Limitowana kolekcja Kinderkraft x BIZUU – sztuka, która zaczyna się od codzienności
W kolekcji Kinderkraft x BIZUU wszystko ma znaczenie – od subtelnego detalu po filozofię, która redefiniuje sposób, w jaki patrzymy na rodzicielstwo. To nie tylko limitowana kolekcja dziecięcych produktów. To moment przełomowy. Nowy rozdział w historii marki, która pewnym krokiem staje na scenie globalnej i zaczyna mówić głośniej – językiem stylu, emocji i świadomych wyborów.
Współpraca z BIZUU, polską marką modową znaną z kobiecej wrażliwości i estetyki, staje się dla Kinderkraft pretekstem do czegoś więcej niż design. Jest manifestem. Podpisem pod nową definicję rodzicielstwa. Kolekcja jest elegancka i funkcjonalna, ale przede wszystkim opowiada historię – o tym, że bycie mamą czy tatą nie musi oznaczać rezygnacji z własnego stylu, ambicji, marzeń. W skład kolekcji wchodzą starannie wyselekcjonowane bestsellery: wózki spacerowe i głębokie, nosidełka oraz rowerki biegowe. To produkty zaprojektowane z myślą o ruchu, mieście, podróży, ale także o estetyce, która harmonijnie współgra z codziennym życiem nowoczesnych rodziców. Wspólnym mianownikiem jest unikalny print stworzony przez BIZUU, który od lat przewijał się w ich kolekcjach — w różnych odsłonach, czasem ledwie zauważalny, czasem grający pierwsze skrzypce. Delikatny, subtelny, z nostalgią retro, ale też z charakterem, który trudno przeoczyć. – Rodzicielstwo to nie tylko obowiązki. To rytm dnia, emocje, sposób, w jaki się czujemy ze sobą i z dzieckiem. Nasza kolekcja to ukłon w stronę tych, którzy nie chcą wybierać między pięknem a funkcjonalnością – dodaje Weronika Pawlińska, Dyrektor Marketingu Kinderkraft, która jest odpowiedzialna za nową strategię marki. Aby oddać ducha kolekcji kampania została sfotografowana na tle pejzaży Sardynii. Turystyczne zatoczki, miejskie zaułki i światło południa stały się tłem dla kolekcji, która łączy funkcjonalność z pięknem codzienności. Nowa filozofia marki Kinderkraft: The art of parenthood Pod hasłem "The art of parenthood" kryje się nie tylko nowa kampania – ale nowa filozofia. Kinderkraft przestaje być jedynie marką, która ułatwia życie rodzicom. Staje się inspirującą, pełną emocji, odważnie komunikującą się marką, która mówi: rodzicielstwo to sztuka. A my jesteśmy tu, by uczynić ją piękniejszą. Nowe pozycjonowanie to odejście od czysto funkcjonalnego myślenia. Kinderkraft mówi dziś językiem stylu, harmonii i pewności siebie. Mówi do rodziców, którzy świadomie wybierają produkty, które pasują do ich życia – i do ich wnętrza. Bo w świecie Kinderkraft... Rodzicielstwo to nie tylko rola. To styl życia. To sztuka. Flagowe produkty kolekcji: spacerówka do samolotu PILOT 2 wózek głęboko-spacerowy NEA 2 terenowa spacerówka MITZY nosidełko HUGGY rowerek biegowy RAPID 2 Marka Kinderkraft, jako część grupy kapitałowej 4kraft, od lat z sukcesem wspiera rodziców na całym świecie, oferując innowacyjne rozwiązania w zakresie produktów dziecięcych takich jak wózki, foteliki, łóżeczka, krzesełka, bujaczki, a nawet rowerki czy hulajnogi. Misją marki jest towarzyszenie rodzicom w wyzwaniach i radościach, jakie niesie ze sobą każdego dnia rodzicielstwo. Łączy nowoczesny design, funkcjonalność i bezpieczeństwo, odpowiadając tym samym na potrzeby tysięcy rodziców. Bliskość, zrozumienie i troska o potrzeby rodzin są wpisane w DNA marki. Każdy produkt powstał z najwyższej klasy materiałów, starannie dobranych, by służyć zarówno rodzicom, jak i dzieciom przez lata. Precyzja wykonania i dbałość o detale to cechy, które wyróżniają kolekcję – od miękkich, przyjaznych skórze tkanin nosidełek, przez wytrzymałe i lekkie stelaże wózków, aż po ergonomiczne kształty rowerków biegowych. Bezpieczeństwo – priorytet Kinderkraft Marka Kinderkraft od lat stawia na bezpieczeństwo jako najwyższą wartość. Produkty z kolekcji spełniają surowe normy europejskie oraz przeszły liczne testy certyfikacyjne. Wózki, nosidełka i rowerki zostały zaprojektowane tak, by zapewniać maksymalną stabilność i ergonomię, minimalizując ryzyko i dając rodzicom pewność podczas aktywności. Zaawansowane systemy zabezpieczeń, wykorzystanie trwałych materiałów oraz troska o każdy detal gwarantują spokojne i bezpieczne chwile spędzone z dzieckiem. Materiał promocyjny marki Kinderkraft
#Macierzyństwo Po Mojemu – Bielenda Group świętuje Dzień Matki
Bielenda Group świętuje tegoroczny Dzień Matki specjalną akcją #MacierzyństwoPoMojemu. Zwraca w niej uwagę na znaczenie równowagi pomiędzy macierzyństwem, a pracą i spełnianiem zawodowych ambicji. W projekcie zrealizowanym przez zespół firmy, wzięły udział mamy zatrudnione w Bielenda Group na różnych stanowiskach.
W inspirującym filmie, przygotowanym w ramach tej akcji, opowiadają o wartościach, które – w pełnieniu najważniejszej roli w życiu – pozwalają im okazywać bezgraniczną miłość i wsparcie, budować trwałe więzi i poczucie bezpieczeństwa, czerpać radość oraz przekazywać swoim dzieciom empatyczne postawy. Wskazują przy tym na wyzwania wynikające z łączenia pracy zawodowej z opieką i wychowywaniem dzieci, podkreślając jednocześnie ogromną satysfakcję, jaka wiąże się ze znalezieniem równowagi pomiędzy tymi dwoma przestrzeniami ich życia. Czym jest więc dla nich szczęśliwe macierzyństwo? – To czułość, emocjonalne okno na świat. Zwykły przytulas, który daje super moce – podkreśla Anna Szewczyk, starszy manager sprzedaży. – To zaufanie do siebie, do dziecka, do intuicji – mówi Sylwia Wójcik, head of professional channel sales. – To kreatywność, sposób na zachowanie własnej pasji i realizacji siebie pomimo licznych obowiązków – inspiruje Magdalena Waszczyszyn, manager ds. kosmetyki profesjonalnej. – To obecność, która zawsze znajduje czas, nawet gdy go nie ma – wskazuje Joanna Ślizowska, brand manager. – To strategia, w której wystarczy wszystko dokładnie zaplanować, żeby nic nie poszło zgodnie z planem – podkreśla Justyna Dziura, key account manager. – To nadzieja, coś więcej niż tylko oczekiwanie. To radość, ekscytacja i odrobina obaw w jednym – akcentuje Adrianna Chwalibogowska, brand & communication manager. – To bliskość mamy i dziecka. To coś więcej niż wspólne chwile. To więź, która nie zna czasu ani odległości – mówi Karolina Waś, marketing manager. – To radość, która przeplata się z codziennością i daje siłę, nawet gdy jest ciężko – podsumowuje Paulina Rusek, opiekun klienta profesjonalnego. Materiał promocyjny marki Bielenda
Nietypowe kalendarze adwentowe dla dzieci - kreatywna alternatywa dla słodyczy
Zabawki edukacyjne, kreatywne niespodzianki, biżuteria i kalendarze książkowe...
Okres świąteczny coraz częściej kojarzy się z adwentowymi kalendarzami pełnymi zaskakujących upominków zamiast tradycyjnych słodyczy. Dla rodziców, którzy chcą zaoferować dzieciom coś więcej niż tylko czekoladki, przygotowaliśmy przegląd niezwykłych propozycji kalendarzy adwentowych, które zapewniają codzienną dawkę zabawy i inspiracji. Oto najciekawsze propozycje, które rozweselą dzieci i wprowadzą je w świąteczny nastrój! ZOBACZ TAKŻE: Najlepsze kalendarze adwentowe dla smakoszy: pyszne odliczanie do świąt 2024! Wyselekcjonowane herbaty, słodkie dżemy czy może najsmaczniejsze czekoladki? Kalendarze adwentowe dla dzieci 2024: najciekawsze opcje bez słodyczy 1. Kalendarz adwentowy National Geographic – zabawka kreatywna Dla małych odkrywców idealnym wyborem będzie kalendarz adwentowy od National Geographic. 24 okienka kryją okazy prawdziwych kamieni szlachetnych, takich jak kwarc różowy, karneol, tygrysie oko, niebieski kalcyt, jaspis i inne... Ostatniego dnia na dzieci czeka wyjątkowa niespodzianka - bryła, z której można samodzielnie wydobyć klejnot! To kalendarz, który angażuje dzieci w naukę i zachęca do rozwijania pasji do przyrody. 2. Kalendarz Adwentowy Mała Szkoła Tańca – Moulin Roty Kalendarz francuskiej marki Moulin Roty, „Mała Szkoła Tańca”, to prawdziwa gratka dla dzieci zakochanych w tańcu i balecie. W pierwszym z 24 okienek znajduje się latarka-projektor, a w kolejnych dyski z bajkami, które będą doskonałą alternatywą do czytania przed snem! 3. Gwiazdka u Niedźwiadka – Książkowy Kalendarz Adwentowy Gwiazdka u Niedźwiadka to wyjątkowy kalendarz z rozkładaną choinką dla małych miłośników książek. Każdy dzień to nowe opowiadanie, które przenosi dzieci do świątecznego świata pełnego magii i przygód. Czytanie stało się wspaniałą tradycją adwentową – codzienna lektura jest idealnym momentem do spędzenia czasu w rodzinnym gronie i stworzenia wyjątkowego rytuału. 4. LEGO City Kalendarz Adwentowy 2024 Dla fanów LEGO propozycja adwentowa od LEGO City to strzał w dziesiątkę! Każde okienko kryje nową figurkę, miniaturowe pojazdy lub elementy do budowania. Z każdym dniem dziecko może tworzyć nowe przygody w swoim miasteczku LEGO. To doskonała alternatywa dla słodyczy, która rozwija kreatywność i zachęca do konstrukcyjnych wyzwań. CZYTAJ TEŻ: Kosmetyczne kalendarze adwentowe dla mężczyzn 2024. To idealny prezent na mikołajki! 5. Hot Wheels – Kalendarze Adwentowe dla fanów zabawek Kalendarze adwentowe Barbie i Hot Wheels to nie tylko klasyczne figurki, ale także akcesoria i dodatki związane z ulubionymi postaciami. Kalendarz Hot Wheels codziennie oferuje nową niespodziankę związaną z motoryzacją. Każdy dzień to nowa przygoda z ulubionymi zabawkami, a każdy prezent oddaje klimat świąt. 6. Meri Meri Kalendarz Adwentowy w walizce Meri Meri zaskakuje nietypowym podejściem do kalendarza adwentowego. We wnętrzu walizki dzieci odkrywają urocze figurki, ozdoby i akcesoria, które zachęcają do tworzenia własnych, świątecznych historii. Estetyczne i starannie wykonane drewniane elementy sprawiają, że ten kalendarz to także piękna dekoracja dziecięcego pokoju. 7. Kalendarz Adwentowy MANGO z biżuterią dla dzieci Kalendarz adwentowy MANGO to wyjątkowa propozycja dla małych elegantek - pełna stylowej biżuterii, która każdego dnia odkrywa przed nimi nowy, wyjątkowy dodatek. Od bransoletek po pierścionki – każdy element kalendarza pozwala poczuć się jak prawdziwa gwiazda. To idealny wybór dla dziewczynek, które pragną odrobiny magii i elegancji, zamieniając oczekiwanie na święta w czas pełen mody i blasku. Który z kalendarzy będzie najlepszym prezentem dla Twojej pociechy? Każdy z nich jest nie tylko alternatywą dla słodkości, ale również okazją do kreatywnej zabawy, rozwoju zainteresowań i wspólnego tworzenia świątecznych wspomnień!
Jak Beyoncé i Jay-Z wychowują dzieci? Oto zasady, które obowiązują w ich domu!
O rozpieszczaniu dzieciaków nie ma mowy…
Gwiazdorska para Beyoncé i Jay-Z wzięła ślub w 2008 roku. W 2012 roku zakochani doczekali się pierwszego dziecka - Blue Ivy. W 2017 roku urodziły im się bliźniaki Rumi i Sir. Dzieci, a szczególnie Blue Ivy, która często pojawia się na czerwonym dywanie, żyją w blasku fleszy. Jednak, chociaż sławna mama chętnie publikuje ich zdjęcia na swoim profilu na Instagramie, to Blue Ivy, Rumi i Sir obowiązują surowe zasady. Ale to nie wszystko Bey i Jay dbają też o to, aby zapewnić dzieciom jak najlepszą edukację i opiekę. Dlatego lista wymagań wobec potencjalnej niani jest też bardzo długa. ZOBACZ TAKŻE: Beyonce pokazała zdjęcie z dziećmi. Blue Ivy i bliźniaki coraz bardziej przypominają słynną mamę Jakie zasady obowiązują w rodzinie Beyoncé i Jaya-Z? Dzieci muszą jeździć z rodzicami w trasy koncertowe. W ten sposób artyści mają cały czas kontakt ze swoimi pociechami. Niestety, szczególnie dla Blue Ivy może być to trudne, bo oznacza rozłąkę z przyjaciółmi. Beyoncé kładzie jednak duży nacisk na głęboką relację z Blue Ivy, Rumi i Sir, a trudno byłoby ją utrzymać na odległość podczas długo trwającej trasy. Knowles i Carter boją się o bezpieczeństwo dzieci, dlatego do szkoły Blu Ivy eskortowana jest przez ochronę. Podobno podczas lekcji towarzyszy jej też dwóch ochroniarzy. Nie zmienia to faktu, że Blu Ivy musi pilnie uważać w szkole. Rodzice oczekują, że będzie mówiła płynnie w kilku językach. Jak donosi Daily Mail, Blu podobno uczy się francuskiego i suahili. Oprócz standardowych lekcji dzieci Bey I Jaya ćwiczą też… pewność siebie. Z tego powodu Blue Ivy ma swojego coacha, który odbywa z nią częste sesje. Lekcje z trenerem polegają na tańcu, śpiewie, rysowaniu i czytaniu książek dla dzieci o pewności siebie.". CZYTAJ TEŻ: To najmodniejsze dziecko show-biznesu? Zobaczcie stylizacje Blue Ivy! Jakie zasady obowiązują nianie dzieci Beyoncé. Tak wygląda dzieciństwo Blue Ivy, Rumie i Sir Beyoncé i Jay-Z to prawdziwe gwiazdy. Z tym statusem wiążą się zarówno przywileje, jak i problemy. Znalezienie zaufanej niani, która będzie dyskretna i jednocześnie doskonała w swoim fachu może nie być proste. Wszystkie kandydatki na nianie muszą podobno przeczytać i podpisać specjalny podręcznik. Taka informacja znalazła się w nieautoryzowanej biografii „Becoming Beyoncé” autorstwa J. Randy Taraborrelli. Przy trójce dzieci Beyoncé i Jay-Z podobno zatrudnili aż sześć niań, a każda z nich ma zarabiać ok. 100 000 dolarów rocznie. Praca nie jest prosta. Nianie zobowiązane są też do podróżowania z rodziną - z jednej strony to na pewno męczące, ale z drugiej musi być niezwykle interesujące. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Beyonce w krytycznych i mocnych słowach opowiedziała o kulturze diet!
Wspaniała wiadomość dla najmłodszych fanów PLAYMOBIL. Popularne postacie Disneya będą wkrótce dostępne w pierwszej licencji w ofercie PLAYMOBIL 1.2.3. dla maluchów.
Już w sierpniu 2023 roku na rynek zabawek trafi sześć zestawów z serii PLAYMOBIL 1.2.3. inspirowanych disneyowskimi bohaterami: Myszką Miki i Minnie, a także Kubusiem Puchatkiem, Tygrysem i Prosiaczkiem.
Wszystkie zestawy PLAYMOBIL 1.2.3, także te na licencji Disneya, tworzą linię produktów aktywnie wspierających rozwój dziecka. Zestawy opierają się na trzech poziomach nauki. Możliwości łączenia zestawów oraz zawarte w nich akcesoria sprawiają, że z każdym kolejnym etapem zabawki stają się coraz bardziej interesujące. Rodzice mogą więc wybrać odpowiednią zabawkę, która będzie wspierać indywidualny rozwój dziecka. Wesoła Myszka Miki Myszka Miki została po raz pierwszy przedstawiona publiczności w 1928 roku. Od tego czas jest znana i rozpoznana na całym świecie jako oficjalny symbol marki Disney. Ten odważny, sprytny i psotny bohater, radzi sobie nawet z największym wyzwaniem. Wraz z przyjaciółmi Myszka Miki przeżywa fantastyczne przygody, w których jej sympatyczna osobowość i empatyczna natura często ratuje sytuację. Nawet, gdy nie wszystko idzie zgodnie z planem Myszka Miki poradzi sobie z każdą przeszkodą. Kubuś Puchatek-Miś którego wszyscy znają Tego misia znają wszyscy. Kubuś Puchatek to obok Myszki Miki jedna z najpopularniejszych bajkowych postaci na świecie. Alan A. Milne napisał swoją znaną książkę podpatrując zabawy swojego synka Krzysia, którego ulubioną przytulanką był pluszowy miś. To właśnie te zabawy dają początek historii o chłopcu imieniem Christopher Robin (w polskim tłumaczeniu pojawia się Krzyś), który mieszka na skraju Stumilowego lasu i wraz ze swoim przyjacielem Kubusiem Puchatkiem przeżywa niesamowite przygody. Inspiracją dla oryginalnego imienia Puchatka Winnie Puuh - była kanadyjska czarna niedźwiedzica Winnipeg, maskotka londyńskiego ogrodu zoologicznego, którą autor często odwiedzał wraz ze swoim synem. Autorką pierwszego i najbardziej znanego polskiego przekładu książki Alana A. Milne'a jest Irena Tuwim. Jej tłumaczenie „Kubuś Puchatek” z oryginału Winnie The Pooh, przeszło do klasyki polskiej literatury dziecięcej. Kubuś Puchatek w swoich przygodach nie stroni od nowych doświadczeń, ale za to wykorzystuje każdą okazję, by dowiedzieć się czegoś nowego o swoim otoczeniu. Lubi zadawać pytania, szukać odpowiedzi i analizować swoje odkrycia. Playmobil 1.2.3- wspaniały początek przygody z Playmobil Zainspirowane postaciami Disneya, urocze zestawy do zabawy PLAYMOBIL pomagają maluchom odkrywać otaczający je świat oraz wspierają je w rozwijaniu nowych umiejętności. Wszystko to zgodnie z ideą radości odkrywania świata Myszki Miki i Kubusia Puchatka, bo przecież ci sympatyczni bohaterowie są wzorem do naśladowania.
Czyli jak powinien działać dobry oczyszczacz powietrza do pokoju dziecka
Zimą spędzamy większość czasu w domach, gdzie powietrze może być nawet kilkukrotnie razy bardziej zanieczyszczone niż na zewnątrz. Szkodliwe cząsteczki smogu i kurz mają wpływ na zdrowie rodziców i dzieci. W okresie grzewczym suche powietrze wymaga również nawilżenia, gdyż wysusza ono nie tylko naszą skórę, ale może również prowadzić do wysuszenia błon śluzowych, a zatem do ich uszkodzenia, co sprzyja powstawaniu infekcji. Niski poziom nawilżenia powietrza może być także przyczyną suchości w gardle i kaszlu. Wielu rodziców zadaje sobie pytanie: jak polepszyć jakość powietrza w pomieszczeniach i jak wspierać dobre samopoczucie dziecka? Zła jakość powietrza Zanieczyszczenia powietrza są globalnym problemem, a ich negatywne oddziaływanie odczuwa każdy z nas, choć niewątpliwie najmocniej mogą one wpływać na stan zdrowia dzieci, seniorów, alergików i astmatyków. Około 40% Polaków ocenia jakość powietrza w Polsce jako złą lub bardzo złą, a 50 proc. twierdzi, że w ostatnich latach jakość powietrza w Polsce uległa pogorszeniu. Nie dziwi więc fakt, że blisko 2/3 z nas bierze pod uwagę wpływ zanieczyszczeń powietrza na zdrowie swoje i swoich bliskich. 23 września 2021 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła bardziej rygorystyczne wytyczne dotyczące zanieczyszczenia powietrza, ostrzegając, że toksyczne cząstki i gazy mogą wpływać na zdrowie ludzkie na niższych poziomach niż wcześniej sądzono. Wytyczne te dotyczą ultradrobnych cząstek, takich jak PM2,5 i PM10, a także dwutlenku azotu (N02), który jest w dużej mierze wytwarzany przez silniki wysokoprężne. W 2019 roku podwyższony poziom pyłu PM 2,5 był przyczyną 43 tys. przedwczesnych zgonów w naszym kraju. Pod względem zanieczyszczenia powietrza benzo(a)pirenem Polska zajmuje 1. miejsce wśród 33. przebadanych krajów europejskich. Z kolei, pod względem średniego stężenia pyłu PM 2,5 zajmujemy czwarte miejsce. Zmiany jakości powietrza na zewnątrz wymagają czasu, ale możemy zadbać o powietrze wewnątrz pomieszczeń już teraz, co jest szczególnie ważne podczas zimniejszych miesięcy, gdy spędzamy znaczną część czasu w domach. I nasze dzieci również. Warto wiedzieć, że do pogorszenia jakości domowego powietrza przyczyniają się nie tylko zanieczyszczenia z zewnątrz, ale również te, które generujemy sami w trakcie wykonywania codziennych czynności, takich jak gotowanie czy sprzątanie. Chemiczne środki czystości, farby i lakiery, odświeżacze powietrza, meble, sprzęt elektroniczny, a nawet dziecięce zabawki, uwalniają zanieczyszczające gazy. W dodatku niskie temperatury zachęcają do podkręcania termostatu oraz używania kominków i pieców opalanych drewnem, powoduje to nie tylko pogorszenie jakości powietrza, ale również jego niebezpieczne przesuszenie. Eksperci marki Dyson ostrzegają, że poziom zanieczyszczenia we własnych domach (zwłaszcza tych nowoczesnych, energooszczędnych, zatem dobrze uszczelnionych) finalnie może być nawet 5-krotnie wyższy niż na zewnątrz. Dlatego zaprojektowano nowy oczyszczacz Dyson Purifier Humidify+Cool Formaldehyde PH04 w taki sposób, żeby całe urządzenie spełniało standard filtracji HEPA. Urządzenie wychwytuje 99,95% cząstek o średnicy nawet do 0,1 mikrona, takich jak alergeny, bakterie, pyłki czy zarodniki pleśni. Dodatkowo niszczy formaldehyd, czyli bezbarwne zanieczyszczenie gazowe, którego cząsteczki są 500 razy mniejsze niż drobinki o średnicy 0,1 mikrona, co czyni je wyjątkowo trudnymi do wychwycenia. Długotrwała ekspozycja na ten trujący gaz stanowi zagrożenie dla zdrowia. Oczyszczacz, łączy w sobie precyzyjny półprzewodnikowy czujnik wykrywający formaldehyd z unikalnym filtrem katalitycznym, który w sposób ciągły zatrzymuje i rozkłada cząsteczki formaldehydu na wodę i dwutlenek węgla. Co ważne, filtr ten regeneruje się samoczynnie, dzięki czemu nigdy nie wymaga wymiany. Oczyszczacz ten posiada też pozytywną opinię Instytutu Matki i Dziecka, więc jest rekomendowany dla rodzin z dziećmi. Więcej na ten temat można przeczytać w opisie produktu na www.epozytywnaopinia.pl Higieniczne nawilżanie powietrza Urządzenie to wykorzystuje do nawilżania oczyszczone powietrze i dodatkowo zapobiega rozwojowi drobnoustrojów w zbiorniku z wodą dzięki technologii UV-C oraz srebrnym pasmom, niszcząc aż 99,9% bakterii obecnych w wodzie. Inżynierowie z firmy Dyson opracowali wysoko refleksyjną rurkę PTFE, która odbija światło UV-C na całej swojej długości. Dzięki temu bakterie są wystawione na działanie tego światła wiele razy, a nie tylko raz, co pozwala skuteczną ich eliminację. W dysk ewaporacyjny wplecione są srebrne pasma o właściwościach biostatycznych, które hamują rozwój bakterii. Woda ze zbiornika jest odparowywana do strumienia powietrza oczyszczonego przez system filtracji 360°. Powietrze jest więc higieniczne nawilżane za pomocą pary wodnej, a nie kropelek wody. Oczyszczacz może higienicznie nawilżać powietrze przez nawet 36 godzin – zbiornik na wodę ma pojemność pięciu litrów, więc nie trzeba go często napełniać, żeby zapewnić ciągłość nawilżania. Dzięki zastosowanej w urządzeniu technologii Dyson Air Multiplier kierującej strumień higienicznie nawilżonego i oczyszczonego powietrza do każdego zakątka pomieszczenia. Rodzice mogą mieć więc pewność, że ich dzieci śpią i bawią się w przyjaznym dla zdrowia środowisku. W trybie nocnym, urządzenie monitoruje i oczyszcza powietrze przy użyciu najcichszych ustawień z przyciemnionym wyświetlaczem, aby nie zakłócać snu domowników.
Zmiany skórne u dziecka – które są normą, a które powinny niepokoić? Jak im zaradzić?
Kluczowa jest tu sprawdzona i bezpieczna pielęgnacja
Pierwsze tygodnie życia dziecka to czas adaptacji do zupełnie nowych, nieznanych mu do tej pory warunków. Na jego delikatnej skórze mogą pojawić się różne zmiany - nie wszystkie muszą zwiastować coś niepokojącego, ale są i takie, które powinny nas skłonić do umówienia wizyty u specjalisty. Nie da się ukryć, że rodziców – zwłaszcza tych, którzy zostali nimi po raz pierwszy – mogą martwić nawet najmniejsze odstępstwa od normy. Nic dziwnego – w końcu chcemy dla maluszka jak najlepiej i martwimy się o jego zdrowie. A delikatna skóra niemowlęcia jest o wiele bardziej podatna na czynniki zewnętrzne i sposób, w jaki o nią dbamy. Dlatego właśnie tak ważne jest jej staranne pielęgnowanie. Może się zdarzyć i tak, że skóra dziecka już w pierwszych dniach życia pokryje się wysypką lub plamkami. Większość z nich nie wygląda groźnie, więc nie ma potrzeby konsultować ich ze specjalistą. Alarm możemy podnieść wtedy, gdy zmiany na skórze nie ustępują pomimo prawidłowej pielęgnacji, występują równolegle z gorączką, katarem lub kaszlem, wysypka jest chropowata w dotyku i przypomina tarkę, a na skórze pojawiają się łuszczące plamy, które swędzą i dziecko zaczyna je drapać. – Jeżeli dochodzi do zaostrzenia zmian należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. U dzieci, zwłaszcza tych małych, zmiany mogą bardzo szybko ulegać zaostrzeniu – radzi prof. dr hab. n. med. Barbara Zegarska, dermatolog i ekspertka marki La Roche-Posay. W pozostałych przypadkach nie trzeba – chociaż oczywiście można – skonsultować się np. z pediatrą. Odwiedzająca mamę i dziecko w jego pierwszym miesiącu życia położna środowiskowa również pomoże naprowadzić pielęgnację skóry na właściwe tory. Co sprzyja powstawaniu zmianom skórnym u dzieci? Najczęstszym powodem zmian skórnych u dzieci jest zły wybór chemii do prania ubranek oraz kosmetyków do pielęgnacji ciała. Większość zmian skórnych spowodowanych jest błędami pielęgnacyjnymi – uważa prof. dr hab. n. med. Barbara Zegarska. – Można tu wymienić m.in. niewłaściwy ubiór dziecka (syntetyczne, nieprzewiewne tkaniny wzmagające potliwość skóry, wełniane materiały mechanicznie drażniące skórę, metalowe zapinki w ubrankach powodujące kontaktowe reakcje alergiczne, za ciasne ubranka), zbyt wysoką temperaturę otoczenia, która powoduje przegrzanie organizmu, używanie kosmetyków przeznaczonych dla osób dorosłych, które drażnią skórę dziecka, zbyt częste (częściej niż raz na dobę) kąpiele, które mogą wysuszać skórę oraz preparaty zawierające środki antyseptyczne mogące wywoływać reakcje kontaktowe o charakterze podrażnienia lub alergicznym – wylicza ekspertka. Zdarza się też oczywiście, że problem jest czysto fizjonomiczny. Wówczas pewne dolegliwości skórne można łagodzić, ale największym sprzymierzeńcem w walce z nimi jest czas. Zmiany skórne u dziecka, które nie są groźne - Skóra małego dziecka powinna być lekko różowa, dobrze napięta i gładka. Należy pamiętać, że do około 3. roku życia nie jest jeszcze w pełni wykształcona. Stosunek powierzchni skóry do masy ciała dziecka jest znacznie większy niż u dorosłego, co powoduje większe parowanie, przegrzanie, wychłodzenie, wchłanianie. Jest bardziej wrażliwa na promieniowanie UV – mówi prof. dr hab. n. med. Barbara Zegarska. Nic zatem dziwnego, że do momentu, aż to się unormuje, możemy u naszej pociechy zaobserwować przeróżne zmiany na ciele. Jak rozpoznać te, które wymagają jedynie starannej pielęgnacji? Oto te najbardziej powszechne: Rumień noworodkowy Przede wszystkim należy pamiętać, że nie zagraża on dziecku. To fizjonomia małego ciałka, którego skóra reaguje w ten sposób na zupełnie nowe dla niego otoczenie. Rumień noworodkowy pojawia się w pierwszych dobach życia i może utrzymywać się nawet do czwartego miesiąca. Objawia się czerwonymi plamami, które najczęściej występują na całym tułowiu. Co ważne – rumień noworodkowy nie sprawia maluchowi dyskomfortu, nie swędzi i nie boli. Łuszczący się naskórek Rodzice bardzo często są przerażeni tym, że skóra noworodka łuszczy się, ale to zupełnie normalna reakcja. W końcu maluch przez kilka miesięcy był otulony wodami płodowymi. Można – ale nie trzeba – nakładać na ciało krem nawilżający i zmiękczający. Przyspieszy to złuszczanie się naskórka, ale nie zaburzy tego procesu. Należy jednak pamiętać o tym, by kosmetyk miał dobry skład. Łojotokowe zapalenie skóry (ciemieniucha) Tłuste włoski, żółta skorupa lub łuski na skórze z pewnością nie brzmią dobrze i nie wyglądają pięknie, ale ciemieniucha ustępuje samoistnie w ciągu kilku miesięcy. Pojawia się najczęściej na głowie, ale może też przenosić się na czoło, brwi, powieki oraz nos. Pod żadnym pozorem nie wolno zdrapywać łusek, ponieważ może to doprowadzić do infekcji. Jedyne, co możemy zrobić, to po kąpieli wyczesywać ciemieniuchę – najpierw pocieramy ostrożnie ręcznikiem, a później używamy szczotki o delikatnym włosiu. Atopowe zapalenie skóry Egzema to coś, co może spędzać sen z powiek. Czerwona i sucha skóra swędzi, a więc maluszek nieustannie drapie się w miejscach występowania plam i zaognia przez to problem. Niestety przyczyny jej powstawania nie do końca są znane, a nasilają się chociażby w przypadku alergii pokarmowych czy na chemię do prania. Przed wprowadzaniem jakichkolwiek produktów kosmetycznych do pielęgnacji, warto skonsultować się z lekarzem. Rodzice mogą być jednak pewni, że w zaleceniach pojawią się emolienty. Należy zwracać uwagę na to, by dziecko nie drapało się w zaczerwienionych miejscach, gdyż może to doprowadzić do popękania skóry, powstawania pęcherzy, a w efekcie infekcji. Prosaki To perłowo-białe krostki, które najczęściej pojawiają się w okolicach nosa, powiek i policzków. Zdarza się jednak, że można je zauważyć również na tułowiu dziecka oraz na głowie. Występują tak naprawdę w każdym wieku, a to dlatego, że przyczyną ich powstawania są płatki martwego naskórka, które gromadzą się w porach i je zatykają. Nie są groźne. Co więcej - tego typu zmiany powinny zagoić się same w ciągu kilku tygodniu lub miesięcy. Potówki Pojawiają się wtedy, gdy dziecku jest za ciepło. Najczęściej występują w zgięciach ciała – przy kolanach, łokciach, pachwinach, na szyi. Nie ma potrzeby panikować, wystarczy jedynie dopasować ubranie dziecka do warunków pogodowych. Dla świeżo upieczonych rodziców może to być początkowo nie lada wyzwanie. Warto monitorować ciepłotę ciała dziecka, dotykając jego karku. Wiosną oraz latem lepiej stosować oddychające materiały – muślin, len, bambus. Jesienią i zimą zaś sprawdzi się dobrej jakości bawełna, ale też wełna merino, która ma właściwości termoregulacji. Trądzik niemowlęcy Małe czerwone lub białe krostki pojawiają się zwykle w okresie noworodkowym, ale mogą utrzymywać się nawet od miesiąca do czterech miesięcy. Występują zwykle na twarzy i pokrywają nos, czoło i policzki. Pod żadnym pozorem nie wolno rozdrapywać i wyciskać tych zmian. Najlepszym sposobem na załagodzenie wyglądu skóry będzie przemywanie jej dwa lub trzy razy dziennie ciepłą, ale zagotowaną wcześniej wodą. Pieluszkowe zapalenie skóry Długotrwały kontakt z moczem i kałem, chusteczki nawilżane z alkoholem, zbyt agresywne kosmetyki – to wszystko może sprawić, że skóra malucha pod pieluszką będzie zaogniona, ciepła w dotyku, a nawet pokryta krostkami. Najskuteczniejszą metodą leczenia pieluszkowego zapalenia skóry jest jak najczęstsze wietrzenie tych okolic. Pediatrzy i położne środowiskowe często polecają mąkę ziemniaczaną do zasypywania pupy. Pomóc może również zmiana pieluch na te bardziej chłonne, ale kluczowe jest możliwie częste przewijanie dziecka. Warto też stosować w domu bawełniane lub bambusowe waciki i ciepłą wodę zamiast chusteczek nawilżanych. Pamiętajmy też o prewencji – jeżeli skóra malucha ma tendencję do tego typu zmian, warto zabezpieczać ją odpowiednimi produktami, które nie zawierają w składzie wysuszających składników. Prof. dr hab. n. med. Barbara Zegarska dorzuciłaby do tej listy jeszcze zapalenie pępka oraz choroby wywołane przez bakterie, wirusy i dermatofity oraz pasożyty. Jakie kosmetyki wybrać do pielęgnacji ciała dziecka? Jeżeli dziecko nie ma żadnych problemów skórnych, nie ma potrzeby częstego i nadmiernego stosowania kosmetyków. Co innego, jeżeli faktycznie zmagamy się z jej suchością i skłonnością do atopii. Wtedy powinniśmy działać od razu. Najlepiej sprawdzą się dermokosmetyki dedykowane wyżej wymienionym problemom i takie, które można stosować już od pierwszych dni życia. Jednymi z nich są dermokosmetyki La Roche-Posay z serii Lipikar, które wspierają równowagę mikrobiomu, natychmiastowo regenerują i przede wszystkim – dają maluszkowi ukojenie. Co więcej, nie tylko dziecko może z nich korzystać! Świetnie poradzą sobie również z problematyczną skórą dorosłych. Krem myjący La Roche-Posay Lipikar Syndet AP+ to jeden z lepszych wyborów, jeżeli chodzi o skórę problematyczną. Nie ma zapachu i delikatnie oczyszcza, a to dlatego, że substancje powierzchniowo-czynne zostały odpowiednio zoptymalizowane. Ponadto żel-krem Lipikar łagodzi swędzenie, wycisza zaognione zmiany i nawilża suche miejsca. Sprawia, że skóra staje się gładka, miękka oraz przyjemna w dotyku. To zasługa masła shea oraz niacynamidu. Nadaje się również do zmiękczania ciemieniuchy, co zdecydowanie ogranicza ilość używanych kosmetyków. Idealnym uzupełnieniem pielęgnacji będzie wprowadzenie do niej balsamu La Roche-Posay Lipikar Baume AP+M, który odbudowuje barierę ochronną skóry. Mikrobiom zachowuje równowagę, co jest kluczowe zwłaszcza dla skóry noworodka i niemowlęcia. Balsam daje natychmiastowe ukojenie oraz redukuje swędzenie. Zapobiega też nawrotom egzemy, dzięki czemu możemy na długo zapomnieć o dyskomforcie, jaki wywołują suchość i swędzenie skóry. Należy jednak pamiętać, aby balsam nakładać raz dziennie. Nie pozostawia tłustego filmu, ani też nie klei się po aplikacji. Zawiera odżywiające masło shea oraz kojący niacynamid i wodę termalną La Roche-Posay. Oba produkty są rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Pediatryczne. Materiał powstał z udziałem marki La Roche-Posay
Mądre podarunki, czyli gry idealne na prezent pod choinkę
Rozwijają wyobraźnię, uczą myślenia strategicznego i pracy zespołowej. Oto nasz wybór
W "Czasie pogardy" Andrzej Sapkowski pisał: "Nie ma bezpiecznych gier. Są tylko gry warte i niewarte świeczki". To nie jest artykuł o książkach, ale właśnie o grach. Tych wartych świeczki. Tych, które rozwijają wyobraźnię i myślenie strategiczne (Szachy Sunnylife, Hlonda6) oraz spostrzegawczość (Cortex Harry Potter, wyd. Rebel). Tych, które jak Avel (wyd. Rebel) uczą gry zespołowej, albo jak Gra dla młodych buntowniczek (wyd. Lucrum Games) pozwalają poznać historię niesamowitych kobiet. Tych, które pozwalają na fantastyczną zabawę (Nogi stonogi XXL i Pędzące żółwie. Wyścig do choinki, wyd. Egmont) i zabierają w świat przygody, historii, rozrywki. A przede wszystkim są tym, przy czym całe rodziny mogą spędzić długie zimowe wieczory.
„Macierzyństwo nie jest obowiązkiem” - Agnieszka Hyży szczerze o byciu matką
Gwiazda zdradza, jak trudno jej było spełnić marzenie o dziecku…
Bohaterka okładki najnowszego numeru magazynu „VIVA!Mama” Agnieszka Hyży to spełniona zawodowo dziennikarka i prezenterka telewizyjna, która od lat jest w szczęśliwym związku z Grzegorzem Hyżym. Gwiazda niedawno została po raz drugi mamą. Jak patrzy na macierzyństwo? ZOBACZ TEŻ: Agnieszka Hyży szczerze o trudach macierzyństwa: „Nie jest lekko. Początki były nawet łatwiejsze niż teraz” Agnieszka Hyży o macierzyństwie „Rodzenie dzieci nie jest obowiązkiem, nie jest przymusem. W dzisiejszych czasach powiedziałabym, że jest nawet pewnego rodzaju przywilejem i darem”, wyznała przed kamerą VIVY!.pl mama dwójki dzieci. Hyży dobrze wie, co oznacza strata ciąży i jak trudna potrafi być droga do macierzyństwa. Zobacz nasz wywiad wideo z Agnieszką! Właśnie zostałaś mamą, a może akurat czekasz na swoje maleństwo? Koniecznie zajrzyj do nowego numeru magazynu „VIVA!Mama”. Już w kioskach!
Co zrobić, by Twoje dziecko było zdrowe i silne?
Przepis na odporność jest naprawdę prosty!
Każdy rodzic marzy o tym, by jego dziecko nie chorowało. Ale to niestety nie jest możliwe. Można jednak sprawić, że infekcje będą pojawiały się rzadziej, a do tego szybciej miną. Kluczem do sukcesu jest wzmacnianie odporności. Oto, jak to zrobić! ZOBACZ TAKŻE: Od czego zacząć rozszerzanie diety maluszka? Jak wzmocnić odporność dziecka - dieta, ruch i suplementy wzmacniające Nowo narodzone dziecko ma naturalną odporność, którą uzyskało w czasie ciąży bezpośrednio poprzez przeciwciała otrzymane od mamy. Maluchy karmione piersią dodatkowo dostają ich porcję z mlekiem przez kolejne miesiące. Jednak ta naturalna tarcza nie starcza na długo – odporność malucha spada już około drugiego roku życia i wtedy zaczyna chorować częściej. Badania mówią, że zazwyczaj jest to nawet osiem razy w ciągu roku, z czego większość w okresie od jesieni do wiosny. A bywa tych infekcji znacznie więcej! Szczególnie gdy maluch chodzi do żłobka lub przedszkola, gdzie ma ciągły kontakt z wirusami i bakteriami. Jak sobie z tym radzić? Zadbać o odporność. Przede wszystkim sprawdź dobrze menu swojego dziecka – powinno być w nim jak najwięcej owoców, warzyw, ciepłych zup i ryb bogatych w kwasy omega. Zadbaj też o codzienną porcję ruchu i właściwą ilość snu. Uważaj, by malca nie przegrzewać, bo wtedy łatwo o przeziębienie. Warto wspomóc mały organizm także poprzez regularne podawanie suplementów dla dzieci: tranu, witaminy D3, a także preparatów na bazie naturalnych składników bogatych między innymi w witaminę C i cynk. W naszej galerii znajdziesz sprawdzone preparaty dostępne w aptece.
„Nuda stymuluje kreatywność” mówi psycholog Maria Rotkiel
Dowiedz się, jak wychować małego człowieka ciekawego świata
Niektóre dzieci po szkole biegają z zajęć na zajęcia i nie mają chwili dla siebie. Inne w wolnym czasie siedzą z nosem w ekranie albo mówią: „Nudzę się, mamo!”. „Dziecku trzeba w ciągu dnia oczyścić przestrzeń, zapewnić chwilę ciszy na uspokojenie układu nerwowego i wyciszenie układu poznawczego. Zero ekranów, zero dźwięków, zero atrakcji. Nuda stymuluje kreatywność” – mówi psycholog Maria Rotkiel i tłumaczy, jak zachować w tym wszystkim zdrowy balans. Jak obudzić w dziecku kreatywność? Pamięta Pani z dzieciństwa uczucie dojmującej nudy? Nie. Nie pamiętam, bo wychowałam się w bloku, który miał duże podwórko, tam zbierała się osiedlowa dzieciarnia, więc nie było kiedy się nudzić. Poza tym miałam w domu zwierzęta: psa, kota, chomika i musiałam się nimi opiekować. Zawsze było coś do zrobienia. Moje dzieciństwo przypadło na początek lat 80. Była bida z nędzą, w sklepach świeciły puste półki, mieliśmy trzy zabawki na krzyż, więc spędzaliśmy czas na podwórku, chodząc po okolicy całą bandą i łobuzując. Nasz stróż – tak nazywano dozorcę – ciągle za nami ganiał, bo przez okno wchodziliśmy do piwnicy, wdrapywaliśmy się na drzewa, broiliśmy na ogródkach działkowych. Nie byliśmy najgrzeczniejsi (śmiech). Tylko łeb nam podskakiwał. Czasami żartuję, że cudem przeżyliśmy dzieciństwo, bo nie wydarzył się żaden poważny wypadek. – Spędziłam podobne dzieciństwo na moim podwórku. Zero nudy! Pamiętajmy o tym, że opowiadam o latach 80., kiedy dzieci nie były tak przestymulowane jak dzisiaj. W telewizji oglądało się dobranockę – pokazywali dwie bajki na krzyż, a jak puścili „Smerfy”, to było wielkie wydarzenie – a potem „5-10-15”. Nie siedzieliśmy z nosem przed telewizorem, bo nie było tam dla nas żadnych atrakcji. O komputerze czy komórce nawet nie marzyliśmy, nie te czasy. Nikt nas nie woził z zajęć na zajęcia. Wracało się ze szkoły i trzeba było samemu wymyślać sobie fajne zajęcie. Nasze pokolenie było raczej niedostymulowane, co rekompensowaliśmy sobie, na przykład szalejąc w ogródkach działkowych, za co przepraszam działkowiczów z tamtych czasów. – To była kompletnie inna rzeczywistość. Oczywiście. Teraz mamy pokolenie Alfa, dzieciaków i nastolatków, które żyją w świecie cyfrowym. To jest inna planeta. Po pierwsze, mają jeszcze więcej nauki, po drugie, dużo zajęć dodatkowych, a po trzecie, każdą wolną chwilę najchętniej spędzaliby przed ekranem. Współcześni rodzice intuicyjnie, tudzież czytając różne fachowe publikacje, słusznie wywnioskowali, że trzeba dziecku w ciągu dnia oczyścić przestrzeń, zapewnić chwilę ciszy na uspokojenie układu nerwowego i wyciszenie układu poznawczego. Zero ekranów, zero dźwięków, zero atrakcji. Wtedy u wielu dzieci może pojawić się poczucie nudy, ale nie ma w tym nic złego. Nuda stymuluje kreatywność, pobudza wyobraźnię. Chodzi o to, żeby dzieci przez chwilę odpoczęły, wyciszyły się i same pomyślały, jak ten wolny czas zagospodarować. – No właśnie, i tu jest kolejny problem, bo my, rodzice, od razu biegniemy z odsieczą: wymyślamy jakieś zabawy, zapraszamy kolegę, na tacy podsuwamy różne atrakcje. No i ciągle wozimy dzieci na dodatkowe zajęcia. To nie jest zły pomysł, mój synek też ma zajęcia dodatkowe. Tajemnica i sztuka tkwi w równowadze. Współczesna szkoła nie jest w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb dziecka. Jest za mało lekcji WF-u i języków obcych, więc to, że rodzice dbają o kondycję fizyczną – a przez to psychofizyczną – i zapisują dzieci na dodatkowe zajęcia sportowe: piłkę, judo czy taniec, to świetny pomysł. Tym bardziej że dziecko do zdrowego rozwoju codziennie powinno mieć co najmniej 60 minut wysiłku fizycznego. Jedna czy dwie lekcje WF-u tego nie zaspokoją. Dodatkowe zajęcia językowe też są super, bo otwierają okno na świat. Ale kiedy układamy dziecku grafik, warto pomyśleć o tym, jak my byśmy się czuli, gdyby ktoś nam codziennie zagospodarowywał każdą minutę? – Kiepsko! Zmęczeni, sfrustrowani, zniechęceni. Dlatego dzieciom trzeba grafik układać z głową, z pomyślunkiem. Na przykład w dni, kiedy dziecko nie ma WF-u, chodzi na dodatkowe zajęcia sportowe czy językowe. Ma zapewniony minimum jeden dzień w tygodniu, kiedy wraca ze szkoły i ma czas dla siebie. Szczególnie, że dzisiejsza szkoła bardzo przeciąża dzieci nauką. Od lat apeluję, że za dużo jest materiału do opanowania, i jestem ogromnym przeciwnikiem prac domowych. Nie może być tak, że dziecko kończy szkołę, pędzi na zajęcia dodatkowe, wraca do domu o godzinie 19, odrabia lekcje i pada ze zmęczenia. Czasami wśród rodziców pokutuje przekonanie, że im więcej, tym lepiej. Zapominają jednak albo nie zdają sobie z tego sprawy, że przeciążone i zmęczone dzieci nie korzystają z dodatkowych zajęć. Ani ich pamięć nie funkcjonuje dobrze, ani te zajęcia nie działają na dzieci kojąco, tylko rozdrażniająco i męcząco. – Są dzieci, które z różnych powodów nie mają żadnych dodatkowych zajęć. Jeśli mają podwórko, gdzie mogą biegać czy grać w piłkę, to super, bo mają zapewniony regularny wysiłek fizyczny. Jeśli mieszkają w domach, gdzie nie ma podwórek, placów zabaw ani rówieśników, to bardzo często siedzą z nosem w różnych ekranach. Dla rodzica to jest bardzo wygodna opcja. Dziecko, które siedzi z nosem w smartfonie, to jest dziecko, które z reguły nie wydaje dźwięków, jest cicho i niczego się od nas nie domaga. To jest pokusa. Niestety pokusa bardzo silna, zwłaszcza dla rodziców, którzy wracają zmęczeni z pracy i też mają prawo do odpoczynku. Nie ma w tym nic strasznego, jeśli dzieje się tak przez 15 minut raz na dwa dni. Natomiast jeśli to jest standard, że po powrocie ze szkoły od godziny 14 do 19 w ten sposób mamy dziecko z głowy, uznałabym to za powód do niepokoju. Zdecydowanie lepiej jest zawieźć dziecko na zajęcia, gdzie spotka się z rówieśnikami i będzie poddane bodźcom, które stymulują jego rozwój. – Pani syn Adaś mówi: „Nudzę się, mamo”? Słyszę to mniej więcej raz w tygodniu, szczególnie w weekendy. Wtedy odpowiadam: „To wymyśl sobie jakąś fajną zabawę”. Adaś dużo gra w piłkę, to jest jego pasja. W tygodniu praktycznie codziennie ma trening, więc po szkole odpoczywa, je obiad, a potem idzie na trening, gdzie spotyka się z kolegami. Natomiast w weekendy zdarza mu się ponudzić. Jak był młodszy, miał cztery, pięć lat, pomagałam mu. Na przykład razem bawiliśmy się klockami, wybierałam aktywności, do których potrzebował drugiej osoby, bo sam nie potrafił takiej zabawy sobie zorganizować. Teraz Adaś ma prawie dziewięć lat, więc mu mówię: „Masz czas, żeby pokombinować i wymyślić sobie fajną zabawę”. I rzeczywiście, z reguły sam sobie coś wymyśla. Ostatnio wraca do zabaw, w które nie bawił się od wielu miesięcy, albo wyjmuje z szafy zabawki spakowane do pudeł i od dawna nieużywane. Z przyjemnością patrzę, jak znowu bawi się samochodami, które zbierał kilka lat. Potrafi poczytać książeczkę, co mnie bardzo cieszy, pójść z psem na spacer i porzucać mu piłeczkę na placu zabaw. Uczy się sam moderować swój wolny czas. – Zamiast dzieci wyręczać, warto je do tego mobilizować. Oczywiście. Przede wszystkim Adaś czuje się odpowiedzialny za swój wolny czas, bo nie został mu odgórnie wymyślony i zorganizowany przez mamę. Czuje się decyzyjny, co jest bardzo ważne szczególnie u dzieci, które mają dodatkowe, trochę narzucone przez dorosłych zajęcia. To znakomite ćwiczenie na koncentrację uwagi, kreatywność, decyzyjność i samostanowienie. Moim zdaniem na wagę złota. – Ma Pani rację! Naukowcy dodają nawet, że „kreatywna” nuda uczy radzenia sobie z niepowodzeniem wzmacnia wiarę we własne możliwości. Dlatego, kiedy dziecko mówi: „Nudzę się, mamo”, zapytajmy: „A na co masz ochotę?”. Dajmy dziecku możliwość pomyślenia, wymyślenia, żeby poczuło się sprawcze. Natomiast pomogłabym tym dzieciom, które nie chodzą na dodatkowe zajęcia i codziennie sygnalizują, że nie mają na siebie pomysłu. Pamiętajmy, że my, rodzice, jesteśmy od tego, żeby pokazywać, podpowiadać i stopniować decyzyjność dziecka. Warto wtedy pomyśleć o zainteresowaniach artystycznych, które moglibyśmy wesprzeć. Dziecko samo nie wpadnie na pomysł, że lubi grać. Fajnie, gdyby dostało jakiś instrument i spróbowało. Żeby malowało, musi mieć farby, kredki i papier, żeby budowało domy, musi mieć klocki. Pomyślmy i poszukajmy czegoś, co może być narzędziem dla dziecka, żeby mogło ciekawie spędzić swój czas wolny. Ostatnią rzeczą, którą powinniśmy robić, to dawać mu jakiś ekran i cieszyć się, że mamy święty spokój. Oczywiście raz na jakiś czas sama się tym posiłkuję, ale to musi być jeden z elementów, plan Z, jak już nic innego nie wypali. – Często rodzice przy wyborze szkoły patrzą na ilość i jakość zajęć. Uważają, że „im więcej, tym lepsza szkoła”. Potem nasze dzieci żyją w tej szkolnym kieracie. Jak zachować zdrowy balans, o którym Pani mówiła? Sama kierowałam się zajęciami dodatkowymi przy wyborze szkoły dla Adasia. Przede wszystkim zależało mi, żeby szkoła oferowała ciekawe zajęcia sportowe, bo szybko się zorientowałam, że Adaś jest dzieckiem, które potrzebuje rozładowania emocji, energii. To było istotne kryterium. Poza tym prowadząc intensywne życie zawodowe, miałam świadomość, że nie będę w stanie młodemu człowiekowi w wieku 7, 8 czy 9 lat zagospodarować wolnych godzin i ich moderować. Szukałam więc szkoły, która ma bogatą ofertę, natomiast nie wyobrażam sobie, żeby dziecko siedziało do godziny 18 w szkole. Staję na głowie, żeby Adaś miał takie dni, kiedy wraca wcześniej i ma więcej wolnego czasu dla siebie – jest to bardzo trudne, nie ukrywam. To jest ta równowaga. Kiedy jestem w pracy, chcę mieć poczucie, że moje dziecko ma atrakcyjnie i wartościowo zagospodarowany czas. Adaś na przykład chodzi w szkole na szachy. Ja niestety nie umiem grać w szachy, więc go nie nauczę, a to jest doskonała gimnastyka dla młodego umysłu. Dla umysłu w każdym wieku de facto. Więc jak muszę zostać dłużej w pracy i wiem, że w tym czasie mój syn ćwiczy swój umysł w sposób, którego sama mu nie zapewnię, choćbym stanęła na głowie, to jestem spokojna. Ale staram się w mądry sposób dozować liczbę tych zajęć. Dziecko przestymulowane będzie przemęczone albo pobudzone, co zazwyczaj objawia się drażliwością, nerwowością i trudnościami w koncentracji. – Nastolatkowie się nudzą? (śmiech) Zdarza się. U nastolatków „nudzę się” bywa prowokacyjno-zaczepne, może oznaczać „zwróć na mnie uwagę”. To jest czas, kiedy rodzice myślą, że wreszcie mogą odetchnąć z ulgą, bo dziecko zajmie się sobą. Nic bardziej mylnego! Więc to może być sygnał, że dziecko potrzebuje od nas większego zainteresowania i intelektualnej stymulacji. Niestety w tym wieku dzieci mają tendencję do rezygnowania z zajęć sportowych. Jeśli przez całą podstawówkę były przyzwyczajone do regularnego wysiłku fizycznego, warto do tego wrócić. Czasami wystarczy zmienić zajęcia, oferta jest bardzo bogata. Brak zajęć sportowych w tym wieku może być początkiem wielu kłopotów, począwszy od nadwagi po nadmierne przywiązanie do świata cyfrowego, który… – …szybko przejmuje całkowitą kontrolę nad naszymi dziećmi, poświęciłyśmy temu naszą ostatnią rozmowę. No właśnie. Na pewno nastolatki mają więcej własnych narzędzi do organizacji swojego czasu, ale to nie zwalnia rodziców z czujności. Każdy, kto ma w domu nastolatka, wie, że jego pomysły bywają różne, czasami niebezpieczne. W tym wieku pojawia się wiele pokus. Młodym ludziom wydaje się, że są prawie dorośli i prawie wszystkiego mogą spróbować, więc trzeba być uważnym. Z drugiej strony w tym wieku pojawiają się różnorodne pasje, które mogą być zalążkiem późniejszych wyborów zawodowych. Warto o tym porozmawiać, żeby nastolatek czuł, że ma nasze wsparcie. Na pewno nie możemy się rozleniwiać, wychodzić z założenia, że jak nasze dziecko jest w stanie samo jeździć autobusem po mieście czy samo wrócić ze szkoły i zrobić sobie coś do jedzenia, to mamy święty spokój. Uważam, że dzieci do pełnoletniości wymagają naszej czujności. Bez niej łatwo przegapić moment, w którym nasze dziecko zaczyna eksperymentować z pomysłami na spędzanie wolnego czasu, a to może mieć fatalne konsekwencje. – Chyba każdy z nas popełnił z miłości jakieś błędy wychowawcze, ale można je naprawić. Zawsze Pani podkreśla, jakie to jest ważne, żeby obserwować własne dzieci. Punktem wyjścia do planowania czegokolwiek jest rozumienie naszego dziecka i świadomość jego indywidualnych potrzeb. Dzieci są bardzo różne i mają różne zainteresowania, zdolności, pragnienia. Synek Marii Rotkiel ma inne potrzeby niż dzieci naszych czytelniczek. Wiele dzieci uwielbia malować, mój Adaś tego nie znosi. Oboje mamy talent artystyczny na poziomie trzylatka. Trzeba dobierać zajęcia do zainteresowań dziecka. Przede wszystkim rozmawiać z nim. Już maluch w przedszkolu potrafi nam powiedzieć, że lubi tańczyć, ale malować nie. Albo odwrotnie. Podążajmy za swoim dzieckiem, wybierajmy mu zajęcia, które ono lubi, które je stymulują. Chociaż warto też podsuwać zajęcia, które są nowe i stanowią przeciwwagę do tego, co dziecko wcześniej robiło. Adaś kocha grać w piłkę, ale nauczył się też grać w szachy. Widzę różnicę w jego reakcjach. Po treningu piłkarskim – mimo że jest fizycznie zmęczony – potrafi być pobudzony, a kiedy odbieram go po szachach, jest w fajny sposób wyciszony i skoncentrowany, co dla Adasia jest na wagę złota. Poza tym dużo zależy od tego, czy nasze dziecko lubi spotykać się z rówieśnikami i jaki ma do nich dostęp. Są dzieci, które mieszkają w bloku, gdzie jest podwórko i wielu kolegów, więc potrzebują i chcą mieć więcej wolnego czasu, żeby móc go spędzać z kolegami. Jeśli nie ma wokół rówieśników, warto dziecku zapewnić zajęcia w grupie. Zabawa w grupie rówieśniczej jest warunkiem koniecznym do dobrego rozwoju dziecka. Jednym słowem powinniśmy rozmawiać i słuchać naszego dziecka, uwzględniać jego potrzeby i patrzeć na jego dobro. Chcesz wiedzieć więcej o wychowaniu dzieci? Sięgnij po najnowsze wydanie magazynu VIVA! Mama:
Wszystko, co trzeba wiedzieć o pielęgnacji w ciąży
Dzięki przestrzeganiu tych zasad, ty i twój maluch będziecie bezpieczni
Spodziewasz się dziecka? Gratulujemy! I podpowiadamy, jak dbać o skórę w ciąży, by uniknąć pojawienia się rozstępów oraz zapewnić skórze pełen komfort. Dzięki naszym wskazówkom nie będziesz miała wątpliwości, po jakie kosmetyki sięgać w ciągu najbliższych dziewięciu miesięcy. ZOBACZ TAKŻE: Jak najlepiej przygotować się do porodu? Bezpieczna pielęgnacja ciała w ciąży W ciąży zmienia się nie tylko twoje ciało, lecz także sposób, w jaki się odżywiasz, jak ćwiczysz, a nawet kosmetyki, jakich używasz. I nie chodzi tu tylko o olejki czy balsamy zapobiegające powstawaniu rozstępów, ale także o to, jakich produktów, które stosowałaś regularnie, nie możesz już używać dla dobra rosnącego pod twoim sercem malucha. Brzmi skomplikowanie? Już tłumaczymy, jak się w tym odnaleźć. Składniki zakazane w ciąży Ich lista nie jest długa, więc łatwo usuniesz je z łazienkowej półki. Najbardziej niebezpieczne są kosmetyki z retinolem, czyli witaminą A i jej pochodnymi. Choć jest to jeden z najlepszych składników przeciwtrądzikowych i przeciwstarzeniowych, musisz z nich zrezygnować, bo retinoidy mogą wywoływać wady rozwojowe u płodu. Dlatego nie powinnaś ich stosować także w momencie, gdy planujesz zajść w ciążę. Druga grupa to preparaty do paznokci z formaldehydem i toluenem – jest ich coraz mniej, ale nadal można je kupić, dlatego czytaj skład kosmetyku przed włożeniem go do koszyka. Powinnaś mieć także świadomość, że skóra w ciąży może być bardziej reaktywna, a AZS czy trądzik mogą się pogorszyć. W takiej sytuacji najlepiej udać się do dermatologa. Na co zwrócić uwagę w ciąży? Przede wszystkim zainwestuj w naturalne żele do mycia, kremy nawilżające, odżywcze oraz zapobiegające rozstępom. Stosuj je najlepiej dwa razy dziennie – nie tylko na brzuch, ale także na pośladki, uda i piersi. To właśnie te miejsca są bowiem najbardziej narażone na powstawanie nieestetycznych blizn. A im skóra będzie bardziej elastyczna, tym większa szansa, że po porodzie będzie wyglądać tak jak przed nim. Zwróć też uwagę na kosmetyki do biustu – serum i balsamy ujędrniające, a także kremy pielęgnujące obolałe brodawki. Te przydadzą się także w czasie karmienia maluszka. Gotowa na nowe wyzwania? Będzie pięknie!
Najpiękniejsze zabawki na Mikołajki i pod choinkę
Dla tych, którzy uwielbiają się kąpać. Dla kolekcjonerów. Dla mistrzów szachowych i dla wszystkich innych dzieci
Pierwsza gwiazdka. Wspólna kolacja. Rodzinny czas. A dla dzieci? Moment pełen emocji, gdy spod choinki wyciągają paczuszki z wymarzonymi prezentami. Piękne zabawki sprawią im naprawdę wielką radość. Jest tyle zabawek, które można podarować najmłodszym, że naprawdę trudno się na coś zdecydować. Znaleźliśmy takie, które według nas spodobają się nie tylko dzieciom, ale też dorosłym. W warzywniaku Bo czyż nie są urocze gryzaki w kształcie warzyw? Dzięki nim od najmłodszych lat przyzwyczaicie dziecko do jedzenia warzyw i owoców? Gryzaki marki OLI & CAROL są naprawdę urocze. Znajdziemy tu maliny, rzodkiewki, a nawet jarmuż. Wszystkie wykonane są z naturalnego kauczuku i ręcznie malowane naturalnymi pigmentami z roślin (Hlonda6, cena: od 69 do 89 zł). Na zimowe wieczory i nie tylko A co powiecie na piękne kubistyczne szachy w pastelowych kolorach? Na tej samej drewnianej planszy z szufladką na pionki można też rozegrać prawdziwą bitwę w warcaby. Marka Sunnylife wie jak zachęcić do umysłowej rozrywki (Hlonda6, cena 439 zł). Figurki do kochania i kolekcjonowania Mamy też coś dla kolekcjonerek, które już są za duże na zabawę lalkami, ale nie chcą się przyznać, że w gruncie rzeczy mogłyby znaleźć pod choinką jakąś lalkę (Tinyly, Janod, cena ok. 55 zł). Urocze myszki od duńskiej marki Maileg zadomowią się w sercach najmłodszych (i tych starszych też) na zawsze. I te, które śpią w pudełkach od zapałek i te, które mają supermoce (Hlonda6, cena od 79 zł). Kolorowa kąpiel Dla fanów długich kąpieli również znajdzie się coś, co sprawi, że pluskanie w wannie stanie się prawdziwą przygodą. Małe morskie stworzenia zjeżdżają radośnie do wody. Włóż kolorowe rybki do wanny, wyłów je podbierakiem i zbierz do miski. Zabawka zawiera figurki PLAYMOBIL 1.2.3 – rybkę, ośmiornicę i małego rekina, zjeżdżalnię, miseczkę do łapania i podbierak. PLAYMOBIL 1.2.3 AQUA, cena: 79,99 zł. Wesoły domek Ten zestaw podbije serca najmłodszych (od 1. roku życia do 5 lat). Wesoły Domek Małego Odkrywcy z serii Little People od marki Fisher-Price z dwiema figurkami małych przyjaciół wprowadzi dziecko w świat literek, liczenia i kolorów i zachęci do tworzenia własnych opowieści. Cena: ok. 270 zł. Przytulne święta Czy można przytulić jemiołę, pierniczka albo piernikowy domek? Dzięki marce JELLYCAT można. Takie bowiem przytulanki wypuściła na Boże Narodzenie. Nic tylko kupować i przytulać przed snem. Cena: od 80 do 160 zł. Dźwięki świąt Pozytywka marki Wooderful life przeniesie cię w świat pięknych świątecznych chwil i wspomnień. Przy dźwiękach klasycznego świątecznego utworu znajdziecie się w świecie magii. Obracające się w różne strony elementy hipnotyzują i zachwycają dorosłych i dzieci (Hlonda6, cena: 344 zł). Dla starszych dziewczynek mamy szkatułkę z pozytywką, w której będzie mogła schować swoje najcenniejsze skarby. Marka Djeco słynie z uroczych zabawek dla dzieci. Małe dziewczynki, ale też te starsze zakochają się w drewnianej szkatułce z ptaszkiem i lusterkiem. Po otwarciu wieczka pozytywka wygrywa melodię „Santa Lucia”. W szufladce można przechowywać ukochaną biżuterię. Może być ozdobą dziecięcego pokoju i młodzieżowej toaletki. Empik.com, cena: 136,90 zł.
30 lat temu narodziła się Czarodziejka z księżyca
Poznajcie historię słynnej japońskiej czarodziejki i jej przyjaciółek
Nie ma jeszcze swojego parku rozrywki, ale za to ma swoje miejsce w sercach widzów na całym świecie. czarodziejka z księżyca i jej przyjaciółki doczekały się komiksów, kilku sezonów serialu, filmów na Netfliksie. I choć od ich narodzin minęło 30 lat, gadżety z ich podobiznami wciąż sprzedają się jak ciepłe bułeczki. Kim jest Czarodziejka z Księżyca Ma długie nogi, wcięcie w talii i blond włosy związane w kucyki. Tak długie, że zawsze zastanawiałam się, jak jej się udaje funkcjonować z nimi bez uszczerbku na zdrowiu. Ale przecież to anime, japońska kreskówka, która powstała na podstawie mangi „Czarodziejka z Księżyca” (dla niewtajemniczonych manga to japoński komiks, a anime to film animowany). Bohaterka, która w anime lub mandze ma taką fryzurę, nazywa się „odango atama”. Usagi Tsukino, bo o niej mowa, jest względnie rozgarniętą nastolatką, która bez przerwy zasypia do szkoły, a jej oceny są, delikatnie mówiąc, nie najlepsze. Ale to właśnie ona, jako Czarodziejka z Księżyca, staje do walki ze złem. Wspierają ją przyjaciółki, bowiem i serial, i film pokazują, jakie wartości w życiu są najważniejsze. A jedną z nich jest właśnie przyjaźń, która daje wielką siłę. Czytaj też: 108 lat temu urodziła się mama Muminków Tove Jansson Reinkarnacja Kultowa animacja powstała w 1992 roku. Pierwsza seria liczyła 46 odcinków. Polscy widzowie poznali Czarodziejkę z Księżyca i jej przyjaciółki trzy lata później. Ówczesne dzieciaki pędziły po lekcjach prosto do domu, by o godzinie 15.30 na Polsacie śledzić losy japońskich dziewczyn zmieniających się w czarodziejki. Niektórzy uważają, że to właśnie ten serial przetarł szlaki w Europie i Stanach Zjednoczonych animacjom z Japonii, między innymi kultowym już Pokemonom. Kilka lat temu japońscy animatorzy postanowili przywrócić światu Usagi Tsukino i jej koleżanki. Powstały trzy sezony serialu „Sailor Moon Crystal”. Zamiast czwartej serii był film kinowy, który dzisiaj można oglądać na Netfliksie pod tytułem „Sailor Moon Eternal”. Nieidealną, ale ciekawą bohaterkę, z którą w jej ludzkiej postaci mogą identyfikować się nastoletnie dziewczyny, stworzyła twórczyni mangi Naoko Takeuchi. „Chciałam pokazać starym dziadkom redaktorom, którzy kompletnie nie rozumieli komiksu dla dziewcząt, że piękne postaci mogą też mieć swoich zwolenników, a raczej zwolenniczki”, opowiadała w jednym z wywiadów. Już jako uczennica liceum współtworzyła magazyn mangowy dla dziewcząt „Nakayoshi”. To właśnie w tym magazynie, już jako studentka farmacji, opublikowała po raz pierwszy przygody czarodziejek. Komiks błyskawicznie stał się hitem. Tak wielkim, że rok później święcił triumfy jako animacja. Takeuchi wiedziała, że nastoletnie Japonki potrzebują swoich bohaterek. Wiedziała też, jakie powinny być. „Byłam bardzo niezależna. Tę cechę mają też moje bohaterki z »Czarodziejek z Księżyca«. Kiedy pisałam tę serię, byłam bardzo młoda, tak jak dziewczyny z tej historii. Pewnie dzięki temu odniosłyśmy sukces”. Jak zostać księżniczką Popularne komiksy „Pretty Guardian Sailor Moon” opowiadały historię reinkarnacji królowej Serenity, która odrodziła się we współczesnej Japonii jako zwykła licealistka, która spotyka na swojej drodze Lunę, czarnego kota z księżycem na czole. Okazuje się, że Usagi Tsukino w przyszłości będzie królową, a na Ziemi jej przewodnikiem jest właśnie gadająca Luna. Usagi spotyka wiele czarnych charakterów, z którymi walczy… kopniakami. Oprócz mocy Księżyca ma za sobą cztery wierne przyjaciółki: Czarodziejkę z Merkurego (Ami Mizuno), Czarodziejkę z Marsa (Rei Hino), Czarodziejkę z Jowisza (Makoto Kino) i Czarodziejkę z Wenus (Minako Aino). Prosto do Hollywood? Manga i anime o przygodach Czarodziejek stały się tak popularne, że upomniało się o nie Hollywood. Nic z tego nie wyszło, ponieważ japońscy twórcy uznali, że amerykańscy producenci nie udźwigną tej historii i nie będą umieli oddać jej ducha. Według nich projekt nie miał szans stać się tak dobrym, jak sobie wyobrażali, więc nie wyrazili zgody. A jednak „Sailor Moon” nawet po 30 latach święci triumfy. Wraz z pojawieniem się filmów na Netfliksie pojawiły się też gadżety dla fanów, które w latach 90. były nieosiągalne. Są więc kubki, plecaki, buty, koszulki i wiele innych. Autorka mangi, Takeuchi mówi: „Myślę, że ludzie, którzy mają obecnie 20 i 30 lat, czują to samo do »Sailor Moon« co ja, kiedy po raz pierwszy zaczynałam rysować serię »Sailor Moon«. I jestem z tego powodu szczęśliwa. Nigdy nie przypuszczałam, że tyle lat później seria będzie tak popularna. Nie mogę uwierzyć, że nadal jest tak wielu ludzi, którzy ją kochają (śmiech)”.
Poród to dla kobiety i jej ciała prawdziwe wyzwanie. Dlatego potrzebuje ono potem wsparcia i delikatności. Jak dbać o siebie po narodzinach malucha? Przede wszystkim z rozwagą i z odpowiednio dobranymi preparatami o działaniu kojącym. ZOBACZ TAKŻE: Kąpiel i pielęgnacja maluszka bez tajemnic Pielęgnacja w połogu Przyjście na świat dziecka to niezwykle radosne wydarzenie, ale dla mamy także niewiarygodne wyzwanie. Czy wiesz, że poród jest wysiłkiem większym niż udział w maratonie? Najbardziej odczuwalne jest to oczywiście w okolicach krocza, bo główka dziecka mająca około 27–30 centymetrów musi zmieścić się w szyjce macicy, której rozwarcie wynosi 10 centymetrów. Dlatego niejednokrotnie dochodzi w czasie parcia do pęknięcia, nacięcia krocza lub urazów stref intymnych, o które potem należy zadbać jak najszybciej. Aby zrobić to właściwie, należy sięgnąć po sprawdzone i bezpieczne kosmetyki do higieny intymnej. Higiena po porodzie Aby wszystko goiło się szybko i bezproblemowo, należy przestrzegać kilku prostych zasad. Przede wszystkim okolice intymne powinny być czyste i suche, a podkłady poporodowe oraz podpaski dobrane tak, by nie powodowały podrażnień i odparzeń. Szukaj tych naturalnych i ekologicznych, wykonanych z czystej bawełny, niebarwionych i niechlorowanych. Ale uwaga: laktacja może zwiększać krwawienie, dlatego jeśli karmisz piersią, to po każdym „posiłku” maluszka zmień podkład na nowy. Aby taki podkład trzymał się dobrze i na miejscu, a także nie uciskał okolic intymnych, kup majtki poporodowe wykonane ze specjalnej przewiewnej siateczki. Są wygodne i idealnie sprawdzą się podczas pierwszych dni po narodzinach dziecka. Dopiero gdy krwawienie będzie wyraźnie mniejsze, możesz zamienić duże objętościowo podkłady na cieńsze podpaski. Sprawdzą się także majtki menstruacyjne wielokrotnego użytku, które możesz prać w pralce w delikatnych płynach i proszkach (najlepiej przeznaczonych dla niemowląt, bo są najdelikatniejsze i nie będą powodowały podrażnień). Pamiętaj też, że przez pierwsze tygodnie po porodzie po każdej wizycie w toalecie należy się podmyć w kierunku od przodu do tyłu (nigdy odwrotnie!) – do wyboru masz płyny antyseptyczne albo płyny do higieny intymnej. Jak wybrać ten najlepszy? Powinien mieć naturalny i przebadany skład, działać antybakteryjnie, pomagać w utrzymaniu właściwego pH, a także nawilżać i łagodzić podrażnienia. Dobrze byłoby też, gdyby w płynie do higieny intymnej znalazły się składniki wpływające na stymulację korzystnej mikroflory, która między innymi ochroni cię przed infekcjami. Przez minimum kilkanaście dni po porodzie unikaj natomiast długich i gorących kąpieli (mogą zwiększyć krwawienie z dróg rodnych) oraz używania do podmywania gąbek lub myjek, które mogą być siedliskiem bakterii. Noś też wygodne, przewiewne ubrania. Latem sukienki lub spódnice, a jesienią i zimą spodnie wykonane z miękkiego materiału. Co w razie bólu w czasie połogu? Niejednokrotnie zdarza się, że miejsce po szyciu po prostu boli, szczególnie do momentu zdjęcia szwów. Co wtedy robić poza siadaniem na tak zwanej poduszce z dziurką? Warto sięgnąć po podkłady z lodu. A jeśli to nie pomoże, wziąć leki przeciwbólowe – najlepiej te na bazie paracetamolu, który jest bezpieczny także dla dzieci karmionych piersią. Więcej o pielęgnacji w ciąży i po porodzie przeczytasz w magazynie VIVA! Mama
Karol Strasburger o świadomym ojcostwie, którego doświadczył „z niezłym opóźnieniem”…
Przyjście na świat Laury wywróciło jego życie do góry nogami!
Przyjście na świat Laury wywróciło jego życie do góry nogami. Dało ogrom szczęścia, ale też nieprzespane noce i notoryczne zmęczenie. Karol Strasburger opowiada o świadomym i odpowiedzialnym ojcostwie, którego doświadczył „z niezłym opóźnieniem”, i związku z Małgorzatą Weremczuk. ZOBACZ TAKŻE: Bartek Królik o wychowaniu córki z zespołem Downa: „Wszystko wymaga więcej cierpliwości i czasu, ale dzięki temu żyje się tu i teraz” Spróbujmy nazwać etapy bycia ojcem. To zależy od sytuacji. Są ojcowie, którzy nie tęsknią specjalnie za dziećmi, czyli tak zwani ojcowie przypadkowi. I są tacy jak ja, którzy oczekują na zostanie ojcem, starają się mimo przeszkód stworzyć rodzinę pokoleniową, ale przeżywają też etap niepewności i kompletnej niewiedzy na temat tego, jakim rodzicem mogą się okazać. Tym bardziej w mojej sytuacji, w której doświadczeniem ojcostwa los obdarował mnie z niezłym opóźnieniem. Dopóki człowiek sam tego nie sprawdzi, to nic o tym nie wie. Trzeba doświadczyć na własnej skórze, czy ma się odporność, cierpliwość, czy wytrzyma się różnego rodzaju napięcia, lęki, nieprzespane noce. I wiek nie ma tu znaczenia, o ile mamy w sobie mądrość i odpowiedzialność za rodzinę, to jest wyzbywamy się egoistycznych potrzeb na rzecz nowego życia. Niektórzy tatusiowie uciekają z domu przed obowiązkami, zostawiając często matki swoich dzieci same z ich emocjami, zmęczeniem, które w zdrowej relacji należy według mnie zawsze dzielić na dwoje. A Ty? A ja się przekonałem, że te obowiązki sprawiają mi przyjemność. Mam ogromne wsparcie w mojej żonie, która w niesamowicie piękny, dojrzały i delikatny sposób wprowadziła mnie w ten totalnie obcy, acz upragniony świat tacierzyński. I moim zdaniem pierwszy test z ojcostwa zdałem pomyślnie. A te wszystkie uciążliwości wspominam jako coś niezwykłego, fajnego i chcianego. Chociaż przyznam, że etapy skoków rozwojowych, zdarzające się bunty, rozmaite przeżycia emocjonalne dziecka, choroby i to nieustające wstawanie o trzeciej, piątej rano nie było i nie jest zbyt łatwe. Naprawdę wstawałeś do Laury w nocy? No pewnie. Zawsze wstajemy oboje z Małgosią, bo śpimy jeszcze wszyscy razem, w tym samym pokoju. Razem się więc budzimy, jesteśmy dla niej cały czas. Kto z nas pierwszy usłyszy, ten ma wartę (śmiech). Dawniej przewijaliśmy na zmianę, usypialiśmy ją. Wczoraj na przykład Laura obudziła nas o piątej rano, bo była głodna: „Tata, ja chcę zjeść pierożki”. Skąd mam wziąć pierożki o tej porze? Nauczyliśmy się na szczęście przewidywać już takie sytuacje. Jak to mówi moja żona, zawsze trzeba być o krok przed nią. A tata biegnie od razu do kuchni. Tata biegnie, chociaż mama częściej, bo ja o tej porze jestem na tyle nieprzytomny, że boję się spaść ze schodów – śpimy na piętrze. Ten etap nocnych pobudek trwa już trzy lata, chociaż dziecko już nie budzi się tak często. Teraz na przykład bardzo dużo spala energii w przedszkolu, przez co, totalnie wykończona, pada często już w aucie w drodze do domu, po podwieczorku w przedszkolu, ale nie je kolacji. Te wieczorne drzemki nie zawsze da się nam powstrzymać, przez co budzi się głodna albo zupełnie nad ranem gotowa do zabawy (śmiech). My jednak cieszymy się, że ten rytm dnia udaje nam się w miarę wypracować i w większości sytuacji możemy wieczorem pobyć we dwoje, a potem po cichutku przy niej położymy się, patrząc dumnie na nią jak w obrazek. Czytasz jej przed snem? Nie. Próbuję, ale z jej energią jest to trudne. Książki są dla nas bardzo ważne i staramy się oboje, aby z nimi obcowała od najmłodszych lat. Czasami nawet chciałbym jej poczytać, ale na razie książeczki są dla niej bardziej obrazkowe. Mówi: „Tato, poczytaj mi o Kubusiu Puchatku”. Ale gdy zaczynam, za kilka stron szybko się nudzi. Podobno i taki etap mają dzieci. Czytaj także: Karol Strasburger o codzienności z trzyletnią córką: „Dodaje mi energii. Muszę zatańczyć na jej weselu” Pamiętasz, jak pierwszy raz zobaczyłeś swoją córeczkę? Oczywiście, zaraz po urodzeniu. Położna mi ją podała, a ja przytuliłem Laurę, żeby poczuła moje ciepło. A gdy mi powiedziano, że jest zdrowa, uspokoiłem się i nawet łzy, które miałem pod powiekami, gdzieś zniknęły. To naprawdę niezwykłe przeżycie, kiedy zobaczyłem dziecko, które dotąd oglądałem tylko na zdjęciach USG. Jest coś, co Cię w Tobie zaskoczyło? Zaskoczyło mnie, że mam odporność na to wszystko, co niesie ojcostwo, i że daje mi to radość. Nigdy wcześniej nie pragnąłem dziecka, skupiałam się na innych celach. Byłem skoncentrowany na szukaniu partnerki życiowej, a myśl o dziecku wydawała się wówczas abstrakcją. Ale z czasem dojrzałem do ojcostwa. Chcieliśmy z Małgosią tego dziecka i je mamy. Jesteśmy przykładem tego, że dążenie do szczęścia i osiągania marzeń ma sens i nigdy nie jest na to za późno. Moim zdaniem dziecko powinno być poczęte z miłości i z miłością oczekiwane, a nie traktowane jak życiowa przeszkoda. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że posiadanie dziecka to nie spacerek do parku z wózeczkiem, tylko ktoś na całe życie, kogo się kocha i kto staje się dla nas najważniejszy na świecie. Dlatego cieszę się, że spotkałem partnerkę, z którą chciałem mieć dziecko, bo teraz mam już wszystko w życiu ułożone i nie muszę zabiegać o karierę w pierwszej kolejności. Moja rodzina, nasza wspólna droga ku radości życia stała się moim nadrzędnym priorytetem. Długo czekałeś na ojcostwo. Oczekiwałem sytuacji, która pozwoli mi być ojcem w sposób świadomy i odpowiedzialny. Naprawdę mnie nie obchodzi, że wielu ludzi dziwi się tej decyzji w tym momencie mojego życia. To ja się dziwię, że ludzie płodzą dzieci, mając zbyt mało lat, doświadczenia, możliwości materialnych, a potem cierpią, nie są w stanie stworzyć godnych warunków wychowawczych, podrzucają je do okna życia. Albo, co gorsza, do domów opieki. I potem szuka, biedne, akceptacji, pomocy i zrozumienia w świecie, który często nie bywa łaskawy, niestety. Kiedy to mówię, mam w sercu potworny ból na myśl o tych niewinnych niczemu dzieciaczkach. I nie masz lęków, że nie zdążysz córki wychować? Nie mam. Mogę sobie tylko wyobrażać, że byłoby lepiej, gdybym był młodszy i miał dla Laury więcej czasu, by zdążyć ją doprowadzić do wszystkich zdarzeń w dorosłości. Ale czy to znaczyło, że miałem w ogóle zrezygnować z ojcostwa? Rok temu uczestniczyłem w programie wyjazdowym „Lepiej późno niż wcale”. Ten program pasował idealnie do mojej sytuacji. Cieszę się więc z tego, co mam, i jest we mnie nadzieja, że uda mi się moją córkę wychować do w miarę dojrzałego wieku, w którym zapamięta swojego tatę jako kogoś, kto był przy niej, kochał bezgranicznie i przekazał jej dużo wartości. Dbasz o kondycję fizyczną. Swoją formą zadziwiasz nawet 30-latków. Wszystko robię, aby mieć dobre zdrowie. Nie palę, nie piję w zasadzie, nie zażywam narkotyków i nie myślę katastroficznie. A poza tym wnikanie w takie osobiste szczegóły jest dla mnie krępujące. Posiadanie dziecka nie służy temu, żeby się publicznie nim chwalić. Chcę je wychować bez przesadnego reklamowania późnego ojcostwa. Taka jest po prostu moja historia z happy endem. Mogę powiedzieć tylko, że córka to ktoś bardzo mi bliski na całą resztę mojego życia i w żadnych słowach nie umiałbym opisać nawet, jak wielką i wyjątkową miłością ją darzę. Jaka jest ta Wasza córeczka? Śliczna i kochana, choć chyba każdy tak mówi o swoim potomku. Mamy energiczne, radosne, kreatywne, zabawne i po prostu fajne dziecko. Ma niezwykłą urodę. Zaskakuje nas słowami, tekstami, sposobem wymyślania rozmaitych zajęć. Jest ewidentnie szczęśliwa, a to nasz ogromny sukces. Czytaj także: Karol Strasburger: „Nikt nie będzie nam wciskał czy kombinował, że to moja żona »chwyciła« mnie na dziecko” Gdy Laura widzi Cię w telewizji, rozpoznaje, że to Ty? Na pewno. Od niemowlęcego wieku rozpoznaje mój głos, a teraz, poza żywą reakcją, wiem też, że już doskonale rozumie, na czym polega moja praca. Spędzasz z nią dużo czasu? Tyle, ile mogę. Kiedy jestem już tylko do jej dyspozycji i Małgosia zajmuje się pracą bądź ma chwilę tylko dla siebie, wchodzę w dziecięce buty i zaczynam swoje szaleństwa. Lubię ten stan, kiedy „tata wchodzi do akcji”. Noszę ją, bawimy się w sztuki cyrkowe, układamy wieże z klocków, puzzle, malujemy. Często jesteśmy w ogrodzie, razem bawimy się, jednocześnie grabiąc liście czy wykonując różne inne prace. Robię czasem nawet jedzenie. Jestem dla niej wówczas w pełni. Dziecka się trzeba nauczyć. Dużo też do niej mówię, ale bez zdrobnień. Normalnym, dorosłym językiem. Dbamy o wymowę. I wspaniale jest popatrzeć na świat przez pryzmat własnego dziecka, widzieć, jak ono się zmienia, dojrzewa, jak siedzi przy stole, posługując się widelcem i nożem. Uczymy ją tego bardzo precyzyjnie, wymagamy wręcz, że ma jeść jak osoba dorosła. I muszę tu przyznać, że w restauracjach moja córka je ładniej niż inne dzieci. A czasem ładniej niż dorośli (śmiech). Jesteś wdzięczny losowi, że możesz doświadczyć tych uczuć? Tak, tylko że los jest losem. Ale żeby wygrać, trzeba go wykupić albo podać mu rękę. To nie tak, że coś się działo poza mną, bez mojego zaangażowania. Wiem, że bardzo staraliście się z Małgosią o dziecko. Mówię tu o wszystkim razem. To nie tylko, że chcieliśmy mieć dziecko, chcieliśmy też prowadzić takie życie jak teraz, a dziecko jest tego konsekwencją. Na profilu Małgosi na FB pojawił się bardzo ważny wpis w odniesieniu do słów jednego z polityków na temat zakładania rodziny przez kobiety po 25. roku życia. Nie będę tu tego rozwijał, bo oboje odnieśliśmy się do tego we własnych social mediach obszerniej. Ale w innym aspekcie, niezależnym od tej kwestii, w której często ludzie nie mogą z różnych powodów mieć dzieci, jest też tak, że nieraz zwyczajnie boją się zakładać rodzinę, podjąć decyzję o małżeństwie i wspólnym życiu, bo obawiają się, czy będą w stanie się utrzymać, dotrzymać obietnic… boją się odpowiedzialności. Szczególnie dotyczy to mężczyzn. Ja odwrotnie, ja tego bardzo chciałem. No i się udało. A teraz konsekwentnie zmierzamy z żoną do tego, żeby utrzymać tę atmosferę. Żeby było to fajne, miłe, pełne miłości i dążenia do kolejnych wspólnych marzeń życie. No i żebyś był w dobrym zdrowiu i kondycji. No właśnie. Jak pukam do drzwi, wracając z targu, to słyszę z korytarza, jak moja córeczka woła: „Tata, kocham cię, kocham ja bardziej!”. Nie ma nic piękniejszego. Można zapomnieć wtedy o tych nieprzespanych nocach, o płaczu, o strachu przed nieznanym, bo te wszystkie uciążliwości nie są warte tego, co przeżywa się, będąc ojcem. A jednocześnie zachowałeś swój dawny tryb życia: pracę, tenis, narty, otwarty dom. Tak, robię to też dla Małgosi, która jest tak fajną żoną, że rozumie, czym jest potrzeba odnajdywania w związku także własnej przestrzeni, i nie zabrania mi chodzić na tenisa, spotykać się w męskim gronie czy pojechać na narty. Chyba nie ma nic gorszego od tego, jak odbieranie ludziom ich zainteresowań i pasji, które pomagają utrzymać kondycję psychiczną i fizyczną, a także czuć się szczęśliwym. Ja od Małgosi nie słyszę: „O, znowu idziesz na tenisa? Wychodzisz z kolegami?”. Ważne tylko, żeby nie robić tego egoistycznie. Jeżeli więc umawiam się sam, to zawsze pytam, czy jestem dziś potrzebny. Albo dodaję, że mogę potem pojechać po Laurę do przedszkola czy przejąć inne obowiązki, aby ona mogła odetchnąć i skupić się na swoich potrzebach. Myślę o tym, że mając dziecko, trzeba się wyzbyć egoizmu. No tak, Małgosia niedawno wyjechała na parę dni, bo czuła się zmęczona, a Ty zostałeś z Laurą. I traktowałem to jako coś naturalnego. Każdy potrzebuje trochę oddechu. Nie rozumiem więc ludzi, którzy zabraniają partnerowi wszystkiego, nawet kontaktów towarzyskich. To zabija związki i gasi płomień w każdej relacji. „Najgorsze” macie już za sobą. Myślę, że nie. Niektórzy twierdzą, że najgorsze jeszcze przed nami. Gdy dzieciom się coś miesza w głowie, wpadają w świat dziwnych autorytetów towarzyskich, używek, a rodzice nie wiedzą, skąd się to u nich wzięło. Ja jednak twierdzę, że damy sobie radę, wychowamy fajnie nasze dziecko, na mądrego człowieka, które bez naszej asekuracji będzie potrafiło być asertywne i odróżnić dobro od zła. Dziecko wychowane w ciepłym, serdecznym domu nie popada potem w narkomanię. A jednak czasem się to gdzieś spod kontroli wymyka. Rolą rodziców więc jest tworzyć taki dom, by dziecko chciało naśladować rodziców i, słuchając ich rozmów, obcując w ich przestrzeni, myślało podobnie. Przede wszystkim rodzice muszą mieć do siebie szacunek i rozumieć, jaka jest moja rola, co mi wolno, a czego nie. W naszym domu nie istnieje to okropne powiedzenie, że „dzieci i ryby głosu nie mają”. Mają bardzo ważny, nadrzędny głos w sprawie wyrażania swoich emocji i potrzeb. A czego Ci nie wolno? Robić różnych rzeczy, które dają dziecku zły przykład. Nie wolno dopuszczać do tego, żeby się denerwować w sposób niewłaściwy, wzbudzać złą atmosferę, zakłócać jej beztroskie dzieciństwo. Swoje problemy należy schować do kieszeni i załatwiać sprawy dorosłych poza świadomością dziecka. Czytaj także: Od współpracy zawodowej do miłości. Tak kochają się Małgorzata i Karol Strasburgerowie A Wasza córka słyszy, jak mówisz do Małgosi „Mordko”, i wyczuwa Waszą czułość. Ona to wie. Przejęła też to, jak Mordka mówi do mnie, ale tego nie zdradzę teraz. Wie już, że czułość, miłość to podstawa. Przytulanki i wygłupy są u nas na porządku dziennym i czasem myślę, że jakby to ktoś z boku nagrał… I zgodność między dwojgiem ludzi, których zadaniem jest wychować nowego człowieka. Moi rodzice dość wcześnie się rozstali i mieli innych partnerów. Wiem więc, jaki to miało negatywny wpływ na mnie. Dlatego jesteś monogamistą? Nie wiem, czy dlatego, ale nie chciałbym, żeby moje dziecko doświadczyło rozstania rodziców. Zresztą pewne rzeczy wpajał mi ojciec, ale słyszałem też mądre uwagi od profesora Bardiniego, potem Gustawa Holoubka, którzy byli dla mnie autorytetami. Dzięki nim mam jasność wyborów. Dzisiaj Laura rozrzuciła zabawki, bo się zdenerwowała. Po pokoju fruwały układanki i klocki. Zdziwiło mnie, że się nie zirytowałem. Powiedziałem tylko: „Przykro mi, że tak to robisz, rozumiem, że coś cię zdenerwowało, kochana córeczko, ale możesz mi o tym opowiedzieć, nie musisz niszczyć zabawek. Proszę cię, posprzątaj, a ja ci pomogę, jeśli chcesz”. No i po buncie. Jeden do jednego dla mnie. Wszystko odbyło się bez krzyku czy pogróżek, bo miałeś świadomość, że Twoje dziecko nie zrobiło tego złośliwie i że też ma prawo się zdenerwować. No tak, chciała obejrzeć jakąś bajkę, a nie bawić się puzzlami. Jej świat trzeba zrozumieć. Nie znaczy to jednak, że dziecku wszystko wolno, trzeba tylko spokojnie mu wytłumaczyć, dlaczego czegoś robić nie powinno, i odwrócić uwagę dziecka w inną stronę. Być przy nim, dla niego. Małgosia jest od tego specjalistką, żeby z rozpaczy Laury uczynić chwilę radosną albo na czas zapobiec histerii czy lądowaniu przedmiotów w niewłaściwą stronę i miejsce. Bo dziecko za moment zapomni o misiu i będzie się bawić zupełnie czym innym. Rozmawiała KRYSTYNA PYTLAKOWSKA Zdjęcia OLGA MAJROWSKA Makijaż BEATA MILCZAREK Fryzury KAMIL PECKA Stylizacje JOLA CZAJA Produkcja PAULINA ALEKSIEJUK-LEWANDOWSKA Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Pałacowi Boglewice, ul. Boglewice 6, 05-604 Boglewice. Właśnie zostałaś mamą, a może akurat czekasz na swoje maleństwo? Koniecznie zajrzyj do nowego numeru magazynu „VIVA!Mama”. Już w kioskach!
Jak wspierać rozwój i kreatywność dzieci poprzez zabawę?
PLAYMOBIL 1.2.3 to idealny prezent dla każdego ciekawego świata malucha
Świat widziany oczami dziecka jest niesamowicie kolorowy i fascynujący. Wszystko czego dzieci doświadczają i odkrywają w swoich pierwszych latach życia, rozwija ich zmysły i jest ważnym etapem ich dalszej nauki. PLAYMOBIL 1.2.3 wspiera rozwój i kreatywność dzieci poprzez zabawę. Zestawy PLAYMOBIL z serii 1.2.3 podzielone są na trzy etapy rozwoju dziecka w pierwszych latach jego życia. Nowe możliwości łączenia zestawów oraz wiele zawartych w nich akcesoriów sprawiają, że z każdym kolejnym etapem zabawki stają się coraz bardziej interesujące. Poziomy Łatwy start, Pierwsze wyzwanie oraz Mały ekspert następują po sobie i umożliwiają rodzicom obserwację ważnych faz rozwoju ich dzieci. Poniżej zdjęcia przykładowych artykułów. Łatwy start W zestawach dla najmłodszych z pojedynczymi figurkami uwaga dziecka skupia się na nauce poprzez dotyk, naśladowanie odgłosów zwierząt oraz nazywanie figurek, zwierząt oraz przedmiotów. Pierwsze wyzwanie W bardziej rozbudowanych zestawach uwaga dziecka skupia się na poznawaniu funkcjonowania różnych przedmiotów, rozwijaniu umiejętności motorycznych oraz rozumieniu związku przyczynowo-skutkowego. Mały ekspert W zestawach zaawansowanych znajduje się wiele nowych funkcji do odkrycia. Zabawki pozwalają na odgrywanie ról, co rozwija umiejętności społeczne dziecka Zestawy tworzą linię produktów aktywnie wspierających rozwój dziecka Oznaczenia na opakowaniach: Fine motor skills Motoryka mała: Praktyka czyni mistrza: dziecko ćwiczy ruchy i rozwija motorykę małą. Language skills Rozwój mowy: Zabawa jest ważnym czynnikiem w rozwoju mowy. Dzięki niej dziecko nabywa nowe umiejętności w kolejnych etapach nauki języka Creativity Kreatywność: Rozwój kreatywności poprzez zabawę: dziecko może eksperymentować, wymyślając nowe ustawienia i połączenia elementów w zestawach. Cognitive Skills Procesy poznawcze: Rozwój logiki i abstrakcyjnego myślenia: rozumienie związku przyczynowo-skutkowego i otoczenia. Social Skills Kompetencja społeczna: Wsparcie w rozwoju umiejętności społecznych poprzez wspólną zabawę i odgrywanie ról Materiał powstał z udziałem marki PLAYMOBIL 1.2.3
Agnieszka Hyży o prawdziwym smaku macierzyństwa
W rozmowie z Krystyną Pytlakowską opowiedziała o roli mamy
Dziennikarka, która rozmawia z kobietami i wspiera je na duchu, gdy w roli matek czują się niepewnie, udzieliła nam wywiadu bez ogródek. AGNIESZKA HYŻY nie kreuje się w nim na supermamę, mówi szczerze, co ją denerwuje i co cieszy. I jak to jest mieć dwoje dzieci – 10-letnie i roczne. Przy okazji podpowiada, jak nie stać się więźniem macierzyństwa. ZOBACZ TEŻ: Agnieszka Hyży szczerze o trudach macierzyństwa: „Nie jest lekko. Początki były nawet łatwiejsze niż teraz” KP: Masz dwoje dzieci. Czułaś się już psychicznie dojrzała, żeby zostać matką? AH: Nie wiem, czy jest coś takiego, jak dojrzewanie do macierzyństwa, ale ile byś nie przeczytała poradników, z iloma osobami doświadczonymi byś nie porozmawiała, to rzeczywistość przerasta wyobrażenia, bo każda z nas jest inna i dzieci też są inne. Nie ma więc uniwersalnej instrukcji obsługi. Oczywiście, że chciałam być matką, ale myślę, że smak macierzyństwa pojawia się wtedy, kiedy zostaje się rodzicem i trzeba zderzyć się z tą nową rzeczywistością. A ja, mając już prawie 10-letnią córkę i wychowując wspólnie z drugim mężem jego dwóch synów, weszłam teraz ponownie w rolę mamy malutkiego dziecka. I chociaż pewne rzeczy robię intuicyjnie, automatycznie i na pewno jestem dużo bardziej spokojna i zdroworozsądkowa, to wiele rzeczy przeżywam na nowo. KP: Dobrze nie mieć w sobie już strachu o dziecko i nie reagować lękiem na każdy jego płacz. AH: Tak, i dokładnie w tym widzę dojrzewanie do bycia matką. Natomiast wiele przeżywam na nowo, z wieloma rzeczami sobie nie radzę. KP: Na przykład? AH: Mam szczęście do dzieci bezproblemowych pod względem alergii, apetytu i karmienia naturalnego. Nigdy nie musiałam ich dokarmiać i ominęły mnie wizyty u lekarzy. Ten początek nowego macierzyństwa z Leonem był więc absolutnie fantastyczny. Natomiast nie radzę sobie wielokrotnie w sytuacjach, kiedy moja córka i dzieci Grzegorza powoli zaczynają wkraczać w wiek dojrzewania i wymagają dużej uwagi i atencji, a ja to wszystko chciałabym im dać. Jesteśmy bardzo zajęci ich aktywnością szkolną i swoją aktywnością zawodową, a małe dziecko jest bardzo absorbujące. Gdy moja Marta miała rok, czyli tyle, ile teraz mój synek, wiem, że skupiałam uwagę w stu procentach tylko na niej. A teraz mam patchworkową rodzinę, która stwarza trochę inne problemy niż taka „zwykła”. Bywają momenty, kiedy myślę, że nie ogarniam tego wszystkiego, nie wyrabiam się na zakrętach, a wieczorami widać moje zmęczenie, przejawiające się też irytacją i zniecierpliwieniem. Szybko tracę równowagę, bo chciałabym wszystko szybko i sprawnie ogarniać: śniadania, odrobione lekcje, kładzenie dzieci do łóżek. Myślę i mówię: Leon, teraz masz spać, bo już jest późno, godzina 21, a ja mam jeszcze tyle rzeczy do zrobienia. On najczęściej ma inny plan, co oznacza, że ja muszę zmienić swój. Natomiast mam zupełnie inne doświadczenia bliskości i trudności z separacją, jeśli chodzi o karmienie. Marcie było wszystko jedno, czy dostawała butelkę, czy karmiłam ją z piersi. Z synkiem jest inaczej, moment karmienia piersią i dla niego, i dla mnie jest niezwykle ważny. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Agnieszka Hyży kilka razy poroniła. Jak w tym smutnym czasie radził sobie jej mąż? KP: Jesteś twarzą marki LOVI, dlaczego się na to zdecydowałaś? AH: Gdy dowiedziałam się, że zostanę mamą, podejrzewałam, że będę miała dużo różnych propozycji PR-owych. Ten świat jest tak zorganizowany, że macierzyństwo obrasta w influencerstwo. Nie chciałam jednak zostać przekaźnikiem reklam, pokazywać tylko produkty przydatne matce małego dziecka. Wyrosłam przecież ze świata telewizyjno-dziennikarskiego, w którym zawsze się czułam najlepiej. Myślałam więc sobie, że byłoby fantastycznie, gdybym przekazywała tym kobietom coś więcej. A ponieważ marka LOVI zdecydowała się na wprowadzenie projektu programu internetowego w rodzaju „śniadaniówki” LOVI Cafe, w której rozmawia się o różnych sprawach związanych nie tylko z karmieniem, nie miałam wątpliwości, że to coś dla mnie. Z jednej strony mam przecież doświadczenia macierzyństwa, jestem wiarygodna, więc mogę pokazywać przydatne i sprawdzone produkty. A z drugiej strony jestem zwolenniczką karmienia naturalnego. Mogłam więc rozmawiać o tym przed kamerą i robić to tak, jak lubię i chcę. A marka LOVI to wszystko mi zapewniła. KP: Co jest najważniejsze w macierzyństwie? AH: To trudne pytanie, ale myślę, że takie pogodzenie się samej ze sobą. Trzeba polubić siebie jako matkę i przestać podnosić oczekiwania względem siebie. Pamiętajmy, że nie ma matki idealnej i że taki wzór idealnej matki nie istnieje, a żadne dziecko nie będzie idealne. Nie wygląda to więc w życiu tak, jak na pięknych zdjęciach na Instagramie, mówiących o tym, że macierzyństwo to cudowna sprawa, a wszystkie dzieci są piękne, zdrowe i śpiące. Cenię te matki, które potrafią powiedzieć, że ich dziecko nie śpi już od tygodnia, a ona naprawdę ma dość i pyta, co powinna zrobić. Cały wywiad możecie przeczytać w najnowszym wydaniu magazynu VIVA! Mama.
Kupujemy kurtkę zimową. Na co zwrócić uwagę?
Jakie powinno być idealne okrycie na zimę dla dziecka?
Ciepła, nieprzemakalna i wygodna - zimowa kurtka dziecięca musi sporo wytrzymać, np. szaleństwa na śniegu. Jak wybrać produkt, który będzie najlepiej dostosowany do potrzeb i stylu naszej pociechy? Sprawdźmy! O czym warto pamiętać późną jesienią i zimą? Odpowiednio dobrane elementy garderoby, w tym ciepła kurtka, to podstawa każdej stylizacji. Nie tylko zapewnia dobry wygląd, ale też wpływa na wygodę naszej pociechy, a nam – rodzicom daje pewność, że nasze dziecko jest chronione przed nieprzyjaznymi warunkami atmosferycznymi. Dlatego przed zakupem warto poznać modele szczególnie polecane w tym sezonie oraz dowiedzieć się, jakie cechy powinny posiadać okrycia wierzchnie, aby zapewnić im nie tylko komfort, ale i bezpieczeństwo. Profesjonalna ochrona przed zimnem! Zewnętrzna warstwa kurtki zimowej powinna być wykonana z wodoodpornego i nieprzepuszczającego wiatru, lecz jednocześnie oddychającego materiału. Takie cechy posiada odzież wierzchnia dziecięcej marki Coccodrillo z oznaczeniem 36,6 system. To oznacza, że jest ona wyposażona w specjalną wiatroszczelną membranę, zewnętrzną warstwę hydrofobową i warstwę impregnacyjną. Dzięki temu będziemy mieć pewność, że dziecko nie przemoknie oraz nie zmarznie nawet podczas figli na śniegu. Inną ciekawą cechą, którą powinny posiadać kurtki jest DWR (ang. Durable Water Repellency), czyli trwała wodoodporność. Powoduje ona skraplanie się wody, dzięki czemu tkanina zewnętrzna pozostaje sucha, a my nie musimy martwić się o komfort i przemoknięcie naszej pociechy. Siła tkwi w szczegółach Zimowe kurtki powinny być funkcjonalne. Podczas zakupów warto zwrócić uwagę, czy produkt posiada wewnętrzne ściągacze, które zapobiegają podwiewaniu rękawów, przez co jeszcze lepiej ochronią dziecko przed mrozem. Równie istotna jest podszewka, wykonana np. z polaru lub futerka pozwalająca na osiągnięcie ekstremalnych właściwości termicznych. Ważny jest skład ocieplenia. Postawmy na ten z bawełny, mającej naturalne właściwości termiczne. Jeżeli w podszewce znajduje się poliester, powinien pokrywać wyłącznie wewnętrzną warstwę rękawów, dzięki czemu ułatwi dziecku nakładanie kurtki. Dla każdego rodzica bezpieczeństwo jego dziecka jest najważniejsze, dlatego wybierając kurtkę zimową warto zdecydować się na taką, która ma materiały odblaskowe. To świetne rozwiązanie na wieczorne spacery czy powroty ze szkoły zimą, kiedy wcześnie robi się ciemno. Stylowa zima w najmodniejszych kurtkach Wybór odpowiedniej kurtki zimowej to nie lada wyzwanie. W najnowszej ofercie Coccodrillo dostępnych jest wiele ciekawych modeli, które nie tylko zapewnią dziecku komfort, ale również wpiszą się w aktualne trendy i wpasują się w gusta zarówno dziewczynek, jak i chłopców. Kurtki pikowane modne są nieprzerwanie od kilku sezonów, tym razem łączenie tkanin zostało wykonane tak, by produkt przypominał szlafrok. Choć brzmi to nieprawdopodobnie – dzięki specyficznemu rodzajowi pikowania kurtka jest lekka, wszechstronna i świetnie dopasowuje się do sylwetki. Taki model sprawdzi się zarówno w eleganckich, jak i codziennych stylizacjach. Równie uniwersalnym trendem jest tzw. modelokolor, czyli okrycie w jednym kolorze, które uzupełni casualowy look i będzie świetnie wyglądało w połączeniu z wyrazistymi dodatkami, jak czapka i szalik. Jeżeli natomiast nasze dziecko nie może się zdecydować, czy woli kurtkę w barwny wzór, czy jednokolorową, warto uzupełnić zimową garderobę o produkt dwustronny, dzięki czemu będziemy mieć pewność, że okrycie tak szybko mu się nie znudzi, a nasza pociecha będzie miała możliwość stworzenia wielu inspirujących stylizacji. Nie tylko kurtki będą królowały w nadchodzącym sezonie. Do łask wracają okrycia wykonane z miękkich i niezwykle komfortowych materiałów pluszowych, np. “baranka”. Najbardziej popularne są te w neutralnych kolorach. Okrycie wierzchnie jest jedynym z tych elementów dziecięcej garderoby, na których nie powinniśmy oszczędzać. Wybór produktu wysokiej jakości to nie tylko gwarancja komfortu, ale także – gdy nasza pociecha już z niej wyrośnie – szansa na danie kurtce drugiego życia, np. poprzez przeznaczenie jej na zbiórkę odzieży. Ubrania marki Coccodrillo kupić można w sklepach stacjonarnych w całej Polsce oraz w sklepie internetowym coccodrillo.eu – warto tam regularnie zaglądać w poszukiwaniu nowości i promocji! Materiał powstał z udziałem marki Coccodrillo
108 lat temu urodziła się mama Muminków Tove Jansson
Nie spodziewała się, że sympatyczne trolle podbiją świat, a jej przyniosą międzynarodową sławę
Urodziła się w Finlandii w artystycznej rodzinie. Ojciec Tove Jansson był rzeźbiarzem, a matka graficzką. Nic więc dziwnego, że i ona poszła w tym kierunku. Rysowała komiksy, ilustrowała swoje opowiadania, pisała też książki dla dorosłych. Ale to Muminki, sympatyczne trolle sprawiły, że stała się znana na całym świecie. Pierwowzorem jednej z postac Too-tiki była jej partnerka Tuulikki Pietilä, również graficzka, z którą żyła 46 lat, aż do śmierci. Książki z opowiadaniami o Muminkach przetłumaczono na 30 języków. Muminki mają swój park rozrywki i muzeum. Po świętym Mikołaju są na drugim miejscu jako dobro narodowe Finlandii. Doczekały się kilku filmów, seriali, a ich podobizny widnieją na pieluszkach, porcelanie i znaczkach pocztowych. Oto najsympatyczniejsze trolle świata. Miał wąski nos, małe usta, spiczaste uszka i długi ogonek. Najsłynniejszy troll na świecie, Muminek, narodził się w… toalecie. A konkretnie w drewnianym wychodku w posiadłości rodziny Jansson na maleńkiej wyspie Bredskar w archipelagu Pellinge. Tove narysowała go po kłótni z bratem. A pokłócili się nie o byle co ani o byle kogo, bo o samego Kanta. Dlaczego troll? Bo wujek Tove Jansson właśnie tymi stworzeniami ją straszył. Mówił kilkuletniej wtedy dziewczynce, że jak będzie wyjadała jedzenie ze spiżarni, trolle będą dotykały ją swoimi zimnymi nosami. „W bardzo wczesnym dzieciństwie szperałam w spi­żarni. I mój wujek powiedział: »Uważaj na zimne trolle Muminki. Jak tylko szabrowniczka się pokaże, opuszczają swoje komórki i trą nosem o jej nogi, aż zrobi jej się zimno i wszyscy zobaczą, że to ktoś, kto wykra­da dżem i pasztet«”. Wracając do wychodka… Obok Muminka, który jeszcze wtedy nie nazywał się Muminek, wydrapała pierwsze słowa „Pieśni o wolności” biskupa Thomasa: „Wolność jest tym, co najlepsze”. A potem Muminek dostał imię i utył. Tył systematycznie i równie systematycznie powiększał mu się nos. Proporcjonalnie do wzrostu popularności. Poza tym początkowo miał różne kolory, aż w końcu Tove Jansson w 1945 roku zdecydowała: „Prawdziwy Muminek jest zawsze biały”. Pani Niuchaczowa Mama Muminków, czyli Tove Jansson, urodziła się 9 sierpnia 1914 roku. Od początku wszyscy wiedzieli, że będzie artystką, bo artystami byli jej rodzice. Mama, Signe Hammarsten-Jansson, była projektantką, a tata, Viktor Jansson – rzeźbiarzem. Tylko że ponad wszystko Tove Jansson kochała malować. A sławę przyniosły jej nie obrazy, ale książki o Muminkach. „Była zima 1939 roku, czas wojny (…) nagle ogarnęła mnie chęć napisania czegoś, co zaczynałoby się od »Był sobie kiedyś«. Dalszy ciąg musiał oczywiście być bajką, tego nie dało się uniknąć, ale zrezygnowałam z książąt, księżniczek i małych dzieci, wybierając na ich miejsce gniewną figurkę, którą sygnowałam rysunki satyryczne i którą nazwałam Muminkiem”, pisała we wstępie do książki „Małe trolle i duża powódź” Tove. Bo Muminek, początkowo zwany Niuchaczem, towarzyszył Jansson od 1938 roku. „Mój nowy przydomek to Pani Niuchaczowa”, zanotowała Tove w 1945 roku. Złośliwy troll z blisko osadzonymi, gniewnymi oczkami, jak pisała o nim, stał się jej znakiem firmowym wieńczącym dzieło. Publicznie zadebiutował na łamach satyrycznego antyfaszystowskiego pisma „Garm”. Z biegiem czasu złagodniał, spuścił z tonu i stał się sympatycznym osobnikiem, który zachwyca się światem, czerpie radość ze zbierania kamieni i muszelek, ma dobre serce i jest łagodny. Demoralizacja dzieci W książce „Mama Muminków”, napisanej po śmierci Tove Jansson przez przyjaciółkę domu Boel Westin, znajdują się fragmenty z pamiętników pisarki. Jeden dotyczy powstania Muminka: „Pierwszą historię o Muminkach zaczęłam pisać w 1944 roku [przekreślone i zmienione na 1938], kiedy ogarnął mnie smutek, strach przed bombardowaniem i chciałam uciec od ponurych myśli. (Swego rodzaju ucieczka od rzeczywistości do czasów, w których Ham opowiadała mi baśni). Wkroczyłam w świat tego, co niewiarygodne, a w nim wszystko było naturalne i przyjazne, i możliwe. Potem pisałam, kiedy sprawiało mi to przyjemność, aby się rozerwać – najczęściej tylko wtedy, gdy czułam się beztroska i wesoła. Książki nie są tendencyjne w sensie wychowawczym ani żadnym innym – co się też tyczy sztuki teatralnej o trollach – którą szereg rozeźlonych czytelników opatrzyło etykietką stronniczej, mianowicie »demoralizującej dla dzieci!«”. Tove Jansson przez 40 lat żyła w związku z kobietą. Z Tuulikki Pietilä poznały się w 1956 roku i od razu się w sobie zakochały. Były razem, choć do 1974 roku związki jednopłciowe były w Finlandii nielegalne. Tuulikka, graficzka i wykładowczyni uniwersytecka, stała się pierwowzorem człekokształtnej, spokojnej, kochającej łowienie ryb, mieszkającej w kabinie kąpielowej Muminków, Too-tiki. Sama też obsadza się w różnych rolach: w „W Dolinie Muminków” jest wolnomyślicielem Topikiem, w „Dolinie Muminków w listopadzie” jest Homkiem Toftem. Szał na trolle Dlaczego Muminki stały się tak popularne? Boel Westin tłumaczyła: „Muminki uosabiają tęsknoty nas wszystkich. Są próbą wyrwania się z przypisanej nam roli bądź oczekiwań wobec nas, naszymi marzeniami, aby stać się kimś innym albo by zniknąć w jakimś innym bycie”. Gdy Tove Jansson pisała książki o Muminkach, nie spodziewała się, że jej bohaterowie doczekają się serialu, sztuk teatralnych, porcelany, a nawet parku rozrywki i na dobre i złe staną się częścią Finlandii (choć pisane fińską odmianą szwedzkiego). Powstało muzeum Muminków w Tampere, park rozrywki w Naantali, a w Muzeum Narodowym w Sztokholmie znajduje się dwumetrowa makieta domku Muminków, którą zbudowali Jansson razem ze swoją partnerką i przyjacielem. Nie wszyscy jednak otrzymali zgodę, by wykorzystywać wizerunek Muminków. Jansson nie zgodziła się, by podobizna Małej Mi zdobiła podpaski. Za to od 1974 roku produkowane są pieluszki. Odmówiła także praw do bohaterów wytwórni Walta Disneya. Bała się, że straci nad nimi kontrolę, ale firma Moomin – produkująca wszelkiego rodzaju gadżety – od porcelany przez garnki po etui na telefony, jest jedną z najprężniej działających w Finlandii. W „Mamie Muminków” czytamy: „Malowanie było jej miłością, jednak to opowiadania o Muminkach przyniosły sławę. Megagwiazdą stała się w latach 50., kiedy to ilustrowana seria o trollach pojawiła się w Anglii. W tym intensywnym 10-leciu książki powstawały jedna za drugą, trzy w ciągu siedmiu lat, sztuki o Muminkach wystawiano na całej Północy, a nad Janssonowską Muminkową filozofią dyskutowano na uniwersytetach i w prasie, na stronach poświęconych kulturze. Dzieła recenzowano raczej jako literaturę w ogóle niż jako literaturę dziecięcą”. Sympatyczne stwory znane są na całym świecie i budzą wielkie emocje. I co ważne, nikogo nie pozostawiają obojętnym. Muminki albo się kocha, albo się ich nie cierpi. Większość ludzi kocha. W latach 1990–1992 w japońskim studiu powstał serial animowany, który emitowano w 124 krajach. Ale to nie wszystko. Serial o Muminkach Fińskie studio filmowe Gutsy Animations stworzyło nową wersją przygód „Muminków”. Serial składający się powstał przy użyciu najnowszej technologii w połączeniu z ręcznym rysunkiem. Efekty są zachwycające. Muminek z wychodka stał się pojęciem i marką zarazem. Jest drugim po Świętym Mikołaju najlepszym towarem eksportowym Finlandii. Czym byłby świat kultury bez Muminków? 2017 rok ogłoszony był nawet rokiem Muminków. Wizerunki trolli pojawiały się od breloczków przez buty Fila po kolekcję marki Aalto. I pewne jest, że nowy serial będzie podbijał serca kolejnych pokoleń miłośników trolli.
Trendy na lato 2022 dla najmłodszych - oto hity z kolekcji Coccodrillo!
Jakie nowości przygotowali projektanci marki?
Rok szkolny dobiegł końca, zaczęły się wakacje. Czas więc na letnie przygody. Dzieciaki zamieniają codzienne ubrania na wzorzyste, letnie koszulki i stroje kąpielowe. Jakie stylowe inspiracje czekają na małych fashionistów w Coccodrillo? Niemowlęta, dziewczynki, chłopcy – każdy, niezależnie od wieku znajdzie w nowych, letnich kolekcjach Coccodrillo coś dla siebie. Zapraszamy na szybki przegląd najważniejszych trendów na nadchodzące miesiące. Projektanci marki doskonale wiedzą, jak sprostać wymaganiom stawianym przez młodych Klientów i dbają nie tylko o modny i estetyczny wymiar ubrań, ale także ten praktyczny – jakość, wytrzymałość i zastosowanie tkanin idealnych dla delikatnej skóry dzieci. Rajska plaża, barwne paski, a może dinozaury? W dziewczęcych nowościach na lato dominuje kolor różowy zarówno pastelowy — połączony z miętą i czernią — jak i intensywny — zestawiony ze słonecznym żółtym oraz wyrazistym fioletem. Wśród propozycji pojawia się trend “wirtualnej fali” oraz barwne motywy przedstawiające emotikony, owoce, palmy i dinozaury. W nowej kolekcji znajdziemy również efektowne metalizowane aplikacje, pozytywne slogany farbowanie tie-dye czy wstawki z siatki. Letnie ubrania często kojarzą nam się z wakacyjnymi paskami, tych również nie zabraknie w kolekcji dla dziewczynek, lecz nie będą one minimalistyczne i stonowane, a wystąpią w ciepłych, wakacyjnych kolorach. Festiwal muzyczny i surfing na rajskich plażach W nowej kolekcji dla najmłodszych chłopców dominują energetyczne kolory łączące w sobie chłodne odcienie turkusu i granatu, przełamane pomarańczową i limonkową barwą. Wśród propozycji pojawiają się pozytywne slogany, ciekawe printy czy barwne nadruki inspirowane letnimi festiwalami muzycznymi. Przedszkolaki oraz starsi chłopcy odnajdą się w kolekcji inspirowanej surfingiem. Dominują w niej aplikacje palm, fal i desek surfingowych w chłodnej kolorystyce, skupionej na turkusowych odcieniach połączonych z ożywiającą limonką oraz akcentami zabrudzonego różu. Kolorowy trend tie-dye króluje w letniej kolekcji Wśród propozycji Coccodrillo na nadchodzące miesiące da się zauważyć jeden dominujący trend, a mianowicie nierówne farbowanie tie-dye nawiązujące klimatem do nostalgii lat 70. Tie dye to technika malowania materiałów w nieregularne i kolorowe kleksy, a wielobarwne ubrania z tym motywem z pewnością wprowadzą do garderoby naszych pociech uśmiech i nawet w chłodniejsze, deszczowe letnie dni będą kojarzyły się klimatem niezapomnianych wakacji. Ten trend sprawdzi się zarówno dla małych miłośników stonowanych barw i romantyczek, jak i dzieci z dynamiczną osobowością, które uwielbiają wyróżniać się w tłumie. Wszystkie omawiane kolekcje pojawiają się sukcesywnie w sklepach stacjonarnych oraz na pl.coccodrillo.eu – warto tam regularnie zaglądać w poszukiwaniu nowości i promocji!
Anna Dereszowska: Mamy wiedzą najlepiej, co jest dobre dla ich dzieci
Ważne, aby u rodzica włączyła się czerwona lampka alarmowa, kiedy poczuje, że jest nieomylny - mówi aktorka
Anna Dereszowska to niewątpliwie jedna z najbardziej popularnych i lubianych aktorek w Polsce. Znana zarówno z ekranów kin, telewizorów, jak i z teatru. Prywatnie mama trójki dzieci, która doskonale wie, z jakimi wyzwaniami mierzą się świeżo upieczeni rodzice. Dlatego w tym roku wspólnie z marką Canpol babies, realizować będzie kampanię „Canpol babies, bo mamy wiedzą najlepiej”. Jakie jest jej przesłanie? Opowiedziała nam o tym sama aktorka. Pół roku temu zostałaś po raz trzeci mamą. Jak to doświadczenie różni się od poprzednich? Jest ci łatwiej, trudniej czy po prostu inaczej? Każda ciąża jest inna i powie to każda matka, która rodziła co najmniej dwa razy. Po pierwsze dlatego, że jesteśmy na różnych etapach życia, w różnym wieku, z innymi doświadczeniami. Nasz organizm się zmienia, więc naturalne jest to, że każdą ciążę przyjmuje inaczej. Gdy zaszłam w ciążę z Leną, miałam 29 lat. Z jednej strony miałam mnóstwo siły i energii, z drugiej byłam przerażona, bo nie znałam tego stanu, nie wiedziałam, z czym się mierzę, co mnie czeka i jak dalej będzie wyglądało moje życie. Wtedy dotkliwie odczułam też brak mamy, który zmarła, kiedy miałam 9 lat. Czułam, że ona by wiedziała, doradziła, pomogła. Dobrze było mieć wówczas u boku przyjaciółki, z których kilka już miało dzieci, a kilka je planowało, bądź właśnie było w ciąży. Czułam, że potrzebuję kogoś, kto będzie w stanie zrozumieć moje lęki, wyjaśni, z czym się wiąże bycie mamą, bo sam tego doświadczył. W trakcie kolejnej ciąży było mi łatwiej, bo już znałam ten stan, więc wiedziałam, co sygnalizuje mi moja dusza i ciało, jak sobie z tym radzić i jak słuchać siebie. Mniej panikowałam, mniej się przejmowałam. W trzecią ciążę zaszłam w roku, w którym skończyłam 40 lat. Nie miałam już tyle siły co wcześniej, ale paradoksalnie rozumiejąc ten stan wiedziałam, kiedy mój organizm potrzebuje odpocząć. Nie forsowałam się, nie zadręczałam niepokojami. To, co łączy wszystkie moje ciąże to fakt, że pracowałam do samego końca. Na szczęście za każdym razem moi lekarze wyrażali na to zgodę, a pracodawcy zapewniali mi maksimum komfortu, za co jestem im ogromnie wdzięczna. I moje dzieci również. Twoje dzieci dzieli spora różnica wieku: Lena ma 14 lat, Maks – 6, a Aleksander – pół roku. Czy taki układ ma twoim zdaniem więcej zalet czy wad? Dla mnie ma więcej zalet, bo wciąż mogę uważać się za młodą mamę (śmiech). A tak serio, nie uważam, żeby to był jakiś układ. Nie kalkulowałam nigdy tego, w jakich odstępach mają się rodzić moje dzieci, bo to nie jest tak, że mają spełniać w rodzinie jakieś role. Każde moje dziecko jest inne, odrębne. Nie traktuje ich tak samo, bo każde wymaga innej uwagi, ma inny charakter. Jedyny wspólny mianownik jest taki, że wszystkie je bardzo kocham. Jesteś osobą publiczną i dzielisz się ze swoimi fanami sporą częścią swojego życia. Jak to jest być matką w blasku fleszy? Gdzie stawiasz granicę pomiędzy tym, co publiczne, a tym, co prywatne? W czasach, kiedy każdy ma telefon komórkowy, którym może zrobić zdjęcie komukolwiek i gdziekolwiek, nie ma intymności. Dawniej jeden z polskich aktorów o wizerunku macho wygrał proces z gazetą, która opublikowała jego zdjęcia w szlafroku i w ogrodzie na terenie jego posesji. Zapewne dziś na takie fotografie nikt nie zwróciłby uwagi. Granica dawno została przekroczona. Wspólnie z moim partnerem ustaliliśmy, że skoro żyjemy w takich czasach, wpuścimy „świat” do naszego prywatnego życia, ale zrobimy to na własnych warunkach. Odkrywam więc przed moimi fanami taką część życia, która nie narusza naszej strefy komfortu. Pokazuję tę część domu, którą chcę, ale nie pokazuję miejsc osobistych, intymnych. Nie pokazuję twarzy dzieci, ale też nie ukrywam, że je mam. Pokazuję to na swoich social mediach, więc paparazzi nie mają żadnego interesu w tym, żeby mi robić zdjęcia, bo jak ktoś chce zobaczyć, jak żyję – po prostu wchodzi na mój instagram. Kolokwialnie mówiąc, spalam im temat. Choć ostatnio, po raz pierwszy od kilku lat, w kolorowej prasie i w internecie pojawiły się moje zdjęcia z dziećmi zrobione przez paparazzi. Nie jestem z tego powodu szczęśliwa i nie brakowało mi takiej popularności. Domyślam się, że codziennie dostajesz mnóstwo wskazówek na temat wychowywania dzieci, zarówno od bliskich, jak i od nieznajomych z internetu. Jak na nie reagujesz? Czy jest jakiś rodzaj „złotych rad”, na które masz alergię? A jakie zwykle okazują się pomocne? Jestem już tak doświadczoną matką, że sama mogłabym tych rad udzielać (śmiech). Na szczęście wiem, jakie to bywa irytujące. Przede wszystkim jednak wiem, że każda mama zna swoje dziecko najlepiej. Jeśli będzie miała wątpliwości, sama poprosi o radę, wsparcie czy dobre słowo, a wówczas chętnie podzielę się swoim doświadczeniem. Doświadczenie nie równa się jednak wiedzy, dlatego słucham innych, ekspertów w danej dziedzinie. Z moimi koleżankami mamami też bardzo chętnie wymieniam opinie na tematy związane z macierzyństwem, tyle że one nie mówią mi, co ja mam zrobić, tylko co one by zrobiły, gdyby były w mojej sytuacji. Jest to subtelna, ale znacząca różnica. Jak znaleźć równowagę pomiędzy własną matczyną intuicją, poradami innych i wiedzą z książek? Łatwo się w tym wszystkim pogubić. Ważne jest, by będąc matką czy ojcem, mieć pewien rodzaj pokory, która włączy czerwoną lampkę alarmową, kiedy rodzic poczuje, że jest nieomylny. Ja bardzo wierzę w to, że mamy wiedzą najlepiej, co jest dobre dla dzieci, ale będą się czuły bezpieczniej, kiedy skonsultują jakiś problem czy wątpliwość z ekspertem lub po prostu zaufaną osobą. Wiem, że zdarzają się sytuacje, w których każdy mówi coś innego, wtedy właśnie potrzebna jest ta matczyna intuicja, o której mówisz. Nie raz doświadczyłam sytuacji, w której moje przeczucia się sprawdzały. Dlatego sobie ufam. W macierzyństwie największą radością jest obserwowanie, jak nasze dzieci dorastają, poznają świat i nabywają nowych umiejętności. Czym ostatnio zaskoczył cię Aleksander? Tu właśnie zauważam największą różnicę w tym, jak uczestniczyłam w życiu moich dzieci. Kiedyś uważałam, że można pogodzić bycie idealną matką, idealną partnerką, idealną gospodynią i idealną pracownicą. Że to wszystko tylko kwestia dobrej organizacji. Dziś wiem, że to bzdura, bo bycie idealną ma swoją cenę. Teraz wystarczy mi, że jestem wystarczająco dobra i to mi pozwala bardziej uczestniczyć w życiu moich dzieci. Córka trenuje siatkówkę. Wiem, jakie to jest dla niej ważne i staram się uczestniczyć w jej siatkarskiej przygodzie, z tym większą radością, że Lenka odnosi w tej dziedzinie spore sukcesy. Jako jedna z reprezentantek Mazowsza zdobyła niedawno brązowy medal na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieżowej! Jesteśmy z niej bardzo dumni. Lena uwielbia też gotowanie. Jest naszym rodzinnym „Master Chefem”. Kuchnia za każdym razem wygląda jednak jak pobojowisko. Wystarczy, że ją z grubsza ogarnę. Nie będę szorować, bo zaplanowałam wieczór w kinie z moim partnerem i to w tym momencie jest dla mnie najważniejsze. Maksio gra w piłkę nożną i chodzimy na jego mecze, rozgrywamy też rodzinne turnieje w naszym ogródku. Lena na bramce, Maks w ataku, Daniel w obronie, ja z Aleksem jako organ doradczy (śmiech). A już leniuchowanie z Aleksem wprost uwielbiamy. Patrzę jak każdego dnia nasz mały miś się zmienia, rośnie, uczy się. Ostatnio z okazji „półroczku” dostał prezent od Canpol babies – pierwszy kubeczek do picia. I to taki specjalny – z odważnikiem, który pozwala na picie w każdej pozycji i rurką, która nie tylko jest idealna dla wrażliwych dziąseł maluszka, ale też dzięki specjalnej membranie nie przecieka. Dodatkowo ma ergonomiczne uchwyty do trzymania, nie jest ciężki, więc Aleksander od razu wiedział, co z nim zrobić. To idealny kubek niekapek. I oby za parę lat nauka jazdy na rowerze przyszła nam z podobną łatwością (śmiech). Świat bardzo poszedł do przodu i dzisiejsze dzieci mają do dyspozycji udogodnienia i rozrywki, o których 20 czy 30 lat temu nam się nawet nie śniło. Czy twoim zdaniem im to służy? Czy wręcz przeciwnie – zabija kreatywność i inicjatywę? Z zasady nie obrażam się na rzeczywistość. Ale też nie zachwycam się nią bezwarunkowo. Obserwuję. Wiem, że każde urządzenie może służyć dobrej lub złej sprawie, więc to kwestia nauczania, wychowania, wpojenia zasad, by dziecko wiedziało co jest dobre, a o co nie. Arystoteles głosił, że jak widzi współczesną młodzież, to widzi koniec cywilizacji. Było to przed naszą erą, a jak widać cywilizacja wciąż trwa. Dlatego nie dramatyzowałabym w tej kwestii. Jako ludzkość mamy dużo poważniejszy problem – systematycznie zabijamy siebie i naszą planetę. Ekolodzy grzmią, a każdy myśli „mnie to nie dotyczy”. I nie jest to wina dzieci. Wręcz przeciwnie, to one są coraz bardziej świadome tego, co się dzieje i próbują dotrzeć do dorosłych, którzy za ten stan są odpowiedzialni. Wszyscy znamy przecież Gretę Thunberg i widzimy, ile udało się jej zrobić, by nas uświadomić. Na szczęście wciąż mamy więc dzieci, które są kreatywne, mają inicjatywę. Tylko nauczmy się ich słuchać. Będziesz namawiała swoje dzieci, żeby posmakowały świata show-biznesu? Czy raczej chcesz je za wszelką cenę przed tym chronić? Nie będę namawiać ani nie będę zabraniać. Wolność jest wciąż jednym z najważniejszych praw. Mój zawód daje mi mnóstwo szczęścia, ale nierzadko ma to swoją cenę. Dzieci to widzą. Ja pierwsza w rodzinie poszłam w artystycznym kierunku. Nigdy nie usłyszałam od mojego taty, żebym tego nie robiła, nigdy nie narzucał mi swojego zdania. Zawsze mnie wspiera i bezwarunkowo kocha. I moim dzieciom chcę dać to samo. View Ediplayer on the source website Materiał powstał z udziałem marki Canpol babies
Maja Hyży o synach: „Aleks z Wiktorem pokazują talent muzyczny. Widać, że płynie w nich muzyczna krew.”
Jak dziś wyglądają? Piosenkarka pokazała wspólne zdjęcie z dziećmi
Maja Hyży jest mamą trójki dzieci – 10-letnich bliźniaków Aleksandra i Wiktora oraz niespełna dwuletniej Antosi, a teraz oczekuje przyjścia na świat kolejnej córeczki. Choć jest bardzo aktywna na Instagramie i często pozuje na zdjęciach z malutką Tosią, to bardzo rzadko pokazuje swoich synów chroniąc ich prywatność. Ostatnio zrobiła wyjątek i opublikowała fotografię z komunii bliźniaków oraz drugą z okazji Dnia Mamy. Widać na nich, że chłopcy już bardzo wyrośli. Czy odziedziczyli talent do śpiewania po mamie? O tym Maja Hyży opowiedziała tylko w rozmowie z magazynem VIVA! Mama. ZOBACZ TAKŻE: Maja Hyży o życiu w rodzinie patchworkowej: „Każdy z nas stara się wychowywać swoje dzieci jak najlepiej” Synowie Mai Hyży – jak dziś wyglądają? Synowie Mai Hyży wyglądają na zdjęciach poważnie jak na swój wiek. W garniturach w kratkę i w muszkach prezentowali się bardzo elegancko – każdy z nich miał strój o tym samym kroju i wzorze, ale w innym kolorze. Maja założyła tego dnia beżową sukienkę w stylu boho i białą marynarkę. W podobnych kolorach ubrana była także najmłodsza w rodzinie Tosia. Kilka dni później piosenkarka opublikowała kolejne zdjęcie z dziećmi, tym razem z okazji Dnia Matki. Na nim widzimy chłopców w luźniejszych, codziennych stylizacjach. Obaj w dłoniach trzymają róże dla mamy. I musimy przyznać, że wyrastają na małych przystojniaków. Maja Hyży o talentach swoich synów Podczas rozmowy z Mają Hyży nie mogliśmy nie zapytać o to, czy jej dzieci odziedziczyły talent do śpiewania po rodzicach. Oto, co powiedziała: „Aleks z Wiktorem pokazują powoli talent muzyczny. Odkrywają to w sobie. U jednego zauważyłam już większe możliwości techniczne, widzę, że śpiewa w tonacji. A to nie jest łatwe, bo dzieci nie rozumieją do końca co to znaczy. Ale ja moim uchem słyszę”. To jednak nie oznacza, że piosenkarka będzie za wszelką cenę pchać ich w tę stronę. „Zastanawiam się, czy gdzieś w tę stronę nie puścić jednego z chłopców. Ale chciałabym, żeby te chęci rozwijania się pod kątem muzycznym wyszły od nich”. CZYTAJ TEŻ: Partner Mai Hyży zadebiutował w telewizji i opowiedział o ich romantycznych początkach... Jeśli jesteście ciekawi, co powiedziała o Tosi i czy śpiewa dzieciom kołysanki, koniecznie zobaczcie całą naszą rozmowę z Mają Hyży.
Maja Hyży o życiu w rodzinie patchworkowej: „Każdy z nas stara się wychowywać swoje dzieci jak najlepiej”
Piosenkarka Maja Hyży jest w kolejnej ciąży. Na narodziny maluszka czeka nie tylko ona i tata, ale także dwóch 10-letnich synów bliźniaków i niespełna dwuletnia Tosia. W rozmowie z VIVĄ! Mamą gwiazda opowiedziała jak wygląda codzienność z taką gromadką i jak wychowuje się dzieci w rodzinie patchworkowej. ZOBACZ TAKŻE: Maja Hyży o macierzyństwie: „Nie mając dzieci, żyłabym w pustce. Może popadłabym w depresję” Maja Hyży o wychowywaniu dzieci w rodzinie patchworkowej Wychowywanie dzieci w rodzinach patchworkowych jest sporym wyzwaniem dla rodziców, bo wkradają się tu nie tylko emocje związane z rozstaniem z dziećmi, ale także logistyka i dużo kwestii technicznych. Co o tym mówi Maja Hyży? „Najtrudniejsze jest to, że każda z rodzin ma swój system wychowywania. (...) I to jest najtrudniejsze, bo każdy z nas stara się wychowywać swoje dzieci jak najlepiej. Ale te dzieci mają jednak dwa domy, które nie są identyczne. (...) Ale jest to do ogarnięcia, jest to do zrobienia. Potrzeba bardzo dużo rozmów i bliskości z dziećmi, żeby tłumaczyć, że tak bywa i że to też jest ok” mówi Maja Hyży w naszej rozmowie. Różnica wieku wśród dzieci Mai Hyży Gwiazda piosenki zdradza też, co myśli o różnicy wieku między swoimi dziećmi. „Jeśli chodzi o różnicę, jaka będzie dzieliła najmłodszą córkę i chłopców oraz Tosię z bobasem, uważam, że to jest dobra różnica. Aczkolwiek nie wychodzę z założenia, że jakakolwiek różnica jest zła czy dobra. To jest też kwestia wychowywania i rozmowy z dziećmi. Tosia na pewno będzie miała prawie rówieśnika, bo to są raptem dwa lata różnicy. Natomiast chłopcy będą takim braćmi-przywódcami” śmieje się. Co jeszcze zdradziła nam o swojej rodzinie, o bliźniakach i przygotowaniu do narodzin najmłodszej córeczki? Koniecznie obejrzyjcie nasze wideo! A cały wywiad z Mają Hyży przeczytacie w najnowszym wydaniu magazyny VIVA! Mama.
Zabawka, którą twój maluch pobawi się dłużej niż kwadrans? Idealny prezent na Dzień Dziecka!
W tym roku postaw na kreatywność i rozwój nowych umiejętności malucha!
Wybór odpowiedniego prezentu na Dzień Dziecka to nie lada wyzwanie. Maskotka, samochodzik, świecąca zabawka, książeczka, a może klocki? Podpowiadamy, na co warto zwrócić uwagę, aby pozytywnie zaskoczyć maluszka i wpłynąć na rozwój jego umiejętności. Do tego gwarantujemy świetną zabawę, która będzie trwała przez długie godziny! Jak wybrać prezent na Dzień Dziecka? Zanim kupisz cokolwiek, odpowiedz na 5 prostych pytań, które pomogą ci ustalić, co warto podarować maluszkowi, a co od razu odrzucić. 1. W jakim wieku jest dziecko? To niezwykle ważne. Zabawki powinny być dopasowane do wieku malucha. Jeśli dziecko ma 18 miesięcy, to nie kupuj mu prezentu dla trzylatka. Niestety maluch nie będzie umiał z niego skorzystać, bo jego możliwości rozwojowe jeszcze mu na to nie pozwolą. To z kolei będzie rodziło frustrację. 2. Czego potrzebuje dziecko? Jeśli jesteś rodzicem, to doskonale wiesz, jakie zabawki ma twój maluch. Inaczej jest w przypadku cioć i wujków. O radę zapytaj rodziców, dzięki temu unikniesz dublowania prezentów. 3. Czy mogę spersonalizować podarunek? Maluszek kocha zwierzątka, a może jest fanem pojazdów? Postaraj się dopasować prezent do jego upodobań. 4. W co zapakuję zabawkę? Wiesz, że często to kolorowy papier bardziej interesuje malucha niż sam prezent? To całkowicie normalne! Niech twój podarunek będzie ładnie zapakowany. Kolorowa torebka czy wstążeczka zdecydowanie się przydadzą. 5. Czy prezent wpłynie na rozwój? Wyjątkowy prezent to taki, który zainteresuje dziecko na dłużej niż 2 minuty, spodoba się mu wizualnie i pozytywnie wpłynie na jego rozwój. Wybieraj mądre prezenty! Co to znaczy? Klocki LEGO® DUPLO® na Dzień Dziecka Marka LEGO wie, że od najmłodszych lat warto zachęcać dziecko do poznawania świata i robienia nowych, kreatywnych rzeczy. To właśnie nieszablonowa i nieustrukturyzowana zabawa pomaga w zdobywaniu nowych umiejętności – manualnych, społecznych, emocjonalnych czy poznawczych. Jeśli chcesz rozwinąć wyobraźnię, pozytywnie wpłynąć na motorykę małą i ciekawość świata, to klocki LEGO DUPLO będą idealnym prezentem na Dzień Dziecka. Czym się wyróżniają? Zabawka, która angażuje LEGO DUPLO to seria stworzona specjalnie dla maluchów już od 1,5 roku życia. Klocki są kolorowe, można z nich tworzyć nieskończenie wiele konstrukcji i wymyślać różnorodne wersje zabawy, która się nigdy nie nudzi. Zestawy zawierają też wiele realistycznych detali i mini-figurek, które pobudzają wyobraźnię dzieci. To dlatego bawią się nimi dłużej i chętniej. Pamiętaj, by działać nieszablonowo. Nie narzucaj dziecku, jak ma budować wieżę czy pociąg. Zadawaj pytania typu: „W co chcesz się bawić”, "Do czego to pasuje?" lub "Gdzie położymy ten klocek?". Chwal za pomysłowość, pozwalaj rozwijać kreatywność. Klocki, dopasowane do wieku … i małych rączek. Klocki są odpowiednie już dla 18-miesięcznych maluchów. To dlatego są większe, a co za tym idzie, bezpieczniejsze. Wielkość klocków jest dopasowana do nieporadnych jeszcze rączek małych dzieci. Wszystkie elementy zestawów LEGO DUPLO są wyprodukowane według najwyższych, europejskich standardów jakości i bezpieczeństwa. Radosna edukacja Marka LEGO wie, że nie ma nic lepszego, niż nauka przez zabawę. Budowanie pociągu, serduszka, domku czy wieży to doskonały czas, aby rozwijać zdolności manualne, komunikacyjne, a także by nauczyć się nazw kolorów. Samo stworzenie malutkiej budowli wymaga od najmłodszych wielu prób, które nie zawsze kończą się sukcesem. I o to właśnie chodzi. Twoim zadaniem jest dopingowanie. Pomagaj dziecku radzić sobie z trudnymi emocjami i ucz, że nie należy się poddawać. To niezwykle ważny moment, gdy twój maluszek pierwszy raz połączy dwa małe klocki. Potem będzie już tylko lepiej, a jego pomysły będą coraz bardziej kreatywne. Dzięki temu nauczy się też, jak radzić sobie z trudnościami czy porażkami, gdy będzie starszy. Inteligencja emocjonalna Pewność siebie, umiejętność dzielenia się, relacyjność, a także samodzielność - tego dziecko nauczy się podczas zabawy klockmi LEGO DUPLO. Bawcie się razem. Rodzicielstwo bliskości to najlepsze, co możesz dać swojemu maluszkowi. Które zestawy LEGO DUPLO na Dzień Dziecka? Nie wiesz jeszcze, na który zestaw LEGO DUPLO się zdecydować? Wybierz jeden z poniższych i ciesz się pięknym i radosnym czasem ze swoim maluszkiem. LEGO DUPLO - Pociąg z cyferkami — nauka liczenia 10954 To doskonały prezent dla malucha, który posłuży mu na lata. Dzieci mogą układać, łączyć, rozłączać i sortować 10 klocków z cyferkami od 0 do 9, a minifigurki dziewczynki, chłopca i pieska zapewniają długie godziny wciągającej, edukacyjnej zabawy. Pociąg ma ruchome koła, pozwala łączyć wagoniki, ustawiać klocki i tworzyć z nich kreatywne budowle. Zabawka uczy kolorów, a z czasem cyfr. Rozwija kreatywność, motorykę małą, koordynację ręka-oko i wyobraźnię. LEGO DUPLO - Pociąg ze zwierzątkami 10955 Dzieci kochają zwierzęta. Ten zestaw LEGO DUPLO ze słoniem, tygrysem, żyrafą i pandą podsunie każdemu maluszkowi wiele pomysłów na radosną i twórczą zabawę. Możliwość konstruowania, przebudowywania, ustawiania wagoników i zwierzątek oraz układania elementów jeden na drugim pozwoli dzieciom odkryć świat nieskończonej wyobraźni. Dodatkowo rozwinie zdolności manualne. LEGO DUPLO - Pudełko z serduszkiem 10909 To piękny i emocjonujący zestaw klocków dla całej rodziny. Rodzice i dzieci mogą łączyć elementy, tworząc domek, lody, wieloryba, kwiatek, helikopter i kaczuszkę i własne modele, a każdy z nich to okazja do rozmowy i odgrywania historyjek. W komplecie mamy aż 80 klocków. Doskonała zabawa, mnóstwo kreatywności i rozwój zdolności manualnych gwarantowane! LEGO DUPLO - Pudełko z klockami 10913 To aż 65 kolorowych klocków i elementów, które pobudzają wyobraźnię dzieci. Są to między innymi samochodzik z ruchomymi kołami, dach, okno, kwiatki, bagietka, minifigurki postaci LEGO DUPLO i klocki z cyframi od 1 do 3. Wszystko zapakowane jest w wytrzymałe i designerskie pudełko, które będzie pięknie wyglądać na półce. Zestaw pozwala na twórczą i swobodną zabawę, która rozwija kreatywność. Wszystkie elementy LEGO DUPLO do siebie pasują, więc dzięki temu maluchy mogą z łatwością chwycić, złączyć i rozłączyć klocki — i tak jest niezmiennie od 1932 roku. W tym roku LEGO świętuje 90-lecie! Kultowe klocki pokochały wszystkie pokolenia! Jesteśmy pewni, że twoje dziecko też je doceni! A ty, który zestaw LEGO DUPLO wybierasz na Dzień Dziecka? Materiał powstał z udziałem marki LEGO DUPLO.