Zmuszano ją, by występowała na scenie, była bezsilna. Ostatni koncert Amy Winehouse wciąż elektryzuje fanów
Obecnie Amy Winehouse uchodzi za legendę i wybitną artystkę, która zmarła przedwcześnie. Miała niemal wszystko: niespotykany talent, charyzmę i rzeszę fanów. Piosenkarka jednak w młodym wieku zaczęła mieć poważne problemy z używkami. W pewnym momencie przestała to ukrywać i występowała na scenie pod wpływem alkoholu. Ostatnie miesiące życia były dla niej niezwykle ciężkie i przytłaczające, a koncert, na którym wystąpiła w czerwcu 2011 roku, przedstawiał niezwykle smutny obrazek, który był zapowiedzią jej śmierci. [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie: 26.04.2024 rok, natomiast na VIVA.pl: 09.11.2024 rok] Amy Winehouse: sława ją przytłoczyła, a media nie dawały spokoju Była prawdziwą artystką, ludzie ją kochali. Olśniewała niemal każdego, a fani nieustannie jej kibicowali. Niestety mało kto wiedział, że za kulisami rozgrywał się prawdziwy dramat, którego Amy Winehouse nie potrafiła udźwignąć. Jednym z najgorszych momentów w jej życiu była walka z tabloidami. W czasach jej świetności rozwijały się media plotkarskie, które czekały na najbardziej kompromitujące zdjęcia gwiazd, gdyż miały z tego zysk. Artyści stali się więc pewnego rodzaju zabawkami w ich rękach. Do tego grona zaliczała się właśnie Amy Winehouse. Potrzebowała wsparcia i pomocy bliskich, lecz oni wypychali ją na pierwszy plan, by zarobić na jej pracy. W 2011 roku zorganizowano aż 12 koncertów Amy Winehouse, lecz ona tego nie chciała. Co więcej, jej przyjaciele również prosili, by zrezygnować z tego pomysłu. Nikt jednak się nie ugiął. Ostatecznie wokalistka zaśpiewała tylko na jednym z nich w Serbii. Media huczały wówczas, że był to najgorszy koncert w historii kraju. Z archiwalnych nagrań wynika, że piosenkarka źle się czuła na scenie, płakała. Nie chciała tam być. Co więcej, była pod wpływem alkoholu. Na domiar złego publiczność ją wybuczała... CZYTAJ TEŻ: Była jej autorytetem, pochowano je w jednym grobie. Tylko babcia potrafiła wpłynąć na zachowanie Amy Winehouse Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok Tak wyglądał ostatni koncert Amy Winehouse Na koncercie pojawiła się Iva, która później zrelacjonowała, co się działo podczas występu. Okazuje się, że wokalistka przyszła na scenę z godzinnym opóźnieniem, natomiast podczas wykonywania utworów myliła teksty piosenek i zachowywała się niepokojąco. „Byliśmy już naprawdę zmęczeni, ale się nie poddaliśmy. Czekaliśmy na nią kilka godzin, żeby stać w pierwszym rzędzie, więc te kilkadziesiąt dodatkowym minut nie robiło nam już różnicy. W okolicach godziny 23.00 w końcu zgasły światła i na scenie pojawił się jej zespół i chórzyści. Myślę, że sami nie wiedzieli, co się dzieje, bo grali intro do pierwszej piosenki "Just Friends" kilka razy. Kibicowaliśmy jej, bardzo się cieszyliśmy, że do nas wyszła", wyznała. Fanka artystki dodaje, że na początku nikt nie zauważył, że ich idolka jest w złym stanie. Wszyscy podejrzewali, że najzwyczajniej w świecie się wygłupia. „Pamiętam, że kiedy usiadła na głośniku, zdjęła buty i rzuciła nimi w chórzystę, to byliśmy przekonani, że sobie żartuje. Amy słynęła z niebanalnego poczucia humoru", kwitowała. „Może chciała sprawdzić naszą cierpliwość. Dopiero kiedy zaczęła śpiewać drugi kawałek i nadal było dość dziwnie, to wiedzieliśmy, że coś jest z nią nie tak", zaznaczała. I choć fani pod sceną zachęcali wokalistkę oklaskami, tylna część tłumu zaczęła buczeć. „W pewnym momencie zrozumiałam, że Amy wcale nie chce być na tej scenie. Jest nieobecna i znudzona. Wiedziała jednak, że w festiwalowym tłumie jest mnóstwo fanów, którzy czekali na nią cały dzień. Dzisiaj już wiemy, że tak naprawdę została zmuszona do zagrania tych koncertów. Nieustannie próbowała coś do nas mówić, ale albo było to niezrozumiałe, albo po prostu przedstawiała swój zespół, z którego była bardzo dumna. Nie była w stanie skupić się jednak na żadnej piosence. Cały czas gdzieś odpływała", wspomina uczestniczka wydarzenia. Gdy Amy Winehouse zaczęła śpiewać piosenkę Back to Black, rzuciła mikrofon za siebie. Wiele osób interpretuje to zachowanie jako znak protestu. „Myślę, że ten moment był jej osobistym sprzeciwem. Nie przeciwko nam fanom, ale przeciwko ludziom, którzy chcieli na niej zarabiać pieniądze. To było jedno z tych wykonań, których nigdy nie zapomnisz. Najlepsze tamtego wieczoru. Amy była tak prawdziwa, przepełniona emocjami. A później rzuciła mikrofonem", mówiła Iva. Piosenkarka ukazała na scenie cały wachlarz emocji. Gdy tłum głośniej buczał, ona stawała się coraz bardziej zamknięta. W pewnym momencie coś w niej pękło i zaczęła płakać. „Widziałam twarze zmęczonych fanów. Nie wiedzieliśmy, co tak naprawdę się stało. Nie potrafiliśmy zrozumieć, czego właśnie doświadczyliśmy. Pamiętam, że zamieściłam kilka czarno-białych zdjęć z tamtego wieczoru w sieci i jeden z naszych lokalnych artystów skomentował je później, że są przepełnione emocjami, które trudno powtórzyć", zwierzała się fanka. Amy Winehouse zmarła miesiąc później 23 lipca 2011 roku. Przed śmiercią zdołała wypowiedzieć dwa zdania do mamy i taty: „Przytul mnie tato", „Ja ciebie też kocham mamo", tak brzmiały jej ostatnie słowa. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mówiła, że jest chodzącą katastrofą. Ze szczytu spadła na samo dno. Odejście Amy Winehouse wciąż skrywa tajemnicę View oEmbed on the source website Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok
Mówiła, że jest chodzącą katastrofą. Ze szczytu spadła na samo dno. Odejście Amy Winehouse wciąż skrywa tajemnicę
Jedna rzecz doprowadziła do jej upadku. Oszałamiającej karierze towarzyszyło cierpienie i toksyczna miłość
Zbyt krótkie życie Amy Winehouse było jak jazda rozpędzonym rollercoasterem. Oszałamiającej karierze towarzyszyło cierpienie, walka z nałogami, trudna miłość. Amy była jak kameleon. Jednego dnia stała u bram śmierci, następnego błyszczała na scenie. Magnetycznym głosem hipnotyzowała publiczność i już za życia stała się legendą. W piątek, 19 kwietnia 2024 roku trafi do kin przejmująca historia Amy, opowiedziana jej głosem. Amy Winehouse - tajemnice życia wokalistki Geniusz, ikona, „Lwica”, jak nazywała ją ukochana babcia Cynthia – jest wiele słów na opisanie Amy Winehouse, ale to jej humor, osobisty wdzięk i apetyt na życie sprawiły, że na zawsze zagościła w sercach fanów. W świecie muzyki niewielu mogło jej dorównać. Nazywano ją „białą dziewczyną o czarnym, soulowym głosie” i porównywano do jazzowych legend: Elli Fitzgerald, Dinah Washington czy Sarah Vaughan, którymi zachwycała się jako nastolatka. Jej liryczne teksty i magnetyczny głos niemal natychmiast wywindowały ją na sam szczyt kariery. Po debiutanckim krążku „Frank” było jasne, że ta zadziorna dziewczyna z północnego Londynu to znacznie więcej niż tylko młody talent. Kolejna płyta „Back to Black” tylko potwierdziła jej artystyczny geniusz – pięć nagród Grammy dla pierwszej brytyjskiej wokalistki. Im bardziej błyszczała jej gwiazda, tym trudniej radziła sobie w relacjach z mężczyznami, z bulimią i nałogami aż do feralnego dnia, kiedy nagle odeszła. Miała zaledwie 27 lat, jak Janis Joplin, Jimi Hendrix czy Kurt Cobain w chwili śmierci, i stała się częścią przeklętego „Klubu 27”. WIDEO VIVA.PL: Choroba zrujnowała jej plany, z dnia na dzień straciła głos. Luna o udziale w Eurowizji i hejcie Mała artystka Amy urodziła się 14 września 1983 roku, cztery dni po terminie, i odtąd spóźniała się zawsze i wszędzie. „Mógłbym przysiąc, że w szpitalu krzyczała najgłośniej ze wszystkich dzieci, które w życiu słyszałem. Dała niezły popis wokalny, a ja oszalałem na jej punkcie”, wspominał jej ojciec Mitch Winehouse, obwoźny sprzedawca okien, taksówkarz i jazzujący piosenkarz amator. Chwilowy brak pracy nie powstrzymał go przed zakupem kamery za całe tysiąc funtów, by filmować ukochaną córkę i jej starszego brata Alexa. Brat nie miał talentu wokalnego, a jedynym celem Amy było go przekrzyczeć. Lubiła być w centrum uwagi, popisywać się i tańczyć, i jak już zaczęła śpiewać, nie potrafiła przestać. „Często, kiedy odbierałem dzieci ze szkoły – jeździłem wtedy kabrioletem – Amy nalegała, żebym złożył dach i siedząc obok mnie, zaczynała śpiewać na cały głos. Kiedy zatrzymywaliśmy się na światłach, wstawała z miejsca i zaczynała występ. »Siadaj, Amy!«, nalegaliśmy z Alexem, a przechodnie śmiali się razem z nią”, napisał Mitch w swojej książce „Amy. Moja córka”. Weekendy w domu dziadków przy Albert Gardens w londyńskim East Endzie rozpoczynał zawsze tradycyjny żydowski obiad – rosół z kury na pierwsze danie, pieczony kurczak z ziemniakami na drugie i kugel z makaronu i rodzynek na deser. Chwilowe kłótnie przerywały wybuchy radości licznej, szczęśliwej żydowskiej rodziny. Amy uwielbiała te chwile… Urodziła się w Londynie 14 września 1983 roku w żydowskiej rodzinie o polsko-rosyjskich korzeniach. Tu pięcioletnia Amy. „Chodząca katastrofa” Mogła być szkolną prymuską, gdyby tylko chciała się uczyć. Nienawidziła rannego wstawania. Zasypiała w autobusie i budziła się pięć przystanków dalej, gdzie musiała czekać na powrotny autobus. Przysypiała na lekcjach, gryzmoliła w książkach, przeszkadzała podczas zajęć. Rodzice załamywali ręce, a Amy ciągle zmieniała szkoły. Urodzinową kartkę dla ojca podpisała: „Twoja ulubiona córka, »chodząca katastrofa«, Amy”. Lubiła jedynie matematykę – talent po mamie Janis, farmaceutce, ale najbardziej kochała śpiew. W wieku 10 lat założyła z koleżanką rapowy duet Sweet’n’Sour (Słodko-Kwaśne), jednak grupa nie przetrwała do pierwszego występu. Dwa lata później w tajemnicy przed rodziną złożyła podanie do szkoły teatralnej w centrum Londynu i dołączyła list motywacyjny. „Chciałabym śpiewać na lekcjach i żeby nikt nie kazał mi się wtedy zamknąć. Moim największym marzeniem jest wielka sława. Chcę, by ludzie, słysząc mój głos, mogli zapomnieć o swoich troskach. Chcę przejść do historii jako aktorka i piosenkarka i zasłynąć koncertami i przedstawieniami na West Endzie i Broadwayu”. W nowej szkole, choć teatralnej, szokowała nadmierną biżuterią. Kiedy przyszła na lekcje z kolczykiem w nosie, uszach i pępku, odesłano ją z powrotem do domu. Zdaniem nauczycieli miała w sobie „dzikość, a przy tym niezwykłą bystrość umysłu”. A może po prostu Amy w ten sposób wyrażała siebie. Jej późniejszy sceniczny look, nawiązujący do lat 60. – ukochany natapirowany kok w stylu pin-up, kolorowe minispódniczki i sukienki spięte w talii paskiem, i gruba kreska na powiece inspirowały największych: Jeana-Paula Gaultiera, który poświęcił jej jedną ze swoich kolekcji, i Karla Lagerfelda. Miała dobry gust i świetne wyczucie stylu. Zaprojektowane przez nią ubrania dla marki Fred Perry i wypuszczone jako Amy Winehouse Collection sprzedały się na pniu. Jej sceniczny look, nawiązujący do lat 60. – nieodłączny natapirowany kok, gruba kreska na powiece i liczne tatuaże, budził kontrowersje lub…zachwyt. Narodziny gwiazdy Zawsze miała przy sobie notatnik i zapisywała w nim teksty piosenek. Pierwsze utwory zaczęła komponować w wieku 15 lat, akompaniując sobie na gitarze. Jej debiutancka płyta „Frank” z 2004 roku okazała się fantastyczna, była śmieszna, żartobliwa, opowiadała o młodzieńczej miłości i niewinności, choć Amy nie była z niej zadowolona. W „Guardianie” napisali: „Brzmi jak Afroamerykanka, jest Brytyjką żydowskiego pochodzenia. Wygląda seksownie, ale tego nie wykorzystuje. Jest młoda, a brzmi dojrzale. Wyrafinowana, gdy śpiewa, obcesowa, gdy mówi. Muzycznie łagodna, tekstowo ordynarna”. Na scenie błyszczała, jej sława rosła z minuty na minutę. Z okazji karnawału w dzielnicy Notting Hill, który zwykle jest ciężkim kawałkiem chleba dla muzyków ze względu na wymagającą publiczność, zaśpiewała tak, że zespół był praktycznie zbędny. Nie mógł uwierzyć, jak świetnie wypadła, akompaniując sobie na gitarze. Pociągnęła cały koncert. Jednak duże koncerty były dla niej trudne psychicznie, miała ogromną tremę. Czytaj także: Mikołaj Roznerski szczere o relacji z 13-letnim synem. Aktor wyznał, dlaczego ma do siebie żal Maskowała to jednak tak dobrze, że nikt nie miał o tym pojęcia, choć zdarzało jej się odwracać plecami do publiczności. Kardynalny błąd wykonawcy. „Chciałem wtedy krzyknąć: »Mów do słuchaczy, oni cię kochają. Powiedz po prostu: cześć, jak się bawicie?«”, wspominał Mitch Winehouse. „Czasem sięgała po alkohol, by pozbyć się tremy przed wyjściem na scenę, być może nawet po trawkę, czego się domyślałem. Jedno, czego nie zauważyłem, a już pojawiły się znaki ostrzegawcze, że Amy pije zdecydowanie za dużo”. Z czasem wprowadziła pewne urozmaicenie do swoich koncertów. Wychodząc na scenę, klaskała rytmicznie i nuciła: „Tylko łamagi biorą twarde dragi”. Zachęcała publiczność do skandowania i dopiero gdy wszyscy z nią śpiewali, zaczynała właściwy występ. Była przeciwniczką twardych narkotyków aż do momentu, gdy w jej życiu pojawił się Blake Fielder-Civil. Nie był ani przystojny, ani zbyt inteligentny. Właściwie nie wiadomo, co ją w nim pociągało. Amy z mężem Blakiem Fielder-Civilem, przy którym uzależniła się od twardych narkotyków. Tu oboje na festiwalu Coachella, Kalifornia, 2007 rok. Złamane serce Poznali się w pubie Good Mixer w Camden zimą 2005 roku i Amy oszalała na jego punkcie. Było jasne, że szaleńczo się w nim zakochała. Od początku był to burzliwy związek. Rozstawali się i wracali do siebie, w Miami wzięli szybki ślub, by równie szybko się rozwieść, i znów żyli razem. Podczas gdy Blake brał kokainę, Amy wolała palić trawkę, o czym śpiewała: „Ty kochasz wciągać proszek, a ja puszczać dymek”. I wciąż lubiła wypić… Byli na ustach wszystkich. Zdjęcia trafiające do gazet nie oszczędzały pary na wiecznym haju. Amy zrobiła się przeraźliwie chuda. Przy Blake’u, który ją bił i poniżał, wciągnęła się w twarde narkotyki. W hotelu Sanderson w Londynie doszło do takiej bójki, że wezwano policję. Kilka godzin później znów byli razem – Amy miała bandaże na rękach i siniaki na szyi, a jej ukochany zadrapania na twarzy. Nikt nie mógł pojąć, skąd wzięła się jej wielka miłość do ćpuna. Ojciec Amy miał w desperacji powiedzieć, że Blake „jest najgorszym śmieciem z nizin społecznych, w jakiego Bóg kiedykolwiek tchnął życie”. W życiu Amy pojawiali się też inni mężczyźni, ale jej serce do końca biło dla Blake’a. W wywiadzie dla „News of the World” Blake wyznał, że zniszczył coś bardzo pięknego i palenie heroiny w obecności Amy było największym błędem jego życia. Zapoznał ją z heroiną, crackiem (20 razy silniejszy od kokainy), czerpaniem przyjemności z samookaleczania i wina to zbyt małe słowo, by wyrazić, co czuje. Winehouse po rozpadzie jej małżeństwa związała się z reżyserem Regiem Travissem, Londyn, lipiec 2010 roku. Między rajem i piekłem Gdyby zamknąć Amy na kilka dni z kartką i długopisem, nie napisałaby ani jednej piosenki. Ale raz na jakiś czas spod jej pióra wychodziło coś genialnego, tak jak podczas krótkiego pobytu w Hiszpanii. Napisała wtedy słynne utwory „Wake Up Alone”, „Love Is a Losing Game” czy „You Know I’m No Good”, które trafiły na nowy album „Back to Black” (Powrót do ciemności). Niemal wszystkie były o Blake’u, ich trudnej miłości i ćpaniu, łącznie z tytułową piosenką. Pisanie o tym stało się dla niej rodzajem katharsis. Swój największy przebój „Rehab” – o tym, jak broniła się przed pójściem na odwyk, na który ostatecznie trafiła – stworzyła w zaledwie trzy godziny. Płyta „Back to Black” okazała się absolutnym hitem – w ciągu pięciu lat od premiery w 2006 roku sprzedała się na całym świecie w ponad 20 milionach egzemplarzy. Sprawdź też: Są parą ponad pół wieku, właśnie świętują 48. rocznicę ślubu. Maria Winiarska i Wiktor Zborowski nie widzą poza sobą świata W swoich piosenkach Amy sięgała do najgłębszych zakamarków duszy. By je stworzyć, musiała przejść piekło. Nie zaśpiewała jednak na rozdaniu nagród Grammy w Los Angeles, gdzie zwyciężyła aż w pięciu kategoriach – otrzymała zakaz wjazdu do USA z powodu wykrycia w jej organizmie narkotyków. Ale jej koncert, transmitowany na żywo z londyńskiego studia podczas gali, wybrzmiał wspaniale. W ostatnich latach nie było już z tym tak dobrze i robiono zakłady, czy dotrze na scenę. Potrafiła w ostatniej chwili odwołać występ lub śpiewać na chwiejących się nogach. Ale fani i tak byli szczęśliwi, że w ogóle się pojawiła. Amy Winehouse z matką Janis i ukochanym ojcem Mitchem Winehouse na rozdaniu Ivor Novello Awards, Londyn, 22 maja 2008 roku. „Amy jednego dnia stała u bram śmierci, a następnego błyszczała na scenie. Chyba najtrudniejsze w kochaniu i próbach pomocy narkomanowi jest to, że każdy nowy dzień takiej huśtawki to nowy najgorszy dzień życia”, wspominał jej ojciec. Pewnego dnia wszedł do jej pokoju i serce w nim zamarło. Amy siedziała na brzegu łóżka i z trudem łapała oddech. Posiniała na twarzy, charczała i bezskutecznie otwierała usta. Miała zapaść. Mówiła potem, że chce wyjść z uzależnienia, ale wciąż kręcili się wokół niej dilerzy. Kiedy akurat nie była pod wpływem narkotyków, przypominała dawną Amy z dzieciństwa. Podczas jazdy z ojcem taksówką zapragnęła kolejno kupić: słodycze, telefon komórkowy i dwie porcje ryby z frytkami dla nich obojga. Dodatkowe porcje kupiła nawet dla śledzących ją paparazzi. Zdawała się być w wyśmienitej formie i cały czas się śmiała. Według Mitcha Winehouse jego córka zerwała w końcu z narkotykami, ale wpadła w alkoholowe szaleństwo. Na balu charytatywnym Prince’s Trust podbiła komuś oko. Została oskarżona o napaść i aresztowana, ale ostatecznie ją wypuszczono za kaucją. Gdy piła, pakowała się zawsze w kłopoty. Była jednak bardzo empatyczna. Pacjenci z London Clinic, gdzie często się leczyła, wręcz ją uwielbiali. Wielu pisało potem, już po śmierci Amy, do jej ojca, by podziękować za jej ogromny wkład w podnoszeniu ich na duchu. Niestety jej ostatni koncert w Belgradzie, po którym miała przyjechać do Polski, nie powinien był się odbyć. Nie pamiętała nawet słów piosenek, została wygwizdana. Winehouse, oskarżona o czynną napaść na uczestniczkę balu charytatywnego w Londynie, w drodze na rozprawę do sądu, 23 lipca 2009 roku. Nagłe odejście Jej śmierć w jej domu w Camden w północnym Londynie wciąż jest zagadką. Czy była to kolejna zapaść? Bo nie depresja, jak twierdzi ojciec. Dzień wcześniej widziała się z nim i wyglądała na bardzo szczęśliwą. Oglądali razem rodzinne zdjęcia. Przez ostatnie trzy tygodnie udało jej się zachować trzeźwość i była zadowolona z siebie. Tego tragicznego wieczoru Amy śpiewała i grała na perkusji w swoim pokoju, aż Andrew, jej ochroniarz, poprosił, by była ciszej. Następnego dnia znalazł ją martwą. Sąsiad twierdził, że słyszał jakieś krzyki dobiegające z domu Amy. Czyżby znów w jej życiu pojawił się ukochany Blake i doszło do kłótni? Czy może było to samobójstwo? Wypiła śmiertelną dawkę wódki – ponad cztery promile alkoholu we krwi i dobrze wiedziała, czym to grozi. Odeszła 23 lipca 2011 roku. Sam Taylor-Johnson, reżyserka filmu biograficznego o Amy pod znamiennym tytułem „Back to Black”, który niebawem wejdzie do kin, sięgnęła do jej piosenek o miłości, bólu, w które przelała swoją duszę. „Serce Amy biło za każdym razem głośniej, gdy zostało złamane”, powiedziała Sam. „Film jest historią miłosną, ale też listem miłosnym do niej i został opowiedziany jej głosem. Amy widziała tylko dobro”. I taka zostanie w sercach swoich fanów. Korzystałam z książki „Amy. Moja córka” Mitcha Winehouse, który założył fundację jej imienia, wspierającą młodych ludzi w wyjściu z uzależnień. Tekst Elżbieta Pawełek Kwiaty i pamiątki od wiernych fanów Amy opodal jej domu w Camden po jej tragicznej śmierci 23 lipca 2011 roku.
Nadchodzi premiera filmu o życiu i karierze Amy Winehouse!
Długo czekaliśmy na upamiętnienie wielkiej, choć niespodziewanie szybko zakończonej kariery legendarnej artystki, Amy Winehouse. Prace nad filmem biograficznym po kilku latach w końcu doszły do skutku, a jej efekty zobaczymy już niebawem w kinach! ZOBACZ TAKŻE: Podaruj najpiękniejszą biżuterię na Walentynki 2024! Już niebawem premiera filmu o Amy Winehouse! Film biograficzny o życiu i karierze brytyjskiej artystki miał powstać już o wiele wcześniej. Kolejne projekty nie dochodziły jednak do skutku. Teraz, 13 lat po jej śmierci ukaże się pełnowymiarowa produkcja upamiętniająca jej dorobek muzyczny. Polska premiera „Back to Black. Historia Amy Winehouse” będzie miała miejsce już 19 kwietnia! „Back to Black. Historia Amy Winehouse” - Kto wystąpi w roli głównej? Zgodnie z sugestią ojca gwiazdy, rola Amy Winehouse miała przypaść młodej, debiutującej aktorce, która przypominałaby jego córkę z wyglądu i charakteru. Tak też się stało. Do głównej roli wybrana została 27-letnia Marisa Abela. Aktorka znana jest z serialu HBO „Branża” czy „Cobra” produkcji Sky. Ostatnio mogliśmy ją zobaczyć także w „Barbie”. „Back to Black. Historia Amy Winehouse” - Co wiemy o produkcji? STUDIOCANAL oraz Monumental Pictures powierzyły reżyserię filmu Sam Taylor-Johnson, która w swoim dorobku ma m.in. „Pięćdziesiąt twarzy Greya”. O stronę muzyczną zadbały zaś największe wytwórnie Universal Music Group oraz SONY Music Publishing. Co ciekawe, w filmie usłyszymy piosenki Amy Winehouse w wykonaniu odtwórczyni głównej roli, Marisy Abeli. CZYTAJ TEŻ: Marc Jacobs bawi się lalkami i proporcjami w najnowszej kolekcji Wiosna-Lato 2024 „Back to Black. Historia Amy Winehouse” Dzięki produkcji zgłębimy historię tragicznego życia i wielkiej kariery Amy Winehouse od jej początków w klubach jazzowych do światowej sławy i zdobycia nagrody Grammy. Najważniejsze sceny kręcono w Londynie: m.in. klubie jazzowym Ronnie Scott’s, przed pierwszym mieszkaniem artystki w Camden Town, czy w londyńskim zoo. Niedawno ukazał się oficjalny zwiastun, na którym możemy zobaczyć niezwykłe podobieństwo głównej bohaterki do prawdziwej postaci. Sami zobaczcie! View oEmbed on the source website Nie możecie doczekać się na premiery „Back to Black. Historia Amy Winehouse”?
Nic nie zapowiadało tej tragedii. Tak wyglądały ostatnie dni życia niezwykłej Amy Winehouse
Ostatnie dni życia Amy Winehouse nie zapowiadały tragedii. Artystka odbyła rutynową konsultację z lekarzem – właśnie odbyła kurację odwykową i można powiedzieć, że zaczynała nowe życie. Rozpoczęła pracę nad trzecią płytą i wszystko wskazywało na to, że w końcu po latach pełnych alkoholu i narkotyków, udało się jej pokonać demony przeszłości. Nic dziwnego, że gdy poinformowano o jej śmierci najpierw pojawiło się niedowierzanie i szok. Dopiero później, jak smutek i żal uderzyły ze zdwojoną mocą, wielu zadawało sobie pytanie – czy ktoś w ostatnich chwilach jej życia jeszcze widział w niej człowieka, a nie tylko wielką artystkę z problemami? Dziś od tych tragicznych wydarzeń mija dokładnie 12 lat. Tak wyglądały ostatnie chwile życia niezwykłej Amy Winehouse Koncert w Belgradzie, który odbył się w połowie czerwca 2011 roku, to nie było wołanie o pomoc, a powolne umieranie na oczach fanów. Rozglądała się po scenie, poprawiała włosy. Wyraźnie znudzona z trudem dotarła na środek sceny. Nikt nie miał wątpliwości, że Amy Winehouse była zbyt pijana, by śpiewać. Podczas trwającego dziewięćdziesiąt minut koncertu mamrotała pod nosem, myliła teksty piosenek, a nawet miała problem z utrzymaniem równowagi przy mikrofonie. Na piosenkarkę czekało 20 tysięcy fanów, wszyscy wrócili tego wieczoru do domu rozczarowani. „Zdawałem sobie sprawę z jej problemów, ale organizatorzy koncertu powinni byli go odwołać, by pozwolić nam zapamiętać prawdziwą Amy”, mówił w rozmowie z Agencją AFP obecny na koncercie fan artystki. 30 lipca Amy Winehouse miała wystąpić po raz pierwszy w Polsce, 23 lipca poinformowano o jej śmierci. View oEmbed on the source website Czytaj też: Cezary Pazura padł ofiarą żartu i nieświadomie ujawnił informację o byłej żonie. Weronika Marczuk zabrała głos Wciąż nie znamy odpowiedzi na pytanie, co stało się w ciągu ostatnich dni nowego życia Amy, kiedy to zakończyła kurację odwykową i postanowiła tę szansę jednak zmarnować. Mimo to nie da się nie zauważyć, że całe dorosłe życie walczyła z demonami. Nie umiała poradzić sobie z naciskami branży muzycznej i nieustanną nagonką mediów. Poddawana ciągłej ocenie nie tylko ze względu na twórczość artystyczną, ale także i wygląd czy relacje z mężczyznami, poszukiwała ucieczki od codzienności. Rozwiązaniem były narkotyki i alkohol, które pomagały jej codziennie z brutalną rzeczywistością. 23 lipca 2011 roku około godziny 16.00 Amy Winehouse została znaleziona martwa we własnym łóżku. Ochroniarz, który znalazł jej ciało, próbował ją obudzić. NIestety, było już za późno. Angielskie tabloidy, chwilę po śmierci Winehouse podawały, że przed zgonem urządziła sobie imprezę, podczas której alkohol lał się strumieniami. Tak naprawdę jednak ostatni dzień życia Amy Winehouse spędziła w sypialni, wylegując się na łóżku i… pijąc wódkę. Umarła samotnie w sypialni wartego 2,5 mln funtów domu w londyńskiej dzielnicy Camden. Według jednego ze świadków, wypiła tego wieczoru dwie butelki alkoholu, oglądając swoje stare filmiki z koncertów. „Zachowywała się zwyczajnie, chociaż z tego co wiem już od dawna nie oglądała własnych filmów na YouTube. Nie była też całkowicie pijana”, mówił podczas śledztwa ochroniarz gwiazdy, który najprawdopodobniej widział ją jako ostatni. Sekcja zwłok wykazała, że artystka miała w sobie aż 4 promile alkoholu. Doktor Christina Romete, psychoterapeutka gwiazdy, zdradziła w jednym z wywiadów, że Amy Winehouse nie chciała się zabić, alkohol był po prostu jej sposobem na nudę i samotność. „Moim usprawiedliwieniem jest to, że większość ludzi w moim wieku spędza dużo czasu zastanawiając się nad tym, co zamierzają zrobić przez następne pięć lub dziesięć lat. Czas spędzony na myśleniu o swoim życiu, po prostu spędzam na piciu”, mówiła sama gwiazda w jednym z wywiadów. Zobacz także: Ich ognisty romans zelektryzował media. Oto sekrety relacji Weroniki Książkiewicz i Marka Bukowskiego Rozwód rodziców, którego doświadczyła, mając zaledwie dziewięć lat, wywarł trwały ślad na jej psychice. Od małego jednak wyróżniała się ogromnym talentem muzycznym i… skłonnościami do ekscentrycznych zachowań. W wieku 12 lat rozpoczęła naukę w szkole Sylvia Young Theatre School, ale została z niej usunięta za nieodpowiednie zachowanie. Przekuła sobie nos i zaczęła nieco bardziej ingerować w swój wygląd. Swój artyzm z wyglądu przerzuciła na rozwój twórczości muzycznej. W wieku 17 lat podpisała kontrakt z wytwórnią Island Records. W 2003 roku wydany jazzujący album zachwycił brytyjską prasę. „Prostolinijny, ciepły, pełen życia i zdumiewająco wszechstronny”, napisał o nim dziennik The Times. Kilka miesięcy później Amy Winehouse poznała asystenta produkcji wideoklipów, Blake’a Fieldera-Civila i jej życie nabrało nowych barw. Amy i Blake: burzliwa historia miłości Od samego początku nazywano go „złym duchem Amy”. To on wciągnął ją w świat kokainy i alkoholu, ale tak naprawdę był tylko kolejnym przystankiem do samodestrukcji. Zanim jeszcze go poznała, Amy cierpiała na bulimię i depresję. Blake był dla niej jak powiew świeżego powietrza, nareszcie czuła, że dla kogoś jest kimś więcej, niż tylko artystką. W 2007 roku stanęli na ślubnym kobiercu. Blake był wielką miłością Amy. „Wiem, że mam talent, ale nie jestem tu, aby śpiewać. Jestem tu, aby być żoną i mamusią i troszczyć się o rodzinę”, powiedziała w jednym z wywiadów. Marzyła o zwyczajnym życiu, ale pod marzeniami, kryła się pragnąca ciągłej uwagi, delikatna, wrażliwa kobieta. Swoje kompleksy. niepewności i wywieraną na niej presję mediów uciszała morzem alkoholu. „Każda zła sytuacja to bluesowa piosenka, która czeka, by się wydarzyć”, mówiła w jednym z wywiadów. Nic więc dziwnego, że to Blake stał się jej inspiracją przy tworzeniu piosenek do kolejnego albumu Back to Black. Oboje zagubieni, słabi i nieszczęśliwi, w alkoholu i narkotykach szukali pocieszenia. Zobacz też: Sięgnęła po sok, nagle użądliła ją osa. Tak wyglądały ostatnie chwile Ewy Sałackiej Ich relacja jednak szybko stała się burzliwa, a media zaczęły nazywać ich „kochankami z piekła rodem”. Co rusz donoszono o ich kłótniach, bójkach i szarpaninach. Amy straciła na wadze, ciało pokryła tatuażami, kaleczyła się szkłem. Chciała, by ktoś ją zauważył. Media rozpisywały się ze szczegółami, jak wstrzykuje sobie heroinę miedzy palce u stóp, publikowano fotografie, jak z zakrwawioną twarzą wychodzi z mężem z hotelu. Amy cała zakrwawiona po sprzeczce z Blakiem, Amy z sińcem pod okiem, Amy z Blakiem odurzeni, w klubie i na ulicy. Oboje aresztowani za posiadanie narkotyków. Lekarze diagnozują u niej bulimię, depresję i silne uzależnienie od narkotyków oraz środków uspokajających. Nie mają wątpliwości: „Winehouse to osobowość typu borderline, charakteryzująca się ciągłą huśtawką nastrojów, impulsywnością, naprzemiennym uczuciem silnego gniewu, niezadowolenia, smutku oraz radości i euforii”. Dziś patrząc na to, jak się zachowywała, nie da się nie zauważyć, że potrzebowała pomocy, że w ten sposób próbowała zwrócić na siebie uwagę. Choć tkwiła w małżeństwie, wciąż czuła się samotna i niezrozumiana. Ojciec zamiast zająć się córką, próbował kariery jako muzyk jazzowy, a brat chętnie rozpowiadał szczegóły z jej życia, by choć chwilę pobyć w świetle reflektorów. Pod koniec 2007 roku Blake został nawet skazany na 27 miesięcy więzienia za próbę przekazania łapówki oraz pobicie. Amy wiernie stała u jego boku, broniąc go przed atakiem mediów i cały czas twierdząc, że jest niewinny. W 2008 roku za namową ojca nieco odsuwa się od męża - urywa z nim kontakt, nie odwiedza go w więzieniu. W styczniu 2009 roku jedzie na wakacje w towarzystwie aktora Josha Bowmana, z którym wraca wypoczęta i zachwycona. Deklaruje, że zrywa z narkotykami, że całe jej małżeństwo było „niczym innym tylko ciągłym ćpaniem”, na szczęście jednak „nie pamięta, że kiedykolwiek była mężatką”. Jej stosunek do terapii i zerwania z nałogiem szybko się zmienia i Amy wraca do dawnego życia. „To prawda. Byłam na odwyku. Przez kwadrans. Po prostu poszłam tam, powiedziałam im: »Cześć, piję, bo spieprzyłam swój związek«. I wyszłam”, kpiła w jednym z wywiadów, chwilę po tym, jak znów wróciła do Blake'a. W lipcu 2009 roku nagle para rozstała się. Jedni mówili, że Amy zrobiła to pod wpływem rodzinny, inni, że Blake chciał odzyskać wolność, bo gwiazda dopuszczała się zdrad. On szybko pozbierał się po rozstaniu, ale Amy nie mogła pogodzić się z tym, że teraz nie ma już przy niej nikogo. Pogrąża się w rozpaczy. Nadzieję na nowe, mniej skomplikowane życie daje jej nowy związek – z reżyserem Regiem Travissem. Wydawało się, że on, abstynent, da jej nową motywację do walki z uzależnieniem. Do walki o własne życie. I rzeczywiście, dało się zauważyć, że przez jakiś czas jest lepiej. Amy zaczęła o siebie dbać, przestała być przeraźliwie chuda, po raz kolejny poszła na terapię, tym razem mającą – jak zapewniała – „wyleczyć ją całkowicie”. Podobno para nawet się zaręczyła. „Reg poprosił Amy o rękę, a ona oczywiście powiedziała »Tak«. Bardzo go kochała. Marzyła o tym, żeby zostać jego żoną i założyć z nim rodzinę. Tak bardzo chciała uporać się ze swoimi demonami. Oboje otwarcie deklarowali, że chcą spędzić razem resztę życia i nie widzieli świata poza sobą”, mówił informator magazynu The Sun. W końcu jednak i Reg Traviss nie wytrzymuje ciągłych skoków nastrojów narzeczonej, a ona znów uciekła w świat używek. W czerwcu 2011 roku ruszyła z trasą koncertową. „Wyglądało to tak, jakby szatan rock’n’rolla chciał jeszcze raz pokazać światu swą ofiarę”, pisał komentator szwajcarskiej Neue Zürcher Zeitung. Kto dopuścił wówczas do tego, by Amy dała koncert w Belgradzie? „Wciąż ogarnia mnie wściekłość na myśl, że ktoś uznał, że Amy czuje się na tyle dobrze, że może stanąć na scenie, o tournée nie wspominając, podczas gdy ona była w rozpaczliwym stanie i pilnie potrzebowała leczenia”, napisała przed laty na swoim Facebooku szkocka piosenkarka Annie Lennox. Dopiero po śmierci Amy Winehouse okazuje się, że wcale nie chciała grać tego koncertu, twierdząc, że okropnie się czuje, a na estradę siłą wepchnęli ją menedżerowie i ochroniarze. Media donosiły, że znów poddała się odwykowi, ale historia lubi się powtarzać i jak w otwierającej jej kultowy album Back to Black piosence „Rehab”, Amy Winehouse śpiewa znamienne słowa: „Próbowali mnie wysłać na odwyk, ale powiedziałam: nie, nie, nie. Tak, jestem zła, ale kiedy się zmienię, na pewno się o tym dowiesz”. Wytrwała tam zaledwie kilka dni. Trzy dni przed śmiercią Amy Winehouse znów jest na scenie - wspomaga 15-letnią chrześnicę Dionne, uśmiecha się do fanów, namawiając ich na kupno płyt Dionne. Ostatnie zrobione jej zdjęcie wcale nie wskazywało na to, co wydarzy się kilka dni później... Czytaj również: Maciej Musiał wspomina pracę na planie Rodzinki.pl. Gwiazdorska obsada go onieśmielała Wokalistka, umierając miała ponad 4 promile we krwi. Biegli stwierdzili, że wstrząs spowodował u niej zatrzymanie oddychania. Nic nie wskazywało na to, że za 72 godziny świat będzie po niej płakał. Co wówczas się wydarzyło? Kto lub co sprawiło, że demony przeszłości powróciły ze zdwojoną siłą? Tego chyba nigdy się nie dowiemy. Jak mówiła sama Amy Winehouse: „Życie jest krótkie. Wszystko może się zdarzyć i zwykle tak jest, więc nie ma sensu siedzieć i myśleć o wszystkich „ale” oraz „i”.”
Amy była Żydówką. Amy Winehouse była gwiazdą. Amy umarła
Poznaj szczegóły wyjątkowego spektaklu o życiu wielkiej gwiazdy
Wszystkim nam się wydaje, że ją znaliśmy. Media śledziły każdy jej sukces i każdy upadek. Wszyscy mieliśmy jakieś zdanie na temat jej działań i tego co powinna lub nie powinna była robić, gdzie chodzić, z kim spać i z kim rozmawiać. Gdy tragicznie zmarła, rozpoczął się wielki festiwal szukania winowajców. Reżyserka i scenarzystka Karolina Kirsz o spektaklu: „Jesteśmy w Teatrze Żydowskim, więc nie bez znaczenia jest fakt, że Amy Winehouse była Żydówką. Była wychowana w żydowskiej tradycji, nawet chodziła do chederu, z którego ją zresztą wyrzucono, tak jak i z kolejnych szkół. W naszym nowym spektaklu chcemy opowiedzieć o mechanizmach uzależnień. Nie tylko o człowieku uzależnionym, ale i o całej siatce ludzi wokół, którzy odgrywają w tym dramacie określone role. To będzie spektakl dość kameralny i nietypowy. Przede wszystkim, ogromną rolę będzie odgrywała muzyka, która zabrzmi w zupełnie nieoczekiwanych aranżacjach Jacka Mazurkiewicza, muzyka zdecydowanie alternatywnego. Każda z pięciu aktorek będzie Amy i każda z nich opowie historię Amy, która tak naprawdę działa się na oczach świata i każdemu wydawało się, że wie, co zrobić i jak pomóc. Dużo łatwiej obserwuje się i ocenia sytuację z zewnątrz. Dużo trudniej jest, kiedy jesteśmy w to uwikłani i idą za tym emocje. Amy zagra aż pięć aktorek, które nie tylko będą grały Amy, ale również postaci, które Amy spotykała na swojej drodze i które były istotne w jej życiu. W miarę rozwijania się nałogu, Amy potrafi się zmieniać z minuty na minutę. Z jednej strony jest profesjonalistką, która za chwilę potrafi zaprzepaścić wszystko. Raz słodka, naiwna, dziecinna, by za chwilę bezdusznie kłamać i wykorzystywać innych. Ludzie z otoczenia osoby uzależnionej, nigdy nie wiedza, z którą z jej osobowości mają właśnie do czynienia. Można się w tym zagubić i ten kołowrotek staje się coraz bardziej szalony”. Scenariusz i reżyseria: Karolina Kirsz Muzyka: Jacek Mazurkiewicz Scenografia i kostiumy: Ewa Łaniecka Choreografia: Krystyna Lama Szydłowska Światło: Monika Sidor Charakteryzacja: Małgorzata Jankowska Inspicjentka: Beata Szaradowska Obsada: Monika Chrząstowska, Adrianna Dorociak, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Ewa Tucholska. Premiera: 14.10. (piątek) i 15.10. (sobota) na Scenie Kameralnej TŻ, ul. Senatorska 35
Amy Winehouse odeszła 11 lat temu. Fani nie wierzą, że jej śmierć była tragicznym przypadkiem
Pomimo upływu lat, te teorie wciąż zyskują na popularności
Była jedną z najbardziej charakterystycznych wokalistek w historii muzyki, pobijała rekordy popularności i miała miliony fanów na całym świecie. Kiedy media podały informację o śmierci Amy Winehouse, mało kto potraktował te doniesienia poważnie. Wydawało się, że to jej kolejny wybryk i plotka, którą za chwilę ktoś zdementuje. Niestety, odeszła w 2011 roku w wieku zaledwie 27 lat... Na oczach całego świata z uzdolnionej nastolatki zamieniła się w kobietę, która straciła zainteresowanie życiem i popadła w uzależnienia. Przez jakiś czas walczyła o siebie i powrót do zdrowia, ale nie udało jej się wygrać. Od chwili jej śmierci minęło już 11 lat, ale wielbiciele Amy Winehouse wciąż uważają, że nie był to jedynie tragiczny przypadek... View Ediplayer on the source website Amy Winehouse - historia kariery Kiedyś u stóp Amy Winehouse był cały świat – tak twierdził jej manager. To prawda, że żadna z ceremonii wręczenia nagród muzycznych nie mogła odbyć się bez jej udziału, jednak nic w tym dziwnego, ponieważ wokalistka, która umiejętnie łączyła w swoich utworach soul, jazz i R&B, została uznana przez krytyków za jedną z najlepszych artystek w historii muzyki, a jej piosenki biły rekordy popularności na listach przebojów. Pierwsza płyta Amy – „Frank” – była nominowana do nagrody Mercury Prize (za najlepszy album muzyczny w Wielkiej Brytanii i Irlandii). Drugi album – „Back to Black” – zapewnił jej sześć nominacji Grammy i pięć statuetek, a po śmierci Winehouse zyskał miano „najlepiej sprzedającego się albumu w XXI wieku w Wielkiej Brytanii”. Była pierwszą Brytyjką, która „rozbiła bank”, i którą tak bardzo doceniono w branży muzycznej. Śmierć Amy Winehouse Zmagania z alkoholem i narkotykami były właściwie nieodłącznym elementem oszałamiającej kariery Amy. W pewnym momencie Winehouse zaczęła pić na koncertach, przez co wpadła w spore kłopoty, a jej wygląd wskazywał na poważne problemy ze zdrowiem. Fani wokalistki nie tracili jednak nadziei, że pokona własne słabości i porzuci niebezpieczny tryb życia. Miała za sobą odwyki, starała się żyć normalnie. Nie udało się. Amy Winehouse zmarła 23 lipca 2011 roku we własnym domu. W sypialni artystki znaleziono kilka pustych butelek po wódce, więc pierwsza teoria wskazywała na śmierć z powodu zatrucia organizmu. Te domysły potwierdziły się po sekcji zwłok, kiedy ujawniono, że piosenkarka miała ponad cztery promile alkoholu we krwi. Takie stężenie spowodowało uszkodzenie układu nerwowego – Amy prawdopodobnie zasnęła i już się nie obudziła. Tym bardziej, że po kolejnym odwyku była „czysta”. Londyński sąd stwierdził, że Amy Winehouse zmarła w wyniku „tragicznego wypadku”. Sformułowanie było dość taktowne, ponieważ sędzia nie łączył zatrzymania krążenia z uzależnieniami artystki, chociaż wszyscy wiedzieli, że właśnie one ją zabiły. Przed śmiercią była bardzo osłabiona, także ze względu na bulimię. Zobacz też: Nic nie zapowiadało tej tragedii. Tak wyglądały ostatnie dni życia niezwykłej Amy Winehouse Fani przez długo czas nie mogli pogodzić się z tym, że ich idolka odeszła, a w sieci nie brakowało teorii na temat tego, co tak naprawdę wydarzyło się w życiu Amy Winehouse. Na brytyjskich forach muzycznych najczęściej wspominano, że artystka przedawkowała, bo chciała popełnić samobójstwo. Te plotki skończyły się po ujawnieniu zeznań lekarza gwiazdy, który stwierdził, że widział się z Amy na dzień przed jej śmiercią i zapewnił, że nie wyglądała na przygnębioną, a tym bardziej nie myślała o odebraniu sobie życia. Inna teoria wielbicieli talentu Winehouse opierała się na dowodach, które wskazywały na działania osób trzecich, a dokładniej zakonu iluminatów. Przez jakiś czas popularne było stwierdzenie, że śmierć Amy była częścią rytualnej ofiary... Ta wersja wydarzeń zniknęła tak samo szybko, jak się pojawiła. Także media próbowały udowodnić swoją „prawdę”, powołując się na zeznania sąsiadów artystki. Podobno mieszkańcy słyszeli krzyki, które donosiły się z domu Winehouse w nocy 23 lipca. Pojawiły się więc pytania, czy mogło to być morderstwo? A jeśli tak, komu zależało na pozbyciu się utalentowanej Amy? Fani, którzy uwierzyli w teorię o zabójstwie, oskarżali byłego męża Winehouse. Związek wokalistki i Blake’a Fielder-Civila był bardzo burzliwy. Poznali się w 2005 roku w jednym z londyńskich barów. Zanim w 2007 roku stanęli na ślubnym kobiercu, wielokrotnie się rozstawali się, aby za chwilę znowu być razem. To Blake miał wciągnąć Amy w narkotyki, i to on miał mieć na nią najgorszy wpływ. Pili, ćpali, awanturowali się w miejscach publicznych... W 2009 roku rozwiedli się, a artystka zapewniła, że zaczyna nowe życie. Amy Winehouse i Blake Fielder-Civil Amy Winehouse. Komu zależało na jej śmierci? Wciąż popularna jest teoria, że Amy Winehouse w chwili śmierci była w ciąży. Od jakiegoś czasu spotykała się z reżyserem Regiem Travissem, chciała ponownie wyjść za mąż i stworzyć rodzinę. Plany artystki miały nie spodobać się rodzicom Amy, którzy – według plotek – traktowali ją jak maszynkę do robienia pieniędzy. Ojciec wokalistki, Mitch Winehouse, często komentował doniesienia mediów. Kiedy zarzucono mu, że Amy była samotna i nie miała wsparcia najbliższych, stanowczo zaprzeczył. „Mówienie, że była samotna, jest po prostu przestępstwem”, cytował mężczyznę „Independent Magazine”. Pan Winehouse twierdził również, że takie plotki powstały przez zmanipulowane informacje z filmu dokumentalnego „Amy”. Reżyser Asif Kapadia, który za dokument o życiu Amy otrzymał Oscara i wiele innych nagród, odpowiedział na zarzuty jej ojca słowami, które dały do myślenia. „Wszystko, o czym opowiadam w filmie, było już w jej piosenkach”, podkreślił. To Kapadia jako pierwszy zasugerował, że ojciec Amy Winehouse nie pomagał jej w walce z uzależnieniami, a wręcz przeciwnie, bo wiedział, że w ten sposób może mieć ją pod kontrolą. Fani od lat obwiniają rodziców Winehouse o to, że nie pomogli córce wtedy, kiedy był na to czas. Matka artystki, Janis Winehouse, udzieliła w ostatnim czasie kilku wywiadów, promując nowy film o życiu Amy. W jednej z rozmów zapewniła, że były mąż robił dla ich dziecka wszystko, co mógł i nie zasługuje na hejt. Zobacz też: Matka Amy Winehouse ujawniła szczegóły ich ostatniej rozmowy. Padły wzruszające słowa Amy Winehouse z ojcem Mitchem, 2009 rok Amy Winehouse - rocznica śmierci W chwili śmierci Amy Winehouse dołączyła do niesławnego „klubu 27”. Tak nazwano kilku muzyków, którzy zmarli niespodziewanie w wieku 27 lat. Do „klubu” należą miedzy innymi sławna wokalistka rockowa Janice Joplin, genialny gitarzysta Jimi Hendrix, niezapomniany Jim Morrison czy niepokorny Kurt Cobain. Winehouse często dawała do zrozumienia, że ​​nie chce być gwiazdą i nie zależy jej na popularności. Dawno temu, kiedy była na początku swojej drogi na szczyt, tak odpowiedziała na pytanie o to, jak rozwinie się jej kariera: „Myślę, że w ogóle nie będę sławna. Nie sądzę, że sobie z tym poradzę. Gdyby tak się stało, pewnie bym zwariowała...” Amy Winehouse, policjant, Londyn, 17.01.2008 rok
Powstanie biograficzny film o Amy Winehouse
„Back to Black" opowie o życiu słynnej wokalistki
Według najnowszych informacji magazynu Variety, role w biograficznym filmie fabularnym o Amy Winehouse zostały właśnie obsadzone. Back to Black doczeka się w końcu ekranizacji, a fani wokalistki będą mogli ponownie zanurzyć się w dramatycznej, ale i pełnej pasji historii jej życia. Kiedy możemy spodziewać się premiery? ZOBACZ TEŻ: Amy Winehouse przed laty udzieliła szokującego wywiadu. Bliscy artystki nie kryją zdziwienia Powstanie biograficzny film o Amy Winehouse Fani Amy Winehouse mogą już zacząć odliczanie. Sam Taylor-Johnson, reżyserka 50 twarzy Greya, i bliska przyjaciółka zmarłej wokalistki, postanowiła nakręcić o niej film. Back to Black, bo taki tytuł nawiązujący do jednego z największych hitów Winehouse będzie nosić film, już niedługo pojawi się w kinach na całym świecie. Podobno główne role zostały już przydzielone. Teraz tylko można już czekać na pierwsze zdjęcia z planu. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wybitny głos i skłonności do autodestrukcji… Taka była Amy Winehouse O czym będzie film „Back to Black”? Autorem scenariusza do filmu jest Matt Greenhalgh. Film będzie opowiadał zarówno o początkach kariery Winehouse, jak i o całej jej drodze do sławy. Z pewnością nie zabraknie ostatnich chwil, tuż przed jej śmiercią. Podobno filmem zachwycony jest ojciec wokalistki, który życzył sobie, aby rolę jego córki zagrała niekoniecznie znana aktorka z Anglii, która posługiwałaby się dialektem cockney. Chcemy kogoś, kto zagra Amy taką, jaka była – jako zabawną, błyskotliwą, czarującą i onieśmielającą osobę – powiedział Mitch Winehouse, ojciec gwiazdy. Data premiery nie została jeszcze ujawniona. Pozostaje nam czekać na więcej szczegółów. Kim była Amy Winehouse? Brytyjska wokalistka, której charakterystyczny głos zna niemal każdy, zmarła w 2011 roku w Londynie w wyniku przedawkowania narkotyków w wieku zaledwie 27 lat. Przez całe swoje życie Winehouse borykała się z problemem uzależnienia, również od alkoholu. Udało jej się zrobić jednak spektakularną karierę – jej płyty i piosenki otrzymały blisko 60 nagród i nominacji do prestiżowych nagród muzycznych. A jej charakterystyczny wygląd do dziś znany jest niemal wszystkim pokoleniom. Gruba kreska eyelinera na oku, wysoko upięty czarny kok i rockowe, dość wyzywające ubrania to cała Amy.
Wybitny głos i skłonności do autodestrukcji… Taka była Amy Winehouse
Amy Winehouse świętowałaby w tym roku 38. urodziny. Gdyby żyła, z pewnością wydałaby kolejną płytę, tysiące świetnych kawałków. Może spełniłoby się jej marzenie o dzieciach. „Wiem, że mam talent, ale nie przyszłam na ten świat, by śpiewać. Jestem tu, by zostać żoną i matką, by troszczyć się o swoją rodzinę”, mawiała. Niestety narkotyki, alkohol i presja mediów w połączeniu z bulimią i anoreksją doprowadziły 10 lat temu do jej śmierci... Jej odejście 23 lipca 2011 roku było i jest wielką stratą dla światowej sceny muzycznej. Czy można było jej zapobiec? Smutne życie Amy Winehouse Miała 27 lat, wybitny głos, ale i skłonności do autodestrukcji. Już rok po wydaniu debiutanckiego krążka Frank, została okrzyknięta najlepszą solową artystką. Choć jej kariera nabierała tempa, w życiu prywatnym nie działo się najlepiej. Nie była w stanie poradzić sobie z presją mediów. Zaczęła brać narkotyki, po które chętnie sięgał również jej partner, Blake Fielder-Civil. Drugi studyjny album ukazał się w 2006 roku i od razu podbił szczyt brytyjskiej listy muzycznej. Okrzyknięto ją królową soulu. Rok później Amy wzięła szalony ślub z Blake’m. „Wszystko, co mam, zawdzięczam tobie. Jesteś moją muzą z penisem”, mówiła. Ich chora relacja przetrwała bójki, pobyt Blake’a w więzieniu i wielokrotne zdrady. Wszystko to w połączeniu z narkotykami doprowadziło w końcu do rozwodu pary. Wielu to właśnie jego oskarżało o zły stan zdrowia Amy. Czytaj także: Uzależnienie, przemoc i tragedia. Toksyczna miłość Amy Winehouse i Blake'a Fielder-Civila Niedługo później artystka leczyła złamane serce w ramionach innego. Związała się z Regiem Travisem, reżyserem, który pomagał jej wyjść z uzależnienia od narkotyków, ale nie na długo. „Ból sprawia, że wiem, że żyję. Jeśli jesteś gotów cierpieć w imię czegoś, to znaczy, że to nie jest ci obojętne, że nie dotknęła cię apatia”, mówiła w jednym z wywiadów. Dziś wielu mówi wprost, że konsekwentnie dążyła do samozatracenia. Ostatni raz pokazała się publicznie trzy dni przed śmiercią. Zmarła 23 lipca 2011 roku na skutek zatrucia alkoholem. Została znaleziona martwa w swoim londyńskim mieszkaniu. W chwili śmierci Amy miała 27 lat, czyli tyle samo, co Jimi Hendrix, Jim Morrison, Kurt Cobain czy Janis Joplin. Choć nagrała jedynie dwie płyty, uważana jest za wielką legendę. Pozostawiła po sobie wiele genialnych utworów, m.in: Rehab, Back to Black czy Valery. Pośmiertnie dołączyła do ekskluzywnego Klubu 27. Śmierć Amy Winehouse to wielka strata dla światowej sceny muzycznej. A wielu pozostawia sobie pytanie: czy można było jej zapobiec? Czytaj także: Tak brzmiały ostatnie słowa Amy Winehouse przed śmiercią. Ochroniarz zdradził treść ich rozmowy
Matka Amy Winehouse ujawniła szczegóły ich ostatniej rozmowy. Padły wzruszające słowa
Wkrótce minie 10. rocznica śmierci słynnej wokalistki
W tym roku minie dziesiąta rocznica śmierci Amy Winehouse. Brytyjska wokalistka z niezwykłym głosem zmarła 23 lipca 2011 roku z powodu wstrząsu wywołanego zatruciem alkoholowym. Miała zaledwie 27 lat. Życie artystki było na tyle barwne, że powstało o niej już kilka filmów dokumentalnych, ale najnowszy z nich ma różnić się od poprzednich – produkcja „Reclaiming Amy”, stworzona przez stację BBC, będzie zbiorem wyjątkowych wspomnień, a o nieznanej historii Amy opowie między innymi jej matka Janis Winehouse. View Ediplayer on the source website Matka Amy Winehouse ujawniła szczegóły ich ostatniej rozmowy Jak piszą zachodnie media, matka Amy Winehouse tłumaczy swój udział w nowym filmie dokumentalnym o córce postępującą chorobą. Cierpi na stwardnienie rozsiane i postanowiła podzielić się wspomnieniami o Amy, zanim choroba zabierze jej sprawność psychiczną. W ostatnim czasie udzieliła też kilku wywiadów. Wraz z małżonkiem – ojczymem artystki – pojawiła się między innymi w programie śniadaniowym stacji ITV „Lorraine”. Richard Collins, mąż Janis, podzielił się z telewidzami bolesnym wspomnieniem o momencie, w którym poinformował partnerkę o śmierci córki. „To był najgorszy dzień w moim życiu. Dostałem telefon, że mam jej przekazać, że Amy odeszła. Zadzwonił jej kuzyn. Powiedziałem mu: „Nie wygłupiaj się, byliśmy z nią wczoraj. Odpowiedział: „Nie wygłupiam się, mówię absolutnie poważnie”, opowiadał Collins. „Musiałem to przekazać. „Janis, nie wiem, co powiedzieć. Ona odeszła”, powiedziałem. Spojrzała na mnie i pomyślała, że ​​mówię o mojej mamie – zmarła miesiąc po Amy, bo była poważnie chora. Odpowiedziała: „Twoja mama?”, a ja powiedziałem „Nie, nie. Twoje dziecko odeszło [...]”, wyznał wyraźnie wzruszony. W niedawnym wywiadzie z magazynem „OK!” także Janis Winehouse zdobyła się na poruszające wyznanie i opowiedziała między innymi o ostatnich chwilach z córką. „Dzień przed jej śmiercią spotkałam się z nią w jej domu. Piła, ale nie była pijana. Siedziałyśmy i oglądałyśmy stare zdjęcia, byłyśmy przytulone. Amy mnie obejmowała i cały czas całowała mnie w policzek. Mówiła: „kocham cię, mamusiu”. To najbardziej cenne wspomnienie [...]”, ujawniła Janis. „Nie wiedziałam, że po raz ostatni widzę ją żywą. Jestem wdzięczna, że miałyśmy ten dzień i że ostatnią rzeczą, jaką mi powiedziała, było „kocham cię mamo”, dodała w wywiadzie. Zobacz też: Tak brzmiały ostatnie słowa Amy Winehouse przed śmiercią. Ochroniarz zdradził treść ich rozmowy Odniosła się również do licznych plotek, że Amy Winehouse swoimi uzależnieniami sama doprowadziła do tragedii. „Frustruje mnie, że ludzie nadal myślą, że Amy była narkomanką – z powodu ogromnej ilości zdjęć, które publikowano w tym trudnym okresie jej życia, kiedy brała leki. Ale ten stan stanowił niewiarygodnie małą część jej życia i absolutnie nie określa, kim była. [...] Chcę, aby Amy była zapamiętana jako słodka i utalentowana dziewczyna, którą naprawdę była. [...] Zawsze była moją Amy i zawsze będzie”, podkreśliła. Amy Winehouse z matką Janis na rozdaniu nagród Grammy, 2008 rok Amy Winehouse z matką Janis i ojcem Mitchem, 2008 rok Film dokumentalny o Amy Winehouse. Kto jet winny jej śmierci? Janis Winehouse-Collins ujawniła też, że ​​wciąż otrzymuje listy od fanów córki, a niektóre osoby otwarcie piszą, że to rodzice są odpowiedzialni za śmierć Amy. „Miała duże wsparcie, było wiele osób nadzorujących ją. Ale Amy wybrała własną ścieżkę. Zawsze cierpieliśmy przez szkodliwe spekulacje i oskarżenia, że Mitch chce zarobić na swojej córce, że ją zabiliśmy, że mogliśmy zrobić więcej. To nieprawda”, zapewniła Janis. „[...] szukali kogoś, kogo można obwiniać. Ale uzależnienie to choroba psychiczna i to jest prawdziwy czarny charakter w tej historii”, wytłumaczyła matka Amy Winehouse w wywiadzie z „OK! Magazine”. Janis odniosła się też do ostatnich doniesień o walce Britney Spears i podkreśliła, że te dwie sprawy nie mają ze sobą nic wspólnego. „Popełnialiśmy błędy, ale kochaliśmy Amy. Proszę przestańcie obwiniać nas o jej śmierć. Nie traktowaliśmy jej tak, jak ojciec Britney traktuje ją”, powiedziała w wywiadzie dla „Daily Star”. Zobacz też: Amy Winehouse miała genialny głos i talent! Ale nie radziła sobie z życiem... Film dokumentalny „Reclaiming Amy” będzie wyemitowany w BBC Two już w piątek 23 lipca. „W dziesiątą rocznicę śmierci Amy Winehouse jej rodzina i przyjaciele, w tym mama Janis i tata Mitch, ujawniają prawdę o brytyjskiej ikonie muzyki”, brzmi opis produkcji. „Nie wydaje mi się, że świat znał prawdziwą Amy, którą wychowałam”, przekazała Janis Winehouse, zapowiadając premierę swoich wspomnień. Amy Winehouse, gala MTV European Awards, 2007 rok
Legendarni muzycy z Klubu 27. Łączy ich klątwa czy... tragiczny zbieg okoliczności?
Janis Joplin, Kurt Cobain, Amy Winehouse...
Klub 27 od wielu lat jest tematem wielu dyskusji i teorii spiskowych. Legendarni muzycy, którzy do niego należą, byli wyjątkowo utalentowani, mieli przed sobą całe życie, mnóstwo planów. Wnieśli ogromny wkład w świat muzyki, ale nie tylko to ich łączy. Wszyscy zmarli u szczytu swojej popularności, w wieku dokładnie 27 lat. Często w dziwnych, do dziś niewyjaśnionych okolicznościach. Legenda Klubu 27. Czy istnieje naprawdę? Jak przekonują niektórzy, istnieje proste wytłumaczenie tego „zjawiska”. Muzycy rockowi nie stronią od alkoholu i narkotyków, prowadzą intensywny styl życia, ciągle wyjeżdżają w trasy koncertowe, a do tego zazwyczaj nie potrafią radzić sobie z własnymi emocjami. Śmierć w tak młodym wieku sprawiła, że dziś mówi się o nich „legenda”. Kto należy do Klubu 27? Robert Johnson był jednym z najbardziej znanych muzyków bluesowych ubiegłego wieku. Jego utwory do dziś wykonują Led Zeppelin, Red Hot Chili Peppers, The Rolling Stones oraz dziesiątki innych zespołów i artystów. Niektórzy żartowali, że sprzedał swoją duszę diabłu za talent, a muzyk nigdy nie zaprzeczał. Sława Johnsona była niestety krótkotrwała. Zmarł 16 sierpnia 1938. Oficjalnie mówi się, że został otruty przez zazdrosnego męża jednej ze swoich kochanek. Brian Jones, założyciel The Rolling Stones, nigdy nie stronił od alkoholu i narkotyków. Został znaleziony na dnie własnego basenu 3 lipca 1969 roku. Tak brzmi oficjalna wersja – plotka głosi, że utopił się z własnej woli. Jimi Hendrix był genialnym gitarzystą. To po jego śmierci fani zaczęli mówić o Klubie 27. 18 września 1970 roku muzyk przedawkował tabletki nasenne, w wyniku czego zakrztusił się własnymi wymiocinami. Jego partnerka, Monika Dannemann, bała się zadzwonić po karetkę z powodu narkotyków w pokoju hotelowym. Wezwała lekarzy dopiero wtedy, gdy Hendrix stracił przytomność, ale było już za późno. Oficjalnie przyjmuje się, że był to nieszczęśliwy wypadek, ale liczne teorie mówią o zaplanowanym morderstwie lub samobójstwie. Janis Joplin, królowa rock’n’rolla, zmarła 4 października 1970 roku. Powodem zgonu artystki miało być przedawkowanie narkotyków, jednak oficjalna wersja policji do dziś budzi wątpliwości fanów, a okoliczności jej śmierci są niejasne. Jim Morrison dołączył do klubu 3 lipca 1971 roku. Lider zespołu The Doors słynął z dzikiego stylu życia i wielkich osiągnięć muzycznych. Za oficjalną przyczynę śmierci uznano zawał serca, ale istnieje wiele innych wersji, w tym przedawkowanie heroiny i samobójstwo. Kurt Cobain zastrzelił się 5 kwietnia 1994 roku. Założyciel zespołu Nirvana w chwili śmierci był pod wpływem heroiny. W liście pożegnalnym miał przyznać, że sława jest dla niego nie do zniesienia. Oficjalna wersja jego śmierci wciąż budzi wątpliwości fanów. Amy Winehouse nie chciała sławy, chciała po prostu śpiewać. Gdy zrobiła się sławna, zaczęła pić i uzależniła się od narkotyków. Zmarła 23 lipca 2011 roku, w swoim mieszkaniu w Londynie. Przyczyną śmierci był wstrząs, wywołany zatruciem alkoholowym.
Tak brzmiały ostatnie słowa Amy Winehouse przed śmiercią. Ochroniarz zdradził treść ich rozmowy
Dziś wybitna wokalistka skończyłaby 37 lat...
Wielu wciąż trudno uwierzyć, że już jej nie ma... Amy Winehouse skończyłaby dzisiaj 37 lat. Niestety, artystka odeszła 23 lipca 2011 roku, niespełna dwa miesiące przed swoimi urodzinami. Z okazji rocznicy brytyjski „Daily Mirror” przypomniał, jak przebiegało ostatnie spotkanie wokalistki z ochroniarzem. To on był osobą, która widziała ją i rozmawiała z nią po raz ostatni. To również Andrew Morris kilkanaście godzin później znalazł jej ciało... Ostatnie słowa Amy Winehouse: rozmowa z ochroniarzem Odeszła zbyt wcześnie, pozostawiając fanom muzykę. Artystka zmarła 9 lat temu, w co do dziś trudno jest uwierzyć wielu sympatykom jej talentu. Amy Winehouse, wykonawczyni takich hitów, jak „Back to black”, „Rehab” czy „You know i'm no good”, obchodziłaby dzisiaj urodzin. Z okazji tej rocznicy jeden z portali przypomina, jak wyglądały ostatnie chwile Brytyjki. Według osób, które tego dnia miały z nią do czynienia, nic nie zapowiadało tragedii. Amy Winehouse od dłuższego czasu nie piła i nie brała narkotyków. Wydawało się, że jest na dobrej drodze, by za jakiś czas powrócić na scenę. Ostatniego dnia życia Amy Winehouse spędzała czas przede wszystkim w towarzystwie swojego ochroniarza, Andrew Morrisa. Przebywali w jej wartym 2,5 miliona funtów domu w Londynie w dzielnicy Camden. Słuchała archiwalnych nagrań w sieci i śpiewała. Nieoczekiwanie powiedziała do mężczyzny „rety, naprawdę umiem śpiewać”. „Odpowiedziałem: „no jasne, że umiesz”. Ona wtedy powiedziała, że gdyby mogła to wszystko oddać, by tylko przejść ulicą bez kłopotów, zrobiłaby to”, czytamy w brytyjskim tabloidzie. Śmierć Amy Winehouse: jej ciało znalazł ochroniarz Nie podejrzewał wówczas, że rozmawia z artystką po raz ostatni. Około 2.00 nad ranem rozstali się. Amy została sama w swoim pokoju. Kilka godzin później, już o poranku, ochroniarz wszedł tam i próbował obudzić 27-latkę. Bezskutecznie. Nie zaniepokoiło go to - wiedział, że wokalistka lubi spać do późna. Jednak gdy ponownie zjawił się w jej sypialni kilka godzin później, zauważył, że nie oddycha. Wezwał karetkę, zaś ratownicy po przyjeździe na miejsce potwierdzili zgon artystki. Co było jego przyczyną? Sekcja zwłok wykazała, że w chwili śmierci Amy Winehouse miała we krwi aż 4,16 promila alkoholu. W raporcie zapisano, że „bezpośrednią przyczyną śmierci był wstrząs wywołany zatruciem alkoholowym po długiej abstynencji” (cytat za Wp.pl). Spowodował on zatrzymanie oddychania, a co za tym idzie – innych funkcji życiowych. Tym samym nie sprawdziły się przypuszczenia wielu osób, że artystka sięgnęła tego dnia po narkotyki... Dlaczego chciała utopić smutki w napojach wysokoprocentowych? Do dziś nie wiadomo. Prawdopodobnie nagrania, które oglądała i których słuchała sprawiły, że demony przeszłości powróciły... Ostatnie zdjęcie Amy Winehouse - nic nie zapowiadało tragedii... Ostatni raz na scenie Amy Winehouse zaśpiewała trzy dni przed śmiercią. Wspomagała wówczas swoją 15-letnią chrześnicę Dionne. Uśmiechała się do fanów, namawiając ich na kupno płyty dziewczynki:
Zdjęcia gwiazd, zrobione na krótko przed ich śmiercią, mają w sobie tajemnicę...
Księżna Diana, Whitney Houston, James Dean...
Fanom niezwykle trudno jest pogodzić się ze śmiercią idola. Czasami wydaje nam się, że sławne osoby z jakiegoś powodu są nieśmiertelne, ale niestety – tak nie jest, o czym przypominają te zdjęcia... Ostatnie zdjęcia gwiazd To jedno z najgłośniejszych „ostatnich” zdjęć – fotografia Freddie’go Mercury’ego, zrobiona 28 sierpnia 1991 roku, na krótko przed tym, jak wydał oświadczenie dla prasy. „Biorąc pod uwagę pogłoski w prasie z ostatnich dwóch tygodni, chcę potwierdzić: moje badanie krwi wykazało obecność wirusa HIV. Mam AIDS. Uznałem za konieczne zachowanie tej informacji w tajemnicy, aby zachować spokój rodziny i przyjaciół. Czas jednak powiedzieć prawdę moim znajomym i fanom z całego świata. Mam nadzieję, że wszyscy dołączą do walki z tą straszną chorobą”, napisał wtedy. Zaledwie kilka tygodni później, 24 listopada 1991 roku, Mercury zmarł na zapalenie płuc. Niektórzy poszukują na tych smutnych ujęciach ukrytego sensu, czy dowodów na to, że gwiazda wiedziała o swoim losie. Inni zauważają, że w niektórych przypadkach naprawdę nic nie wskazywało na tragedię... Zobaczcie nasze wideo.
Amy Winehouse miała genialny głos i talent! Ale nie radziła sobie z życiem…
Dziś mija 7 lat od jej tragicznej śmierci
Całe życie balansowała na krawędzi. Egzystencjalny ból koiła alkoholowo-narkotykowym „koktajlem”, jak wielu muzycznych geniuszy przed nią. Kim naprawdę była Amy Winehouse ? Nadwrażliwą artystką, o której Karl Lagerfeld mówił, że jest jego inspiracją? Jedno jest pewne. W dniu śmierci, 23 lipca 2011 roku, Amy przeszła do legendy. Miała 27 lat. W ten sposób dołączyła do tak zwanego Klubu 27 – gwiazd rocka, które zmarły w tym samym wieku: Janis Joplin, Jimiego Hendrixa, Jima Morrisona, Briana Jonesa czy Kurta Cobaina, lidera Nirvany. Wszystkie te śmierci miały związek z alkoholem i narkotykami. Z gwiazdorskim stylem życia spod znaku „sex, drugs and rock’n’roll”. Czy Amy Winehouse chciała dołączyć do tego grona? Dlaczego pokochał ją świat? Ogromny kok na głowie, powieki i brwi pociągnięte grubą czarną kreską, ogromne, doklejane rzęsy, przedstawiające nagie kobiety tatuaże, kuse sukienki. Amy trudno było pomylić z kimkolwiek. Jej styl retro chwalił sam Karl Lagerfeld. „Fakt, jestem staromodna. Czasem wydaje mi się, że żyję w latach 50. Że ta epoka wciąż trwa”, żartowała. Ale nie to było najważniejsze. Świat zakochał się w jej głosie, głębokim kontralcie, którym czarowała w piosenkach nawiązujących do jazzu, retro popu, soulu i R’n’B. Mimo że nagrała zaledwie dwie płyty, była objawieniem. Wielką diwą współczesnej muzyki, ale też trudną, pokręconą osobowością, ze skłonnością do autodestrukcji. Kobietą, która liberalne poglądy i wewnętrzną niezależność łączyła z ogromną potrzebą miłości i bycia akceptowaną. Dla młodych ludzi stała się symbolem bezkompromisowości i wolności w sztuce. Wyszydzała wszelkie przejawy komercji. „Mam w dupie kogoś, kto robi muzykę na zamówienie. Produkuje to, co ludzie chcą usłyszeć, a nie to, co mu w duszy gra”, mówiła o Madonnie. „Nie jest artystką, tylko ślicznym małym kucykiem”, dorzucała w odpowiedzi na pytanie o Kylie Minogue. Początki kariery Amy Winehouse Dorastała w rodzinie o żydowskich korzeniach w południowym Londynie. Jej ojciec, Mitch, zarabiał jako taksówkarz, z czasem został muzykiem jazzowym. Matka, Janis, była farmaceutką. Amy Winehouse miała dziewięć lat, gdy rodzice się rozwiedli. Wtedy też z matką przeniosła się do północnego Londynu, gdzie zamieszkały w pobliżu kliniki psychiatrycznej Priory, której kilkanaście lat później miała stać się stałą pacjentką. Mimo że przez większość życia prawie nie widywała się z ojcem, była dla niego wyrozumiała. „Przecież nie mogę mieć do niego pretensji o to, że ma penisa. Każdy lubi seks”, mówiła zapytana o rozwód rodziców i kochankę ojca, z którą sypiał w czasie trwania małżeństwa. Szybko stworzyła sobie własny świat, w którym na pierwszym miejscu była muzyka Była nadwrażliwym, trudnym dzieckiem. Miała mnóstwo kompleksów. Żywiołowo, czasem histerycznie reagowała na brak akceptacji. Szybko stworzyła sobie własny świat, w którym na pierwszym miejscu była muzyka. Jako 12-latka trafiła do Sylvia Young Theatre School, prestiżowej szkoły przygotowującej dzieci do kariery estradowej. Wyrzucono ją z niej, gdyż nie była w stanie podporządkować się szkolnemu regulaminowi (m.in. odmówiła pozbycia się kolczyka z nosa). W tym czasie założyła pierwszy zespół – Sweet’n’Sour (słodki i kwaśny). Szybko zauważono i doceniono jej możliwości wokalne i wyjątkową barwę głosu. Nie bez powodu od początku porównywano ją do Janis Joplin, hipisowskiej legendy z czasów „Lata miłości”. Jak się szybko okazało, podobne były nie tylko ich „czarne” soulowe głosy, ale też życiorysy. Pierwszy profesjonalny kontrakt – z wytwórnią Island Records – podpisała jako 16-latka. Cztery lata później debiutowała płytą „Frank”, którą zasłużyła sobie na mnóstwo pochlebnych recenzji i kilka istotnych nagród muzycznych. To, co najważniejsze w jej karierze, przyszło trzy lata później wraz z drugą płytą „Back to Black”, która już znalazła miejsce w historii rocka. Otrzymała za nią pięć nagród Grammy. Nie miała jednak okazji odebrać statuetek – władze amerykańskie nie wpuszczają do USA narkomanów. Sprzedała blisko 10 milionów płyt, jej koncerty gromadziły tłumy. Dwa dni po śmierci Amy ponownie znalazła się na szczycie brytyjskiej listy sprzedaży płyt. Toksyczna miłość W czasie gdy na rynku króluje jej debiutancka płyta, w jej życiu pojawia się Blake Fielder-Civil. Łączy ich gorący, ale też bardzo toksyczny romans. Amy Winehouse szaleje na punkcie tego niespecjalnie przystojnego mężczyzny. Blake ma na nią ogromny wpływ. Niebawem rozpoczynają wspólne życie – wielką, niekończącą się imprezę, przerywaną spektakularnymi rozstaniami i powrotami. Niestety, jest to impreza coraz mniej wesoła. Amy i Blake szybko otrzymują etykietę „nowych Sida i Nancy”, czyli głośnej u schyłku lat 70. punkowej pary: Sid Vicious, basista Sex Pistols, i Nancy Spungen. Brytyjski reżyser Alex Cox nakręcił o nich w 1986 roku film „Sid i Nancy”, będący studium narkotykowej degeneracji, zakończonej tragiczną śmiercią obojga. Normą stają się publikowane w tabloidach sensacje z ich życia. Amy cała zakrwawiona po sprzeczce z Blakiem. Amy z sińcem pod okiem. Amy z Blakiem odurzeni, w klubie i na ulicy. Oboje aresztowani za posiadanie narkotyków. Ich życie staje się emocjonalnym rollercoasterem. Coraz częściej można zobaczyć Amy wychudzoną, przemęczoną, czasem – zwyczajnie brudną. Ślub biorą w 2007 roku. Nic to w ich życiu nie zmienia. Kłócą się i godzą. Odchodzą od siebie i wracają. Na kolejnych zdjęciach paparazzich: Amy w samej bieliźnie, wytaczająca się z pubu. Albo poraniona i nieprzytomna. Słaniająca się po koncercie. W Internecie krąży psychodeliczny film, na którym Winehouse i Pete Doherty z The Libertines w narkotycznym transie bawią się ledwie urodzonymi myszkami. „Mówiłam, że będą ze mną kłopoty” Lekarze diagnozują u niej bulimię, depresję i silne uzależnienie od narkotyków oraz środków uspokajających. Nie mają wątpliwości: „Winehouse to osobowość typu borderline, charakteryzująca się ciągłą huśtawką nastrojów, impulsywnością, naprzemiennym uczuciem silnego gniewu, niezadowolenia, smutku oraz radości i euforii”. Serie trzydniowych, potwornie bolesnych i upokarzających sesji detoksykacyjnych, podczas których Amy Winehouse nie jest nawet w stanie kontrolować potrzeb fizjologicznych, nie dają rezultatów. Sama Amy ma zresztą do terapii stosunek mocno ambiwalentny. „To prawda. Byłam na odwyku. Przez kwadrans. Po prostu poszłam tam, powiedziałam im: »Cześć, piję, bo spieprzyłam swój związek«. I wyszłam”, kpi w jednym z wywiadów. „Mówiłam ci, że będą ze mną kłopoty/Wiesz, że nie jestem dobra”, śpiewa Amy w „You Know I’m No Good”. W gruncie rzeczy jednak to Fielder-Civil sprawiał większe kłopoty. Obojgu. Jak sam przyznaje w wywiadzie dla jednego z tabloidów, to on jako pierwszy zaproponował żonie heroinę. Rozstania i powroty Mimo kłótni i bójek Amy Winehouse kocha na zabój. Obsesyjnie. Pytana o nową płytę, odpowiada: „Dla mnie ważniejsze niż bycie piosenkarką jest bycie dobrą żoną”. I dodaje, że marzy o dzieciach i rodzinie. Kiedy Blake stanął przed sądem oskarżony o pobicie i próbę przekupstwa barmana z londyńskiego pubu, broni go, twierdząc, że nigdy jej nie skrzywdził. Sąd skazuje Blake’a na 27 miesięcy, z czego odsiedzi połowę. Dla mnie ważniejsze niż bycie piosenkarką jest bycie dobrą żoną Kiedy pod koniec 2008 roku wychodzi z więzienia, jej nie ma przed bramą. Za namową ojca Amy zaczyna już myśleć o rozwodzie. W styczniu 2009 jedzie na wakacje w towarzystwie aktora Josha Bowmana. Wraca wypoczęta i zachwycona. Deklaruje, że zrywa z narkotykami, że całe jej małżeństwo było „niczym innym tylko ciągłym ćpaniem”, na szczęście jednak „nie pamięta, że kiedykolwiek była mężatką”. Dwa miesiące później zmienia zdanie. „Wciąż kocham Blake’a i chcę, by wprowadził się ze mną do nowego domu. On jest męskim odpowiednikiem mnie samej, dlatego tworzymy parę idealną”, mówi. Mimo to w lipcu 2009 roku do rozwodu dochodzi. A Amy pogrąża się w nałogu. Świat po niej płakał Nadzieję dawał jej nowy związek – z reżyserem Regiem Travissem. Wydawało się, że on, abstynent, da jej nową motywację do walki z uzależnieniem. Do walki o własne życie. I rzeczywiście, przez jakiś czas było lepiej. Amy Winehouse zaczęła dbać o siebie, przestała być przeraźliwie chuda, po raz kolejny poszła na terapię, tym razem mającą – jak zapewniała – „wyleczyć ją całkowicie”. W końcu jednak i Traviss nie wytrzymuje ciągłych skoków nastrojów narzeczonej. Rozstają się. Amy rusza w trasę koncertową, podczas której miała zagrać także w Bydgoszczy. Już na jej początku, 18 czerwca, podczas występu w Belgradzie okazuje się, że na dobre wróciły dawne demony. Amy nie jest w stanie śpiewać. Przewraca się. Publiczność gwiżdże. Potem publicznie apeluje: „Trzeba jej pomóc”. Menedżer Ray Cosbert mówi, że jego podopiecznej potrzebny będzie dłuższy odpoczynek. Już po jej śmierci okazuje się, że nie chciała grać tego koncertu, twierdząc, że okropnie się czuje, a na estradę siłą wepchnęli ją menedżerowie i ochroniarze. Trzy dni przed śmiercią znów jest na scenie. Wspomaga 15-letnią chrześnicę Dionne. Uśmiecha się do fanów, namawia na kupno płyt Dionne. Nic nie wskazuje na to, że za 72 godziny świat będzie po niej płakał. W otwierającej jej kultowy album „Back to Black” piosence „Rehab”, Amy Winehouse śpiewa znamienne słowa: „Próbowali mnie wysłać na odwyk, ale powiedziałam: nie, nie, nie. Tak, jestem zła, ale kiedy się zmienię, na pewno się o tym dowiesz”. Już się nie dowiemy. TEKST: Maciej Wesołowski
Oscar dla „Amy”! Intymna kronika upadku gwiazdy wygrała z dokumentem o Ninie Simone
Dokument "Amy" zdobył Oscara w kategorii "najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny" w reżyserii Asifa Kapadii. Film pokonał inny wysoko oceniany dokument o Ninie Simone - „What Happend Miss Simone”. Spełniły się marzenia fanów i po niedawnej nagrodzie Grammy za Najlepszy film muzyczny, „Amy” dostała też Oscara! Polecamy także: Oscary 2016: Oscar dla Leonardo DiCaprio, sześć dla Mad Max: Na drodze gniewu. Co się działo tej nocy! „Amy” - historia upadku gwiazdy Film nieomal w całości składa się z archiwalnych materiałów, z których większość ujrzała światło dzienne po raz pierwszy po debiucie dokumentu. Nastoletnia Amy Winehouse śpiewa na urodzinach koleżanki, rozmawia z menedżerem w taksówce, śpi lub spotyka się z przyjaciółkami, przytula się do męża, nagrywa swoją pierwszą płytę - reżyserowi Asifowi Kapadii udało się namówić ok. 100 osób z najbliższego otoczenia zmarłej piosenkarki do podzielenia się prywatnymi nagraniami i wspomnieniami. Intymność tych nagrań porusza, dzięki czemu widzimy coś więcej niż tylko kronikę upadku gwiazdy. - Gdy ogląda się nagrania z nią w porządku chronologicznym, widać, jak uchodzi z niej życie. Na początku jest zabawna, radosna, zdrowa i uśmiechnięta. Potem powoli staje się wrakiem człowieka - mówił w wywiadach Kapadia. Reżyser zrobił wszystko, by znaleźć odpowiedź: dlaczego. Tak głęboko drąży relacje Winehouse z jej bliskim otoczeniem, aż odkrywa, że jej śmierci nie były winne jedynie narkotyki i alkohol. Jego zdaniem, winę ponoszą też jej bliscy, którzy w pewnie sposób też przyczynili się do śmierci artystki, bo nie zatrzymali tej destrukcyjnej maszyny wokół niej. W "Amy" pokazuje, że w ostatnich latach życia Winehouse więcej kontroli nad nią mieli jej menedżerowie niż rodzice. - Patrzyliśmy, jak Amy powoli się zabija. To było jak oglądanie wypadku samochodowego w spowolnieniu. Przyglądając się temu, zbierałam się na odwagę, żeby zadać jej pytanie, na którym cmentarzu chce być pochowana" - wyznała potem matka piosenkarki.
Film o Amy Winehouse zdobył już Grammy. Teraz walczy o Oscara
Film dokumentalny „Amy” dostał nagrodą Grammy w kategorii Najlepszy film muzyczny - 8 lat po tym jak Amy Winehouse zdobyła aż sześć nagród muzycznych Grammy i 5 lat po śmierci artystki. Teraz czas na Oscara! „Amy” (zobacz zwiastun filmu) konkurowała z czterema innymi dokumentami startującymi do Grammy: "Mr. Dynamite: The Rise Of James Brown" "Sonic Highways" "What Happened, Miss Simone?" "The Wall". W wyścigu po Oscara ma mocną konkurencję. Nominowani są także: "Cartel Land" "Scena ciszy" "What Happened, Miss Simone?" "Winter On Fire: Ukraine’s Fight for Freedom". Amy Winehouse zmarła w wieku 27 lat. Oscary 2016: jakie szanse na Oscara ma „Amy”? "Amy", walczy też o Oscara w kategorii Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny. Dokument o brytyjskiej wokalistce Amy Winehouse, która zmarła na skutek zatrucia alkoholowego w wieku 27 lat składa się z archiwalnych materiałów, z których większość ujrzała światło dzienne dopiero po debiucie filmu. Reżyserowi Asifowi Kapadii udało się namówić kilkadziesiąt osób z najbliższego otoczenia zmarłej piosenkarki do podzielenia się prywatnymi nagraniami i wspomnieniami. - Gdy ogląda się nagrania z nią w porządku chronologicznym, widać, jak uchodzi z niej życie. Na początku jest zabawna, radosna, zdrowa i uśmiechnięta. Potem powoli staje się wrakiem człowieka - mówił w wywiadach Kapadia. Reżyser chciał uciec od oceniania tej wrażliwej dziewczyny na podstawie wizerunku medialnego, co ludzie robili przez lata, nie mając pojęcia, kim naprawdę jest Amy. Nie chciał poddać się tej dominującej tabloidowej narracji na jej temat. - Przewodnikiem po jej życiu stały się dla mnie jej piosenki, była znakomitą tekściarką. Wszystko w nich kręciło się wokół miłości: pragnienia miłości, dawania miłości, złamanego serca, porzucenia, relacji z rodzicami, bycia niewystarczająco kochanym, by móc kochać samego siebie. Nie wiedziała, czy ludzie chcą być z nią ze względu na jej charakter, czy sławę i bogactwo - Kapadia opowiadał w wywiadach. Amy Winehouse - koncert podczas festiwalu w Chelmsford, 2008 rok. Czy nagroda Grammy jest dobrą wróżbą i film o tragicznie zmarłej artystce dostanie Oscara? Dowiemy się już 28 lutego, podczas ceremonia rozdania Oscarów w Dolby Theatre w Los Angeles. Poprowadzi ją amerykański komik i aktor Chris Rock. Polecamy: Ich talent, ich miłość, ich tajemnica. Amy Winehouse kontra Nina Simone. Która dostanie Oscara?
"Młodość" najlepszym filmem roku. Europejski Oscar również dla Polaka
Paolo Sorrentino odebrał po raz drugi najbardziej prestiżowe wyróżnienie filmowe na Starym Kontynencie - Europejską Nagrodę Filmową - tym razem za film "Młodość", który został uznany za najlepszy film 2015 roku. Włocha nagrodzono też za najlepszą reżyserię (również po raz drugi), a grającego w filmie Brytyjczyka Michaela Caine'a za najlepszą rolę męską. Najlepszym dokumentem został typowany na oscarowego faworyta w tej kategorii film "Amy" - o zmarłej tragicznie wokalistce Amy Winehouse. Był też polski akcent – Jacek Drosio dostał nagrodę za montaż „Body/Ciało”. „Młodość” to gorzki, przepojony melancholią, poemat o przemijaniu, miłości i przyjaźni. Akcja rozgrywa się w szwajcarskim uzdrowisku, gdzie spotykają się dwaj przyjaciele – stary dyrygent i kompozytor Fred Ballinger (Michael Caine) oraz reżyser Micka Boyle’a (Harvey Keitel). Fred wycofał się już z życia zawodowego, a Mick nadal ma apetyt na sukcesy. Dziwna to przyjaźń, bo mówią sobie tylko „o dobrych rzeczach” wspominając młodość, która przeminęła. Film Sorrentino jest wizualnym majstersztykiem. Pełno w nim odniesień i cytatów do literatury oraz filmów największych mistrzów. Przez wielu uznawany za arcydzieło. Nic dziwnego, że członkowie Europejskiej Akademii Filmowej niemal jednogłośnie przyznali "Młodości" tytuł najlepszego filmu roku (dwa lata temu film Sorrentino pt. „Wielkie piękno” zdobył pięć Europejskich Nagród, otrzymał także Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny). Uhonorowali obraz również nagrodą za najlepszą reżyserię dla Paolo Sorrentino. Wielkie uznanie na gali w Berlinie zdobyła też jedna z głównych ról w tym filmie, którą zagrał Michael Caine. 82-letni aktor, który odebrał podczas gali także nagrodę honorową i owację na stojąco, powiedział wzruszony: – Gram już 50 lat i nigdy nie dostałem nagrody w Europie. Tu w jeden wieczór dostałem dwie. View oEmbed on the source website Zwiastun filmu "Młodość" "Młodość" pokonała m.in. polskiego kandydata do nagrody dla najlepszego filmu - „Body/Ciało” Małgorzaty Szumowskiej. Ale nie wyjechaliśmy z Berlina z niczym. Polskim akcentem tegorocznej imprezy była statuetka dla Jacka Drosio - za montaż "Body/Ciało". Zwycięzcę w tej kategorii znaliśmy jeszcze przed berlińską galą. Europejską Nagrodę Filmową dla najlepszej aktorki dostała Charlotte Rampling za rolę w dramacie małżeńskim „45 lat”. Rampling oraz grający razem z nią Tom Courtenay dostali za swoje role w tym filmie Srebrne Niedźwiedzie na Berlinale. Zagrali małżeństwo z wieloletnim stażem, które przechodzi kryzys. On dowiaduje się, że w szwajcarskich Alpach odnaleziono ciało jego pierwszej ukochanej, nietknięte przez upływ czasu, bo zamrożone w górskim lodowcu. Ta wiadomość uruchamia falę wspomnień. Dawna miłość sprawia, że pod znakiem zapytania staje ostatnie 45 lat związku. 69-letnia Rampling (znana m.in. z filmów „Zmierzch bogów”, „Harry Angel”, „Basen”), odbierając statuetkę, powiedziała: - Nagrody nigdy nie były tym, za czym podążałam, chciałam po prostu, by aktorstwo było moim życiem. View oEmbed on the source website Zwiastun filmu "45 lat" Za najlepszą europejską komedię uznano szwedzki film Roya Anderssona „Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu”. To surrealistyczna, mozaikowa opowieść, w której najdziwniejsze wydarzenia sąsiadują z szarą codziennością, humor przeplata się z tragedią. Łącznikiem między historiami są dwaj domokrążni sprzedawcy. Tytuł nawiązuje do ptaków z obrazu Breugla „Myśliwi na śniegu”, które z wysokiego drzewa obserwują świat. W kategorii nagroda publiczności, zwyciężył hiszpański kryminał "Stare grzechy mają długie cienie". (W minionym roku ta nagroda przypadła polskiej "Idzie"). Zaś za najlepszy dokument uznano oscarowego faworyta w tej kategorii: przejmujący film "Amy" Asifa Kapadii, opowiadający o zmarłej tragicznie wokalistce Amy Winehouse. Europejskie Nagrody Filmowe (EFA) przyznano po raz 28. To najbardziej prestiżowe wyróżnienie filmowe w Europie przyznaje 3,3 tys. członków Europejskiej Akademii Filmowej. Pierwszym jej prezydentem był Ingmar Bergman, obecnie jest nim Wim Wenders. Przewodniczącą zarządu EFA jest Agnieszka Holland. W 2016 roku ceremonia EFA odbędzie się w Polsce, we Wrocławiu. View oEmbed on the source website Zwiastun filmu "Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu" Oto pełna lista zwycięzców: FILM "Młodość" KOMEDIA: "Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu" DOKUMENT "Amy" FILM ANIMOWANY "Sekrety morza" REŻYSERIA Paolo Sorrentino - "Młodość" SCENARIUSZ "The Lobster" AKTORKA Charlotte Rampling - "45 lat" AKTOR Michael Caine - "Młodość" NAGRODA PUBLICZNOŚCI "Stare grzechy mają długie cienie" ODKRYCIE - NAGRODA FIPRESCI "Mustang" FILM KRÓTKOMETRAŻOWY "Picnic" ZDJĘCIA (Prix Carlo di Palma) Martin Gschlacht - "Widzę, widzę" MONTAŻ Jacek Drosio - "Body/Ciało" SCENOGRAFIA Sylvie Olivé - "Zupełnie Nowy Testament" KOSTIUMY Sarah Blenkinsop - "The Lobster" MUZYKA Cat's Eyes - "Duke of Burgundy. Reguły pożądania" DŹWIĘK Vasco Pimentel i Miguel Martins - "Tysiąc i jedna noc" (części 1-3) EUROPEJSKI WKŁAD W ŚWIATOWE KINO (nagroda honorowa) Christoph Waltz NAGRODA HONOROWA PRZYZNAWANA PRZEZ PREZYDENTA I RADĘ EFA Michael Caine