Fani śledzą jej każdy ruch. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o cenie życia pod presją: „Musiałam przygotować Kevina na to, co może się wydarzyć”
Od lat żyje pod nieustanną obserwacją. Roksana Węgiel-Mglej przyznaje, że wiedziała, co wydarzy się, gdy jej związek z Kevinem Mglejem ujrzy światło dzienne. W rozmowie z VIVĄ! opowiada o cenie sławy, życiu pod presją i fanach, przed którymi – jak sama mówi – niemal nic nie da się ukryć.
Sukces przyniósł jej spełnienie marzeń, ale odebrał anonimowość. Od nastoletnich lat każdy jej krok śledzą media, paparazzi i fani, którzy potrafią dostrzec nawet najmniejszy szczegół. Gdy w jej życiu pojawił się Kevin Mglej, wiedziała, że ich związek prędzej czy później stanie się przedmiotem publicznych analiz. W szczerej rozmowie z VIVĄ! Roksana Węgiel-Mglej opowiada o cenie sławy, życiu pod nieustanną presją i doświadczeniach, które nauczyły ją zachować spokój mimo nieustannej uwagi. RoksanaWęgiel-Mglej w VIVE! o cenie sławy. Fani śledzą każdy jej krok. Tak odkryli jej związek z Kevinem – Masz 21 lat, ale pod presją żyjesz od 14. roku życia. Roksana Węgiel-Mglej: To prawda, ale na początku bardziej się tym przejmowałam. Z biegiem lat nabrałam dystansu. Ale gdy zaczęliśmy spotykać się z Kevinem, musiałam go przygotować na to, co może się wydarzyć. – Nie znał show-biznesu tak dobrze jak Ty? Znał z innej strony niż ja. Prowadził firmę marketingową, pisał piosenki. Ciemna strona show-biznesu była mu zupełnie obca. Nie wiedział, co to znaczy żyć pod presją, pod nieustającym ostrzałem opinii publicznej. Ja wiedziałam, co się wydarzy, gdy wyjdzie na jaw, że jesteśmy razem. Każde wydarzenie w moim życiu prywatnym było zawsze szeroko komentowane, a za mną podążali paparazzi. I tym razem się nie pomyliłam. Było dokładnie tak, jak przewidziałam. – Chodziło o to, że między Wami jest dziewięć lat różnicy? Czy o to, że jak się poznaliście, Ty miałaś 17 lat, a on miał małe dziecko? Chyba o wszystko. Mam takie zamknięte grono fanów, które, wyobraź sobie, prowadzi śledztwa na temat tego, co się dzieje w moim życiu. W tym wypadku połączyli kropki i wyszło im, że mam chłopaka. Na jakimś zdjęciu zobaczyli kawałek buta Kevina, czego ja nawet nie zauważyłam, potem coś tam jeszcze wpadło im w oko. A potem wkroczyli detektywi z TikToka (śmiech). Nic się przed nimi nie ukryje i na to właśnie musiałam przygotować Kevina. Życiowo to Kevin ma większy bagaż doświadczeń, showbiznesowo ja, bo jestem w tym już dziewięć lat. I doświadczyłam wszystkiego, czego można doświadczyć, więc nic mnie już nie zdziwi. Czytaj też: Miała 17 lat, on był starszy i miał dziecko. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o początkach związku z Kevinem: „Oboje mieliśmy wątpliwości” Kevin Mglej, Roksana Węgiel – Zaraz, zaraz, nie zgadza mi się rachunek. Tak naprawdę zaczęłam w tym żyć, mając 12 lat. Wtedy poszłam do programu „The Voice Kids”. Emisja miała miejsce później, jak miałam już skończone 13 lat. Tak czy inaczej zaczęłam bardzo wcześnie. I nikt się nie spodziewał, że to się nie skończy zaraz potem, jak się zaczęło. Ani ja, ani moi rodzice, którzy mnie wspierali. Oni wiedzieli, że moim największym marzeniem jest śpiewanie. Nikt mnie do niczego nie zmuszał, bo to ja chciałam występować, brać udział w konkursach wokalnych, więc mnie na wszystkie wozili. To były takie nasze wspólne weekendowe wypady. Aż wzięłam udział w castingu do „The Voice”. Potem była Eurowizja Junior. Wtedy wszystko nabrało tempa. – I przyniosło Ci sławę. Bez tego moja pasja nie ma sensu. Kocham koncerty, ludzi, którzy słuchają mojej muzyki. To mi daje bardzo dużo radości. Wiem też, że moje piosenki poruszają ludzi, i to nadaje sens mojemu działaniu. – To są plusy sławy, ale jest też mnóstwo minusów. Presja, jaką na mnie wywierano, jest na pewno jednym z największych. I odebranie mi części dzieciństwa. Tylko że, tak jak mówiłam, mnie nikt do tego nie zmuszał. Sama w to brnęłam, a rodzice mnie nie powstrzymywali, bo sami nie wiedzieli, czym tak do końca jest show-biznes. A ja chciałam iść za ciosem, podobało mi się, że dostałam możliwość spełnić marzenie. Nikt nie wiedział, jak to będzie, bo nie było wcześniej takiej młodej osoby w show-biznesie jak ja. Lata temu była Natalia Kukulska, ale to inna historia. Była też Ewa Farna, ale ona, jak zaczynała, była ode mnie starsza i jej droga była inna niż moja. Wychowałam się na jej piosenkach. Ja miałam wybór, mogłam w to iść albo wrócić do starego życia. I nie żałuję, że pozwolono mi tak pokierować tym wszystkim, żebym mogła wykorzystać szansę. Nigdy nie wiadomo, czy kolejny raz będzie ci dany. Czytaj też: Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o wyjątkowej relacji z synem Kevina: „Nie wiedziałam, jak odnajdę się w roli macochy” _________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca
Matt Damon zakochał się w barmance. To, co zrobił dla jej córki, porusza do dziś
Matt Damon od lat stroni od medialnych skandali, a zamiast burzliwych romansów stawia na rodzinę. Historia jego związku z Lucianą Damon zaczęła się w nietypowych okolicznościach, a aktor szybko odnalazł się także w roli ojca jej kilkuletniej córki. Dziś wspólnie wychowują cztery dziewczynki, a gwiazdor nie ukrywa, jak wiele dla niego znaczą.
Matt Damon od lat uchodzi za jednego z najbardziej cenionych aktorów Hollywood, ale w przeciwieństwie do wielu kolegów po fachu konsekwentnie chroni swoje życie prywatne. Zamiast trafiać na pierwsze strony gazet z powodu głośnych romansów, od niemal dwóch dekad tworzy trwały związek z Lucianą Damon. Ich historia pokazuje, że wielka miłość potrafi narodzić się w najmniej oczekiwanym momencie, a rodzina od początku była dla aktora absolutnym priorytetem. Miłość Matta Damona i Luciany zaczęła się w klubie w Miami Los połączył Matta Damona i Lucianę Bozan w 2003 roku w Miami. Aktor przebywał tam na planie filmu „Skazani na siebie”, a po zdjęciach wybrał się do jednego z klubów. To właśnie tam jego uwagę przykuła pracująca za barem Argentynka. Po latach Damon wspominał w programie Ellen DeGeneres, że wystarczyło jedno spojrzenie przez zatłoczoną salę, by wiedzieć, że chce ją poznać. Sama Luciana w rozmowie z „Vogue Australia” opowiedziała, że aktor schronił się za barem, gdy coraz więcej gości zaczęło prosić o zdjęcia i autografy. Nie zamierzała jednak robić wyjątków. „Jeśli masz tu być, nie możesz po prostu stać", miała powiedzieć przyszłemu mężowi. Damon, który wcześniej przygotowywał się do roli barmana na potrzeby filmu, zaczął pomagać przy robieniu drinków. Jak wspominała Luciana, obecność hollywoodzkiej gwiazdy sprawiła, że napiwki tego wieczoru były wyjątkowo wysokie. CZYTAJ TEŻ: Gdy rozstała się z serialem Na dobre i na złe, nie kryła goryczy. Dzisiaj Edyta Jungowska wraca na szklany ekran. Zagra w uwielbianej produkcji Matt Damon od lat podkreśla, że wszystkie cztery córki są dla niego równie ważne Choć ich znajomość rozwijała się błyskawicznie, Luciana od początku jasno stawiała sprawę. Była mamą 4-letniej córki Alexii i to właśnie opieka nad dzieckiem była dla niej najważniejsza. Dla Matta Damona nie stanowiło to żadnej przeszkody. Bardzo szybko odnalazł się w roli ojca i zbudował z dziewczynką bliską relację. W wywiadzie dla „Hello! Canada” aktor przyznał, że wraz z ukochaną do jego życia naturalnie weszła również jej kilkuletnia córka. „Nigdy nie dostałem wyboru. Po prostu tak było i cieszyłem się z tego", mówił. Podobnie wypowiadał się później dla „Parade”, podkreślając, że nie wyobraża sobie dziś swojego życia w innym scenariuszu. Po ślubie Matt Damon i Luciana stworzyli dużą rodzinę. Do Alexii Barroso, urodzonej w 1999 roku, dołączyły trzy córki pary: Isabella, Gia i Stella. Aktor wielokrotnie podkreślał, że wszystkie cztery dziewczynki traktuje jednakowo. Nie dzieli ich na biologiczne córki i pasierbicę, a rodzina od lat pozostaje dla niego najważniejszą wartością. Symbolicznym potwierdzeniem tej więzi był gest z 2019 roku. Damon zdecydował się wtedy wytatuować na ramieniu imiona wszystkich czterech córek, pokazując, że każda z nich zajmuje w jego życiu równie ważne miejsce. Choć Matt Damon od lat pozostaje jedną z największych gwiazd kina, konsekwentnie unika medialnego rozgłosu wokół swojego życia prywatnego. Od niemal 20 lat buduje relację z kobietą, którą poznał zupełnie przypadkiem podczas wieczornego wyjścia. Ich historia pokazuje, że nawet w świecie Hollywood można znaleźć trwałe uczucie, a dla Damona największą życiową rolą okazała się nie ta na ekranie, lecz rola męża i ojca czterech dziewczynek. Dzięki temu od lat pozostaje jednym z tych aktorów, którzy udowadniają, że rodzinne szczęście nie musi ustępować miejsca blaskowi czerwonych dywanów. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Postawił wszystko na jedną kartę i zawalczył o marzenia. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wprost o karierze aktorskiej: „Mam dużo do udowodnienia. Nigdy nie szedłem drogą na skróty”
Postawił wszystko na jedną kartę i zawalczył o marzenia. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wprost o karierze aktorskiej: „Mam dużo do udowodnienia. Nigdy nie szedłem drogą na skróty”
Dziś Gamou Fall z ogromną szczerością opowiada o przełomowej decyzji, która odmieniła jego życie, oraz o determinacji, dzięki której spełnia marzenia. W wywiadzie dla VIVY! zdradza, dlaczego nigdy nie pozwolił sobie pójść na skróty.
Wybrał marzenia. Zaryzykował wszystko, odrzucił gotowy scenariusz na życie i postawił na drogę, która wymagała odwagi, cierpliwości i bezgranicznej wiary w siebie. Dziś Gamou Fall udowadnia, że determinacja potrafi otwierać drzwi, które dla wielu pozostają zamknięte. Absolwent Warszawskiej Szkoły Filmowej w rozmowie z VIVĄ! opowiada o decyzji, która odmieniła jego życie, i zdradza, dlaczego nigdy nie szedł drogą na skróty. Gamou Fall o aktorstwie i karierze. Tak zaczęła się jego droga ze sceną | wywiad VIVY! – Jak postanowiłeś, tak się stało. Dlatego że tata jak mantrę powtarzał mi, że będę mógł osiągnąć w życiu wszystko, pod warunkiem że włożę w to pracę, serce i wiarę, że mi się uda. Tata i ja mamy takie same charaktery. Jak w coś wchodzimy, to na sto procent. Od zawsze wiedziałem więc, że nigdy nie dokończę rzeczy, których do końca nie czuję, nawet jeśli wiem, że mogłyby być dla mnie dobre. Mam taką konstrukcję psychiczną, że muszę oszaleć na jakimś punkcie. – Tak oszalałeś na punkcie aktorstwa? Tak, ale musiałem dojrzeć do decyzji o pójściu na studia aktorskie. To było miesiąc przed obroną pracy magisterskiej na Uniwersytecie Ekonomicznym. Wyleciałem ze studiów, więc uznałem, że to jest ten moment, w którym muszę zawalczyć o swoje marzenia. – Co się stało? Nie zaliczyłem warunku i żeby zostać magistrem, musiałbym powtarzać dwa lata. Uznałem, że to nie ma sensu. Dla mnie najbardziej liczy się w życiu zdobywanie doświadczenia. Przez pięć lat na uczelni nauczyłem się naprawdę dużo i papier nie jest mi do niczego potrzebny. Czytaj też: Wiele zawdzięcza rodzicom, poruszająco mówi o relacji z ojcem. Tylko u nas Gamou Fall przyznaje: "Tata nauczył mnie patrzeć daleko przed siebie" – Skoro marzyłeś o aktorstwie, dlaczego poszedłeś na studia ekonomiczne? Mój tata większość życia zajmował się handlem z Afryką Zachodnią, prowadził też w Poznaniu coś na kształt izby kulturalno-gospodarczo-handlowej, Centrum Afrykańskie, a mama prowadziła swój biznes. Uznałem, że to jest kierunek, który zapewni mi dobre życie. Ale myśl o aktorstwie pojawiała się w mojej głowie wielokrotnie, tylko realizacja tego marzenia wydawała mi się mało realna. – Dlaczego? Żyjemy w Polsce, nie ma tu zbyt dużo czarnoskórych aktorów. Myślałem, że może dla mnie nie być pracy. Ale wtedy, kiedy wyleciałem, zadzwoniłem do mamy i powiedziałem jej, co się stało, i że będę zdawał do szkoły aktorskiej. – Ciekawa jestem, co pomyślała. Gdy byłem młodszy, nieźle wywijałem, więc mama zawsze spodziewała się z mojej strony niespodziewanego (śmiech). Powiedziałem jej, że będę pierwszym czarnoskórym aktorem w Polsce, który będzie grał duże role. – Czujesz, że masz dużo do udowodnienia, nie tylko mamie? Pewnie, nie skończyłem szkoły państwowej, a w Polsce to jest niezwykle ważne. Poza tym jestem gościem, który wcześniej pracował jako model… Mam dużo do udowodnienia szczególnie ludziom ze środowiska artystycznego, które jest bardzo hermetyczne. A poza tym skończyłem szkołę, mając 30 lat. Czytaj też: Była śledzona, dziś nie rusza się bez ochrony. W VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej wyznała, jaką cenę płaci za sławę: "Uśmiechamy się, choć w środku często rozpadamy się na kawałki" – I…? W tym wieku ci, którzy zaczęli studia od razu po liceum, mają już siedem lat doświadczenia na deskach teatralnych. Ja musiałem nadgonić i zasypać tę przepaść. – Już na pierwszym roku zagrałeś w spektaklu Mai Kleczewskiej. Na casting wysłała mnie nauczycielka ruchu scenicznego Kaya Kołodziejczyk. Dostałem rolę Fortynbrasa w „Hamlecie”. To mi dało kopa, bo wcześniej myślałem, że ze względu na warunki fizyczne będę dostawał role kochanków mówiących łamaną polszczyzną. Dzisiaj jestem przykładem na to, że naprawdę warto walczyć o marzenia, bo teraz staję do castingów z białymi aktorami. Bardzo lubię mój zawód, bo on ewoluuje razem ze mną, z moimi doświadczeniami, z moim wiekiem. Teraz zacząłem próby do spektaklu z Kasią Figurą. Cały czas mylę się jeszcze i mówię „pani Kasia”, ale my już jesteśmy na ty, bo jesteśmy kolegami z pracy. To jest dla mnie spełnienie marzeń. Zawsze chciałem zagrać spektakl w duecie, ale o tym, że zagram z taką aktorką, nawet nie śniłem. A ile ja mogę się od niej nauczyć! Wiem, że to będzie spektakl, który się poniesie. – I żeby Cię zobaczyć, trzeba będzie zapłacić. Otóż to (śmiech). – Świat Ci sprzyja. I jestem za to cholernie wdzięczny i losowi, i Bogu. I sobie, że nigdy nie szedłem drogą na skróty i wierzyłem, że doprowadzę do tego, że moje marzenia staną się rzeczywistością. Tata nauczył mnie patrzeć daleko przed siebie i nie schylać się po to, co kuszące tu i teraz. Czytaj też: Walczył o siebie wiele razy. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wyznał, z czym mierzył się jako dziecko: "Frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić" _________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca
Gdy rozstała się z serialem Na dobre i na złe, nie kryła goryczy. Dzisiaj Edyta Jungowska wraca na szklany ekran. Zagra w uwielbianej produkcji
Edyta Jungowska przez lata była jedną z najbardziej lubianych gwiazd serialu „Na dobre i na złe”, jednak niespodziewanie zniknęła z ekranu. Aktorka po latach ujawniła kulisy odejścia z produkcji i wyjaśniła, czym później się zajęła. Zamiast telewizyjnej kariery postawiła wówczas na własne wydawnictwo, a prywatnie od lat tworzy związek z Rafałem Sabarą. Niebawem ulubienica widzów wróci na szklany ekran. Artystka zagra w serialu „Na Wspólnej".
Największą popularność i sympatię telewidzów zyskała dzięki roli pielęgniarki Bożenki w serialu — Na dobre i na złe. I choć drzwi do dalszej kariery były przed nią otwarte, nagle usunęła się w cień. Nic więc dziwnego, że życie prywatne ulubienicy widzów wciąż wzbudza zainteresowanie wśród jej fanów. Jak obecnie wygląda codzienność Edyty Jungowskiej i czym się zajmuje? Niebawem ulubienica widzów wróci na szklany ekran. Artystka zagra w serialu „Na Wspólnej". Co dziś robi Edyta Jungowska? Powód odejścia z serialu „Na dobre i na złe" Informacja o odejściu Edyty Jungowskiej z serialu Na dobre i na złe zelektryzowała telewidzów. Co więcej, o kulisach rozstania z produkcją długo milczała, lecz w pewnym momencie postanowiła przeciąć wszystkie plotki sugerujące, że praca z nią na planie była uciążliwa. „Bardziej wiedziałam, czego chcę, ale czy byłam trudna? To powinni ocenić ci, którzy ze mną pracowali", mówiła w rozmowie z Wprost. „Nie przypominam sobie żadnego skandalu, po prostu dostałam scenariusz i zobaczyłam, że moja postać nagle znika — to było wszystko. Zapytałam, czy ona znika na zawsze i nie dostałam jasnej odpowiedzi, bo myślę, że nikt jej nie znał. Ale my, ta stara, podstawowa obsada serialu, zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że produkcja zabiera się za rewitalizację: nie robi nowego serialu, tylko korzysta z sukcesu starego i po prostu wymienia obsadę na młodszą, mniej zgraną – jak zwał tak zwał. Ja nie byłam pierwszą, która zniknęła, mimo tego zejście z planu, kiedy jesteś bardzo popularną i lubianą postacią, jest trudne i nie jest miłe", wyjaśniała w innej rozmowie. Dodała również, że rozważyłaby możliwość powrotu do serialu, gdyby otrzymała taką propozycję. „Co prawda nie gram już w serialu ponad dziesięć lat, fabuła idzie swoją drogą, obsada jest inna, ale gdyby padła taka propozycja, rozważyłabym ją", wyznała Faktowi. Do niedawna Edyta Jungowska skupiała się na kolejnych zawodowych wyzwaniach. Mimo że nie zrezygnowała z aktorstwa, ponieważ niebawem wróci na szklany ekran. Artystka zagra w serialu „Na Wspólnej". Dotychczas wraz z ukochanym zajęła się prowadzeniem własnego wydawnictwa - Jung-ff-ska oraz sklepu internetowego. „To właśnie fascynacja radiem i dubbingiem spowodowała, że zdecydowałam się uniezależnić nieco od kapryśnego aktorskiego losu i sama stanąć za sterem. Wcześniej już założyłam firmę, która początkowo miała zająć się produkcją telewizyjną. Wyprodukowaliśmy nawet miniserial, zwariowaną, lekko feminizującą, komiksową wręcz, babską opowieść. Ale przy okazji wpadliśmy na pomysł audiobooków Astrid Lindgren. Nagrałam pierwszy i okazało się, że przyjęty został wspaniale przez rodziców i dzieci. I dalej idąc za ciosem, nagraliśmy całą serię przepięknych książek tej autorki", mówiła w wywiadzie, który opublikowany został na blogu Anny Lewandowskiej. CZYTAJ TEŻ: Zagrał w najpopularniejszej serii na świecie, lecz konsekwentnie chroni swoją prywatność. Nieliczni wiedzą, jakim jakim jest ojcem. Aż trudno uwierzyć Edyta Jungowska, 2001 rok, plan serialu Na dobre i na złe Edyta Jungowska — partner, dzieci, życie prywatne Od kilkunastu lat ulubienica widzów związana jest z Rafałem Sabarą, z którym dogaduje się nie tylko w życiu prywatnym, ale też zawodowym, gdyż współtworzą wcześniej wspomnianą firmę. Mimo wszystko aktorka rzadko o nim mówi i nie publikuje wspólnych zdjęć w sieci. Wiemy jednak, że jej partner związany jest z branżą filmową i w przeszłości pracował jako aktor, reżyser i scenarzysta. Nie każdy też wie, że od Edyty Jungowskiej jest młodszy o cztery lata. W dodatku w 2004 roku zrobili wyjątek i udzielili wspólnego wywiadu, który ukazał się na łamach magazynu Gala. „Raczej nie przypadliśmy sobie do gustu. Ja zapamiętałem nieposkromioną Jungowską. Ona moją koszulę w kratę i fatalne, jak mówi, okulary", mówił Rafał Sabra. „Pierwsze spotkanie nie miało szans dać czegoś na przyszłość. Ja wtedy byłam w ciąży, w innym związku. Ale minęło parę lat i spotkaliśmy się znowu. Wróciłam wtedy z Londynu, gdzie pojechałam uporządkować siebie i swoje życie. Wróciłam po miesiącu, jakoś przypadkiem na siebie wpadliśmy i potem parę razy poszliśmy wieczorem do knajpy", dodawała wówczas Edyta Jungowska. Artystka doczekała się również syna — Wiktora, o którym wspomniała w 2022 roku, na łamach Zwierciadła. „Teraz studiuje nowe media na ASP. Na początku byłam potwornie zła i zaskoczona, że mając talenty do przedmiotów ścisłych i tyle pracy za sobą, wyrzucił to wszystko do kosza i poszedł na kierunek artystyczny. Dziś myślę, że to jego życie i ma prawo do takich wyborów. Mieszka z dziewczyną, zarabia na siebie, jest samodzielny. Wszystko zawdzięcza sobie", wyznała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nowa gwiazda w „Na Wspólnej”. Uwielbiana aktorka dołącza do obsady po śmierci Marii Zięby Edyta Jungowska, 2020 rok Edyta Jungowska, 2022 rok
Miała 17 lat, on był starszy i miał dziecko. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o początkach związku z Kevinem: „Oboje mieliśmy wątpliwości”
Ich historia od początku budziła emocje i nie brakowało tych, którzy wątpili w jej przyszłość. W rozmowie z VIVĄ! Roksana Węgiel-Mglej opowiada o pierwszym spotkaniu z Kevinem Mglejem, trudnych początkach ich związku i decyzjach, które na zawsze odmieniły ich życie.
Nie każda wielka miłość zaczyna się jak bajka. Ich historia narodziła się w chwili, gdy oboje dźwigali własne doświadczenia, a zamiast zachwytu otoczenia częściej spotykali się z niedowierzaniem. Miała 17 lat, on był starszy i miał dziecko. Dziś Roksana Węgiel-Mglej z niezwykłą szczerością wraca do tamtych chwil, odsłaniając kulisy związku z Kevinem Mglejem, który od początku wystawiany był na próbę. To opowieść o wyborach, które wymagają odwagi, o miłości silniejszej niż cudze opinie i o zaufaniu, które z czasem stało się fundamentem ich wspólnego życia. Roksana Węgiel-Mglej o początkach związku z Kevinem Mglejem | Tylko w VIVIE! – Czujesz się dojrzałą kobietą? Jak na swoje 21 lat, tak (śmiech). Jestem starą duszą. Zawsze miałam starszych od siebie znajomych, lepiej się z nimi dogadywałam niż z rówieśnikami. Jako dziecko wybierałam do śpiewania patetyczne piosenki i zawsze mnie w tę stronę ciągnęło. Pamiętam, jak moja nauczycielka śpiewu, pani Ewa Grzebień powiedziała, że to niemożliwe, żeby taka mała dziewczynka jak ja, miałam wtedy dziewięć lat, przychodziła do niej z tak trudną piosenką jak „Dłoń” Natalii Kukulskiej. Przecież to piosenka o śmierci. Dzisiaj nie czuję, że pozjadałam wszystkie rozumy. Zdaję sobie sprawę z tego, jak wiele nauki jeszcze przede mną. Dużo chciałabym jeszcze zrobić i osiągnąć. Nie mam takich myśli, że teraz to już mogę spocząć na laurach i odcinać kupony, bo dopiero się rozkręcam. Przede mną intensywne 10 lat. Przynajmniej 10 lat. Chcę się skupić na pracy i osiągać kolejne cele, które sobie postawiłam. Młodość to dobry moment na wyciskanie życia jak cytryny, kiedy człowiek ma mnóstwo energii i po prostu chce działać. – Masz u boku człowieka, który to rozumie? Doskonale. Razem pracujemy, piszemy piosenki, ale też działamy razem biznesowo. Przekonaliśmy się, że warto mieć długofalowy biznesplan, a nie skupiać się na tym, co jest tu i teraz. A to, co jest tu i teraz, doceniać i cieszyć się tym. – Dlaczego tak szybko podjęłaś decyzję o ślubie? Wiem, że wiele osób było zszokowanych, że w dzisiejszych czasach ktoś, kto ma 19 lat, wychodzi za mąż. Na początku zresztą mało kto dobrze nam życzył. I nie chodzi tylko o ludzi, którzy o nas wiedzieli tylko z medialnych przekazów. Nawet ludzie z bliskiego grona mówili, że chyba jesteśmy niepoważni. A my właśnie jesteśmy poważni i bardzo poważnie podchodzimy do naszej relacji i naszych wartości. Od początku czuliśmy, że tak czy inaczej skończy się ślubem. A przecież ja nie byłam typem dziewczyny marzącej o białej sukni i romantycznej ceremonii. Ale gdy pierwszy raz zobaczyłam Kevina, kiedy spojrzałam mu w oczy, poczułam, że coś jest na rzeczy. To nie tak, że natychmiast wpadliśmy sobie w ramiona i postanowiliśmy być ze sobą na zawsze. Ani on, ani ja nie szukaliśmy wtedy miłości życia. Kiedy się poznaliśmy w studiu nagraniowym, bo ja akurat szukałam nowego teamu, każde z nas miało właśnie gorszy moment. Z poprzednimi producentami relacje zawodowe się wypaliły, miałam bardzo intensywną trasę koncertową i byłam bardzo zmęczona. Ale znalazłam czas na spotkanie z grupą Wolf House, którą tworzył Kevin i jego wspólnik. I tego pierwszego dnia badaliśmy grunt. Sprawdzaliśmy, czy w ogóle razem zawodowo będzie nam po drodze. Aż Kevin poruszył temat wiary i Boga. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tym, żeby podczas spotkania biznesowego ktoś poruszał taki temat. Okazało się, że dla nas obojga to jest bardzo ważny element życia. I już pierwszego dnia oboje czuliśmy, jakbyśmy znali się od dawna. Sprawdź też: „Bałam się, że będę więźniem tej choroby. Ona… zabija po cichu”. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o diagnozie, która wszystko zmieniła – Oboje jesteście bardzo wierzący? Tak, i był to jeden z ważniejszych tematów, obecny zawsze w naszych rozmowach. – Nie bałaś się wejść w związek ze starszym od siebie mężczyzną z dzieckiem? Bałam się. William, syn Kevina, jest w wieku mojego najmłodszego brata. Nie wiedziałam, jak się odnajdę w roli macochy. Swoją drogą, jakie to nieprzyjemne słowo! Mamy dobrą relację, jesteśmy ze sobą zżyci. Na szczęście udało mi się zbudować relację tak, żeby nie wchodzić w kompetencje mamy. Jednak również odpowiadam za jego wychowanie, bo przecież jest częścią mojego życia. Mimo tego, że mieliśmy z Kevinem podobne poglądy, dobrze się ze sobą czuliśmy, wiele rzeczy się nie zgadzało. Miałam 17 lat i Kevin też miał z tyłu głowy, że wokół naszej relacji może być duże zamieszanie. Oboje mieliśmy wątpliwości, bo nie wiedzieliśmy, czy sobie poradzimy. Ale to, co najmniej mi się zgadzało, okazało się najmniejszym problemem. Nasz niełatwy w sumie dwuletni początek bardzo nas wzmocnił. [...] – Straciliście znajomych przez miłość? Szczególnie przyjaciele Kevina, z którymi znał się od lat, twierdzili, że nie powinien wiązać się z tak młodą dziewczyną, i po prostu się odsunęli. Zauważyłam, że ci, którzy się odwrócili, sami nie żyli w szczęśliwych związkach. Może nam zazdrościli? [...] – Jesteście ze sobą niemal 24 godziny na dobę. Kiedyś nie wyobrażałam sobie, że mogłabym w takim układzie wytrzymać. Nie rozumiałam par, które tak funkcjonują, uważałam to za uzależnienie i niezdrową sytuację. Los, jak widać, jest przewrotny. Sama teraz jestem w takiej relacji i jestem szczęśliwa. To kwestia naszych charakterów i tego, że nie mamy wokół siebie zbyt dużo zaufanych osób, a dla siebie jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi. Przyjaźń jest fundamentem naszego małżeństwa. _______________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca. Czytaj też: Była śledzona, dziś nie rusza się bez ochrony. W VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej wyznała, jaką cenę płaci za sławę: "Uśmiechamy się, choć w środku często rozpadamy się na kawałki"
Zagrał w najpopularniejszej serii na świecie, lecz konsekwentnie chroni swoją prywatność. Nieliczni wiedzą, jakim jakim jest ojcem. Aż trudno uwierzyć
Daniel Radcliffe zdradził, że jego 3-letni syn wciąż nie wie, iż jego tata jest filmowym Harrym Potterem. Aktor przyznał, że celowo nie odkrywa przed dzieckiem swojej najsłynniejszej roli, ponieważ chce, by jak najdłużej postrzegało go przede wszystkim jako zwykłego tatę. W rozmowie opowiedział również o swoich planach związanych z przyszłym odkrywaniem przez syna świata młodego czarodzieja.
Daniel Radcliffe od lat pozostaje dla milionów widzów niezapomnianym Harrym Potterem. Dla swojego kilkuletniego syna chce jednak być kimś zupełnie innym. Po prostu tatą. W jednym z wywiadów aktor zdradził, że robi wszystko, by chłopiec jak najdłużej nie odkrył jego najsłynniejszej ekranowej roli. Powód? Jest bardziej wzruszający, niż mogłoby się wydawać. Daniel Radcliffe chce być dla syna przede wszystkim tatą Choć Daniel Radcliffe zdobył światową sławę dzięki roli młodego czarodzieja w serii „Harry Potter”, konsekwentnie chroni swoje życie prywatne. Aktor od lat związany jest z Erin Darke, a w kwietniu 2023 roku para powitała na świecie syna. Od tego czasu gwiazdor rzadko mówi o rodzinie, skupiając się przede wszystkim na roli ojca. Kilka miesięcy temu jednak zrobił wyjątek. W rozmowie z „The New York Times” opowiedział o codzienności z dzieckiem i przyznał, że jego syn nie ma jeszcze pojęcia, kim dla świata jest jego tata. "Czy mój syn wie, kim jest Harry Potter? Nie, jeszcze nie wie", wyznał aktor. Radcliffe wspomniał zabawną sytuację, która tylko utwierdziła go w przekonaniu, że na razie udaje się zachować tę tajemnicę. Jak opowiedział, ktoś podarował mu płytę DVD z filmem z jego udziałem. Postanowił wtedy sprawdzić reakcję syna i zapytał, kto znajduje się na okładce. "Zapytałem go: „Kim jest ten gość na okładce?”. Bałem się, że mnie rozpozna, ale nie rozpoznał. Wolałbym jak najdłużej być dla niego przede wszystkim tatą", powiedział. Te słowa pokazują, że dla aktora najważniejsza jest zwyczajna relacja z dzieckiem, niezależna od popularności i filmowego sukcesu. CZYTAJ TEŻ: Zmuszano ją, by występowała na scenie, była bezsilna. Tak wyglądał ostatni koncert Amy Winehouse Aktor zdradził, jak wyobraża sobie pierwsze spotkanie syna z Harrym Potterem Daniel Radcliffe nie zamierza jednak całkowicie odcinać syna od świata, który przyniósł mu międzynarodową sławę. Przyznał, że jeśli chłopiec kiedyś sam zainteresuje się historią Harry'ego Pottera, z przyjemnością przeczyta mu książki. Podkreślił jednak, że nie chce niczego przyspieszać ani wywierać presji. "Sam je w końcu kiedyś odkryje", stwierdził. Aktor daje więc synowi przestrzeń, by sam zdecydował, kiedy będzie gotowy poznać opowieść, która odmieniła życie jego ojca. W rozmowie pojawił się również temat nowej serialowej adaptacji „Harry'ego Pottera”. Radcliffe przyznał, że ma dość nietypowe życzenie związane z przyszłością swojego syna. Jak wyznał, liczy na to, że gdy chłopiec zainteresuje się światem czarodziejów, będzie śledził właśnie nową produkcję, a nie wielokrotnie oglądał filmy z udziałem swojego taty. "Liczę po prostu, że jak włączymy ten nowy serial, nie będzie musiał patrzeć ciągle na moją twarz. To byłoby rozwiązanie idealne", podsumował z uśmiechem. Wygląda więc na to, że choć Daniel Radcliffe na zawsze pozostanie dla fanów Harrym Potterem, w domu zdecydowanie woli pełnić najważniejszą rolę swojego życia: kochającego i obecnego taty. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wiele zawdzięcza rodzicom, poruszająco mówi o relacji z ojcem. Tylko u nas Gamou Fall przyznaje: "Tata nauczył mnie patrzeć daleko przed siebie"
Wiele zawdzięcza rodzicom, poruszająco mówi o relacji z ojcem. Tylko u nas Gamou Fall przyznaje: "Tata nauczył mnie patrzeć daleko przed siebie"
Za sukcesem Gamou Falla stoi człowiek, który od najmłodszych lat uczył go odwagi, wytrwałości i dumy z własnych korzeni. W rozmowie z VIVĄ! aktor z ogromnym szacunkiem opowiada o ojcu i lekcjach, które do dziś wyznaczają kierunek jego życia.
Za spokojem, który dziś emanuje, kryje się historia pełna trudnych doświadczeń, ważnych wyborów i rodzinnych wartości. W szczerej rozmowie z VIVĄ! Gamou Fall wraca do wspomnień z dzieciństwa, opowiada o dorastaniu między dwiema kulturami i z ogromnym wzruszeniem mówi o ojcu, który przygotował go na życiowe wyzwania i nauczył patrzeć dalej niż tylko na to, co tu i teraz. To poruszająca opowieść o sile rodziny, tożsamości i lekcjach, które pozostają z człowiekiem na całe życie. Gamou Fall w poruszającej rozmowie z VIVĄ! o ojcu: – Ty nigdy nie dryfowałeś. Nie, bo mój tata od samego początku zadbał o to, żebym wiedział, kim jestem. Dlatego, jak miałem trzy lata, zabrał mnie na trzy miesiące do Senegalu. Wpoił mi poczucie, że nie jestem w połowie Polakiem i w połowie Senegalczykiem, ale że w pełni jestem i tym, i tym. – Jak Twój tata trafił do Polski? W latach 80. przyjechał na studia do Poznania. Przez znajomych poznał moją mamę i został. Nigdy nie pytałem ich, czy to była miłość od pierwszego wejrzenia, ale na pewno jest miłością po dziś dzień. Czytaj też: Była śledzona, dziś nie rusza się bez ochrony. W VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej wyznała, jaką cenę płaci za sławę: "Uśmiechamy się, choć w środku często rozpadamy się na kawałki" – Twoja mama jest odważną kobietą. W tamtych czasach związać się z facetem z Afryki, który dla Polaków był człowiekiem jak z innej planety, wymagało dużo odwagi, samozaparcia i pewności, że chce w tym być. Ludzie dookoła raczej im nie sprzyjali. – Tobie też? Moje starsze rodzeństwo przetarło szlaki, ale i tak frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić. Na osiedlu wszyscy wiedzieli, kim jesteśmy, gdzie mieszkamy, ale i tak stanowiliśmy atrakcję. Tak samo było w szkole. Tata robił wszystko, żeby pomóc mi zadomowić się w każdym miejscu, z jakim miałem styczność. W przedszkolu i w podstawówce organizował „Dni Afryki”, podczas których opowiadał o kulturze afrykańskiej, o nas. To było dla mnie dużym ułatwieniem, bo wchodziłem w środowisko z całą historią, przestawałem być anonimowy i egzotyczny. Wszyscy wiedzieli, że za mną stoją rodzice, że mam siostrę i brata, że nie jestem znikąd. Tata pokazywał, że nie jestem przypadkowo rzuconym pionkiem na mapę. To pomogło mi zdobyć akceptację rówieśników. – Musiałeś o nią zawalczyć? Biłem się niezliczoną ilość razy, jeśli o to pytasz. Tata wiedział, z czym w życiu przyjdzie mi się mierzyć, i bardzo wcześnie zapisał mnie na lekcje karate. Sporty walki, które zacząłem trenować, z konieczności stały się później moją pasją. Trenowałem je jednak nie po to, żeby ludzie się mnie bali, tylko żebym ja nie musiał się bać. Nigdy więc nie byłem osobą atakującą ani prowokującą, bo nie chciałem walczyć, udowadniać swojej siły i budować swojej wartości na czyjejś krzywdzie. Chciałem żyć w spokoju. Bywały trudne momenty, ale nie mam syndromu ofiary. Każdy z nas ma swoje trudności, tylko większość ludzi nie musi się z nimi obnosić. Moja polegała na tym, że nie mam jak jej ukryć, bo po prostu mam inny kolor skóry. [...] – Świat Ci sprzyja. I jestem za to cholernie wdzięczny i losowi, i Bogu. I sobie, że nigdy nie szedłem drogą na skróty i wierzyłem, że doprowadzę do tego, że moje marzenia staną się rzeczywistością. Tata nauczył mnie patrzeć daleko przed siebie i nie schylać się po to, co kuszące tu i teraz. – Dużo mówisz o tacie. Wiesz, że on nigdy na żadne pytanie nie odpowiedział mi: „Nie wiem”? Nawet wkurzałem się, że zawsze ma odpowiedź. A jako młody człowiek podważałem to, co mówił, a potem… okazywało się, że miał rację. Nie udowadniał mi, że ją ma, ale z mądrością, doświadczeniem i wiedzą czekał, aż sam to zrozumiem. Jako dorosły człowiek zaczynam (śmiech). Głównie mówię o tacie, bo to on wziął na siebie większość spraw związanych z moim wychowaniem. On, czarnoskóry mężczyzna w Polsce, wiedział, jaka będzie moja droga. Moja mama, biała polska kobieta, wiedzieć tego nie mogła. Ale obojgu rodzicom zawdzięczam naprawdę dużo. – I swojej partnerce Elizie? Jesteśmy razem już wiele lat. Poznaliśmy się jeszcze w Poznaniu. Uchroniła mnie przed zejściem z drogi, którą sobie wyznaczyłem. Pracowałem jako model, teraz jestem aktorem. Każdy mój zawód polega na kontakcie z ludźmi. A ja, mimo tego, że jestem introwertykiem, zawsze miałem łatwość w nawiązywaniu kontaktów. Gdy nie ma się w domu kotwicy, człowieka, z którym ma się wspólne cele, a za to ma się nadmiar wolnego czasu i znajomych, łatwo można podejmować nierozważne decyzje. A ja mam opokę. I spokój. To Eliza. Dzięki naszej relacji nie narobiłem głupot i mogłem skupić się na swojej robocie. Poza tym uważam, że bezwarunkowa miłość istnieje tylko między rodzicem a dzieckiem. Każda inna jest po coś. Każdy ma deficyty, potrzeby, oczekiwania. Jesteśmy z kimś, bo ten ktoś daje nam spokój, poczucie bezpieczeństwa, i po prostu żyje nam się lepiej. Cieszę się, że Eliza stanęła kiedyś na mojej drodze. Czytaj też: Walczył o siebie wiele razy. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wyznał, z czym mierzył się jako dziecko: "Frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić" _________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca
Zmuszano ją, by występowała na scenie, była bezsilna. Tak wyglądał ostatni koncert Amy Winehouse
Amy Winehouse zachwycała talentem i podbiła serca milionów fanów, ale za kulisami jej życia rozgrywał się dramat. Ostatni koncert, który dała 18 czerwca 2011 roku w Belgradzie, pokazał artystkę w niezwykle trudnym stanie. Występ pełen łez, zagubienia i bezradności okazał się wstrząsającą zapowiedzią tragedii, która nastąpiła zaledwie miesiąc później.
Obecnie Amy Winehouse uchodzi za legendę i wybitną artystkę, która zmarła przedwcześnie. Miała niemal wszystko: niespotykany talent, charyzmę i rzeszę fanów. Piosenkarka jednak w młodym wieku zaczęła mieć poważne problemy z używkami. W pewnym momencie przestała to ukrywać i występowała na scenie pod wpływem alkoholu. Ostatnie miesiące życia były dla niej niezwykle ciężkie i przytłaczające, a koncert, na którym wystąpiła w czerwcu 2011 roku, przedstawiał niezwykle smutny obrazek, który był zapowiedzią jej śmierci. Amy Winehouse: sława ją przytłoczyła, a media nie dawały spokoju Była prawdziwą artystką, ludzie ją kochali. Olśniewała niemal każdego, a fani nieustannie jej kibicowali. Niestety mało kto wiedział, że za kulisami rozgrywał się prawdziwy dramat, którego Amy Winehouse nie potrafiła udźwignąć. Jednym z najgorszych momentów w jej życiu była walka z tabloidami. W czasach jej świetności rozwijały się media plotkarskie, które czekały na najbardziej kompromitujące zdjęcia gwiazd, gdyż miały z tego zysk. Artyści stali się więc pewnego rodzaju zabawkami w ich rękach. Do tego grona zaliczała się właśnie Amy Winehouse. Potrzebowała wsparcia i pomocy bliskich, lecz oni wypychali ją na pierwszy plan, by zarobić na jej pracy. W 2011 roku zorganizowano aż 12 koncertów Amy Winehouse, lecz ona tego nie chciała. Co więcej, jej przyjaciele również prosili, by zrezygnować z tego pomysłu. Nikt jednak się nie ugiął. Ostatecznie wokalistka zaśpiewała tylko na jednym z nich w Serbii. Media huczały wówczas, że był to najgorszy koncert w historii kraju. Z archiwalnych nagrań wynika, że piosenkarka źle się czuła na scenie, płakała. Nie chciała tam być. Co więcej, była pod wpływem alkoholu. Na domiar złego publiczność ją wybuczała... CZYTAJ TEŻ: Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o wyjątkowej relacji z synem Kevina: „Nie wiedziałam, jak odnajdę się w roli macochy” Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok Tak wyglądał ostatni koncert Amy Winehouse Na koncercie pojawiła się Iva, która później zrelacjonowała, co się działo podczas występu. Okazuje się, że wokalistka przyszła na scenę z godzinnym opóźnieniem, natomiast podczas wykonywania utworów myliła teksty piosenek i zachowywała się niepokojąco. „Byliśmy już naprawdę zmęczeni, ale się nie poddaliśmy. Czekaliśmy na nią kilka godzin, żeby stać w pierwszym rzędzie, więc te kilkadziesiąt dodatkowym minut nie robiło nam już różnicy. W okolicach godziny 23.00 w końcu zgasły światła i na scenie pojawił się jej zespół i chórzyści. Myślę, że sami nie wiedzieli, co się dzieje, bo grali intro do pierwszej piosenki "Just Friends" kilka razy. Kibicowaliśmy jej, bardzo się cieszyliśmy, że do nas wyszła", wyznała. Fanka artystki dodaje, że na początku nikt nie zauważył, że ich idolka jest w złym stanie. Wszyscy podejrzewali, że najzwyczajniej w świecie się wygłupia. „Pamiętam, że kiedy usiadła na głośniku, zdjęła buty i rzuciła nimi w chórzystę, to byliśmy przekonani, że sobie żartuje. Amy słynęła z niebanalnego poczucia humoru", kwitowała. „Może chciała sprawdzić naszą cierpliwość. Dopiero kiedy zaczęła śpiewać drugi kawałek i nadal było dość dziwnie, to wiedzieliśmy, że coś jest z nią nie tak", zaznaczała. I choć fani pod sceną zachęcali wokalistkę oklaskami, tylna część tłumu zaczęła buczeć. „W pewnym momencie zrozumiałam, że Amy wcale nie chce być na tej scenie. Jest nieobecna i znudzona. Wiedziała jednak, że w festiwalowym tłumie jest mnóstwo fanów, którzy czekali na nią cały dzień. Dzisiaj już wiemy, że tak naprawdę została zmuszona do zagrania tych koncertów. Nieustannie próbowała coś do nas mówić, ale albo było to niezrozumiałe, albo po prostu przedstawiała swój zespół, z którego była bardzo dumna. Nie była w stanie skupić się jednak na żadnej piosence. Cały czas gdzieś odpływała", wspomina uczestniczka wydarzenia. Gdy Amy Winehouse zaczęła śpiewać piosenkę Back to Black, rzuciła mikrofon za siebie. Wiele osób interpretuje to zachowanie jako znak protestu. „Myślę, że ten moment był jej osobistym sprzeciwem. Nie przeciwko nam fanom, ale przeciwko ludziom, którzy chcieli na niej zarabiać pieniądze. To było jedno z tych wykonań, których nigdy nie zapomnisz. Najlepsze tamtego wieczoru. Amy była tak prawdziwa, przepełniona emocjami. A później rzuciła mikrofonem", mówiła Iva. Piosenkarka ukazała na scenie cały wachlarz emocji. Gdy tłum głośniej buczał, ona stawała się coraz bardziej zamknięta. W pewnym momencie coś w niej pękło i zaczęła płakać. „Widziałam twarze zmęczonych fanów. Nie wiedzieliśmy, co tak naprawdę się stało. Nie potrafiliśmy zrozumieć, czego właśnie doświadczyliśmy. Pamiętam, że zamieściłam kilka czarno-białych zdjęć z tamtego wieczoru w sieci i jeden z naszych lokalnych artystów skomentował je później, że są przepełnione emocjami, które trudno powtórzyć", zwierzała się fanka. Amy Winehouse zmarła miesiąc później 23 lipca 2011 roku. Przed śmiercią zdołała wypowiedzieć dwa zdania do mamy i taty: „Przytul mnie tato", „Ja ciebie też kocham mamo", tak brzmiały jej ostatnie słowa. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Miliony Polaków ją uwielbiały. Mija 20 lat od śmierci Ewy Sałackiej. Odeszła nagle, miała zaledwie 49 lat View oEmbed on the source website Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok Amy Winehouse, Belgrade, Serbia - 18 czerwca, 2011 rok
Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o wyjątkowej relacji z synem Kevina: „Nie wiedziałam, jak odnajdę się w roli macochy”
Miłość, odpowiedzialność i dojrzałość przyszły do niej wcześniej, niż wielu mogło się spodziewać. W najnowszym wywiadzie dla VIVY! Roksana Węgiel-Mglej opowiada o wspólnym życiu z Kevinem Mglejem, sile wyznawanych wartości i relacji, którą zbudowała z jego synem.
Miała 19 lat, gdy powiedziała „tak”, a jej decyzja wywołała lawinę komentarzy. Dziś, mając 21 lat, Roksana Węgiel-Mglej przekonuje, że nie żałuje ani jednej ze swoich życiowych decyzji. W szczerej rozmowie opowiada o błyskawicznym dojrzewaniu, małżeństwie z Kevinem Mglejem, wierze, wspólnym budowaniu przyszłości i relacji z jego synem. Padły poruszające słowa. Roksana Węgiel-Mglej o relacji z synkiem Kevina Mgleja. Tylko w VIVIE! mówi: "Jednak również odpowiadam za jego wychowanie" – Kobiety w Twoim wieku dopiero zaczynają dorosłe życie. Kończą studia. A Ty swoimi doświadczeniami mogłabyś obdzielić niejedną dużo starszą osobę. Niczego nie żałuję. Czasami oczywiście zastanawiam się, jak mogłoby wyglądać moje życie, gdybym podjęła inne decyzje. Poza tym… pochodzę z Jasła, małego miasta na Podkarpaciu. Historie moich koleżanek i kolegów są naprawdę różne. Wiem, że niektórzy mają już dzieci, u niektórych nie zmieniło się nic od podstawówki. Wszystko zależy od dojrzałości danej osoby, okoliczności i możliwości. Ja szybko biegnę przez życie, to prawda, ale czy szybciej niż inni? Owszem, wcześnie zaczęłam pracować i przez to wcześniej musiałam dorosnąć. Ale moim niektórym koleżankom życie się tak ułożyło, że mają tyle lat co ja, a już są mamami. – Czujesz się dojrzałą kobietą? Jak na swoje 21 lat, tak (śmiech). Jestem starą duszą. Zawsze miałam starszych od siebie znajomych, lepiej się z nimi dogadywałam niż z rówieśnikami. Jako dziecko wybierałam do śpiewania patetyczne piosenki i zawsze mnie w tę stronę ciągnęło. Pamiętam, jak moja nauczycielka śpiewu, pani Ewa Grzebień powiedziała, że to niemożliwe, żeby taka mała dziewczynka jak ja, miałam wtedy dziewięć lat, przychodziła do niej z tak trudną piosenką jak „Dłoń” Natalii Kukulskiej. Przecież to piosenka o śmierci. Dzisiaj nie czuję, że pozjadałam wszystkie rozumy. Zdaję sobie sprawę z tego, jak wiele nauki jeszcze przede mną. Dużo chciałabym jeszcze zrobić i osiągnąć. Nie mam takich myśli, że teraz to już mogę spocząć na laurach i odcinać kupony, bo dopiero się rozkręcam. Przede mną intensywne 10 lat. Przynajmniej 10 lat. Chcę się skupić na pracy i osiągać kolejne cele, które sobie postawiłam. Młodość to dobry moment na wyciskanie życia jak cytryny, kiedy człowiek ma mnóstwo energii i po prostu chce działać. – Masz u boku człowieka, który to rozumie? Doskonale. Razem pracujemy, piszemy piosenki, ale też działamy razem biznesowo. Przekonaliśmy się, że warto mieć długofalowy biznesplan, a nie skupiać się na tym, co jest tu i teraz. A to, co jest tu i teraz, doceniać i cieszyć się tym. Czytaj też: Była śledzona, dziś nie rusza się bez ochrony. W VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej wyznała, jaką cenę płaci za sławę: "Uśmiechamy się, choć w środku często rozpadamy się na kawałki" – Dlaczego tak szybko podjęłaś decyzję o ślubie? Wiem, że wiele osób było zszokowanych, że w dzisiejszych czasach ktoś, kto ma 19 lat, wychodzi za mąż. Na początku zresztą mało kto dobrze nam życzył. I nie chodzi tylko o ludzi, którzy o nas wiedzieli tylko z medialnych przekazów. Nawet ludzie z bliskiego grona mówili, że chyba jesteśmy niepoważni. A my właśnie jesteśmy poważni i bardzo poważnie podchodzimy do naszej relacji i naszych wartości. Od początku czuliśmy, że tak czy inaczej skończy się ślubem. A przecież ja nie byłam typem dziewczyny marzącej o białej sukni i romantycznej ceremonii. Ale gdy pierwszy raz zobaczyłam Kevina, kiedy spojrzałam mu w oczy, poczułam, że coś jest na rzeczy. To nie tak, że natychmiast wpadliśmy sobie w ramiona i postanowiliśmy być ze sobą na zawsze. Ani on, ani ja nie szukaliśmy wtedy miłości życia. Kiedy się poznaliśmy w studiu nagraniowym, bo ja akurat szukałam nowego teamu, każde z nas miało właśnie gorszy moment. Z poprzednimi producentami relacje zawodowe się wypaliły, miałam bardzo intensywną trasę koncertową i byłam bardzo zmęczona. Ale znalazłam czas na spotkanie z grupą Wolf House, którą tworzył Kevin i jego wspólnik. I tego pierwszego dnia badaliśmy grunt. Sprawdzaliśmy, czy w ogóle razem zawodowo będzie nam po drodze. Aż Kevin poruszył temat wiary i Boga. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tym, żeby podczas spotkania biznesowego ktoś poruszał taki temat. Okazało się, że dla nas obojga to jest bardzo ważny element życia. I już pierwszego dnia oboje czuliśmy, jakbyśmy znali się od dawna. – Oboje jesteście bardzo wierzący? Tak, i był to jeden z ważniejszych tematów, obecny zawsze w naszych rozmowach. – Nie bałaś się wejść w związek ze starszym od siebie mężczyzną z dzieckiem? Bałam się. William, syn Kevina, jest w wieku mojego najmłodszego brata. Nie wiedziałam, jak się odnajdę w roli macochy. Swoją drogą, jakie to nieprzyjemne słowo! Mamy dobrą relację, jesteśmy ze sobą zżyci. Na szczęście udało mi się zbudować relację tak, żeby nie wchodzić w kompetencje mamy. Jednak również odpowiadam za jego wychowanie, bo przecież jest częścią mojego życia. Mimo tego, że mieliśmy z Kevinem podobne poglądy, dobrze się ze sobą czuliśmy, wiele rzeczy się nie zgadzało. Miałam 17 lat i Kevin też miał z tyłu głowy, że wokół naszej relacji może być duże zamieszanie. Oboje mieliśmy wątpliwości, bo nie wiedzieliśmy, czy sobie poradzimy. Ale to, co najmniej mi się zgadzało, okazało się najmniejszym problemem. Nasz niełatwy w sumie dwuletni początek bardzo nas wzmocnił. _________________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca.
Miliony Polaków ją uwielbiały. Mija 20 lat od śmierci Ewy Sałackiej. Odeszła nagle, miała zaledwie 49 lat
Mija 20 lat od śmierci Ewy Sałackiej – aktorki, którą widzowie pokochali za role w filmach „Och, Karol”, „Sztuka kochania” czy „Ciemna strona Wenus”. Zmarła nagle 23 lipca 2006 roku po wstrząsie anafilaktycznym wywołanym ukąszeniem przez osę. Miała zaledwie 49 lat. Jej tragiczna śmierć wstrząsnęła Polską, a pamięć o niej wciąż pozostaje żywa.
Dokładnie 20 lat temu, 23 lipca 2006 roku, Polskę obiegła wiadomość o nagłej śmierci Ewy Sałackiej. Odeszła nagle, na skutek wstrząsu anafilaktycznego po ukąszeniu przez osę. Mimo natychmiastowej pomocy medycznej, Ewy Sałackiej nie udało się uratować. Uwielbiana przez miliony aktorka, znana z takich produkcji, jak „Och, Karol”, „Sztuka kochania” czy „Ciemna strona Wenus”, osierociła 12-letnią wówczas córkę Matyldę oraz pozostawiła pogrążonego w żałobie męża Witolda. Dwie dekady po tej tragedii wielu wciąż wspomina ją jako jedną z najpiękniejszych i najbardziej charyzmatycznych aktorek swojego pokolenia. Ewa Sałacka we wspomnieniach przyjaciół: studia, pierwszy chłopak Na ekranie otrzymywała role wampów, namiętnych kochanek i femme fatale. Przed kamerą była profesjonalistką, nie bała się prezentować kobiecych wdzięków, które rozpalały wyobraźnię mężczyzn i wzbudzały zazdrość wśród kobiet. Nie do końca jej się jednak to podobało, została zaszufladkowana i czekała na tę rolę, która pokazałaby jej aktorski kunszt. „Stale mam poczucie, że zagrałam role lepsze i gorsze, ale nie zagrałam jeszcze roli życiowej, która by mnie w pełni usatysfakcjonowała. Mogę jej nigdy nie zagrać, ale przecież muszę mieć nadzieję, że ją kiedyś dostanę”, podkreślała w jednym z wywiadów. Emocje wzbudzało również jej życie prywatne. Tym bardziej że – jak wspominała jej koleżanka ze szkoły Filmowej w Łodzi – była kobietą niezwykle atrakcyjną, uosobieniem seksapilu. Wzbudzała zachwyt i podziw. Mężczyźni chcieli dla niej porzucać rodziny, kobiety rwały sobie włosy z głowy. Dlaczego? „Gdy szła ulicą, wszyscy zatrzymywali się, by na nią popatrzeć. Była najpiękniejszą dziewczyną na uczelni. I wspaniałym człowiekiem”, wspomina koleżankę ze studiów Małgorzata Potocka (cytaty za Pomponik.pl). Mimo niewątpliwej urody długo nie mogła znaleźć szczęścia. W trakcie studiów – poza tarapatami miłosnymi – miewała również kłopoty z wykładowcami. Zwierzała się w wywiadach, że nie była najbardziej pilną studentką. „Ciągle był dylemat, czy już Sałacką wyrzucić, czy może jeszcze nie. No i jakoś dotrwałam do końca”, żartowała. To właśnie na studiach poznała swoją pierwszą sympatię. A cieszyła się wśród kolegów wielkim powodzeniem. „Faceci wariowali na jej punkcie, ale ona nie była łamaczką męskich serc, w miłości była bardzo oddana”, podkreśla Małgorzata Potocka. Jej pierwszym chłopakiem był Dariusz Wolski, student wydziału operatorskiego. Jednak gdy zdecydował się wyjechać do USA i przerwać studia, związek dobiegł końca. Kariera mężczyzny rozwinęła się jednak za oceanem do tego stopnia, że realizował zdjęcia do Hollywoodzkich produkcji, takich jak „Piraci z Karaibów” czy „Karmazynowy przypływ”. Zobacz też: Jak dziś wygląda córka Ewy Sałackiej, Matylda Kirstein? Przypomina sławną mamę Ewa Sałacka: życie prywatne. Małżeństwo z Krzysztofem Krauze A Ewa Sałacka? Pocieszenie znalazła w ramionach nieznanego wówczas i stawiającego pierwsze kroki w kinematografii Krzysztofa Krauzego. Był od niej starszy o cztery lata, jednak zapałali do siebie gorącym uczuciem. Na tyle mocnym, że zdecydowali się na ślub, który miał miejsce w 1979 roku. Aktorka była jego drugą żoną. Znajomi nie mieli wątpliwości, że dobrali się doskonale, wydawali się dla siebie stworzeni. „Skazani na sukces”, mówili o nich. Dwa lata później ich kariery zaczęły nabierać rumieńców. Krzysztof Krauze zrealizował pierwsze filmy krótkometrażowe oraz animowane, Ewa Sałacka stawiała natomiast pierwsze kroki jako aktorka. Gdy w sierpniu 1981 roku wyjeżdżali na wakacje do mamy reżysera do Wiednia, nie sądzili, że ich życie zmieni się niemal całkowicie. Tak Ewa Sałacka wyglądała w lutym 2006 roku, na kilka miesięcy przed tragiczną śmiercią Pobyt przedłużył się z uwagi na turbulencje w placówce, w której aktorka była wówczas zatrudniona. „Ewa po szkole została zaangażowana do Teatru Rozmaitości u Andrzeja Jareckiego. Mieli wrócić we wrześniu, bo zaczynał się sezon. Ale Jarecki zadzwonił do mnie, że jest jakiś konflikt, nie można się dogadać w sprawie nowego repertuaru, więc Ewa, jeśli chce, może przedłużyć pobyt o miesiąc czy dwa”, wyjaśniała w jednym z wywiadów Barbara Sałacka, matka aktorki, zawodowo reżyserka telewizyjna. Niestety, przedłużenie wyjazdu okazało się fatalne w skutkach. Utknęli za granicą, gdy w grudniu został wprowadzony stan wojenny. Ewa Sałacka była kompletnie odcięta od ukochanych rodziców i nie wiedziała, co dzieje się w kraju. „Był to bardzo nerwowy okres w moim życiu. Nie wiedziałam, co dzieje się z rodzicami. Stewardesa przekazała mi wiadomość o śmierci ukochanej babci. Papieros dawał mi chwilowe ukojenie. W torbie zawsze nosiłam aż dwie paczki, żeby mi nie zabrakło. Miałam brzydką cerę, słabą kondycję, czułam się przemęczona”, wspominała dramatyczne chwile. Przenieśli się do Paryża, mieszkali u aktorki Małgorzaty Zajączkowskiej. Między Ewą Sałacką i Krzysztofem Krauze coś zaczęło się zmieniać. Ona próbowała podbić świat modelingu, on zatrudniał się na budowach. Uczucie przygasło. Wreszcie mogli wrócić do kraju: tyle że właściwie już osobno. Był rok 1983. Aktorka podjęła pracę w jednym z teatrów w Radomiu. Dzięki temu uzyskała angaż w „Sztuce kochania” Jacka Bromskiego, która miała premierę w 1989 roku. Pięć lat wcześniej uwikłała się w romans ze znanym w środowisku ginekologiem, który zostawił dla niej żonę (znaną aktorkę) oraz dwójkę dzieci. Relacja trwała zaledwie dwa lata. Skruszony lekarz wrócił do żony. Przyjęła go. Na salonach mówiło się później o bliskiej relacji Ewy Sałackiej ze Zbigniewem Wodeckim (był wówczas żonaty i nie chciał się rozwodzić). Wreszcie los się do niej uśmiechnął i poznała mężczyznę swojego życia... Zobacz też: Córka Ewy Sałackiej wspomina zmarłą mamę. Chce, aby pamięć o niej trwała jak najdłużej Ewa Sałacka i Witold Kirstein - historia miłości On – uznany stomatolog i chirurg szczękowy tuż po rozstaniu z partnerką. Ona – doświadczona przez życie, z dorobkiem artystycznym, szukająca swojego miejsca. Kobieta po przejściach i mężczyzna z przeszłością. Ale to właśnie Witold Kirstein okazał się miłością życia Ewy Sałackiej. Przy nim znalazła bezpieczną przystań i zbudowali razem dom. Co ciekawe, miał obserwować wziętą gwiazdę małego i dużego ekranu przez kilka lat. Było mu łatwo, bo... był jej sąsiadem! Początkowo jednak aktorka nie zwracała na niego większej uwagi, ich kontakty były sporadyczne i ograniczały się do zdawkowej wymiany uprzejmości. Miłość dopadła ich nagle. Sami byli zaskoczeni siłą uczucia. Okazało się, że nie mogą bez siebie żyć. Zaczęli pokazywać się razem na salonach, spotykali się ze znajomymi i rodziną. Zapraszali ich również do siebie. W 1994 stanęli na ślubnym kobiercu, by sformalizować związek. Tym bardziej że kilka miesięcy później powitali na świecie upragnione dziecko: córkę Matyldę. „Oczywiście chciałabym coś zrobić w swoim zawodzie, ale dzisiaj już musiałaby to być naprawdę interesująca propozycja. Teraz nie zrezygnowałabym dla niewielkiej roli z innych planów, nawet z wakacji”, podkreślała w wywiadzie tuż po tym, jak urodziła córkę. Zawodowo związała się z PR-em w firmie zajmującej się dystrybucją filmów, której koniec końców została szefową. Coraz rzadziej grała. Ale to jej w ogóle nie przeszkadzało. Nic dziwnego: byli uważani za dusze towarzystwa, znajomi i przyjaciele uwielbiali ich towarzystwo. „Ich dom tętnił życiem. Mieli psy, koty, papugę, a nawet małpkę Bożenkę”, przypomina Pomponik. Wydawało się, że ich szczęścia nic nie jest w stanie zburzyć... Ewa Sałacka i Witold Kirstein, 2005 r. View Burdaffi on the source website Ewa Sałacka: nagła śmierć - lipiec 2006 roku Upalne lipcowe niedzielne popołudnie. Ewa Sałacka i Witold Kirstein wypoczywają wraz z rodziną – matką aktorki i kuzynem – na działce swoich rodziców w Arciechowie nad Zalewem Zegrzyńskim. Nikt nie przeczuwa, że za chwilę wydarzy się tragedia, która obróci w pył misternie budowane dotąd szczęście. Ewa Sałacka sięga po coś do picia. Do szklanki lub kubka wpadła osa. Aktorka jest uczulona na ich jad, zawsze w pobliżu ma odpowiednie leki. Owad żądli ją w usta. Mąż niezwłocznie wzywa karetkę, podaje zastrzyki antyuczuleniowe. Gdy przyjeżdża pogotowie, stan 49-latki jest krytyczny. Doznaje wstrząsu anafilaktycznego. Jest reanimowana, ale umiera na oczach najbliższych w drodze do szpitala. 9 dni później ma miejsce pogrzeb Ewy Sałackiej. Żegna ją ukochany mąż, 12-letnia wówczas córka, przyjaciele i znajomi. Wśród nich m.in. dziennikarka Katarzyna Dowbor, restauratorka, przyszła gwiazda TVN Magda Gessler, Kuba Wojewódzki z ówczesną dziewczyną Anną Muchą oraz koleżanka ze studiów, Małgorzata Potocka. Nikt nie może uwierzyć w to, co się stało. Tym bardziej że Ewa Sałacka była pełna życia, wydawało się, że dożyje sędziwego wieku w gronie tych, których kochała. Nie było jej to jednak dane... Spoczęła na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie 1 sierpnia 2006 roku. Mąż regularnie odwiedza jej grób. Stawia na nim kwiaty i znicz. Przysiada także na ławce, wpatrzony w płytę... Mąż Ewy Sałackiej, Witold Kirstein i jej córka Matylda Kirstein na jej pogrzebie, 1 sierpnia 2006 roku: Urna z prochami Ewy Sałackiej, 1 sierpnia 2006 roku:
Tylko w VIVIE! Gamou Fall szczerze o „Tańcu z Gwiazdami” i rodzinie. Nie ukrywa, że cena była wysoka: "Były napięcia. To nie był dla nas łatwy moment"
Zwycięstwo w „Tańcu z Gwiazdami” przyniosło Gamou Fallowi ogromną popularność, ale miało też swoją cenę. W rozmowie z VIVĄ! aktor szczerze opowiada o rodzinie, miłości, wyrzeczeniach i decyzjach, które ukształtowały jego życie.
Za uśmiechem, sceniczną charyzmą i spektakularnym zwycięstwem w „Tańcu z Gwiazdami” kryje się historia pełna wyrzeczeń, trudnych wyborów i życiowych lekcji. W szczerej rozmowie z VIVĄ! Gamou Fall opowiada o sile wyniesionej z domu, miłości, która uchroniła go przed złymi decyzjami, oraz cenie, jaką wraz z partnerką zapłacili za jego zawodowy sukces. To poruszające wyznanie o rodzinie, odpowiedzialności i dojrzewaniu do życia, w którym największym zwycięstwem okazuje się nie Kryształowa Kula, lecz ludzie, którzy są obok. TYLKO W VIVIE! Gamou Fall o Tańcu z Gwiazdami i cenie zwycięstwa – Dużo mówisz o tacie. Wiesz, że on nigdy na żadne pytanie nie odpowiedział mi: „Nie wiem”? Nawet wkurzałem się, że zawsze ma odpowiedź. A jako młody człowiek podważałem to, co mówił, a potem… okazywało się, że miał rację. Nie udowadniał mi, że ją ma, ale z mądrością, doświadczeniem i wiedzą czekał, aż sam to zrozumiem. Jako dorosły człowiek zaczynam (śmiech). Głównie mówię o tacie, bo to on wziął na siebie większość spraw związanych z moim wychowaniem. On, czarnoskóry mężczyzna w Polsce, wiedział, jaka będzie moja droga. Moja mama, biała polska kobieta, wiedzieć tego nie mogła. Ale obojgu rodzicom zawdzięczam naprawdę dużo. – I swojej partnerce Elizie? Jesteśmy razem już wiele lat. Poznaliśmy się jeszcze w Poznaniu. Uchroniła mnie przed zejściem z drogi, którą sobie wyznaczyłem. Pracowałem jako model, teraz jestem aktorem. Każdy mój zawód polega na kontakcie z ludźmi. A ja, mimo tego, że jestem introwertykiem, zawsze miałem łatwość w nawiązywaniu kontaktów. Gdy nie ma się w domu kotwicy, człowieka, z którym ma się wspólne cele, a za to ma się nadmiar wolnego czasu i znajomych, łatwo można podejmować nierozważne decyzje. A ja mam opokę. I spokój. To Eliza. Dzięki naszej relacji nie narobiłem głupot i mogłem skupić się na swojej robocie. Poza tym uważam, że bezwarunkowa miłość istnieje tylko między rodzicem a dzieckiem. Każda inna jest po coś. Każdy ma deficyty, potrzeby, oczekiwania. Jesteśmy z kimś, bo ten ktoś daje nam spokój, poczucie bezpieczeństwa, i po prostu żyje nam się lepiej. Cieszę się, że Eliza stanęła kiedyś na mojej drodze. Czytaj też: Miłość uchroniła go przed zejściem z wyznaczonej drogi. Tylko w VIVIE! Gamou Fall o ukochanej Elizie: „Dzięki niej nie narobiłem głupot” – To ona poniosła największe koszta Twojego udziału w „Tańcu z Gwiazdami”? Ponieśliśmy oboje. Ale ona miała naprawdę trudno, bo była świeżo upieczoną mamą. Nasza córeczka miała wtedy dopiero kilka miesięcy, a my nie mieliśmy w Warszawie nikogo, kto mógłby nam pomóc. Ale ja dostałem szansę, żeby pokazać ludziom, co mam do zaoferowania, i nie mogłem z tej szansy nie skorzystać. Słucham swojego instynktu. I choć czasem nie do końca wiem, dlaczego powinienem coś zrobić, mam świadomość, że kiedyś to mi się może do czegoś przydać. Szczerze, pomyślałem, że udział w „Tańcu z Gwiazdami” da mi rozpoznawalność i przełoży się na inne propozycje zawodowe. Nie pomyliłem się. Przez trzy miesiące byłem na przykład na pierwszym miejscu wyszukiwań na Filmwebie. A że wiedziałem, że fizycznie dam radę, bo pod tym kątem jestem świetnie przygotowany, przyjąłem propozycję. Podjęliśmy z Elizą świadomą decyzję. Oboje wiedzieliśmy, że robię to dla naszej rodziny, żeby zabezpieczyć przyszłość naszej córki. Oczywiście to było dla Elizy cholernie trudne i wywoływało napięcia. To nie był dla nas łatwy moment. Zawsze coś jest niestety kosztem czegoś innego. Trzeba mieć dużo mądrości i szczęścia, żeby się nie wykoleić przy okazji. Ale to jest jednak nasza wspólna walka, bo jesteśmy teamem, w którym koszta podjętych decyzji rozkładają się na dwoje. My dzielimy się zadaniami, a każde z nas w swojej sferze mierzy się z trudnościami i obowiązkami. Jeden statek, jeden kierunek, ale różne obowiązki. – Opłaciło się. Wzbudziłeś sympatię widzów i zdobyłeś Kryształową Kulę. Całe życie miałem przekonanie, że ludzie boją się tego, czego nie znają. A ja właśnie poszedłem tam po to, żeby ludzie mnie poznali. I było zupełnie inaczej niż w aktorstwie, bo tam chowam się za rolą, a tu byłem w stu procentach sobą. Obnażony. Gdy wygrałem, byłem cholernie zaskoczony. Zrobiłem wszystko, co mogłem, ale reszta nie była już w moich rękach. Ludziom chyba spodobało się to, co mam do zaoferowania. – Opowiedziałeś im swoją historię. Pokazałem nie tylko swoją rodzinę i przyjaciół. Opowiedziałem też o złości, którą nosiłem w sobie przez wiele lat, o swojej niezgodzie na dyskryminację, o walce, jaką stoczyłem ze światem i ze sobą. – Nadal masz tę złość w sobie? Ludzie noszą w sobie wszystko to, co im się w życiu przytrafiło, i związane z tym emocje. Każdy ma czasem gówniany etap w życiu, w którym są złe emocje. Zdarzało mi się mieć mroczny czas. Przeszedłem przez wszystkie etapy, stany, znam blaski i cienie życia. Ja tę złość nadal mam w sobie, ale nauczyłem się ją kontrolować i często ona jest moim motorem, żeby się nie poddawać. Dzisiaj wiem, czego pragnę i czego na pewno nie chcę. Mam nadzieję, że już nigdy nie spotka mnie nic złego… To jest jednak myślenie życzeniowe, bo na życie trzeba patrzeć racjonalnie i mieć świadomość, że i ono, i ludzie są przewrotni. Na szczęście tak pokierowałem swoim życiem, że dzisiaj górę biorą dobre emocje. Tata kiedyś mi powiedział, że życzy mi, żeby sukces nie przyszedł do mnie zbyt szybko. Wtedy tego nie rozumiałem. A tata widział, jak wygląda świat ludzi sukcesu, z pieniędzmi, z tym całym blichtrem, i co to potrafi zrobić z ludźmi. Wcześniej nie byłem na to gotowy. A teraz czuję, że wszystko toczy się w dobrym tempie. Czytaj też: Walczył o siebie wiele razy. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wyznał, z czym mierzył się jako dziecko: "Frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić" _________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca
Aga Zaryan odnalazła pierwszą miłość po blisko 30 latach. Dziś są małżeństwem. „Jesteśmy miłością życia”
Pięćdziesiątka przyniosła jej spokój, którego przez lata szukała. Aga Zaryan otwarcie mówi o terapii, diagnozie ADHD, nowym etapie w życiu prywatnym i miłości, która wróciła po blisko 30 latach. W rozmowie z Beatą Nowicką dla magazynu VIVA! zdradza także, dlaczego dziś czuje, że najlepsze wciąż przed nią.
Po blisko 30 latach los ponownie postawił ich na swojej drodze. Gdy zakochali się w sobie po raz pierwszy, ona miała 15 lat, a on 16. Po latach, już po życiowych doświadczeniach i pierwszych małżeństwach, znów się spotkali. Kilka miesięcy temu wzięli ślub, wcześniej przez blisko sześć lat świadomie budując swoją relację i stawiając dobro dzieci na pierwszym miejscu. W rozmowie z Beatą Nowicką dla magazynu VIVA! Aga Zaryan po raz pierwszy tak otwarcie opowiada o swoim życiu prywatnym, wyjaśniając, dlaczego chce dać nadzieję osobom, które po rozstaniu obawiają się, że nie znajdą już spełnionej miłości. Aga Zaryan poślubiła swoją pierwszą miłość. Ich historia zatoczyła koło. Wywiad VIVA! – Za to właśnie kocham jazz. W waszych głosach słychać całą skalę emocji. Kontekst bycia kobietą w jazzie jest dla mnie bardzo ważny. Dojrzały wiek w jazzie jest atutem. Rozgościłam się wygodnie we własnym głosie i ciele. Zdążyłam się poznać lepiej i jestem wdzięczna za to, w jakim punkcie życia się znalazłam. Pomogła mi w tym terapia. Czuję, że w muzyce i życiu nadal wiele przede mną. Jako 30- i 40-latka tkwiłam w potrzasku życia prywatnego. Dopiero pięćdziesiątka przyniosła rodzaj ulgi. Moje życie uczuciowe nareszcie się ułożyło. Staram się odcinać od tego, co mnie obciąża. Czuję, że to dobry moment pod każdym względem. Teraz czas zadbać o siebie, żeby moje ciało i głos mogły kolejne dekady robić to, co w głowie wciąż kiełkuje. – Czuję to samo! Znamienne, że z jednej strony wyczuwam w Pani jakiś rodzaj melancholii, a z drugiej buzującą energię, radość. Mam w sobie dużo chaosu, twórczego fermentu. Kilka lat temu zdiagnozowano u mnie ADHD. Mam głowę pełną pomysłów na kolejne projekty. Zawsze podkreślam, że Aga Zaryan to grupa muzyków, dzięki którym jestem w tym miejscu, w którym jestem, wiele im zawdzięczam. Mam swoje muzyczne plemię, niektórzy jak Michał Tokaj są ze mną od ponad 25 lat, inni pojawiają się po drodze. Gram ze wspaniałymi jazzmanami. Dzięki nim czuję się bezpieczna na scenie i w studiu. To oni pomagają mi ogarnąć to, czego sama nie potrafię. To też menedżerowie. Od ponad czterech lat pracuję z Asią Kalińską. Kobieca energia jest uwalniająca, narzuca inne standardy współpracy i komunikacji. Jeśli dochodzi do napięć, to wyjaśniamy je na bieżąco. Kobiety mają w takich sytuacjach mniejsze ego. Wracając do melancholii i buzującej energii, to tak, mam dwie strony, na scenie częściej pokazuję moją liryczną stronę, na bardziej dynamiczny i szalony album czekają moje przyjaciółki, które od lat powtarzają: „Pokaż swoją dziką, nieokiełznaną stronę, którą znamy od lat”. Nadejdzie i na taką płytę czas. Muzyka mnie uspokaja, wycisza. To przeciwwaga do tego, co dzieje się w życiu prywatnym, gdzie na ogół się spieszę i jestem w biegu. W muzyce mogę też wyrazić sprzeciw, przeciwstawić się temu, co mnie boli. Śpiewając, opowiadam o tym, co dla mnie ważne. – Część płyt nagrała Pani w Stanach, część w Polsce. Na czym polega różnica? Nagrywanie płyt to jak rozdział w książce. Kalifornia ma dodatkową aurę pięknej pogody, słońca, odcięcia od codzienności. Próby organizujemy w domach muzyków. W przerwie chodzimy zjeść coś dobrego, rozmawiamy o życiu, muzyce czy polityce. Kilka dni prób, a potem wspólne spędzanie czasu, na przykład wypad nad ocean czy spacer po górach. Kiedy wchodzimy do studia, płyta powstaje w dwa, maksymalnie trzy dni. Nagrywamy na ogół na tak zwaną setkę, czyli muzycy grają, a ja śpiewam w jednym czasie. Zawsze można poprawić kilka nut, ale jazz smakuje najlepiej, gdy jest zapisem chwili. Tak nagrywa się od dekad. Pytała pani o różnice – w Stanach zawsze czuję się rozpieszczana przez muzyków, bo jestem gościem, Darek Oleszkiewicz, genialny kontrabasista, sprawia, że moje pobyty w LA są dla mnie jak długo oczekiwane święto. – Która płyta jest dla Pani szczególna? Każda. Z płytami jest trochę jak z dziećmi. Nie wyobrażam sobie faworyzowania któregoś, każde ma w sobie coś wyjątkowego. Lubię wszystkie 12 albumów. Od debiutu z udziałem Tomasza Szukalskiego po „Second Time Around”, którą nagrałam w ubiegłym roku w Los Angeles z muzykami z mojego plemienia, czyli Darkiem Oleszkiewiczem, Larrym Koonse’em i Munyungo Jacksonem. W tej konfiguracji spotkaliśmy się po raz drugi po prawie 20 latach. Mój drugi album „Picking Up the Pieces”, od którego zaczęła się kariera Agi Zaryan, był prezentem, który sobie zrobiłam na 30. urodziny. „Second Time Around” na 50. Powrót do tego samego składu i charakterystycznego brzmienia: kontrabas, gitara, instrumenty perkusyjne, gdzie jest dużo przestrzeni na głos. To była cudowna sentymentalna podróż. I jest jeszcze drugi powrót… ZOBACZ TEŻ: TYLKO W VIVIE! Jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek jazzowych mogła zostać tenisistką, wybrała inną drogę. Wszystko przez jedną kasetę – …miłosny! Tak, zeszliśmy po blisko 30 latach. Kiedy zakochaliśmy się w sobie, ja miałam 15 lat, Maciek 16. Wpadliśmy na siebie po osobistych turbulencjach, poobijani życiowo, każde z dwójką dzieci z pierwszych małżeństw. Kilka miesięcy temu wzięliśmy ślub. „Przymiarki” trwały blisko sześć lat. Nie na szybko, bo liczyły się dla nas najbardziej dzieci. Czuliśmy podwójną odpowiedzialność za nie, bo miały za sobą trudne emocje rozwodowe. Jeśli teraz my nawalimy, dzieci po raz drugi stracą nadzieję na stałość uczuć. Dane nam jest second time around i powtarzamy często, że jesteśmy miłością życia. Po niełatwych rozstaniach i burzach mamy siebie na dobre i na złe. Wspieramy się pomimo trudności, które niesie życie. Stworzyliśmy patchworkową rodzinę. Wiemy, czego nie chcemy i jak sobie wyobrażamy przyszłość. Nie spijamy sobie zawsze z dzióbków, ale fascynujemy się sobą nadal pomimo upływu lat. Po raz pierwszy mówię więcej o swoim życiu prywatnym, bo naszą historią chcę dać nadzieję tym, którzy decydują się na rozwody. Czasem ze strachu nie dają sobie szansy na spełnioną miłość. Warto uwierzyć, że każda miłość to nowe rozdanie, o ile przepracowaliśmy błędy i zrozumieliśmy, na czym polegały. Nasza relacja jest nie tylko romantyczna, ale też partnerska i to jej siła. Poza tym Maciek jest operatorem, a wcześniej był pianistą klasycznym. Mamy podobną wrażliwość i wspieramy się zawodowo, co jest bardzo ważne w związku. – Co Pani przyniosło życie w jazzie? Spotkania ze wspaniałymi ludźmi. Latami budowałam grono słuchaczy, którzy podchodzili po koncertach i mówili: „Przy tej płycie się zakochałam, przy tym utworze był pierwszy taniec z X, przy tamtej rodziłam dziecko…”. Ktoś kiedyś wszedł na moim koncercie na scenę i się oświadczył. Było to oczywiście zaplanowane. Wybranka serca powiedziała „tak”, a ja przyszłej parze młodej zadedykowałam piosenkę. Śpiewałam też na weselu mojej przyjaciółki, śpiewałam na pogrzebie taty mojej przyjaciółki i na ślubie kościelnym, po którym ksiądz powiedział: „Ładnie pani śpiewa, ale nazbyt to świeckie”. Ostatnio grupa kobiet była na moim koncercie w ramach wieczoru panieńskiego. Muzyka towarzyszy ludziom w ich życiu. Na Akademii Muzycznej w Łodzi studiowałam muzykoterapię. Muzyka nie wyleczy nas z ciężkiej choroby, ale przynosi ukojenie w tym szalonym, bezwzględnym świecie, ma ogromną moc. Wzrusza, łączy. Pozwala zatrzymać się na chwilę, wyciszyć się. Daje tak potrzebny oddech. Jest oazą, schronem, w którym spotykają się pokrewne dusze nadające na tych samych falach wrażliwości. Zapraszam was do tego świata. Już jesienią trasa koncertowa w 12 miastach Polski z piosenkami z najnowszej płyty. Zajrzyj do naszego muzycznego świata. Może znajdziesz w nim coś dla siebie? _________________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca.
„Bałam się, że będę więźniem tej choroby. Ona… zabija po cichu”. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o diagnozie, która wszystko zmieniła
Życie gwiazdy nie zawsze wygląda tak, jak widzą je fani. W rozmowie z VIVĄ! Roksana Węgiel-Mglej zdradza, jak diagnoza, terapia i codzienne wyzwania zmieniły jej spojrzenie na życie i sukces.
Za scenicznym blaskiem, wyprzedanymi koncertami i uśmiechem, który znają miliony fanów, kryje się historia, o której Roksana Węgiel-Mglej do tej pory mówiła niezwykle rzadko. W poruszającej rozmowie z VIVĄ! artystka odsłania najbardziej osobistą stronę swojego życia. Opowiada o diagnozie, która wywróciła jej codzienność do góry nogami, o lęku, z którym musiała się zmierzyć, i o chorobie, która zmusiła ją do przewartościowania wszystkiego, co dotąd wydawało się najważniejsze. Szczerze mówi także o cenie sławy, życiu pod nieustanną presją, psychoterapii oraz o tym, dlaczego dziś wie, że prawdziwym sukcesem nie są kolejne rekordy i zawodowe triumfy, lecz wewnętrzny spokój, równowaga i troska o własne zdrowie. Roksana Węgiel-Mglej o chorobie. Diagnoza zmieniła jej życie: "Teraz muszę zadbać o siebie, bo chcę korzystać z życia" – Potrzebujesz ochrony? Zawsze, gdy wychodzimy do miejsc publicznych albo tam, gdzie ludzie wiedzą, że będziemy, mamy przy sobie ochronę. Wcześniej zdarzało się, że szłam sama po galerii handlowej i byłam śledzona. Nie wspomnę o sytuacjach na koncertach i tych, kiedy ktoś sobie ubzdurał, że jestem jego żoną i w związku z tym musi się pozbyć Kevina. – Czy nieustanna obecność u Twojego boku ochrony ogranicza Twoją wolność? Można się do tego przyzwyczaić. Wolę, żeby ktoś ze mną był, niż bać się cały czas. – To się może odbić na zdrowiu psychicznym. Dlatego posłuchałam Kevina i od roku chodzę na psychoterapię. Ale trwało, zanim znalałam psychologa, który pasuje mi pod każdym względem. Ale wiesz… takie życie odbija się też na zdrowiu fizycznym. My, artyści, nakładamy maski, uśmiechamy się ze sceny, choć w środku często rozpadamy się na kawałki, bo przecież ludzie przychodzą na koncert, żeby się dobrze bawić, a nie żeby patrzeć na smutnego artystę. Ale granica jest cienka. Czasem przychodzi taki dzień, kiedy wszystko człowieka przerasta i nie da się już emocji tłumić w sobie. Ja poniosłam koszt fizyczny. Choruję na Hashimoto, a trzy lata temu doszła do tego cukrzyca typu 1. Gdy się o niej dowiedziałam przez przypadek, robiąc rutynowe badania, lekarz powiedział mi, że teraz Hashimoto będzie moim najmniejszym problemem. Wiadomo, że stało się tak, bo mam ku temu predyspozycje genetyczne, ale wiadomo nie od dzisiaj, że czynniki zewnętrzne uaktywniają choroby autoimmunologiczne. Nie jestem lekarzem, nie chcę snuć jakichś mądrości, ale wierzę w to, że w takich sytuacjach stres nie pomaga. Czytaj też: Rodzice mieli wątpliwości, znajomi się od nich odwrócili. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o ślubie: "Mało kto dobrze nam życzył" – To przewartościowało Twoje życie? Na początku bałam się, że będę więźniem tej choroby i że jest to najgorsze, co mnie mogło spotkać. Miałam oczywiście z tyłu głowy, że są grosze choroby niż cukrzyca, ale ona… zabija po cichu. Jej rozwój zależy od tego, jak o siebie dbamy. Dbam więc o siebie. Przyjmuję insulinę. Próbowałam być na pompie insulinowej, ale niestety to nie dla mnie, bo widać ją przy obcisłych strojach, w jakich występuję. Mówię o tym, bo widzę, że daję siłę innym chorym. Popatrz, mogłoby się wydawać, że mam idealne życie – miłość, dom, karierę, a jednak jestem jak każdy. Teraz muszę zadbać o siebie, bo chcę korzystać z życia. Tylko teraz nie chcę już siebie tak non stop eksploatować. Dostałam nauczkę, ale dobrze, że teraz. Nauczyłam się, że potrzebny jest balans. Dlatego cieszę się, że Kevin zgodził się na wyprowadzkę z miasta, bo mamy tu spokój, którego oboje bardzo potrzebujemy. Chyba nawet nie wiedzieliśmy, jak bardzo. – O tym jest Twoja nowa płyta „Błękit”? Jest o wszystkim, co dla mnie ważne. O miłości, ale nie tylko romantycznej. Utwór „Błękit” jest o Bogu. Taki niekomercyjny temat, a singiel osiągnął status platynowej płyty. Po prostu dojrzałam i pozwoliłam sobie na płytę taką, jaką chcę, i tak szybko, jak chcę. Poprzednią wydałam na swoją osiemnastkę, ale pomysł powstał trzy miesiące przed, więc tempo było zabójcze. Nad tą pracowaliśmy prawie trzy lata, bo nie chciałam jej tworzyć pod presją czasu. Wcześniej eksperymentowałam, szukałam swojej muzycznej drogi i myślę, że znalazłam. Zrozumiałam, że nie muszę podążać za trendami i mogę sobie być tą starą duszą. Śpiewam nawet: „Nie ma na co czekać, z nurtem płynąć jak rzeka”. Zdałam sobie sprawę z tego, że powinnam robić to, co czuję i jak czuję. Czytaj też: Musiała szybko dorosnąć. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej szczerze o cenie sukcesu: „Sława odebrała mi część dzieciństwa” _________________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca.
Córeczka jest jego całym światem, nadał jej wyjątkowe imię. Tylko w VIVIE! Gamou Fall szczerze o ojcostwie: „To moja najważniejsza życiowa rola”
Ojcostwo zmieniło jego spojrzenie na świat. W rozmowie z VIVĄ! Gamou Fall opowiada o córce, wyjątkowym imieniu, które dla niej wybrał, oraz o wartościach i rodzinnych korzeniach, które chce przekazać kolejnemu pokoleniu.
Jeszcze niedawno zachwycał widzów na parkiecie „Tańca z Gwiazdami”, dziś z jeszcze większym wzruszeniem mówi o roli, która odmieniła jego życie na zawsze. W szczerej rozmowie z VIVĄ! Gamou Fall opowiada o ojcostwie, córce, której nadał wyjątkowe imię po senegalskiej babci, oraz o wartościach wyniesionych z rodzinnego domu. To poruszająca historia o korzeniach, tożsamości i miłości, która – jak sam przyznaje – stała się jego najważniejszym życiowym zadaniem. TYLKO U NAS! Gamou Fall o córeczce. Jego pociecha nosi wyjątkowe imię – Gdybym Cię dzisiaj zapytała, kim jesteś…? Człowiekiem w budowie. Od zawsze i na zawsze. Gdybym powiedział, że szukam siebie, nie byłaby to do końca prawda, bo dałbym sobie przestrzeń na niefrasobliwość i brak działania. A ja działam. Zbieram doświadczenia. I czasem muszę zrobić pięć kroków wstecz, żeby zrobić jeden do przodu. To jest w życiu ważne i to… buduje. – Myślałam, że może powiesz, że jesteś aktorem, ojcem… To są elementy składowe tego, kim jestem. Moją najważniejszą życiową rolą jest bycie tatą. Jestem nim od siedmiu miesięcy. To jest rola, do której moi rodzice nakreślili mi plan filmu, ale scenariusz piszę sobie sam. – Tak jak oni Tobie dali senegalskie imię, tak Ty dałeś swojej córce? Moje, Gamou, nie da się przetłumaczyć na polski, a w Senegalu, kraju mojego taty, oznacza święto i narodowe, i religijne. Moja córka ma imię po mojej senegalskiej babci. Zrobiłem to z pełną świadomością, bo chciałbym, żeby mimo tego, że urodziła się w Polsce i jak ja ma białą mamę, wiedziała, że jest i Polką, i Senegalką. Uważam, że człowiek, który nie zna swoich korzeni, dryfuje. Czytaj też: Miłość uchroniła go przed zejściem z wyznaczonej drogi. Tylko w VIVIE! Gamou Fall o ukochanej Elizie: „Dzięki niej nie narobiłem głupot” – Ty nigdy nie dryfowałeś. Nie, bo mój tata od samego początku zadbał o to, żebym wiedział, kim jestem. Dlatego, jak miałem trzy lata, zabrał mnie na trzy miesiące do Senegalu. Wpoił mi poczucie, że nie jestem w połowie Polakiem i w połowie Senegalczykiem, ale że w pełni jestem i tym, i tym. – Jak Twój tata trafił do Polski? W latach 80. przyjechał na studia do Poznania. Przez znajomych poznał moją mamę i został. Nigdy nie pytałem ich, czy to była miłość od pierwszego wejrzenia, ale na pewno jest miłością po dziś dzień. – Twoja mama jest odważną kobietą. W tamtych czasach związać się z facetem z Afryki, który dla Polaków był człowiekiem jak z innej planety, wymagało dużo odwagi, samozaparcia i pewności, że chce w tym być. Ludzie dookoła raczej im nie sprzyjali. – Tobie też? Moje starsze rodzeństwo przetarło szlaki, ale i tak frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić. Na osiedlu wszyscy wiedzieli, kim jesteśmy, gdzie mieszkamy, ale i tak stanowiliśmy atrakcję. Tak samo było w szkole. Tata robił wszystko, żeby pomóc mi zadomowić się w każdym miejscu, z jakim miałem styczność. W przedszkolu i w podstawówce organizował „Dni Afryki”, podczas których opowiadał o kulturze afrykańskiej, o nas. To było dla mnie dużym ułatwieniem, bo wchodziłem w środowisko z całą historią, przestawałem być anonimowy i egzotyczny. Wszyscy wiedzieli, że za mną stoją rodzice, że mam siostrę i brata, że nie jestem znikąd. Tata pokazywał, że nie jestem przypadkowo rzuconym pionkiem na mapę. To pomogło mi zdobyć akceptację rówieśników. Czytaj też: Walczył o siebie wiele razy. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wyznał, z czym mierzył się jako dziecko: "Frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić" _________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca
Była jedną z największych piękności polskich seriali, rodzinna tragedia sprawiła, że zniknęła. Dziś jej życie wygląda zupełnie inaczej
Aleksandra Nieśpielak była jedną z najgłośniejszych aktorek końca lat 90. Gdy jej kariera nabierała rozpędu, media śledziły każdy jej krok. Dziś rzadziej pojawia się na ekranie, ale nadal aktywnie działa zawodowo i podkreśla, że jest szczęśliwa oraz spełniona.
Jeszcze w latach 90. Aleksandra Nieśpielak była jedną z największych nadziei polskiego kina. Grała w głośnych produkcjach, pojawiała się na branżowych wydarzeniach i budziła ogromne zainteresowanie mediów. W pewnym momencie niemal zniknęła z pierwszego planu. Dziś realizuje się przede wszystkim jako reżyserka, scenarzystka, wykładowczyni akademicka i twórczyni własnego teatru. Sama podkreśla, że jest szczęśliwa i spełniona. Aleksandra Nieśpielak była wielką nadzieją polskiego kina W latach 90. XX wieku Aleksandra Nieśpielak była uznawana za jedną z najbardziej obiecujących aktorek młodego pokolenia. Zwracała uwagę nie tylko urodą, ale również talentem, dzięki czemu szybko otrzymywała kolejne propozycje zawodowe. Przełomowym momentem w jej karierze okazała się główna rola kobieca w filmie „Demony wojny wg Goi”. W chwili, gdy otrzymała tę propozycję od Władysława Pasikowskiego, była jeszcze studentką łódzkiej filmówki. Występ w produkcji został bardzo dobrze przyjęty i sprawił, że nazwisko aktorki zaczęło pojawiać się w mediach coraz częściej. Później zagrała również w filmie „Reich”, również wyreżyserowanym przez Władysława Pasikowskiego. W tamtym okresie wydawało się, że przed Aleksandrą Nieśpielak otwierają się kolejne możliwości zawodowe, a jej kariera będzie rozwijała się w bardzo szybkim tempie. ZOBACZ TEŻ: Reżyser "Heweliusza" doceniony za granicą. Nowy film Jana Holoubka zostanie pokazany na prestiżowym festiwalu Plotki o relacji z Władysławem Pasikowskim rozgrzewały media Pod koniec lat 90. uwagę opinii publicznej przyciągało nie tylko życie zawodowe aktorki. Media szeroko rozpisywały się o relacji Aleksandry Nieśpielak z Władysławem Pasikowskim. Według publikacji para miała starać się chronić swoją prywatność. Mimo to pojawiali się razem na wydarzeniach środowiskowych, a ich wspólne spotkania były przedmiotem licznych spekulacji. Sama aktorka konsekwentnie unikała komentowania swojego życia prywatnego. W wywiadach podkreślała, że nie chce opowiadać o swoich uczuciach i nie życzy sobie, aby jej życie stało się tematem publicznych dyskusji. Nigdy nie potwierdziła, że z reżyserem łączyło ją coś więcej niż wspólna praca oraz wzajemna sympatia. Rodzina stała się dla niej najważniejsza. Przyszło też bolesne doświadczenie Dwa lata po premierze filmu „Demony wojny wg Goi” Aleksandra Nieśpielak związała się z Maciejem Kubiakiem. Jak opowiadała, poznali się przypadkowo w jednym z warszawskich pubów. Wybranek aktorki pracował jako menedżer w brytyjskiej firmie i nie chciał, aby ich związek był szeroko komentowany. 6 kwietnia 2002 roku para zawarła związek małżeński. Niedługo później na świat przyszedł ich pierwszy syn Mateusz. W tym okresie rodzina stała się dla aktorki najważniejszym elementem życia. Kilka lat później rodzinę dotknęła tragedia. Drugi syn, Karol, urodził się z poważną wadą serca i przeżył zaledwie kilka godzin. Aleksandra Nieśpielak otwarcie przyznała później, że przez długi czas nie potrafiła pogodzić się z tą stratą. W 2008 roku urodził się Antoni. Aktorka wspominała, że wiadomość o kolejnej ciąży była dla niej źródłem ogromnej radości, a narodziny zdrowego syna przyniosły jej wielkie szczęście. Aleksandra Nieśpielak postawiła na nowe wyzwania zawodowe Choć widzowie kojarzyli ją przede wszystkim z aktorstwem, z czasem zaczęła rozwijać się także w innych kierunkach. Po udziale w piątej edycji programu „Jak oni śpiewają” nagrała płytę i koncertowała z recitalem. Przełomem okazała się jednak możliwość pracy przy serialu dokumentalnym „Polacy w Rzymie i Watykanie”. Jak wspominała, od dawna marzyła o reżyserii i zdecydowała się zgłosić do producentów. Otrzymała szansę, z której skorzystała. Nowa droga zawodowa okazała się dla niej na tyle satysfakcjonująca, że założyła własny teatr O! La la!. Równocześnie kontynuowała rozwój naukowy. Ukończyła studia podyplomowe, a następnie obroniła pracę doktorską, uzyskując tytuł doktora sztuki filmowej i teatralnej nadany przez profesorów łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej. Czym dziś zajmuje się Aleksandra Nieśpielak? Obecnie 52-letnia Aleksandra Nieśpielak znacznie rzadziej pojawia się na ekranie niż przed laty. Nadal jednak pozostaje aktywna zawodowo. Pracuje jako wykładowczyni akademicka, reżyseruje, pisze scenariusze i prowadzi własny teatr. W mediach społecznościowych podsumowała swoje osiągnięcia, wskazując, że jest adiunktem na wyższej uczelni, aktorką, reżyserką, pisarką, kompozytorką, wokalistką, producentką, przedsiębiorczynią oraz dyrektorką własnego teatru. Na zakończenie swojego wpisu dodała również krótkie podsumowanie obecnego etapu życia. Napisała, że jest szczęśliwa i spełniona. Historia Aleksandry Nieśpielak pokazuje, że zawodowa droga nie zawsze przebiega zgodnie z oczekiwaniami opinii publicznej. Choć przed laty była jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek młodego pokolenia i bohaterką licznych medialnych publikacji, z czasem skoncentrowała się na innych obszarach działalności artystycznej i naukowej. Dziś nadal pozostaje aktywna, realizując projekty, które – jak sama podkreśla – dają jej satysfakcję i poczucie spełnienia. Źródło: Interia, Dzień Dobry TVN
TYLKO W VIVIE! Jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek jazzowych mogła zostać tenisistką, wybrała inną drogę. Wszystko przez jedną kasetę
Dla jednych mogła zostać zawodową tenisistką, dla innych aktorką. Los napisał jednak zupełnie inny scenariusz. Aga Zaryan, jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek jazzowych, świętuje wyjątkowy jubileusz 25/50 – 25 lat od nagrania debiutanckiego albumu i 50. urodziny. W rozmowie z Beatą Nowicką dla magazynu VIVA! wraca do momentów, które ukształtowały jej drogę i sprawiły, że jazz stał się miłością na całe życie.
Historia Agi Zaryan mogła potoczyć się na wiele sposobów. Jako nastolatka zdobyła mistrzostwo Warszawy juniorów w tenisie, marzyła również o aktorstwie i przygotowywała się do egzaminów do szkoły teatralnej. Przełom przyszedł jednak wraz z przypadkowym odsłuchaniem nagrania Elli Fitzgerald. To właśnie wtedy odkryła świat jazzu, który całkowicie zmienił jej plany. W wywiadzie udzielonym Beacie Nowickiej dla magazynu VIVA! artystka opowiada o najważniejszych życiowych wyborach, wytrwałości wyniesionej ze sportu oraz drodze, która zaprowadziła ją od warszawskich kortów i szkolnych marzeń aż do wydania debiutanckiego albumu My Lullaby w 2002 roku. Aga Zaryan mogła zostać tenisistką. Dlaczego wybrała jazz? Wywiad dla magazynu VIVA! Dwadzieścia pięć lat od nagrania debiutanckiego albumu i… 50. urodziny. Zawahałam się, bo 10 od razu bym Pani odjęła! (Śmiech). Dziękuję. Pierwszy raz obchodzę jubileusz. Już 25/50? Szybko minęło. Jak mówiła moja mama, „z wiekiem przyspiesza”. Za młodu nie wiedziałam, o co jej chodzi. Mając 50 lat, wiem! Czas pędzi, a powinien zwalniać, bo przecież mamy go coraz mniej. – Zgadzam się! Debiutancką płytę nagrała Pani jako Agnieszka Skrzypek. Porozmawiajmy o tamtej dziewczynie. Pogdybajmy, jak Kieślowski w słynnym filmie „Przypadek”, bo właściwie mogłabym teraz rozmawiać z bardzo znaną tenisistką. Zdobyłam mistrzostwo Warszawy juniorów, mając 14 lat. W świat sportu weszłam późno, mając 10. Miałam ksywkę „Ściana”, byłam wytrzymała fizycznie, odbijałam trudne piłki, biegając bez wytchnienia z rumieńcami na twarzy. Jestem leworęczna, rotacja piłki zwodnicza, czyli niełatwa dla przeciwniczki. Nie byłam wybitna technicznie, ale miałam odpowiedni charakter. Zadziorna, zacięta, równocześnie miałam w sobie pokorę, cierpliwość, nie poddawałam się łatwo. Potem te cechy bardzo mi pomogły w drodze muzycznej. Na scenie debiutowałam blisko 30 lat temu, w nieistniejącym już, legendarnym klubie Akwarium, vis-à-vis Pałacu Kultury. To ciekawe, że cechy charakteru przydatne w sporcie nagle okazały się… – …przydatne w jazzie, sztuce, która wymaga wrażliwości. Z doświadczenia wiem, że trzeba mieć miękkie serce i twardy tyłek. Mam na koncie nie tylko wspaniałe doświadczenia, ale również trudne i stresujące. Mimo to otrzepywałam się, odrabiałam kolejną życiową lekcję i szłam dalej, nie zatracając wrażliwości. Show-biznes jest bezlitosny, cyniczny, bez sentymentów, a sztuką zajmują się często wrażliwcy i ludzie łatwowierni. Zderzenie tych światów bywa trudne. Wracając do tenisa, rodzice wspierali mój wybór, nie narzucali niczego. Nie mając szansy na karierę światową, jako 14-latka zmierzyłam siły na zamiary, porzuciłam zawodniczą grę i podjęłam decyzję, że odchodzę z klubu. Przez rok nadrabiałam zaległości w lekturach, bo w sporcie nie ma dużo czasu na czytanie czy naukę. Co weekend turnieje, prawie dzień w dzień trening. Trafiłam do 2 Społecznego Liceum Ogólnokształcącego i tam poznałam wspaniałych ludzi. W tym roku obchodzę z moimi trzema przyjaciółkami z klasy 35-lecie przyjaźni! Poleciałyśmy na tydzień na cudowny wypad. W liceum chciałam zostać aktorką. Przygotowywałam się do szkoły teatralnej. Miałam wybrany program: monolog Joanny d’Arc, fragment „Niebezpiecznych związków” i „Pana Tadeusza”, opowiadanie Mrożka. – Bardzo ambitnie! Na tym się skończyło. Rok wcześniej zdałam do Szkoły Muzycznej II stopnia im. Fryderyka Chopina na wydział piosenki. Od kolegi dostałam przegraną na kasetę w piracki sposób płytę Elli Fitzgerald. Rzucił: „Posłuchaj tej wokalistki, pasuje do ciebie”. No i wpadłam jak śliwka w kompot. To była miłość od pierwszej frazy. Do egzaminów na PWST nawet nie podchodziłam. Rok później wysłałam swoje pierwsze demo do Stanów i dostałam stypendium na wspaniałe letnie warsztaty jazzowe Stanford Jazz Workshop. Z Kalifornii trafiłam do Nowego Jorku. Zachłysnęłam się klubami nowojorskimi, chodziłam jak zahipnotyzowana z jednego klubu do drugiego i chłonęłam. Te wyjazdy mnie formowały. W 2002 roku wydałam pierwszy album „My Lullaby”. Miłość do jazzu jest bezwarunkowa. Wciąż buzuje we mnie. Czytaj też: Rodzice mieli wątpliwości, znajomi się od nich odwrócili. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o ślubie: "Mało kto dobrze nam życzył" _________________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca.
Była śledzona, dziś nie rusza się bez ochrony. W VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej wyznała, jaką cenę płaci za sławę: "Uśmiechamy się, choć w środku często rozpadamy się na kawałki"
Choć na scenie nie schodzi z twarzy jej uśmiech, poza nią mierzy się z rzeczywistością, o której niewielu ma pojęcie. W rozmowie z VIVĄ! Roksana Węgiel-Mglej opowiada o stalkerach, ochronie, życiu pod nieustanną presją i emocjonalnych kosztach sławy, które od lat towarzyszą jej każdego dnia.
Za blaskiem reflektorów kryje się rzeczywistość, o której rzadko się mówi. Roksana Węgiel-Mglej w szczerej rozmowie z VIVĄ! opowiada o cenie, jaką płaci za sławę: stalkerach, życiu pod presją, konieczności poruszania się z ochroną i psychoterapii. Ma zaledwie 21 lat, ale już wie, że sukces nie zawsze oznacza spokój. „My, artyści, nakładamy maski, uśmiechamy się ze sceny, choć w środku często rozpadamy się na kawałki, bo przecież ludzie przychodzą na koncert, żeby się dobrze bawić, a nie żeby patrzeć na smutnego artystę”, wyznaje wokalistka, odsłaniając kulisy życia, którego nie widać w świetle fleszy. Tylko u nas: Roksana Węgiel-Mglej o życiu pod presją – Zaszyliście się z dala od Warszawy… Mieszkaliśmy w centrum, gdzie był hałas, zgiełk, mnóstwo ludzi, a i tak nie korzystaliśmy z uroków życia w mieście. Namówiłam więc Kevina na dom pod miastem. Tu jest miejsce, gdzie czujemy się dobrze i gdzie jesteśmy sami. Napisaliśmy razem piosenkę „Miasto”, gdzie śpiewam „Miasto wciąga mnie”. Mnie nie wciągnęło, choć miałam chęć polubić Warszawę. Nie przekonałam się, bo dla mnie było tu za dużo wszystkiego. A ja przecież w pracy mam tyle bodźców, że jak wracam do domu, to chcę mieć ciszę i spokój. – I być z dala od ciekawskich oczu. Całe moje życie jest pożywką nie tylko dla portali plotkarskich, ale niemal dla każdego. A to tylko dlatego, że „to nasza mała Roksanka, którą znamy od dziecka”. Nawet moi fani liczyli, że zawsze taka będę. Tylko że ja nie jestem już małą Roksaną, która potrzebuje życiowych rad od nieznanych osób. Nasz ślub był też dla mnie dużym krokiem w kontekście odcięcia się od tej małej dziewczynki, której panie w sklepie grożą palcem, gdy nie podobają im się jej wybory. Oczywiście ślub, ze względu na to, że jestem osobą wierzącą, był przemyślaną decyzją. Nie podjęłabym jej, gdybym nie była pewna swoich uczuć i pragnień. Czytaj też: Musiała szybko dorosnąć. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej szczerze o cenie sukcesu: „Sława odebrała mi część dzieciństwa” – Masz wspaniałe życie? Skłamałabym, gdybym powiedziała, że jest inaczej. Mimo tego, że moje dzieciństwo spędziłam, pracując – nagrywając, koncertując, mimo stalkerów, przez których nigdy nie wychodzę sama, bo muszę mieć przy sobie ochroniarza, mimo życia pod presją i hejtu, który codziennie na mnie spada. – Potrzebujesz ochrony? Zawsze, gdy wychodzimy do miejsc publicznych albo tam, gdzie ludzie wiedzą, że będziemy, mamy przy sobie ochronę. Wcześniej zdarzało się, że szłam sama po galerii handlowej i byłam śledzona. Nie wspomnę o sytuacjach na koncertach i tych, kiedy ktoś sobie ubzdurał, że jestem jego żoną i w związku z tym musi się pozbyć Kevina. – Czy nieustanna obecność u Twojego boku ochrony ogranicza Twoją wolność? Można się do tego przyzwyczaić. Wolę, żeby ktoś ze mną był, niż bać się cały czas. – To się może odbić na zdrowiu psychicznym. Dlatego posłuchałam Kevina i od roku chodzę na psychoterapię. Ale trwało, zanim znalałam psychologa, który pasuje mi pod każdym względem. Ale wiesz… takie życie odbija się też na zdrowiu fizycznym. My, artyści, nakładamy maski, uśmiechamy się ze sceny, choć w środku często rozpadamy się na kawałki, bo przecież ludzie przychodzą na koncert, żeby się dobrze bawić, a nie żeby patrzeć na smutnego artystę. Ale granica jest cienka. Czasem przychodzi taki dzień, kiedy wszystko człowieka przerasta i nie da się już emocji tłumić w sobie. Ja poniosłam koszt fizyczny. [...] Czytaj też: Rodzice mieli wątpliwości, znajomi się od nich odwrócili. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o ślubie: "Mało kto dobrze nam życzył" _________________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca.
Marcin Hakiel był jej pierwszym chłopakiem. Po latach ujawnia kulisy tej relacji. Jej słowa zaskakują
Magdalena Soszyńska po latach wróciła do wspomnień o Marcinie Hakielu. Tancerka ujawniła, że był jej pierwszym chłopakiem, opowiedziała o ich wspólnych początkach oraz zdradziła, jaki stosunek ma dziś do byłego partnera.
Magdalena Soszyńska wróciła wspomnieniami do związku z Marcinem Hakielem. Tancerka opowiedziała o relacji, która rozpoczęła się jeszcze w czasach licealnych, wspólnej przeprowadzce do Warszawy oraz drodze do programu „Taniec z gwiazdami”. W najnowszym wywiadzie zdradziła również, jaki stosunek ma dziś do swojego byłego partnera. Magdalena Soszyńska i Marcin Hakiel poznali się jeszcze w liceum Magdalena Soszyńska od lat jest kojarzona z programem „Taniec z gwiazdami”, w którym występowała u boku znanych osobowości, między innymi Andrzeja Nejmana, Andrzeja Gołoty, Mariusza Pudzianowskiego oraz Jacka Rozenka. W tym samym tanecznym środowisku rozwijał swoją karierę również Marcin Hakiel. Jak przypomniała tancerka w najnowszym wywiadzie, ich znajomość nie ograniczała się wyłącznie do parkietu. Soszyńska ujawniła, że Marcin Hakiel był jej pierwszym chłopakiem. Ich związek rozpoczął się jeszcze w czasach licealnych. Oboje mieli wspólny cel – rozwijać się jako tancerze i budować zawodową przyszłość w tej dziedzinie. Wspólne zainteresowania oraz podobne plany sprawiły, że przez długi czas tworzyli parę nie tylko podczas treningów, ale także w życiu prywatnym. ZOBACZ TEŻ: Na scenie czaruje głosem, teraz wystąpi w "Tańcu z gwiazdami". Mało kto wie, czym zajmuje się Monika Borzym. Jej druga profesja może zaskoczyć Wspólna przeprowadzka do Warszawy i droga do „Tańca z gwiazdami” Jak wynika z relacji Magdaleny Soszyńskiej, wspólne marzenia o karierze tanecznej zaprowadziły ich do Warszawy. To właśnie tam zdecydowali się kontynuować rozwój zawodowy. Niedługo później oboje znaleźli się w gronie tancerzy programu „Taniec z gwiazdami”. Choć nadal pracowali w tym samym projekcie telewizyjnym, ich relacja prywatna była już zakończona. Potwierdzają to również słowa Marcina Hakiela, który we wcześniejszej rozmowie w podcaście Żurnalisty przyznał, że w czasie występów w „Tańcu z gwiazdami” nie byli już parą, natomiast nadal współpracowali jako tancerze. Historia ich związku pokazuje, że wspólna droga zawodowa nie zawsze oznacza kontynuację relacji prywatnej. Mimo zakończenia związku oboje pozostali obecni w tym samym środowisku i rozwijali swoje kariery taneczne. CZYTAJ TEŻ: Pełna lista uczestników 19. edycji „TzG” ujawniona?! Taka obsada może wywołać ogromne emocje. Kilka nowych nazwisk zaskakuje Co Magdalena Soszyńska powiedziała dziś o Marcinie Hakielu? W rozmowie z Kozaczkiem Magdalena Soszyńska została zapytana o powrót Marcina Hakiela do programu „Taniec z gwiazdami”, do którego doszło w 2024 r. Tancerka przyznała, że oglądała jego występy. Jednocześnie podkreśliła, że obecnie nie odczuwa już emocji związanych ze swoim byłym partnerem. Jak zaznaczyła, obserwowała jego powrót do programu bez osobistego zaangażowania. Wypowiedź Soszyńskiej wskazuje, że dawny związek pozostaje dla niej zamkniętym rozdziałem. W najnowszym wywiadzie skupiła się przede wszystkim na wspomnieniach dotyczących początku ich relacji oraz wspólnej drogi zawodowej. Dlaczego tancerze często zostają parami także poza parkietem? Podczas rozmowy Magdalena Soszyńska odniosła się również do specyfiki środowiska tanecznego. Jej zdaniem nie jest niczym niezwykłym, że partnerzy taneczni zostają również partnerami w życiu prywatnym. Wyjaśniła, że osoby wspólnie trenujące spędzają ze sobą bardzo dużo czasu, realizują te same cele zawodowe i funkcjonują w podobnym rytmie dnia. Według niej właśnie dlatego w świecie tańca często dochodzi do tworzenia związków między partnerami z parkietu. Soszyńska dodała również, że nie dziwi jej sytuacja, gdy podobne relacje pojawiają się także w programie „Taniec z gwiazdami”. Rafał Maserak i Magdalena Soszyńska. Tancerka ucięła spekulacje W wywiadzie pojawił się również temat Rafała Maseraka. Magdalena Soszyńska przypomniała, że był on jej partnerem tanecznym. Jednocześnie jednoznacznie zaprzeczyła, aby poza współpracą zawodową łączyło ich coś więcej. Tym samym odniosła się do pojawiających się w przeszłości spekulacji dotyczących ich relacji. W swojej wypowiedzi wyraźnie oddzieliła współpracę na parkiecie od życia prywatnego, podkreślając, że w przypadku Rafała Maseraka ich relacja miała wyłącznie zawodowy charakter. Źródło: Fakt, Kozaczek, Żurnalista
Zaczynała od pracy w fabryce, później śpiewała dla królowej i prezydentów. Nazywają ją następczynią Edith Piaf
Mireille Mathieu kończy 80 lat. Legenda francuskiej piosenki, nazywana następczynią Edith Piaf, od ponad sześciu dekad zachwyca potężnym głosem i charakterystyczną fryzurą z grzywką, która stała się jej znakiem rozpoznawczym. Sprzedała ponad 120 milionów płyt, nagrała ponad 1200 utworów i pozostaje jedną z największych ikon francuskiej muzyki.
Mireille Mathieu to ikona francuskiej piosenki. Słynie z pięknego potężnego głosu i z... uczesania. Przez ponad 50 lat kariery zawsze czesała włosy na pazia z charakterystyczną grzywką. Sprzedała ponad 120 milionów płyt. Karierę zrobiła w latach 60. Jest nazywana następczynią Edith Piaf albo „Piaf z Awinionu”, bo pochodzi z tego miasta na południu Francji. Pracowała w fabryce i klepała biedę, kiedy Cyganka wywróżyła jej, że niedługo będzie przebywać wśród królów i królowych. Jak wyglądało życie i kariera Mireille Mathieu? Dziś legenda piosenki obchodzi 80. urodziny. Mireille Mathieu - wczesne lata, rodzina Mireille Mathieu urodziła się 24 lipca 1946 roku w Awinionie. Była najstarsza z gromadki 14 dzieci. Jej ojciec miał zakład kamieniarski przy cmentarzu w Saint-Veran. Rodzina piosenkarki zajmuje się kamieniarstwem do dzisiaj, firmę prowadzi siostra gwiazdy - Réjane. Mireille Mathieu szybko zakończyła edukację – w szkole jej nie szło z powodu głębokiej dysleksji. Zaczęła pracować w fabryce, wraz z siostrą Monique. Fabryka pomogła im w zakupie rowerów, żeby miały czym dojeżdżać do pracy. Ale Mireille, drobna kobieta, mierząca niewiele ponad 1,5 wzrostu, źle to wspominała, szczególnie gdy znad Afryki wiał silny wiatr - Mistral i trzeba się było z nim zmagać. Zobacz też: Wybrakowana tapeta w pokoju i zaaranżowane małżeństwo. Tak wyglądała droga do kariery wielkiej matematyczki, Zofii Kowalewskiej Johnny Stark i Mireille Mathieu, Paryż, 1965 r. Mireille Mathieu droga do kariery Śpiewała od dziecka, debiutowała w wieku 4 lat, zaśpiewała podczas pasterki, za co w nagrodę dostała lizaka. Talent odziedziczyła po ojcu, który marzył o operze i śpiewał barytonem. Rodzina wybiła mu jednak karierę muzyczną z głowy, zaganiając go do pracy. Sławna córka upamiętniła głos ojca na jednej z płyt. W 1964 roku zwyciężyła w Awinionie, w konkursie młodych talentów piosenką Edith Piaf „La vie en rose”. Nagrodą był wyjazd do Paryża i występ w talent-show transmitowanym w niedzielę, w telewizji i mającym ogromną popularność. Początki były trudne, śmiano się z niej, że myliła słowa, kiedy ubrana na czarno śpiewała miłosne piosenki. Mireille Mathieu: początki kariery, popularne piosenki Gwiazdę zrobił z niej menadżer Johnny Stark. Mówiono na niego "Amerykanin" przez obco brzmiące we Francji nazwisko. To dzięki jego pomocy wygrała program Tele-Dimanche. Stark mówił, że Mireille powinna się wiele nauczyć. Jednak nikt nie powinien ignorować jej niesamowitego głosu. Mireille przyjechała do Paryża mając w walizce dwie sukienki. To Stark wynajął dla niej willę w dobrej dzielnicy, ściągnął do Paryża jej siostry i pozwolił im przez tydzień buszować po paryskich butikach. Ona sama w jednym z wywiadów wspominała: „Dla mnie Paryż był końcem świata. Nigdy wcześniej nie jechałam pociągiem ani nie widziałam aparatu. Nie wiedziałam, jaki będzie finał tej przygody”. Wydawało jej się, że umie tylko naśladować Edith Piaff. Ale wylansowała własne przeboje „Mon credo”, „Paris enanger”, „La premier etoile”, „Santa Maria”. W końcu lat 60. stała się najpopularniejszą piosenkarką we Francji. Zobacz też: W wyjątkowy sposób upamiętnił mamę. Syn Marii Koterbskiej poruszył tłumy swoim występem Mireille Mathieu szybko zyskała światową sławę, śpiewała nie tylko w Europie, ale też w Japonii i Chinach. W Ameryce wydała płytę „You will tell him”, która świetnie się sprzedała. Śpiewała z Dalidą, Charlesem Aznavourem, Placido Domingo, Barrym Manilowem. Nagrała ponad 1200 piosenek, sprzedała ponad 120 milionów płyt. Od dekad jest legendą francuskiej piosenki. Była oklaskiwana, gdy występowała przed angielską rodziną królewską. W 1989 roku zaśpiewała Marsyliankę na obchodach stulecia wieży Eiffla. Mireille Mathieu: życie osobiste, mąż, dzieci Mireille Mathieu słynie z dyskrecji, swoje życie prywatne zawsze otaczała tajemnicą. Nie wiadomo, czy z kimś była związana. W jej życiu ogromną rolę odegrał menadżer Johnny Stark, mówiono, że są jak Pigmalion i Galatea, ojciec i córka. Ona sama opowiadała, że Johnny jest malarzem, a ona jego obrazem. Podobno wyszła za niego za mąż, tuż przed jego śmiercią, ale nigdy nie zostało to oficjalnie potwierdzone. Stark był dwukrotnie żonaty, miał córkę, zmarł w 1989 roku, powodem był drugi zawał. Został pochowany w grobowcu rodziny Mathieu w Awinionie. Mireille nigdy się z tej straty nie otrząsnęła. Nikt nie potrafił go zastąpić w roli jej menadżera i doradcy. „Straciłam drugą połowę”, mówiła. Mireille Mathieu była łączona z amerykańskim aktorem Patrickiem Duffym, znanym z serialu „Dallas”. Śpiewali razem, ale, jak się okazało, nie byli parą. Pytana o to, dlaczego nie założyła rodziny i nie ma dzieci, powiedziała: „Nie stworzyłam rodziny, ale tworzę ją dzięki otaczającym mnie fanom. To nie jest sprzeczne, to też nie jest wybór. Dużo podróżuję, mam wielu siostrzeńców i siostrzenic, którzy są jak moje dzieci”. I dodawała: „Moje życie prywatne to tajemniczy ogród, ale tak, oczywiście, że go mam. Na szczęście mogę zachować go dla siebie." Mirelle Mathieu zwierzała się, że chce jedynie śpiewać i że przyrzekła sobie nigdy nie dopuścić do tego, by jej rodzina znów była biedna. Zobacz też: Widzowie pokochali ją za rolę w Stuleciu Winnych. Wkrótce poznamy drugą twarz Barbary Wypych Mireille Mathieu: wyznanie, kontrowersyjne poglądy polityczne Mireille Mathieu jest bardzo wierząca. Jest katoliczką, babcia przekazała jej kult świętej Rity – francuskiej patronki od spraw beznadziejnych. Mireille można zobaczyć z rodziną w kościele. Ponieważ jest jednym z symboli piosenki francuskiej, ludzi interesują też jej wybory polityczne. A te są kontrowersyjne. Mireille występowała na zaproszenie Władimira Putina w 2005 roku na Placu Czerwonym w Moskwie, śpiewała na Kremlu, w obecności Putina i Muammara Kadafiego, nieżyjącego już libijskiego satrapy. W rosyjskiej telewizji krytykowała feministyczną grupę kontestatorek „Pussy riot” za zakłócanie mszy. Sprawa odbiła się szerokim echem, Mireille Mathieu wygrała we Francji proces o zniesławienie – oskarżano ją o sprzyjanie totalitaryzmowi. Krytykowała Rosję za atak na Ukrainę i apelowała o zakończenie wojny, podkreślając jednocześnie, że ma wyjątkowe relacje z Władimirem Putinem. Tak czy inaczej, jest pierwszą damą francuskiej piosenki, kiedy kilka lat temu koncertowała w Polsce, śpiewała wspaniale, publiczność przyjęła ją owacyjnie.
Miłość uchroniła go przed zejściem z wyznaczonej drogi. Tylko w VIVIE! Gamou Fall o ukochanej Elizie: „Dzięki niej nie narobiłem głupot”
Za sukcesem Gamou Falla stoi nie tylko talent, ale także rodzina. W szczerym wywiadzie dla VIVY! aktor opowiada o miłości, ojcostwie i decyzjach, które zmieniły jego życie.
Gamou Fall, aktor, ojciec i zwycięzca ostatniej edycji „Tańca z Gwiazdami”, w szczerej rozmowie z VIVĄ! opowiada o sile wyniesionej z domu, miłości, która stała się jego kotwicą, oraz decyzjach podejmowanych z myślą o rodzinie. To wywiad o dojrzałości, odwadze i przekonaniu, że najważniejsze role rozgrywają się daleko poza światłami reflektorów. Gamou Fall o ukochanej Elizie. Razem budują wspaniałą rodzinę | wywiad VIVY! – Gdybym Cię dzisiaj zapytała, kim jesteś…? Człowiekiem w budowie. Od zawsze i na zawsze. Gdybym powiedział, że szukam siebie, nie byłaby to do końca prawda, bo dałbym sobie przestrzeń na niefrasobliwość i brak działania. A ja działam. Zbieram doświadczenia. I czasem muszę zrobić pięć kroków wstecz, żeby zrobić jeden do przodu. To jest w życiu ważne i to… buduje. – Myślałam, że może powiesz, że jesteś aktorem, ojcem… To są elementy składowe tego, kim jestem. Moją najważniejszą życiową rolą jest bycie tatą. Jestem nim od siedmiu miesięcy. To jest rola, do której moi rodzice nakreślili mi plan filmu, ale scenariusz piszę sobie sam. [...] – Świat Ci sprzyja. I jestem za to cholernie wdzięczny i losowi, i Bogu. I sobie, że nigdy nie szedłem drogą na skróty i wierzyłem, że doprowadzę do tego, że moje marzenia staną się rzeczywistością. Tata nauczył mnie patrzeć daleko przed siebie i nie schylać się po to, co kuszące tu i teraz. Czytaj też: Walczył o siebie wiele razy. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wyznał, z czym mierzył się jako dziecko: "Frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić" – Dużo mówisz o tacie. Wiesz, że on nigdy na żadne pytanie nie odpowiedział mi: „Nie wiem”? Nawet wkurzałem się, że zawsze ma odpowiedź. A jako młody człowiek podważałem to, co mówił, a potem… okazywało się, że miał rację. [...] – I swojej partnerce Elizie? Jesteśmy razem już wiele lat. Poznaliśmy się jeszcze w Poznaniu. Uchroniła mnie przed zejściem z drogi, którą sobie wyznaczyłem. Pracowałem jako model, teraz jestem aktorem. Każdy mój zawód polega na kontakcie z ludźmi. A ja, mimo tego, że jestem introwertykiem, zawsze miałem łatwość w nawiązywaniu kontaktów. Gdy nie ma się w domu kotwicy, człowieka, z którym ma się wspólne cele, a za to ma się nadmiar wolnego czasu i znajomych, łatwo można podejmować nierozważne decyzje. A ja mam opokę. I spokój. To Eliza. Dzięki naszej relacji nie narobiłem głupot i mogłem skupić się na swojej robocie. Poza tym uważam, że bezwarunkowa miłość istnieje tylko między rodzicem a dzieckiem. Każda inna jest po coś. Każdy ma deficyty, potrzeby, oczekiwania. Jesteśmy z kimś, bo ten ktoś daje nam spokój, poczucie bezpieczeństwa, i po prostu żyje nam się lepiej. Cieszę się, że Eliza stanęła kiedyś na mojej drodze. – To ona poniosła największe koszta Twojego udziału w „Tańcu z Gwiazdami”? Ponieśliśmy oboje. Ale ona miała naprawdę trudno, bo była świeżo upieczoną mamą. Nasza córeczka miała wtedy dopiero kilka miesięcy, a my nie mieliśmy w Warszawie nikogo, kto mógłby nam pomóc. Ale ja dostałem szansę, żeby pokazać ludziom, co mam do zaoferowania, i nie mogłem z tej szansy nie skorzystać. Słucham swojego instynktu. I choć czasem nie do końca wiem, dlaczego powinienem coś zrobić, mam świadomość, że kiedyś to mi się może do czegoś przydać. Szczerze, pomyślałem, że udział w „Tańcu z Gwiazdami” da mi rozpoznawalność i przełoży się na inne propozycje zawodowe. Nie pomyliłem się. Przez trzy miesiące byłem na przykład na pierwszym miejscu wyszukiwań na Filmwebie. A że wiedziałem, że fizycznie dam radę, bo pod tym kątem jestem świetnie przygotowany, przyjąłem propozycję. Podjęliśmy z Elizą świadomą decyzję. Oboje wiedzieliśmy, że robię to dla naszej rodziny, żeby zabezpieczyć przyszłość naszej córki. Oczywiście to było dla Elizy cholernie trudne i wywoływało napięcia. To nie był dla nas łatwy moment. Zawsze coś jest niestety kosztem czegoś innego. Trzeba mieć dużo mądrości i szczęścia, żeby się nie wykoleić przy okazji. Ale to jest jednak nasza wspólna walka, bo jesteśmy teamem, w którym koszta podjętych decyzji rozkładają się na dwoje. My dzielimy się zadaniami, a każde z nas w swojej sferze mierzy się z trudnościami i obowiązkami. Jeden statek, jeden kierunek, ale różne obowiązki. Czytaj też: Rodzice mieli wątpliwości, znajomi się od nich odwrócili. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o ślubie: "Mało kto dobrze nam życzył" _________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca
Czuwała przy nim do końca, byli razem pół wieku. Żona była największym wsparciem legendy rocka
Ozzy Osbourne zmarł równo rok temu, 22 lipca 2025 roku w wieku 76 lat. Do samego końca był otoczony rodziną i miłością. Jego życie prywatne było pełne burz, zdrad i przemocy, ale przez ponad 50 lat trwała przy nim Sharon Osbourne – partnerka, menedżerka, matka ich trojga dzieci. To ona była jego największą siłą i pozostała z nim do samego końca.
Ozzy Osbourne, ikona heavy metalu i jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci w historii muzyki, zmarł rok temu w wieku 76 lat. Choć sceniczne życie „Księcia Ciemności” pełne było sukcesów, jego prywatna codzienność naznaczona była uzależnieniami, zdradami i dramatycznymi momentami. Przez ponad 50 lat towarzyszyła mu Sharon Osbourne – żona, menedżerka i najbliższa osoba, która nie opuściła go nawet w najtrudniejszych chwilach. To właśnie ona była jego największym wsparciem aż do samego końca. Początki związku Ozzy'ego i Sharon Ozzy Osbourne poznał Sharon krótko po tym, jak w 1979 roku został wyrzucony z zespołu Black Sabbath za nadużywanie a*koholu i na*kotyków. Nie radząc sobie z sytuacją, popadł w jeszcze głębszy nałóg. Wtedy pojawiła się ona – Sharon, córka ówczesnego menedżera zespołu. To ona wyciągnęła go z najciemniejszego momentu jego życia. W 1982 roku, na Hawajach, para wzięła ślub. Ozzy wspominał ten dzień jako najważniejszy w swoim życiu, mimo że nie dotarł do sypialni – znaleziono go nieprzytomnego na hotelowym korytarzu. Od tej chwili Sharon stała się jego najbliższą osobą – nie tylko żoną, ale też menedżerką i opiekunką. Uzależnienia, zdrady i przemoc – burzliwa historia małżeństwa Ich wspólna historia to nie tylko miłość, ale też liczne dramaty. W 1989 roku Ozzy, będąc pod wpływem a*koholu i na*kotyków, próbował udusić Sharon. Uratowało ją wezwanie pomocy i interwencja policji. Muzyk został zatrzymany, a sąd skierował go na leczenie odwykowe. W 2016 roku wyszło na jaw, że Ozzy miał kilkuletni romans z fryzjerką. Sharon złożyła pozew o rozwód, a gwiazdor błagał o wybaczenie, publicznie wyznając miłość i wręczając pierścionek z brylantem. Rok później, podczas ceremonii w Las Vegas, para odnowiła przysięgę małżeńską. Zobacz też: To nie była miłość od pierwszego wejrzenia, a są razem od 50 lat. Barbara Bursztynowicz dopiero teraz zdradziła, jak wszystko się zaczęło Wsparcie w chorobie i odnowienie przysięgi W 2003 roku Ozzy Osbourne ogłosił, że cierpi na chorobę Parkinsona. Sharon stanęła na wysokości zadania – nie tylko mówiła publicznie o cierpieniu męża, ale też nie opuszczała go na krok. W wywiadach przyznawała, że często płacze, widząc, jak dawniej energiczny muzyk zmaga się z podstawowymi czynnościami. Mimo wszystko widziała w tym czasie wartość – dzięki chorobie spędzali ze sobą więcej czasu jako rodzina. „Kocham mojego męża bardziej niż trzy lata temu” – wyznała w jednym z wywiadów. CZYTAJ TEŻ: Gwiazda "Dotyku anioła" zaskoczyła fanów. Jedna decyzja całkowicie odmieniła jej wizerunek. Tak dziś wygląda Roma Downey Ostatni występ i śmierć "Księcia Ciemności" Na początku lipca 2025 roku Ozzy Osbourne po raz ostatni pojawił się na scenie – w Birmingham, gdzie odbył się koncert „Back to the beginning”. Spotkał się tam z kolegami z Black Sabbath – zespołu, który zapoczątkował jego muzyczną karierę. Niedługo później, 22 lipca 2025 roku, media obiegła wiadomość o jego śmierci. Ozzy Osbourne zmarł w wieku 76 lat, otoczony miłością – jak podano w oświadczeniu rodziny przekazanym przez Sky News. Choroba Parkinsona, powikłania po urazach i przeszłe uzależnienia pogarszały jego stan zdrowia przez lata. Sharon Osbourne – kobieta, która nigdy nie odeszła Przez ponad pół wieku Sharon Osbourne była nie tylko żoną Ozzy'ego, ale i jego podporą, menedżerką, matką trójki ich dzieci – Aimee, Kelly i Jacka. Zawsze była u jego boku – podczas wzlotów, ale i upadków. Ich życie stało się tematem reality show „The Osbournes”, które pokazało codzienność gwiazdorskiej rodziny w pełnej krasie. Mimo zdrad, przemocy i dramatów, Sharon pozostała z Ozzy'm aż do jego ostatnich dni. "Bez Sharon jestem niczym" – powiedział niegdyś muzyk. I rzeczywiście – to ona była tą, która trzymała wszystko razem. Czytaj również: Musiała szybko dorosnąć. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej szczerze o cenie sukcesu: „Sława odebrała mi część dzieciństwa” Źródła: kobieta.wp.pl, plejada.pl
Gwiazda "Dotyku anioła" zaskoczyła fanów. Jedna decyzja całkowicie odmieniła jej wizerunek. Tak dziś wygląda Roma Downey
Choć od zakończenia „Dotyku anioła” minęły lata, Roma Downey nie przestaje budzić zainteresowania. Tym razem uwagę fanów przyciągnęła nie nową rolą, lecz metamorfozą, o której mówi dziś niemal każdy z jej obserwatorów.
Dla milionów widzów na zawsze pozostanie niezapomnianą Moniką z kultowego serialu „Dotyk anioła”. Roma Downey właśnie udowodniła jednak, że nawet po latach potrafi zaskoczyć. Aktorka zdecydowała się na wyraźną zmianę wizerunku. Efekt metamorfozy spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem fanów, a sama gwiazda nie ukrywa, że nowa fryzura sprawia jej ogromną radość. Jak się prezentuje? Niezapomniana Monika z serialu Dotyk Anioła Choć dziś jej nazwisko nieodłącznie kojarzy się z rolą anioła o imieniu Monika, historia Romy Downey to opowieść o konsekwencji i talentach wykraczających daleko poza aktorstwo. Urodzona w Londonderry w Irlandii Północnej artystka rozpoczęła swoją drogę od sceny teatralnej, zdobywając wykształcenie w Londynie, by z czasem podbić amerykańską telewizję. Pojawiała się w produkcjach: Tylko jedno życie, Kobieta o imieniu Jackie, Herkules i Amazonki, Ostatnie słowo. Międzynarodową rozpoznawalność przyniósł jej serial „Dotyk anioła”, emitowany przez blisko dekadę, za który otrzymała nominacje do nagród Emmy i Złotych Globów. Z biegiem lat z powodzeniem rozwijała się również jako producentka i autorka książek, udowadniając, że jej zawodowa historia nie kończy się na jednej kultowej roli. Dziś, niezależnie od kolejnych projektów, wciąż pozostaje jedną z tych gwiazd, które zamiast podążać za chwilowymi trendami, od lat budują swoją pozycję autentycznością. Za sukcesami zawodowymi Romy Downey od lat stoi również osobiste szczęście. Od kwietnia 2007 roku aktorka jest związana z producentem telewizyjnym Markiem Burnettem. Gdy powiedzieli sobie „tak”, oboje mieli po 46 lat i wchodzili w ten związek z bagażem wcześniejszych doświadczeń. Dla Downey było to trzecie małżeństwo – wcześniej była żoną aktora Lelanda Orsera oraz reżysera Davida Anspaugha, z którym doczekała się córki. Burnett również był dwukrotnie żonaty – z Kym Gold oraz agentką talentów Dianną Minervą. Po blisko dwóch dekadach wspólnego życia para wciąż otwarcie mówi o sile swojej relacji. W rozmowie z magazynem „AARP” w 2023 roku Roma Downey opowiedziała o tym, jak razem z mężem przeżywa kolejne etapy życia. Jednocześnie podkreśliła, że jest ogromnie wdzięczna za to, iż u swojego boku ma partnera, z którym może wspólnie przeżywać upływ czasu. „Dziś rano patrzymy na siebie i śmiejemy się, bo zanim na dobre się rozruszamy, jesteśmy jak para zrzędliwych staruszków. Ale to przecież piękne. Jestem ogromnie wdzięczna, że mam tak wspaniałego partnera i kogoś, z kim mogę się wspólnie starzeć”, zwierzała się. Czytaj też: Wersow urodziła. Pierwsze zdjęcia z dzieckiem wywołały lawinę komentarzy Roma Downey postawiła na spektakularną zmianę fryzury Przez lata Roma Downey pozostawała wierna wizerunkowi, z którym utożsamiały ją miliony widzów. Długie rude włosy stały się niemal jej znakiem rozpoznawczym i nieodłącznym elementem wizerunku aktorki, znanej przede wszystkim z kultowego serialu „Dotyk anioła”. Tym większym zaskoczeniem okazała się decyzja o tak wyraźnej zmianie. Gwiazda postawiła na spektakularną metamorfozę. Zrezygnowała z długich włosów na rzecz krótkiego blond boba – fryzury nowoczesnej, świeżej i wyrazistej. Efekt tej przemiany zaprezentowała na Instagramie, gdzie opublikowane zdjęcia niemal natychmiast przyciągnęły uwagę obserwatorów i stały się tematem licznych komentarzy. Za nową odsłonę aktorki odpowiada fryzjerka Riawna Capri. To właśnie jej Roma Downey powierzyła stworzenie fryzury, która – jak sama przyznała – otwiera zupełnie nowy rozdział. Publikując fotografie w mediach społecznościowych, nie ukrywała swojej radości i entuzjazmu. W opisie wyznała, że jest zachwycona efektem metamorfozy, podkreślając jednocześnie, że to najkrótsza fryzura, na jaką zdecydowała się w całym swoim życiu. „Tak, to naprawdę ja! Wczoraj zrobiłam coś odważnego i zdecydowałam się na letnie cięcie. O la la! Jestem zachwycona! To uroczy bob na lato. Myślę, że wygląda bardzo szykownie, wręcz po francusku. Mam nadzieję, że wam też się spodoba”, wyznała. Sprawdź też: Walczył o siebie wiele razy. Tylko w VIVIE! Gamou Fall wyznał, z czym mierzył się jako dziecko: "Frycowe za kolor skóry musiałem zapłacić" Nowy rozdział i radość z odświeżonego wizerunku Roma Downey nie pozostawiła swoich obserwatorów w niepewności i zdradziła, co skłoniło ją do tak wyraźnej zmiany. W opisie zamieszczonym pod zdjęciami przyznała, że od czasu do czasu lubi odświeżać swój wizerunek. Jak podkreśliła, takie decyzje dodają jej energii, dlatego z radością otwiera się na kolejne zmiany. Nowa fryzura ma dla aktorki nie tylko wymiar estetyczny. Roma Downey zwróciła również uwagę na jej praktyczne zalety, przyznając, że krótsze włosy doskonale sprawdzają się podczas upalnego lata. Dzięki temu, jak sama napisała, może cieszyć się większym komfortem na co dzień. „Uważam, że warto czasem odświeżyć swój wygląd. To sprawia, że życie pozostaje ciekawe i pomaga zachować młodego ducha. Jest lekka, świeża i daje poczucie swobody. Czytałam ostatnio, że zdrowe, naturalne włosy wypierają fryzury wymagające skomplikowanej stylizacji. Nie wiem jeszcze, ile pracy będzie wymagało ich układanie, kiedy zrobię to sama, ale bardzo mi się podoba. Czuję się z nią bardziej zadziorna. A panu B też się podoba”, dodawała Roma Downey. Entuzjazm aktorki szybko udzielił się jej fanom. Pod opublikowanymi fotografiami zaczęły pojawiać się liczne komentarze pełne zachwytu nad nowym wyglądem gwiazdy.
Musiała szybko dorosnąć. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej szczerze o cenie sukcesu: „Sława odebrała mi część dzieciństwa”
Zaczynała jako 12-latka, dziś jest jedną z największych gwiazd młodego pokolenia. Roksana Węgiel-Mglej po raz pierwszy z taką otwartością mówi o kulisach swojej kariery i życiu, które od lat toczy się na oczach milionów.
Miała zaledwie 12 lat, gdy weszła do świata wielkich scen i kamer. Dziś, mając 21 lat, może powiedzieć, że przeżyła więcej niż niejeden dorosły. Sukces, ogromna presja, błyskawiczne dojrzewanie i decyzje, które wywoływały lawinę komentarzy – Roksana Węgiel-Mglej w szczerej rozmowie z Katarzyną Piątkowską opowiada o kulisach życia w świetle reflektorów i cenie, jaką zapłaciła za spełnienie swoich marzeń. Roksana Węgiel-Mglej o cenie sukcesu. Poruszający wywiad VIVY! Roksana Węgiel-Mglej: Życiowo to Kevin ma większy bagaż doświadczeń, showbiznesowo ja, bo jestem w tym już dziewięć lat. I doświadczyłam wszystkiego, czego można doświadczyć, więc nic mnie już nie zdziwi. – Zaraz, zaraz, nie zgadza mi się rachunek. Tak naprawdę zaczęłam w tym żyć, mając 12 lat. Wtedy poszłam do programu „The Voice Kids”. Emisja miała miejsce później, jak miałam już skończone 13 lat. Tak czy inaczej zaczęłam bardzo wcześnie. I nikt się nie spodziewał, że to się nie skończy zaraz potem, jak się zaczęło. Ani ja, ani moi rodzice, którzy mnie wspierali. Oni wiedzieli, że moim największym marzeniem jest śpiewanie. Nikt mnie do niczego nie zmuszał, bo to ja chciałam występować, brać udział w konkursach wokalnych, więc mnie na wszystkie wozili. To były takie nasze wspólne weekendowe wypady. Aż wzięłam udział w castingu do „The Voice”. Potem była Eurowizja Junior. Wtedy wszystko nabrało tempa. – I przyniosło Ci sławę. Bez tego moja pasja nie ma sensu. Kocham koncerty, ludzi, którzy słuchają mojej muzyki. To mi daje bardzo dużo radości. Wiem też, że moje piosenki poruszają ludzi, i to nadaje sens mojemu działaniu. – To są plusy sławy, ale jest też mnóstwo minusów. Presja, jaką na mnie wywierano, jest na pewno jednym z największych. I odebranie mi części dzieciństwa. Tylko że, tak jak mówiłam, mnie nikt do tego nie zmuszał. Sama w to brnęłam, a rodzice mnie nie powstrzymywali, bo sami nie wiedzieli, czym tak do końca jest show-biznes. A ja chciałam iść za ciosem, podobało mi się, że dostałam możliwość spełnić marzenie. Nikt nie wiedział, jak to będzie, bo nie było wcześniej takiej młodej osoby w show-biznesie jak ja. Lata temu była Natalia Kukulska, ale to inna historia. Była też Ewa Farna, ale ona, jak zaczynała, była ode mnie starsza i jej droga była inna niż moja. Wychowałam się na jej piosenkach. Ja miałam wybór, mogłam w to iść albo wrócić do starego życia. I nie żałuję, że pozwolono mi tak pokierować tym wszystkim, żebym mogła wykorzystać szansę. Nigdy nie wiadomo, czy kolejny raz będzie ci dany. Czytaj też: Rodzice mieli wątpliwości, znajomi się od nich odwrócili. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o ślubie: "Mało kto dobrze nam życzył" – Kobiety w Twoim wieku dopiero zaczynają dorosłe życie. Kończą studia. A Ty swoimi doświadczeniami mogłabyś obdzielić niejedną dużo starszą osobę. Niczego nie żałuję. Czasami oczywiście zastanawiam się, jak mogłoby wyglądać moje życie, gdybym podjęła inne decyzje. Poza tym… pochodzę z Jasła, małego miasta na Podkarpaciu. Historie moich koleżanek i kolegów są naprawdę różne. Wiem, że niektórzy mają już dzieci, u niektórych nie zmieniło się nic od podstawówki. Wszystko zależy od dojrzałości danej osoby, okoliczności i możliwości. Ja szybko biegnę przez życie, to prawda, ale czy szybciej niż inni? Owszem, wcześnie zaczęłam pracować i przez to wcześniej musiałam dorosnąć. Ale moim niektórym koleżankom życie się tak ułożyło, że mają tyle lat co ja, a już są mamami. – Czujesz się dojrzałą kobietą? Jak na swoje 21 lat, tak (śmiech). Jestem starą duszą. Zawsze miałam starszych od siebie znajomych, lepiej się z nimi dogadywałam niż z rówieśnikami. Jako dziecko wybierałam do śpiewania patetyczne piosenki i zawsze mnie w tę stronę ciągnęło. Pamiętam, jak moja nauczycielka śpiewu, pani Ewa Grzebień powiedziała, że to niemożliwe, żeby taka mała dziewczynka jak ja, miałam wtedy dziewięć lat, przychodziła do niej z tak trudną piosenką jak „Dłoń” Natalii Kukulskiej. Przecież to piosenka o śmierci. Dzisiaj nie czuję, że pozjadałam wszystkie rozumy. Zdaję sobie sprawę z tego, jak wiele nauki jeszcze przede mną. Dużo chciałabym jeszcze zrobić i osiągnąć. Nie mam takich myśli, że teraz to już mogę spocząć na laurach i odcinać kupony, bo dopiero się rozkręcam. Przede mną intensywne 10 lat. Przynajmniej 10 lat. Chcę się skupić na pracy i osiągać kolejne cele, które sobie postawiłam. Młodość to dobry moment na wyciskanie życia jak cytryny, kiedy człowiek ma mnóstwo energii i po prostu chce działać. [...] – Masz wspaniałe życie? Skłamałabym, gdybym powiedziała, że jest inaczej. Mimo tego, że moje dzieciństwo spędziłam, pracując – nagrywając, koncertując, mimo stalkerów, przez których nigdy nie wychodzę sama, bo muszę mieć przy sobie ochroniarza, mimo życia pod presją i hejtu, który codziennie na mnie spada. Czytaj też: Ewa Chodakowska razem z VIVĄ! Startuje autorski podcast słynnej trenerki _________________________________________________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w punktach sprzedaży od czwartku, 23 lipca.
To nie była miłość od pierwszego wejrzenia, a są razem od 50 lat. Barbara Bursztynowicz dopiero teraz zdradziła, jak wszystko się zaczęło
Prawie 50 lat razem, a dopiero teraz zdecydowali się opowiedzieć o tym, jak naprawdę narodziło się ich uczucie. Barbara i Jacek Bursztynowiczowie wrócili wspomnieniami do pierwszych spotkań, ujawniając, że ich miłość nie przyszła od razu, lecz dojrzewała z każdym kolejnym dniem.
Są historie miłosne, które wybuchają jak fajerwerki, i takie, które dojrzewają powoli, zaskakując swoją siłą dopiero po latach. Do tej drugiej kategorii należy opowieść Barbary i Jacka Bursztynowiczów. Dziś są symbolem trwałego związku, ale nie połączyła ich miłość od pierwszego wejrzenia. Po niemal 50 latach wspólnego życia po raz pierwszy z taką szczerością wrócili do chwil, od których wszystko się zaczęło. Padły wyznania, które zmieniają spojrzenie na ich miłosną historię – od długiego oczekiwania na pierwszą randkę, przez wątpliwości, aż po moment, w którym oboje zrozumieli, że właśnie odnaleźli człowieka na całe życie. To nie była miłość od pierwszego wejrzenia. Historia Barbary i Jacka Bursztynowiczów Patrząc na Barbarę i Jacka Bursztynowiczów, trudno uwierzyć, że ich wspólna historia mogła potoczyć się zupełnie inaczej. Dziś są jedną z tych par, które od lat budzą sympatię spokojem, wzajemnym szacunkiem i dyskretną bliskością. Niemal pół wieku wspólnego życia sprawiło, że stali się dla wielu symbolem trwałego uczucia. Tym bardziej zaskakuje fakt, że ich relacja nie zaczęła się od romantycznego olśnienia. Los zetknął ich w murach szkoły teatralnej. Barbara Bursztynowicz stawiała wtedy pierwsze kroki jako studentka, podczas gdy Jacek był już na trzecim roku. Mijali się na uczelnianych korytarzach, poznawali w artystycznym środowisku i stopniowo oswajali swoją obecność. Zanim jednak między nimi pojawiło się prawdziwe uczucie, ich znajomość potrzebowała czasu, by dojrzeć. Dziś wspominają tamte chwile z ciepłem i rozbawieniem. W rozmowie w programie halo tu polsat Jacek Bursztynowicz wrócił pamięcią do pierwszej randki, która od początku nie zapowiadała romantycznego scenariusza. Zamiast szybkiego spotkania była długa próba cierpliwości. „Ja czekałem na Basię dwie godziny w kawiarni. Do tej pory zastanawiamy się, jak to się stało, że ja czekałem i wierzyłem, że ona przyjdzie, a ona przyszła po dwóch godzinach i liczyła na to, że ja będę”, wspominał. Barbara Bursztynowicz: „Nie bardzo chciałam się z nim spotykać” Największym zaskoczeniem okazało się jednak wyznanie Barbary Bursztynowicz. Aktorka przyznała, że początkowo zwlekała z rozwijaniem tej znajomości. Zdradziła, że pierwsze zauroczenie dotyczyło nie samego Jacka, lecz jego muzycznego talentu. Długo nie była przekonana, czy w ogóle powinna dać Jackowi szansę. Jak sama przyznała, początkowo nie paliła się do kolejnych spotkań. „Tak naprawdę to zakochałam się nie w Jacku. To zauroczenie nastąpiło dużo później jako w człowieku. Natomiast zakochałam się w jego grze na fortepianie. […] Nie bardzo chciałam się z nim spotykać”, opowiadała. Po chwili wyjaśniła, z czego wynikały jej wątpliwości. „Przyznam, że miałam spore powodzenie. Przepraszam, że o tym mówię, miałam spore powodzenie i trudno mi było dokonać wyboru. Ale kiedy poznałam Jacka bliżej, to już byłam pewna, że to jest ten ktoś, z kim chcę być”, dodawała Barbara Bursztynowicz. Czytaj też: Barbara Bursztynowicz nie miała wątpliwości. Tak podsumowała Andrzeja Rosiewicza przed „Tańcem z Gwiazdami” On od początku był pewien swojego wyboru O ile Barbara potrzebowała czasu, by odkryć swoje uczucia, o tyle Jacek Bursztynowicz od pierwszych chwil nie miał żadnych wątpliwości: „Ja od razu wiedziałem, że to jest ta dziewczyna”. Dziś, po niemal 50 latach wspólnego życia, trudno o bardziej wymowne potwierdzenie, że intuicja aktora okazała się trafna. Ich wspomnienia pokazują dwie zupełnie różne perspektywy tej samej historii. Z jednej strony ostrożność i potrzeba czasu, z drugiej – pewność od pierwszego spotkania. To właśnie te różnice stworzyły fundament relacji, która przetrwała próbę czasu. Razem w życiu i na scenie Choć Barbara i Jacek Bursztynowiczowie od niemal 50 lat tworzą małżeństwo, los dopiero teraz napisał dla nich wyjątkowy zawodowy scenariusz. Po raz pierwszy stanęli razem na teatralnej scenie, by zagrać... małżonków. Życie i sztuka spotkały się w plenerowej inscenizacji „Komedii omyłek”, dając aktorom doświadczenie, którego wcześniej – mimo wieloletniej kariery – nigdy nie mieli okazji przeżyć. „Jeśli chodzi o spektakl teatralny, to rzeczywiście pierwszy raz razem występujemy. I gramy parę małżeńską”, relacjonowała Barbara Bursztynowicz. Jak się okazuje, przez lata wspólna praca zawodowa nie należała do najłatwiejszych. Choć w życiu prywatnym stworzyli trwały związek, na scenie ich współpraca wielokrotnie okazywała się znacznie większym wyzwaniem. „Próbowaliśmy grać ze sobą, ale to się nie udawało. Zawsze kończyło się rozstaniem. Mówię w sensie zawodowym. Jesteśmy tak różnymi osobowościami i indywidualnościami, że trudno nam się było dogadać”, opowiadała aktorka. Sekret związku Bursztynowiczów. Rozmowa, która trwa od pół wieku Na koniec rozmowy nie mogło zabraknąć pytania, które od lat powraca przy okazji wywiadów z parami o tak imponującym stażu. Co sprawia, że ich małżeństwo trwa już niemal pół wieku? Czy istnieje przepis na związek, który z powodzeniem opiera się upływowi czasu? Jacek Bursztynowicz odpowiedział bez chwili wahania. Jego zdaniem fundamentem ich relacji od zawsze była rozmowa – nie tylko wtedy, gdy wszystko układa się pomyślnie, ale również w momentach różnicy zdań i codziennych wyzwań. „W naszym wypadku to jest rozmowa. Ja jestem zwolennikiem takiej filozofii pewnego francuskiego filozofa który powiedział że – „rozmowa jest sensem życia” i w naszym wypadku to się idealnie sprawdza. My cały czas gadamy ze sobą, ale też się kłócimy, rozmawiamy. Także to trwa i to jest nie tylko na jakieś poważne tematy ale na każde”, opowiadał Jacek Busztynowicz w halo tu polsat. Sprawdź też: To córka postawiła ją pod ścianą. Dzięki niej Barbara Bursztynowicz zrobiła coś, na co nie miała odwagi przez 27 lat Źródło: halo tu Polsat
Anna Lewandowska była wielkim oparciem dla młodszego brata. Pomagała mamie go wychować, została jego aniołem stróżem
Anna Lewandowska od lat udowadnia, że sukces można budować nie tylko dzięki pasji, ale także sile rodzinnych relacji. Choć u boku trenerki najczęściej widzimy męża, Roberta Lewandowskiego, wyjątkowe miejsce w jej życiu zajmują również mama oraz młodszy brat, Piotr Stachurski. Kim jest artysta, który skradł serca internautów swoim poczuciem humoru, i dlaczego ich rodzeństwo od lat uchodzi za jedno z najbardziej zgranych w polskim show-biznesie?
Anna Lewandowska, która obchodzi dzisiaj urodziny, od lat zachwyca w polskim show-biznesie. Ulubienica publiczności jest dumną mamą i żoną Roberta Lewandowskiego. Co więcej, łączy ją silna i wyjątkowa więź z mamą i bratem — Piotrem Stachurskim. Kim jest i jak wygląda ich relacja? Kim jest brat Anny Lewandowskiej — Piotr Stachurski? Piotr Stachurski jest o dwa lata młodszy od popularnej trenerki. Brat Anny Lewandowskiej jest również absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Interesuje się kulturą i sztuką. Te pasje i talent plastyczny odziedziczył po swojej mamie — Marii Stachurskiej, która pracuje jako scenografka. „Moja mama zawsze chciała, żebym została artystką. Sama uwielbia malować ikony. Mój brat Piotrek odziedziczył po niej artystyczną duszę — maluje obrazy i robi witraże", wspominała jakiś czas temu Anna Lewandowska na łamach magazynu „Gala". Piotr Stachurski poszedł w ślady mamy. Obecnie realizuje się jako scenograf do sesji zdjęciowych oraz pokazów mody. Na swoich social mediach chętnie też pokazuje swoje prace. W wolnych chwilach zajmuje się łucznictwem. A prywatnie? Jest szczęśliwy u boku Darii, z którą w 2021 roku doczekał się dziecka. „Trochę się różnimy. Ja FitFreak, a mój przystojny brat ArtFreak”, przyznała przed laty żona Roberta Lewandowskiego. I choć robią zupełnie inne rzeczy, zdarza się, że spotykają się razem na sali treningowej. Ze zdjęć, które publikowali na Instagramie wynika, że 33-latek czasem towarzyszył siostrze na jej obozach treningowych. CZYTAJ TEŻ: To nie była miłość od pierwszego wejrzenia, a są razem od 50 lat. Barbara Bursztynowicz dopiero teraz zdradziła, jak wszystko się zaczęło Piotr Stachurski <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgc1FeUZ-aff5ee5.jpg" width="2000" height="1335" alt="31.05.2021 Lodz. Teatr Wielki. Premiera filmu"Polozna"o Stanislawie Leszczynskiej - poloznej w Auschwitz-Birkenau w rezyserii Marii Stachurskiej - mamy Anny Lewandowskiej (zony Roberta Lewandowskiego). N/z brat Anny Lewandowskiej - Piotr Stachurski Fot. Piotr Kamionka/REPORTER" title="Premiera filmu dokumentalnego Po?o?na" /> Anna Lewandowska — relacja z młodszym bratem, Piotrem Stachurskim Rodzeństwo nigdy nie ukrywało, że łączy ich silna i wspaniała więź. Niestety ich dzieciństwo nie było kolorowe. Gdy Anna miała zaledwie 11 lat, ojciec odszedł od rodziny. Co więcej, w ich domu się nie przelewało. Gdy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej, pomagał im bart Marii Stachurskiej. Jakiś czas temu wyszło na jaw, że w dzieciństwie Anna Lewandowska była wielkim oparciem dla Piotra. Zajmowała się nim i otoczyła wielką troską. „Moja mama, jak dawała mnie i bratu cukierka, to dawała jednego i mówiła, że mamy się podzielić. Trochę czasem robię podobnie z moimi córkami i uczę je dzielenia się. Jeśli uda mi się wychować w ten sposób moje córki, będę bardzo dumna", zwierzyła się. Dodała również, że „w szkole nie pozwoliłam, żeby na niego ktoś rękę podniósł. Zawsze każdy wiedział, że Piotrkowi nie można nic zrobić, bo jest siostra, która zabije. Kłótnie też oczywiście były, natomiast teraz nasze drogi się bardzo mocno zeszły", wyznała. „Zawsze brat był dla mnie najważniejszy i nikt nie mógł mu zrobić krzywdy, do momentu, jak dorósł i sam mógł sobie poradzić", wyjaśniła w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Do dzisiaj Anna i Piotr mogą na siebie liczyć. „Dzwonię tylko do mojej siostry i pytam, jak się czuje. Trzymam kciuki. Ona wie, że może na mnie liczyć, a ja mogę liczyć na Anię", zwierzał się Piotr. Wciąż mają ze sobą bardzo dobry kontakt. W dodatku często spędzają razem święta, czego dowodem są ich wspólne zdjęcia w mediach społecznościowych. Niemal zawsze, gdy Piotr Stachurski obchodzi urodziny, siostra zaskakuje go pięknymi i wzruszającymi życzeniami w mediach społecznościowych. „Inspiruje mnie... On artysta — ja sportowiec, On spokojny — ja szalona, On w chmurach — ja na ziemi, On pomyśli — ja zrobię, On poezją, a ja prozą. Można by tak długo, ale ... Co najważniejsze – jesteśmy rodzeństwem i choćby nie wiadomo co się działo i ile kilometrów nas dzieliło zawsze się wspieramy i nigdy nie pozwolimy się skrzywdzić. Bo w rodzeństwie siła. Piotruś, inspiruj tak jak to robisz, bądź zawsze dobrym człowiek, jakim na co dzień jesteś. Niech uśmiech i optymizm nigdy Cię nie opuszczają. Dziękuję, że jesteś! Sto Lat!”, pisała przed laty Anna Lewandowska. "„Rodzeństwo wiąże silna i niezwykła więź...od zawsze i na zawsze", czyamy. Na tym jednak nie koniec. Powrót do obowiązków po wakacjach Anna Lewandowska rozpoczęła od premiery kolejnej odsłony swoich zdrowych przekąsek. Tym razem do testowania nowych batoników o smaku liofilizowanego ananasa zaprosiła młodszego brata, Piotra Stachurskiego. Ich pełna żartów wymiana zdań błyskawicznie podbiła serca internautów. Piotr nie tylko z humorem ocenił smak nowości, ale też rozbawił siostrę komentarzem o tym, że batony "sama lepi po godzinach". Lewandowska natychmiast podchwyciła żart, dodając, że później zawija je w sreberka i miele w Cookoverze. W komentarzach pod nagraniem trudno było znaleźć inne opinie niż zachwyty. Fani zgodnie przyznali, że rodzeństwo ma świetną chemię przed kamerą, a wielu z nich już teraz domaga się kolejnych wspólnych występów. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Rodzice mieli wątpliwości, znajomi się od nich odwrócili. Tylko w VIVIE! Roksana Węgiel-Mglej o ślubie: "Mało kto dobrze nam życzył"