Siostry Steczkowskie: różne światy, jeden gen — co naprawdę łączy Agatę, Krysię, Justynę i Magdę?
Chociaż łączą je rodzinne więzy, są zupełnie różne. Agata, Krysia, Justyna, Magda to cztery z aż dziewięciorga rodzeństwa w rodzinie Steczkowskich. Niemal dekadę temu postanowiły opowiedzieć o swojej niezwykłej rodzinie i relacjach w rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY!. To właśnie tu opowiedziały o sile kobiecości, dorastaniu w wielodzietnej rodzinie oraz odnajdywaniu własnej tożsamości: „Każda z nas musiała odnaleźć swoją drogę. Nie mogłyśmy iść jedna za drugą, gęsiego. Jesteśmy indywidualistkami”
Chociaż są siostrami, ich światy potrafią być od siebie oddalone o lata świetlne. Agata, Krysia, Justyna i Magda Steczkowskie – artystki o silnych osobowościach i odmiennych temperamentach – dzielą wspomnienia z dzieciństwa w muzykalnym domu, ale każda z nich obrała inną ścieżkę. W szczerej rozmowie z VIVĄ! opowiadają o siostrzeństwie, różnicach, bliskości i momentach, w których musiały na nowo zdefiniować, co znaczy być rodziną. „Steczkowskie — Siła sióstr”. Archiwalny wywiad VIVY! z 2016 roku Agata, Krysia, Justyna, Magda. Wszystkie są zawodowymi muzykami. Jest jeszcze Cecylia i Marysia, ale nie ma ich na zdjęciu. Każda posiada własną, indywidualną kombinację genów Steczkowskich. Nie ukrywają, że... wybuchową. O siostrzanych sojuszach, rywalizacji, różnicach i podobieństwach oraz rodzinnym dziedzictwie opowiedziały Beacie Nowickiej. Za oknem minus 10 stopni i śnieg chrupiący pod stopami, w studiu, w centrum Warszawy sztuczne słońce – od lampy – i prawdziwy upał emocjonalny. Kilkanaście osób krząta się wokół czterech modelek, które są zawodowymi muzykami. „Niesamowite, jak one wyglądają. Dar od losu. Szczęściary” – to najczęstszy komentarz. A wyglądają tak: długie, smukłe nogi, drobna twarz, wielkie kocie oczy, zwinne ciało obleczone jędrną skórą. One to siostry Steczkowskie: Agata, Krystyna, Justyna i Magda. Jeszcze jest Cecylia i Marysia, dziś nieobecne, ale pojawią się w rozmowach. Rozmowy z siostrami przypominają próbę okiełznania żywiołu. Każda z nich posiada własną, indywidualną kombinację genów Steczkowskich. Sześć jedynaczek wśród dziewięciorga rodzeństwa. Wyzwanie. Krystyna jako jedyna różniła się od sióstr wyglądem. Zamiast czarnej czuprynki miała białe włosy. „Jedyny blond w rodzinie – śmieje się – niestety, teraz farbowany”. Siostry mają dystans do siebie i poczucie humoru. Krystyna w chwilach wolnych od muzyki rzeźbi z gliny anioły. Anioły Krystyny to indywidualiści: mają inne spojrzenie, inny wyraz twarzy, inaczej układają skrzydła, nie trzymają się za rączkę, nie stoją posągowo, nie wznoszą bezradnie oczu do nieba, są w nieustającym ruchu. Jak siostry Steczkowskie. Piotr (mąż i menedżer Magdy – razem od 20 lat): „Moim zdaniem one są w takim samym stopniu różne, jak podobne. Mają te same świetne geny, dzięki którym wszystkie wyglądają fantastycznie, jak nastolatki. Przy tym są żywiołowe, głośno mówią, jedna przez drugą, głośno się śmieją, dyskutują, a jednocześnie mają różne zainteresowania i poglądy. I są uparte. Czasami dyskusje w tej rodzinie przypominają wybuch bomby – następuje huk, krzyk, ziemia się trzęsie, a potem emocje opadają, powraca ład i porozumienie”. We wspomnieniach sióstr z dzieciństwa przeplatają się setki obrazków. Justyna na przykład pamięta walki w niedzielne poranki o miejsce w łóżku mamy, żeby stamtąd oglądać „Teleranek”. Magda – jazdy autobusem za granicę na koncerty. W chwilach wolności od ćwiczenia tercetów i kwartetów dziewczyny uwielbiały sportową rywalizację. Popularne było zjeżdżanie po schodach na materacu, Justyna wiodła tu prym razem z braćmi: Jackiem, Pawłem i Marcinem. Kilkuletnia Madzia, zjeżdżając, uszkodziła nos, ale chciała sobie udowodnić, że jest odważna. „Długo wszystkiego się bałam i byłam bardzo płaczliwa”, śmieje się, ale kiedy jej siostrzana miłość została wystawiona na próbę, zwycięsko ją przeszła. „Byłyśmy w podstawówce, ja w czwartej, Jusia w siódmej. Podobał mi się Tomek, kolega ze szkoły. Wszyscy wiedzieli, że jestem w nim zakochana. W tym wieku miłość jest zaraźliwa, więc któregoś dnia przyszła Jusia i powiedziała, że jej Tomek również bardzo się podoba, a ona jemu, że to jest dla niej wielka tragedia i co ja o tym sądzę? Nie pamiętam już, co sądziłam, ale »oddałam« go Jusi (śmiech). Niesamowite, że po latach to Justyna przypomniała mi tę historię”. W dzieciństwie siostry w naturalny sposób były podzielone na grupy. Agata i Krystyna były najstarsze, Justyna pośrodku, Magda urodziła się trzy lata później, a Cecylia i Marysia na końcu. Może dlatego wczesne lata życia spędziły, zawiązując różne siostrzane sojusze. Justyna Steczkowska: „Byłam najstarsza dla młodszego rodzeństwa, a chciałam należeć już do grupy starszyzny Agaty i Krystyny. Agata starsza o siedem lat była dla mnie boginią. Pierwsza z nas wydoroślała. Była piękna, szczupła, miała długie nogi i ubierała się oryginalnie. Ciągle chciałam przebywać w jej towarzystwie. Pamiętam, na jednej koloni nie chciała mnie ze sobą zabrać na spacer z jakimś chłopakiem. Ja płakałam, ona się wściekała. Żadna nie chciała się poddać. W końcu Agata podjęła negocjacje: »OK, jak przestaniesz beczeć i NIE pójdziesz ze mną, dam ci mój róż«. Zgodziłam się natychmiast. Ten róż to było marzenie każdego: kolorowe pudełeczko z pachnącym, anielskim pudrem do twarzy. Teraz należał do mnie”. Magda Steczkowska: „Nasze dzieciństwo było podporządkowane muzyce, rządziła nami Agata. Ona była kierownikiem muzycznym naszego zespołu: rozdzielała role, kto co ma śpiewać i grać. Całe popołudnia spędzaliśmy na ćwiczeniach, często tęsknie spoglądając na podwórko, skąd słychać było zabawy innych dzieci. Agatka była uparta i konsekwentna. Kiedy mówiła: »Czas na próbę«, to rzeczywiście szliśmy ćwiczyć, choć na pewno marudziliśmy ze zmęczenia i różnych innych powodów. Słuchaliśmy jej, była hersztem bandy. Pamiętam, jak dostała pierwszą wypłatę, miała wtedy 18 lat. Zabrała nas wszystkich do sklepu »Żaczek«, mogliśmy sobie wybrać, co chcieliśmy. Ja wybrałam karabin. Nie pytaj mnie dlaczego, nie pamiętam (śmiech). W każdym razie to było cudowne. Mogła z tymi pieniędzmi zrobić wszystko. A poświęciła je dla nas”. Zobacz też: Trzech braci i jedna tajemnica talentu – Steczkowscy łączą muzykę z magią rodzinnych więzi Różyczka, siódma siostra Tak naprawdę Agata została asystentką ojca, odpowiedzialną za program muzykowania rodzinnego, kiedy miała 14 lat. Agata Steczkowska: „Moja mama mówiła, że beze mnie nie dałaby rady z dziewięciorgiem dzieci, że jestem taką drugą mamą. To nie jest nic niezwykłego, w wielodzietnych rodzinach tak jest, że najstarszy pomaga i opiekuje się młodszymi. Rodzice wprogramowują to w najstarszych. Mnie zresztą nikt nie pytał o zdanie, od tego trzeba zacząć. Rodzice mnie o coś prosili, więc starałam się robić to, czego ode mnie oczekiwali, jak każde dziecko, które kocha i szanuje matkę i ojca. Moje doświadczenia jako najstarszej z rodzeństwa bardzo mi się przydają w wykonywaniu zawodu. Jestem dyrygentką, świetnie umiem wszystko zorganizować. Najlepszym tego przykładem są Warsztaty Artystyczne Agaty Steczkowskiej, autorski projekt, który realizuję od 12 lat i wszyscy są tam szczęśliwi: ja, mistrzowie, warsztatowicze, publiczność. Lubię pracować z ludźmi, ale uwielbiam być sama ze sobą i swoją twórczością”. Kilka dni temu z Madrytu, gdzie mieszka, przyjechała 25-letnia Róża, córka Agaty, przez ciotki nazywana pieszczotliwie Różyczką i „jedynaczką z wielodzietnej rodziny”. Najmłodsza z sióstr Steczkowskich, Marysia, jest od Róży starsza tylko o osiem lat, więc wychowały się razem. Róża jest bardzo ważnym świadkiem rodzinnych historii. Zresztą wygląda jak siódma siostra. Kiedy ją pytam, jakie są jej ciotki, chwilę się zastanawia. W ogóle jej odpowiedzi są zaskakująco celne i przemyślane jak na tak młodą dziewczynę. Zrozumiałam dlaczego, kiedy mi powiedziała, że jej ulubionym zajęciem w dzieciństwie było obserwowanie i słuchanie rodzeństwa mamy: „Każda z moich ciotek jest inna – mówi powoli – ale mają kilka wspólnych cech: wewnętrzną wolność, siłę i odwagę. Uważam, że odziedziczyły to po babci Danusi. Babcia ma niezwykle silną osobowość. I twardo stąpa po ziemi. Dziadek Stanisław był uduchowiony. Ale całe życie byli zapatrzeni w siebie. Pamiętam, kiedyś dziadek zobaczył przez okno unoszącą się plastikową reklamówkę, zawołał dzieci i powiedział: »Zobaczcie, jak ona pięknie tańczy na wietrze, z jaką gracją«. Babcia skomentowała to krótko: »Znowu mi ogródek zaśmieci« (śmiech). Moi dziadkowie bardzo się kochali, ale musieli być silni i walczyć, żeby być razem. Wygrali, bo to była miłość wieczna, jak z bajki”. Agata, mama Róży, dodaje: „Moi rodzice byli mądrymi rodzicami, ale przede wszystkim kochającymi się. Najważniejsze, co moim zdaniem wyniosłam z domu, to świadomość, jaką czystą miłością się darzyli. Moja matka dałaby się zabić za ojca, a ojciec za matkę. My byliśmy owocem tej miłości, a nie klejem scalającym ich małżeństwo. Rodzice świetnie przeżyliby swoje życie bez nas, tylko we dwoje. Tym większy mam dla nich szacunek za to, że nas zaprosili do swojego życia, ukochali i z takim poświęceniem wychowali”. „Zakochanie jest jak wiatr, pozostawia przeciąg w duszy”. To wiersz Krystyny – pisze je od lat, ma ich całą szufladę. Justyna wierzy, że kiedyś wyda tomik swojej poezji. Córki stworzone do lepszych celów Odkąd dojrzały, założyły własne rodziny, uspokoiły się emocjonalnie i stały się sobie jeszcze bliższe. „Teraz jest taki fajny okres – mówi Magda – bo mamy dla siebie dużo cierpliwości, zrozumienia i myślę, że przede wszystkim szacunku”. W pogoni za swoim miejscem w życiu zdarzały im się kłótnie, ciche miesiące, napięcia, bo wszystkie mają mocne charaktery. Bezkonfliktowa, to opinia jednogłośna, jest Krystyna. „Jest jak plaster na rany: nie ocenia, nie poucza, nikomu niczego nie radzi na siłę”, mówi Justyna. Od lat zresztą obie pracują razem, na koncertach Justyna mówi o niej: „Lepsza wersja Steczkowskiej w wydaniu blond”. „Jestem introwertyczką – wyznaje Krystyna – ale może faktycznie mam taką cechę, że nie stwarzam konfliktów niepotrzebnie. Żyję swoim życiem, jak każda z moich sióstr, ale ja się z nim nie szarpię. Uwielbiam moją pracę, gram w przeróżnych zespołach, kiedyś w teatrze żydowskim, muzycznym, nagrywam muzykę do filmów. Wiele lat temu Justynka wciągnęła mnie do swojej ekipy i jest mi tam dobrze. W zespole rodzinnym ona śpiewała solówki, ja grałam solówki. Teraz na scenie rozumiemy się bez słów. Po prostu patrzę na nią i wiem, o co jej chodzi na scenie. Ja nie jestem frontmenką, nie jestem gwiazdą. Mogę zagrać w orkiestrze i mogę również być solistką, ale śpiewać to mogę w chórkach i to mi wystarcza”. „Wszyscy jesteśmy związani z muzyką – dodaje Magda – ale nawet muzycznie zupełnie inne rzeczy nam się podobają, inne w duszy grają. Doceniam to, co robi siostra, brat, ale nie są to klimaty bliskie mojemu sercu. Czasami mnie to zaskakuje, bo przecież cały czas pracowaliśmy w klasyce, z tego się wywodzimy: chóry, muzyka sakralna, klasyczna, a jednak każdy poszedł w inną stronę. Jest w nas jakieś nienasycenie”. Z tego nienasycenia powstała najnowsza płyta Magdy „…nie na zawsze”. To opowieść o różnych rodzajach miłości. Tej najpiękniejszej, spełnionej, przez macierzyńską, do tej, która boli. Zapis jej osobistych przeżyć, lęków i wzruszeń. Jej życie. Pierwsza, najważniejsza lekcja w domu Steczkowskich brzmiała: każdy ma prawo mieć własne zdanie, może je wypowiedzieć na głos i ma prawo być wysłuchany. Choćby miało to być niezaakceptowane, choćby się krzyczało, płakało, histeryzowało. Rodzice poświęcali swój czas i swoją uwagę na to, żeby tego wysłuchać. Pozostałe rodzeństwo również. Nawet jak najmłodsze dziecko miało coś do powiedzenia, nikt go nie lekceważył. Agata na koniec rozmowy powie: „Każdy ma inny punkt obserwacyjny w tej rodzinie. Każde dziecko ma inny numer. Pierwszy numer inaczej obserwuje życie niż dziewiąty”. Magda komentuje: „Śmiałyśmy się, jak to jest możliwie, że mamy tych samych rodziców, skoro mamy tak różne poglądy, potrzeby, gusta, spostrzeżenia. Mało tego, nawet nasze wspólne dzieciństwo pamiętamy inaczej. Rozmawiałyśmy z Krysią i Justyną i okazało się, że one zupełnie inaczej pamiętają naszego tatę. Ja w ogóle nie pamiętam, żeby tata prał, sprzątał, gotował i zajmował się dziećmi, a Justynka z Krysią bardzo dobrze to pamiętają. Za to ja pamiętam, jak czasami tata czekał na mnie i szliśmy razem – ja do szkoły, on do pracy – i miałam go tylko dla siebie. Albo jak na przerwie biegałam do domu kultury, gdzie pracował, żeby z nim chwilę posiedzieć. Na mojej płycie jest utwór »Jesteś tu«, który napisałam dla taty. To jego obraz w moim sercu”. Krystyna zadaje mi retoryczne pytanie: „Wyobraź sobie sześć sióstr i trzech braci… No, kto rządzi w domu? Kobiety! Plus mama, która jest bardzo mocną osobowością. To ona w naszej rodzinie pociągała za sznurki. Mama jest silna, władcza, ale ciepła. Ludzie do niej lgnęli. Zawsze było u nas mnóstwo znajomych, sąsiadek, przyjaciółek. Przychodziły, zwierzały się, rozmawiały. Mama była ostoją nie tylko dla nas”. Agata uzupełnia: „Mama potrafiła się tak śmiać, że zarażała śmiechem wszystkich. Miała bardzo głośny i taki dźwięczny, radosny śmiech. Tato miał niezwykłe poczucie humoru. Na zawsze zapamiętam ich uśmiechnięte twarze”. „Mama też zawsze dużo krzyczała”, ciągnie swoją opowieść Krystyna. „Duży dom, dużo dzieci, no to się krzyczy, żeby kogoś zawołać. Ale absolutnie nie była groźna, choć trzymała nas w ryzach. Tato był łagodniejszy, miał swój świat. Taki był podział”. Agata ma odmienne zdanie: „To nie mama rządziła w rodzinie, tylko tato. On miał ostatnie zdanie w najważniejszych kwestiach. I nasza mama zawsze jemu ostatecznie się podporządkowywała ze szczerą zgodą. Mama rządziła gospodarstwem domowym, tato kluczowymi sprawami w rodzinie. Fruwał w świecie swoich idei i pomysłów, które realizował, mama stąpała twardo po ziemi i wspierała tatę. Stanowili wspaniały tandem, doskonale się dopełniali. Uważam, że to, jakimi jesteśmy kobietami, zawdzięczamy przede wszystkim naszemu wspaniałemu ojcu. Sposób, w jaki postrzegał i traktował swoją żonę oraz córki, zbudował naszą kobiecość”. Justyna dodaje: „To tato zawsze mówił, szczególnie nam, dziewczynom, jakie my jesteśmy mądre, piękne, utalentowane i niezwykłe. Pamiętam jedną komiczną sytuację. Mama kazała mi pozmywać garnki, a ja jej spontanicznie odpowiedziałam, że… nie pozmywam, bo tata mi powiedział, że jestem stworzona do śpiewania! (śmiech). Mama oniemiała. Podejrzewam, że po chwili trzepnęła mnie ścierką albo krzyknęła, żeby zagonić do pracy, ale nigdy nie zapomnę jej totalnego zaskoczenia w tamtym momencie. Tato tak nam wbił do głowy, że jesteśmy wyjątkowe, że idąc potem przez życie, które łamało każdą z nas wiele razy, potrafiłyśmy się zawsze podnieść. Kobiety w naszym domu są niezwykle silne”. Czytaj także: Wychowała dziewięcioro dzieci, na ślub czekała 32 lata. Justyna Steczkowska opiekowała się mamą do samego końca Na ulicy z plecakiem, kołdrą i skrzypcami pod pachą Może dzięki tej sile miały odwagę bardzo szybko zacząć dorosłe życie. „Chciałyśmy się rozwijać muzycznie, więc nie było innego wyjścia”, precyzuje Krystyna. „Ja wyjechałam z domu, mając 17 lat. W Stalowej Woli nie było dla nas wystarczająco dobrej szkoły. Skończyłyśmy podstawówkę i każda z nas po prostu wyjechała. Najpóźniej Agata, bo pracowała w chórze z tatą. Ja byłam w Krakowie, w Rzeszowie, potem w Gdańsku. Miałam 19 lat i pogrywałam w rzeszowskiej filharmonii, będąc uczennicą. Kilka lat później zagrałam dyplom już jako solistka z tą samą orkiestrą. Utrzymywałam się sama”. Justyna w wieku 15 lat zamieszkała w Rzeszowie, na stancji z koleżanką. Kiedyś właściciel mieszkania, starszy pan, wyrzucił je z domu w środku nocy, bo uznał, że Justyna zużyła za dużo wody, piorąc bieliznę. Została na ulicy z plecakiem, kołdrą i skrzypcami pod pachą. „Byłam w domu tylko w weekendy, więc moi rodzice nie widzieli moich błędów, szalonych pomysłów, moich prób dojrzewania. Dobrze się uczyłam, kochałam grać na skrzypcach, kochałam muzykę, ale nade wszystko śpiewać. Przyjeżdżałam na weekend, przynosiłam dobre oceny, nie było ze mną większych problemów, więc byli zadowoleni, a ja mogłam się rozwijać”. Magda: „Ja wyjechałam najdalej, bo aż do Poznania, a miałam zaledwie 15 lat. Do domu przyjeżdżałam kilka razy do roku, więc nasze kontakty się rozluźniły. Dopiero kiedy zaczęłam współpracować z Marylą Rodowicz i musiałam przeprowadzić się do Warszawy, na nowo się odnalazłyśmy. Zamieszkałyśmy wtedy we trójkę: ja, Justyna i Cecylia w małym mieszkanku w samym centrum. Wszystkie bardzo dużo pracowałyśmy, ale byłyśmy nieszczęśliwie zakochane, nasze życie osobiste było w ruinie. Wieczorami siedziałyśmy w naszej kuchni, która miała niebieską tapetę z gwiazdkami. Wymalowałyśmy każdą z tych gwiazdek osobiście, mazakiem fluorescencyjnym. Nad nami widać było prawdziwe niebo, bo kawałek dachu był przeszklony. Do tej pory śmiejemy się, że wstawałyśmy rano z tym samym tekstem na zmianę: »Boże, jestem taka brzydka, i do tego nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi, nikt mnie nie szanuje« i zawsze któraś natychmiast zaprzeczała: »No co ty, jesteś piękna, ja cię kocham, lubię i szanuję i dzisiaj czeka cię wspaniały dzień« ” (śmiech). Krystyna Steczkowska: „To prawda, że tato dał nam poczucie bezwzględnej akceptacji i wiary w siebie, ale mama całe swoje życie poświęciła nam tak naprawdę. Ona dla siebie nie zrobiła w swoim życiu nic. Przynajmniej w moim mniemaniu. Po prostu poświęciła się całkowicie dzieciom. Agata: „Naszej rodzinie nie pomagało ani państwo, ani kościół. Pewnie dlatego, że rodzice nigdy nie prosili o taką pomoc. Tato pracował na trzy etaty, mama na jeden, plus oczywiście prowadzenie domu, ja na dwa, i te pięć etatów musiało wystarczyć. Poza tym tato miał świetny pomysł, ponieważ zorganizował tournée koncertowe w każdym państwie Europy Zachodniej. Za granicą to się bardzo podobało. Przez 20 lat zagraliśmy około 300 koncertów i wszędzie byliśmy witani wielkimi brawami, często nawet owacjami, wygrywaliśmy międzynarodowe festiwale. Dzięki tym koncertom mogliśmy nie tylko się utrzymać, wykształcić, ale także spłacić dom”. Wolność od siebie i dla siebie Po latach rodzinnego koncertowania ich drogi się rozeszły. „Musiałyśmy dojrzeć, więc nadszedł taki czas, że rozstałyśmy się na chwilę”, mówi Krystyna. „Potrzebowałyśmy wolności od siebie i dla siebie. Jak się jeździ pół swojego życia z zespołem rodzinnym, cały czas razem, to trzeba od siebie odpocząć. Każda z nas musiała odnaleźć swoją drogę. Nie mogłyśmy iść jedna za drugą, gęsiego. Jesteśmy indywidualistkami”. Justynie tato zawsze powtarzał: „Pamiętaj, córeczko, że jak chcesz wziąć ślub, to tylko z miłości. Życie jest długie, codzienność bywa trudna, ale jeśli będziesz miała przy sobie osobę, którą kochasz, to wyjdziesz z każdego zakrętu”. „Tę wolność, którą dostałyśmy od rodziców w szukaniu własnej drogi, chciałabym przekazać moim dzieciom”, mówi Justyna. „Ale odkąd je mam, wiem, że to nie jest takie proste”. Kiedy urodziła się Róża, Agata mieszkała w domu rodziców. „Mama była przeciwna wielu rzeczom, które realizowałam, wychowując moją córkę. Miała inne spojrzenie i mówiła mi to często bez ogródek. Ja jej odpowiadałam: »Mamusiu, wiem, co myślisz, doceniam twój punkt widzenia, bo masz dziewiątkę dzieci, ale to jest moje dziecko i pozwól mi wychowywać je tak, jak ja uważam«. I mama wtedy odpuszczała. I chociaż czasami moje decyzje były dla niej nie do zaakceptowania, nie naciskała, ponieważ była moim prawdziwym przyjacielem. I to się nie zmieniło do dziś”. W domu Steczkowskich była wolność, ale królowała muzyka, była pasją, pomysłem na życie. Nie było od niej ucieczki, bo wszyscy mieli talent, a talent się rozwija, szanuje. Róża jest pierwszą dziewczyną w rodzinie, która skończyła szkołę muzyczną, ale nie jest muzykiem, bo nie chciała nim być. Po skończeniu gimnazjum muzycznego na Solnej w Poznaniu Róża zdecydowała się pójść do liceum z rozszerzonym francuskim, żeby studiować na ASP w Brukseli, na wydziale narracji i komiksu, tak jak Grzegorz Rosiński, twórca „Thorgala”. Agata: „Ja się na to zgodziłam bez dyskusji. Róża ukończyła te studia w Brukseli, a my do końca życia możemy sobie grać na dwa fortepiany. Zawodowo Rózia realizuje się w innej dziedzinie niż muzyka”. Włada pięcioma językami i jeszcze skończyła studia w Madrycie, w Szkole Animacji i Audiowizualizacji. Jej osiągnięcia można zobaczyć na stronie www.rozasteczkowska.com. Jest dowodem na to, że kobiety w tej rodzinie potrafią walczyć o siebie. Agata nie lubi słowa walka. Kiedy się walczy, zawsze ktoś przegrywa. „A to mi się nie podoba”, tłumaczy. „Chcę robić to, co mam do zrobienia. Od 31 lat robię dokładnie to, co chcę. Mam swój świat, ja w nim rządzę i jestem tam królową”. Steczkowskie zawsze robią to, co chcą. Nigdy tego, czego nie chcą. Zobacz również: Miłość na przekór powołaniu. Oto niezwykła historia Danuty i Stanisława Steczkowskich Rozmawiała: BEATA NOWICKA
Ujawniła, że jest córką księdza, kiedyś koncertowała z siostrami. Co dziś robi Agata Steczkowska?
Artystkę i jej córkę dzieli aż 3000 kilometrów
Justyna, Magda, Paweł, Marcin, Jacek, Maria, Cecylia, Krystyna i Agata, która była najstarsza z całej dziewiątki. Rodzeństwo Steczkowskich wychowywało się w jednym domu, jednak, jak w większości rodzin, każde z dzieci dorastając poszło swoją własną drogą. Co dziś słychać u najstarszej Agaty? Siostra słynnej wokalistki ujawniła, że jest dzieckiem księdza, co rodzina miała jej długo za złe... Agata Steczkowska o rodzinnej tajemnicy. Dzieciństwo sławnego rodzeństwa Parę lat temu na rynku ukazała się książka, która jeszcze przed premierą budziła ogromne emocje. Jej autorka Agata Steczkowska postanowiła na kartach książki opowiedzieć historię swojej rodziny. Nie omijała trudnych faktów, jak choćby tego, że ona, jej bracia i siostry, są dziećmi księdza. Stanisław Steczkowski zakochał się w latach 60. w Danucie – przykościelnej chórzystce. Wkrótce zrzekł się sutanny i poślubił przyszłą mamę dziewiątki dzieci. Mimo ogromnych plotek ciągnących się za rodziną przez lata, w ich domu najważniejsze było jedno – miłość. Dokładnie tak silna, jak w listach, które zakochany Stanisław Steczkowski – wtedy jeszcze jako duchowny - pisał do swojej wybranki. Pełne uczuć kartki po latach znalazła Agata Steczkowska. „One były dla mnie największym zaskoczeniem, które poruszyło mnie do głębi. Jest w tych listach tyle miłości, odpowiedzialności, tyle ducha, takiego człowieczeństwa, że to mnie wzrusza, nawet jak o tym wspominam. Są pełne wdzięku, tato miał smykałkę do pisania. Pięknie układał słowa i miał taką frazę muzyczną w zdaniach. W tych listach jest dużo codziennych trosk i radości, ale też filozofii o życiu jako takim. I o miłości”, mówiła w VIVIE! artystka, którą rodzice nauczyli ciężkiej pracy. Agata Steczkowska z rodziną, 1990 „Naszej rodzinie nie pomagało ani państwo, ani kościół. Pewnie dlatego, że rodzice nigdy nie prosili o taką pomoc. Tato pracował na trzy etaty, mama na jeden, plus oczywiście prowadzenie domu, ja na dwa, i te pięć etatów musiało wystarczyć”, opowiadała nam Agata Steczkowska dodając, że wraz z rodzeństwem występowali wiele lat temu jako zespół. „Poza tym tato miał świetny pomysł, ponieważ zorganizował tournée koncertowe w każdym państwie Europy Zachodniej. Za granicą to się bardzo podobało. Przez 20 lat zagraliśmy około 300 koncertów i wszędzie byliśmy witani wielkimi brawami, często nawet owacjami, wygrywaliśmy międzynarodowe festiwale. Dzięki tym koncertom mogliśmy nie tylko się utrzymać, wykształcić, ale także spłacić dom”, czytaliśmy w VIVIE!. Agata, jako najstarsza z gromady dzieci, częściej, niż bawiła się z rodzeństwem, to opiekowała się nim. „Już jako dziecko czułam się bardziej jak trzeci rodzic. Wtedy człowiek przestaje bawić się tak beztrosko, nawet jak ma siedem lat, bo musi troszczyć się o kolejną siostrę lub brata. To był mój święty obowiązek. Czy miałam czas, siłę, zdrowie. Mama i tato powiedzieli, miało być zrobione, a ja ich słuchałam, bo ich kochałam”, tłumaczyła siostra Justyny Steczkowskiej, która dziś jest zdecydowanie rzadziej na świeczniku, niż ona. CZYTAJ TEŻ: Zygmunt Chajzer zabrał głos w sprawie zdrowia syna. „To straszna choroba” Czym zajmuje się Agata Steczkowska? Praca i życie prywatne Kim z zawodu jest Agata Steczkowska? Na jej stronie internetowej czytamy: „Dyrygentka, pianistka, kompozytorka, wiolonczelistka, pisarka i modelka. Od dzieciństwa związana z muzyką i sceną. Dała ponad 1000 koncertów. W ciągu 35 lat pracy wykształciła ponad 5000 wychowanków”. Tak złożony opis pokazuje idealnie, jak wiele talentów ma ulubienica publiczności, która jest także prezesem fundacji własnego imienia i nazwiska. Artystka od ponad 2 lat nie jest aktywna na Instagramie, ale za to częściej dodaje kolejne treści na swój kanał YouTube. Wśród filmów znajdziemy te pokazujące dokonania jej podopiecznych, występy własne i warsztaty online dla muzyków. Ponadto Agata Steczkowska zachęca do bezpłatnego ściągania zaprojektowanych przez nią i jej córkę Różę zeszytów do nauki muzyki. Każdy samouk może poszerzyć dzięki tym podręcznikom i ćwiczeniom swoją wiedzę w łatwy i przystępny sposób. Prywatnie Agata Steczkowska nie ma ukochanego dziecka w zasięgu ręki. Dorosła już Róża dekadę temu wyjechała na studia za granicę, dziś mieszka z ukochanym w Madrycie. Jedynie okres pandemii spędziła w Polsce, dzięki czemu miała więcej czasu dla mamy. Zawodowo Róża jest grafikiem, dzięki czemu regularnie pomaga w realizacji zadań fundacji Agaty Steczkowskiej. Posłuchajcie, jak wygląda ich relacja. A jak dziś wygląda Agata Steczkowska? Oto najnowsze zdjęcia. Serdecznie pozdrawiamy. Zobacz też: Przed laty ich ostrą wyminą zdań żyła cała Polska. Co poróżniło Agnieszkę Woźniak-Starak i Bogumiłę Wander?
Miłość na przekór powołaniu. Oto niezwykła historia Danuty i Stanisława Steczkowskich
Rodzice Justyny Steczkowskiej długo skrywali niezwykłą tajemnicę
Historia miłości rodziców Justyny Steczkowskiej, bardzo długo była tematem tabu. Tajemnica wyszła jednak na jaw... Stanisław i Danuta Steczkowscy poznali się w nietypowych okolicznościach. Owoc ich zakazanego uczucia dał o sobie znać niedługo potem. Jak potoczyła się historia rodziców słynnej polskiej wokalistki, Justyny Steczkowskiej? Sprawdziliśmy. Ostatnia aktualizacja tekstu: 07.01.2025 r. [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie i VUŻ: 09.01.2025 r.] Danuta i Stanisław Steczkowscy: historia miłości Początki miały miejsce w Duląbce. To mała, podkarpacka wieś, gdzie Stanisław Steczkowski był księdzem. „Był charyzmatyczny jako ksiądz i stał się sławny jako dyrygent wspaniałego chóru i niezwykłej muzykującej rodziny” – tak wspomina go najstarsza córka, Agata Steczkowska. To ona napisała książkę o swojej rodzinie, w której zdradziła parę tajemnic ich rodu. Danuta Steczkowska śpiewała natomiast w chórze, którym opiekował się Stanisław. W taki sposób się poznali i zbliżyli do siebie. I to właśnie z miłości do chórzystki były ksiądz porzucił sutannę. W tamtych czasach było to ogromnym skandalem. Jednak uczucie wzięło górę i wkrótce na świecie pojawiła się najstarsza z licznego rodzeństwa, wspomniana już Agata. Pierwsze dziecko urodziło się, kiedy Stanisław jeszcze był duchownym, wobec czego nie wpisano jej jako córki obojga rodziców. Kolejni są już zarejestrowani jako dzieci Danuty i Stanisława Steczkowskich. Jednak ich przyszłość zawisła na włosku, Stanisław Steczkowski bowiem wahał się początkowo, czy powinien rzucić kapłaństwo. Pani Danuta obawiała się, że zostanie sama z małą córeczką. Stanisław i Danuta zdecydowali się jednak na wspólne życie i doczekali się aż dziewięciorga dzieci — sześciu córek (Agaty, Justyny, Magdaleny, Cecylii, Krystyny i Marii) i trzech synów (Marcina, Jacka i Pawła)! Steczkowscy zamieszkali w Stalowej Woli. Tam też zajęli się wychowaniem swoich pociech, które okazały się uzdolnione artystycznie i poszły w ślady rodziców. Działali całą rodziną muzycznie, prowadzili chór i koncertowali po całej Europie – nawet w Watykanie dla Jana Pawła II. Duży sukces w show-biznesie odniosła zwłaszcza Justyna Steczkowska. Czytaj także: O pojednaniu nie ma mowy. Edyta Górniak ani myśli wybaczyć Justynie Steczkowskiej <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgXn7VHR-8dc56dd.jpg" width="2471" height="1600" alt="Justyna Steczkowska z tata Stanislaw Steczkowski,Image: 427936997, License: Rights-managed, Restrictions: ### UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN ###, Model Release: no, Credit line: Maciej Brzozowski / Studio69 / Forum" title="Justyna Steczkowska" /> Justyna Steczkowska, Stanisław Steczkowski, lata 90. XX wieku Życie w rodzinie Steczkowskich Trudno, aby wielodzietna rodzina przez cały czas żyła bezkonfliktowo. Z taką liczbą osób w domu niejednokrotnie zdarzały się kłótnie i niesnaski. Jednak rodzice bardzo dbali o atmosferę i dobre wychowanie swoich pociech. „Moi rodzice potrafili z dumą i klasą – jak to dumni górale – wyżywić nas, wykształcić i zrobić z nas ludzi”, opowiadała najstarsza z rodzeństwa Agata, wspominając czasy spędzone w domu rodzinnym. „Tata zachęcał nas do tego, by wszystkie urazy puścić w niepamięć i ustąpić. Był świetnym psychologiem”, podkreślała. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgTB571G-9188e5a.jpg" width="2399" height="1600" alt="Krystyna Steczkowska, Magdalena Steczkowska, Agata Steczkowska, Justyna Steszkowska Danuta Steczkowska i Stanislaw Steczkowski (Steczkowska rodzice),Image: 427937906, License: Rights-managed, Restrictions: ### UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN ###, Model Release: no, Credit line: Maciej Czajkowski / Studio69 / Forum" title="Krystyna Steczkowska, Magdalena Steczkowska, Agata Steczkowska, Justyna Steszkowska Danuta Steczkowska i Stanislaw Steczkowski" /> Rodzina Steczkowskich: Krystyna, Magdalena, Agata, Justyna, rodzice Danuta i Stanisław Steczkowscy, lata 90. XX wieku Ślub trzy lata przed śmiercią Zakochana para pobrała się dopiero w 1998 roku. Wiele lat starali się o udzielenie im ślubu, lecz ze względu na przeszłość Stanisława nie było to takie proste. Państwo i Kościół były przeciwko ich rodzinie na każdym kroku i odmawiały parze tego przywileju. „To była trudna miłość, to były lata 50. Moi rodzice mieli bardzo ciężki start, bardzo. To, że przetrwali i mieli nas dziewięcioro i naprawdę sobie w życiu poradzili, to jest ich wielka odwaga i miłość. Inaczej by się to po prostu nie udało. Dlatego ich podziwiam całym sercem”, opowiadała Justyna Steczkowska. Gdy ślub się odbył, Pani Danuta miała 56 lat, a Pan Stanisław - 65. Zmarł trzy lata później, ale na szczęście zdążył doczekać wyjątkowego sakramentu małżeństwa. „Był charyzmatycznym kapłanem, ludzie przyjeżdżali z całej okolicy, by słuchać jego kazań. Związek z moją mamą to była jego dojrzała decyzja, miał przecież 32 lata. Mamę znał od dziecka, a ona nigdy nie była typem uwodzicielki. Każdy, kto ją zna, wie o tym doskonale. Tato mówił, że dobrze się stało, że został księdzem, i dobrze, że przestał nim być i założył rodzinę. A reszta to sprawa między nim a Panem Bogiem. Powiedział to w dniu swojego ślubu, na weselu, przy wszystkich znajomych i przyjaciołach. Nic dodać, nic ująć” wyznała Agata. Czytaj także: Pochodzi z wierzącej rodziny, sama ma troje dzieci. Justyna Steczkowska wyznała co sądzi o aborcji Justyna Steczkowska o śmierci mamy. Opiekowała się nią do końca Pani Danuta odeszła 17 listopada 2020 roku. Miała 77 lat. Do ostatnich chwil czuwali przy niej najbliżsi. „Już nie cierpi. Przeszła dwa wylewy, była zdana tylko na nas. Ten najtrudniejszy okres w jej życiu zaczął się 21 lat temu, kiedy nagle zmarł nasz tata, Stanisław Steczkowski”, przyznała niedługo po śmierci matki w rozmowie z „Super expressem” Agata Steczkowska. „Ich miłość była ogromna i zauważalna, mama bardzo za nim tęskniła, przez cały czas była w żałobie i smutku”, dodała. W jej życiu — według słów córki — najważniejsze były dwie wartości: rodzina i muzyka. „Wychowała dziewięcioro dzieci bez pomocy państwa i bez 500+, jednocześnie pracowała w szkole jako nauczycielka muzyki w klasach chóralnych, które powstały w Stalowej Woli”, zaznaczała Agata Steczkowska w rozmowie z SE. Niestety, w ostatnich miesiącach życia pani Danuta nie była się w stanie komunikować. „Miała wylew. Nie chciałam, żeby trafiła do domu opieki, więc wzięłam to na siebie. Przerobiłam parter domu pod wymogi osoby niepełnosprawnej i mieszkamy razem. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Ona mi dała życie, które jest największą wartością i jestem jej – i mojemu tacie – wdzięczna”, mówiła o chorobie mamy Justyna Steczkowska na łamach magazynu VIVA! w grudniu 2019 roku. Mama Justyny Steczkowskiej w ostatnich latach życia Dla artystki nie był to łatwy okres, ale jednocześnie stanowił jedyną i niepowtarzalną lekcję miłości i empatii... „Spadło na mnie tyle nowych obowiązków i emocji, że myślałam, że nie dam sobie rady. Pewnego dnia zdarzyło się coś niezwykłego – spojrzałam na moją mamę i uśmiechnęła się do mnie. Wtedy byłam już pewna, że dam sobie radę. To najpiękniejsza lekcja miłości, jaką mogłam odebrać”, przyznała w programie „Uwaga” TVN. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Wspomina trzeci poród, zdobyła się na nietypowe wyznanie. Justyna Steczkowska opowiedziała wszystko ze szczegółami W czerwcu 2022 roku wspominała mamę na scenie w Opolu, gdzie zaśpiewała „Sanktuarium”, utwór inspirowany historią miłości rodziców artystki. „Piosenkę »Sanktuarium« napisałam dla swoich rodziców z miłości i szacunku do nich. Tej wielkiej miłości i odwagi, dzięki którym ja i moje rodzeństwo jesteśmy na świecie”, mówiła Justyna Steczkowska. „Opiekowałam się moją mamą do końca jej dni. Odeszła w swoim domu w otoczeniu dzieci i wnuków. Te ostatnie lata, w których walczyła z chorobą, a ja byłam z nią każdego dnia, bardzo zmieniły mnie jako człowieka. To była najpiękniejsza lekcja pokory i bezwarunkowej miłości, jaką przyszło mi przeżyć. Kochajcie swoich rodziców, póki możecie przytulić ich do siebie i poczuć dotyk ich dłoni”, zaapelowała ze sceny. Pozostały wspomnienia... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsEV8WB-1a6bd2d.jpg" width="2235" height="1600" alt="Danuta Steczkowska i Stanislaw Steczkowski (Steczkowska rodzice),Image: 427937964, License: Rights-managed, Restrictions: ### UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN ###, Model Release: no, Credit line: Maciej Czajkowski / Studio69 / Forum" title="Danuta Steczkowska i Stanislaw Steczkowski" /> Stanisław Steczkowski, Danuta Steczkowska, lata 90. XX wieku
Justyna Steczkowska ma konflikt z siostrami? To zdjęcie wyjaśnia wszystko!
Jaka wygląda relacja sióstr Steczkowskich?
Plotki o konflikcie sióstr Steczkowskich często pojawiają się w mediach. Być może na takie doniesienia ma wpływ fakt, że ich wspólne zdjęcia bardzo rzadko trafiają do sieci i nie opowiadają o sobie w udzielanych wywiadach. Justyna Steczkowska, uważana za „najbardziej znaną” z sióstr, udowadnia jednak, że pogłoski o rzekomych kłótniach są nieprawdziwe, a jej nowa fotografia jest tego najlepszym dowodem. View Ediplayer on the source website Justyna Steczkowska na zdjęciu z siostrami Rodzina Steczkowskich to sześć sióstr – Justyna, Agata, Magdalena, Cecylia, Krystyna i Maria, oraz trzech braci – Marcin, Jacek i Paweł. Plotki o napiętej atmosferze w relacjach rodzeństwa od lat pojawiają się w mediach, szczególnie kiedy pojawia się temat kariery muzycznej Justyny i Magdaleny. „Bardzo lubię przebywać z Jusią [...] To fajne, ciepłe kontakty i to jest najważniejsze. To, że nie pokazujemy się co pięć sekund na zdjęciach, to nie znaczy, że tego nie ma”, tłumaczyła kiedyś Magda Steczkowska w rozmowie z Plejadą. Nie zaprzeczyła jednak, że popularność siostry miała na nią wpływ. „Wielokrotnie były sytuacje, że nie mogłam wziąć udziału w jakimś koncercie, bo już jest Jusia i jedna wystarczy. Takie życie, ona była pierwsza. Ale my jesteśmy tak różne, wykonujemy tak zupełnie inny rodzaj muzyki”, podkreśliła. Powodem sporów miała być także książka Agaty Steczkowskiej, która ukazała się w 2017 roku. Ujawnienie rodzinnych tajemnic zabolało inne siostry, a Justyna Steczkowska przyznała w wywiadzie VIVY!, że było to „rozdrapywanie starych ran”. „Zdanie naszej rodziny było takie, żeby tego nie robić. [...] Agata podjęła taką decyzję obarczając w dużej mierze nas jej konsekwencją. Media suszyły mi głowę, pomimo tego, że z publikacją książki nie miałam nic wspólnego i robiły wszytko, żeby skłócić nas ze sobą”, wspominała. Zobacz też: Agata Steczkowska wspomina zmarłych rodziców. „Ich miłość była ogromna i zauważalna...” Nowa fotografia na Instagramie Justyny Steczkowskiej udowadnia, że rodzinny konflikt to wymysł. „Trzy siostry na cudownym spotkaniu”, podpisała piękne zdjęcie z Magdaleną i Krystyną. „To był cudowny dzień. Dzięki siostrzyczki. Nie ma to jak z Wami”, skomentowała Magda Steczkowska, która tego dnia świętowała komunię dziecka. Nie ma wątpliwości, że siostry Steczkowskie są różne, ale rodzina to ich największa siła. Każda z nich ma obrany cel, do którego kroczy własną drogą i każda z nich spełnia się w czymś innym. Pomimo to, trzymają się razem. Przypominamy, co mówiły o swojej relacji VIVIE! – tekst Beaty Nowickiej ukazał się w 2016 roku. Siostry Steczkowskie w wywiadzie VIVY! Za oknem minus 10 stopni i śnieg chrupiący pod stopami, w studiu, w centrum Warszawy sztuczne słońce – od lampy – i prawdziwy upał emocjonalny. Kilkanaście osób krząta się wokół czterech modelek, które są zawodowymi muzykami. „Niesamowite, jak one wyglądają. Dar od losu. Szczęściary” – to najczęstszy komentarz. A wyglądają tak: długie, smukłe nogi, drobna twarz, wielkie kocie oczy, zwinne ciało obleczone jędrną skórą. One to siostry Steczkowskie: Agata, Krystyna, Justyna i Magda. Jeszcze jest Cecylia i Marysia, dziś nieobecne, ale pojawią się w rozmowach. Rozmowy z siostrami przypominają próbę okiełznania żywiołu. Każda z nich posiada własną, indywidualną kombinację genów Steczkowskich. Sześć jedynaczek wśród dziewięciorga rodzeństwa. Wyzwanie. Krystyna jako jedyna różniła się od sióstr wyglądem. Zamiast czarnej czuprynki miała białe włosy. „Jedyny blond w rodzinie – śmieje się – niestety, teraz farbowany”. Siostry mają dystans do siebie i poczucie humoru. Krystyna w chwilach wolnych od muzyki rzeźbi z gliny anioły. Anioły Krystyny to indywidualiści: mają inne spojrzenie, inny wyraz twarzy, inaczej układają skrzydła, nie trzymają się za rączkę, nie stoją posągowo, nie wznoszą bezradnie oczu do nieba, są w nieustającym ruchu. Jak siostry Steczkowskie. Piotr (mąż i menedżer Magdy): „Moim zdaniem one są w takim samym stopniu różne, jak podobne. Mają te same świetne geny, dzięki którym wszystkie wyglądają fantastycznie, jak nastolatki. Przy tym są żywiołowe, głośno mówią, jedna przez drugą, głośno się śmieją, dyskutują, a jednocześnie mają różne zainteresowania i poglądy. I są uparte. Czasami dyskusje w tej rodzinie przypominają wybuch bomby – następuje huk, krzyk, ziemia się trzęsie, a potem emocje opadają, powraca ład i porozumienie”. We wspomnieniach sióstr z dzieciństwa przeplatają się setki obrazków. Justyna na przykład pamięta walki w niedzielne poranki o miejsce w łóżku mamy, żeby stamtąd oglądać „Teleranek”. Magda – jazdy autobusem za granicę na koncerty. W chwilach wolności od ćwiczenia tercetów i kwartetów dziewczyny uwielbiały sportową rywalizację. Popularne było zjeżdżanie po schodach na materacu, Justyna wiodła tu prym razem z braćmi: Jackiem, Pawłem i Marcinem. Kilkuletnia Madzia, zjeżdżając, uszkodziła nos, ale chciała sobie udowodnić, że jest odważna. „Długo wszystkiego się bałam i byłam bardzo płaczliwa”, śmieje się, ale kiedy jej siostrzana miłość została wystawiona na próbę, zwycięsko ją przeszła. „Byłyśmy w podstawówce, ja w czwartej, Jusia w siódmej. Podobał mi się Tomek, kolega ze szkoły. Wszyscy wiedzieli, że jestem w nim zakochana. W tym wieku miłość jest zaraźliwa, więc któregoś dnia przyszła Jusia i powiedziała, że jej Tomek również bardzo się podoba, a ona jemu, że to jest dla niej wielka tragedia i co ja o tym sądzę? Nie pamiętam już, co sądziłam, ale »oddałam« go Jusi (śmiech). Niesamowite, że po latach to Justyna przypomniała mi tę historię”. Zobacz też: Magda Steczkowska podzieliła się z fanami wspólnym zdjęciem z córką W dzieciństwie siostry w naturalny sposób były podzielone na grupy. Agata i Krystyna były najstarsze, Justyna pośrodku, Magda urodziła się trzy lata później, a Cecylia i Marysia na końcu. Może dlatego wczesne lata życia spędziły, zawiązując różne siostrzane sojusze. Justyna: „Byłam najstarsza dla młodszego rodzeństwa, a chciałam należeć już do grupy starszyzny Agaty i Krystyny. Agata starsza o siedem lat była dla mnie boginią. Pierwsza z nas wydoroślała. Była piękna, szczupła, miała długie nogi i ubierała się oryginalnie. Ciągle chciałam przebywać w jej towarzystwie. Pamiętam, na jednej koloni nie chciała mnie ze sobą zabrać na spacer z jakimś chłopakiem. Ja płakałam, ona się wściekała. Żadna nie chciała się poddać. W końcu Agata podjęła negocjacje: »OK, jak przestaniesz beczeć i NIE pójdziesz ze mną, dam ci mój róż«. Zgodziłam się natychmiast. Ten róż to było marzenie każdego: kolorowe pudełeczko z pachnącym, anielskim pudrem do twarzy. Teraz należał do mnie”. Magda: „Nasze dzieciństwo było podporządkowane muzyce, rządziła nami Agata. Ona była kierownikiem muzycznym naszego zespołu: rozdzielała role, kto co ma śpiewać i grać. Całe popołudnia spędzaliśmy na ćwiczeniach, często tęsknie spoglądając na podwórko, skąd słychać było zabawy innych dzieci. Agatka była uparta i konsekwentna. Kiedy mówiła: »Czas na próbę«, to rzeczywiście szliśmy ćwiczyć, choć na pewno marudziliśmy ze zmęczenia i różnych innych powodów. Słuchaliśmy jej, była hersztem bandy. Pamiętam, jak dostała pierwszą wypłatę, miała wtedy 18 lat. Zabrała nas wszystkich do sklepu »Żaczek«, mogliśmy sobie wybrać, co chcieliśmy. Ja wybrałam karabin. Nie pytaj mnie dlaczego, nie pamiętam (śmiech). W każdym razie to było cudowne. Mogła z tymi pieniędzmi zrobić wszystko. A poświęciła je dla nas”. Tak naprawdę Agata została asystentką ojca, odpowiedzialną za program muzykowania rodzinnego, kiedy miała 14 lat. „Moja mama mówiła, że beze mnie nie dałaby rady z dziewięciorgiem dzieci, że jestem taką drugą mamą. To nie jest nic niezwykłego, w wielodzietnych rodzinach tak jest, że najstarszy pomaga i opiekuje się młodszymi. Rodzice wprogramowują to w najstarszych. Mnie zresztą nikt nie pytał o zdanie, od tego trzeba zacząć. Rodzice mnie o coś prosili, więc starałam się robić to, czego ode mnie oczekiwali, jak każde dziecko, które kocha i szanuje matkę i ojca. Moje doświadczenia jako najstarszej z rodzeństwa bardzo mi się przydają w wykonywaniu zawodu. Jestem dyrygentką, świetnie umiem wszystko zorganizować. Najlepszym tego przykładem są Warsztaty Artystyczne Agaty Steczkowskiej, autorski projekt, który realizuję od 12 lat i wszyscy są tam szczęśliwi: ja, mistrzowie, warsztatowicze, publiczność. Lubię pracować z ludźmi, ale uwielbiam być sama ze sobą i swoją twórczością”. Kilka dni temu z Madrytu, gdzie mieszka, przyjechała 25-letnia Róża, córka Agaty, przez ciotki nazywana pieszczotliwie Różyczką i „jedynaczką z wielodzietnej rodziny”. Najmłodsza z sióstr Steczkowskich, Marysia, jest od Róży starsza tylko o osiem lat, więc wychowały się razem. Róża jest bardzo ważnym świadkiem rodzinnych historii. Zresztą wygląda jak siódma siostra. Kiedy ją pytam, jakie są jej ciotki, chwilę się zastanawia. W ogóle jej odpowiedzi są zaskakująco celne i przemyślane jak na tak młodą dziewczynę. Zrozumiałam dlaczego, kiedy mi powiedziała, że jej ulubionym zajęciem w dzieciństwie było obserwowanie i słuchanie rodzeństwa mamy: „Każda z moich ciotek jest inna – mówi powoli – ale mają kilka wspólnych cech: wewnętrzną wolność, siłę i odwagę. Uważam, że odziedziczyły to po babci Danusi. Babcia ma niezwykle silną osobowość. I twardo stąpa po ziemi. Dziadek Stanisław był uduchowiony. Ale całe życie byli zapatrzeni w siebie. Pamiętam, kiedyś dziadek zobaczył przez okno unoszącą się plastikową reklamówkę, zawołał dzieci i powiedział: »Zobaczcie, jak ona pięknie tańczy na wietrze, z jaką gracją«. Babcia skomentowała to krótko: »Znowu mi ogródek zaśmieci« (śmiech). Moi dziadkowie bardzo się kochali, ale musieli być silni i walczyć, żeby być razem. Wygrali, bo to była miłość wieczna, jak z bajki”. Agata, mama Róży, dodaje: „Moi rodzice byli mądrymi rodzicami, ale przede wszystkim kochającymi się. Najważniejsze, co moim zdaniem wyniosłam z domu, to świadomość, jaką czystą miłością się darzyli. Moja matka dałaby się zabić za ojca, a ojciec za matkę. My byliśmy owocem tej miłości, a nie klejem scalającym ich małżeństwo. Rodzice świetnie przeżyliby swoje życie bez nas, tylko we dwoje. Tym większy mam dla nich szacunek za to, że nas zaprosili do swojego życia, ukochali i z takim poświęceniem wychowali”. „Zakochanie jest jak wiatr, pozostawia przeciąg w duszy”. To wiersz Krystyny – pisze je od lat, ma ich całą szufladę. Justyna wierzy, że kiedyś wyda tomik swojej poezji. Odkąd dojrzały, założyły własne rodziny, uspokoiły się emocjonalnie i stały się sobie jeszcze bliższe. „Teraz jest taki fajny okres – mówi Magda – bo mamy dla siebie dużo cierpliwości, zrozumienia i myślę, że przede wszystkim szacunku”. W pogoni za swoim miejscem w życiu zdarzały im się kłótnie, ciche miesiące, napięcia, bo wszystkie mają mocne charaktery. Bezkonfliktowa, to opinia jednogłośna, jest Krystyna. „Jest jak plaster na rany: nie ocenia, nie poucza, nikomu niczego nie radzi na siłę”, mówi Justyna. Od lat zresztą obie pracują razem, na koncertach Justyna mówi o niej: „Lepsza wersja Steczkowskiej w wydaniu blond”. „Jestem introwertyczką – wyznaje Krystyna – ale może faktycznie mam taką cechę, że nie stwarzam konfliktów niepotrzebnie. Żyję swoim życiem, jak każda z moich sióstr, ale ja się z nim nie szarpię. Uwielbiam moją pracę, gram w przeróżnych zespołach, kiedyś w teatrze żydowskim, muzycznym, nagrywam muzykę do filmów. Wiele lat temu Justynka wciągnęła mnie do swojej ekipy i jest mi tam dobrze. W zespole rodzinnym ona śpiewała solówki, ja grałam solówki. Teraz na scenie rozumiemy się bez słów. Po prostu patrzę na nią i wiem, o co jej chodzi na scenie. Ja nie jestem frontmenką, nie jestem gwiazdą. Mogę zagrać w orkiestrze i mogę również być solistką, ale śpiewać to mogę w chórkach i to mi wystarcza”. „Wszyscy jesteśmy związani z muzyką – dodaje Magda – ale nawet muzycznie zupełnie inne rzeczy nam się podobają, inne w duszy grają. Doceniam to, co robi siostra, brat, ale nie są to klimaty bliskie mojemu sercu. Czasami mnie to zaskakuje, bo przecież cały czas pracowaliśmy w klasyce, z tego się wywodzimy: chóry, muzyka sakralna, klasyczna, a jednak każdy poszedł w inną stronę. Jest w nas jakieś nienasycenie”. Z tego nienasycenia powstała najnowsza płyta Magdy „...nie na zawsze”. To opowieść o różnych rodzajach miłości. Tej najpiękniejszej, spełnionej, przez macierzyńską, do tej, która boli. Zapis jej osobistych przeżyć, lęków i wzruszeń. Jej życie. Pierwsza, najważniejsza lekcja w domu Steczkowskich brzmiała: każdy ma prawo mieć własne zdanie, może je wypowiedzieć na głos i ma prawo być wysłuchany. Choćby miało to być niezaakceptowane, choćby się krzyczało, płakało, histeryzowało. Rodzice poświęcali swój czas i swoją uwagę na to, żeby tego wysłuchać. Pozostałe rodzeństwo również. Nawet jak najmłodsze dziecko miało coś do powiedzenia, nikt go nie lekceważył. Agata na koniec rozmowy powie: „Każdy ma inny punkt obserwacyjny w tej rodzinie. Każde dziecko ma inny numer. Pierwszy numer inaczej obserwuje życie niż dziewiąty”. Magda komentuje: „Śmiałyśmy się, jak to jest możliwie, że mamy tych samych rodziców, skoro mamy tak różne poglądy, potrzeby, gusta, spostrzeżenia. Mało tego, nawet nasze wspólne dzieciństwo pamiętamy inaczej. Rozmawiałyśmy z Krysią i Justyną i okazało się, że one zupełnie inaczej pamiętają naszego tatę. Ja w ogóle nie pamiętam, żeby tata prał, sprzątał, gotował i zajmował się dziećmi, a Justynka z Krysią bardzo dobrze to pamiętają. Za to ja pamiętam, jak czasami tata czekał na mnie i szliśmy razem – ja do szkoły, on do pracy – i miałam go tylko dla siebie. Albo jak na przerwie biegałam do domu kultury, gdzie pracował, żeby z nim chwilę posiedzieć. Na mojej płycie jest utwór »Jesteś tu«, który napisałam dla taty. To jego obraz w moim sercu”. Zobacz też: Justyna Steczkowska opiekowała się mamą do samego końca. Historia niezwykłej relacji Krystyna zadaje mi retoryczne pytanie: „Wyobraź sobie sześć sióstr i trzech braci... No, kto rządzi w domu? Kobiety! Plus mama, która jest bardzo mocną osobowością. To ona w naszej rodzinie pociągała za sznurki. Mama jest silna, władcza, ale ciepła. Ludzie do niej lgnęli. Zawsze było u nas mnóstwo znajomych, sąsiadek, przyjaciółek. Przychodziły, zwierzały się, rozmawiały. Mama była ostoją nie tylko dla nas”. Agata uzupełnia: „Mama potrafiła się tak śmiać, że zarażała śmiechem wszystkich. Miała bardzo głośny i taki dźwięczny, radosny śmiech. Tato miał niezwykłe poczucie humoru. Na zawsze zapamiętam ich uśmiechnięte twarze”. „Mama też zawsze dużo krzyczała”, ciągnie swoją opowieść Krystyna. „Duży dom, dużo dzieci, no to się krzyczy, żeby kogoś zawołać. Ale absolutnie nie była groźna, choć trzymała nas w ryzach. Tato był łagodniejszy, miał swój świat. Taki był podział”. Agata ma odmienne zdanie: „To nie mama rządziła w rodzinie, tylko tato. On miał ostatnie zdanie w najważniejszych kwestiach. I nasza mama zawsze jemu ostatecznie się podporządkowywała ze szczerą zgodą. Mama rządziła gospodarstwem domowym, tato kluczowymi sprawami w rodzinie. Fruwał w świecie swoich idei i pomysłów, które realizował, mama stąpała twardo po ziemi i wspierała tatę. Stanowili wspaniały tandem, doskonale się dopełniali. Uważam, że to, jakimi jesteśmy kobietami, zawdzięczamy przede wszystkim naszemu wspaniałemu ojcu. Sposób, w jaki postrzegał i traktował swoją żonę oraz córki, zbudował naszą kobiecość”. Justyna dodaje: „To tato zawsze mówił, szczególnie nam, dziewczynom, jakie my jesteśmy mądre, piękne, utalentowane i niezwykłe. Pamiętam jedną komiczną sytuację. Mama kazała mi pozmywać garnki, a ja jej spontanicznie odpowiedziałam, że... nie pozmywam, bo tata mi powiedział, że jestem stworzona do śpiewania! (śmiech). Mama oniemiała. Podejrzewam, że po chwili trzepnęła mnie ścierką albo krzyknęła, żeby zagonić do pracy, ale nigdy nie zapomnę jej totalnego zaskoczenia w tamtym momencie. Tato tak nam wbił do głowy, że jesteśmy wyjątkowe, że idąc potem przez życie, które łamało każdą z nas wiele razy, potrafiłyśmy się zawsze podnieść. Kobiety w naszym domu są niezwykle silne”. Może dzięki tej sile miały odwagę bardzo szybko zacząć dorosłe życie. „Chciałyśmy się rozwijać muzycznie, więc nie było innego wyjścia”, precyzuje Krystyna. „Ja wyjechałam z domu, mając 17 lat. W Stalowej Woli nie było dla nas wystarczająco dobrej szkoły. Skończyłyśmy podstawówkę i każda z nas po prostu wyjechała. Najpóźniej Agata, bo pracowała w chórze z tatą. Ja byłam w Krakowie, w Rzeszowie, potem w Gdańsku. Miałam 19 lat i pogrywałam w rzeszowskiej filharmonii, będąc uczennicą. Kilka lat później zagrałam dyplom już jako solistka z tą samą orkiestrą. Utrzymywałam się sama”. Justyna w wieku 15 lat zamieszkała w Rzeszowie, na stancji z koleżanką. Kiedyś właściciel mieszkania, starszy pan, wyrzucił je z domu w środku nocy, bo uznał, że Justyna zużyła za dużo wody, piorąc bieliznę. Została na ulicy z plecakiem, kołdrą i skrzypcami pod pachą. „Byłam w domu tylko w weekendy, więc moi rodzice nie widzieli moich błędów, szalonych pomysłów, moich prób dojrzewania. Dobrze się uczyłam, kochałam grać na skrzypcach, kochałam muzykę, ale nade wszystko śpiewać. Przyjeżdżałam na weekend, przynosiłam dobre oceny, nie było ze mną większych problemów, więc byli zadowoleni, a ja mogłam się rozwijać”. Magda: „Ja wyjechałam najdalej, bo aż do Poznania, a miałam zaledwie 15 lat. Do domu przyjeżdżałam kilka razy do roku, więc nasze kontakty się rozluźniły. Dopiero kiedy zaczęłam współpracować z Marylą Rodowicz i musiałam przeprowadzić się do Warszawy, na nowo się odnalazłyśmy. Zamieszkałyśmy wtedy we trójkę: ja, Justyna i Cecylia w małym mieszkanku w samym centrum. Wszystkie bardzo dużo pracowałyśmy, ale byłyśmy nieszczęśliwie zakochane, nasze życie osobiste było w ruinie. Wieczorami siedziałyśmy w naszej kuchni, która miała niebieską tapetę z gwiazdkami. Wymalowałyśmy każdą z tych gwiazdek osobiście, mazakiem fluorescencyjnym. Nad nami widać było prawdziwe niebo, bo kawałek dachu był przeszklony. Do tej pory śmiejemy się, że wstawałyśmy rano z tym samym tekstem na zmianę: »Boże, jestem taka brzydka, i do tego nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi, nikt mnie nie szanuje« i zawsze któraś natychmiast zaprzeczała: »No co ty, jesteś piękna, ja cię kocham, lubię i szanuję i dzisiaj czeka cię wspaniały dzień« (śmiech)”. Krystyna: „To prawda, że tato dał nam poczucie bezwzględnej akceptacji i wiary w siebie, ale mama całe swoje życie poświęciła nam tak naprawdę. Ona dla siebie nie zrobiła w swoim życiu nic. Przynajmniej w moim mniemaniu. Po prostu poświęciła się całkowicie dzieciom. Agata: „Naszej rodzinie nie pomagało ani państwo, ani kościół. Pewnie dlatego, że rodzice nigdy nie prosili o taką pomoc. Tato pracował na trzy etaty, mama na jeden, plus oczywiście prowadzenie domu, ja na dwa, i te pięć etatów musiało wystarczyć. Poza tym tato miał świetny pomysł, ponieważ zorganizował tournée koncertowe w każdym państwie Europy Zachodniej. Za granicą to się bardzo podobało. Przez 20 lat zagraliśmy około 300 koncertów i wszędzie byliśmy witani wielkimi brawami, często nawet owacjami, wygrywaliśmy międzynarodowe festiwale. Dzięki tym koncertom mogliśmy nie tylko się utrzymać, wykształcić, ale także spłacić dom”. Zobacz też: Z którą siostrą Magda Steczkowska chciała jechać do Ameryki? Po latach rodzinnego koncertowania ich drogi się rozeszły. „Musiałyśmy dojrzeć, więc nadszedł taki czas, że rozstałyśmy się na chwilę”, mówi Krystyna. „Potrzebowałyśmy wolności od siebie i dla siebie. Jak się jeździ pół swojego życia z zespołem rodzinnym, cały czas razem, to trzeba od siebie odpocząć. Każda z nas musiała odnaleźć swoją drogę. Nie mogłyśmy iść jedna za drugą, gęsiego. Jesteśmy indywidualistkami”. Justynie tato zawsze powtarzał: „Pamiętaj, córeczko, że jak chcesz wziąć ślub, to tylko z miłości. Życie jest długie, codzienność bywa trudna, ale jeśli będziesz miała przy sobie osobę, którą kochasz, to wyjdziesz z każdego zakrętu”. „Tę wolność, którą dostałyśmy od rodziców w szukaniu własnej drogi, chciałabym przekazać moim dzieciom”, mówi Justyna. „Ale odkąd je mam, wiem, że to nie jest takie proste”. Kiedy urodziła się Róża, Agata mieszkała w domu rodziców. „Mama była przeciwna wielu rzeczom, które realizowałam, wychowując moją córkę. Miała inne spojrzenie i mówiła mi to często bez ogródek. Ja jej odpowiadałam: »Mamusiu, wiem, co myślisz, doceniam twój punkt widzenia, bo masz dziewiątkę dzieci, ale to jest moje dziecko i pozwól mi wychowywać je tak, jak ja uważam«. I mama wtedy odpuszczała. I chociaż czasami moje decyzje były dla niej nie do zaakceptowania, nie naciskała, ponieważ była moim prawdziwym przyjacielem. I to się nie zmieniło do dziś”. W domu Steczkowskich była wolność, ale królowała muzyka, była pasją, pomysłem na życie. Nie było od niej ucieczki, bo wszyscy mieli talent, a talent się rozwija, szanuje. Róża jest pierwszą dziewczyną w rodzinie, która skończyła szkołę muzyczną, ale nie jest muzykiem, bo nie chciała nim być. Po skończeniu gimnazjum muzycznego na Solnej w Poznaniu Róża zdecydowała się pójść do liceum z rozszerzonym francuskim, żeby studiować na ASP w Brukseli, na wydziale narracji i komiksu, tak jak Grzegorz Rosiński, twórca „Thorgala”. Agata: „Ja się na to zgodziłam bez dyskusji. Róża ukończyła te studia w Brukseli, a my do końca życia możemy sobie grać na dwa fortepiany. Zawodowo Rózia realizuje się w innej dziedzinie niż muzyka”. Włada pięcioma językami i jeszcze skończyła studia w Madrycie, w Szkole Animacji i Audiowizualizacji. Jej osiągnięcia można zobaczyć na stronie www.rozasteczkowska.com. Jest dowodem na to, że kobiety w tej rodzinie potrafią walczyć o siebie. Agata nie lubi słowa walka. Kiedy się walczy, zawsze ktoś przegrywa. „A to mi się nie podoba”, tłumaczy. „Chcę robić to, co mam do zrobienia. Od 31 lat robię dokładnie to, co chcę. Mam swój świat, ja w nim rządzę i jestem tam królową”. Steczkowskie zawsze robią to, co chcą. Nigdy tego, czego nie chcą. Tekst Beaty Nowickiej ukazał się w magazynie VIVA! w 2016 roku
Agata Steczkowska wspomina zmarłych rodziców. „Ich miłość była ogromna i zauważalna...”
Danuta i Stanisław Steczkowscy pokonali wiele trudności, aby być razem...
W tym tygodniu siostry Steczkowskie przekazały fanom wyjątkowo smutną wiadomość o śmierci ich ukochanej mamy, Danuty Steczkowskiej. Zawodowo była pedagogiem muzyki, prywatnie żoną dyrygenta Stanisława Steczkowskiego, który odszedł w 2001 roku. Wychowali razem dziewięcioro dzieci. Magda, Justyna i Agata Steczkowskie w poruszający sposób pożegnały panią Danutę, przypominając, jak niezwykłą była kobietą... View Ediplayer on the source website Agata Steczkowska o śmierci mamy Danuty Steczkowskiej Siostry Steczkowskie pożegnały mamę na swoich portalach społecznościowych. „Do zobaczenia, Mamusiu. Wiem, że już jesteś w tym lepszym świecie, bez bólu, z Tatą u boku... Dziękuję Ci za wszystko, Mamuś”, napisała Magda Steczkowska. „Jestem wdzięczna Bogu za to, że miałam taką mamę, za to, że mogłam z nią być do końca... Pielęgnować ją, masować obolałe stopy, śpiewać jej ulubione piosenki na dobranoc, swoim służeniem jej pokazywać jak ważna była dla mnie, jak bardzo wdzięczna jej jestem za życie, które mi dała, za miłość i troskę, którą nas obdarowała”, wyznała Justyna Steczkowska. Agata Steczkowska, najstarsza z sióstr, opowiedziała o śmierci mamy w rozmowie z Super Expressem. „Już nie cierpi. Przeszła dwa wylewy, była zdana tylko na nas. Ten najtrudniejszy okres w jej życiu zaczął się 21 lat temu, kiedy nagle zmarł nasz tata, Stanisław Steczkowski”, przyznała. „Ich miłość była ogromna i zauważalna, mama bardzo za nim tęskniła, przez cały czas była w żałobie i smutku”, dodała. Pani Danuta od lat zmagała się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Przeszła dwa wylewy, w wyniku których była niepełnosprawna. „Nie chciałam, żeby trafiła do domu opieki, więc wzięłam to na siebie. Przerobiłam parter domu pod wymogi osoby niepełnosprawnej i mieszkamy razem. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Ona mi dała życie, które jest największą wartością i jestem jej – i mojemu tacie – wdzięczna”, mówiła o chorobie mamy Justyna Steczkowska na łamach magazynu VIVA!. Swoje życie poświęciła temu, co kocha najbardziej – rodzinie i muzyce. „Wychowała dziewięcioro dzieci bez pomocy państwa i bez 500+, jednocześnie pracowała w szkole jako nauczycielka muzyki w klasach chóralnych, które powstały w Stalowej Woli”, opowiedziała Agata Steczkowska w rozmowie z SE. Danuta i Stanisław Steczkowscy: historia miłości W książce z 2017 roku Agata Steczkowska ujawniła, że jest córką księdza. Do tych wspomnień powróciła podczas rozmowy z Super Expressem: „Była bardzo szczęśliwa, kiedy po latach starań tata dostał zezwolenie na ślub kościelny. Przysięgę przed Bogiem składali sobie po 60., a teraz znów są razem”. Na ten wyjątkowy moment para czekała aż 32 lata. O niezwykłej historii miłości rodziców opowiadała także magazynowi VIVA!. Stanisław Steczkowski pełnił posługę kapłańską w Duląbce, tam też poznał przyszłą żonę. Zanim porzucił śluby kapłańskie, na świat przyszła Agata. „Tylko ja jestem dzieckiem księdza, rodzeństwo już nie”, tłumaczyła w wywiadzie. „Moja mama jest bardzo skromną i skrytą osobą. Dała ojcu całkowitą wolność wyboru. Była przekonana, że spędzi ze mną sama całe życie. Kochała tylko jednego mężczyznę, mojego ojca, ale nawet nie marzyła o tym, że on porzuci kapłaństwo, żeby z nią żyć, mieszkać, wychowywać dzieci czy w ogóle płodzić kolejne potomstwo”, wyznała. „Nigdy nie naciskała taty, nie płakała, nie szantażowała emocjonalnie. Zdawała sobie sprawę z tego, jak bardzo ludzie go uwielbiali jako księdza, ponieważ okazywali to na każdym kroku”. Jak przyznała na łamach VIVY!, Stanisław Steczkowski „nie został księdzem przypadkowo”. „Jego matka tego pragnęła, babka i on sam chciał. Był przygotowany do kapłaństwa od małego. Mama jest od niego młodsza o siedem lat, ale wiedziała, że ten chłopak, Staszek Steczkowski, będzie księdzem. Więc skoro został księdzem, to dlaczego miałby odejść z powodu dziecka? Nie on pierwszy, nie ostatni”, opowiadała. „Mama nie uwiodła taty. Tato kochał mamę. Jakby jej nie kochał, nic by z tego nie było”, podkreśliła Agata Steczkowska w wywiadzie trzy lata temu. „Oni ten związek zbudowali na miłości, zrozumieniu i przyjaźni. Jedno za drugim poszłoby w ogień, pomimo absolutnie różnych charakterów. My – ich dzieci – byliśmy tylko dodatkiem do tej miłości...”
Agata Steczkowska wspomina swoją mamę. „Przestało bić serce tej rodziny”
Najstarsza córka o utracie Danuty Steczkowskiej
Śmierć Danuty Steczkowskiej pogrążyła całą rodzinę w żałobie. Ukochana mama dziewięciorga dzieci, m.in. Justyny, Magdy czy też najstarszej córki - Agaty Steczkowskiej, zmarła w wieku 78 lat. Smutne wieści przekazała opinii publicznej Magda Steczkowska za pośrednictwem mediów społecznościowych. "Do zobaczenia, mamusiu. Wiem, że już jesteś w tym lepszym świecie", napisała. O wspaniałej, kochającej oraz wyrozumiałem osobie jaką była pani Danuta opowiedziała w rozmowie z Faktem jej córka, Agata. "Przestało bić serce tej rodziny", przyznała. Agata Steczkowska o śmierci swojej mamy, Danuty Steczkowskiej "Przestało bić serce tej rodziny. Tatuś był głową, a mama sercem. Jak głowa zmarła, to było nam ciężko, ale chociaż mieliśmy serce. A teraz ani głowy, ani serca nie mamy. Zostaliśmy sierotami. Mama zmarła w niedzielę. Ja się urodziłam w niedzielę. Dla mnie życie zatoczyło krąg", wyznała Agata Steczkowska w rozmowie z Faktem. Jej ukochana mama, Danuta Steczkowska odeszła w wieku 78 lat. Niestety, ostatnie lata jej życia nie były usłane różami. Przeszła dwa wylewy. Na stałe mieszkała ze swoją córką, Justyną Steczkowską, która sprawowała nad nią opiekę do końca jej dni. "Od kiedy pielęgnuje moją niepełnosprawną (już teraz tylko leżącą) mamunię, doceniam tym bardziej pracę każdej pielęgniarki i salowej. Kocham moją mamą i jestem jej szczerze oddana, opatruję rany, myję, przebieram, pielęgnuję", napisała niedawno artystka w mediach społecznościowych. Rodzina Steczkowskich jest prawdopodobnie jedną z najbardziej uzdolnionych muzycznie w całej Polsce. Pani Danuta przez lata pracowała jako chórzystka i pedagog muzyki. Zamiłowanie do tej sztuki oraz swoją wiedzę przekazała wszystkim swoim dzieciom. Chociaż posiadała ich dziewięcioro, największą sławę udało się uzyskać Justynie Steczkowskiej. Rozpoznawalnością na polskiej scenie muzycznie mogą cieszyć się jednak także jej siostry - Magda oraz Agata. "Urodziła dziewięcioro dzieci, za co należy się jej ogromny szacunek. Dzięki mamie wyniosłam z rodzinnego domu wiele wartości moralnych i etycznych. Byłam niezwykle z nią związana. Jako pierworodna zawsze pomagałam rodzicom, byłam dla rodzeństwa jak trzeci rodzic. Po śmierci taty mama powiedziała mi, że nie dałaby rady bez mojej pomocy", wspomina swoją mamę Agata Steczkowska. Śmierć 78-latki pogrążyła całą rodzinę w żałobie i głębokim smutku. Dla swoich dzieci była wzorem do naśladowania, wywarła na nie ogromny wpływ. "Była wspaniałą mamą i kobietą. Dawała nam poczucie bezpieczeństwa, ogrom miłości, zrozumienia, dbała o nas. Była niezwykle zaradna i uczciwa. Przed innymi ludźmi byliśmy stawiani za wzór. Przy dziewiątce dzieci zawsze miała błysk w domu, wspaniale go prowadziła. Niczego nam nie brakowało", podkreśliła w rozmowie z Faktem Agata Steczkowska. Podobnie jak w przypadku reszty rodzeństwa, odejścia ukochanej mamy było dla niej niewyobrażalnym ciosem. Stara się jednak zachować w tej sytuacji pozytywny sposób myślenia. "Chcę jej oddać hołd myślą i słowem. Choć jest mi bardzo smutno i źle, to bardzo mi ulżyło, że mama już nie cierpi", wyznała. Agata Steczkowska w sesji zdjęciowej VIVY! z 2017 roku:
Justyna Steczkowska pożegnała mamę. Opublikowała wzruszające nagranie...
To smutna wiadomość dla wszystkich fanów Justyny i Magdy Steczkowskich. Jak poinformowała rano jedna z sióstr, odeszła Danuta Steczkowska, ukochana mama artystek. Miała 78 lat. Wokalistki uczciły pamięć pani Danuty na swoich portalach społecznościowych, publikując wzruszające ujęcia z domowego archiwum... Nie żyje mama Justyny Steczkowskiej Justyna Steczkowska pożegnała ukochaną mamę na swoim Instagramie. Artystka zamieściła na profilu wzruszające nagranie, poświęcone pani Danucie. „Nasza mama odeszła... Jestem wdzięczna Bogu za to, że miałam taką mamę, za to, że mogłam z nią być do końca... Pielęgnować ją, masować obolałe stopy, śpiewać jej ulubione piosenki na dobranoc, swoim służeniem jej pokazywać jak ważna była dla mnie, jak bardzo wdzięczna jej jestem za życie, które mi dała, za miłość i troskę, którą nas obdarowała”, czytamy. „Odeszła w naszym domu, otoczona dziećmi, które ją kochały i wnukami, które ją uwielbiały... Smutno mi mama bez Ciebie... Byłaś najdzielniejszą kobietą jaką znałam i człowiekiem o wielkim sercu. P.S. Śmierć to tylko zamiana światów...”, dodała wokalistka w poruszającym wpisie. Wcześniej także Magda Steczkowska uczciła pamięć pani Danuty. „Do zobaczenia, Mamusiu. Wiem, że już jesteś w tym lepszym świecie... bez bólu... z Tatą u boku... Dziękuję Ci za wszystko, Mamuś”, napisała pod czarno-białą fotografią z rodzinnego archiwum. Ostatnie lata były bardzo trudne dla pani Danuty, ale bliscy wpierali ją z całych sił. Po dwóch wylewach znajdowała się pod stałą opieką Justyny Steczkowskiej i całej rodziny. „Nie chciałam, żeby trafiła do domu opieki, więc wzięłam to na siebie. Przerobiłam parter domu pod wymogi osoby niepełnosprawnej i mieszkamy razem. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Ona mi dała życie, które jest największą wartością i jestem jej – i mojemu tacie – wdzięczna. Dlatego chcę, żeby mama czuła się zaopiekowana, kochana i potrzebna. Jest z nami w domu, w którym jest rodzina, dzieci, wnuki, gosposia, wszyscy ją kochają, wspierają każdego dnia”, wyznała wokalistka w wywiadzie z VIVĄ! w zeszłym roku. Bliskim pani Danuty Steczkowskiej składamy wyrazy współczucia.
Justyna Steczkowska gorzko o książce siostry: „powstała wbrew woli mojej mamy”
„Wracanie do tego było rozdrapywaniem starych ran”, podkreśla artystka
Dla Justyny Steczkowskiej rodzina jest bardzo ważna. Wychowała się pośród dziewięciorga rodzeństwa. W wywiadzie dla dwutygodnika VIVA! opowiada, jak żegnała najbliższych. Jak przeżyła śmierć ojca i dlaczego opiekuje się matką po wylewie. Miałaś okresy, kiedy czułaś, że Bóg cię opuścił? Że jesteś na dnie rozpaczy? Byłam na dnie rozpaczy, to prawda, ale czy myślałam o tym, że Bóg mnie opuścił? Nie... Zawsze wtedy myślę, gdzie popełniłam błąd, gdzie zgubiłam samą siebie... To nigdy nie jest wina Boga. Wiem, że ludzie uwielbiają zwalać swoje nieszczęścia na innych, ale to jest zawsze droga donikąd. Nasze nieszczęście jest spowodowane najczęściej konsekwencją naszych czynów. Naszym sposobem postrzegania świata, braku miłości i zrozumienia. Ale zwykle nie przez nas umiera bliska osoba? To prawda, ale jeśli wiesz, że śmierć jest tylko zamianą światów, to przyjmujesz to z pokora i zrozumieniem . To jest strata dla ciebie, tutaj, nie dla tego kogo dusza wraca tam, skąd przyszła po kolejnych doświadczeniach za Ziemi. Chcesz powiedzieć, że nie płakałaś, jak umarł Twój ojciec? Płakałam, bardzo... Ale z drugiej strony byłam szczęśliwa, że już jest wolny od bólu, że może wreszcie być szczęśliwy. Umierał z uśmiechem na twarzy. To był jeden oddech. Wiedziałam, że wyzwolił się z niewyobrażalnego cierpienia. Wiedzial ze po drugiej stronie jest równie pięknie . Na płycie „Maria Magdalena” śpiewasz o duszy. Czujesz połączenie z tatą? Widocznie nie przypadkiem tak się stało, że mój tata porzucił kapłaństwo dla stworzenia rodziny. Dzięki jego wyborom pojawiłam się na tym świecie. Moje rodzeństwo i ja. Jestem mu za to wdzięczna. Był człowiekiem świadomym swojej duchowości. Nic na świecie nie dzieje się przypadkiem. Jak wygląda duchowość przy dziewiątce dzieci? Duchowość to codzienność. Dbanie o relacje z ludźmi, o czystość serca, o uczciwość względem siebie i innych. Ojciec był dobrym, cierpliwym, człowiekiem. Dbał nie tylko o nas. Pomógł wielu dzieciakom z patologicznych rodzin, uczył ich muzyki, dał im szansę, pomógł zobaczyć cel w życiu. To, że porzucił kapłaństwo miało wpływ na wasze wychowanie? Jako dziecko nie wiedziałam o tym. Dla mnie był po prostu ukochanym tatą. Dowiedziałam się dopiero jako nastoletnia dziewczynka. Od kogo? Od mojej siostry. Agaty? Tak. Trudne, że książka o rodzicach się ukazała? Trudne dla mojej mamy. Przez to jest trudne dla nas wszystkich. Wbrew jej woli napisane. Kapłaństwo taty to była rodzinna tajemnica? Tajemnica? Nie odczuwałam tego w ten sposób, jak byłam dzieckiem. Może czasami nie rozumiałam pewnych zachowań ludzi z rodzinnej wioski mamy względem nas. Jakich zachowań? Jako sześciolatka podróżowałam sama z Rzeszowa do babci, co było dużą odwagą z mojej strony i dużym zaufaniem ze strony mojej mamy. Pamiętam ciekawość pewnej kobiety w autobusie. „A czyjaś ty?”, zapytała. „Jak twoja mama ma na imię?”. Ja: „Danusia”. „A Danka biała czy czorna? Jakie ma włosy?”. Mówię, że czarne, a kobieta odsuwa się z niechęcią. Bo to dziecko „tej” kobiety. Tabu. Dzisiaj to już nie jest tabu. Ale moja mama wyrosła w innych czasach i poniosła tego konsekwencje. Pomimo, że w tamtej historii jako kobieta zachowała się najlepiej jak mogła. Zakochała się, ale nikogo do niczego nie zmuszała. Wyjechała z miejsca, w którym się wychowała, miała dom i rodzinę, żeby zbudować wszytko od zera. Postanowiła wziąć odpowiedzialność za swoje życie. To była decyzja mojego taty, żeby ją odnaleźć i związać się z nią. Bardzo cudowna i odważna - kłaniam się ojcu i chapeau bas! Dzięki ich miłości jestem. Ale myślę, że moja mama przez całe życie miała poczucie winy. Pomimo wielu cudowności, które w jej życiu się wydarzyły i dzieci, które miała i taty, którego kochała. Myślę, że ciężko jej było się pozbyć tego brzemienia. Dlatego wracanie do tego było rozdrapywaniem starych ran, niepotrzebnie. Zdanie naszej rodziny było takie, żeby tego nie robić. Tym bardziej, że wielu ludzi z rodziny mamy i taty nie odwróciło się od nich i pomagali im jak tylko mogli, pomimo sprzeciwu społeczności. Ale Agata podjęła taką decyzję obarczając w dużej mierze nas jej konsekwencją. Media suszyły mi głowę, pomimo tego, że z publikacją książki nie miałam nic wspólnego i robiły wszytko, żeby skłócić nas ze sobą . Twoja mama mieszka z Tobą? Gdy tata zmarł, mama zamieszkała w naszym domu koło Warszawy. Odciążyłam ją od wszystkiego, co spada na głowę człowieka, który zostaje sam. Po 10 latach wróciła do Stalowej Woli, pomieszkać sama ze sobą i swoimi przyjaciółkami. Potem dostała wylewu i trzeba się było nią naprawdę opiekować. Przez kilka lat mieszkała tam, gdzie się wychowała i gdzie nadal mieszka jej rodzina w domu, który kupił mój ukochany brat Jacek. Miała pomoc domową, ale jeszcze była na tyle sprawna, że mogła się sama poruszać. Ale po drugim wylewie jest kompletnie niepełnosprawna. Nie chciałam, żeby trafiła do domu opieki, więc wzięłam to na siebie. Przerobiłam parter domu pod wymogi osoby niepełnosprawnej i mieszkamy razem. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Ona mi dała życie, które jest największą wartością i jestem jej – i mojemu tacie - wdzięczna. Dlatego chcę, żeby mama czuła się zaopiekowana, kochana i potrzebna. Jest z nami w domu, w którym jest rodzina, dzieci, wnuki, gosposia, wszyscy ją kochają, wspierają każdego dnia. Pomagają we wszystkim. Staś codziennie czyta jej książki. Mama się pięknie uśmiecha. I chociaż od lat nie mówi, jej oczy mówią wszystko. Choroba bliskich to chwila próby dla zdrowych. Bycie opiekunem starszej niepełnosprawnej osoby jest bardzo trudne pod wieloma względami. Nie dałabym sobie rady, gdyby nie prawdziwa bezwarunkowa miłość do mamy. Kocham ja, jestem i chce być przy niej na zawsze i do końca. Więcej o miłości, duszy i kłótniach z mężem w rozmowie Justyny Steczkowskiej dla dwutygodnika VIVA! Na rynku od 27 grudnia 2019 r.
„Tato nie został księdzem przypadkowo’’. Powstanie film o rodzinie Steczkowskich?!
Agata Steczkowska dostaje wiele propozycji!
Książka „Steczkowscy. Miłość wbrew regule” jeszcze przed ukazaniem wywołała medialną burzę. Jak się okazuje, historia Danuty i Stanisława Steczkowskich jest idealnym pomysłem na film. Według informacji, do których dotarł Fakt, Agata Steczkowska dostaje wiele propozycji, jednak stawia twarde warunki. „Agata chce mieć wpływ na scenariusz i obsadę filmu oraz brać czynny udział w jego powstawaniu. Zamierza pilnować, by film był zgodny z jej postrzeganiem rodzinnej historii i nie przekłamywał faktów, nawet tych kontrowersyjnych, bo dotyczących kościoła’’, zdradza informator dziennika. Agata Steczkowska o książce „Steczkowscy. Miłość wbrew regule” Co rozmowie ze współautorką Beatą Nowicką najstarsza z sióstr Steczkowskich mówiła w wywiadzie dla VIVY! o historii swojej niezwykłej muzycznej rodziny: związku rodziców i późniejszych losów ich dziewięciorga dzieci? - Co jest w tej książce skandalicznego? Agata Steczkowska: Nic. Mnie nie interesują takie rzeczy: ani parcie na szkło, ani to, co sobie ktoś pomyśli, ani w jaki sposób będzie o tym mówił. To jest sprawa osobista każdego człowieka. Jego reakcje też są osobiste. Mogę zrozumieć dlaczego to wzbudza emocje u niektórych ludzi. - Bo ksiądz, który ma dziecko to jest tabu społeczne, o którym lepiej nie mówić. Ludzie boją się rzeczy, których nie rozumieją, które przekraczają ich zdolność pojmowania. W związku z tym wolą unikać takich tematów, odpychają je od siebie. - To co jest najistotniejsze w tej historii? Że jest to opowieść oparta na dokumentach, które zbierałam przez 30 lat. Archiwum, które zgromadziłam jest ogromne: są to listy moich rodziców, listy znajomych rodziców, świadectwa wszelkiego rodzaju, nagrody, dyplomy, indeks taty z seminarium, listy od Królowej Belgii Fabioli i Brytyjskiej Królowej Matki, nagrania filmowe świadków tej historii, które robiłam przez dwadzieścia lat. - Jeden z najmocniejszych fragmentów książki opisuje moment, w którym Twój tato dowiaduje się, że zostanie ojcem. Zamyka się w pustelni w Dulki na tydzień, żeby rozmówić się ze swoim sumieniem i Panem Bogiem. Któregoś dnia na dole, na ławce, na kilka godzin siada Twoja mama. Nie tyle czeka na niego, co jest z nim. Potem ona poszła, on dalej został. Moja mama jest bardzo skromną i skrytą osobą. Dała ojcu całkowitą wolność, całkowitą wolność wyboru. Dlatego była przekonana, że spędzi ze mną sama całe życie. Kochała tylko jednego mężczyznę w swoim życiu, mojego ojca, ale nawet nie marzyła o tym, że on porzuci kapłaństwo, żeby z nią żyć, mieszkać, wychowywać dzieci czy w ogóle płodzić kolejne potomstwo. Mama nigdy nie naciskała taty, nie płakała, nie prosiła, nie szantażowała emocjonalnie. Zdawała sobie sprawę z tego jak bardzo ludzie go uwielbiali jako księdza ponieważ okazywali to na każdym kroku. Znała go od dziecka. - Życie z Tobą w pojedynkę wydawało się dla niej oczywiste? Tato nie został księdzem przypadkowo. Jego matka tego pragnęła, jego babka o tym marzyła i on sam tego chciał. Był przygotowywany do kapłaństwa od małego. Moja mama jest od niego młodsza o siedem lat, ale wiedziała, że ten chłopiec, Staszek Steczkowski będzie księdzem. Wszyscy o tym mówili, to nie było żadne zaskoczenie, więc skoro został księdzem to dlaczego miałby odejść z powodu dziecka. Nie on pierwszy, nie ostatni. - Ale odszedł. Wtedy wielu się go wyrzekło. Została przy nich garstka przyjaciół na dobry początek nowego życia. Ludzie są jacy są. Jeśli mają coś wartościowego i to im się odbiera, są wściekli. Chyba tak można zrozumieć myślenie takiej społeczności na wsi, bo mój tato nie był tuzinkowym księdzem, był charyzmatycznym księdzem, oni go uwielbiali. Kiedy odszedł z Kościoła, poczuli się oszukani, zdradzeni, porzuceni. - Największe cięgi zebrała Twoja mama. Nie mogli jej wybaczyć, że uwiodła ich ukochanego księdza. Moja mama nie uwiodła mojego taty. Tato kochał mamę. Jakby jej nie kochał, nic by z tego nie było. Oni ten związek zbudowali na miłości, zrozumieniu i przyjaźni. Jedno za drugim poszłoby w ogień, pomimo absolutnie różnych charakterów. My - ich dzieci byliśmy tylko dodatkiem do tej miłości. - Kiedy Twój ojciec odszedł z Kościoła nie był jedynym, odosobnionym przypadkiem. W parafii kilka kilometrów od jego rodzinnej Duląbki inny ksiądz też odszedł i po dwóch miesiącach dostał tzw. dyspensę od celibatu, dzięki której mógł wziąć ślub kościelny i przyjmować sakramenty. Mojemu tacie Kościół w postaci jednego biskupa tego przywileju odmawiał. Rodzice czekali na swój ślub kościelny 32 lata. - Zemsta? Moim zdaniem chodziło o to, że tato nie schował się w mysią dziurę. Księża, który porzucają ten zawód, to powołanie często są niemrawi, nieporadni i nieprzygotowani do zwykłego życia. To nie jest tylko moja opinia. Jak może być inaczej, skoro do tej pory w jakiś sposób byli „chronieni” przed codziennością: ktoś im gotował, ktoś sprzątał, prał, ktoś zajmował się rachunkami, nie mieli kłopotów mieszkaniowych, nie zastanawiali się za co opłacić czynsz i rachunki. Nagle wychodzą za te „niewidzialnie mury” i nie mają nic. Mój tato został bez wykształcenia, tylko z maturą, dodatkowo urodziłam się ja. - Dla UB był łakomym kąskiem, więc go kusili różnymi obietnicami. Tato miał zasady i twardo się ich trzymał całe życie. W kościele trzeba być posłusznym. Mój tato był posłuszny, kiedy był księdzem, jak przestał nim być zaczął swoje życie. UB proponował mu korzyści finansowe za donoszenie na Kościół, a jemu nawet nie drgnęła powieka. Na spotkaniach po prostu milczał, wiem, bo sprawdziłam w IPN-ie. Sam sobie poradził. Tato i nasza rodzina zaczął być sławny. Był charyzmatyczny jako ksiądz i stał się sławny jako dyrygent wspaniałego chóru i niezwykłej, muzykującej rodziny. Tego dla Kościoła było już za wiele. Nie można było obok niego przejść obojętnie, uciszyć go, zrobić z niego potulnego misia. I choć przez całe życie cierpiał z tego powodu jak go Kościół traktował, nigdy nie powiedział na temat Kościoła ani jednego złego słowa. Nie tylko UB, ale nawet w zwykłych, codziennych rozmowach. - W bardzo mocnych - i trafnych - słowach podsumował to na końcu książki najbliższy przyjaciel Twoich rodziców. Tak, to prawda, powiedział już po śmierci mojego taty: „Setki razy myślałem o tym, jakim Staszek byłby fantastycznym księdzem, który stworzył cudowną, kochającą się rodzinę. Jakim jasnym świeciłby przykładem dla swoich parafian. Ileż mógłby wtedy zrobić dobrego dla Kościoła. Rozumiem, że Kościół katolicki nie dał mu tej szansy. Ale nigdy nie zrozumiem, dlaczego przez trzydzieści dwa lat Kościół niszczył Staszka psychicznie za to, że zachował się jak przyzwoity człowiek? Gdzie jest w tym miłosierdzie, łaska, wybaczenie, szlachetność, miłość do bliźniego?”.
Zobaczcie, kto pojawił się na jubileuszowej Gali 100-lecia Stowarzyszania Autorów ZAiKS!
W poniedziałkowy wieczór 20 marca w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie odbyła się uroczysta Gala Jubileuszowa 100-lecia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W trakcie wydarzenia zaprezentowano to, co najważniejsze w historii tej organizacji - ponad 70 często kultowych już utworów, które odpowiadają poszczególnym muzycznym dekadom. Uznani przedstawiciele polskiej kultury pojawili się zarówno na scenie, jak i wśród publiczności. Do zdjęć pozowali m. in. Maryla Rodowicz, Edyta Herbuś, Kayah, Monika Olejnik czy Kuba Badach. Zobaczcie, jak wyglądali! View Ediplayer on the source website A czym jest ZAiKS? ZAiKS powstał w marcu 1918 roku z inicjatywy twórców, wśród których znaleźli się Julian Tuwim, Jan Brzechwa czy Antoni Słonimski. Na czele ówczesnego stowarzyszenia stanął Stanisław Ossorya-Brochocki. Organizacja już od 100 lat zajmuje się ochroną autorskich praw majątkowych oraz działaniem na rzecz rozwoju twórczości w Polsce.
Agata Steczkowska chce nakręcić film o swoich rodzicach, a konfliktu z rodzeństwem nie ma, bo...
Książka „Steczkowscy. Miłość wbrew regule” jeszcze przed ukazaniem wywołała medialną burzę. Po premierze 29 marca przypuszczenia się potwierdziły, bo rodzina Agaty Steczkowskiej nie pojawiła się na niej. Czy ujawnione tajemnice rodziny Steczkowskich odbiły się na ich relacjach? Najstarsza z rodzeństwa, Agata Steczkowska, napisała książkę, w której ujawniła rodzinne tajemnice. Opowiedziała historię swojej muzycznej rodziny, przede wszystkim związku rodziców. Istotne w historii jest to, że ojciec, gdy poznał przyszłą żonę oraz gdy spodziewali się pierwszego dziecka, Agaty, był księdzem. To odbiło się w miejscowości, w której mieszkali, szerokim echem. Agata Steczkowska ma konflikt z rodzeństwem? Media sugerowały, że liczne rodzeństwo Steczkowskiej nie podziela entuzjazmu, co do upublicznienia tej historii i trwa między nimi konflikt. Agata Steczkowska w wywiadzie dla „Twojego Imperium” zaprzeczyła tym informacjom. Okazało się, że konfliktu nie ma, ponieważ… rodzina w ogóle nie ma ze sobą kontaktu. Agata nie wie nawet, czy przeczytali oni jej książkę: Pisano, że była kłótnia rodzinna, że rodzeństwo się na to nie zgadza, że mama jest przeciwko. To kompletne bzdury. Nie było nawet spotkania rodzinnego. A co dopiero kłótni. Przecież żeby się pokłócić, trzeba się spotkać. Czy rodzeństwo czytało książkę? Tego nie wiem. Wysłałam im ją oczywiście, bo mieszkamy w różnych miejscach w Polsce i trudno nam się wszystkim zebrać. Gdyby ktoś był śmiertelnie chory to przypuszczam, że cała rodzina byłaby przy jego łóżku. Mamy ze sobą normalne, życzliwe stosunki. Jak układają się relacje między rodzeństwem? Rodzice tak nas wychowali, że staramy się wszyscy nawzajem wspierać. Często jesteśmy na swoich koncertach. Uczestniczymy w nich grając i śpiewając albo jako publiczność. Tęsknimy za muzykowaniem ze sobą. Jeśli ja zapraszam kogoś z rodzeństwa do swoich projektów, to jadą i nie pytają, czy dostaną jakieś pieniądze, czy będą mieli co jeść i gdzie spać, bo nie to jest ważne, tylko to, że chcą razem ze mną pomuzykować. Wszyscy jesteśmy z wykształcenia muzykami. Agata Steczkowska odpowiedziała też na pytanie, czy nie miała wątpliwości, co do zdradzania rodzinnych tajemnic. Od początku był to powód potencjalnego konfliktu w rodzinie. Mnie nie interesuje to, o czym ludzie plotkują, bo ludzie mogą myśleć, mówić i śnić o tym, co chcą. Książkę napisałam, aby złożyć hołd moim wyjątkowym rodzicom. Miałam też wewnętrzną potrzebę, aby prawda o rodzicach i mojej rodzinie ukazała się w pełni. Odarta z brudu, kłamstw, plotek i nieżyczliwości ludzkiej, okazała się piękna. Jeśli ktoś chce wiedzieć, jak rzeczywiście było, to może przeczytać książkę, bo ona jest jak dokument. Poza tym zachęcona zainteresowaniem swoją książką, rozważa nakręcenie filmu o swoich rodzicach. Wiele osób mi to sugeruje. Ja też tak widzę tę historię. Bardzo bym sobie życzyła, by taki film kiedyś powstał. Jeszcze przed premierą Agata Steczkowska opowiedziała VIVIE! o książce. Co jest w niej skandalicznego? Agata Steczkowska: Nic. Mnie nie interesują takie rzeczy: ani parcie na szkło, ani to, co sobie ktoś pomyśli, ani w jaki sposób będzie o tym mówił. To jest sprawa osobista każdego człowieka. Jego reakcje też są osobiste. Mogę zrozumieć dlaczego to wzbudza emocje u niektórych ludzi. - Bo ksiądz, który ma dziecko to jest tabu społeczne, o którym lepiej nie mówić. Ludzie boją się rzeczy, których nie rozumieją, które przekraczają ich zdolność pojmowania. W związku z tym wolą unikać takich tematów, odpychają je od siebie. - Jeden z najmocniejszych fragmentów książki opisuje moment, w którym Twój tato dowiaduje się, że zostanie ojcem. Zamyka się w pustelni w Dulki na tydzień, żeby rozmówić się ze swoim sumieniem i Panem Bogiem. Któregoś dnia na dole, na ławce, na kilka godzin siada Twoja mama. Nie tyle czeka na niego, co jest z nim. Potem ona poszła, on dalej został. Moja mama jest bardzo skromną i skrytą osobą. Dała ojcu całkowitą wolność, całkowitą wolność wyboru. Dlatego była przekonana, że spędzi ze mną sama całe życie. Kochała tylko jednego mężczyznę w swoim życiu, mojego ojca, ale nawet nie marzyła o tym, że on porzuci kapłaństwo, żeby z nią żyć, mieszkać, wychowywać dzieci czy w ogóle płodzić kolejne potomstwo. Mama nigdy nie naciskała taty, nie płakała, nie prosiła, nie szantażowała emocjonalnie. Zdawała sobie sprawę z tego jak bardzo ludzie go uwielbiali jako księdza ponieważ okazywali to na każdym kroku. Znała go od dziecka. Zobacz także: „Jestem dzieckiem księdza’’! Poruszająca rozmowa z Agatą Steczkowską
Czy w ciężkich chwilach Justyna Steczkowska pogodzi się z rodziną?
„Jestem dzieckiem księdza’’! Poruszająca rozmowa z Agatą Steczkowską
Czy kontrowersyjna książka Agaty podzieliła rodzinę Steczkowskich? Na jej premierze nie pojawiła się żadna z sióstr!
Książka „Steczkowscy. Miłość wbrew regule” jeszcze przed ukazaniem wywoływała medialną burzę. Niedawno odbyła się jej premiera, na której nie pojawiła się rodzina Agaty Steczkowskiej. Czy ujawnione tajemnice rodziny Steczkowskich odbiją się na ich relacjach? Premiera książki „Steczkowscy. Miłość wbrew regule” Najstarsza z rodzeństwa, Agata Steczkowska postanowiła napisać książkę, w której ujawnia rodzinne tajemnice. Opowiada o historii swojej niezwykłej muzycznej rodziny: związku rodziców i późniejszych losów ich dziewięciorga dzieci. Najistotniejsze w całej historii jest to, że opowieść oparta jest na dokumentach, które Agata Steczkowska zbierała przez 30 lat. Jak donosi tygodnik „Na żywo”, reszta rodziny nie pojawiła się na premierze autorki. „Niestety nikt z rodziny nie przyszedł świętować literackiego sukcesu Agaty. Autorka, ubrana w piękną czerwoną suknię, z niepokojem spoglądała w kierunku drzwi, licząc że pojawi się w nich ktoś bliski. Jednak srodze się zawiodła”, relacjonował jeden z uczestników spotkania. Polecamy też: „Tato nie został księdzem przypadkowo’’. Agata Steczkowska ujawnia rodzinne tajemnice W mediach pojawiały się informacje, że nie cała rodzina Steczkowskich jest zadowolona z publikacji siostry. Justyna i Magda do tej pory nie udzieliły żadnego komentarza. W wywiadzie dla „Dzień dobry TVN”, Agata Steczkowska skomentowała te doniesienia: „Justyna i Magda nie są jedyne w naszej rodzinie, mam jeszcze braci, oni tego jeszcze nie przeczytali. Wysłałam wszystkim egzemplarze. Rodzice zaprosili do swojego życia dziewięć istnień, wykarmili bez pomocy państwa i kościoła. My jesteśmy tylko do nich dodatkiem”. Wszystko dlatego, że zdradziła w niej rodzinną tajemnicę: ojciec artystek był księdzem, gdy poznał ich matkę. To odbiło się w miejscowości, w której mieszkały, szerokim echem. Czy skandal z udziałem rodziny Steczkowskich odbił się na ich rodzinnych relacjach? To wątpliwe. Na przestrzeni lat udowodnili, że są zgodni, kochają się i w trudnych sytuacjach zawsze mogą liczyć na wsparcie najbliższych. Polecamy także: Siostry Steczkowskie jak zaginione uczennice. Sesja w stylu kultowego "Pikniku pod wiszącą skałą".
Agata Steczkowska zaprasza na swoje urodziny! Czy uwierzycie, że kończy 50 lat?
Agata Steczkowska, jedna ze sławnych sióstr, kończy dziś 50 lat! (Nie do wiary, prawda?). Wpadliśmy do niej na herbatę w przeddzień urodzin, podpytać, czym jest dla niej ten jubileusz, jak zamierza spędzić swoje urodziny i czy to, że kończy 50 lat coś zmieni w jej życiu. Niektóre jej odpowiedzi nieco nas zaskoczyły - zobaczcie nasz film. Polecamy też: „Tato nie został księdzem przypadkowo’’. Agata Steczkowska ujawnia rodzinne tajemnice Pamiętacie naszą sesje z siostrami Steczkowskimi? Może na urodzinach u Agaty (w siedzibie jej Fundacji przy ul. Pięknej w Warszawie) spotkacie pozostałe sławne siostry. Polecamy także: Usłyszała: „Jesteś dzieckiem grzechu. Jesteś wstrętna”. Agata Steczkowska o przeszłości i ojcu
Zamiast kwiatka! Czego życzą sobie znane kobiety: Sadowska, Stankiewicz, Steczkowska, Maruszeczko?
Z okazji Dnia Kobiet zapytaliśmy znane Polki, czego życzą sobie 8 marca i czego życzą innym kobietom. Żadna z nich nawet nie wspomniała o kwiatach i biżuterii. Maria Sadowska chce respektowania praw kobiet w Polsce, Anna Maruszeczko marzy o wyjeździe na narty, Katarzyna Stankiewicz sama robi sobie prezenty, a Agata Steczkowska... Dowiecie się z naszego filmu! Polecamy także: Piękne i naturalne - 11 polskich gwiazd na zdjęciach bez makijażu, retuszu i poprawek. Agata Steczkowska z siostrami na okładce VIVY!
Siostry Steczkowskie - genowa mieszanka wybuchowa. Elektryzująca sesja!
Siostry Steczkowskie nie idą jedna za drugą, gęsiego. Są indywidualistkami
Długie, smukłe nogi, drobna twarz, wielkie kocie oczy, zwinne ciało obleczone jędrną skórą. "Niesamowite, jak one wyglądają. Dar od losu. Szczęściary" – to najczęstszy komentarz. Oto siostry Steczkowskie: Agata, Krystyna, Justyna i Magda. Są jeszcze Cecylia i Marysia, nieobecne na zdjęciach. Rozmowy z siostrami przypominają próbę okiełznania żywiołu. Bo to sześć jedynaczek wśród dziewięciorga rodzeństwa. Wyzwanie. Piotr (mąż i menedżer Magdy – razem od 20 lat): Moim zdaniem one są w takim samym stopniu różne, jak podobne. Mają te same świetne geny, dzięki którym wszystkie wyglądają fantastycznie, jak nastolatki. Przy tym są żywiołowe, głośno mówią, jedna przez drugą, głośno się śmieją, dyskutują, a jednocześnie mają różne zainteresowania i poglądy. I są uparte. Czasami dyskusje w tej rodzinie przypominają wybuch bomby – następuje huk, krzyk, ziemia się trzęsie, a potem emocje opadają, powraca ład i porozumienie. Po latach rodzinnego koncertowania ich drogi się rozeszły. Krystyna mówi: Musiałyśmy dojrzeć, więc nadszedł taki czas, że rozstałyśmy się na chwilę. Potrzebowałyśmy wolności od siebie i dla siebie. Jak się jeździ pół swojego życia z zespołem rodzinnym, cały czas razem, to trzeba od siebie odpocząć. Każda z nas musiała odnaleźć swoją drogę. Nie mogłyśmy iść jedna za drugą, gęsiego. Jesteśmy indywidualistkami. Odkąd siostry dojrzały, założyły własne rodziny, uspokoiły się emocjonalnie i stały się sobie jeszcze bliższe. Teraz jest taki fajny okres, bo mamy dla siebie dużo cierpliwości, zrozumienia i myślę, że przede wszystkim szacunku – mówi Magda W pogoni za swoim miejscem w życiu zdarzały im się kłótnie, ciche miesiące, napięcia, bo wszystkie mają mocne charaktery. Bezkonfliktowa, to opinia jednogłośna, jest Krystyna. Jest jak plaster na rany: nie ocenia, nie poucza, nikomu niczego nie radzi na siłę. – mówi Justyna. Od lat zresztą obie pracują razem. Krystyna wyznaje: Jestem introwertyczką, ale może faktycznie mam taką cechę, że nie stwarzam konfliktów niepotrzebnie. Żyję swoim życiem, jak każda z moich sióstr, ale ja się z nim nie szarpię. Uwielbiam moją pracę, gram w przeróżnych zespołach, kiedyś w teatrze żydowskim, muzycznym, nagrywam muzykę do filmów. Wiele lat temu Justynka wciągnęła mnie do swojej ekipy i jest mi tam dobrze. W zespole rodzinnym ona śpiewała solówki, ja grałam solówki. Teraz na scenie rozumiemy się bez słów. Ja nie jestem frontmenką, nie jestem gwiazdą. Mogę zagrać w orkiestrze i mogę również być solistką, ale śpiewać to mogę w chórkach i to mi wystarcza. Magda dodaje: Śmiałyśmy się, jak to jest możliwie, że mamy tych samych rodziców, skoro mamy tak różne poglądy, potrzeby, gusta, spostrzeżenia. Wszyscy jesteśmy związani z muzyką, ale nawet muzycznie zupełnie inne rzeczy nam się podobają, inne w duszy grają. Doceniam to, co robi siostra, brat, ale nie są to klimaty bliskie mojemu sercu. Czasami mnie to zaskakuje, bo przecież cały czas pracowaliśmy w klasyce, z tego się wywodzimy: chóry, muzyka sakralna, klasyczna, a jednak każdy poszedł w inną stronę. Jest w nas jakieś nienasycenie. Z tego nienasycenia powstała najnowsza płyta Magdy "…nie na zawsze". To opowieść o różnych rodzajach miłości. Tej najpiękniejszej, spełnionej, przez macierzyńską, do tej, która boli. Zapis jej osobistych przeżyć, lęków i wzruszeń. Justynie tato zawsze powtarzał: Pamiętaj, córeczko, że jak chcesz wziąć ślub, to tylko z miłości. Życie jest długie, codzienność bywa trudna, ale jeśli będziesz miała przy sobie osobę, którą kochasz, to wyjdziesz z każdego zakrętu. Justyna mówi: Tę wolność, którą dostałyśmy od rodziców w szukaniu własnej drogi, chciałabym przekazać moim dzieciom. Ale odkąd je mam, wiem, że to nie jest takie proste. Kiedy urodziła się Róża, córka Agaty, Agata mieszkała w domu rodziców. Mama była przeciwna wielu rzeczom, które realizowałam, wychowując moją córkę. Miała inne spojrzenie i mówiła mi to często bez ogródek. Ja jej odpowiadałam: "Mamusiu, wiem, co myślisz, doceniam twój punkt widzenia, bo masz dziewiątkę dzieci, ale to jest moje dziecko i pozwól mi wychowywać je tak, jak ja uważam". I mama wtedy odpuszczała. I chociaż czasami moje decyzje były dla niej nie do zaakceptowania, nie naciskała, ponieważ była moim prawdziwym przyjacielem. I to się nie zmieniło do dziś. 25-letnia Róża, córka Agaty, jest przez ciotki nazywana pieszczotliwie Różyczką i "jedynaczką z wielodzietnej rodziny". Najmłodsza z sióstr Steczkowskich, Marysia, jest od Róży starsza tylko o osiem lat, więc wychowały się razem. Zapytana o to, jakie są jej ciotki, odpowiedziała: Każda z moich ciotek jest inna, ale mają kilka wspólnych cech: wewnętrzną wolność, siłę i odwagę. Uważam, że odziedziczyły to po babci Danusi. Babcia ma niezwykle silną osobowość. I twardo stąpa po ziemi. Dziadek Stanisław był uduchowiony. Ale całe życie byli zapatrzeni w siebie. Pamiętam, kiedyś dziadek zobaczył przez okno unoszącą się plastikową reklamówkę, zawołał dzieci i powiedział: "Zobaczcie, jak ona pięknie tańczy na wietrze, z jaką gracją". Babcia skomentowała to krótko: "Znowu mi ogródek zaśmieci" (śmiech). Moi dziadkowie bardzo się kochali, ale musieli być silni i walczyć, żeby być razem. Wygrali, bo to była miłość wieczna, jak z bajki. Cały wywiad z siostrami Steczkowskimi w walentynkowej "Vivie!", od dziś w kioskach.