie uczucie przyszło dopiero, gdy zaczęli studiować w Krakowie. Nagle okazało się, że nie potrafią bez siebie żyć... I tak już zostało. Jerzy i Barbara Stuhrowie ślub wzięli w Boże Narodzenie 1971 roku w rodzinnym Bielsku. Trzy miesiące wcześniej, 12 października, miał miejsce ślub cywilny. Doczekali się dwójki dzieci: syna Macieja oraz córki Marianny. 50 lat szczęścia – państwo Stuhrowie świętują złote gody O złotych godach, które świętują państwo Stuhrowie, poinformował w mediach społecznościowych ich syn Maciej. Do wpisu załączył kilka archiwalnych fotografii oraz osobiste, niezwykle proste, ale serdeczne życzenia. „Dziś moi najwspanialsi Rodzice na świecie obchodzą 50 rocznicę ślubu. Vivat! Dziękujemy Wam kochani”, podkreślił. Internauci w komentarzach dołączyli się do tych życzeń i podkreślili, że jubileusz jest naprawdę wyjątkowy. „Gratuluje rodzicom, piękna miłość”, „Wszystkiego dobre, to imponujący staż”, „Życzę kolejnych lat w miłości i szczęściu”, zachwycają się. My również się do tych życzeń dołączamy! Dziś moi najwspanialsi Rodzice na świecie obchodzą 50 rocznicę ślubu. Vivat! Dziękujemy Wam Kochani❤️ Opublikowany przez Macieja Stuhr Sobota, 26 grudnia 2020 Jerzy i Barbara Stuhrowie są małżeństwem już od pół wieku:
Nie tylko udar... Jerzy Stuhr przeszedł 3 poważne choroby: „Usłyszałem: 70% umieralności”
Aktor wraz z żoną udzielili szczerego wywiadu
Ostatni czas był dla Jerzego Stuhra i jego bliskich szczególnie trudny. Aktor ma za sobą wiele komplikacji , które mogły pozbawić go nie tylko zdrowia, ale i życia. Ojciec Macieja Stuhra przeszedł zawał serca, udar, a także stoczył walkę z nowotworem przełyku. W każdej trudnej chwili wspierała go przede wszystkim żona Barbara. Zły stan męża odbił się i na jej zdrowiu… Jerzy i Barbara Stuhrowie w Dzień Dobry TVN Gośćmi niedzielnego wydania Dzień Dobry TVN byli Jerzy Stuhr z żoną. Pani Barbara wróciła wspomnieniami do lipca tego roku, kiedy to słynny aktor w środku pandemii potrzebował pilnej pomocy lekarskiej. Ukochana zauważyła u niego objawy udaru mózgu. „Zaalarmowały mnie wielkie wpatrzone we mnie oczy, widziałam, że coś chciał powiedzieć, ale nie dawał rady i miał opadnięty prawy policzek. Natychmiast się zorientowałam, że to jest to”, mówiła pani Barbara w rozmowie z Ewą Drzyzgą. Jerzy Stuhr dodał, że uratowała go jedynie szybka reakcja żony i lekarzy. Po pierwszym groźnym momencie przyszła żmudna rehabilitacja… „Na początku jakoś przedziwnie przestawiałem sylaby, na przykład nie "droga" tylko "rodoga". Zastanawiałem się, co się dzieje, bo myślałem normalnie, a to się jakby po dwóch, trzech dniach to się uspokoiło”, opowiadał gwiazdor w TVN i dodał, że równie mocno bał się o swoje życie, gdy dowiedział się, że ma raka przełyku. „Jak usłyszysz od profesora: "oj proszę pana, to jest 30% przeżywalności, a 70% umieralność", to mówisz: "ej, ale to jest jeszcze to 30 proc., pewnie jestem w tej puli 30%””, podkreślał swoje dobre nastawienie 73-latek. Trudna sytuacja męża przeszła także na panią Barbarę… „Każdy się boi w tej sytuacji (...) Trzeba umieć się sobą zająć, żeby nie przynosić choremu mojego cierpienia, mojej niepewności i mojego lęku (…) Musiałam zadbać o siebie w taki sposób, żeby mieć siłę to dźwigać.(…) To jest bardzo trudne i się płaci rachunki później za to, takie może rozłożone w latach, ale to trwa”, powiedziała żona aktora w Dzień Dobry TVN i dodała, że na płacz, krzyk i rozpacz też trzeba sobie pozwolić, choć równie szybko trzeba się zebrać. Na szczęście dziś samopoczucie Jerzego Stuhra jest o wiele lepsze. Para będzie obchodzić za rok 50. rocznicę ślubu. Życzymy więc długich lat razem w zdrowiu i niesłabnącym szczęściu.
Jerzy Stuhr wyszedł ze szpitala. Maciej Stuhr zamieścił w sieci poruszajacy wpis
„W przypadku udaru mózgu, absolutnie kluczowe są pierwsze godziny”
W ostatnich tygodniach Jerzy Stuhr walczył o powrót do zdrowia. Wybitny aktor trafił do szpitala z podejrzeniem udaru mózgu. W rozmowie z mediami najbliżsi artysty potwierdzili tę informację. Na szczęście jego stan zdrowia jest dobry. We wtorek, 28 lipca Jerzy Stuhr wyszedł ze szpitala. „Mąż został dziś wypisany ze Szpitala Uniwersyteckiego. Czuje się dobrze, właśnie jedziemy do domu”, powiedziała w Barbara Stuhr rozmowie z Gazetą Wyborczą. Teraz głos zabrał jego syn, Maciej. Maciej Stuhr o stanie zdrowia taty Kilka tygodni temu Jerzy Stuhr trafił do szpitala. Wszyscy obawiali się o jego zdrowie. „Sytuacja jest trudna, ale pacjent szybko wraca do formy. Najbliższe dni okażą się kluczowe, zatem prosimy o dobre myśli i o uszanowanie naszej prywatności w tym trudnym momencie”, napisała wówczas w oświadczeniu medialnym rodzina aktora. Na szczęście aktor był pod stałą opieką lekarzy. Cały czas byli przy nim najbliżsi. Niedawno Jerzy Stuhr opuścił szpital. A jego syn, Maciej podziękował wszystkim za pomoc i dobre słowo. ,,Ponieważ mój Tato nie dorobił się póki co Facebooka, w jego i rodziny imieniu bardzo pragniemy podziękować wszystkim, którzy pomogli nam w ostatnich tygodniach! Ekipie ratunkowej z Rabki, szpitalowi w Nowym Targu oraz szpitalowi w Prokocimiu za fantastyczną, szybką i profesjonalną pomoc. Każdej pielęgniarce, oddziałowym, ratownikom i fizjoterapeutom oraz oczywiście lekarzom wielkie dzięki i brawa dla Was! Dziękujemy z całego serca! W przypadku udaru mózgu, absolutnie kluczowe są pierwsze godziny. Jeśli niepokoi Was stan kogoś w Waszym otoczeniu, jeśli utrudniony jest kontakt, człowiek nagle inaczej reaguje, nie potrafi wyciągnąć ręki, wskazać czegoś palcem, dotknąć sobie czubka nosa - nie zastanawiacie się, wzywajcie karetkę. Nie dzwońcie po wujka Mietka, który jest lekarzem, nie wieźcie autem pacjenta do szpitala- dzwońcie na 112. To najlepszy rodzaj pomocy, który taki człowiek może otrzymać! Jeszcze raz dziękujemy, także za wszystkie ciepłe słowa, które do nas nieustannie napływały! Serdecznie pozdrawiamy! Komisarz Ryba wraca do akcji!", napisał Maciej Stuhr. Jerzemu Stuhrowi życzymy dużo zdrowia!
Jerzy Stuhr wyszedł ze szpitala! Wspaniałą wiadomość potwierdziła Barbara Stuhr
Krakowska Gazeta Wyborcza poinformowała 13 lipca, że Jerzy Stuhr przebywa w jednym ze szpitali z podejrzeniem udaru mózgu. Rodzina potwierdziła mediom przykrą informację, a jednocześnie uspokoiła, że życiu aktora nie zagraża niebezpieczeństwo. Jerzy Stuhr przez ostatnie tygodnie wracał do zdrowia, a jego żona właśnie podzieliła się wspaniałą wiadomością. View Ediplayer on the source website Jerzy Stuhr wyszedł ze szpitala O hospitalizacji Jerzego Stuhra opowiedział Wirtualnej Polsce jego przyjaciel, Jerzy Radziwiłowicz. „Dotarła do mnie informacja, że trafił do szpitala, ale nic więcej nie wiem”, mówił wtedy portalowi. Później doniesienia te potwierdziła żona aktora, Barbara Stuhr. Jak informowała Gazeta Wyborcza, w nocy z 12 na 13 lipca Jerzy Stuhr bardzo źle się poczuł. Zabrano go do szpitala w Nowym Targu, jednak po badaniach zdecydowano się na przeniesienie artysty do specjalistycznej placówki w Krakowie. Tu, pod opieką lekarzy i najbliższych, spędził ostatnie kilkanaście dni. „Sytuacja jest trudna, ale pacjent szybko wraca do formy. Najbliższe dni okażą się kluczowe, zatem prosimy o dobre myśli”, oświadczyła rodzina, uspokajając zaniepokojonych fanów. Wkrótce potem Maciej Stuhr poinformował Przemysława Taranka z Radia Zet, że ojciec czuje się znacznie lepiej i wraca do zdrowia. Dziś wspaniałą wiadomość przekazała Barbara Stuhr, żona aktora. „Mąż został dziś wypisany ze Szpitala Uniwersyteckiego. Czuje się dobrze, właśnie jedziemy do domu”, powiedziała w rozmowie z Gazetą Wyborczą. Jerzy Stuhr uważany jest za jednego z najwybitniejszych i najbardziej lubianych polskich aktorów teatralnych i filmowych, zagrał wiele wybitnych ról. Sympatię widzów zdobył dzięki takim filmom, jak Seksmisja, Kingsajz, czy Kiler. Młodsze pokolenie uwielbia go za znakomity dubbing w Shreku. Panu Jerzemu życzymy dużo zdrowia!
Jakie relacje łączą Macieja Stuhra z rodzicami?
„Uwielbiają moją żonę. Bardziej niż mnie”
W najnowszej produkcji Planeta Singli 2, Maciej Stuhr szaleje. Jego związek z Anią - w tej roli Agnieszka Więdłocha - przeżywa poważny kryzys. On, showman-celebryta wcale nie ma zamiaru się ustatkować. Ona z kolei chce poważnego związku. Prawdziwe życie Maćka Stuhra wygląda oczywiście kompletnie inaczej. W wyjątkowej rozmowie z Beatą Nowicką opowiada o pierwszych od 20 lat wspólnych wakacjach z rodzicami, o radach jakie usiłuje wcisnąć własnym dzieciom i o tym, czy miłość taka jak w filmach istnieje naprawdę. Wkrótce wydaje Pan książeczkę „Tata Tadzika”. Wie Pan, że dzieci niby słuchają naszych mądrości, ale przede wszystkim patrzą na nasze życie. Potrafią odróżnić to, co tata mówi, od tego, co tata robi. Niestety. My dorośli jesteśmy mistrzami w tym, jak dziecko przestrzec, jaką dać radę, życiową mądrość. A dziecko nie z tego się uczy. Ostatnio rozmawiałam z psychologiem dziecięcym, żeby poradzić się jak z nastoletnią, dorosłą córką postępować, jak zmienić pewne rzeczy i usłyszałem: „Panie Macieju, dziecko wychowujemy do dwunastego roku życia. Potem większość jest już uklepana na twardym dysku”. A my i tak się nie poddajemy. Każdego dnia staczamy różne swoje boje, żeby się dogadać, zapewnić dzieciom bezpieczeństwo, przyszłość, edukację, szczęście… Ale co my, tak realnie, możemy? Ja jestem dość sceptyczny, szczerze mówiąc. Stąd te moje cykle felietonów, bo mam tak naprawdę do czynienia z trzema dzieciakami w kompletnie różnej sytuacji i wieku: dorosłą córkę z mojego pierwszego małżeństwa, z - nie ukrywajmy - cieniem tego rozwodu, który dla dzieci jest i zawsze będzie jakiegoś rodzaju problemem, właściwie nie do rozwiązania. Maleńkiego syna, który dopiero wchodzi w życie i wszystko przed nim, tabula rasa. No i siedmioletniego pasierba Stasia, syna mojej Kasi. Pan wciąż dostaje jakieś podpowiedzi od taty i mamy? O ho ho ho… Miesiąc temu byliśmy pierwszy raz od 20 lat na wspólnych wakacjach, co było zabawnym doświadczeniem. Nie jestem w stanie uwierzyć, że oni mają tyle lat, ile mają. Dawniej jak słyszałem o osobach siedemdziesięcioletnich, to mi się wyświetlali sędziwi starcy, a ja mam fajnych, super sprawnych, energicznych, prących do przodu rodziców. Niesamowite to jest. Mój ojciec haruje jak wół, mama też jest super aktywna. No i oboje uwielbiają moją żonę. Bardziej niż mnie. Jerzego Stuhra również „ominęło” Pana dzieciństwo, zresztą sam mi o tym opowiadał z żalem. Dzisiaj jako dziadek wie jak „obsługiwać” malutkie dzieci? Troszkę wie, bo moja siostra ma dwójkę wspaniałych dzieciaków, wspomnianego trzylatka Leona i sześcioletnią Helenkę. Muszę nawet powiedzieć, że ojciec ma dzisiaj dużo większą wprawę w zabawach z maluchami, niż jak się Matylda urodziła, gdzie przez pierwsze dwa – trzy lata, dopóki nie mógł sobie pogadać, był jak mój dziadek Tadeusz. Dla niego dopiero jak coś można opowiedzieć, pokazać kolekcję znaczków, nauczyć grać w szachy, zaczyna się relacja z dziadkiem. Przedwczoraj byłem na placu zabaw z Tadkiem i umówiliśmy się z dziadkiem Jurkiem, że do nas przyjdzie. Tak wypatrywałem czy on idzie czy nie, i zdałem sobie sprawę, może czegoś nie pamiętam i może krzywdzące są te moje wspomnienia, ale wydaje mi się, że ja nigdy nie byłem z ojcem na placu zabaw. Przyszedł w końcu? Przyszedł, ale złapał nas na ulicy, bo już musieliśmy wracać. Dziadzio zawsze był przewodniczącym wszystkich zabaw wodnych: baseny morza, rzeki. Okrzyki, przytopki, nurkowania, wyrzuty- to ma przećwiczone, zawsze woda była jego żywiołem. Poza tym wnuki i dziadek dobrze ze sobą funkcjonują, bo dziadek nie wszystko dosłyszy, więc nie protestuje jak wnuczek coś do niego mówi i dziecko nie jest bez przerwy strofowane, poprawiane, korygowane, tylko dziadek potakuje i mówi: „No, wspaaaaniale. Taaak”. I jest cudownie. „Myśli Pan, że miłość istnieje, taka prawdziwa jak w filmach?”. Wie Pan skąd pochodzi ten mój ulubiony cytat? Ha, proszę pani, wstrząsający scenarzysta to napisał w wiekopomnym dziele „Milczenie polskich owiec”. Może dodam, że Pan jest tym scenarzystą i reżyserem, grają Pana studenci z Warszawskiej Akademii Teatralnej, a dzieło od kilku dni można zobaczyć na YouTube. Myślę, że jest w tym jakaś wielka tajemnica, na ile w związku powinniśmy się nagiąć do tej drugiej osoby? Na ile powinny nas łączyć podobieństwa, a na ile przyciągać różnice? Nie znam odpowiedzi na to pytanie. Myślę, że każdy człowiek nas zmienia, nawet bardzo podobny do nas. Główny problem badań naukowych, na przykład w psychologii, polega na tym, że sama procedura badania zmienia przedmiot badany. Czasami nie można opisać „przedmiotu”, bo samo przyglądanie mu się i przeprowadzanie badania go zmienia, i to już nie jest ten sam przedmiot. Podobnie jest z ludźmi, którzy się spotykają i od tego czasu już nie są tymi samymi osobami. Wydarzenia, energie, emocje, wspólne przeżycia i starcie dwóch światopoglądów zawsze stworzą nową jakość. Można fascynować się przeciwnościami, ale nie może zgwałcić swojej natury tak totalnie. Musimy pójść na jakieś ustępstwa. Jeśli będziemy czekać na tego „Zawiszę, kurwa, Czarnego na białym koniu” to się bardzo źle skończy. Musimy być gotowi na człowieka. Taka miłość prawdziwa jak w filmach nie istnieje. Tak myślałam, że w końcu wydusi Pan to z siebie. Wie pani rok temu w Teatrze Polskim zrobiłem „Wujaszka Wanię” w reż. Iwana Wyrypajewa, bardzo lubię grać ten spektakl. Jest to strasznie smutna sztuka, jak się jej bliżej przyjrzeć, bo tam wszyscy mówią nie tyle o sobie, co swoje. Każdy dialog w tej sztuce jest skonstruowany tak: „Ja dzisiaj poszłam tam i tam, zobaczyłam to i to, i było tak pięknie”. Na co druga osoba odpowiada: „Dzisiaj dostałam list, nie odpisał mi na to, co pisałam, nawet zaprzecza...”. A trzecia mówi: „Chyba pora na obiad…”. Nikt nie usłyszał, co przed chwilą powiedziano. Każdy ma w głowie swój monolog, który próbuje zarzucać jak wędkę, ale ona nie łapie. Cholernie trudno uwolnić się od tego, zauważyć, usłyszeć co ten ktoś do mnie mówi, czego on chce. Chociaż na chwilę wcisnąć pauzę w tych swoich pragnieniach, chęciach, marzeniach, uczuciach… i pomyśleć, że po drugiej stronie jest inny świat. Że istnieje nie tylko to, czego ja chcę. Cały wywiad z Maciejem Stuhrem w nowej VIVIE! już od środy, 31 października Co jeszcze w nowej VIVIE! 22/2018 Lucyna Malec z córką Zosią. Już nie wypiera z głowy faktu, że jej córka jest niepełnosprawna. Jaką drogę musiała przejść, by tak się stało? Ewa Farna po raz pierwszy o małżeństwie i co jest dla niej najważniejsze - kariera czy szczęście? Józef Piłsudski wierny był tylko… ojczyźnie. Jak kochał jeden z najwybitniejszych Polaków? A także... Warszawę dwudziestolecia międzywojennego nazywano Paryżem Północy. Zapraszamy na sentymentalny spacer po miejscach, których już nie ma.
Barbara Stuhr o chorobie męża: „Mdlał znienacka. Potrafił ocknąć się z twarzą w talerzu zupy’’
W 2011 r. zdiagnozowano u Jerzego Stuhra raka krtani. W najnowszej książce Beaty Nowickiej „Basia. Szczęśliwą się bywa’’ żona aktora opowiedziała o niezwykle trudnym etapie, którym była dla nich choroba Jerzego Stuhra. Kobieta, która zawsze stała w cieniu popularnego męża i syna, zdradziła dramatyczne fakty z tamtego okresu. Żona Jerzego Stuhra o chorobie męża Barbara Stuhr ujawniała, że choroba wyniszczyła jej męża. „Po chemioterapii Jerzy był wycieńczony. Tak słaby, że mdlał znienacka, w najmniej odpowiednich momentach. Potrafił ocknąć się z twarzą w talerzu zupy. Nie mógł sam się podnieść, brakowało mu sił. Wychowywał się w domu, w którym ważna była klasa, dobre maniery. Ojciec mu powtarzał: Pamiętaj, żebyś zawsze miał zapiętą kamizelkę. A rak tę kamizelkę rozpinał. I dosłownie, i w przenośni’’, zdradziła Barbara Stuhr. Walka, którą podjął aktor, kosztowała jego bliskich wiele nerwów. „W przypadku Jerzego byli przekonani, że to jest rak nieuleczalny, nieoperacyjny, taki, że nawet cudowni lekarze z Gliwic - o czym wtedy im nie powiedzieli - dawali Jerzemu trzy miesiące życia’’, dodaje żona Jerzego Stuhra. Rodzina artysty próbowała znaleźć pomoc poza Polską. „Wysłali do Stanów tę próbkę, co kosztowało horrendalną ilość pieniędzy i okazało się, że lekarze postawili taką samą diagnozę i zaproponowali dokładnie to samo leczenie, co w Gliwicach’’, wspomina Barbara Stuhr w rozmowie z Beatą Nowicką.
Jerzy Stuhr po raz pierwszy o walce z rakiem. Poruszające słowa
„Jak zachorowałem, stwierdziłem: „Nie ma rady, trzeba odnowić nasz rodzinny grobowiec”
We wrześniu 2011 roku Jerzy Stuhr trafił do szpitala onkologicznego z powodu problemów z gardłem. U aktora bardzo szybko wykryto nowotwór krtani. Został poddany leczeniu, w tej najważniejszej walce wspierali go najbliżsi, między innymi żona Barbara. Jak wspomina tamten czas? Co zrobił, gdy usłyszał z ust lekarza diagnozę? O tym opowiedział w najnowszym numerze magazynu VIVA! Beacie Nowickiej. Jerzy Stuhr o walce z rakiem krtani Beata Nowicka: Lubię Pana poczucie humoru. Jerzy Stuhr: Taaak, to mnie zawsze ratowało. To jest chyba zdrowe, że co by nie było groźnego, to pierwszy błysk u mnie, że mnie to śmieszy. Oczywiście za chwileczkę jest tragedia. Myślę, że to jest taki odruch obronny, hoduję w sobie, żeby tak było. Jak zachorowałem, stwierdziłem: „Nie ma rady, trzeba odnowić nasz rodzinny grobowiec. Jak ludzie będą przechodzić obok, żeby jakoś to wyglądało”. No i teraz, kiedy tam chodzę, pokazuję grobowiec i mówię do żony: „No patrz, zmarnowane pieniądze…” (śmiech). – A żona… Złości się. W pewnych sferach moja żona traci poczucie humoru. Jedyne, na co ją stać, to mówi, że ona pierwsza umrze, ale przecież kobiety dłużej żyją. A widzi pani, jak mówiłem, że smok popularności jest taki męczący, to wcale nie wymieniłem chorób. Bo jak się z perspektywy już spojrzy do tyłu, to choroby budują, zmieniają osobowości i niesłychanie hartują. Więc ja bym ich nie spychał na samo dno smoczej jamy. Czytaj także: Był nieobecnym ojcem, z synem wiele musieli sobie wyjaśnić. Jerzy Stuhr nie żyje – Kiedy w szpitalu uwierzył Pan, że pokona smoka choroby, kobieta lekarz powiedziała: „Pięknie, tylko że w tej chorobie oprócz woli i wiary trzeba mieć szczęście”. Pan ma w życiu szczęście. Nigdy tak nie powiem. Zawsze pani odpowiem: do dzisiaj miałem. Towarzyszyło mi szczęście bardzo często, na różnych polach, ale wiedziałem, że to się może skończyć. Dlatego do dzisiaj mam. Do kobiet miałem, do nauczycieli też miałem, od podstawówki. Rok 1954, niby jeszcze stalinizm, ale ci nauczyciele, którzy mnie uczyli, to byli przedwojenni nauczyciele i, mimo że byli pod pręgierzem doktryny, to jednak umieli uczyć trochę inaczej. Potem, na uniwersytecie, w szkole teatralnej i w Starym Teatrze Konrad Swinarski, Andrzej Wajda czy Krzysiek Kieślowski. Cały wywiad wywiad w najnowszej VIVIE!, od czwartku 2 listopada w kioskach i salonach prasowych.
„Za granicą mówię żonie: Tylko nie za głośno po polsku’’. Kontrowersyjna wypowiedź wielkiego aktora Jerzego Stuhra spotkała się z falą krytyki!
Wielki aktor, Jerzy Stuhr, musi zmierzyć się z falą krytyki, która na niego spłynęła. Artysta udzielił kontrowersyjnego wywiadu, w którym wyznał, że kiedy jest za granicą, stara się nie mówić po polsku. Zobacz też: „Po co tracić czas na romanse?” Jerzy Stuhr wyjątkowo szczerze opowiedział nam o miłości. WIDEO Jerzy Stuhr o Polakach Przez lata pracy w największych produkcjach na całym świecie Jerzy Stuhr gołym okiem dostrzega różnice pomiędzy Polakami a innymi narodowościami. W rozmowie z Rachelą Berkowską dla serwisu Wirtualna Polska aktor wyznał, że jesteśmy narodem, który nie zalicza się do najbardziej wykształconych. „Jesteśmy narodem niedouczonym. Niewychowanym. Jakbyśmy byli bardziej obywatelsko douczeni, to byśmy nie robili takich głupstw, że w rankingu największego zaufania wygrywa pani premier, która jest podwładną pana prezesa, którym w tym samym rankingu ma najwięcej nieufności’’, powiedział Stuhr. Aktor przyznał, że w trakcie swoich pobytów za granicą nie mówi zbyt wiele w ojczystym języku. „Przychodzi do mnie maitre d’hotel, znał mnie z filmu i pyta: »Maestro, czy wy naprawdę jesteście za torturami i karą śmierci?«. Jak ktoś mnie pyta, jak ja się czuję jako Polak za granicą, to powolutku mówię już żonie na ulicy: »Tylko nie za głośno po polsku«’’, wyznał Jerzy Stuhr. Jerzy Stuhr w ogniu krytyki Nie wszystkim przypadła do gustu wypowiedź wielkiego aktora. W sieci pojawiły się komentarze, w których internauci nie kryli swojego oburzenia. „Panie Stuhr zagranica czeka’’ — czytamy w pierwszym komentarzu. „Panie Jerzy, od dzisiaj jest Pan dla mnie ZEREM’’ — pisze drugi internauta. Kolejny komentator twierdzi, że postawa, którą reprezentuje aktor, przynosi wstyd Polsce. Uważacie, że krytyka, która spłynęła na Jerzego Stuhra, nie jest zbyt ostra? Zobacz też: Barbara i Jerzy Stuhrowie po raz pierwszy razem zagrali w filmie. Co zrodziło się z tego spotkania?
Te słowa są piękniejsze niż niejeden prezent. Jerzy Stuhr mówi nam o relacji z żoną [WIDEO]
On - Jerzy Stuhr, kultowy, wybitny aktor, reżyser, profesor sztuki, pedagog i pisarz. Ona - Barbara Stuhr, nieprzeciętnie utalentowana skrzypaczka, założycielka kwartetu smyczkowego Amar Corde, muza Jerzego i to już od... przedszkola, w którym się poznali. Łączą ich wspólne korzenie, poczucie humoru, miłość do Włoch i milion innych rzeczy. W najnowszej VIVIE! Barbara i Jerzy Stuhrowie opowiedzieli Beacie Nowickiej o swoim związku. A dziś opowiadają państwu o swojej miłości. Zobacz też: Tylko VIVIE! obiecali ujawnić całą prawdę! O czym mówią Barbara i Jerzy Stuhrowie w pierwszym wspólnym wywiadzie?
„Po co tracić czas na romanse?” Jerzy Stuhr wyjątkowo szczerze opowiedział nam o miłości. WIDEO
Hotel Stary, zaledwie 50 metrów od rynku Starego Miasta. To właśnie tu z Jerzym Stuhrem i jego żoną Barbarą Stuhr rozmawiała nasza redakcyjna koleżanka Beata Nowicka. To nie było to ich pierwsze spotkanie - stąd jego mocno prywatny i kameralny charakter. Efekt rozmowy znajdziecie w najnowszej VIVIE! Stuhrowie szczerze opowiedzieli o sobie i swojej relacji. Zwłaszcza, że za chwile będą obchodzili 50 lecie swojego związku. Na pytanie: „Pana koledzy aktorzy mają/mieli po 3, 4 żony? aktor odpowiada: „Nie miałem takiej potrzeby. Niczego mi nie brakowało” Polecamy również: Tylko VIVIE! obiecali ujawnić całą prawdę! O czym mówią Barbara i Jerzy Stuhrowie w pierwszym wspólnym wywiadzie? Cały wywiad w najnowszej VIVIE!
O tragicznych momentach, lekarzach, poświęceniu. Jerzy Stuhr zdradził nam kulisy swej walki z rakiem
Jerzy Stuhr jest obywatelem świata, zakochanym w Polsce. To jest jego miejsce na ziemi, tu czuje się bezpiecznie, również w sensie dosłownym, ponieważ ten fenomenalny aktor jest po dwóch zawałach i wygranej walce z rakiem. Uważa, że polscy lekarze są najlepsi na świecie. I choć sytuacja polityczna w wzbudza w nim wiele skrajnych emocji, nie wyobraża sobie życia poza Polską. W żartobliwie - poważnym tonie opowiada o tym na łamach Vivy! Polecamy też: Jerzy Stuhr kręci film w Rzymie. Tylko w VIVIE! opowiada, za co uwielbia Włochy! Jerzy: Czasem drażnię żonę, jak szaleje polityczna zawierucha: „Sprzedajemy wszystko i w Toskanii kupujemy domek”. A żona się mierzi strasznie. Nie potrafiłaby tam żyć. Ja chyba też nie. Barbara: Na jakiś czas, z radością. Ale potem żal by mi było moich ścieżek, rytuałów codziennych. Poczucia bezpieczeństwa jakie tu mamy. Jerzy: No tak, ja jestem tu leczony. Nigdzie za granicą nie poświęcono by mi tyle uwagi, troski, zaangażowania. Chuchają na mnie jak śmierdzące jajko. Pamiętam przy pierwszej chorobie, zawale lekarz mi mówił: „Panie Jerzy, rany boskie, co chwilę dzwoni ktoś z ministerstwa, czy ja dobrze panu to zrobiłem”. Zdawał egzamin przed urzędnikami biedny lekarz, który zresztą już nie żyje. Barbara: Ale przy raku były momenty tragiczne, które mogły skończyć się fatalnie. Pamiętam kiedy już trafiliśmy na tę dobrą ścieżkę ktoś nam powiedział, że jest taki profesor w Stanach, Polak i żeby on wziął próbkę, zbadał i zastanowił się, czy się nie da zastosować specjalnej, celowanej chemii. Wysłaliśmy do Stanów tę próbkę, co kosztowało jakąś horrendalną ilość pieniędzy i okazało się, że postawili dokładnie taką samą diagnozę i zaproponowali dokładnie to samo leczenie co w Gliwicach. Ten profesor czuł się jakoś w obowiązku monitorować jak mąż jest leczony i po paru tygodniach powiedział: „Pani Basiu, w Stanach nie byłby leczony lepiej, to jest fantastycznie wyważona chemia”. Naprawdę Jurek był w Gliwicach leczony znakomicie. Genialnie się nim opiekowano. Jerzy: Że ja to w ogóle przeżyłem, siedem potwornych dawek chemii. W ciężkich czasach dom, rodzina i ojczyzna była dla ludzi azylem. To się od wieków nie zmieniło. Jerzy: Czytam rano wiadomości, oglądam informacje, interesuję się tym, czasem mnie to złości, czasem mierzi, ale z drugiej strony, żaden z efektów dobrej zmiany nas właściwie nie dotyczy. 500 plus nas nie dotyczy, emerytury mnie nie dotyczą, bo mam 70 lat, dalej pracuję i nie wiem kiedy skończę, aborcja nas nie dotyczy... Barbara: Nie dotyczą nas pewne rzeczy osobiście, ale serce krwawi. Kiedy budujesz dom, do którego jesteś przywiązany, zdobywasz coś wartościowego, coś osiągasz i chciałbyś to przekazać dzieciom, ale ktoś ci to po prostu rozkrada czy niszczy, jest ci przykro. Po niedawnej aferze o deportacji pomyślałam sobie: „A gdyby mnie naprawdę deportowano? I musiałabym iść na obcą ziemię, zostawiając tu wszystko? Gdzieś z jedną walizeczką rzuciłby mnie los, ten los, który wielu Polakom nie był oszczędzony? Może we Włoszech twoi przyjaciele nie daliby nam zginąć, ale wyobrażasz sobie, że tam żyjesz? Nie krwawiło by ci serce? Ja bym chyba umarła z tęsknoty, że wbrew sobie muszę żyć poza moim krajem, że nie chodzę po moich ścieżkach nad moją Rudawą. Cały wywiad Beaty Nowickiej z Jerzym i Barbarą Stuhrami przeczytasz w najnowszym numerze VIVY! W kioskach od 15 grudnia. Zobacz też: Barbara i Jerzy Stuhrowie po raz pierwszy razem zagrali w filmie. Co zrodziło się z tego spotkania?
Barbara i Jerzy Stuhrowie po raz pierwszy razem zagrali w filmie. Co zrodziło się z tego spotkania?
Z Barbarą i Jerzym Stuhrami spotkaliśmy się w hotelu Starym w Krakowie - miejscu uznanym za jedno z najpiękniejszych wnętrz Europy. Sesja zdjęciowa autorstwa Roberta Wolańskiego i wywiad Beaty Nowickiej powstawały w apartamencie, restuaracji i na dachu hotelu z widokiem na rynek Starego Miasta. Barbara i Jerzy Stuhrowie - skrzypaczka i aktor. Są razem od 46 lat. Pobrali się jesienią 1970 roku, kiedy byli jeszcze na studiach - on na polonistyce, ona na Akademii Muzycznej. Właśnie tutaj, w Krakowie, studiowali i wzięli ślub. To miasto jest dla nich szczególne... Jednak sesja zdjęciowa i wywiad nie ciągnęły się w nieskończoność - Jerzy Stuhr jest bardzo konkretny. Wszedł na plan chwilę przed 14:00, a o 16:00 było już po sesji. Przy okazji powstał również film - specjalnie dla portalu Viva.pl - w którym Państwo Stuhr po raz pierwszy wystąpili razem. Właśnie dlatego powinniście go zobaczyć! Jest wyjątkowo romantyczny! A to dopiero pierwsza część... Zapraszamy! Polecamy też: Jerzy Stuhr kręci film w Rzymie. Tylko w VIVIE! opowiada, za co uwielbia Włochy!​
Jerzy Stuhr kręci film w Rzymie. Tylko w VIVIE! opowiada, za co uwielbia Włochy!
Barbara i Jerzy Stuhrowie są zakochani we Włoszech: w kulturze, języku, którym biegle władają, w zjawiskowej sztuce. I w kuchni. Jerzy Stuhr żartuje, że pół zawodowego życia spędził w Italii: grając w filmach, sztukach teatralnych, prowadząc warsztaty aktorskie i wykładając na Uniwersytecie w Palermo na Sycylii. O miłości do słonecznej Italii opowiadają w najnowszym numerze VIVY!. Jerzy Stuhr właśnie kręci w Rzymie kolejny film, co stanowi okazję do zwiedzania zabytków i ulubionych restauracji tego legendarnego miasta. Jerzy Stuhr: Jak przyjeżdżam do Rzymu, raz na dwa- trzy miesiące zawsze zaczynam od caccio e pepe: musi być specjalne tonnarelli, do tego prawdzie pecorino romano, pepe i nic więcej. Niente di piu. A potem lecą wszystkie inne rzymskie dania: trippa alla romana- flaki po rzymsku, coda alla vaccinaro- duszone w winie ogony wołowe. Trzeba tylko wiedzieć gdzie iść, my mamy swoje ulubione miejsca. Mieszkamy w pięknej dzielnicy Prati, za murem Aureliana, tuż przy Tybrze, tam już nie ma turystów, jest nasza śliczna rezydencja i spokój. Jeden przystanek metrem do Pizza del Popolo i dwa do Schodów Hiszpańskich. Beata Nowicka: Wszyscy znają Pana miłość do Włoch, ale to Pani Basia pierwsza mówiła po włosku i pierwsza tam wyjechała. Jerzy Stuhr: Basia studiowała we Włoszech. Miała stypendium z Accademia di Santa Cecilia jak jeszcze była żelazna kurtyna. Rany boskie, jaki ja byłem wtedy zazdrosny. Przyjeżdżała z Włoch, majtki sobie kupiła włoskie, a tu wszystkie dziewczyny chodziły w barchanowych. Nie można było prać w akademiku, bo koleżanki od razu podgrandzały. Tydzień i było po majtkach (śmiech). Dla nas takim magicznym miastem jest Wenecja, bo Basia to stypendium dostała do Wenecji. Z zazdrości też załatwiłem sobie stypendium i pojechałem na festiwal filmowy do Wenecji. Polecamy też: Tylko VIVIE! obiecali ujawnić całą prawdę! O czym mówią Barbara i Jerzy Stuhrowie w pierwszym wspólnym wywiadzie? Barbara Stuhr: I teraz mój wtręt. Ja byłam na pierwszym roku Akademii Muzycznej w Krakowie, Jerzy studiował jeszcze polonistykę. On dostał stypendium w ministerstwie kultury, a ja w głębokiej komunie wsiadałam w samolot mając w bucie 10 dolarów i pojechałam na egzamin do Accademii Santa Cecilia w Wenecji. Tam zagrałam i dostałam stypendium. Miałam wizę turystyczną, tekturową walizeczkę i skrzypeczki. Jerzy Stuhr: Józef Tejchma też dał mi to stypendium do Wenecji. I potem po latach, jak szedłem po czerwonym dywanie z Dominiką Ostałowską, Pawłem Edelmanem, Kasią Figurą i filmem „Historie miłosne” w konkursie, to myślałem: Boże, ja tam stałem kiedyś w tym tłumie. Deja vu. Tu szedł Sean Connery i Ursula Andress, był 1962 rok i pokaz Bonda „Dr.No”, a my stypendyści tam się tłoczyliśmy za barierkami. Takie koło się zatoczyło. Wenecja to było całe życie magiczne miasto dla nas. Barbara Stuhr: I czyż nie powinnyśmy być szczęśliwi? Cały wywiad Beaty Nowickiej z Jerzym i Barbarą Stuhrami przeczytasz w najnowszym numerze VIVY! W kioskach od 15 grudnia. Polecamy też: „Syn nie przyznał się w klasie, że jestem piosenkarką!”, Halina Mlynkova opowiada w VIVIE! o swoim życiu w Czechach​