Magdalena Biejat pochodzi z warszawskiego domu z tradycjami. Jej relacja z mamą chwyta za serce
Ta relacja ukształtowała ją jako kobietę i polityczkę
Magdalena Biejat to lewicowa kandydatka na prezydentkę RP. Jedna z dwóch kobiet w tych wyborach. W wywiadach podkreśla, jak ważna jest dla niej rodzina oraz jak trudne bywa łączenie obowiązków zawodowych z życiem rodzinnym. Zaznacza, że wsparcie bliskich jest kluczowe w jej codziennym funkcjonowaniu. Magdalena Biejat pochodzi z bardzo zacnego warszawskiego domu z wielkimi tradycjami. Jeden z jej dziadków był nauczycielem, drugi adwokatem, obaj byli społecznikami. Jak wyglądają relacje Magdaleny Biejat z jej ukochaną mamą Agnieszką, po której nosi drugie imię? Magdalena Biejat: relacja mamy i córki 43-letnia dzisiaj Magdalena Agnieszka Biejat urodziła się w 1982 roku. Chodziła do prestiżowego polsko-hiszpańskiego liceum im. Miguela de Cervantesa w Warszawie. Studiowała socjologię w hiszpańskiej Grenadzie. Studiowała też w Madrycie i podyplomowo w Collegium Civitas w Warszawie. Jej rodzice – mama, Agnieszka i tata, Zbigniew, są lekarzami. Polityczka zawsze była bardzo związana z mamą. Mówiła, że odnajduje się w jej historii matkowania. Tak, jak jej mama musi dzielić czas między jej ukochaną rodziną – ma męża i dwoje małych jeszcze dzieci, Leę i Ignacego – a pracą zawodową. W jej wypadku praca to polityka, bycie senatorką, a dzisiaj kandydatką na prezydenta RP. Kim jest ukochana mama Magdaleny Biejat? Chociaż Magdalena Biejat i jej mama działają w różnych dziedzinach, łączy je rodzinna miłość i zaufanie. Dr Agnieszka Biejat jest pediatrą, w 1995 roku otrzymała z wyróżnieniem tytuł Doktora Nauk Medycznych w dziedzinie ultrasonografii pediatrycznej. Magdalena Biejat tak pisała o mamie na swoim Instagramie, z okazji Międzynarodowego Dnia Pracownika Ochrony Zdrowia: „Przedstawiam Wam moją Mamę, Agnieszkę Biejat, lekarkę z niemal 40-letnim stażem. Mama jest radiologiem pediatrą i dzięki niej poznałam dobrze problemy pediatrii również od strony pracowników, nie tylko pacjentów. Na co przede wszystkim Mama zwróciła uwagę, kiedy zapytałam ją, jakie dziś widzi problemy w ochronie zdrowia? 💉 Brakuje przychodni, w której będzie można leczyć nie tylko codzienne infekcje, ale które również będą zapewniały podstawową diagnostykę i opiekę nocną i weekendową. W tej chwili dzieci z drobnymi przypadłościami trafiają na SOR, na którym czekają do 6 godzin, zarażając się nawzajem”. Innym razem wspomniała , że jej mama „Musiała godzić jakoś macierzyństwo z pracą na cały etat w publicznym szpitalu, która wiązała się z 24-godzinnymi dyżurami kilka razy w miesiącu. Na pewno też musiała słuchać, że nie jest wystarczająco dobrą matką. Że za dużo pracuje, że powinna skupić się na rodzinie. Nasze historie to też opowieść o sprzecznych wymaganiach wobec mam. Wymaganiach ciągnących się przez pokolenia”. Doktor Agnieszka Biejat pracuje w warszawskim Uniwersytecie Medycznym, jest też konsultantem w Oddziale Noworodkowym Szpitala Dzieciątka Jezus oraz w Centrum Medycznym Damiana. Magdalena Biejat: rodzice pomagali jej w opiece nad dzieciakami Magdalena Biejat podkreśla, że w jej rodzinnej tradycji są zawody, które uznaje się za rodzaj publicznej służby. Mówi, że po dziadku ma serce po lewej stronie. Pradziadek był społecznikiem, jeden z dziadków nauczycielem, dyrektorem podstawówki. Wspominała go tak: "mój dziadek, Zygmunt Powałowski, był nauczycielem i dyrektorem szkoły podstawowej. Kochał swój zawód, uwielbiał pracę z dziećmi, zawsze mówił o sobie, że przede wszystkim jest pedagogiem”. Drugi dziadek, ojciec jej taty był prawnikiem, adwokatem. Magdalena Biejat podkreśla, jak ważna jest dla niej rodzina. I ile zawdzięcza rodzicom, którzy pomagali córce, także w opiece nad dziećmi: „Kiedy zaczęłam karierę w dużej polityce w 2019 roku, moja córka miała 2 latka i od samego początku to była praca na dwa etaty. Zawsze bardzo silnie angażowałam się w swoją pracę. W związku z tym od samego początku było to trudne zadanie i gdyby nie mój mąż, który przejął na siebie dużą część obowiązków domowych zajmowania się dziećmi, gdyby nie nasi rodzice i gdyby nie przyjaciele, którzy pomagają w odebraniu dzieci z przedszkola czy szkoły, to pewnie byłoby dużo, dużo trudniej. (...) Mam to szczęście, że pochodzę z Warszawy, więc mam tutaj na miejscu dziadków, a wiele osób nie może tego, niestety, powiedzieć, pracując w Warszawie”, mówiła w jednej z rozmów. Sama nazywa siebie modelową przedstawicielką tradycyjnej rodziny: mąż, dwoje dzieci, pies. Chociaż absolutnie nie jest konserwatystką, opowiada się między innymi za dekryminalizacją aborcji.
Była gwiazda "Big Brothera" bez ogródek wyznała, co myśli na temat aborcji i LGBT. Taką radę ma dla swojej córki
Maja Frykowska, dawniej znana jako kontrowersyjna postać polskiego show-biznesu, od kilku lat podkreśla swoje przywiązanie do wiary i duchowości. W najnowszym wywiadzie dla Plotka otwarcie opowiedziała o swojej duchowej przemianie, wartościach, którymi kieruje się w życiu, oraz swoich poglądach na temat aborcji i środowiska LGBT. Jej słowa wywołały wiele emocji. Maja Frykowska: przemiana duchowa i życiowe priorytety Frykowska zaznacza, że jej przemiana to efekt osobistych doświadczeń i refleksji nad życiem. Celebrytka podkreśla, że kiedyś żyła w zupełnie innym świecie, a jej priorytety były inne. Dziś najważniejsze są dla niej rodzina, moralność i duchowy rozwój. "Życie jest zbyt krótkie, by marnować je na pierdoły" – przyznaje. Jako matka Frykowska stawia na świadome wychowanie swojego dziecka. W rozmowie podkreśla, że stara się przekazywać córce wartości, które uważa za fundamentalne – uczciwość, szacunek do drugiego człowieka i odpowiedzialność za własne decyzje. Zobacz też: Ich gorący romans w „Big Brotherze” wywołał w Polsce skandal. Tajemnica tej relacji wyszła na jaw po latach Maja Frykowska o aborcji: "Bóg dał nam wolną wolę" Jednym z najbardziej kontrowersyjnych tematów poruszonych w rozmowie było podejście Frykowskiej do kwestii aborcji. "Z Bożego punktu widzenia aborcja jest zabójstwem" – stwierdziła. Jednak celebrytka podkreśla, że każda sytuacja jest inna i trudno oceniać decyzje kobiet, które się na nią decydują. "Bóg dał nam wolną wolę i decyzje podejmujemy sami, tak samo jak potem ponosimy konsekwencje swoich decyzji" – dodała. Czytaj również: Co łączy Agnieszkę Osiecką i Maję Frykowską? Celebrytka skrytykowała serial o poetce Maja Frykowska o LGBT: "Sięgnęłabym do Biblii" Zapytana o to, co zrobiłaby, gdyby jej córka powiedziała, że jest osobą LGBT, Frykowska odpowiedziała, że zwróciłaby się do Pisma Świętego. "Powiedziałabym, aby zajrzała do Biblii i dowiedziała się, co Bóg mówi na ten temat" – oznajmiła. Jej słowa spotkały się z mieszanymi reakcjami, zwłaszcza w kontekście współczesnych debat na temat praw społeczności LGBT. Maja Frykowska o nowych projektach i planach Frykowska nie tylko dzieli się swoimi poglądami, ale też aktywnie angażuje się w nowe projekty. Jednym z nich jest podcast "Jabłko Adama", który porusza temat męskich emocji i relacji. Ponadto zapowiedziała premierę aplikacji, która ma wspierać bliskość między rodzicami a dziećmi. "Razem ze specjalistami branży AI stworzyliśmy aplikację, która da namiastkę bliskości rodzic-dziecko. Startujemy z tym projektem w kwietniu", wyznała dla Plotka. Czytaj też: Szokowała w Big Brotherze, potem głosiła słowo Boże. Maja Frykowska przeszła życiową przemianę na skutek traumy Źródła: plotek.pl, rozrywka.wprost.pl
TOP 10 ważnych filmów o aborcji – kino, które odpowiada na problemy społeczne
Wielowątkowe historie kobiet z różnych czasów i w różnych sytuacjach życiowych
Zestawienie tworzą filmy o aborcji, które zyskały największe uznanie widzów i krytyków. Dzięki nim możemy spojrzeć na aborcję z wielu różnych perspektyw. Bywa, że głównymi bohaterami są osoby wykonujące zabiegi, ale najczęściej są to kobiety poszukujące pomocy. Szczególne dramaty rozgrywają się wśród nastolatek, dla których ciąża powoduje wykluczenie społeczne. Spis treści: Miejsce 10: Nieplanowane (2019) – film o dyrektorce kliniki aborcyjnej Miejsce 9: Prywatna sprawa (1992) – medialny szum wokół aborcji Miejsce 8: Miało cię nie być (2023) – w poszukiwaniu odpowiedniej decyzji Miejsce 7: Półsłodki ciężar (2014) – wsparcie w podejmowaniu decyzji Miejsce 6: Babka (2015) – praktyczne podejście do aborcji Miejsce 5: Nigdy, rzadko, czasami, zawsze (2020) – nastolatka w kryzysowej sytuacji Miejsce 4: Wbrew regułom (1999) – sierociniec doktora Wilbura Miejsce 3: Zdarzyło się (2021) – film o nielegalnej aborcji w latach 60. Miejsce 2: Vera Drake (2004) – aborcja w Anglii w latach 50. Miejsce 1: 4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni (2007) – rumuńskie kino artystyczne Miejsce 10: Nieplanowane (2019) – film o dyrektorce kliniki aborcyjnej Film bazuje na wspomnieniach Abby Johnson (Ashley Bratcher), aktywistki antyaborcyjnej, która wcześniej pracowała jako dyrektorka kliniki Planned Parenthood. Historia jest pełna retrospekcji. Rozpoczyna się od scen z życia Abby, które spędza u boku męża Douga i kilkuletniej córeczki Grace. Następnie przenosimy się do 2009 r., w którym jako dyrektorka kliniki aborcyjnej zgadza się uczestniczyć w zabiegu, rejestrowanym na USG. Po tym wydarzeniu Abby rezygnuje z pracy i zmienia stanowisko odnośnie aborcji. Amerykański dramat w reżyserii Cary'ego Solomona i Chucka Konzelmana wywołał kontrowersje wśród dziennikarzy, lekarzy i pracowników Planned Parenthood. Ocena na IMDb: 5,5. View oEmbed on the source website Miejsce 9: Prywatna sprawa (1992) – medialny szum wokół aborcji „Prywatna sprawa” to dramat obyczajowy w reżyserii Williama Nicholsona. Jego akcja rozgrywa się w 1962 r. w stanie Arizona. Sherri Finkbine (Sissy Spacek) prowadzi popularny program telewizyjny dla dzieci. Kiedy zachodzi w ciążę, sięga po popularny wówczas talidomid – lek na złagodzenie mdłości. Kiedy dowiaduje się o tym, że lek nie powinien być przyjmowany w ciąży ze względu na wysokie ryzyko deformacji płodu, zgłasza się na konsultację do swojego lekarza. Chociaż w Arizonie w latach 60. aborcja nie jest legalna, zabieg jest dopuszczalny w wyjątkowych sytuacjach. Sherri i jej mąż (Aidan Quinn) podejmują decyzję o usunięciu ciąży. Jako że kobieta jest osobą medialną, udziela wywiadu, mając nadzieję, że w ten sposób uda jej się ostrzec inne kobiety przed przyjmowaniem leku. Wokół sprawy robi się głośno, w związku z czym klinika w Phoenix wycofuje swoją zgodę na zrealizowanie aborcji. Fabuła jest oparta na prawdziwej historii Sherri Chessen. Ocena na IMDb: 6,2. View oEmbed on the source website Miejsce 8: Miało cię nie być (2023) – w poszukiwaniu odpowiedniej decyzji „Miało cię nie być” to historia siedemnastoletniej Mańki (Sonia Szyc) i jej decyzji o kontynuowaniu lub przerwaniu ciąży. To także opowieść o jej relacji z ojcem, z którym od lat nie było kontaktu. Mańka zjawia się u Michała (Borys Szyc) i nieoczekiwanie zostaje w jego życiu na dłużej niż to było w planach. To on jako pierwszy dowiaduje się o tym, że dziewczyna jest w ciąży. Aby pomóc córce w podjęciu decyzji, Michał postanawia zrobić „objazdówkę” po swoich byłych partnerkach. Każda z nich ma swoje zdanie na temat aborcji i rodzicielstwa. Sonia Szyc (córka Borysa) za swój debiut aktorski otrzymała Nagrodę Specjalną na OFF CAMERA w 2023 r. W filmie występują także: Magdalena Cielecka, Izabela Kuna, Anna Mrozowska i Jan Peszek. Reżyseria: Jakub Michalczuk, ocena na IMDb: 6,5. View oEmbed on the source website Miejsce 7: Półsłodki ciężar (2014) – wsparcie w podejmowaniu decyzji W komedii romantycznej „Półsłodki ciężar” główna bohaterka (Jenny Slate) zachodzi w ciążę przypadkiem. Spędza noc z Maxem (Jake Lacy) po imprezie w klubie, w którym dała niezbyt udany występ. Donna jest standuperką. Po tym, jak zostawił ją Ryan, nie omieszkała dodać kilku złośliwości pod jego adresem. Kiedy dziewczyna orientuje się, że jest w ciąży, podejmuje decyzję o aborcji. Nie jest to dla niej odpowiedni czas na macierzyństwo. Zbiera się do tego, aby powiedzieć o tym Maxowi, co nie jest to łatwe. Chociaż nie są oficjalną parą, wie, że chłopak marzy o założeniu rodziny. Ocena na IMDb: 6,7. View oEmbed on the source website Miejsce 6: Babka (2015) – praktyczne podejście do aborcji To film o nietypowej relacji między babcią a wnuczką. Osiemnastoletnia Sage (Julia Garner) nie ma dobrego kontaktu z ekscentryczną Elle (Lily Tomlin) – poetką i lesbijką. Jednak tylko do niej może zwrócić się z prośbą o pomoc w uzbieraniu pieniędzy na aborcję. Matka zablokowała jej dostęp do konta, więc babcia jest dla niej ostatnią deską ratunku. Elle i Sage wyruszają w podróż po mieście, aby zdobyć kasę. Nie omieszkają odwiedzić chłopaka, z którym Sage zaszła w ciążę. Zachodzą także do przyjaciółek i byłego męża Elle (w roli Karla Sam Elliott), z którym od dziesięcioleci nie miała kontaktu. Reżyseria: Paul Weitz, ocena na IMDb: 6,7. View oEmbed on the source website Miejsce 5: Nigdy, rzadko, czasami, zawsze (2020) – nastolatka w kryzysowej sytuacji Kiedy siedemnastoletnia Autumn Callahan (Sidney Flanigan) dowiaduje się o tym, że jest w ciąży, jest przerażona. Nie chce teraz zostać matką, jednak boi się porozmawiać o tym ze swoimi rodzicami. Myśli o aborcji, ale w Pensylwanii nie może wykonać zabiegu bez ich zgody. Dziewczyna zwierza się swojej kuzynce Skylar (Talia Ryder), z którą pracuje na kasach w sklepie. Za ukradzione pieniądze ruszają w podróż do Nowego Jorku – do kliniki Planned Parenthood. Tam okazuje się, że Autumn jest w 18 tygodniu ciąży. To późno, ale aborcja nadal jest możliwa do wykonania. Dziewczyna ma się zgłosić następnego dnia. Jednak zanim nastąpi zabieg, musi odpowiedzieć na serię trudnych pytań. Dramat wyreżyserowany przez Elizę Hittman otrzymał Grand Prix Jury na Berlinale w 2020 r. Ocena na IMDb: 7,4. View oEmbed on the source website Miejsce 4: Wbrew regułom (1999) – sierociniec doktora Wilbura Głównym bohaterem tej historii jest Homer Wells (Tobey Maguire), Chłopak wychowuje się w sierocińcu prowadzonym przez starszego doktora Wilbura Larcha (Michael Caine). Gdy dorasta, uczy się od niego praktyki lekarskiej. Pomaga przy odbieraniu porodów i chociaż nie ma oficjalnych studiów, jego wiedza oraz podejście do pacjentek są w pełni profesjonalne. Doktor Larch chce, aby chłopak pomagał mu także przy aborcjach, który dokonuje w tajemnicy, ponieważ nie są legalne. Myśli o tym, aby w przyszłość Homer objął po nim stanowisko. Tymczasem chłopak jest ciekawy świata, więc jak tylko zdarza się ku temu okazja, wyjeżdża w towarzystwie młodego małżeństwa – Wally'ego (Paul Rudd) i Candy (Charlize Theron). Ocena na IMDb: 7,4. View oEmbed on the source website Miejsce 3: Zdarzyło się (2021) – film o nielegalnej aborcji w latach 60. Francuski film w reżyserii Audrey Diwan rozgrywa się we Francji w 1963 r. Anne (Anamaria Vartolomei) to ambitna studentka, która ma opinię rozwiązłej. Kiedy okazuje się, że jest w ciąży, prosi lekarza o pomoc w usunięciu płodu. Odbija się od gabinetów, aż w końcu dostaje zastrzyk na poronienie. Jednak okazuje się, że to nie działa. Dziewczyna szuka osoby, która przeprowadzi profesjonalny zabieg. Próbuje znaleźć wsparcie u przyjaciół, ale wszyscy odwracają się od niej. Także chłopak, z którym zaszła w ciążę uważa, że to jej sprawa i sama powinna coś z tym zrobić. W końcu dostaje namiary na kobietę, która wykonuje zabiegi u siebie w domu. Scenariusz do filmu „Zdarzyło się” powstał w oparciu o wspomnienia francuskiej pisarki, Annie Ernaux. Obraz zdobył cztery nagrody na MFF w Wenecji w 2021 r. Ocena na IMDb: 7,4. View oEmbed on the source website Miejsce 2: Vera Drake (2004) – aborcja w Anglii w latach 50. Akcja filmu rozgrywa się Londynie w 1950 r. Vera Drake (Imelda Staunton) jest kobietą w wieku średnim. Ma męża, dzieci, opiekuje się także matką i chorą sąsiadką. W ciągu dnia pracuje jako sprzątaczka. W nocy, w tajemnicy przed rodziną przeprowadza aborcje – myśląc o tym, że w ten sposób pomaga kobietom w potrzebie. Kiedy po jednym z zabiegów pacjentka trafia do szpitala, o nielegalnej działalności Very dowiaduje się policja. Na jaw wychodzi także, że jej partnerka Lily (Ruth Sheen) pobierała bez jej wiedzy pieniądze od pacjentek. Zszokowana rodzina nie wie, jak zachować się w takiej sytuacji, a prawnicy są bezradni. Dramat historyczny w reżyserii Mike'a Leigha otrzymał dwie nagrody na MFF w Wenecji w 2004 r. i trzy nagrody BAFTA w 2005 r. Ocena na IMDb: 7,6. View oEmbed on the source website Miejsce 1: 4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni (2007) – rumuńskie kino artystyczne Akcja rozgrywa się w komunistycznej Rumunii. Dwie przyjaciółki Otilia i Gabita (Anamaria Marinca i Laura Vasiliu) mieszkają w akademiku. Kiedy jedna z nich zachodzi w ciążę, postanawiają znaleźć osobę, która pomoże im usunąć płód. Nawiązują kontakt z panem Bebe (Vlad Ivanov). Otilia pożycza pieniądze na zabieg od swojego chłopaka Adiego. Tymczasem okazuje się, że Gabita nie mówi prawdy odnośnie terminu poczęcia. Ciąża trwa już ponad cztery miesiące. Pan Bebe zgadza się wykonać wybieg, ale znacznie podnosi cenę. Przyjaciółki, wspierając się wzajemnie, są w stanie zrobić wszystko, aby tylko zakończyć ten koszmar. Niezależny film w reżyserii Cristiana Mungiu zdobył Złotą Palmę w Cannes, dwie nagrody Europejskiej Akademii Filmowej w 2007 r., a także nagrodę Goya w 2009 r. Ocena na IMDb: 7,9. View oEmbed on the source website
Trzykrotnie dokonała aborcji. Nina Andrycz żyła tak, jak chciała
„Aktorka rodzi przede wszystkim role, nie dzieci”
Była ikoną PRL. Królową polskich scen. Bezkompromisowa, silna, na pierwszym miejscu zawsze stawiała karierę. Żyła tak, jak chciała. Nina Andrycz trzy razy dokonała aborcji, bo, jak mawiała, „prawdziwa aktorka rodzi przede wszystkim role, nie dzieci”. Była żoną Józefa Cyrankiewicza, najdłużej urzędującego premiera PRL. Przez swoją miłość do teatru niemal doprowadziła do kryzysu dyplomatycznego, gdy... zamiast kolacji z Józefem Stalinem wybrała spektakl. Zmarła w styczniu 2014 roku w wieku 101 lat... Taka była Nina Andrycz. [Artykuł aktualizowany 11.11.24 r.] [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ-u 14.11.2024 r.] Nina Andrycz: życie prywatne. Małżeństwo z Józefem Cyrankiewiczem Karierę rozpoczęła jeszcze przed wojną, wbrew woli matki. Była doceniana i cieszyła się wielką sympatią. Przyjaciele nazywali ją Andreczką. Na pierwszym miejscu zawsze stawiała pracę. Z teatrem była związana przez 70 lat: od 1934 do 2004, z wyjątkiem II wojny światowej. Wtedy porzuciła scenę dla... kelnerstwa. Grywała władczynie, dzięki nietuzinkowej, wyjątkowej aparycji. Wśród tych najważniejszych ról wymienić należy lady Makbet, Kleopatrę, Balladynę, Marię Stuart, Szimenę czy Elżbietę I. Nina Andrycz na Teatr Polski w Warszawie mówiła „mój dom”, zaś jej mąż przez długi czas zdejmował kapelusz, gdy przejeżdżał obok budynku przy Kazimierza Karasia. „Oto mój największy rywal”, mawiał. Jak rozpoczął się ich związek? W latach 40. przysyłał jej często kwiaty. Herbaciane róże. Na bileciku widniały jedynie inicjały „J.C.”. O tym, kim jest, dowiedziała się od swojego przyjaciela, dziennikarza Zbigniewa Micnera. Jego zresztą zabrała ze sobą na pierwszą randkę z adoratorem. „Pan domu powiedział: „A, Zbysio kochany w roli duenii, czyli przyzwoitki”. „Raczej podczaszego”, mruknął Zbyszek, bo nalewał trunki. W końcu pan domu zdobył się na odwagę i spytał: „Czy kiedykolwiek zechce pani odwiedzić mnie już sama, bez kochanego Zbysia?”. Przedtem przez cały wieczór przyjrzałam się uważnie, jak on mieszka, jak mówi, jak reaguje. Był nieprzeciętnie ładny, podobny do Yula Brynnera”, wspominała w rozmowie z Lilianą Śnieg-Czaplewską dla „VIVY!”. W tej samej rozmowie stwierdziła, że gdy pierwszy raz zobaczyła przyszłego męża, oniemiała. Miał hollywoodzką urodę i „piękna czaszkę”. W jego domu wszędzie walały się książki. Według słów Niny Andrycz, w ten sposób Józef Cyrankiewicz chciał nadrobić lata stracone w obozie Auschwitz. Tam też był poddawany straszliwym eksperymentom medycznym. Na szczęście ślady na jego ciele szybko zniknęły... „I trzeba trafu, że natrafił na taką zołzę jak ja. Oczekiwał przecież żony oddanej, która po zajściu w ciążę urodzi chociaż jedno dziecko, on bardzo tego pragnął, ale ja już wtedy kochałam swoją pracę bardziej niż małżeństwo – prosta sprawa”, stwierdziła z właściwą sobie szczerością. Zobacz też: Mówiono na nią Lena, Lenuszka. W teatrze była potworem, ale wszystko jej wybaczano. Historia Ireny Eichlerówny <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgKlZM1C-38cc324.jpg" width="2430" height="1600" alt="Warszawa 1955-57. Premier Jozef Cyrankiewicz z zona Nina Andrycz w ich mieszkaniu.,Image: 428346924, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Wladyslaw Slawny / Forum" title="Premier Jozef Cyrankiewicz z zona" /> Premier Józef Cyrankiewicz i Nina Andrycz w ich mieszkaniu, Warszawa 1955-57 I to właśnie kwestia posiadania dzieci położyła się cieniem na ich małżeństwie. Szczególnie że Nina Andrycz dwukrotnie poddała się aborcji. Bała się bólu porodowego i nie odczuwała instynktu macierzyńskiego. „Jak za drugim razem szłam na zabieg, moja mama się popłakała. Tłumaczyła mi: „Nie rób tego drugi raz. Z pierwszym zabiegiem się pogodził, ale drugiego ci nie daruje. Bo pokazujesz, że ci na nim nie zależy. Pojechałam na zabieg. Być może wielu z nas pracuje na to, żeby skończyć w samotności. I nie ma co się nad tym rozczulać, trzeba zrozumieć, że może być to cena za prawdziwą samodzielność”, przekonywała w rozmowie z „VIVA!”. Jedną ciąże usunęła również w młodości. Ojcem dziecka był jej rówieśnik, Dymitr Dymka. Oboje uznali, że nie są gotowi na rodzicielstwo. „Wyłożyłam pieniądze. Musiałam jeszcze podpisać oświadczenie, iż „w śmierci mojej nikogo nie winię”, wspominała na łamach książki z wątkami autobiograficznymi „My, rozdwojeni”. Swojej decyzji nigdy nie żałowała. Jej mąż jednak nie mógł wybaczyć żonie, że nie chciała założyć z nim rodziny... Mimo że darzył ją wielkim uczuciem i od początku namawiał do zawarcia małżeństwa. Ona proponowała zresztą, żeby zostali przyjaciółmi. Nie chciał o tym słyszeć. Nazywał ją pieszczotliwie „Pupsicą”. Dlaczego? „Mama na mnie w dzieciństwie mówiła Pupsik, jemu się to strasznie podobało, ale przerobił na Pupsicę. Brzmi bardziej seksualnie”, wyjaśniała. Rozwiedli się w 1968 roku. Gdy się kłócili i mąż wytykał żonie, że praca jest dla niej ważniejsza niż dom, nie polemizowała. Wiedziała, że ma rację... Nigdy później nie zawarła już małżeństwa. Nie miała dzieci, czego nie żałowała. Był to jej wybór, co zawsze podkreślała. Czytaj także: Mariusz Dmochowski uchodził za kobieciarza. Ale nie mógł żyć bez żony, Aleksandry <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgALogxG-8940f77.jpg" width="1950" height="1475" alt="Warszawa, 1957. Nina Andrycz i Jozef Cyrankiewicz.,Image: 431128203, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Lucjan Fogiel Lucjan Fogiel / Forum" title="przyjecie, prl" /> Nina Andrycz, Józef Cyrankiewicz, Warszawa, 1957 Największa miłość Niny Andrycz. Jej ukochany, Aleksander Węgierko, był żonaty Kochała tylko raz, mimo że wzbudzała ogromne zainteresowanie wśród mężczyzn. Traf chciał, że ukochany był już żonaty! To aktor Aleksander Węgierko, pierwszy dyrektor i założyciel Teatru Dramatycznego w Białymstoku. 15. stycznia 1915 roku poślubił Zofię Węgierkową z domu Billauer. Ninę Andrycz poznał w teatrze w Wilnie, w którym oboje występowali. „On był nie do osiągnięcia, świetnie ożeniony z ideałem kobiety. Mężczyzna o złotych włosach. Ideał mężczyzny. Żyję z jego portretami”, wspominała. I dodawała, że łączyła ich wyjątkowa więź, którą wspominała przez lata. „Bo prawdziwa miłość jest piękniejsza od nawet udanego małżeństwa. Porozumienie pełne, całkowite. Ja o czymś pomyślałam, a on zgadywał, co myślę. Rzadkość, to wiem. Jest co wspominać…”, mówiła rozmarzona. Węgierko był od niej starszy. Przypominał jej zmarłego ojca. Kiedy jego żona dowiedziała się, że ma romans z młodszą, poprosiła Ninę Andrycz, by nie rozbijała ich małżeństwa. Aktorka posłuchała. Aleksander Węgierko zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w trakcie II wojny światowej. Według jednych miało to miejsce 24 czerwca 1941 roku w trakcie bombardowania Mińska, związanego z inwazją III Rzeszy na ZSRR. Według innych miał zostać złapany przez gestapo i wysłany do obozu koncentracyjnego – był Żydem. Zginąć miał w nim rok później. Jeszcze inni twierdzili, że zakończył życie w ruinach białostockiego teatru, który tak kochał... Nina Andrycz do końca miała na swoim biurku dwa zdjęcia Aleksandra Węgierki. Długo nie ujawniała nawet, kim był mężczyzna, którego kochała. Podobno relacja nigdy nie została skonsumowana... Mówiła o niej zresztą stosunkowo mało... „Nie zabrałam go żonie, bo ani razu nawet nie poprosiłam: „Rozwiedź się”. I tyle o tym”, ucinała. Zobacz też: Żona taka, jak Ty - o miłości aktorki Niny Andrycz i premiera Józefa Cyrankiewicza Aleksander Węgierko, ukochany Niny Andrycz. Warszawa, 1931-1932. Teatr Polski, przedstawienie „Pigmalion”, reprodukcja Chruszczow i Stalin podarowali jej futra. De Gaulle'a ceniła najbardziej. Nina Andrycz a wielka polityka Mimo że Ninę Andrycz czcią otaczali przywódcy z całego świata, zaś dzięki małżeństwu z najdłużej urzędującym premierem PRL Józefem Cyrankiewiczem miała okazję poznać ich wielu, nic sobie z tego nie robiła. A w gronie tym byli m.in. Mao Tse Tung, Nikita Chruszczow, Charles De Gaulle (jego ceniła najbardziej ze wszystkich spotkanych osobistości) czy też sam Józef Stalin. Ten ostatni był zresztą Polką zauroczony, jednak nie robiło to na niej zbyt wielkiego wrażenia. Do tego stopnia, że zamiast kolacji z dyktatorem wybrała... granie w spektaklu, co omal nie zakończyło się kryzysem dyplomatycznym z ZSRR. „Potrafiłam się nawet urwać z uroczystej kolacji u Stalina. Cała delegacja od obiadu do wieczora drżała, Berman zemdlał, pewnie myśleli, że zaraz pojadą na Sybir, a wódz wszechświatowego proletariatu tylko powiedział: „Widać, że ta kobieta bardzo kocha swoją pracę”. „O tak!”, wykrzyknął mój mąż. „Uwielbia”. Po czym gospodarz zaproponował przystąpić do picia wódki. Od wodza już wcześniej dostałam prezent: ciężkie, solidne, długie futro z norek, takie na 100 lat”, wspominała w „VIVIE!”. Wspominanego futra nigdy nie nosiła. Nie chciała dbać o nie jej ukochana gosposia Sabina, której mąż zginął w sowieckim łagrze. Ostatecznie... zjadły je mole. „Musiało im tak szalenie smakować, jak mnie tort bezowy”, żartowała Nina Andrycz. Dlaczego urwała się ze wspominanej kolacji? Powód był bardzo prosty. W komunikacie radiowym usłyszała, że spektakl „Cyd”, w którym grała, nie odbędzie się... z jej winy. Jak podejrzewała, ktoś informację tę przekazał w ten sposób do mediów, mimo że wcześniej ustaliła wszystko z dyrektorem teatru. „On wiedział, że jadę tylko na dwa dni oficjalnej wizyty. Nie było więc problemem przełożenie spektaklu. Widocznie ktoś mi zrobił „przysługę”, podając do radia informację, że spektakl nie odbywa się z mojej winy. Miałam paszport dyplomatyczny, więc nic nikomu nie powiedziawszy, wsiadłam do samolotu, no i spektakl się odbył”, wspominała. Od Chruszczowa również dostała futro. Z kolei Mao Tse Tung podarował jej słynną białą etolę. Ale najbardziej zachwycił ją prezydent Francji Charles De Gaulle. „Znakomity polityk i piękny pan. Jeśli chodzi o kobiety, miał fantastyczną intuicję. Na kolacji przy winie powiedział mi o Jacqueline Kennedy: „Zobaczy pani, ona skończy na jachcie u jakiegoś milionera”. Milioner Onasis, jak wiemy, dość szybko się odkochał”, zdradzała. Czytaj także: Nina Andrycz pozbyła się sobowtórki z teatru. Przerwana kariera Danuty Urbanowicz Nina Andrycz jako Maria Stuart, reprodukcja, prawdopodobnie około 1958 roku Nina Andrycz była feministką. Negatywnie oceniała nową generację Polek Od zawsze walczyła o niezależność. Deklarowała się jako feministka. Stąd nie rozumiała, dlaczego współczesne kobiety wybierają funkcjonowanie w związku i zależność od mężczyzn zamiast pracy i walki o swoją pozycję. „Kobiety są dziś uprzedmiotowione. Oceniam je tak samo, jak zachowanie naszych polityków, którzy toczą niepotrzebne bitwy, zamiast znaleźć kompromis dla dobra kraju. Manuela Gretkowska opowiadała, jak młode dziewczyny pytane, co chcą w życiu robić, deklarowały zgodnym chórem, że pracować nie chcą. Wolą prowadzić dom. Mąż niech pracuje. Jakże to? Mają po 20 lat i już chcą siedzieć w domu, a przeważnie w kuchni? Co im to da?”, pytała retorycznie w rozmowie z „VIVĄ!”. Twierdziła, że mężczyźni są z natury poligamiczni. Według niej prawdziwa namiętność i niechęć wobec zdrady trwały w małżeństwie najwyżej dwa lata. „Sprawdziłam to na wielu przyjaciółkach. To miłość może trwać całe życie. L’amour passion, kiedy on kocha i bardzo pożąda, niestety, musi przeminąć”, konstatowała. Zobacz też: Józef Cyrankiewicz i Danuta Szaflarska — to dla niej miał zostawić Irenę Dziedzic Nina Andrycz, 08.06.2009 rok Nina Andrycz, w spektaklu "Lustro", Teatr Polski, 19.10.2000 Według Niny Andrycz z biegiem lat ten stan rzeczy jeszcze się pogorszył. Nie rozumiała również, dlaczego tą samą ścieżką podążają kobiety. „Dziś mężczyźni zdradzają chyba nawet więcej niż kiedykolwiek, bo nie mają poczucia wartości. Ale kobiety też zdradzają, bo ich naśladują. Tak, jak nauczyły się pić, i to bardzo. Kiedy kobieta się tak urzynała, jak teraz potrafi? I kiedy jej przyszło do głowy zadzwonić do agencji towarzyskiej, by wynająć chłopaka na godziny? A teraz i to się zdarza. Wiem, bo mam znajomą na stanowisku. Wiem, że ona to robi”, opowiadała. „Przychodzi student bardzo przystojny, wykonuje w godzinę, no może półtorej, wszystko, czego ona sobie życzy. Tamten od mojej znajomej brał aż 100 dolarów, bo się bardzo fatygował. „Toż to istna kalikatura”, jak mówiła moja przedwojenna gosposia. Wiadomo, że chłopak nic do niej nie czuje, pieniądze weźmie, dzięki którym może kontynuować studia, i idzie. „Istna kalikatura”. Prawdziwa kobieta nie poczułaby się zadowolniona, raczej sprostytuowana”, grzmiała. Dla niej taki stan rzeczy był nie do zaakceptowania. Podobnie jak podejście do feminizmu. „Przykro mi, bo czuję się feministką. Bo kobiety niby tyle zdobyły, a rzeczywistość tak skrzeczy. U nas feminizm nadal traktuje się jak naiwną bajeczkę, uważa, że feministkom rosną brody, wąsy, a „normalna” ma rodzić dzieci i posiłki przyrządzać. Zgroza”, stwierdzała. Do młodych dziewczyn miała jeden apel: o niezależność. „Ucz się, stań na nogi, żeby nikt nie był ci potrzebny. Ani tatuś, ani małżonek. A potem realizuj swoje życiowe możliwości i potrzeby. Ucz się! Najlepsze, co można powiedzieć”, stwierdziła. Czytaj także: Jadwiga Andrzejewska kochała jednego mężczyznę. Rozstała się z nim, by wrócić do ojczyzny Nina Andrycz, spotkanie autorskie w Sopocie, 12.01.2012 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgEv1Llb-50a3a45.jpg" width="2000" height="1333" alt="PHOTO: ANDRZEJ WRZESINSKI/ EAST NEWS SOPOT 2013.01.12 SPOTKANIE Z NINA ANDRYCZ W SOPOCKIEJ WILLI ERNASTA CLAASZENA ( OBECNIE MUZEUM MIASTA SOPOTU) GDZIE W LATACH PIECDZIESIATYCH I SZESCDZIESIATYCH XX WIEKU AKTORKA WYPOCZYWALA Z MEZEM PREMIEREM JOZEFEM CYRANKIEWICZEM. AKTORKA I PISARKA PROMOWALA NAJNOWSZA KSIAZKE PT. PATRZE I WSPOMINAM N/Z: NINA ANDRYCZ" title="Nina Andrycz w Sopocie - promocja ksi??ki" /> Nina Andrycz, Sopot, spotkanie z aktorką, 12.01.2013 rok. Rok przed śmiercią Śmierć Niny Andrycz. Majątek przekazała na WOŚP W styczniu 2014 roku trafiła do szpitala im. prof. Orłowskiego w Warszawie na Powiślu. Zdiagnozowano u niej niewydolność krążeniowo-oddechową. Zmarła po trzech tygodniach hospitalizacji, 31. stycznia 2014 roku. Miała 101 lat. Długowieczność miała w młodości przepowiedzieć jej wróżka. Sama zresztą mówiła, że miała w sobie jej gen. Pogrzeb Niny Andrycz odbył się 10 lutego 2014 roku. Uczestniczyły w nim uznane dla świata polskiej kultury postacie: Olgierd Łukaszewicz, Andrzej Seweryn, Ignacy Gogolewski czy Janusz Józefowicz z żoną Nataszą Urbańską. Ciało aktorki złożono na warszawskich Powązkach. Na jej grobie wyryto na życzenie zmarłej napis „Królowa sceny Teatru Polskiego”. Została pochowana w uwielbianej przez siebie uszytej z czarnej wełny i zdobionej koronką sukience oraz brązowym bolerku z norek (zdjęcie poniżej). Strój zawsze był dla niej tak samo ważny, jak dobre maniery i klasa. Tuż przed śmiercią zapisała swoje oszczędności – około 100 tysięcy złotych – na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Za kwotę tę zakupiono wysokiej klasy densytometr, urządzenie do mierzenia gęstości kości, który znalazł się w szpitalu, w którym zmarła Nina Andrycz. Umieszczono również na oddziale specjalną tabliczkę, na której zaznaczono, że urządzenie zakupiono dzięki legendarnej aktorce. Pogrzeb Niny Andrycz, 10 lutego 2014 roku, Powązki, Warszawa
Tomasz Raczek wspomniał czasy studenckie. Wyznał, że jego ówczesna partnerka dokonała aborcji
Od wielu lat Tomasz Raczek jest w szczęśliwym związku z Marcinem Szczygielskim. Jednak jeszcze na studiach związany był z pewną kobietą. Od ówczesnej ukochanej dowiedział się, że będą mieli dziecko... Dziś ich pociecha miałaby już 40 lat, ale nigdy nie przyszła na świat. Na swoim kanale na YouTube krytyk wyznał, że jego partnerka dokonała aborcji. Partnerka Tomasza Raczka przed laty dokonała aborcji Od wielu lat Tomasz Raczek związany jest z Marcinem Szczygielskim. Coming outu dokonał... we wstępie do książki swojego partnera. „Ton łagodnej obietnicy szczęścia, jaki się w [książce] pojawia, jest dla mnie powodem do osobistej radości. Wszak od piętnastu prawie lat jestem życiowym partnerem Autora”, pisał w 2007 roku. Na ogół mężczyzna chroni swoją prywatność i nie dzieli się szczegółami ze swojego życia. Ostatnio jednak zrobił wyjątek i wrócił wspomnieniami parę dekad wstecz, do czasów studenckich. Krytyk spotykał się wówczas z pewną kobietą, która zaszła z nim w ciążę. Dziecko jednak nigdy nie przyszło na świat... Ówczesna partnerka Tomasza Raczka dokonała aborcji, której przed laty można było dokonać do 12. tygodnia ciąży. Kiedy Tomasz Raczek wspomniał, że taka sytuacja miała miejsce, dziennikarka tygodnika Wprost postanowiła dopytać go o szczegóły. „Nagle – mając 19 czy 20 lat – usłyszał pan: »Będziemy mieli dziecko«. I to szaleństwo w głowie, histeria, »ale jak to«, co z życiem, z planami... I czy ja chcę pójść tą drogą, czy ja chcę być właśnie z tą osobą resztę życia? Jak to się mogło stać? – powiedział pan, dodając, że to był moment dramatycznej decyzji i od tamtej pory zadaje pan sobie pytanie, a co by było, gdyby pan wtedy wybrał inaczej, gdyby się udało, gdyby to dziecko się urodziło, gdyby miało dzisiaj 40 lat...", dopytywała Paulina Socha-Jakubowska. „Powiedziałem wtedy tyle, ile chciałem powiedzieć”, uciął krytyk, wyjaśniając, że „to dla niego bardzo ważny temat i właśnie dlatego nie chce traktować go pobieżnie”. Cała historia ma zostać opisana w autobiograficznej książce Tomasza Raczka, którą zamierza niebawem napisać. Czytaj też: Andrzej Zieliński poznał żonę na stypie. Dzięki niej naprawił relacje z dziećmi Tomasz Raczek w sesji dla magazynu VIVA!, 2018 rok Tomasz Raczek o aborcji Gdy dziennikarka Wprost zapytała Tomasza Raczka o poglądy na aborcję, krytyk odpowiedział wymijająco, że nie chce być przypisywany ani do lewicy, ani do prawicy, ponieważ jego poglądy są dość złożone i nie chce opowiadać się po żadnej ze stron. „I gdy przez Polskę przetaczała się dyskusja o prawie aborcyjnym – nie korciło pana, by zabrać głos?”, dopytywała Paulina Socha-Jakubowska. „Nie. Zabrałem wtedy głos w moich prywatnych rozmowach i zrozumiałem, że mój głos jest tak odmienny, tak bardzo nie do użycia w tej dyskusji, że dla dobra sprawy powinien zostać moim odrębnym głosem osobistym”, wyjaśnił krytyk. Tomasz Raczek nie określa się jasno jako zwolennik aborcji na żądanie. Jest jednak przekonany, że taka decyzja jest bardzo ważna dla przyszłych rodziców i waży na całym ich życiu. „Właśnie na tym rzecz polega, że nie jestem przeciwnikiem aborcji, ale jednocześnie to nie oznacza, że nie mam wątpliwości co do jej znaczenia dla ludzkiego życia – i nie mam tu na myśli płodu, tylko niedoszłych rodziców. Jednak na pewno nie uważam, że aborcji należy zakazywać, bo takie jest przekonanie władzy świeckiej czy kościelnej. To sprawa osobista, a nie państwowa. Jestem zwolennikiem wolności i uważam, że każdy człowiek ma prawo zarządzać swoim życiem według własnych odczuć i własnej moralności", tłumaczył. Zobacz także: Gołda Tencer i Szymon Szurmiej byli razem niemal pół wieku. Mieli dwójkę dzieci: syna Dawida i teatr Tomasz Raczek w sesji dla magazynu VIVA!, 2018 rok Tomasz Raczek, 2. urodziny TVP Rozrywka
Jerzy Zelnik był jednym z największych amantów w polskim kinie. Oto burzliwe życie polskiego Faraona
Dopiero po latach ujawnił sekret, który ukrywali z żoną
Nieziemsko przystojny. Smagły, o kruczoczarnych włosach i hipnotyzującym spojrzeniu. Popularność Jerzemu Zelnikowi, który dziś świętuje 77. urodziny, przyniosła kultowa już dziś rola Ramzesa XIII w filmie „Faraon” Jerzego Kawalerowicza z 1966 roku. Na planie tej produkcji poznał i wdał się w romans z Barbarą Brylską. Jednak to Urszula Zelnik była jego największą miłością. Byli razem przez 47 lat. Gdy doznała rozległego wylewu, opiekował się nią do końca, aż do śmierci w 2014 roku. Po tym, jak odeszła, ujawnił sekret, który ukrywali przez niemal pół wieku. I przyznał również, że dopuszczał się zdrady małżeńskiej... Jerzy Zelnik: byłem młody, kochliwy Jerzy Zelnik urodził się w Krakowie 14 września 1945. Jego mama była tłumaczką z języka rosyjskiego i niemieckiego. Ojciec - Jan Zelnik – zajmował się dźwiękiem w Polskim Radio, pracował także jako reżyser. „Ojciec nauczył mnie, że aktor nie może mieć na zewnątrz więcej niż wewnątrz. Musi zostawić pewną tajemnicą”, wspominał. Z ojcem chodził na długie spacery, zapamiętał też wybuch jego złości, gdy chciał pójść na spotkanie z nieodpowiednią, zdaniem ojca, kobietą. „Byłem na pierwszym roku studiów, byłem kochliwy. Zaniedbywałem naukę na rzecz zabawy”, mówił w rozmowie dla portalu „Opoka". W Warszawie skończył prestiżowe liceum im. Tadeusza Reytana i Szkołę Teatralną. Jego debiutem scenicznym w 1968 roku była rola Karola Kriebla w sztuce Vacława Havla „Puzuk, czyli uporczywa niemożność koncentracji”. W teatrze grał dużo, współpracował z wybitnymi reżyserami: Jerzym Jarockim, Konradem Swinarskim i Zygmuntem Hubnerem - w latach 70. pracował z nim w Teatrze Powszechnym w Warszawie, w czasach jego świetności. Zobacz też: Irena Dziedzic i Jan Suzin: za ten romans prezenter słono zapłacił Jerzy Zelnik: Na wieki wieków Faraon, a czasem też doktor Murek Sławę przyniosła mu tytułowa rola w filmie „Faraon”, wielkim widowisku historycznym Jerzego Kawalerowicza. Film był nominowany w 1966 roku do Oscara, ostatecznie przegrał z „Kobietą i mężczyzną” Claude Leloucha, ale robił wrażenie. Do roli faraona Ramzesa startowało 50 aktorów, były nawet takie plany, żeby zagrał go Daniel Olbrychski z ufarbowanymi na czarno włosami. Ale ostatecznie wybrano Jerzego Zelnika. Dwudziestoletni aktor świetnie poradził sobie z wyzwaniem, do tego po premierze filmu stał się wielką gwiazdą i bożyszczem milionów kobiet. Do szkoły teatralnej wrócił dopiero po dwóch latach i jak wspominał, wiele czasu zajęło mu przekonanie kolegów, że z racji sukcesu nie ma żadnych przywilejów. W audycji Anny Lisieckiej w Polskim Radiu w 2001 roku tłumaczył: „Miałem dwie dwóje: z dykcji i głosu i to jest najlepszy przykład na to, jak porażki się przydają. Dzisiaj nie ukrywam, że te dziedziny stały się moim konikiem”. Faraon nie jest jedyną popularną rolą Jerzego Zelnika, aktor grał także u Andrzeja Wajdy m.in. w filmie „Piłat i inni”, w popularnych serialach: „Doktorze Murku” i „Królowej Bonie”, gdzie wcielił się w postać króla Zygmunta Augusta. Plotkowano wtedy o jego romansie z Barbarą Radziwiłłówną, czyli Anną Dymną. Być może dlatego, że oboje grali w tym filmie ostre sceny miłosne. „Mocno między nami iskrzyło”, wspominał Jerzy Zelnik. „Ale oboje nie byliśmy już wolni, więc uważaliśmy, żeby nie posunąć się za daleko i nie narobić sobie kłopotów. Ale to wiedziały nasze głowy, a ciało jest głupie. Baliśmy się oboje, że pod tym prześcieradłem sytuacja wymknie nam się spod kontroli”, opowiadał po latach w książce „Dżentelmeni PRL-u”. Z kolei Anna Dymna skomentowała, że to tylko „takie opowiastki”. Zobacz też: Zagrała Emmę Dax w Seksmisji. Tak dziś wygląda życie Bogusławy Pawelec Jerzy Zelnik i Barbara Brylska: jego wielka pierwsza miłość Spotkali się na planie „Faraona”. Barbara Brylska grała kapłankę Kamę. Wydawało się, że idealnie do siebie pasują. Młodzi, piękni, właściwie nieskazitelni, zjawiskowi. Brylska zachwycała się Jerzym Zelnikiem jeszcze w Szkole Teatralnej. W książce Barbary Rybałtowskiej wspominała: „Jestem estetką, on był tak skończenie piękny i tak nieprawdopodobnie pięknie zbudowany. Poza tym to intelektualista. Imponował wszystkim”. On stracił dla niej głowę. Niestety, Kama i Ramzes mieli ze sobą tylko kilka dni zdjęciowych. Większość zdjęć realizowano na pustyni, film kręcony był przez 3 lata, m.in. w Egipcie i ZSRR. Zelnik szaleńczo tęsknił za ukochaną. „Pamiętam okres, kiedy byłem na pustyni przez pięć miesięcy i marzyłem, że ona tam przyjedzie, choć wiedziałem, że miała sceny tylko w atelier. Oczekiwałem jednak cudu. Tam na tej pustyni bardzo się tęskniło za wszystkimi bliskimi. A ja czułem nieprawdopodobny głód Baśki”, mówił w jednej z rozmów i dodawał: „to była moja pierwsza pełna miłość - uczucie połączone z konsumpcją”. Opowiadał, że był zaślepiony tą miłością, choć wiedział, że „Baśka” nie jest wolna. Niestety uczucie nie przetrwało próby czasu. Barbara Brylska - w przeciwieństwie do Jerzego Zelnika, wtedy kawalera, rzeczywiście nie była wolna. Miała męża, aktora Jana Borowca. Gdy w końcu dostała zgodę na rozwód, namiętność między nią i Jerzym Zelnikiem już wygasła. Jerzy Zelnik: ślub i inne życiowe przełomy Kobietę swojego życia poznał w 1969 roku w… bibliotece. Jerzy Zelnik był już wtedy znanym aktorem. Urszula uczyła się w liceum. „Niesamowicie zgrabna, z oczami jak jeziora dwa”, wspominał. W sierpniu 1969 roku, na dwa miesiące przed ślubem, aktor przyjął sakrament chrztu w kościele Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu. Wychował się w rodzinie „obojętnej religijnie”. „Ochrzciłem się pod wpływem żony. Ona chciała ślubu kościelnego, a ja próbowałem dowiedzieć się, co to znaczy chrześcijaństwo. No i oczywiście później doznałem takiej strzelistości, że to ja, neofita, wiodłem ku Bogu moją żonę, wychowaną w wierze od dziecka”, mówił w jednym z wywiadów. Niedługo przed ślubem okazało się jednak, że Urszula, uczennica klasy maturalnej, jest w ciąży. Zdecydowali się wtedy na aborcję, o czym Jerzy Zelnik powiedział publicznie dopiero po śmierci żony. Miał wtedy chyba taką potrzebę życiowych rozrachunków. W książce „Szczerze nie tylko o sobie” z 2016 roku pisał: „byliśmy młodzi, sądziliśmy, że mamy jeszcze czas na powiększenie rodziny. Urszulka musiała myśleć o skończeniu szkoły, ja byłem u progu kariery, a dziecko to przecież obowiązki, rezygnacja z siebie. Dopiero rozpoczynaliśmy życie we dwoje. Ta decyzja na zawsze okaleczyła naszą psychikę, zrujnowała zdrowie Urszulki, nie mieliśmy też pojęcia, jak wielki to grzech. (...) Nie chodzi tu o publiczną spowiedź. Chcę przestrzec. Nie dajcie się omamić, aborcja to nie jest rozwiązanie problemów, tylko ich źródło”, przestrzegał. Zobacz też: Niesamowita historia miłości Wojciecha i Barbary Kilarów. Uczucie, które przetrwało wiele burz Jerzy Zelnik, Urszula Zelnik, ślub, październik 1969 roku Urszula i Jerzy Zelnikowie: miłość przekreśla trudne chwile Na narodziny drugiego dziecka czekali długo, ich jedyny syn Mateusz przyszedł na świat dwanaście lat po ślubie. „Ula dzięki heroicznym wręcz poświęceniom utrzymała dziecko. Leżała przez sześć miesięcy w szpitalu. Wreszcie miłosierny Bóg dał nam nagrodę. W 1981 roku urodziła synka. Dała mu imię Mateusz, nie wiedząc, że to imię znaczy Boży Dar”, pisał aktor. Sam chciał mieć duża rodzinę. „Gdybym mógł coś w życiu zmienić – chciałbym mieć przynajmniej troje (dzieci). Pan Bóg wynagradza mi to we wnukach, mam dwoje, na razie”, opowiadał portalowi „Opoka". Młodzi małżonkowie wybudowali dom na Zaciszu w Warszawie, z czasem kupili też kawałek ziemi na Podlasiu. Wydawali się i pewnie byli zgranym, dobrym małżeństwem. Zawsze pokazywali się razem. Widać było, że są sobie bliscy. Zresztą byli ze sobą 47 lat! Aktor mówił kiedyś, że dostarczał żonie stresów i ma za co bić się w piersi. Przyznawał, że czasem traktował dom jak hotel. Przyjeżdżał z filmowego planu i był jedynie ciałem, bo duchem cały czas myślał o roli. Ale mówił też, że „miłość przekreśla wszystkie trudne chwile i pozwala odnowić, zapomnieć. Dać szansę”. I dodawał: „Oprócz miłości łączy nas też wielka przyjaźń (...). Staramy się nie tracić urody i kondycji. Dbamy o siebie - dla siebie". Czasem żona zarzucała mu, że to ona jest mężczyzną w tym związku, szczególnie jeśli chodziło o wychowanie syna. Kiedy w 2011 roku Urszula Zelnik doznała rozległego wylewu, bardzo oddanie się nią opiekował. Wymagała rehabilitacji, którą on zapewniał jej, jak tylko mógł. Praktycznie wycofał się z życia zawodowego, by móc poświęcić cały czas żonie. Przejął wszystkie domowe obowiązki. Niestety Urszula Zelnik zmarła w 2014 roku... Czytaj także: Olena Leonenko-Głowacka o Januszu Głowackim: „Cały czas jest ze mną, czuję go… Moja miłość trwa” Jerzy Zelnik: małżeńskie wzloty i upadki „Mieliśmy swoje wzloty i upadki. Kochaliśmy się, a jednocześnie walczyliśmy ze sobą. Niegdyś zaniedbywałem żonę. Trafiały mi się momenty pozamałżeńskiego zauroczenia. Kilkakrotnie złamałem przysięgę wierności. Czasem wydawało się, że nasze małżeństwo jest na krawędzi rozpadu, ale zawsze była we mnie świadomość, że łączy nas miłość, o którą należy walczyć. Przysięga wobec Boga zobowiązuje. Trzeba uderzyć się w piersi i przyjąć konsekwencje swoich czynów”, opowiadał aktor w wywiadzie dla „Dobrego Tygodnia". Tłumaczył też, że czuje się nadal związany ze swoją żoną, która jest w niebie. „Teraz nie potrzebuję żadnej kobiety. Ten temat mnie nie interesuje. A jak nawet panie do mnie wzdychają, to dzięki temu będą lepiej dotlenione”, mówił. Miłość, wiara, polityka Jerzy Zelnik był nie tylko aktorem, zaangażował się też politycznie. Od 2010 roku popierał „Prawo i Sprawiedliwość”, był w komitecie poparcia Jarosława Kaczyńskiego na prezydenta, a potem Andrzeja Dudy. Był też bardzo zaangażowany w sprawy kościoła i wiary. Mówił wtedy, że chce „głosić rzeczy piękne i prawdziwe”. I uzupełniał: „ludziom miłość kojarzy się z seksem. Mnie kojarzy się z Bogiem i Ojczyzną”. Swoje zaangażowanie tłumaczył „odruchem serca”, który nastąpił po katastrofie smoleńskiej. Jego znajomi dziwili się temu politycznemu zaangażowaniu. Mówili, że Jurek to człowiek „niesamowicie ideowy”, wierzący, ale nie partyjny. W 2016 roku ujawniono dokumenty świadczące o kilkumiesięcznej współpracy Zelnika ze Służbą Bezpieczeństwa. Aktor przeprosił za to osoby, które mógł w ten sposób skrzywdzić i mówił, że traktuje ten epizod w kategoriach błędów młodości. W momencie współpracy miał 20 lat. Wycofał się jednak z polityki, i na pewien czas z aktywnego życia. Pisał scenariusze, reżyserował m.in. spektakl o emisariuszu Janie Karskim („Blizny pamięci” , 2019 rok). W 2020 roku zabrał głos w sprawie Strajku kobiet: „tu można chyba mówić o jakimś odczłowieczeniu tych kobiet. Może jestem bardzo surowy, ale noszę w sobie to bolesne doświadczenie aborcji, z którego nie umiem się wyspowiadać. Do końca życia zapewne będę cierpiał z tego powodu, chociaż księża tłumaczą mi, że już się z tego wielokrotnie wyspowiadałem...”. Podkreślił, że takie kobiety wymagają duchowych rekolekcji, niekoniecznie kościelnych. „Można powiedzieć, że żyjemy w społeczeństwie na różnym poziomie rozwoju. Wiele osób zatrzymało się niestety na poziomie niedouczenia i niedojrzałości. Ich religią jest „daj”, a nie „masz”. I tu jest problem”, tłumaczył w portalu wpolityce. W sierpniu 2021 roku był gościem Horyniec Zdrój Art Festiwal, gdzie zaprezentował spektakl złożony z listów i wierszy Norwida. We wrześniu 2022 roku pojawił się na Wielkim Koncercie Plenerowym “Wrzesień 1939 - Czas Wojny Czas Honoru”. Zobacz też: Zakochani raz i na zawsze: Stanisław Lem i jego żona Barbara. O tej miłości mogłaby powstać piękna powieść Jerzy Zelnik, Sopot 19.06.2017 r. Festiwal "Dwa Teatry - Sopot 2017"
Żona taka, jak Ty - o miłości aktorki Niny Andrycz i premiera Józefa Cyrankiewicza
Jak żyła pierwsza para PRL-u? Ona nie chciała mieć dzieci. On zdradzał ją na potęgę
Dziś pewnie powiedzielibyśmy, że byli power couple czasów wczesnego PRLu. Nina Andrycz - wybitna artystka, aktorka, kobieta z silnym charakterem, absolutnie wyjątkowa, jeśli chodzi o czasy, w których żyła. Chciała i była królową polskiej sceny, jak Helena Modrzejewska. Mówiła, że aktorki nie rodzą dzieci tylko role. Nina Andrycz nie chciała być mamą, nie czuła instynktu macierzyńskiego, dwa razy dokonała aborcji. Za pierwszym razem mąż jej wybaczył, za drugim siedział i płakał, bo – jak wspominała – „wiedział, że ona mu już dziecka nie da”. Józef Cyrankiewicz, pięciokrotny premier Polski, działacz socjalistyczny, sam zdradzał żonę na potęgę, miał romanse m.in. z Ireną Dziedzic i Danutą Szaflarską. Był playboyem i sybarytą. Trudno powiedzieć, że byli szczęśliwym małżeństwem. Pewnie się kochali, ale mieli inne oczekiwania. Byli razem przez 20 lat. Jak to się stało, że aktorka wyszła za partyjnego premiera, jak żyli, dlaczego ostatecznie się rozstali? [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 31.01.2025 r.] Nina Andrycz i Józef Cyrankiewicz: był godny żeby mnie uwielbiać Nina Andrycz i Józef Cyrankiewicz poznali się po wojnie. Ona była wtedy aktorką Teatru Polskiego w Warszawie. Grała w nim przez 70 lat i stworzyła wiele kreacji, m.in. Marii Stuart. Józef Cyrankiewicz zobaczył ją na scenie, a po spektaklu przysłał jej bukiet herbacianych róż, z podpisem JC. Był politykiem, miał duże kontakty, kazał więc sobie przygotować jej dossier. Józef Cyrankiewicz w młodości mógł się podobać, miał dużo czaru, wdzięku, pochodził z dobrej rodziny, w przeciwieństwie do wielu PRL-owskich aparatczyków umiał poruszać się w świecie elity. Ninie Andrycz, czyli Andreczce, jak mówili o niej przyjaciele, spodobał się bardzo jako mężczyzna. Wspominała, że był podobny do amerykańskiego aktora, też łysego, Yula Brynnera. Zaczęli się regularnie spotykać, w końcu stało się jasne, że są w sobie zakochani. Ale Nina Andrycz nie chciała wychodzić za mąż, wiedziała, że będzie się to łączyło z oczekiwaniem macierzyństwa, rodziny. Nie chciała tego, nie pragnęła. Ale kiedy powiedziała Cyrankiewiczowi, że zostanie jego przyjaciółką, żachnął się: „Przyjaciółek to ja miałem dosyć w młodości, a teraz chcę żonę. Taką jak ty”. Przyjęła jego oświadczyny. W jednej z rozmów wspominała: „Uznałam, że był godny, żeby mnie uwielbiać”. Zobacz też: Widzowie pokochali Zofię Czerwińską za kreacje aktorskie. Sama mówiła, że jest aktorką trzech zdań W Alei Róż z Asikiem i Szarusiem W lipcu 1947 roku wzięli ślub. Był sensacją, bo nigdy wcześniej nie było w Polsce takiego mariażu aktorki i polityka. Zamieszkali w luksusowej części Warszawy, przy słynnej Alei Róż 8, w ponad 170-metrowym apartamencie. Lokatorami mieszkania byli też: pies Asik i kot Szaruś. Sąsiadami Konstanty Ildefons Gałczyński, Władysław Broniewski, Antonii Słonimski. Józef Cyrankiewicz nie był miłością życia Andreczki. Jako młoda aktorka, jeszcze przed wojną, zakochała się bez pamięci w Aleksandrze Węgierko, aktorze i swoim wykładowcy w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. Węgierko był piękny, fascynujący, czuły. I bardzo „romansowy”. O jego związku z 19-letnią Niną plotkowało całe środowisko teatralne. Podobno oszalał na jej punkcie, a ona była zakochana po uszy, olśniona ich pokrewieństwem dusz i uczuciem. Zdawała sobie przy tym sprawę, że weszła do trójkąta – Węgierko miał żonę Zofię, z którą nie zamierzał się rozwodzić. Poznały się, któregoś razu Zofia poprosiła ją, by nie niszczyła jej małżeństwa, i ta prośba została uszanowana. Aleksander Węgierko zginął w czasie wojny w niewyjaśnionych okolicznościach. Nina Andrycz do końca życia miała przy sobie jego zdjęcia, jedno na biurku, drugie na stoliku. Różne drogi Józefa i Niny Gdy się spotkali, mieli już za sobą wiele przeżyć. Józef Cyrankiewicz urodził się w 1911 roku. Pochodził z zamożnej inteligenckiej rodziny. Jego dziadek był scenografem teatralnym; ojciec prowadził biuro zajmujące się projektowaniem dróg. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagielońskim. Wbrew prawicowym poglądom ojca-endeka i jego woli stał się socjalistą, należał do PPS-u. Jako młody chłopak był przeciwnikiem jakichkolwiek kontaktów z komunistami. Brał udział w kampanii wrześniowej. Dostał się do niewoli, podczas pobytu w obozie przejściowym poznał Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Słynny kurier z Warszawy wspominał, że w tamtych czasach Cyrankiewicz w ogóle nie przypominał „późniejszego spasionego jak wieprz współwłaściciela Polski Ludowej”. Zobacz też: Bohaterka filmu "Awantura o Basię" oczarowała całą ekipę filmową i widzów przed ekranami. Jak potoczyły się jej losy? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img6wejnV-150b59a.jpg" width="2465" height="1600" alt="Warszawa 1955-57. Premier Jozef Cyrankiewicz z zona Nina Andrycz w ich mieszkaniu.,Image: 428346898, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Wladyslaw Slawny / Forum" title="Premier Jozef Cyrankiewicz z zona" /> W czasie wojny Józef Cyrankiewicz działał w konspiracji, brał udział w próbie odbicia z więzienia słynnego emisariusza Jana Karskiego, trafił do obozu Auschwitz, robiono na nim eksperymenty medyczne. W styczniu 1945 roku przeszedł w marszu śmierci z Auschwitz do obozu koncentracyjnego Mauthausen. Tam jako kancelista doczekał wyzwolenia przez wojska amerykańskie. Po wojnie należał do tej grupy socjalistów, którzy wpisywali się w nowy ustrój i godzili na utworzenie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W każdym razie premierem został w 1947 roku, już przy akceptacji Kremla. Cynik, morowy chłop Był najdłużej urzędujący polskim premierem, w sumie był na tym stanowisku 25 lat. Lubił wystawne imprezy, które organizował w ośrodkach rządowych. Gdy słyszał, że ma się zjawić Władysław Gomułka, szybko reagował. „Ze stołów zniknęły kawior, łosoś i francuski koniak, a pojawiły się kaszanka, ser i kawa zbożowa. Pierwszy sekretarz nie znosił bowiem żadnego luksusu” (cytuję za Stanisław Koper „Kobiety Józefa Cyrankiewicza” dla wp.pl). Nie miejsce tu, by go oceniać jako polityka. Można jedynie przypomnieć, że to on podczas poznańskiego czerwca ’56 wygłosił słynne zdanie, że „kto podniesie rękę na władzę ludową, temu władza rękę odrąbie”. Ale jak pisał Stefan Kisielewski w swoim „Abecadle Kisiela”, po jakimś czasie pojechał do Poznania, do zakładów Cegielskiego i mówił: „ja tu pewnie zostawiłem złe wspomnienie, powiedziałem o tym obcinaniu ręki. No ale wiecie, jakie to były czasy, wiecie, gdzie żyjemy. I tu pokazał ręką na wschód i wtedy ogromne oklaski: „Morowy chłop”, „swój człowiek”. Kisielewski mając premiera Cyrankiewicza za totalnego cynika pisał, że „starał się jakoś wpłynąć tak, żeby go Polacy lubili, nie powiem - kochali, ale żeby go nie powiesili, jak dojdzie co do czego”. Czego wróżka nie powiedziała Ninie Nina Andrycz urodziła się w 1911 roku w Brześciu Litewskim. Jej mama ukończyła instytut dla szlachetnie urodzonych panien. Ojciec był prawnikiem. Kiedy po rewolucji stracili cały majątek, przydała się znajomość języków jej mamy, która pracowała jako tłumaczka. Młodziutkiej Ninie wróżka przepowiedziała długie życie - co się sprawdziło. Żyła 102 lata. Ale nie powiedziała nic o scenie. A Nina zawsze chciała być aktorką, jeszcze jako uczennica zauważyła, że ma nad ludźmi przewagę – kiedy recytuje wiersze, wszyscy jej słuchają. Tymczasem Nina, wbrew woli matki, skończyła szkołę aktorską, zadebiutowała jeszcze przed wojną w słynnym Teatrze na Pohulance w Wilnie. Potem grała w Warszawie, w Teatrze Polskim, gdzie stała się ulubienicą widzów. W czasie wojny pracowała jako kelnerka w słynnej kawiarni „U aktorek” i tam występowała razem m.in. z Mieczysławem Foggiem. Po wojnie wróciła do Teatru Polskiego. Zobacz też: Poznali się na planie Wojny domowej, połączyła ich szczera przyjaźń. Tak wyglądała relacja Krzysztofa Janczara z Elżbietą Góralczyk Czy odwiedzi mnie Pani sama? Kiedy się poznali, Józef Cyrankiewicz był już po rozwodzie z pierwszą żoną, Joanną Munk, siostrą słynnego reżysera Andrzeja Munka. Miał z nią zresztą ślub kościelny, pobrali się w czasie wojny w Krakowie. Jak pisał Stanisław Koper „jest to jedyny znany moment dorosłego życia Cyrankiewicza, który łączy go z Kościołem”. Kiedy zaczął się spotykać z Niną Andrycz, towarzyszył im początkowo przyjaciel aktorki, dziennikarza Zbigniew Mitzner. W końcu premier spytał: „czy kiedykolwiek zechce pani odwiedzić mnie już sama, bez kochanego Zbysia?”. Ona przyglądała się, jak on mieszka, zauważyła np. z uznaniem, że ma dużo książek, słuchała, jak mówi, przyglądała się, jak reaguje. Na początku w ich małżeństwie wszystko wydawało się dobrze układać. Józef Cyrankiewicz miał taką atencję dla żony, że gdy przejeżdżał koło Teatru Polskiego, uchylał kapelusza. Często przyjeżdżał po nią do teatru, czekał za kulisami, prosząc, by nie zwracano na niego uwagi. Nazywał ją pieszczotliwie Pupsicą. Mama mówiła do niej w dzieciństwie Pupsik. Bardzo mu się to spodobało i stosował bardziej „seksualną przeróbkę". Czytaj także: Została pierwszą Nel z "W pustyni i w puszczy". Dla filmu wiele poświęciła, lecz nie chciała być aktorką <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgpPW7Lo-fd07bf3.jpg" width="2470" height="1600" alt="Warszawa 1955-57. Premier Jozef Cyrankiewicz z zona Nina Andrycz w ich mieszkaniu.,Image: 428346955, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Wladyslaw Slawny / Forum" title="Premier Jozef Cyrankiewicz z zona" /> Pierwsza para PRL-u Nina Andrycz zachowała jako aktorka swojej nazwisko. Ale podczas oficjalnych wizyt i podróży występowała jako Andrycz-Cyrankiewicz. Odbyli wspólnie wiele podróży do Chin, Tajlandii, Indii. Przed tą ostatnią dla Niny Andrycz zamówione zostały kreacje w Paryżu, co nie wszystkim się podobało. Aktorkę polubił towarzysz Stalin, chociaż pogardziła wydaną przez niego dla polskiej delegacji kolacją i wróciła do Warszawy, by zagrać w teatrze. Premierowi mogła narobić tym wielu kłopotów, podobno jeden z członków rządowej delegacji zemdlał, gdy dowiedział się o tym afroncie. Ze Stalinem nie było żartów. Ale wódz powiedział tylko: „ta kobieta musi bardzo kochać swoją pracę”, Cyrankiewicz skwapliwie potwierdził, że bardzo. Nina Adnrycz u boku Józefa Cyrankiewicza zażyła luksusów ówczesnego wielkiego świata. Stalin podarował jej futro z norek, które zresztą od razu trafiło do szafy, na stracenie, dla moli. Od Nikity Chruszczowa również otrzymała brązowe futro, a od Mao Tse-Tunga białą etolę, którą bardzo lubiła. Charles de Gaulle zabawiał ją opowieściami o Jacqueline Kennedy. Co może premierowa Podobno Nina Andrycz korzystała ze swojej pozycji. W teatrze dzięki temu, że była żoną premiera, załatwiała sobie główne role. Lubiła grać królowe, wielkie damy, arystokratki. Próbowała niszczyć karierę swojej koleżanki i rywalki, wielkiej aktorki Ireny Eichlerówny. Janusz Głowacki wspominał, że gdy skrytykował rolę Niny Andrycz, o mało nie wyleciał z radia. „Kiedyś napisałem coś złośliwego o Ninie Andrycz w sztuce O'Neilla . No, co będę mówił, wyobrażacie sobie, jak pani Nina zagrała prostą amerykańską farmerkę. Pani Nina była wtedy żoną premiera Cyrankiewicza, no i przyszli do radia jacyś dwaj tajniacy z UOP czy coś tam (prawdopodobnie funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego - przyp. red.). Ale szefową redakcji była Janina Titkow, matka reżysera Andrzeja Titkowa i żona byłego sekretarza KW. I mnie jakoś wybroniła. „Warszawka" sztukę O'Neilla w związku z rolą pani Niny przemianowała na (cytuję za Stanisław Koper, wp.pl) Zobacz także: Córka Daniela Olbrychskiego i Zuzanny Łapickiej unika show biznesu. Wybrała życie za oceanem <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img5lUmwF-7ca5209.jpg" width="2234" height="1600" alt="1950. Kadr z filmu "Warszawska premiera" w rezyserii Jana Rybkowskiego, n/z od lewej: Stanislaw Zelenski, Nina Andrycz.,Image: 428960132, License: Rights-managed, Restrictions: *** Uwaga! Zakaz uzycia w reklamie. Zakaz przetwarzania i fotomontazu. Cena minimalna na publikacje online 50,00 PLN ***, Model Release: no, Credit line: archiwum Filmu / Forum" title="Kadr z filmu "Warszawska premiera"" /> Kiedy praca jest rywalem Józef Cyrankiewicz bardzo chciał mieć rodzinę i dzieci. „I trzeba trafu, że natrafił na taką zołzę jak ja. Oczekiwał przecież żony oddanej, która po zajściu w ciążę urodzi chociaż jedno dziecko, on bardzo tego pragnął, ale ja już wtedy kochałam swoją pracę bardziej niż małżeństwo – prosta sprawa”, mówiła. I to właśnie kwestia posiadania dzieci miała najważniejsze znaczenie dla ich małżeństwie. „Jak za drugim razem szłam na zabieg, moja mama się popłakała. Tłumaczyła mi: „Nie rób tego drugi raz. Z pierwszym zabiegiem się pogodził, ale drugiego ci nie daruje. Bo pokazujesz, że ci na nim nie zależy. Pojechałam na zabieg. Być może wielu z nas pracuje na to, żeby skończyć w samotności. I nie ma co się nad tym rozczulać, trzeba zrozumieć, że może być to cena za prawdziwą samodzielność”, opowiadała w rozmowie z „VIVĄ!”. Swojej decyzji nigdy nie żałowała. Jej mąż jednak nie mógł wybaczyć żonie, że nie chciała założyć z nim rodziny. Rozwiedli się w 1968 roku. Wcześniej ona przypadkiem odkryła jego notes, zobaczyła, że oprócz niej są inne kobiety. Nigdy już nie wyszła za mąż, on ożenił się po raz trzeci z Krystyną Tempską, doktorem nauk medycznych, reumatolożką. Bardzo kochał ją i jej córki, które traktował jak swoje dzieci. Mówiono, że miał zawsze godne żony i dobre kochanki, które nigdy go nie wydały. Zmarł w 1989 roku, tuż przed upadkiem PRL-u. Nina Andrycz zmarła w 2014 roku w wieku 102 lat. Pragnęła, by pochować ją obok Gustawa Holoubka, a na trumnie żeby był napis „Królowa sceny Teatru Polskiego". Miała katolicki pogrzeb, a trumnę z orzecha, pod kolor włosów. Tak, jak pragnęła... Aktualizacja: 11.11.2023
Hanna Lis dwukrotnie mogła poddać się aborcji: „Miałam wskazania medyczne”
„To była wyłącznie moja decyzja”, podkreślała
Hanna Lis jest dumną mamą dwóch córek. Jej dorosłe pociechy przeprowadziły się do Amsterdamu, i to tam mieszkają na co dzień. Teraz dziennikarka poruszyć temat działań holenderskiego Senatu w sprawie aborcji. Przy okazji nawiązała do polskiego prawa w kwestii przerywania ciąży i wyjawiła, że sama w przeszłości musiała stanąć przed trudną decyzją. Zagrożone było jej własne życie… Córki Hanny Lis zamieszkały w Holandii Dziennikarka doczekała się dwójki pociech, które były owocem jej związku z Jackiem Kozińskim. 23-letnia Julia oraz 21-letnia Ania przeprowadziły się do Amsterdamu, za granicą uczą się i pracują. Hanna Lis bardzo tęskni za córkami, ale widuje się z nimi tak często, jak to tylko możliwe. Skutecznie radzą sobie z tęsknotą. „Ostatnio byłyśmy razem przez tydzień w Grecji (...) One bardzo często przyjeżdżają do Polski, ja też do nich jeżdżę, poza tym jesteśmy codziennie na łączach, na szczęście dzisiaj mamy takie narzędzia komunikacji, że widujemy się czy słyszymy codziennie”, opowiadała w niedawnej rozmowie z Plejadą. Hanna Lis, VIVA! 15/2019, VIVA! lipiec 2019 Szczęśliwa mama nie kryje dumy ze swoich córek i jest bardzo zadowolona, że mogą się spełniać i stały się niezależnymi kobietami. Hanna Lis jednak bardzo uważnie śledzi to, co dzieje się w kraju, gdzie mieszkają jej pociechy. Wczoraj na Instagramie poinformowała, że holenderski Senat nie przyjął prawa, które narzuca kobietom obowiązkowy, pięciodniowy „czas do namysłu” przed zabiegiem aborcji. „Odtąd Holenderki będą same decydowały, ile czasu potrzebują, by podjąć decyzję, czy chcą zakończyć ciążę, czy nie. I słusznie, bo nikt nie może uzurpować sobie prawa do bycia władcą czyjegoś sumienia. Zwłaszcza politycy”, pisała prezenterka. Okazuje się, że temat jest jej bardzo bliski. Bowiem sama w przeszłości stanęła przed ciężką decyzją dotyczącą przerwania ciąży. Czytaj także: Aleksandra Domańska zdobyła się na szczerość. Początki macierzyństwa nie były dla niej łatwe… Hanna Lis o aborcji: „To była moja decyzja" W najnowszym wpisie przyznała, że przed laty sama musiała zdecydować, czy poddać się zabiegowi aborcji. Jej życie było zagrożone aż dwa razy. „Zanim ktoś wpadnie na pomysł nazwania mnie "morderczynią" przypomnę, że zawsze otwarcie mówiłam, że sama aborcji nie dokonałam, choć miałam (dwukrotnie) ku temu wskazania medyczne – zagrożenie zdrowia i życia. Ale to była moja decyzja. Wyłącznie moja”, podkreślała. Hanna Lis cieszy się, że jej córki mieszkają w kraju, w którym „nie zmusza się kobiet do rodzenia dzieci z letalnymi wadami płodu” i „nikt nie dyktuje im jak mają żyć”. Wyraziła jednak zawód faktem, że takiego bezpieczeństwa nie zapewniła im ich własna ojczyzna. Dziennikarka bardzo często porusza tematy praw kobiet. W obszernym wpisie przypomniała o wchodzącym w życie rozporządzeniu o cyfrowym Systemie Informacji Medycznej, w którym będą rejestrowane m.in. informacje o ciążach. „Rejestr strachu dla kobiet i rejestr terroru dla lekarzy, którzy po wyroku "Trybunału Konstytucyjnego" de facto już mają związane ręce. Kolejne kobiety umierają, kolejne wpadają w depresję, kolejne mają złamane życie”, podsumowała, podkreślając na koniec, że w Polsce nadal nie ma refundacji leczenia niepłodności metodą in vitro, przez co wiele rodzin traci szansę na zostanie rodzicami. Źródło: Plejada.pl Sprawdź również: Anna Zejdler o ponownym ojcostwie Krzysztofa Ibisza. Jakie relacje ich łączą?
Grażyna Torbicka gorzko o polskiej polityce i rządzie: „Stajemy się strasznym zaściankiem”
„To absolutnie nie jest normalna sytuacja”
Grażyna Torbicka rzadko zabiera głos w sprawie polityki, lecz tym razem postanowiła odnieść się do sytuacji panującej w kraju. Dziennikarka m.in. skrytykowała obecną władzę, wyrażając obawy o to, co będzie dalej. Udzieliła też dosadnej wypowiedzi na temat aborcji: „My nie możemy nikomu niczego zakazać”, stwierdziła. Tak szczera już dawno nie była. Grażyna Torbicka gorzko o polityce i sytuacji w Polsce Grażyna Torbicka przez ponad 30 lat pracowała w Telewizji Polskiej, gdzie prowadziła swój ukochany program „Kocham kino”. Z telewizją pożegnała się na początku 2016 roku, kiedy to prezesem TVP został wybrany Jacek Kurski. Czarem goryczy przelał incydent, a właściwie publicystyczno-propagandowa rozmowa jaka odbyła się na temat filmu „Ida” Pawła Pawlikowskiego. Rozmowa ta została nagrana pod szyldem autorskiego programu Torbickiej. Prezenterka nie miała o niczym pojęcia. „Stwierdziłam, że skoro przestałam mieć wpływ na to, co pokazywane jest w moim programie, to muszę odejść”, wyznała w rozmowie z serwisem „Plejada” Dziennikarka do tej pory stroniła przed wypowiadaniem się w kwestii polityki. Jednak teraz zrobiła wyjątek i w szczerym wywiadzie z Małgorzatą Mielcarek oznajmiła co sądzi o obecnej władzy panującej w Polsce. W programie „Kobiecy punkt widzenia” na antenie TVN24 ze smutkiem stwierdziła, że PiS powoduje w kraju więcej zła niż dobra. „Ja pamiętam dokładnie, kiedy był okres transformacji i mówiło się o pluralizmie politycznym, to było coś fantastycznego. Wydawało nam się, że to jest coś cudownego, że teraz będzie można wysłuchać jednej strony, drugiej strony, będzie można posłuchać trzeciej strony, że poprzez różnorodność możemy być bogatsi”, wspominała minione czasy była gwiazda TVP. Następnie odniosła się do obecnej sytuacji politycznej w Polsce. „Można mieć różne poglądy polityczne i można móc ze sobą współpracować i porozumiewać się, przekonywać się i argumentować swoje racje. [...] Także to absolutnie nie jest normalna sytuacja. Cóż, my jesteśmy podzieleni, to jest wiadome. Musimy się nauczyć siebie nawzajem słuchać, nikt nie mówi, że mamy dążyć i popierać jedną opcję polityczną”, przyznała. Gwiazda zauważyła, że obecnie w Polsce dominuje jedna partia, której rządy czynią wiele zła. „Jest czas dominacji jednej partii, jednych racji, i to w taki sposób absolutnie bezwzględny, który czyni wiele zła”, podkreśliła dziennikarka. Czytaj także: Mąż Grażyny Torbickiej padł ofiarą oszustów. O co chodzi? Grażyna Torbicka, VIVA! maj 2018 rok Grażyna Torbicka o zakazie aborcji Podczas rozmowy został także poruszony wątek zakazu aborcji. Grażyna Torbicka nie ukrywała, że jest zaniepokojona decyzją wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który coraz mocniej ogranicza prawa kobiet. Jeszcze niedawno aborcja w Polsce była dopuszczalna z trzech powodów. Teraz to się zmieniło i jest dopuszczalna tylko w dwóch przypadkach: gdy zagrożone jest życie lub zdrowie matki, lub gdy ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego, czyli gwałtu. To nie uszło uwadze Grażyny Torbickiej, która skomentowała to następującymi słowami: „My nie możemy nikomu niczego zakazać. Musimy uwierzyć kobietom, że one wiedzą najlepiej, co zrobić, jak zrobić, żeby żyć dalej”, stwierdziła. Na koniec dodała, że Polska staje się zaściankiem i wyraziła obawy przed tym, co nastąpi w niedalekiej przyszłości. „Stajemy się strasznym zaściankiem. Nie wiem, co będzie dalej”, podsumowała. Przypomnijmy, że kilka dni temu w sieci pojawił się film nagrany z okazji WOŚP przez Grażynę Torbicką i Dawida Podsiadłę. W materiale wideo ulubieńcy widzów złożyli politykom kąśliwe życzenia. Był to pierwszy raz od dawna, gdy dziennikarka dotknęła tematu polityki... Czytaj także: Grażyna Torbicka i Dawid Podsiadło złożyli nietypowe życzenia. Wyśmiali rząd Grażyna Torbicka, VIVA! maj 2018 rok Grażyna Torbicka, VIVA! 10/2019 rok View Ediplayer on the source website
Nie żyje Alicja Tysiąc. Jej historia poruszyła całą Polskę
Przez lata walczyła o prawo do legalnej i bezpiecznej aborcji
Właśnie dotarła do nas smutna wiadomość o śmierci działaczki społecznej Alicji Tysiąc. Miała 50 lat. Za życia aktywnie walczyła o legalną i bezpieczną aborcję w Polsce, pomagając kobietom z trudnymi doświadczeniami. Samodzielnie wychowała trójkę dzieci, będąc osobą z niepełnosprawnością, gdyż przez decyzję lekarza o niewykonaniu aborcji przy trzecim porodzie niemal straciła wzrok. Następnie przez kilka lat walczyła dla siebie i dzieci o sprawiedliwość i godne życie. Jej historia poruszyła wówczas całą Polskę. Nie żyje Alicja Tysiąc. Przez lata walczyła o sprawiedliwość Informację o śmierci Alicji Tysiąc podał portal PolsatNews.pl, według którego kobieta przez ostatnie kilka dni przebywała w jednym z warszawskich szpitali. Powodem było zakażeniem koronawirusem. Medialne doniesienia potwierdziła posłanka Lewicy Katarzyna Kotula. Jednocześnie dodała, że rodzina i bliscy zmarłej proszą o uszanowanie ich prywatności w tym jakże smutnym czasie. Historia Alicji Tysiąc swego czasu poruszyła całą Polskę. Był rok 2001, kiedy to kobiecie odmówiono zabiegu aborcyjnego. Lekarz stwierdził bowiem, że nie ma powodów, aby przerwać ciążę. Po urodzeniu dziecka Alicja zaczęła tracić wzrok, co skutecznie utrudniało jej sprawowanie opieki nad trójką dzieci oraz zwykłe funkcjonowanie na co dzień. Zdesperowana kobieta złożyła wówczas pozew przeciwko lekarzowi, który stwierdził, że poród przez cesarskie cięcie w żaden sposób nie narazi zdrowia ani życia pacjentki. Walka Alicji Tysiąc o sprawiedliwość była niezwykle długa i wyczerpująca. Dążenie do prawdy kosztowało ją wiele stresów i nerwów. Ostatecznie sprawą zajął się Europejski Trybunał Praw Człowieka, który w 2007 roku stanął po stronie pokrzywdzonej. Wydał on orzeczenie wypłacenia byłej pacjentce 25 tys. euro zadośćuczynienia i 14 tys. euro na pokrycie kosztów sądowych. Czytaj także: Dorota Zawadzka o konsekwencjach zakazu aborcji: „Będziemy mieli samobójstwa kobiet" Alicja Tysiąc, 21.02.2006 rok Alicja Tysiąc, II Kongres Kobiet, Warszawa, 18.06.2010 rok Alicja Tysiąc popierała prawo do legalnej i bezpiecznej aborcji Po wygranej sprawie, Alicja jako punkt honoru postawiła sobie nieść pomoc kobietom, które zmagały się z podobnymi problemami. Rok temu aktywnie uczestniczyła w Strajku Kobiet a następnie jawnie sprzeciwiała się decyzji Trybunału Konstytucyjnego o zaostrzeniu prawa aborcyjnego. „Uczestniczę w strajkach i będę uczestniczyć. Wszystkich zachęcam do tego, żeby brali w nich udział - żeby kobiety wywalczyły swoje prawa, które im się jak najbardziej należą. Te kobiety są pozostawione same sobie, więc musimy o nie walczyć”, podkreślała w rozmowie z portalem Gazeta.pl. Jako kobieta, która sama przeżyła piekło nie mogąc dokonać aborcji, nie mogła przejść obojętnie wobec decyzji rządzących o jeszcze większym ograniczeniu Polkom prawa do legalnej aborcji. „To jest nieludzkie rozwiązanie. Mnie się ten wyrok w głowie nie mieści. Kobiety będą przez to tracić zdrowie, a nawet życie. Cisną mi się na usta jedynie same słowa niecenzuralne. Mnie już odebrano zdrowie, teraz mogą doprowadzić do pogorszenia zdrowia kolejnych tysięcy Polek (...). Nie wyobrażam sobie, żeby kobieta, będąc w ciąży i wiedząc, że płód jest zdeformowany, miała to dziecko urodzić, a później pochować. To jest ogromna trauma. Zrobiłabym wszystko, żeby taką ciążę usunąć. Jak w takim wypadku może wypowiadać się w imieniu wszystkich kobiet osoba, która rządzi. Przecież to jest jakaś kpina”, powiedziała w rozmowie z serwisem Gazeta.pl. Alicja Tysiąc była za tym, aby kobiety mogły same za siebie decydować. W końcu to indywidualna sprawa każdej z nich, a nie rządzących. „Wcześniej były trzy przesłanki do aborcji, ale prawo nie było respektowane - czego najlepszym przykładem jest mój przypadek - więc w gruncie rzeczy ono nic nie znaczyło. Jestem za tym, żeby każda kobieta sama decydowała o swoim ciele i swoim życiu. To sprawa indywidualna, a nie sprawa państwa i rządzących. (...) W 2000 roku za zabieg w podziemiu musiałabym zapłacić 5 tys. złotych. Wtedy to była dla mnie ogromna kwota, która była nierealna do zebrania. Na szczęście teraz istnieje wiele organizacji, które pomagają kobietom. Mamy Aborcyjny Dream Team, Aborcję Bez Granic, Ciocię Basię, Ciocię Czesię i wiele innych”, podkreśliła w tym samym wywiadzie. Rodzinie i bliskim składamy najszczersze wyrazy współczucia. Czytaj także: „Nie zdecydowałabym się na ciążę w Polsce PiS-u”. Hanna Lis ostro komentuje wyrok TK Alicja Tysiąc, II zaprzysiężenie na prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz, 01.12.2010 rok
Paulina Młynarska: „Całe moje życie polega na przekłuwaniu tego naszego balonu hipokryzji”
„Nie toleruję zakłamania, udawactwa”, podkreśla
Tuż po ogłoszeniu wyników w wyborach prezydenckich 2020, w których na kolejną kadencję został wybrany Andrzej Duda, głos zabrała córka polityka, Kinga: „Chciałabym zaapelować o to, aby nikt w naszym kraju nie bał się wyjść z domu. […] Wszyscy jesteśmy równi i wszyscy zasługujemy na szacunek”. Jej słowa wywołały lawinę komentarzy. „Twój tato, Kingo, dla własnej politycznej korzyści zgotował tym ludziom i ich dzieciom horror” — napisała Paulina Młynarska. Pisarka, dziennikarka, joginka i aktywistka zagrzewała Polki do walki po tym, jak Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok w sprawie zaostrzania prawa aborcyjnego. Była równie aktywna podczas Czarnych Protestów. Młynarska od lat walczy również o prawa osób LGBT. „Mam taki defekt, jakąś życiową dysfunkcję, która polega na tym, że nie toleruję zakłamania, udawactwa. Całe moje życie polega na przekłuwaniu tego naszego balonu hipokryzji. Na stawianiu lustra przed paniami Dulskimi, ale też na stawaniu po stronie innych kobiet i mówieniu im w kółko: »Zobaczcie, ile rzeczy mi się nie udało. Ileż razy się potknęłam, wypieprzyłam w piach, dostałam między oczy – ale żyję! I ty też żyj!«. Dużo mnie to kosztuje, ale nie umiem inaczej”, mówiła w zeszłym roku w „Urodzie Życia”. Czytaj też: Poddała się mastektomii, opuściła Polskę. Tak dziś wygląda życie Pauliny Młynarskiej Paulina Młynarska: „Wszystko, co mam, zawdzięczam sobie” Paulina Młynarska urodziła się 15 listopada 1970 roku w Warszawie. Jest córką sławnego artysty kabaretowego, poety, satyryka i kompozytora Wojciecha Młynarskiego, siostrą dziennikarki Agaty i muzyka Jana. Pierwsze kroki w show-biznesie stawiała jako aktorka. Zadebiutowała na wielkim ekranie w 1986 roku. Wcieliła się wówczas w rolę Aliny w filmie „Kronika wypadków miłosnych” w reżyserii Andrzeja Wajdy. Dopiero w 2019 roku wyznała, że filmowcy odurzyli ją alkoholem i środkami uspokajającymi, a Wajda kazał jej – czternastoletniej – grać odważną scenę erotyczną. „Nigdy nie usłyszałam od niego słowa »przepraszam«” — mówiła w „Vivie!”. Kiedy ośmieliła się skrytykować mistrza, spotkała się z ostracyzmem. Występ w „Kronice…” przypłaciła depresją. Jej walka z chorobą trwała bardzo długo. Wielokrotnie podkreślała, że terapia uratowała jej życie. W domu rodzinnym też nie było jej łatwo. Przez chorobę psychiczną jej ojca cierpieli wszyscy domownicy. Gdy miała zaledwie 16 lat, wyjechała do Francji. Tam, aby zarobić na utrzymanie, zagrała m.in. w serialu erotycznym „Różowa seria”. Jeszcze przed maturą porzuciła liceum i marzenia o studiach. „Niezależność od rodziny była dla mnie najważniejsza i tak jest do dziś, choć (o ironio!) nieustannie słyszę, że wszystko jej właśnie zawdzięczam. Wszystko zawdzięczam wyłącznie sobie. Ale nie mam wykształcenia, mam tylko doświadczenie. […] Jest mi przykro, kiedy czytam o sobie, że jestem półgłówkiem, bo nie mam papierów”, pisała na Facebooku. Grała w filmach, teatrze, rozwijała warsztat dziennikarski. Ma na koncie 11 książek oraz niezliczoną liczbę felietonów i artykułów. Była czterokrotnie zamężna. „Nie jest tajemnicą, że kilkakrotnie wychodziłam za mąż i że żadne z moich małżeństw nie przetrwało próby czasu. Jednak ten, kto mnie zna osobiście, wie, że w ogólnym rozrachunku to raczej moi mężowie mieli pecha, że trafili na mnie” — możemy przeczytać w jej książce „Jeszcze czego!”. Bez żalu kończyła związki, gdy w grę zaczęły wchodzić narkotyki, alkohol, zdrady, humory, sceny zazdrości czy wymuszanie seksu. „Bywałam frajerką, ale nie ofiarą. Jestem na to zbyt silna psychicznie. Popłaczę, pojęczę, otrzepię się i żyję dalej. [...] Mężczyźni, których sobie dobierałam, świetnie się nadawali na moich kumpli albo kochanków, ale na mężów kompletnie nie” — przyznała w tej samej książce. Czytaj także: Paulina Młynarska poddała się mastektomii, dziś mierzy się z hejtem: „Przepłakałam całą noc” Paulina Młynarska, sesja dla magazynu VIVA!, sierpień 2016 Paulina Młynarska: spełniona matka i kobieta Mieszkała m.in. w Warszawie, Paryżu i Kościelisku. W 2018 roku spełniła swoje marzenie i zamieszkała w niewielkiej wiosce na Krecie, nieopodal miasta Chania. To tam Paulina Młynarska prowadzi własne studio jogi i pisze książki. Mieszka sama, ale nie czuje się samotna. „To nie jest tak, że kiedy jest mi samotnie, to nie potrafię sobie czegoś zorganizować! Ale mówiąc serio, jeśli pytając o samotność, pytasz mnie o związek, to mogę powiedzieć, że nie jest moim marzeniem zakładanie żadnego stada. Oczywiście nie wiem, co będzie w przyszłości. Na razie czuję, że już wyrobiłam normę nawet za kilka innych osób. Poza tym chyba nie jestem za bardzo kobietą »na życie«. Jestem bardzo niezależna” — mówiła Sylwii Niemczyk w wywiadzie dla „Urody Życia”. Na Krecie często gości swoją córkę z pierwszego małżeństwa Alicję i jej żonę. „Wiedziałam, że kimkolwiek będzie w przyszłości moja córka, będę ją wspierać i będę bezwarunkowo przy niej. Tak rozumiem słowo rodzina. To jest moja polityka prorodzinna i tylko to. Odkąd Ala jest z Dominiką, uważam, że mam dwie córki. Wspaniałe kobiety” — pisała na Facebooku. Od zawsze Paulina Młynarska wierzy w kobiecą siłę. Jako prezenterka „Miasta kobiet” przeprowadziła setki rozmów z kobietami. Od sześciu lat prowadzi warsztaty #miejscemocy, w których do tej pory wzięło udział ok. 400 kobiet. W marcu 2021 roku poinformowała, że poddała się podwójne mastektomii. Gdy odkryto zmiany morfologiczne w jej organizmie miała do wyboru albo to, albo przyjmowanie do końca życia leków. Dzięki zabiegowi zmniejszyła ryzyko zachorowania na raka aż o 90%. „To jest bardzo trudna decyzja dla każdej kobiety. Zanim się zdecydowałam, konsultowałam to z wieloma lekarzami. Jak podkreślam, to etap, gdy mamy wybór, wybór ścieżki leczenia i walki. Potem rak chwyta nas za łeb i jest za późno”, podkreślała w rozmowie z „Faktem”. Nie bolą jej obraźliwe komentarze na własny temat, choć tych nie brakuje. Wykorzystuje zasięgi w mediach społecznościowych, bo jest zdania, że zabierając głos, ma szansę coś zmienić. „Mam w tej chwili ponad 300 tys. obserwujących na Facebooku i Instagramie. To więcej niż nakład niejednej gazety w Polsce. Kiedy pewne rzeczy się powtarza, nazywa po imieniu, gdy się motywuje ludzi do działania i sprzeciwu, to realnie coś się zmienia. Dożyję upadku patriarchatu. Tak myślę” — podkreślała w rozmowie z nami. Czytaj także: Paulina Młynarska odpowiada Bożenie Dykiel. Mocne słowa dziennikarki
Aleksandra Kwaśniewska o sytuacji Polek: „Zmuszanie kobiet do heroizmu, to jest czyste okrucieństwo”
"Kobiety zostały potraktowane jak inkubatory"
Aleksandra Kwaśniewska od lat tworzy szczęśliwy związek małżeński z muzykiem Kubą Badachem. Ślub wzięli w Kościele Polowym Wojska Polskiego w Warszawie w 2012 roku. Od tego czasu małżonkowie cieszą się każdą wspólnie spędzoną chwilą. Niestety dziennikarka od dłuższego czasu musi mierzyć się z notorycznie powtarzającymi pytaniami o macierzyństwo. Jak na nie reaguje? Co myśli o zaostrzeniu prawa aborcyjnego i rodzeniu chorych dzieci? Padły mocne słowa. Aleksandra Kwaśniewska wierzy w emancypację kobiet Aleksandra Kwaśniewska udzieliła ostatnio szczerego wywiadu portalowi Plejada. Zapytana przez dziennikarza Michała Misiorka, czy wierzy, że nadejdą w końcu takie czasy, w których powiedzenie na głos przez kobietę, że nie chce mieć dzieci, stanie się normą, odpowiedziała twierdząco. „Wierzę. Bo to powinno być normalne. Nie każda kobieta ma przecież naturalny instynkt macierzyński. Nie rozumiem, czemu nadal stygmatyzuje się te, które nie chcą mieć dzieci, czemu wmawia się im, że będą żałowały tej decyzji, że na starość nikt im nie poda tej przysłowiowej szklanki wody. Przecież to są stereotypy. Jest wiele badań, z których wynika, że część matek jest nieszczęśliwa. Zdecydowały się na potomstwo, bo czuły, że tak należy, bo rodzina je naciskała, bo wydawało im się, że może tego pragną, mimo że intuicja podpowiadała im coś innego. Dziś są nieszczęśliwymi matkami, w efekcie, nieszczęśliwych dzieci”, podkreśliła dziennikarka. Jednocześnie przyznała, że ma ogromną nadzieję, że Polki w końcu doświadczą pełnej emancypacji. „Bardzo wierzę w to, że za naszego życia doświadczymy pełnej emancypacji kobiet. Przez ostatnie lata wiele się wydarzyło w tym temacie. Dużo się zmieniło na dobre, ale też, jak dobrze wiemy, są obszary, w których kobietom prawa się odbiera”, stwierdziła. Czytaj także: Aleksandra Kwaśniewska o świadomej bezdzietności kobiet: „Zasmuca poziom braku zrozumienia” Aleksandra Kwaśniewska, VIVA! sierpień 2012 rok Aleksandra Kwaśniewska ostro o zaostrzeniu prawa aborcyjnego Sytuacja kobiet w Polsce z każdym rokiem jest coraz bardziej niepewna. Od Strajku Kobiet, w którym wzięło udział kilkaset tysięcy Polaków protestujących przeciwko zaostrzeniu prawa aborcyjnego na ulicach wielu miast, minął już rok. Prowadząca „Miasto kobiet” również zabrała w tym temacie głos. Dziennikarka nie przebierała w słowach podczas wywiadu. „Bo jest granica podłości, po przekroczeniu której, w moim przekonaniu, nie sposób milczeć. Zmuszanie kobiet do heroizmu, do donaszania martwych ciąż i rodzenia dzieci bez głów, to jest czyste okrucieństwo. To nie jest tak, że nie obchodzą mnie sprawy społeczno-polityczne. Biorę udział w różnych marszach i demonstracjach. Ale nie mam potrzeby tego upubliczniać. Wynika to zapewne z tego, że, choć sama nie mam nic wspólnego z polityką, od dziecka jestem upolityczniana. Mnóstwo nieprzyjemności spotkało mnie w życiu z tego powodu, więc nie mam ochoty sama się w tym kontekście umieszczać. Ale zaostrzenia prawa aborcyjnego nie dało się przemilczeć. Kobiety zostały potraktowane jak inkubatory. Jakby nie miały ani rozumu, ani serca. W jednym z ostatnich odcinków "Miasta kobiet" rozmawiałyśmy z ginekologami-położnikami, o tym, co faktycznie zmienił w ich pracy wyrok Trybunału w sprawie aborcji. Zdanie, które zapadło mi w pamięć, brzmiało: "Zostaliśmy postawieni w sytuacji, w której musimy wybierać czy postąpić legalnie, czy przyzwoicie". To jest chore prawo”, stanowczo przyznała gwiazda. Czy zgadzacie się ze zdaniem Oli Kwaśniewskiej? Czytaj także: Aleksandra Kwaśniewska o macierzyństwie: „Czuję się osamotniona” Aleksandra Kwaśniewska, VIVA! sierpień 2012 rok
Małgorzata Rozenek-Majdan: „Nie widzę sytuacji, w której mogłabym dokonać aborcji”
Mimo że wsparła protest „Ani jednej więcej”, nie wyobraża sobie, że mogłaby dokonać aborcji. Małgorzata Rozenek-Majdan w najnowszym wywiadzie ujawniła swoje stanowisko w sprawie przerwania ciąży. Zwróciła uwagę na osobiste przeżycia i doświadczenia. Małgorzata Rozenek-Majdan o śmierci Izabeli z Pszczyny W ubiegłym tygodniu w całej Polsce odbyły się protesty pod hasłem „Ani jednej więcej”. Powodem ich organizacji była śmierć Izabeli z Pszczyny. Kobieta była w 22. tygodniu ciąży. Trafiła do szpitala. Niestety, zmarła z powodu sepsy. Lekarze nie uratowali jej, ponieważ czekali na obumarcie płodu. Dzień przed śmiercią wysłała do swojej mamy przejmującą wiadomość. „Dziecko waży 485 gramów. Na razie dzięki ustawie aborcyjnej muszę leżeć. I nic nie mogą zrobić. Zaczekają aż umrze lub coś się zacznie, a jeśli nie, to mogę spodziewać się sepsy. Przyspieszyć nie mogą. Musi albo przestać bić serce, albo coś się musi zacząć”, opisywała. Jej historia wstrząsnęła Polską. Zwłaszcza kobietami. Szereg osób znanych, w tym m.in. Małgorzata Rozenek-Majdan dały wyraz oburzeniu w ramach akcji „Ani jednej więcej”. Polegała ona na udostępnieniu w mediach społecznościowych kartki z tym napisem i wzięciu udziału w ogólnopolskich manifestacjach. „Nie umiera ten, kto trwa w sercach i pamięci naszej… Izo z Pszczyny – nie zapomnimy. Z szacunku do ciebie i troski o inne… To mogła być każda z Nas… Ile jeszcze? Co więcej? Co dalej? Nie pozwolimy”, podpisała swoją fotografię gwiazda TVN. O komentarz dotyczący tej sytuacji, zdarzenia i publicznej debaty portal Plejada poprosił właśnie prowadzącą „Projekt Lady”. W gorzkich słowach uderzyła ona w partię sprawującą władzę. Nie potrafiła przy tym ukryć emocji. „To, co wydarzyło się z Izą z Pszczyny jest wyrazem bezduszności i braku zrozumienia osób, które niby o to człowieczeństwo walczą. Ja bardzo często mówiłam o tym, że obecna władza ma zakusy na prawa kobiet, bo to już było oczywiste na etapie odbierania i zabraniania refundacji in vitro”, zauważyła. Czytaj także: Olejnik, Rubik, Rozenek... Gwiazdy wspierają protest #AniJednejWięcej Małgorzata Rozenek-Majdan o aborcji. Dlaczego by się jej nie poddała? W dalszej części dodała, że sama nie poddałaby się zabiegowi aborcji. Dlaczego? Mają na to wpływ przede wszystkim jej osobiste przeżycia i staranie się, by zajść w ciążę. Zaznaczyła jednak, że w protestach chodzi o prawo do wyboru. „Pamiętajmy, że tu nie chodzi o zmuszanie ludzi do tego, żeby dokonywali aborcji. Ja trzy razy zostawałam mamą w wyniku procedury in vitro. W moim światopoglądzie i w moim życiu nie widzę sytuacji, w której mogłabym dokonać aborcji, bo dla mnie cud życia jest tak ciężko wypracowany, jest tak wartościowy, tak ważny i tak święty, że naprawdę trudno by mi było podjąć taką decyzję. Ale sytuacja, w której dziecko nie może żyć dalej, ma umrzeć w cierpieniach, nie wydaje mi się być humanitarne to, żeby utrzymywać jego cierpienie na siłę”, grzmi w rozmowie z serwisem Plejada Małgorzata Rozenek-Majdan. I zwróciła uwagę na sytuację rodziców, którzy opiekują się dziećmi z niepełnosprawnościami oraz poważnymi, nieuleczalnymi lub trudno uleczalnymi chorobami. W jej opinii właśnie im nieść pomoc powinny środowiska pro-life. „Nie mamy rozbudowanego zakresu pomocy instytucjonalnej dla takich rodzin, nie mamy nawet rozbudowanego systemu finansowego dla takich rodzin. Znalezienie niani dla dziecka z ciężkim upośledzeniem graniczy z cudem, jest wręcz niewykonalne. Bardzo wiele z tych dzieci to są dzieci albo leżące, albo tak trudne w opiece, że wiele ośrodków po prostu ich nie przyjmuje. Matkę takiego dziecka zamyka się w czterech ścianach, bo ona bardzo często musi zrezygnować z pracy zawodowej i nie ma wolontariuszy, którzy tam mogliby wykazać się w swojej miłości do człowieka”, zauważa prezenterka. Zgadzasz się z nią? Czytaj także: Małgorzata Rozenek-Majdan szczerze o zmęczeniu. „Nie jesteśmy maszynami”
Maja Hyży poruszająco o utracie ciąży: „wolałam nie rozmawiać z bliskimi o tym”
Piosenkarka szczerze o emocjach i potrzebie ciszy
Na początku września tego roku Maja Hyży ujawniła, że straciła ciążę. „Walcząc o swoich synów, straciłam ciebie. Dziś wielki smutek. Łzy nasze i dzieci. Rozpacz. Każdego dnia pracujemy nad tym, by udźwignąć ten ból”, zwierzyła się piosenkarka. Jej wpis odbił się w mediach szerokim echem. Teraz, w ramach dyskusji, dotyczącej aborcji, powróciła do tego bolesnego tematu... Maja Hyży poroniła. Piosenkarka ujawniła osobisty dramat Ten dramat odcisnął na niej bolesne piętno. Wie, że nigdy się po nim całkowicie nie podniesie. Na początku września na oficjalnych profilach Mai Hyży w mediach społecznościowych pojawił się przejmujący, bardzo osobisty wpis. Wokalistka i mama trójki dzieci zwierzyła się w nim, że straciła ciążę. „Stres. Silne krwawienie. Karetka. Poronienie. Walcząc o swoich synów, straciłam ciebie. Dziś wielki smutek. Łzy nasze i dzieci. Rozpacz. Każdego dnia pracujemy nad tym, by udźwignąć ten ból. Nigdy o tobie nie zapomnimy, bo byłaś/eś naszym marzeniem, ale również nie zapomnę, dlaczego ciebie z nami nie ma, dlaczego cię straciliśmy”, ujawniła. Dzieląc się tą historią chciała dodać otuchy tym kobietom, które mierzyły się lub mierzą z podobną traumą. Do tego tematu powróciła w rozmowie z serwisem Plejada. Postanowiła, w oparciu o swoje przeżycia, doradzić tym kobietom, które doświadczyły utraty ciąży. „Każda kobieta radziłaby sobie zupełnie inaczej po stracie ciąży. Każdy jest inny. Mnie pomagała cisza i samotność. Wolałam nie rozmawiać z bliskimi o tym. Gdy tylko płakałam, Konrad mnie przytulał w ciszy i to było dla mnie całym ukojeniem. Żadna kobieta, która wcześniej nie doświadczyła takiej tragedii, a posiada dzieci, nie spodziewa się, że może ją to dotknąć. Nie jesteśmy niczym chronione, żadna z nas, bez wyjątków”, podkreśla Maja Hyży. Czytaj także: Maja Hyży poroniła: „Walcząc o swoich synów, straciłam Ciebie” Maja Hyży apeluje do kobiet o wzajemne wsparcie W rozmowie z serwisem zaznaczyła, że ujawnienie tego, przez co przeszła, było dla niej oczyszczające. Otrzymała wiele wsparcia, m.in. w wiadomościach, które przysyłały jej fanki. „Po mojej tragedii poczułam, że chcę dać siłę innym kobietom. Chciałam krzyknąć głośno, że każda z nas jest równa, że także mnie, osobę znaną, osobę publiczną może dotknąć coś złego. Otrzymałam masę wiadomości ze wsparciem, ale również masę wiadomości z treściami tragedii, jakie spotkały kobiety. I wtedy poczułam, że mój post jest pewnego rodzaju misją, że może bardziej pomoże innym niż mi. Okazało się, że bardziej ja czuję się potrzebna innym kobietom niż na odwrót. Czułam, że jestem silniejsza od niektórych kobiet i chce te siłę im dać, choć jedną wiadomością wsparcia, choć jednym uśmiechem. I pomogłam”, zapewniła w rozmowie z serwisem Plejada. Dodała jeszcze, że w trakcie ciąży niezwykle istotne są kontrole ginekologiczne oraz poddawanie się regularnym badaniom. „Kontrolowanie ciąży to masa badań, niektórych obowiązkowych, niektórych dodatkowych. Ale pewnych rzeczy nie dowiemy się dzięki nim, jak w moim przypadku. Musimy zawsze z tyłu głowy mieć założenie, że nie jesteśmy niczym chronione i zawsze jest jakieś ryzyko utraty ciąży”, apeluje Maja Hyży. Czytaj także: Maja Hyży o straconej ciąży: „Ta rana może się nigdy nie zagoić”
Aborcja na świecie - gdzie jest legalna?
Zobacz, jak to się kształtuje na mapie świata!
Kolejne protesty polskich kobiet przeciwko orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, który 22 października 2020 roku wydała Julia Przyłębska nie milkną. W myśl jego treści, w Polsce aborcja z powodu uszkodzenia płodu ma być niezgodna z konstytucją. Kobiety ponownie wyszły na ulicę z uwagi na sytuację Izy z Pszczyny, która stała się pierwszą śmiertelną oficjalną ofiarą nowego systemu. Patrząc przez pryzmat całego świata, Polska dołącza do grona trzech krajów europejskich, gdzie prawo aborcyjne jest jednym z najbardziej rygorystycznych – do Malty i Irlandii. Jak sytuacja kształtuje się na całym świecie? ZOBACZ TEŻ: Joanna Koroniewska poruszająco o stracie dziecka: „Przeżywałam to cierpienie 6 cholernych razy” Zakaz aborcji w Salwadorze Jedno z najbardziej restrykcyjnych praw na świecie dotyczących zakazu aborcji obowiązuje w katolickim kraju, jakim jest Salwador. Tam, kobiety nie mogą przerywać ciąży w żadnym przypadku, również jeśli w grę wchodzi gwałt czy życie matki. Za dokonanie nielegalnej aborcji, kobieta może zostać skazana na 8 lat pozbawienia wolności, a skrajne przypadki to nawet oskarżenie o zabójstwo. Wówczas wyrok zwiększany jest nawet do 50 lat. Wyjątkowy przykład Irlandii Jeszcze 3 lata temu prawo w Irlandii Północnej było niezwykle rygorystyczne względem aborcji. W 2018 roku obywatele tego kraju głosowali w referendum za zniesieniem 8. poprawki irlandzkiej konstytucji, który zrównywał życie płodu z życiem kobiety w ciąży. Przełomowy okazał się w tym kraju przypadek Savity Halpanavaar, która po urodzeniu martwego dziecka zapadła w śpiączkę i następnie zmarła. Wcześniej, lekarze zdiagnozowali u płodu poważne wady genetyczne, które potwierdziły, że dziecko urodzi się martwe. Nikt jednak nie wykonał kobiecie aborcji, mimo próśb z jej strony. CZYTAJ TEŻ: Maffashion smutno po śmierci 30-latki z Pszczyny: „Wolę, by mój syn był jedynakiem, niż sierotą” Zgodnie z prawem przyjętym po referendum, Irlandia Północna zezwala na przeprowadzenie aborcji w przypadkach, gdy istnieje zagrożenie życia lub poważnego uszczerbku na zdrowiu kobiety w ciąży. Gdzie w Europie aborcja jest całkowicie nielegalna? Do krajów, które całkowicie zdelegalizowały aborcję należą między innymi Andora, Malta, San Marino i Watykan. W Irlandii dozwolona jest jedynie w przypadku zagrożenia życia kobiety. W innych krajach przepisy te są dość mocno zliberalizowane. Aborcja na Bliskim Wschodzie Okazuje się, że kraje Bliskiego Wschodu, chociaż do aborcji podchodzą negatywnie, nigdzie całkowicie jej nie zakazują. Islam jako religia dopuszcza aborcję, ale w konkretnych przypadkach. W Iranie obowiązuje 51 specjalnych powodów, dla których kobieta ma prawo przerwać ciążę. Na liberalizm na Bliskim Wschodzie stawia Turcja, gdzie do 10 tygodnia ciąży można dokonać aborcji na tak zwane życzenie. Jeśli kobieta jest mężatką, konieczna jest zgoda mężczyzny. Zgodnie z interpretacją Koranu i w zależności od kraju, płód otrzymuję duszę po 120, 90 lub 40 dniach od poczęcia. Do tego czasu, chociaż nienawistna Bogu, aborcja jest dopuszczana.
Mateusz Morawiecki komentuje słowa Anny Lewandowskiej o aborcji, po czym usuwa komentarz
Słowa Lewandowskiej o aborcji nie przypadły do gustu premierowi
Anna Lewandowska ostatnio zabrała głos w sprawie aborcji i jasno określiła swoje poglądy na ten temat. Jej wypowiedź postanowił skomentować sam szef rządu Mateusz Morawiecki. Wpis premiera po godzinie nagle został usunięty z portalu społecznościowego. Co napisał polityk? Anna Lewandowska zabiera głos w sprawie aborcji Anna Lewandowska niedawno udzieliła wywiadu tygodnikowi „Wprost”, w którym zabrała głos na temat aborcji. Przyznała, że jest osobą wierzącą i nie zdecydowałaby się na zabieg aborcyjny, ale szanuje zdanie innych. Jednocześnie przywołała w wywiadzie historię swojej cioci, Stanisławy Leszczyńskiej, która w obozie Auschwitz odebrała 3 tys porodów. Z tego właśnie powodu nie byłaby w stanie dokonać aborcji. „Jestem osobą wierzącą, moja mama nakręciła film o Stanisławie Leszczyńskiej, której dr Mengele kazał w Auschwitz zabijać każde nowo narodzone dziecko. A ona w obozie była aniołem dla matek, odebrała 3 tys. porodów. To jest przecież nasza rodzina. Ciocia mojej mamy. Dlatego sama nie zdecydowałabym się na aborcję. Ale szanuję to, że ktoś może mieć inne zdanie”, oznajmiła Anna Lewandowska w rozmowie z tygodnikiem „Wprost”. Czytaj także: Anna Lewandowska: „Dzięki temu, że byłam w bardzo dobrej kondycji udało mi się w przetrwać pierwszy poród” Mateusz Morawiecki komentuje słowa Anny Lewandowskiej o aborcji Fragmenty wywiadu z Anną Lewandowską na swojej stronie przytoczył tygodnik „Do Rzeczy”. Artykuł pt. „Lewandowska: Jestem osobą wierzącą. Nie zdecydowałabym się na aborcję” został umieszczony również na platformie Facebook. Wypowiedź trenerki fitness wywołała istną burzę wśród internautów, którzy zawzięcie dyskutowali o decyzji żony piłkarza. Co ciekawe, słowa żony Roberta Lewandowskiego postanowił skomentować sam premier RP Mateusz Morawiecki. „To nie jest (tylko) kwestia bycia wierzącym – to jest po prostu etyczne podejście do ludzkiego życia”, napisał premier. Komentarz polityka momentalnie zgromadził ponad 2 tys reakcji. Godzinę od publikacji posta został jednak usunięty. Obecnie na próżno szukać słów premiera na Facebooku... Czy zgadzacie się ze słowami premiera Mateusza Morawieckiego? Czytaj także: Anna Lewandowska podzieliła się z fanami cudowną wiadomością! Mateusz Morawiecki na szczycie V4, Budapeszt, 04.11.2021 rok
Dziś Międzynarodowy Dzień Feministek! Co oznacza słowo, z którym utożsamia się wiele kobiet?
Feministka – z czym kojarzy Wam się to słowo? Kim jest osoba utożsamiająca się w tym określeniem? Wszyscy je znają, jednak nie każdy wie dokładnie, co sobą reprezentuje. Paulina Klepacz i Karolina Cwalina w swojej serii rozmów na YouTube #GirlsTalk dokładnie wyjaśniają tak popularne w ostatnich latach pojęcie dotyczące kobiet. ZOBACZ TEŻ: Olejnik, Rubik, Rozenek... Gwiazdy wspierają protest #AniJednejWięcej Feministka – kto to jest? Feminizm to ruch społeczny, którego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa femina i oznacza po prostu kobietę. Feministki, a więc kobiety reprezentujące ten ruch mają wspólny cel – utrzymanie równości płci pod względem politycznym, ekonomicznym, osobistym i społecznym. Organizacje feministyczne na świecie walczą o to, aby w żadnym wypadku nie pozbawiać kobiet praw, które należą im się tak samo, jak mężczyznom. Mają więc możliwość edukacji, posiadania własności, odpowiedniego wynagrodzenia, praw w małżeństwie czy urlopu macierzyńskiego. Dodatkowo, feministki walczą również o dostęp do legalnej aborcji, edukacji seksualnej, ochrony przed przemocą domową, molestowaniem oraz gwałtem. CZYTAJ WIĘCEJ: Joanna Koroniewska poruszająco o stracie dziecka: „Przeżywałam to cierpienie 6 cholernych razy” Feministki w Polsce Stereotypów doświadczyła z pewnością każda feministka. Mówi się o nich, że marzą o świecie bez mężczyzn, nie noszą biustonoszy, chcą aborcji w każdej sytuacji, a nawet, że zapuszczają wąsy. Nie wszystkie kobiety walczą jednak w ten sposób. Wykorzystują one narzędzia, które nie są orężem fizycznym. Piórem walczą Hanna Bakuła, Małgorzata Domagalik, Kinga Dunin czy Bożena Umińska. Politycznie kobietom nie pozwolą zginąć Izabela Jaruga-Nowacka, Dorota Kemptka i Barbara Nowacka. W środowisku akademickim doskonale radzą sobie Joanna Bator, Bożena Chołuj czy Anna Titkow. Jak to wyglądało w przeszłości? Zdecydowanie prekursorką feminizmu w Polsce była pisarka Maria Konopnica. Walczyła ze stereotypami i nie bała się porzucić swojego męża, wychowując samotnie szóstkę swoich dzieci. Przez swój ostry język, często poddawana była cenzurze i krytyce opinii publicznej. Do rozpowszechnienia feministycznego ruchu w Polsce przyczyniły się również Eliza Orzeszkowa, Zofia Nałkowska, Irena Krzywicka, Maria Janion i Kazimiera Szczuka. O feministkach na kanale #GirlsTalk Karolina Cwalina-Stępniak prowadzi internetowy show #GirlsTalk, gdzie w najnowszym odcinku wraz z Pauliną Klepacz opowiedziały o tym, kim jest feministka. Przedstawiły tę kwestię z bardzo kobiecej i psychologicznej strony, skupiając się na celach kobiet, a także ich cechach dominujących. Zachęcamy Was do obejrzenia odcinka, aby jeszcze bardziej zaznajomić się z hasłem Kim jest feministka. View oEmbed on the source website
Anna Lewandowska o aborcji: „Nie zdecydowałabym się, ale szanuje, że...”
Trenerka jasno przedstawiła swoje stanowisko
Anna Lewandowska należy do grona jednej z najpopularniejszych trenerek na Instagramie. Fani cenią ją za jej rady dotyczące iety i zdrowego stylu życia. Rzadko jednak wypowiada się na temat swojego życia prywatnego czy swoich poglądów. Tym razem w rozmowie z tygodnikiem Wprost zrobiła wyjątetek. Poglądy Anny Lewandowskiej Jest jedną z najbardziej wpływowych osób w sieci. Chętnie opowiada o zdrowym żywieniu, treningach czy o tym, jak dbać o swoje zdrowie i samopoczucie. Rzadko zdobywa się jednak na wyzwania dotyczące tematów społecznych. Niedawno Anna Lewandowska zdecydowała się odpowiedzieć na pytanie internautów o wiarę: „Zazwyczaj unikam tych tematów. Ale tak, jesteśmy osobami wierzącymi. Jestem wychowana w religijnym duchu. W tradycyjnej rodzinie, gdzie co niedzielę chodziło się do kościoła. Czasem mama wyganiała mnie na mszę, ja się buntowałam, ale ostatecznie szłam. Cieszę się, że jestem wychowana na religijnym kręgosłupie moralnym”, mówiła Anna Lewandowska w jednym z wywiadów. Teraz odniosła się do obecnej sytuacji kobiet w Polsce. Zobacz: Anna Lewandowska: jak znosi rozłąkę z córkami? Pod jej nieobecność dziewczynki mają wspaniałą opiekę! Anna Lewandowska zapytana dlaczego tak krótko i rzadko komentuje tematy społeczne w Polsce, w rozmowie z tygodnikiem Wprost mówi: „Tak jak w przypadku Strajku Kobiet. Kiedy wybuchły protesty, to napisałam, że politycy nie powinni wkraczać w pewne obszary życia. Jak dodałam ten post, to reakcje były pozytywne, że „Ania wspiera kobiety”, że „Ania udzieliła poparcia”. A dzień później, chociaż nic nowego nie napisałam, było już zupełnie inaczej, że ja się nie utożsamiam, że powinnam była jeszcze bardziej wesprzeć. Nie cofnęłabym swojego ruchu, ale dużo mnie to wtedy nauczyło, jak słowo może być zmieniane, manipulowane”. Anna Lewandowska o aborcji W najnowszym wywiadzie dla tygodnika Wprost Anna Lewandowska odniosła się do tamtej sytuacji. Tym razem w kwestii aborcji Anna Lewandowska przedstawiła jasne stanowisko. Trenerka mówi wprost, że sama by się na ten ruch nie zdecydowała: „Jestem osobą wierzącą, moja mama nakręciła film o Stanisławie Leszczyńskiej, której dr Mengele kazał w Auschwitz zabijać każde nowo narodzone dziecko. A ona w obozie była aniołem dla matek, odebrała 3 tys. porodów. To jest przecież nasza rodzina. Ciocia mojej mamy. Dlatego sama nie zdecydowałabym się na aborcję. Ale szanuję to, że ktoś może mieć inne zdanie”, wyznała. Zobacz: Anna Lewandowska: „Dzięki temu, że byłam w bardzo dobrej kondycji udało mi się w przetrwać pierwszy poród” Niedawno w rozmowie z Gazetą.pl czytając o historii 30-letniej ciężarnej Izy z Pszczyny mówiła wprost: „Naprawdę nie mogę tego zrozumieć, jak w XXI wieku może dochodzić do takiej sytuacji, w której lekarze stoją przed wyborem: życie kobiety albo prokuratura, po czym dodała: „Nikt nie powinien zmuszać kobiety do heroizmu. Jestem osobą wierzącą, w sytuacji próby zapewne nie poddałabym się aborcji. Ale jeśli od tego zależałoby moje życie i przyszłość moich córek? Nie wiem”.
Skandaliczna królowa piękności. Oto niezwykle burzliwa historia życia aktorki Vanessy Williams
W atmosferze hańby została pozbawiona korony Miss Ameryki
Vanessa Williams to uwielbiana aktorka serialowa i filmowa. Jej role w serialach „Brzydula Betty” i „Gotowe na wszystko” oraz filmach „Egzekutor”, „Miłosna samba” czy „Wakacje rodziny Johnsonów” przysporzyły jej wierne grono fanów. Oprócz aktorstwa spełnia się też jako piosenkarka. Nagrała m.in. przebój „Colors Of The Wind” zapowiadający bajkę "Pocahontas". W polskiej wersji językowej piosenkę „Kolorowy wiatr” zaśpiewała sama Edyta Górniak. Pomimo wielu sukcesów na polu zawodowym, życie osobiste amerykańskiej gwiazdy było pasmem nieszczęść. Molestowanie seksualne, aborcja, ataki rasistowskie, czy też haniebne odebranie jej tytułu najpiękniejszej Amerykanki, na dobre zniszczyło reputację młodej artystki. Poznaj wyjątkowo traumatyczne i burzliwe życie Vanessy Williams. Bolesne życie Vanessy Williams Vanessa Williams przyszła na świat 18 marca 1963 roku w nowojorskim Bronxie. Od małego nie miała łatwego życia. Jedną z traum, która odcisnęła spore piętno na psychice młodej dziewczyny było nadużycie na tle seksualnym. Gdy miała zaledwie 10 lat była molestowana przez 18-letnią przyjaciółkę rodziny. „Zdarzyło się to pewnej nocy, kiedy powiedziała do mnie „Chodź tutaj”, zwierzyła się w rozmowie z ABC News, po czym dodała: „Wtedy nie wiedziałam, że było to złe, natomiast wiedziałam, że to nie było w porządku, ponieważ nie miałam nikomu o tym mówić”. W 2014 roku Williams wróciła jeszcze raz wspomnieniami do przykrego incydentu, przyznając, że kiedy była wykorzystywana seksualnie uczęszczała akurat do piątej klasy. „W tak młodym wieku, gdy to się przydarzyło, nagle w Twoim ciele, budzi się seksualność, i to w wieku, w którym nie powinno się jej budzić”, podkreśliła. „Przy niej miałam poczuć się jak dorosła”, powiedziała aktorka o swojej prześladowczyni, która jednocześnie zachęcała ją do palenia papierosów. Gwiazda po latach ujawniła, że trauma spowodowana molestowaniem seksualnym miała wpływ na jej dalsze życie erotyczne. „Myślę, że gdyby tak się nie stało… nie byłoby tego wstydu, który zawsze mnie prześladował. To sprawiło, że stałam się bardziej rozwiązła seksualnie”, przyznała. W 2012 roku Vanessa Williams napisała wspólnie z matką Helen książkę pt. „Nie masz pojęcia”. W publikacji nie bała się wyjawić, że jako nastolatka, będąc w ostatniej klasie liceum dokonała aborcji. To doświadczenie było „straszne, przerażające i po prostu smutne”. Williams szczegółowo opisała moment umówienia się na zabieg w klinice aborcyjnej w celu przerwania ciąży. Zdradziła, że ​​okłamała wtedy swoją matkę, mówiąc jej, że jest na próbie w szkole, kiedy faktycznie przechodziła zabieg. „Nigdy nie powiedziałam mamie bezpośrednio o mojej aborcji, ale miałam wrażenie, że jakoś wiedziała”, napisała Williams w swojej książce. Jej matka Helen, na marginesie dodała, że nie wiedziała wówczas o procedurze. Po upływie lat nie zmieniła zdania, co do aborcji i wciąż opowiada się za wolnym wyborem, jednocześnie identyfikuje się jako katoliczka. „Nadal jestem za wyborem - każda kobieta powinna mieć prawo wyboru tego, co chce zrobić ze swoim ciałem. Nadal też jestem praktykującym katolikiem. Tak, przyznaje się i jestem wdzięczna za możliwość przebaczenia”. Piosenkarka ostatecznie doczekała się czworga dzieci. W rozmowie z „ABC News” w 2012 roku, wyznała, że ciąża jest „najbardziej przerażającą rzeczą, jaka dzieje się w życiu młodej kobiety”. Jak przyznaje w momencie dokonywania aborcji nie była wystarczająco dojrzała, by poradzić sobie z powagą macierzyństwa. „W liceum wiedziałam, że to coś, na co nie byłam przygotowana”, tłumaczyła swoją decyzję o usunięciu nieplanowanej ciąży. Czytaj także: Grace Gummer nie była w stanie uciec przed przeznaczeniem. Kim jest córka Meryl Streep? Vanessa Williams, 01.01.1989 rok Vanessa Williams jako nowa Miss Ameryki padła ofiarą rasizmu 17 września 1983 roku Vanessa Williams dokonała niemożliwego, zostając pierwszą czarnoskórą kobietą, która wygrała konkurs Miss Ameryki. „Zostałam wybrana, ponieważ zasłużyłam na to wyróżnienie”, skomentowała wynik wyborów nowa Miss na łamach gazety „The New York Times”, dodając, że marzyła o występie na Broadwayu przed startem w konkursie. Jednocześnie zauważyła, że ​​relacja z jej zwycięstwa była bardziej skoncentrowana na jej rasie niż na talencie artystycznym. „Zawsze musiałam się bardziej starać w życiu, aby coś osiągnąć, więc to jest normalne”. W rozmowie z magazynem "People" w 1989 roku, wyznała, że niemal natychmiast po wygranej w wyborach Miss Ameryki zaczęła otrzymywać rasistowskie obelgi. „Otrzymywałam nienawistne maile od białych, którzy nienawidzą czarnych ludzi i maile od czarnych, którzy mówili: „Nie jesteś naprawdę czarna, ponieważ nie wyglądasz na czarną”, zdradziła, jednocześnie opisując, jak przeciwnicy cytowali jej „zielone oczy” i „jasną skórę” jako jedyny powód, dla którego wygrała. „Nie podobało mi się, że moje osiągnięcia były negowane z powodu mojego wyglądu. Trudniej było z tym żyć niż z czymkolwiek innym”, stwierdziła. Nienawiść, jakiej doświadczyła Vanessa Williams po wygraniu konkursu Miss Ameryki w 1983 roku była przeogromna. Dochodziło do przerażających gróźb pod adresem kobiety i jej rodziny. W celu zapewnienia bezpieczeństwa nowo wybranej Miss zdecydowano się zaangażować amerykańskie władze. W rozmowie z ABC News w 2015 roku, Williams przypomniała niektóre drastyczne środki ostrożności podjęte w jej imieniu. „Kierowano przeciwko mnie groźby śmierci”, wyjawiła. Podczas pierwszej parady odbywającej się ulicami miasta, czyhali na nią na szczytach budynków strzelcy wyborowi. Gwiazda wyznała, że rodzice nawiązali współpracę z FBI, aby pomóc złagodzić ciężar niebezpieczeństwa, jaki spadł na młodą kobietę. „Moi rodzice byli nie tylko tymi, którzy otrzymywali groźby śmierci i prowadzili dialog z FBI, ale także próbowali pozwolić mi mieć jakąś bezpieczną przystań, abym się nie bała”, podsumowała. Czytaj także: Pamiętasz serialowego Herkulesa? Tak wygląda dziś Kevin Sorbo Vanessa Williams jako Miss America 1984, Atlantic City, 17.09.1983 rok Vanessa Williams, lata 90. Vanessa Williams w wyniku skandalu straciła tytuł najpiękniejszej Amerykanki Seksskandal z udziałem Vanessy Williams rozegrał się niecały rok po wygraniu wyborów Miss Ameryki. Artystka została zmuszona do oddania korony po wygraniu konkursu piękności w 1983 roku. A wszystkiemu winne były jej nagie zdjęcia, do których pozowała w wieku 19 lat dla czasopisma „Penthouse”. Od kiedy fotografie stały się publiczne kariera medialna Vanessy legła w gruzach. W lipcu 1984 roku Williams odkryła, że „​​Penthouse” planuje opublikować jej roznegliżowane zdjęcia, które zrobiła dwa lata wcześniej, pracując jako asystentka fotografa. Co ciekawe, fotograf zapewnił aspirującą do wielkiej sławy modelkę, że zdjęcia te, nigdy nie zostaną opublikowane. Słowa jednak nie dotrzymał. Po dwóch latach, w momencie kiedy Williams zaczęła być coraz bardziej rozpoznawalna, "Penthouse" zapłacił fotografowi za zdjęcia najwyższą kwotę pieniędzy w historii magazynu, po czym jej upublicznił. Williams przyznała później w rozmowie z ABC News, że urzędnicy konkursu dali jej 72 godziny na rezygnację, inaczej cofnęli by jej tytuł. „To było drastyczne przeżycie. To był problem”, opowiadała. Po jej rezygnacji ludzie jeździli pod jej dom, piszczeli i wykrzykiwali różne niecenzuralne słowa. Piosenkarka zdradziła, że skandal jaki wybuchł z jej udziałem naraził ją nie tylko na straty moralne, ale też ogromne straty finansowe. „W sumie straciłam około dwóch milionów dolarów z różnych ofert współpracy, jakie pojawiłyby się na mojej drodze po zakończeniu panowania”. Na szczęście Williams nie poddała się, powstała z popiołów i ponownie stała się znaną postacią publiczną, pozyskując fanów dzięki udanej karierze filmowej i muzycznej, która w efekcie utorowała artystce drogę do jeszcze większego sukcesu w Hollywood. W 2015 roku, ponad 30 lat po tym, jak Vanessa Williams została publicznie upokorzona i pozbawiona korony Miss Ameryki, organizacja konkursów piękności w końcu przeprosiła aktorkę za zachowanie ówczesnych kierowników, którzy wywierali na nią presję, by zrezygnowała z tytułu. Gwiazda pojawiła się ponownie na scenie podczas konkursu Miss Ameryki w 2015 roku, gdzie została oficjalnie przeproszona przez obecnego dyrektora konkursu piękności. „Chociaż nikt z nas obecnych tutaj kierowników nie był wtedy zaangażowany, w imieniu dzisiejszej organizacji chcę przeprosić Ciebie i Twoją matkę, pannę Helen Williams”, oznajmił Sam Haskell dyrektor naczelny konkursu, dodając: „Chcę przeproś za wszystko, co zostało powiedziane lub zrobione, co sprawiło, że poczułeś się mniej wartościowa jako Miss Ameryki, którą jesteś i Miss Ameryki, którą zawsze będziesz”. Po jego słowach na widowni rozległy się gromkie brawa a Vanessa Williams podziękowała Haskellowi za jego słowa. „Tak nieoczekiwane, ale tak piękne”, przyznała, dodając: „Zrobiłam wszystko, co w mojej mocy, podczas mojego panowania jako Miss Ameryki w latach 1983-1984. Jestem zaszczycona, że ​​wróciłam”. Czytaj także: Aktorka i biznesmen skandalista. Salma Hayek i François-Henri Pinault - razem na przekór światu Vanessa Williams, 12.10.2009 rok Vanessa Williams, Waszyngton, 15.11.2017 rok Vanessa Williams trzy razy wychodziła za mąż Vanessa Williams doświadczyła wielu miłości i strat w swoim życiu. W 1987 roku aktorka poślubiła swojego menedżera Ramona Herveya II, który był specjalistą od PR i pomagał Williams w czasie największego kryzysu wizerunkowego związanego z pozbawieniem jej tytułu Miss Ameryki. Para doczekała się troje dzieci Melanie, Jillian i Devina. Po 10. latach małżeństwo dobiegło końca. Jak przyznała piosenkarka: „To była bolesna separacja i bolesny rozwód”. Drugim mężem Vanessy okazał się gracz NBA - Rick Fox. W 1999 roku para powitała na świecie jedyne wspólne dziecko, córkę Sashę. Ich pięcioletnie małżeństwo zakończyło się w 2004 roku, z powodu odległości, jaka dzieliła małżonków. Rick Fox na co dzień grał w drużynie „Los Angeles Lakers” w Los Angeles, zaś Vanessa i dzieci pozostawały na drugim krańcu kraju w Nowym Jorku. „Mąż był w drodze lub w Los Angeles, a po urodzeniu naszej córki zostałam sama na Wschodnim Wybrzeżu. Wychowywałam czworo dzieci i co dwa tygodnie latałam po całym kraju”, powiedziała Williams w wywiadzie dla czasopisma "Glamour" w 2019 roku. Również różnica wieku była istotną przeszkodą. Małżonków dzieliło sześć lat. W 2015 roku Vaneesa Williams ponownie odnalazła miłość. Tym razem poślubiła Jima Skripa, emerytowanego księgowego, którego poznała podczas „zupełnie nieoczekiwanego” spotkania podczas podróży do Egiptu. „Teraz, kiedy jestem w trzecim małżeństwie, zdałam sobie sprawę, że kluczem jest nie oczekiwać, że jedna osoba będzie w stanie zaspokoić każdą potrzebę w życiu tej drugiej”, stwierdziła gwiazda. W 2020 roku, kiedy w Stanach Zjednoczonych wybuchły protesty po bezdusznej śmierci czarnoskórego Amerykanina, George'a Floyda w ramach akcji "Black Lives Matter", Vanessa Williams opowiedziała o strachu, jaki odczuwała o bezpieczeństwo swoich czworga czarnoskórych dzieci. „Jako matka czarnego syna przeprowadzasz tę rozmowę bardzo wcześnie. Kiedy idziesz ulicą z grupą znajomych, zgadnij, kogo wybiorą? Jeśli wszystkie są białymi dzieciakami, a ty jedynym czarnym, zidentyfikują cię. Zapamiętają twoją twarz”. Po śmierci George'a Floyda, aktorka połączyła siły z innymi czarnoskórymi artystami z branży rozrywkowej. Razem założyli grupę wspierającą “Black Theatre United”, której celem jest „pomóc w ochronie czarnych ludzi, czarnych talentów i czarnego życia we wszystkich możliwych formach i orientacjach w teatrze i społecznościach w całym kraju, poprzez aktywizm w dążeniu do sprawiedliwości i równości dla dobra całej ludzkości”. Czytaj także: Winona Ryder i Johnny Depp: to była miłość od pierwszego wejrzenia. Mieli być razem na zawsze Vanessa Williams, Rick Fox, ślub, Nowy Jork, 26.09.1999 rok Melanie Hervey, Vanessa Williams z dziećmi, Jillian Hervey, Devin Hervey, Nowy Jork, 08.06.2005 rok Vanessa Williams, Miami, Floryda, 30.03.2017 rok Vanessa Williams, Dzień Wyzwolenia w USA, Nowy Jork, 19.06.2021 rok
Zaskakujące wyznanie żony ministra PiS o aborcji. Marianna Schreiber szokuje poglądami
"Chyba jest jasne, jaki jest mój stosunek"
Marianna Schreiber zdobyła rozgłos dzięki udziałowi w programie „Top Model”, do którego zgłosiła się bez wiedzy swojego męża, Łukasza Schreiber. Swoim pojawieniem się w show 28-latka wywołała wielkie poruszenie i szybko zyskała medialny rozgłos. Marianna Schreiber w Top Model Żona ministra Prawa i Sprawiedliwości wyznała na antenie TVN-u, że nie powiedziała mężowi o udziale w Top Model, bo najprawdopodobniej zabroniłby jej spełnienia marzenia. "Myślę, że to po prostu przeczy jego spojrzeniu na obraz naszej rodziny", dodała. Mariannie Schreiber nie udało się zakwalifikować do domu modelek, ale mimo że pożegnała się z programem, popularność, którą przyniosło jej modowe show, nieustannie rośnie. W ostatnim czasie żona ministra Prawa i Sprawiedliwości zaskoczyła swoimi poglądami w kwestii aborcji. Czytaj też: Żona obecnego ministra wzięła udział w Top model. Zrobiła to w tajemnicy przed nim Marianna Schreiber o aborcji i LGBT Żona ministra Schreibera została zapytana o zdjęcie z błyskawicą, symbolizującą Strajk Kobiet, które zamieściła w swoich mediach społecznościowych. Okazuje się, że postulaty ruchu i sprzeciwianie się wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego z października 2020 roku jest bliskie poglądom Marianny Schreiber. "Oczywiście, że chcę wspierać kobiety, bo wiem, czego sama potrzebuję i czego sama bym nie chciała" - powiedziała początkująca modelka w rozmowie z "Super Expressem". "Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której byłabym zmuszona urodzić dziecko, które nie przeżyje"- wyznała żona PiS-owskiego ministra z KPRM. "Jeśli ci, którzy dostrzegli ten piorun na zdjęciu, widzą we mnie kobietę, która jest gotowa zawalczyć o siebie i innych to chyba jest jasne, jaki jest mój stosunek do tego ruchu" - dodała Schreiber. Zobacz także: Pierwsza transpłciowa polska posłanka. Jak dzisiaj wygląda życie Anny Grodzkiej? Marząca o karierze modelki 28-latka pojawiła się również w ostatnim czasie na evencie LGBT Film Festival. Swoją obecność podkreśliła również poprzez zapewnienie, że wspiera osoby o odmiennej orientacji. Co na to wszystko mąż 28-latki? Łukasz Schreiber nie skomentował publicznie ostatnich wystąpień żony w mediach, ale ona sama wyznała, że ich małżeństwo przechodzi obecnie trudny czas. Czy powodem problemów pary mogą być medialne wypowiedzi Marianny? Marianna Schreiber, gala otwarcia 12. edycji LGBT Film Festival, Warszawa, 17.09.2021 rok
„Nie zdecydowałabym się na ciążę w Polsce PiS-u”. Hanna Lis ostro komentuje wyrok TK
Dziennikarka nie kryje negatywnych emocji
Nie milkną komentarze po wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który zaostrzył prawo aborcyjne w Polsce. Zgodnie z orzeczeniem, przepis ustawy antyaborcyjnej z 1993 roku, zezwalający na aborcję w przypadku ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu, albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu, jest niezgodny z Konstytucją RP. Decyzja ta, uznana przez wiele osób za niesłuszną, budzi kontrowersje. Swój sprzeciw po raz kolejny dosadnie wyraziła Hanna Lis. View Ediplayer on the source website Hanna Lis uderza w rząd PiS. Wpis na Twitterze Dziennikarka nie kryje emocji, jeśli chodzi o to, co obecnie dzieje się w kraju. „Gdybym dziś miała znów 28 lat, nie zdecydowałabym się na zajście w ciążę w Polsce PiS-u”, przyznała otwarcie na swoim Twitterze. „Inaczej niż prezes Kaczyński i biskupi, nie miałabym tyle odwagi, by urodzić dziecko skazane na smierć, a potem bezradnie patrzeć na jego agonię”, dodała, udostępniając najnowszą okładkę tygodnika Polityka. Gdybym dziś miała znów 28 lat, nie zdecydowałabym się na zajście w ciążę w Polsce PiS-u. Inaczej niż prezes Kaczyński i biskupi, nie mialabym tyle odwagi, by urodzić dziecko skazane na smierć, a potem bezradnie patrzeć na jego agonię. https://t.co/ELQdXuIivv — Hanna Lis (@hanna_lisowa) February 2, 2021 Nie jest to pierwszy raz, kiedy Hanna Lis komentuje orzeczenie TK. „Jestem matką. Bo chciałam nią być. W nieodległych, a jednak zdających się być prehistorycznymi czasach, to Kobiety decydowały o swoim macierzyństwie”, pisała dziennikarka w grudniu zeszłego roku. „Dziś czytam, że lekarka jednej z prywatnych lecznic odmówiła wypisania pacjentce środków antykoncepcyjnych, powołując się na „klauzulę sumienia”. [...] Rozumiem, że ginekolog położnik może, powołując się na klauzulę sumienia, odmówić wykonania aborcji, ale odmowa przepisania antykoncepcji? Serio?”, zwróciła uwagę na problem wielu kobiet. Gdy wyrok opublikowano w Dzienniku Ustaw, również odniosła się do sytuacji kobiet w Polsce. „Od dziś zabroniona jest aborcja w przypadku wad letalnych, a zatem takich które skazują płód na smierć tuż po urodzeniu. Kobiety są od dziś zmuszone rodzić płody bezczaszkowe, bezmózgowe, tak dramatycznie i nieodwracalnie uszkodzone, że każda sekunda ich „życia” jest cierpieniem. Bólem, którego nawet najlepsze leczenie hospicyjne nie jest w stanie uśmierzyć”, skomentowała na swoim Instagramie. „Jestem matką dwóch córek, więc mam prawo i obowiązek, aby w moim i moich dzieci imieniu, zapytać rządzących: jakim prawem skazujecie nas na tortury? Nie macie prawa”, dodała wtedy. Komentujący wpisy dziennikarki są zgodni, że każda kobieta powinna mieć wybór, jeśli chodzi o tak trudne i niewyobrażalnie bolesne decyzje. I trudno temu zaprzeczyć.
Szokujące słowa Katarzyny Grocholi o aborcji: „Żadna kobieta nie żąda, żeby być skrobana”
Katarzyna Grochola ostro skomentowała kontrowersyjny wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji. Oskarża rządzących o działanie na szkodę kobiet, a podporządkowane im media o manipulacje. Pisarka komentuje także obecną sytuację Kościoła w Polsce. Ustawa antyaborcyjna Trybunał Konstytucyjny w październiku zeszłego roku uznał obowiązującą wówczas ustawę antyaborcyjną za niezgodną z konstytucją. Wywołało to liczne protesty w całej Polsce. Pod koniec stycznia opublikowano uzasadnienie wyroku, a następnie sam wyrok. W efekcie zaczęła obowiązywać bardziej rygorystyczna ustawa, zabraniająca usuwanie ciąży w przypadku ciężkich i nieodwracalnych wad płodu. Protestujący znów wyszli na ulice. Pisarka Katarzyna Grochola uznaje konsekwencje decyzji władzy za karygodne. Katarzyna Grochola o aborcji Pisarka w programie ,,Newsroom” w Wp.pl skomentowała konsekwencje, jakie niesie za sobą wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Zdaniem pisarki rządzący działają na szkodę kobiet, a podporządkowane im media dopuszczają się manipulacji. W swoich wypowiedziach zabieg aborcji nazywa ,,skrobanką" i zwraca uwagę na traumy, jakie dotykają kobiety po narodzinach martwego dziecka. Żadna kobieta nie żąda i nie marzy o tym, żeby być skrobana. Natomiast ochrona poczętego dziecka to są badania prenatalne, to jest pomoc kobiecie w podjęciu okropnej decyzji, jeżeli się okazuje, że to coś, co ma serce, nie ma mózgu, nie ma rąk, nie ma nóg, umrze, może umrzeć jej w brzuchu. To jest trauma, której ci ludzie jakoś kompletnie nie rozumieją - mówi pisarka. Aborcja a Kościół Katarzyna Grochola podkreśla także, że kontrowersje wokół prawa aborcyjnego w Polsce działają nie tylko na niekorzyść kobiet, ale również katolicyzmu. Pisarka zaznacza, że w związku z obecną sytuacją coraz więcej osób odwraca się od Kościoła. Moim zdaniem działają na szkodę duchowości, katolicyzmu w Polsce, który zaczyna się chwiać, ponieważ ludzie nie wiedzą, do jakiego kościoła iść, żeby wysłuchać coś mądrego. Zaczyna się walka o dusze, z tym że walka szatana na przykład o moją duszę, ja nie chcę, żeby moja dusza należała do tak złych ludzi, którzy jednocześnie nie kupują 15 milionów szczepionek, bo zapomnieli, albo byli zajęci kupowaniem własnej ziemi, albo byli zajęci hodowaniem zwierząt futerkowych - mówi Grochola, nawiązując przy okazji do biznesów Tadeusza Rydzyka. Zgadzasz się z nią?
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji opublikowany w Dzienniku Ustaw
W październiku zeszłego roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że prawo do aborcji, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu, jest niezgodne z Konstytucją RP. Publikacja orzeczenia w Dzienniku Ustaw miała nastąpić jeszcze w listopadzie, jednak tak się nie stało. Ostatecznie wyrok opublikowano wczoraj w nocy, wkrótce po pojawieniu się uzasadnienia, i oznacza to, że formalnie zaczął obowiązywać. View Ediplayer on the source website Wyrok TK ws. aborcji opublikowany w Dzienniku Ustaw Jak tłumaczy portal TVN24, zgodnie z art. 190 Konstytucji RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego „podlegają niezwłocznemu ogłoszeniu” w organie urzędowym, w którym akt normatywny był ogłoszony, a orzeczenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak TK może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Z orzeczeniem, ogłoszonym przez sędzię Julię Przyłębską 22 października 2020 roku, nie zgodziło się dwóch z piętnastu obecnych na sali sędziów – prof. Leon Kieres i Piotr Pszczółkowski. Zdania odrębne do uzasadnienia wyroku, opublikowanego wczoraj, zgłosiło trzech kolejnych sędziów: Zbigniew Jędrzejewski, Mariusz Muszyński i Jarosław Wyrembak. W uzasadnieniu decyzji TK czytamy między innymi, że „Trybunał podtrzymał stanowisko, że życie ludzkie jest wartością w każdej fazie rozwoju i jako wartość, której źródłem są przepisy konstytucyjne, powinno być chronione przez ustawodawcę, nie tylko w formie przepisów gwarantujących przetrwanie człowieka jako jednostki czysto biologicznej, ale także jako bytu całościowego, dla którego egzystencji niezbędne są również odpowiednie warunki społeczne, bytowe, kulturowe, w całości składające się na istnienie jednostki”, a także, że „w ocenie Trybunału dziecko jeszcze nieurodzone, jako istota ludzka – człowiek, któremu przysługuje przyrodzona i niezbywalna godność, jest podmiotem mającym prawo do życia, zaś system prawny – zgodnie z art. 38 Konstytucji – musi gwarantować należytą ochronę temu centralnemu dobru, bez którego owa podmiotowość zostałaby przekreślona” [za TVN24]. Zobacz też: Ogólnopolski Strajk Kobiet o uzasadnieniu wyroku TK: „Odbieramy to jako totalną potwarz” Zobacz też: Maria Dębska broni praw kobiet Trybunał Konstytucyjny opublikował wyrok ws. aborcji w Dzienniku Ustaw Wyrok TK ws. aborcji w Polsce - co się zmieni? Polska jest krajem, który jeszcze przed wprowadzeniem niemal całkowitego zakazu aborcji, miał pod tym względem jedno z najsurowszych praw w Europie. Orzeczenie TK ostatecznie zmienia ustawę o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży z 1993 roku. Jak dotąd, aborcja była możliwa w trzech przypadkach: gdy jest duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia i/lub zdrowia kobiety, lub gdy ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego, jak gwałt lub kazirodztwo (do 12 tygodnia ciąży). Teraz pozostaną jedynie dwie możliwości. W odpowiedzi na publikację uzasadnienia wyroku TK, w całej Polsce odbyły się protesty organizowane przez Strajk Kobiet. Kolejne planowane są na najbliższe dni. Źródło: TVN24 Protesty po publikacji uzasadnienia wyroku TK, Gdańsk, 27 stycznia 2021 Protesty po publikacji uzasadnienia wyroku TK, Warszawa, 27 stycznia 2021
Barbara Kurdej-Szatan krytykowana za Strajk Kobiet! Aktorka mocno odpowiedziała
W ten sposób rozprawia się z nieprzyjaznymi komentarzami
Odkąd zaczęła angażować się społecznie, regularnie jest atakowana w sieci. Barbara Kurdej-Szatan po raz kolejny została ostro skrytykowana za popieranie Strajku Kobiet. Aktorka nie wytrzymała i krótko, ale stanowczo odpowiedziała, co sądzi o takich komentarzach. A wszystko z powodu wzięcia udziału w koncercie kolęd... Fanka dogryzła Barbarze Kurdej-Szatan za wzięcie udziału w strajku kobiet 22 października 2020 roku Trybunał Konstytucyjny ogłosił, że w Polsce przeprowadzenie aborcji ze względu na trwałe uszkodzenie płodu lub poważne wady genetyczne nie będzie możliwe. To spowodowało w całej Polsce masowe protesty, które objęły zarówno większe miasta, jak i mniejsze miejscowości. Obywatele, w tym tysiące kobiet, sprzeciwiały się tym samym naruszaniu istniejącego od dekad kompromisu aborcyjnego. Wśród tych, którzy mocno zaangażowali się we wspieranie inicjatywy, była Barbara Kurdej-Szatan. Dała temu wyraz m.in. za pośrednictwem mediów społecznościowych, zamieszczając zdjęcie z błyskawicą – symbolem Strajku Kobiet (bo tak nazwano ten ruch społeczny). Udała się również osobiście na manifestację w Warszawie. Są tacy, którzy wypominają to aktorce do tej pory przy każdej możliwej okazji... Nie inaczej było, gdy na profilu zamieściła zdjęcie z mężem Rafałem i córką Hanią w związku z uczestnictwem w kolędowaniu, transmitowanym w telewizji. „Niezwykłą atmosferę Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Mariańskim Porzeczu z 1699 roku możecie znów odczuć i pokolędować wspólnie w Polsat 2 o 18:00. Cały kościół jest w zabytkowych malowidłach, robiących niesamowite wrażenie. Historia i piękno. Zapraszamy”, podpisała fotografię, którą zamieściła w Boże Narodzenie. Niestety, nie wszyscy byli entuzjastycznie nastawieni do gwiazdy i tej inicjatywy z jej udziałem... „Najpierw pioruny, potem kolędy”, stwierdziła kwaśno i złośliwie jedna z fanek. Barbara Kurdej-Szatan odpowiedziała na krytykę fanki Aktorka znana jest ze swojej aktywności w mediach społecznościowych i tego, że nie tylko czyta zamieszczane na swoich profilach komentarze, lecz także chętnie na nie odpowiada. Nie inaczej było i tym razem. Postanowiła krótko i dosadnie odnieść się do słów niezadowolonej internautki... „Ale protestowało mnóstwo kobiet i wierzących, i niewierzących. Nie o wiarę chodziło w proteście, tylko o swoje prawa i próbę ubezwłasnowolnienia”, wytłumaczyła merytorycznie Barbara Kurdej-Szatan. Nie trzeba dodawać, że fani zgodzili się z aktorką i wsparcie okazali, lajkując jej komentarz.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji przygotowany do publikacji
W czwartek, 22 października tego roku, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że prawo do aborcji, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu, jest niezgodne z Konstytucją RP. Jak wynikało z informacji Rządowego Centrum Legislacji, publikacja orzeczenia w Dzienniku Ustaw miała nastąpić najpóźniej 2 listopada, jednak tak się nie stało. Rzecznik rządu tłumaczy, dlaczego i informuje, że do publikacji dojdzie „prędzej czy później”. View Ediplayer on the source website Wyrok TK ws. aborcji: kiedy publikacja w Dzienniku Ustaw? Jak informuje Onet, publikacja orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jest warunkiem jego wejścia w życie. Portal dodaje, że zgodnie z Konstytucją wyroki TK podlegają „niezwłocznemu ogłoszeniu”, a w ostatnich miesiącach trwało to od kilku do kilkunastu dni. Prawdopodobnie plany zmieniły się po oświadczeniu Andrzeja Dudy, który złożył wniosek o zmiany w ustawie aborcyjnej. „Myślę, że teraz, w tej chwili, potrzebny nam jest spokój społeczny wokół tych tematów. [Potrzebna jest] dyskusja i etyków, i prawników, i lekarzy, w jaki sposób uregulować kwestię po wyroku Trybunału”, przekazał rzecznik rządu Piotr Müller, odpowiadając na pytanie stacji Polsat News, czy kwestia publikacji czeka na posiedzenie Sejmu, który ma zająć się projektem, zaproponowanym przez prezydenta. „Wyroku, który – co należy wyraźnie powiedzieć – jest realizacją przepisów konstytucji, bo one regulują kwestię prawnej ochrony życia [...] Prędzej czy później ten wyrok zostanie opublikowany, bo taka jest natura przepisów konstytucyjnych”, dodał polityk. „W tej chwili, tak jak mówiłem, ostudzenie emocji będzie najlepszym rozwiązaniem, jak i debata w parlamencie”, wytłumaczył. Polska jest krajem, który jeszcze przed wprowadzeniem niemal całkowitego zakazu aborcji, miał pod tym względem jedno z najsurowszych praw w Europie. Orzeczenie TK ostatecznie zmienia ustawę o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży z 1993 roku. Jak dotąd, aborcja była możliwa w trzech przypadkach: gdy jest duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia i/lub zdrowia kobiety, lub gdy ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego, jak gwałt lub kazirodztwo (do 12 tygodnia ciąży). Teraz pozostaną jedynie dwie możliwości. Z orzeczeniem, ogłoszonym przez sędzię Julię Przyłębską, nie zgodziło się dwóch z piętnastu obecnych na sali sędziów – prof. Leon Kieres i Piotr Pszczółkowski. Od czwartku w całej Polsce odbywają się protesty. Na ulice wychodzą setki tysięcy osób, sprzeciwiających się wyrokowi TK. Źródło: ONET, W Polityce