Reserved prezentuje kolekcję inspirowaną filmem Diabeł ubiera się u Prady 2
To oficjalne: Reserved dołącza do świata wielkiej mody i kina z kolekcją inspirowaną filmem Diabeł ubiera się u Prady 2 od 20th Century Studios. Z okazji premiery jednej z najbardziej wyczekiwanych kontynuacji ostatnich lat marka stworzyła kolekcję specjalną inspirowaną jego stylem i ikonicznymi bohaterkami. Miranda, Andy i Emily wracają po 20 latach – wraz z estetyką, która na nowo definiuje modowe aspiracje. To wyjątkowe partnerstwo w segmencie mody, realizowane z globalnym gigantem, jakim jest Disney.
To unikalna kolekcja licencyjna Reserved, wyróżniająca się na tle standardowych projektów tego typu. Powstała w ścisłej współpracy z Disney i wyraźnie czerpie inspirację z filmu, jednocześnie wpisując się w najnowsze trendy w modzie licencyjnej: bez dosłownego brandingu, logotypów czy charakterystycznych odniesień wizualnych typowych dla tego typu kolekcji. Projektanci Reserved nie odtwarzają ekranowych stylizacji, lecz proponują świeże, autorskie spojrzenie na kultowy świat filmu – który widzowie zobaczą w kinach już od 1 maja. Kolekcja opiera się na kobiecej elegancji, która sprawdza się zarówno w biurowym dress codzie, jak i w codziennych, miejskich stylizacjach po godzinach, a nawet w bardziej eleganckich, wakacyjnych zestawach. Paleta kolorystyczna obejmuje jasne, chłodne szarości, biele i beże, uzupełnione mocnymi akcentami turkusu i czerwieni. Kolory te pojawiają się na sukni maxi z patchworkowym nadrukiem, zamaszystej czerwonej spódnicy (inspirowanej stylizacją Meryl Streep z Met Gali, odtworzonej w wersji na co dzień z satynowym topem, również w czerwieni) oraz na apaszce dopełniającej kolekcję. Wśród kluczowych motywów kolekcji znajdują się total looki, kontrasty oraz drobny prążek pinstripe – prezentowany także w nieoczywistym zestawieniu z żakardowymi kwiatami. Dopasowane sylwetki zestawiono z bardziej objętościowymi formami, marszczeniami i mocno zarysowanymi ramionami. Szczególną rolę odgrywa linia talii, podkreślana poprzez gorsetowe konstrukcje, przeszycia i dopasowane kroje. W kolekcji pojawiają się także plisowane spódnice i koszule, gorsetowe topy i sukienki, a także koszula z krawatem, który można stylizować na wiele sposobów: nie tylko klasycznie, lecz także wiązać w kokardę lub nosić jako pasek w talii. Uzupełnieniem jest dopracowany garnitur z szerokimi spodniami i taliowaną marynarką. Materiały obejmują zarówno lekkie szyfony i satyny, jak i wiskozę, tencel oraz bardziej strukturalną bawełnę, tworząc garderobę zróżnicowaną i wielowymiarową. Detale odgrywają tu kluczową rolę: wiele elementów wykończono subtelnymi charmsami, inspirowanymi charakterystycznym motywem widełek z filmu – ukrytymi przy zamkach, kieszeniach czy wiązaniach, przypominającymi, że diabeł tkwi w szczegółach. Projekt odzwierciedla kreatywne podejście Reserved do interpretowania popkultury oraz aktywny udział marki w najważniejszych wydarzeniach kulturowych, takich jak premiery filmowe. Współpraca z Disney stanowi kolejny krok w umacnianiu obecności marki na styku mody i rozrywki, a także jej zaangażowania w globalne wydarzenia popkulturowe. Partnerstwo to wzmacnia pozycję Reserved nie tylko na rynku polskim, ale również na rynkach międzynarodowych, gdzie marka będzie zaangażowana w działania związane z filmem i współpracą z Disney.
Pokazał wyjątkowe nagranie, posypały się komentarze. Tak Donald Tusk świętuje urodziny
Donald Tusk świętuje 69. urodziny i pokazuje swój dzień w mediach społecznościowych. Nagranie szybko wywołało lawinę reakcji, a wśród składających życzenia pojawiły się znane gwiazdy.
Donald Tusk 22 kwietnia obchodzi 69. urodziny i z tej okazji opublikował nagranie w mediach społecznościowych. Premier pokazał, jak wygląda jego dzień, pełen obowiązków i refleksji. Pod wpisem natychmiast pojawiły się liczne komentarze, w tym życzenia od znanych gwiazd, które nie szczędziły ciepłych słów. Donald Tusk urodziny – jak premier spędza swój dzień Donald Tusk urodziny postanowił pokazać w wyjątkowy sposób. 22 kwietnia premier opublikował nagranie w swoich mediach społecznościowych, w którym zdradził, jak wygląda jego dzień. Już na początku zaznaczył, że nie będzie on znacząco różnił się od innych dni. W nagraniu słychać, jak mówi o porannej aktywności i obowiązkach. Wśród nich znalazła się poranna „dyszka” w Łazienkach Królewskich, a także odprawa z najbliższymi współpracownikami. Następnie premier wskazał na spotkania z ministrami przed Radą Europejską, analizę raportów służb specjalnych oraz pracę nad dokumentami. ZOBACZ TEŻ: Nagranie Tuska z Macronem hitem sieci. Jeden szczegół rozpalił wszystkich. W tle ważna data, o której mało kto wiedział 69. urodziny Donalda Tuska – nagranie z mediów społecznościowych Nagranie opublikowane przez Donalda Tuska z okazji 69. urodzin pokazuje nie tylko harmonogram dnia, ale również jego refleksje. W jednym z fragmentów podkreśla, że myśli o minionych latach i odczuwa dumę. — „Dziękuję za największy prezent, wasze zaufanie” — napisał Donald Tusk, zwracając się do odbiorców swojego wpisu. Materiał szybko przyciągnął uwagę internautów i stał się miejscem licznych reakcji oraz komentarzy. Gwiazdy składają życzenia Donaldowi Tuskowi Pod nagraniem pojawiło się wiele życzeń skierowanych do premiera. Wśród komentujących znaleźli się nie tylko internauci, ale także znane osoby ze świata publicznego. Radosław Majdan napisał: „Wszystkiego najlepszego, panie premierze. Dużo zdrowia, cierpliwości i determinacji, żeby zrobić z tym wszystkim porządek”. Katarzyna Warnke dodała krótkie: „Sto lat!”. Anna Korcz przekazała: „Wszystkiego pięknego i mądrego”. Renata Kaczoruk podkreśliła: „Najlepszego i dziękujemy za pana służbę Europie”. Do życzeń dołączył także Łukasz Jemioł, który napisał: „Panie Donaldzie, wszystkiego dobrego — zdrowia na to wszystko”. CZYTAJ TEŻ: Zamknęli schronisko, ale dramat trwa. Doda obnaża chaos po decyzji premiera i nie szczędzi mu krytyki Komentarze pod nagraniem – lawina reakcji internautów Nagranie opublikowane przez premiera wywołało natychmiastową reakcję. Pod postem pojawiło się wiele komentarzy, a użytkownicy mediów społecznościowych chętnie składali życzenia. Widoczna była duża aktywność odbiorców, którzy odnosili się zarówno do samego nagrania, jak i do okazji, jaką były 69. urodziny Donalda Tuska. Wpis szybko zyskał rozgłos, a liczba reakcji stale rosła. Choć Donald Tusk urodziny, jego dzień wypełniony był obowiązkami. Premier wskazał, że rozpoczął go od biegu w Łazienkach Królewskich, a następnie przeszedł do pracy z zespołem. Kolejne godziny obejmowały spotkania z ministrami przed Radą Europejską, analizę raportów służb specjalnych oraz pracę nad dokumentami. Jednocześnie zaznaczył, że mimo napiętego harmonogramu znajduje czas na refleksję nad minionymi latami. Źródło: Plejada, Instagram
TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan mówi wprost: „Nie mam dzieci, nie mam męża, jestem w miejscu dużej wolności"
Izabella Krzan w szczerym wywiadzie z Wiktorem Słojkowskim mówi o zmianie podejścia do życia i kariery. „Przez długi czas żyłam w takim przekonaniu, że trzeba iść dalej, szybciej, więcej. Kolejna szansa, kolejny program, kolejna zmiana. Trochę jakby wszystko było tymczasowe, jakby to, co najważniejsze, miało dopiero nadejść. Dzisiaj coraz częściej myślę, że to „najważniejsze” nie przychodzi w jednym momencie, tylko buduje się bardzo powoli", mówi nam.
Izabella Krzan, mając 31 lat, opowiada o wyraźnej zmianie podejścia do życia i kariery. Po intensywnych latach w mediach dziś skupia się na spójności, sensie i świadomych wyborach. W wywiadzie dla VIVY! zdradza, co jest dla niej najważniejsze oraz jak postrzega swoją przyszłość. Izabella Krzan o zmianach w karierze: od TVP do TVN [...] Masz tylko 31 lat, a bardzo dużo doświadczeń na koncie. To brzmi raczej jak moment, w którym coś nie zaczyna się na nowo, tylko już na innym poziomie świadomości. Bardzo chciałabym tak na to patrzeć i chyba właśnie tego się uczę. Przez długi czas żyłam w takim przekonaniu, że trzeba iść dalej, szybciej, więcej. Kolejna szansa, kolejny program, kolejna zmiana. Trochę jakby wszystko było tymczasowe, jakby to, co najważniejsze, miało dopiero nadejść. Dzisiaj coraz częściej myślę, że to „najważniejsze” nie przychodzi w jednym momencie, tylko buduje się bardzo powoli. I że nie chodzi już o to, żeby sprawdzić wszystko, tylko żeby coś wybrać i przy tym zostać. Dać sobie czas, żeby coś naprawdę wybrzmiało, żeby się zakorzeniło. Młodość bardzo często myli ruch z sensem. Wydaje się nam, że skoro dużo się dzieje, to znaczy, że wszystko idzie we właściwym kierunku. Dopiero później przychodzi taka cicha refleksja, że tempo nie zawsze jest równoznaczne z głębią. I że czasem trzeba się zatrzymać, żeby w ogóle usłyszeć siebie. CZYTAJ TEŻ: Ta jedna rzecz pomogła osiągnąć jej zawodowe szczyty. TYLKO NAM Grażyna Torbicka zdradza swój sekret: "To były takie lekcje życia" Nie boisz się, że weszłaś w świat medialny bardzo wcześnie i bardzo intensywnie, że wiele rzeczy przyszło szybciej niż do innych, więc trudniej będzie Cię jeszcze czymś naprawdę poruszyć? Mój zachwyt nie bierze się już dla mnie z samej nowości. Kiedyś fascynowało mnie wszystko, co było pierwsze, większe, bardziej widoczne. Teraz dużo bardziej porusza mnie sens. To, czy coś jest ze mną spójne, czy ja naprawdę chcę o tym mówić, czy to jest moje. Nadal czuję się wewnętrznie bardzo młoda. Wciąż mam w sobie tę ciekawość świata, ale jednocześnie wiem, że są obszary życia, których jeszcze nie doświadczyłam. Nie mam dzieci, nie mam męża, jestem w miejscu dużej wolności i dzięki temu mogę mówić o rzeczach, które są mi naprawdę bliskie. Bardzo nie lubię wypowiadać się na tematy, których nie znam, których nie przeżyłam. Wydaje mi się, że w świecie, w którym wszyscy mówią o wszystkim, coraz większą wartością jest umiejętność milczenia tam, gdzie nie ma się nic prawdziwego do powiedzenia. Co jest więc przed Tobą? Najciekawsze jest jeszcze przede mną właśnie dlatego, że będzie wynikało z życia, a nie z planu. Z czasem przychodzi większa świadomość, inne doświadczenia, może inna wrażliwość. I wtedy zmienia się też sposób opowiadania o świecie. [...] Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
Dzielą ich 22 lata, są dla siebie siłą i wsparciem. Paulina i Maciej Orłosiowie TYLKO w VIVIE! zdradzają receptę na udany związek
Cztery lata razem, rok po ślubie i tysiące fanów ich podcastu. Paulina i Maciej Orłosiowie bez filtrów mówią o miłości, podziwie i codziennych wyzwaniach, pokazując, że udany związek to nie bajka, lecz świadoma praca i szczerość bez kompromisów.
Są razem od czterech lat, a od roku mówią o sobie: mąż i żona. Ich podcast „W związku” przyciąga tysiące par, które szukają odpowiedzi na najtrudniejsze pytania o relacje. Teraz Paulina i Maciej Orłosiowie idą o krok dalej i odsłaniają kulisy własnego uczucia. W szczerej, momentami zaskakująco bezkompromisowej rozmowie zdradzają, co naprawdę ich w sobie zachwyca, jak świadomie bronią się przed rutyną i dlaczego miłość nie ma dla nich nic wspólnego z bajkowym ideałem – to codzienny wysiłek, wybór i gotowość do szczerości, nawet gdy prawda okazuje się niewygodna. Paulina i Maciej Orłosiowie o miłości i recepcie na udany związek. Wywiad VIVY! – W Waszej książce pada zdanie: „Miłość to czasownik, bo nad każdym związkiem trzeba pracować”. Pomaga w tym… podziw dla partnera. Za co się podziwiacie? Maciej: Podziwiam Paulinkę za niezwykłą kreatywność i energię. Wciąż wyznacza sobie nowe cele, co dotyczy projektów zawodowych i rodzinnych. Teraz przygotowujemy książkę, wcześniej był podcast, który ona wymyśliła, a potem dążyła do realizacji celu. Jest w tym konsekwentna i skuteczna. Paulina: Ale ty jesteś moją siłą napędową, nawzajem dostarczamy sobie energii. Niczego nie robię w próżni. Być może jestem tą rakietą, ale z twoim drugim silnikiem. Na jednym daleko bym nie poleciała. O szacunku mówimy wszyscy, o podziwie rzadko lub wcale. Tymczasem, jeśli podziwiamy partnera, nasze zafascynowanie nim wzrasta o sto procent. Bardzo w to wierzę! Podziw jest sexy! Dla mnie ważne było to, że Maciek jest mężczyzną sukcesu. Praca w telewizji nie jest dana raz na zawsze, do końca życia. W telewizji się bywa, a nie jest. O czym Maciek przekonał się, kiedy postanowił odejść. Nie musiał wtedy zastanawiać się, za co przeżyje albo za co założy swój kanał na YouTubie. Od wielu lat prowadził szkolenia, treningi, eventy, pisał książki. Jest dziennikarzem, ale też biznesmenem. Patrzę na mojego męża oczami ludzi, którzy go podziwiają, i moje pożądanie wzrasta (śmiech). Uważam, że bez wzajemnego podziwu związek długo nie przetrwa. Nie rozumiem par, które między sobą rywalizują. To jakby człowiek rywalizował sam ze sobą. Maciej: Dodam jeszcze, że podziwiam Paulinę za profesjonalizm w sprawach zawodowych. Jej wyczucie social mediów, portali społecznościowych jest nieprawdopodobne. Nie znam nikogo, kto miałby takie kompetencje jak Paulina. Patrzę w nią jak w obrazek. – No i pięknie! Dwa cytaty z Państwa książki: „Jesteśmy my, ale każdy z nas jest osobny”. Oraz: „W związku najważniejszy jest związek”. Oba zdania opisują sedno związku, choć pozornie się wykluczają. Paulina: Dlatego na okładce książki jesteśmy razem, ale… w dwóch kartonach! Maciej: Wcześniej w ogóle nie myślałem w takich kategoriach. Nie zastanawiałem się nad tym. Wielu mądrych rzeczy dowiedziałem się od naszych gości ekspertów. Założyliśmy podcast trzy lata temu. Dla mnie to niebywała podróż, myślę, że dla Pauliny również, w sensie poszerzania świadomości i wiedzy dotyczącej relacji, związku. Przyznam się, że na początku czułem duży opór. Pomyślałem, że w moim wieku nie wypada rozmawiać o sprawach tak trudnych, jak uczucia, miłość, związek. Dlaczego? Bo ja jestem z innego świata. Pan z telewizji będzie rozprawiał o seksie?! Dla mnie było to niewyobrażalne. A jednak przełamałem swój opór i z odcinka na odcinek łapałem wiatr w żagle. Czytaj też: Miała 55 lat, gdy po ponad trzech dekadach odeszła z TVP. Tylko w VIVIE! Grażyna Torbicka opowiada o kulisach decyzji: "Nie miałam innego wyjścia" Paulina: I teraz z tego żartujemy. Gdy się poznaliśmy, zauważyłam, że Maciek ma problem z mówieniem o emocjach, o bliskości, o intymnych sprawach, i nie mam na myśli wyłącznie seksu. Seks to inna bajka. Mówię o sprawach, które wydawały mi się oczywiste. Jeśli człowieka coś złości, coś go uwiera, przeszkadza mu, chciałby coś zmienić, powinien o tym otwarcie rozmawiać, a nie zamiatać problem pod dywan. Mam wrażenie, że właśnie z powodu tej nieumiejętności rozmowy wiele małżeństw żyje obok siebie zamiast razem albo się rozstaje. Maciej: Papierkiem lakmusowym była pandemia. Nagle się okazało, że ludzie, którzy przeżyli razem 10, 15, 20 lat, są sobie zupełnie obcy. Jedna z psycholożek podsumowała: „Co miało się rozpaść, to się rozpadło”. Paulina: Maciek powiedział, że ja mam taką cechę, że nie odpuszczam. Nie uznaję cichych dni ani niewyjaśnionych sytuacji. Gdy widzę, że mamy problem, coś nas dzieli, od razu muszę to przegadać. Nie milczę, nie udaję, że nic się nie dzieje. – Scarlett O’Hara w „Przeminęło z wiatrem” mówiła: „Pomyślę o tym jutro”. Paulina: I to jutro nigdy nie nadchodzi. Maciej: Dlatego Paulinka w życiu by tak nie powiedziała. Oboje wzięliśmy sobie do serca wiele nauk, na przykład, żeby nie iść spać pokłóconym. Niczego nie zostawiać do jutra, tylko omówić, wyjaśnić, przetrawić. Paulina: Ciche dni to najgorszy pomysł. Jedna strona chce porozmawiać, a druga odmawia w ramach zemsty, kary. Przecież to jest forma przemocy. Ktoś wychodzi z domu, pada pytanie: „O której wrócisz?”. „Nie wiem…”. Ja sobie czegoś takiego po prostu nie wyobrażam. Zadałbym sobie pytanie, czy ta osoba mnie kocha. No, chyba nie! Śmiejemy się, że nasze rozmowy z ekspertami to rodzaj profilaktycznej terapii. Zaczęliśmy prowadzić podcast na początku związku, co nam pomogło świadomie budować naszą relację. Maciej: To taki bonus. Wartość dodana. – Baliście się czegoś? Paulina: Czułam lekki lęk przed zaangażowaniem się. Budować czy nie budować? A jeśli nic z tego nie wyjdzie, bo pojawią się przeciwności nie do pokonania? W życiu wychodzę z założenia – nic na siłę. Ale najbardziej nie chciałabym sobie zarzucać, że nie zrobiłam wszystkiego, co w mojej mocy. Zawsze warto spróbować. Najgorsza rzecz, jaką można zrobić, to odrzucić miłość, bo może więcej się nie pojawić. Miłości się nie odrzuca. _________________________________________ Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Czytaj też: Są razem od czterech lat, od roku małżeństwem. Miłość była im pisana. Tylko VIVIE! Paulina i Maciej Orłosiowie ujawniają kulisy pierwszego spotkania
Partenon to dopiero początek. Ten jeden spacer po Atenach zmienia wszystko
Ateny to jedno z najstarszych, nieprzerwanie zamieszkanych miast świata i jednocześnie jeden z najważniejszych kierunków turystycznych w Europie. Ich fenomen polega na wyjątkowym połączeniu historii, kultury, klimatu i współczesnego stylu życia.
Ateny należą do tych nielicznych miast na świecie, których znaczenie wykracza daleko poza współczesną funkcję stolicy państwa. Miasto stanowi symbol narodzin cywilizacji europejskiej – tutaj kształtowały się podstawy demokracji, filozofii, teatru i sztuki, które do dziś pozostają fundamentem kultury Zachodu. W Atenach nauczali wielcy starożytni filozofowie: Sokrates, Platon, założyciel Akademii Ateńskiej, pierwszej wyższej uczelni, Arystoteles. Można przejść się na Agorę Ateńską i wyobrazić sobie, jak swoje filozoficzne rozmowy prowadził tutaj Sokrates. Świątynie z V wieku przed naszą erą, takie jak Partenon, istnieją w mieście, w którym toczy się jednocześnie intensywne, współczesne życie. Miasto jest znacznie starsze choćby od Rzymu, historia Aten jako państwa-miasta sięga 1400–1200 lat przed naszą erą. Wydaje się to cudem. Fenomen kulturowy Aten polega przede wszystkim na ich ciągłości. W przeciwieństwie do wielu dawnych centrów cywilizacyjnych, które przestały istnieć lub zostały zamienione w stanowiska archeologiczne, Ateny nigdy nie utraciły swojej funkcji miejskiej. Dlatego spacer po nich nie jest jedynie wycieczką do czasów starożytnych, lecz doświadczeniem wielu epok. W jednej chwili można znajdować się na ruchliwej ulicy, w centrum miasta, by po kilku krokach zagubić się w ogromnej Świątyni Zeusa Olimpijskiego. Jej budowa rozpoczęła się w VI wieku przed naszą erą, ale została ukończona w II wieku, za czasów cesarza Hadriana. Trwała ponad 600 lat. Na Akropol! Centralnym punktem stolicy jest Akropol – skaliste wzgórze górujące nad miastem, widoczne niemal z każdego miejsca w centrum. Stanowi on nie tylko najważniejszą atrakcję turystyczną Aten, lecz przede wszystkim ich serce w sensie kulturowym i historycznym. Sama nazwa oznacza „górne miasto” i w starożytności odnosiła się do ufortyfikowanej części polis, pełniącej funkcje obronne i religijne. W przypadku Aten Akropol stał się przede wszystkim przestrzenią sakralną, poświęconą bogini Atenie, patronce miasta. Miała ona podarować mieszkańcom drzewo oliwne, które uznali za cenniejszy dar niż źródło słonej wody utworzone przez boga Posejdona. Najbardziej rozpoznawalnym elementem Akropolu jest Partenon – świątynia wzniesiona w V wieku przed naszą erą w okresie największego rozkwitu Aten, za czasów Peryklesa. Budowla ta uchodzi za arcydzieło architektury klasycznej. Partenon był miejscem kultu, a także symbolem potęgi politycznej i kulturowej Aten. Obok Partenonu znajdują się inne ważne budowle, takie jak Erechtejon, świątynia poświęcona Posejdonowi i Atenie, znana przede wszystkim z pięknego portyku kariatyd, czyli kolumn w formie kobiecych postaci. To właśnie ten element architektoniczny stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów sztuki antycznej. Wejście na Akropol prowadzi przez monumentalne Propyleje, które już w starożytności miały robić wrażenie na przybywających, podkreślając rangę miejsca. Słodka przerwa Na Akropolu zawsze jest tłok, w upalne dni wspinaczka na wzgórze kosztuje trochę siły, dlatego najlepiej wybrać się tam wcześnie rano lub późnym popołudniem, kiedy temperatura jest niższa, a liczba odwiedzających mniejsza. Kamieniste podłoże i śliskie fragmenty skał sprawiają, że konieczne jest wygodne obuwie. Warto przysiąść w tutejszej kawiarni, w muzeum, by napić się kawy, zjeść coś słodkiego. Ateny to bowiem raj dla miłośników słodyczy – od ravani, pysznego ciasta z kaszy manny, po galaktoboureko, smakołyk z chrupiącego ciasta filo i aksamitnego kremu budyniowego. U podnóża Akropolu znajduje się knajpka Yiasemi, z bardzo dobrymi wegetariańskimi przekąskami. Do kawy dostaniemy tu pyszne konfitury. Po zejściu z Akropolu naturalnym krokiem jest odwiedzenie wspomnianej już Agory Ateńskiej, czyli dawnego centrum życia publicznego. To tutaj obywatele Aten spotykali się, by dyskutować, handlować i uczestniczyć w życiu politycznym. Agora była przestrzenią, w której rodziła się demokracja. To w Atenach, które były wtedy państwem-miastem, wolni obywatele (co prawda tylko płci męskiej) po raz pierwszy mieli prawo i obowiązek decydować o losach polis. Ten system do dziś pozostaje jednym z najważniejszych osiągnięć naszej cywilizacji. Na terenie Agory znajduje się Świątynia Hefajstosa, jeden z najlepiej zachowanych obiektów sakralnych starożytnej Grecji. CZYTAJ TEŻ: Wygląda jak Kostaryka, ale to Europa. Dolecisz tu w kilka godzin Złota maska Ateny to jednak nie tylko zabytkowe budowle, ale też bogata oferta muzealna. Muzeum Akropolu stanowi doskonałe uzupełnienie wizyty na wzgórzu, prezentując oryginalne rzeźby i detale architektoniczne, które nie mogły pozostać na miejscu ze względów konserwatorskich. Nowoczesna architektura muzeum kontrastuje z antycznymi eksponatami, tworząc niezwykły dialog między przeszłością a teraźniejszością. Z kolei Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach, jedno z największych na świecie, oferuje szeroki przegląd historii starożytnej Grecji, od cywilizacji mykeńskiej po okres hellenistyczny. Koniecznie trzeba tam zobaczyć zrobioną ze złota maskę Agamemnona. Pochodzi ona z około XVI wieku przed naszą erą, z epoki brązu, i została odkryta w Mykenach przez archeologa amatora Heinricha Schliemanna. Pośmiertna maska jest zwyczajowo utożsamiana z odbiciem mitycznego wodza spod Troi. Stąd jej myląca nazwa maska Agamemnona. To jeden z najważniejszych artefaktów wczesnej cywilizacji greckiej. W muzeum jest zresztą mnóstwo niezwykłych zabytków, wartych obejrzenia. Gdzie tętni życie… Spacerując w stronę Łuku Hadriana, łatwo poczuć, jak współczesność miesza się tu z historią. Monumentalny łuk, zbudowany na część rzymskiego cesarza Hadriana w II wieku naszej ery, to brama między Atenami greckimi i rzymskimi. Miasto znalazło się bowiem pod panowaniem Rzymu, nie straciło jednak swojej ambicji i prestiżu. Po jednej stronie mamy przed oczami dziedzictwo starożytnej Grecji, po drugiej tętniącą życiem dzielnicę Plaka. Wąskie uliczki, balkony obsypane kwiatami, stoiska z rękodziełem, mnóstwo knajpek. W dzielnicy Monastiraki Ateny pokazują swoje bardziej swojskie oblicze. Na ulicy Euripidou pachnie przyprawami, mydłem i drewnem. Znajdziemy tutaj sklepy z narzędziami, stragany z oliwkami, są starzy sprzedawcy, którzy prowadzą sklepy z pokolenia na pokolenie. Jeśli starożytni filozofowie prowadzili swoje dysputy na Agorze, dziś ich współcześni spadkobiercy zostawiają ślady na murach dzielnicy Psirri, jednej z najbardziej klimatycznych dzielnic miasta. Legendarne stało się graffiti przedstawiające słynnego, bezpańskiego psa Loukanikosa. Zwierzak stał się symbolem protestów przeciwko polityce oszczędności z lat 2010–2012. Loukanikos wsławił się tym, że zjawiał się na demonstracjach i szczekał na policję. Ateńczycy go pokochali i postanowili upamiętnić. W Psirri życie rozkręca się na dobre wieczorem i nocą. Wąskie, brukowane uliczki pełne są knajpek i barów. Z kolei na Placu Avissinias czas zwalnia. Na pchlim targu znajdziemy wszystko – są tutaj stare winyle, porcelana, wojskowe guziki, książki, których nikt już nie czyta. A jednak każdy przedmiot ma swoją opowieść. Łatwo tam dojść, bo plac znajduje się niedaleko Psirri. Szczególnie tłoczno i targowo jest tutaj w niedzielę. Warto też zajrzeć do modnej dzisiaj dzielnicy Pangrati. W Muzeum Fundacji Basil & Elise Goulandris znajduje się bardzo bogata kolekcja sztuki. Zobaczymy tam obrazy Moneta, Renoira, van Gogha, Picassa, Légera. Naprawdę warto tam zajść. Miasto jak teatr Odeon Heroda Attyka to dowód na to, że Ateny nigdy nie przestały być sceną. Ten rzymski teatr, wciąż używany, łączy przeszłość z teraźniejszością w najbardziej dosłowny sposób. Dzięki wyjątkowej akustyce i atmosferze miejsce to jest uznawane za jedną z najbardziej prestiżowych scen plenerowych na świecie. Koncert pod gołym niebem z widokiem na Akropol? Trudno o bardziej symboliczne doświadczenie. Występowało tu wielu słynnych artystów, od Marii Callas po Eltona Johna. Od Luciano Pavarottiego po zespół Coldplay. Do tego oczywiście spektakle teatralne i inauguracje sezonu Greckiej Opery Narodowej. W Atenach zabytki nie są jedynie reliktami przeszłości. One żyją, rezonują, uczestniczą we współczesnym życiu miasta. Ateny to kolebka filozofii, ale dziś najwięcej dyskusji toczy się nie na Agorze, lecz przy stolikach kawiarni. W dzielnicach, takich jak zamożna, nawet ekskluzywna Kolonaki czy bardziej anarchistyczna, alternatywna Exarcheia, zawsze odbywają się jakieś spotkania. Warto pochodzić ateńskimi uliczkami, posiedzieć przy kawie, popatrzeć, jak toczy się tutaj życie. Ateny bywają hałaśliwe, zatłoczone, w lecie naprawdę gorące. Liczba turystów sięga około ośmiu milionów rocznie, co jest nie tylko wielkim sukcesem miasta, ale też obciążeniem. O stolicy Grecji mówi się często, że jest miejscem kontrastów. Są tu luksusowe tarasy z pięknymi widokami i opuszczone, zaniedbane budynki pokryte graffiti. Ale właśnie w tej sprzeczności tkwi także siła Aten. Na Riwierze Atrakcji nie brakuje. Wystarczy pół godziny drogi od centrum, by znaleźć się w miejscu zwanym umownie Riwierą Ateńską. Tutejsze wybrzeże ciągnie się przez 50 kilometrów wzdłuż Morza Egejskiego. Jego częścią jest Zatoka Sarońska, nad którą położona jest grecka stolica. Nadmorskie dzielnice, miejscowości i plaże rozciągają się od portu w Pireusie aż po okolice Przylądka Sunion. Otoczona sosnowym lasem Glifada to jedna z najbardziej prestiżowych nadmorskich dzielnic Aten, choć leży około 20 kilometrów od centrum. Znajdziemy tu piaszczyste plaże, z barami i restauracjami. W pobliżu Glifady znajduje się jezioro Vouliagmeni otoczone malowniczymi klifami. Zasilane jest przez morze, ale też przez źródła termalne. Woda jest tutaj ciepła i podobno ma lecznicze właściwości. Wstęp jest jednak płatny. Varkiza to plaża z leżakami, barami, można tu uprawiać sporty wodne. Z kolei Kavouri położona jest w zielonej okolicy i pełno tu urokliwych zatoczek. Jest w czym wybierać! Tekst: Agnieszka Dajbor. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Te glampingi w Europie mają widoki jak z pocztówki. Zapomnisz o 5-gwiazdkowych hotelach!
Małgorzata Ostrowska pokazała swój azyl w Puszczykowie. W tym miejscu naprawdę można złapać oddech.
Małgorzata Ostrowska od lat żyje z dala od wielkomiejskiego zgiełku. Jej dom w Puszczykowie to prawdziwa oaza spokoju – pełna zieleni, światła i artystycznej energii. Wokalistka Lombardu stworzyła przestrzeń, która koi zmysły i pozwala jej odnaleźć równowagę po intensywnych latach kariery.
Ukryty wśród drzew dom Małgorzaty Ostrowskiej to coś więcej niż miejsce do życia. To świadomie zbudowany azyl, w którym natura przenika się ze sztuką, a codzienność płynie w rytmie spokoju i twórczej refleksji. Artystka otacza się roślinami, kolorami i przedmiotami z duszą, tworząc przestrzeń, która odzwierciedla jej osobowość i życiowe doświadczenia. ZOBACZ TAKŻE: Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka budują góralską willę. Najnowsze kadry zapierają dech, ale jedna rzecz zaskakuje najbardziej. Dom Małgorzaty Ostrowskiej w Puszczykowie – życie wśród natury Małgorzata Ostrowska od lat związana jest z Puszczykowem – niewielką miejscowością położoną niedaleko Poznania, znaną z wyjątkowego klimatu i bliskości lasów. To właśnie tutaj artystka znalazła swoje miejsce na ziemi. Jej dom otoczony jest zielenią, a ogród stanowi integralną część codziennego życia. To przestrzeń, w której można odpocząć, wyciszyć się i odnaleźć inspirację. Ogród pełen życia – ulubione miejsce artystki Zadbany ogród wokół domu to wielka duma Małgorzaty Ostrowskiej. Rośliny, kwiaty i zioła tworzą harmonijną całość, która sprzyja relaksowi. Wokalistka chętnie spędza tam czas, pielęgnując rośliny i czerpiąc radość z prostych czynności. To właśnie w ogrodzie może naprawdę „złapać oddech” i oderwać się od codziennych obowiązków. CZYTAJ TEŻ: Taras Edyty i Cezarego Pazurów robi furorę. Ten klimat trudno podrobić. Kolorowe wnętrza z duszą Dom Ostrowskiej wyróżnia się niebanalnym wystrojem. Intensywne kolory, oryginalne meble i liczne rośliny tworzą przytulną, a zarazem inspirującą przestrzeń. Wnętrza są pełne światła i naturalnych akcentów, co nadaje im wyjątkowego charakteru. To miejsce, które odzwierciedla artystyczną duszę właścicielki. Azyl, który koi i inspiruje Przez wiele lat Małgorzata Ostrowska dzieliła życie z mężem, Jackiem Gulczyńskim. Ich wspólny dom w Puszczykowie był ważną częścią codzienności artystki. Po jego śmierci miejsce to nabrało szczególnego znaczenia – wiążą się z nim wspomnienia i wieloletnia historia życia prywatnego. Dziś dom w Puszczykowie jest dla Małgorzaty Ostrowskiej nie tylko schronieniem, ale też źródłem inspiracji. To tutaj powstają nowe pomysły, dojrzewają refleksje i rodzi się spokój. W otoczeniu zieleni, ciszy i śpiewu ptaków artystka odnajduje siebie na nowo, pokazując, że nawet po trudnych doświadczeniach można stworzyć przestrzeń pełną światła.
Nieznana prawda o królu popu? Film „Michael” już przed premierą wywołuje burzę i pomija najciemniejsze wątki
Jako artysta wzbudzał podziw i szacunek, jako człowiek budził skrajne emocje. Jeśli komuś się wydaje, że o Michaelu Jacksonie powiedziano i napisano już wszystko, jest w błędzie. Pozostaje tylko jedno pytanie: Czy kiedykolwiek dowiemy się prawdy o królu popu? I czy film „Michael” chociaż spróbuje na nie odpowiedzieć?
Historia Michaela Jacksona od dekad budzi skrajne emocje – od zachwytu nad niepodważalnym geniuszem muzycznym po niepokój związany z jego życiem prywatnym i licznymi kontrowersjami. Nic więc dziwnego, że zapowiadany film „Michael”, który ma ukazać losy króla popu, już przed premierą wzbudza ogromne zainteresowanie i równie duże wątpliwości. Czy będzie to wierny portret jednego z największych artystów w historii, czy raczej wygładzona, hollywoodzka opowieść pomijająca najtrudniejsze rozdziały jego życia? Film „Michael” – kulisy produkcji, opóźnienia i zmiany scenariusza Najnowszy film o Michaelu Jacksonie „Michael” – światowa premiera jest zaplanowana na 22 kwietnia tego roku – miał się rozpocząć od sceny z najbardziej mrocznego i do dziś niewyjaśnionego rozdziału w życiu artysty. W oryginalnym scenariuszu król popu wpatruje się w swoje odbicie w lustrze, kamera rejestruje jego smutne oczy, a w tle migoczą czerwone światła policyjnego radiowozu. Jest rok 1993, dekada po sukcesie „Thrillera”, a jego twórca Michael Jackson, ten Jackson, właśnie został oskarżony o molestowanie dzieci. Tak miał się zacząć film, ale się nie zacznie. Pierwsza scena, a także inne dotyczące śledztwa w sprawie nadużyć seksualnych wobec dzieci zostały usunięte z obrazu. Powodem jest ugoda zawarta w 1994 roku z pierwszym oskarżycielem, Jordanem Chandlerem, która zabrania choćby wzmianki o nim w jakimkolwiek filmie. Ale, jak się wkrótce miało okazać, zmiany w scenariuszu nie były jedynym problemem w pracach nad filmem „Michael”. Początkowo premiera była zaplanowana na 18 kwietnia 2025 roku, ale po tym, jak słynny scenarzysta John Logan stracił dom w pożarze w Los Angeles, datę przesunięto na 3 października 2025. Wówczas również się nie udało, ponieważ kręcenie dodatkowych scen, w związku ze zmianami scenariuszowymi, wiązało się z kosztami, bagatela – 15 milionów dolarów! I tak, premiera filmu została opóźniona aż o rok. W rolę piosenkarza wcielił się jego bratanek, 29-letni Jaafar, syn Jermaine’a Jacksona. Jaafar nie zdradził rodzinie, że dostał propozycję zagrania słynnego wujka. Dla niego to aktorski debiut i od razu musiał się wcielić w tak niejednoznaczną postać. Chociaż z tego, co opowiadał w wywiadach, w pracy nad rolą skupił się przede wszystkim na morderczych treningach tanecznych. Jaafar miał szansę szkolić się pod okiem osobistych choreografów Michaela. Z tego, co możemy zobaczyć w zwiastunie filmu, udało mu się to znakomicie i do złudzenia przypomina oryginał. Wspominał również, że sceny do kultowego teledysku „Thriller” kręcono dokładnie w tej samej lokalizacji w Los Angeles, w której pracowała ekipa Michaela w 1983 roku. I nawet tej nocy, podobnie jak wówczas, była pełnia księżyca. Jaafar Jackson jako Michael – debiut i przygotowania do roli Dla Jaafara wcielenie się w rolę Michaela Jacksona brzmi jak spełnienie marzeń, ale nie wszyscy z rodziny muzyka są zachwyceni filmem. Córka piosenkarza Paris Jackson od kilku miesięcy głośno i oficjalnie krytykuje całą produkcję, a także niewłaściwe zarządzanie, a raczej marnotrawienie majątku jej ojca. Prawdziwa burza rozpętała się po wypowiedzi jednego z aktorów filmu Colmana Dominga, który powiedział, że Paris była bardzo pomocna przy pracy nad filmem. Paris Jackson opublikowała na swoim Instagramie oświadczenie, w którym odniosła się do słów odtwórcy roli Joe Jacksona: „Colmanie, nie wmawiaj ludziom, że byłam »pomocna« na planie filmu, bo moje zaangażowanie wynosi dokładnie zero procent. Czytałam pierwszą wersję scenariusza i wynotowałam, co jest w nim niezgodne z prawdą i co mi w nim nie pasuje. Nawet nie dostałam odpowiedzi z produkcji, więc zajęłam się swoim życiem. Nie moje małpy, nie mój cyrk!”. Zarzuciła także twórcom filmu, że zawiera on wiele nieścisłości i przekłamuje rzeczywistość. „Duża część filmu skierowana jest do bardzo specyficznej grupy fanów mojego ojca, którzy nadal żyją w świecie fantazji. Oni będą z niego zadowoleni. Takie filmy to czysty Hollywood. Kraina fantazji. Nie mówią prawdy, ale są sprzedawane jako prawda”. Paris poprosiła o nieangażowanie jej w dyskusję na temat filmu. Jak powiedziała, chciałaby „jedynie mieć święty spokój”. Kim naprawdę był Michael Jackson? Początki kariery i droga do sławy Historia życia największej legendy popu to rzeczywiście gotowy scenariusz na film. Trudno tylko zadecydować, czy to opowieść familijna, musical, kino akcji, thriller czy niestety horror. Oto biedna rodzina Jacksonów z niezwykle uzdolnionymi dziećmi. Wszyscy występują w zespole The Jackson 5, stworzonym i zarządzanym przez despotycznego, przemocowego ojca Joe Jacksona. Katorżnicze próby, wieczorne występy i bicie były normą. Michael nigdy nie miał zwyczajnego dzieciństwa i być może dlatego postanowił je sobie sam stworzyć w dorosłym życiu. Ale żeby móc sobie na to pozwolić, potrzebował zdobyć sławę i ogromną fortunę. Miał sześć lat, kiedy po raz pierwszy stanął na scenie, 11, kiedy ukazał się pierwszy singiel zespołu Jackson 5, 13, kiedy wydał pierwszy solowy album „Got to Be There”, i 21, kiedy to w 1979 roku rozpoczął solową karierę. Wydany wówczas album „Off the Wall” sprzedał się w 40 milionach egzemplarzy! Ale to była dopiero przygrywka do tego, co za chwilę miało nadejść. W 1982 roku Michael Jackson wydaje płytę „Thriller”, która nie tylko sprzedaje się w 110 milionach kopii, ale staje się fenomenem kulturowym i największym sukcesem komercyjnym w historii muzyki na świecie! Kolejny rekord to kultowy teledysk „Thriller”, który jednego wieczoru zdobywa aż osiem nagród Grammy! Jackson już nigdy później nie powtórzy tych sukcesów. Ale wtedy jest na szczycie, świat oszalał na punkcie ciemnoskórego artysty, który konsekwentnie tworzy swój wizerunek i własną legendę. Jego piosenki śpiewają miliony, jego teledyski stają się bardziej popularne niż kultowe filmy, jego ruchy stają się wizytówką współczesnego tańca, jego stylizacje przechodzą do historii mody, a jego twórczość przyczynia się do desegregacji w muzyce popularnej i wprowadza wielokulturowość w mediach. W 1984 roku w USA zaczęto nawet sprzedawać lalki przedstawiające Michaela, które określono jako najważniejszy symbol seksu ówczesnych czasów. Operacje plastyczne, wizerunek i pierwsze kontrowersje wokół artysty Cóż… Ręka w górę, kto nie miał wówczas plakatu Jacksona nad łóżkiem. I nie mówię tu tylko o kobietach… Pierwszy zgrzyt, a może kontrowersje, pojawiają się w roku 1987, kiedy Michael razem z reżyserem Martinem Scorsese nakręcił 13-minutowy teledysk do piosenki „Bad”. „Gdzie jest prawdziwy Michael?”, pytały nagłówki gazet. „Co się stało ze skórą artysty?”. „Nowa twarz Michaela?”. W tamtych czasach operacje plastyczne nie były na porządku dziennym, a na pewno nie tak drastyczne. Jackson tłumaczył się później, że to efekt ciężkiej choroby, bielactwa, z którą zmaga się od lat, że plamy przykrywa pod makijażem, stąd zmienione rysy. Nawiązywał też w wywiadach do tragicznego wypadku, który zdarzył się w 1984 roku na planie reklamy Pepsi. Pirotechnika odpaliła się wtedy zbyt wcześnie i głowa Michaela zapłonęła jak żywa pochodnia. Jackson trafił do szpitala z bardzo poważnymi oparzeniami skóry głowy. Podobno w wielu miejscach nigdy nie odrosły mu, bujne przecież wcześniej, włosy. Król popu – tak nazwała go po raz pierwszy jego przyjaciółka Elizabeth Taylor – zaczyna kryć się za grubą warstwą makijażu, czarnymi okularami, charakterystyczną peruką, kapeluszami i coraz dziwniejszymi stylizacjami. Coraz częściej mówiło się też o tym, że zażywanie przez Jacksona leków uspokajających i przeciwbólowych przeszło w totalne uzależnienie. Do tego doszła gigantyczna presja mediów i fanów w oczekiwaniu na kolejne hity. Mimo że płyty „Bad” (1987) i „Dangerous” (1991) sprzedały się w milionach kopii, nie sięgnęły już rekordu „Thrillera”, przez co amerykańskie media uznały je za porażkę. Michael, choć może jeszcze o tym nie wiedział, zaczął lot w dół. Błyskawiczny. Zobacz też: Premiera filmu „Michael” coraz bliżej, a kulisy zaskakują. Reakcja rodziny Jacksona mówi wszystko Neverland – życie Michaela Jacksona w świecie izolacji Potrzebował ucieczki. Spokoju i miejsca, gdzie mógłby stworzyć swój własny raj. Swój prywatny Disneyland, oddzielony od świata grubym murem. W 1988 roku kupił ranczo Neverland za 17 milionów dolarów. Ale to skromna suma w porównaniu z wydatkami na utrzymanie ogromnego terenu z zoo i kolejkami górskimi. Co roku ranczo kosztowało Michaela 10 milionów dolarów. Ale to właśnie tam, w jego wymarzonej oazie, za zamkniętymi drzwiami działy się rzeczy, które nigdy nie powinny mieć miejsca. W 1993 roku pojawiły się pierwsze doniesienia o szokujących skłonnościach artysty. Ojciec 13-letniego Jordana Chandlera, wyczuwając dziwną relację piosenkarza z jego synem, oskarżył go o wykorzystywanie małoletniego. Po wybuchu skandalu Jackson nagrał oświadczenie, w którym twierdził, że jest niewinny, a oskarżenia są absurdalne. Prawnicy wypłacili rodzicom chłopca 23 miliony dolarów, żeby tylko zamknąć temat. Ale tej sprawy uciszyć już się nie dało, chociaż Michael robił wszystko, żeby dać mediom nowy temat do plotek. Niespodziewanie w maju 1994 roku poślubił Lisę Marie Presley. O tym dziwnym małżeństwie (nigdy nieskonsumowanym, jak przyznała po latach Lisa) pisali wszyscy, ale to nie uciszyło spekulacji o niezdrowych fascynacjach Michaela dziećmi. Po półtora roku od ślubu nastąpił szybki rozwód, a po kilku miesiącach Michael poślubił Debbie Rowe, asystentkę swojego dermatologa. Z tego związku urodziła się dwójka dzieci – Prince i Paris. Małżeństwo przetrwało tylko dwa lata, a dzieci pozostały pod wyłączną opieką ojca. Debbie zrzekła się praw rodzicielskich za osiem i pół miliona dolarów. Ostateczny cios, który Michael zadał sobie sam, padł w filmie dokumentalnym „Living with Michael Jackson” w 2003 roku podczas wywiadu z dziennikarzem Martinem Bashirem. W pewnym momencie rozmowy wyznał z rozbrajającą szczerością, że dzieli łóżko z dziećmi, które odwiedzają go w posiadłości Neverland i że jest to najpiękniejsza rzecz na świecie! To był totalny szok dla świata i nokaut dla Michaela. Został aresztowany w 2003 roku. Sprawa ciągnęła się dwa lata, a Jackson posłusznie stawiał się na każdej rozprawie. W 2005 roku został uniewinniony, ale po tej historii już nigdy się nie podniósł. I zamiast na nowo podbić świat, odsunął się od niego, stając się zamkniętą, przerażającą karykaturą siebie sprzed lat. Michael Jackson – ostatnie lata życia, długi, uzależnienie i śmierć króla popu Ostatnie lata życia artysty to nieustająca walka z dłużnikami i procesy sądowe, które kończyły się nie tylko wypłatami potężnych odszkodowań, ale również załamaniem nerwowym gwiazdora. Fala oskarżeń, która spłynęła na Jacksona od dawnych przyjaciół, bardzo go podłamała. Do samego końca utrzymywał, że jest niewinny i że wszystko to absurdalne pomówienia. Przez całe swoje życie był uzależniony od leków – opioidów i bardzo silnych substancji przeciwbólowych. Michael posiadał 19 fałszywych tożsamości, wyłącznie po to, żeby móc dostawać silne leki, bez których nie mógł funkcjonować. Pod koniec życia musiał sprzedać wszystko, co kochał: ranczo Neverland i prawa do utworów Beatlesów za 100 milionów dolarów. Ale to i tak nie wystarczyło na spłatę zaciągniętych zobowiązań. Jak to możliwe, że legendarny król popu, najlepiej sprzedający się artysta solowy w historii, rekordzista, jeśli chodzi o liczbę zdobytych nagród muzycznych i fenomenalnych tras koncertowych, mógł mieć 500 milionów długów? Może właśnie dlatego zdecydował się powrócić na scenę. Kiedy w marcu 2009 roku zapowiedział trasę koncertową „This Is It”, która miała być ostatnią w jego karierze, fani oszaleli z radości, a serwery padły. W dwie godziny rozeszło się milion biletów! Niestety tej ostatniej trasy nie doczekał. Brał udział w próbach, nawet dzień przed śmiercią był na treningu. Chociaż na nagraniach z przygotowań widać, że to już nie jest ten słynny Michael, tylko zmęczony, zamknięty w sobie i schorowany człowiek. Tej nocy po powrocie do domu nie mógł zasnąć. Poprosił swojego prywatnego lekarza Conrada Murraya o podanie „mleka” – tak nazywał rozcieńczony propofol. 25 czerwca 2009 roku doktor Murray podał Jacksonowi silne środki znieczulające, co spowodowało śmierć piosenkarza. Murray został oskarżony i uznany za winnego nieumyślnego zabójstwa swego pacjenta oraz skazany na cztery lata więzienia. Czy istniała wówczas jakakolwiek szansa na uratowanie Michaela przed śmiercią i przed ekstremalnym uzależnieniem od leków? To pytanie trzeba dodać do kolekcji tych, na które nigdy nie znajdziemy odpowiedzi. Wiadomo jednak, że cały czas nazwisko Michael Jackson przynosi gigantyczne pieniądze. Mimo że Jackson zmarł, pozostawiwszy 500 milionów długu, to jego spadkobiercy zarobili od tego czasu ponad trzy miliardy dolarów dzięki korzystnym umowom. Kasowym hitem okazał się musical „MJ” na Broadwayu, z którego dochód przekroczył 300 milionów dolarów. Według prognoz film „Michael” zarobi w kinach w USA ponad 55 milionów dolarów, co przebiłoby hit „Bohemian Rhapsody” o Freddiem Mercurym, którego dochód wyniósł 51 milionów. Studio Lionsgate liczy, że „Michael” ma szansę zgarnąć na całym świecie co najmniej 700 milionów. Nie przebije to największych kinowych hitów, których dochody sięgają trzech miliardów. Chociaż, gdyby film nie był tylko hagiografią… Wprawdzie reżyser filmu Antoine Fuqua, twórca hitów „Dzień próby” czy „Bez litości”, zapowiada, że „Michael” to opowieść pełna emocji, pasji i muzyki, krytycy są sceptyczni. Dwa lata temu świat czekał na film o Amy Winehouse. „Back to Black”, fabularna opowieść o charyzmatycznej brytyjskiej wokalistce, została nazwana „upudrowaną autodestrukcją”, która przyniosła legendzie zmarłej artystki więcej szkody niż pożytku. Jak będzie tym razem? Historia Michaela Jacksona wciąż czeka, by ktoś ją odkrył i przedstawił światu. Kim naprawdę był król popu? Czy się kiedykolwiek dowiemy? Czytaj też: Złożyli mu wyjątkowy hołd. Synowie Michaela Jacksona pojawili się na premierze filmu o ojcu. U ich boku zabrakło jednej osoby View oEmbed on the source website
Birkenstock zaskakuje: mokasyny na lato? Effortless girls oszalały na punkcie tego modelu.
Na modowym radarze pojawił się model, który może zmienić układ sił wśród kultowych butów Birkenstock. Łączy cechy kapci, mokasynów i miejskiego obuwia, wpisując się w aktualne podejście do stylu: wygodę, prostotę i funkcjonalność.
Birkenstock Buckley to model, który redefiniuje dobrze znane podejście marki do projektowania obuwia. Choć na pierwszy rzut oka przypomina klasyczne klapki, w rzeczywistości jest czymś znacznie więcej. To mule, czyli półzamknięte buty inspirowane mokasynami, które łączą casualowy charakter z bardziej eleganckim wykończeniem. ZOBACZ TAKŻE: To wydarzenie może konkurować z Met Galą! Tak wyglądała premiera „Diabeł ubiera się u Prady 2”. Birkenstock Buckley – nowa interpretacja kultowego stylu Charakterystyczne dla tego modelu są wyraźne przeszycia, delikatnie zaokrąglony nosek oraz pasek z klamrą. Wykonane najczęściej z miękkiego zamszu, Buckley zachowują wszystkie elementy, z których słynie marka – w tym korkową podeszwę i anatomiczną wkładkę. Dzięki temu pozostają wygodne nawet podczas całodziennego noszenia. Birkenstock Buckley a Boston Nie da się mówić o Buckley bez porównania do modelu Boston, który przez długi czas dominował w modowych zestawieniach. Oba modele łączy forma, jednak różnice są wyraźne. Boston to model prostszy wizualnie – o gładkiej, zaokrąglonej linii i minimalistycznym charakterze. Buckley natomiast wyraźnie nawiązują do estetyki mokasynów. Posiadają zaznaczone szwy i bardziej dopracowane detale, które sprawiają, że wyglądają bardziej elegancko. To właśnie ta różnica sprawia, że Buckley zaczynają być postrzegane jako świeższa alternatywa. Wciąż oferują wygodę typową dla Birkenstocków, ale jednocześnie lepiej wpisują się w stylizacje o bardziej dopracowanym charakterze. Trendy, które napędzają ich popularność Popularność Birkenstock Buckley nie jest przypadkowa. Model idealnie wpisuje się w aktualne trendy, w których ścierają się dwa podejścia. Z jednej strony obecna jest estetyka „quiet luxury” – stonowana, oparta na neutralnych kolorach i prostych formach. Z drugiej – rośnie potrzeba wyrazistych detali. Buckley łączą te dwa światy. Zachowują neutralną kolorystykę i prostotę, ale dzięki swojej formie przyciągają uwagę. To także odpowiedź na potrzeby współczesnych stylizacji – buty mają być wygodne jak kapcie, ale jednocześnie wyglądać jak element przemyślanego outfitu. CZYTAJ TEŻ: Dawniej dostępny tylko dla elit. W sezonie 2026 ten jeden odcień powraca i przyciąga spojrzenia jak magnes. Model ten coraz częściej pojawia się w zestawach z jeansami, eleganckimi spodniami garniturowymi czy spódnicami midi. Właśnie ta uniwersalność sprawia, że zyskuje na popularności wśród osób ceniących funkcjonalną modę. View oEmbed on the source website Jak nosić Birkenstock Buckley w codziennych stylizacjach Birkenstock Buckley bez problemu odnajdują się w codziennym stylu. W wersji casualowej świetnie komponują się z jeansami – zarówno klasycznymi, jak i bardziej oversize’owymi fasonami. Do tego prosty t-shirt, koszula lub dzianinowy top i stylizacja gotowa. Równie dobrze sprawdzają się w bardziej kobiecych zestawach. Sukienki midi, modele koronkowe czy lniane maxi tworzą z nimi spójną, lekką całość. To propozycja dla osób, które chcą zachować balans między wygodą a estetyką. Co istotne, Buckley nie są ograniczone wyłącznie do jednego sezonu. Dzięki zabudowanej formie i materiałowi dobrze sprawdzają się także w przejściowych stylizacjach – w połączeniu z płaszczem, trenczem czy nawet grubszymi skarpetami. Neutralne odcienie z pogranicza beżu i jasnego brązu, dodatkowo podkreślają ich uniwersalność. Tonacja nude sprawia, że łatwo dopasować je do różnych elementów garderoby – od bieli i szarości po ciepłe beże.
Ta jedna rzecz pomogła osiągnąć jej zawodowe szczyty. TYLKO NAM Grażyna Torbicka zdradza swój sekret: "To były takie lekcje życia"
Spokój, pewność siebie, doświadczenie i odwaga bycia sobą – Grażyna Torbicka mówi o dojrzałości bez kompromisów. W świecie pełnym oczekiwań przypomina, że kobiecość nie ma wieku, a najważniejsze jest to, co same o sobie myślimy.
Jest autentyczna, świadoma i wierna sobie. Grażyna Torbicka od lat konsekwentnie buduje swoją opowieść o kobiecości, w której nie ma miejsca na ograniczenia narzucane przez innych. Dziś udowadnia jedno - dojrzałość to jej supermoc. W świecie pełnym stereotypów przypomina, że kobiety wciąż muszą walczyć o swoje, ale też – coraz częściej – potrafią się fantastycznie wspierać i mówić własnym głosem. Grażyna Torbicka o dojrzałości, kobiecości i sile kobiet Grażyna Torbicka: To poczucie obowiązku mamy w naszym DNA i niestety często rezygnujemy z siebie na rzecz innych – ze swoich treningów, wyjścia do kina z przyjaciółką czy po prostu czasu na przeczytanie książki. A to ważne, żebyśmy nauczyły się odpuszczać. Nic się nie stanie, jeśli przekażemy część swoich obowiązków innym domownikom. – Pani to potrafi? Szczerze mówiąc, wciąż się tego uczę, bo dla mnie dom, życie rodzinne były i są bardzo ważne. Świadomość, że ta sfera życia jest przeze mnie zaopiekowana, pozwalała mi odnosić sukcesy zawodowe. Ale znam bardzo wiele kobiet, które zrezygnowały ze swoich planów, pasji na rzecz życia rodzinnego. Oczywiście, jeśli było im z tym dobrze, to w porządku, ale jeśli zrobiły to, bo ktoś powiedział, że tak należy, nie przyniosło to nic dobrego. W moim pokoleniu wiele kobiet rezygnowało z rozwijania się zawodowo, żeby wychowywać dzieci. Tylko że potem okazywało się, że relacje między rodzicami a dziećmi wcale nie były przez to lepsze. Często wręcz przeciwnie, bo dzieci powinny widzieć, że rodzice mają pasje, swoje życie, żeby móc brać z nich przykład. – Pani rodzice też nie zrezygnowali z życia zawodowego. Odkąd pamiętam, zawsze byli „zaganiani”. Tata, inżynier górnictwa, kochał nie tylko swoją pracę, ale też piłkę nożną. Był pasjonatem sportu. Mama pracowała w telewizji, często do późnej nocy, prowadziła koncerty, wyjeżdżała, miała dyżury. Lubili swoją pracę. W domu często rozmawiali o swoich pasjach, tata zabierał mnie na mecze, mama na dyżury do telewizji. Obserwowałam ich radość z sukcesów, jakie osiągali, ale też trudności, jakie musieli wspólnie pokonywać. To były takie lekcje życia, bardzo ważne. – Doświadczyła Pani dyskryminacji ze względu na wiek? Na szczęście nie, choć liczyłam się z tym, że może się tak wydarzyć, bo przecież widzę, co dzieje się wokół mnie. Moja praca dziennikarska i ta związana z kreacją festiwalu filmowego w Kazimierzu Dolnym nie jest uzależniona od wieku. Właściwie mam wrażenie, że im jestem starsza, tym dla moich projektów lepiej, bo mam większe doświadczenie. I tu wracam do tematu równowagi. Dojrzałość i młodość to nie muszą być pojęcia przeciwstawne i wykluczające się. Młodzi ludzie, z którymi współpracuję, są kreatywni, mają mnóstwo pomysłów, które mnie nie przyszłyby do głowy. Mam nadzieję, że ta obopólna wymiana wiedzy i doświadczeń przynosi wszystkim korzyści. Czytaj też: Dojrzałość to jej supermoc. TYLKO W VIVIE! Grażyna Torbicka bez filtrów o życiu po 60-tce: "Jestem wciąż tak samo ambitna, jak wtedy, gdy miałam 20 lat" – Był jakiś przełomowy moment w Pani życiu, kiedy pomyślała Pani o sobie „kobieta dojrzała”? Poczułam to, kiedy zrozumiałam, że problemy i życiowe tragedie są nieodłączną częścią życia i trzeba przez nie przejść, a nawet być gotowym na kolejne. Jak mantrę będę powtarzać, że życie składa się tylko z chwil i trzeba umieć się nimi cieszyć. Gdy byłam młodsza, osoba po czterdziestce wydawała mi się stara. Zupełnie jak ambasadorka marki L’Oréal Paris Helen Mirren, która mówiła: „Kiedy masz 16 lat, 30 lat wydaje ci się dużo. Kiedy masz 30 lat, 45 lat wydaje ci się naprawdę sporo. Kiedy masz 45 lat, 60 lat to dla ciebie starość. Jednak kiedy masz 60 lat, nic już dla ciebie nie wydaje się stare”. – Pani sama od 10 lat jest ambasadorką marki L’Oréal Paris. Z moich obserwacji wynika, że dzisiaj naprawdę dużo robi się, żeby kobiety w końcu zrozumiały, że muszą o siebie walczyć, inwestować w siebie, być odważne i realizować marzenia. Ale wciąż trzeba im o tym przypominać i utwierdzać w przekonaniu, że to jest dobra droga. W tym przekazie przoduje marka L’Oréal Paris i od 1971 roku używa hasła „Jesteś tego warta”, stworzonego przez Ilon Specht, młodą, 23-letnią copywriterkę, które mimo upływu czasu jest niezmiennie aktualne. A dodatkowo wypowiadanego kobiecym głosem. L’Oréal Paris jako pierwszy wprowadził do reklamy kobiece głosy. Wcześniej wszystko reklamowali mężczyźni. Wszystko. Od 10 lat jest mi z L’Oréal Paris razem po drodze. A zaczęło się od niewinnego spotkania w sprawie reklamy, ale tu nie chodzi tylko o kosmetyki. Ta marka pokazuje, że siła kobiet jest w nas i nie zależy wyłącznie od tego, jak wyglądamy. Co roku podczas festiwalu filmowego w Cannes odbywają się spotkania z ambasadorkami marki – osobowościami, silnymi kobietami, między innymi z Julianne Moore, Helen Mirren. Ja też w tych wydarzeniach uczestniczę. Rozmawiamy o kobietach, ich problemach, o potrzebie wzajemnego wsparcia. To jest takie ważne, żeby uświadomić sobie, kim jesteśmy, jakie jesteśmy i że zasługujemy na to, co najlepsze. Mnóstwo pracy przed nami, żeby kolejnym pokoleniom kobiet żyło się lepiej. Ale przecież jesteśmy wojowniczkami i lubimy wyzwania. Czytaj też: Córka Krzysztofa Kowalewskiego dostała rolę w popularnym serialu. Tylko u nas zdjęcia z planu! – Wracając do tematu, co wypada dojrzałym kobietom… Dojrzałość jest stanem komfortowym, ponieważ znamy siebie, swoje ciało, potrzeby. Znamy swoje mocne strony i słabe punkty. Wiemy, co może nas zranić i jak się przed tym chronić. Jako dojrzała kobieta wiem o sobie prawie wszystko i mogę iść w tę stronę, która mi się podoba, nie oglądając się na nikogo. – Cytując tytuł serialu: „Co ludzie powiedzą”? Nie ma znaczenia, co ludzie powiedzą. Znaczenie ma to, co sami myślimy o sobie. Nie warto ulegać presji oceniania siebie nawzajem i porównywania. – Jak by Pani siebie zareklamowała, gdyby Pani musiała? Jestem wciąż tak samo ambitna i ciekawa świata jak wtedy, gdy miałam 20 lat, ale jestem bogatsza o doświadczenia zdobyte przez lata. Mam umiejętność szybkiego zorientowania się, kto jest godzien mojego zaufania, a kto zupełnie nie. Dojrzałość nauczyła mnie spokoju, umiejętności korzystania z czasu wolnego i odrzucania rzeczy, które nie dają mi przyjemności. _________________________________________ Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl.
TYLKO W VIVIE!. Adam Mirek ujawnił, że znalazł się pod ostrzałem nauczycieli. Jego odpowiedź? Nie pozostawia złudzeń
Adam Mirek zabiera głos i nie owija w bawełnę. W wywiadzie dla magazynu VIVA! odnosi się do zarzutów, które od dawna krążą wokół jego działalności w internecie. Jego sposób mówienia o nauce wywołuje skrajne reakcje. Od zachwytu po ostrą krytykę. Teraz ujawnia, dlaczego nie zamierza niczego zmieniać.
Adam Mirek w szczerym wywiadzie dla VIVA! ujawnia kulisy swojej działalności w internecie i odnosi się do ostrych zarzutów. Naukowiec, który zdobył popularność na TikToku, nie zamierza się wycofywać. Jego podejście do upraszczania wiedzy wywołało falę krytyki, ale też zaskakującą odpowiedź. Adam Mirek o działalności w internecie. Dlaczego uproszczenia wywołały krytykę? [...] Bycie naukowcem to coś elitarnego i prestiżowego. A konto na TikToku może założyć każdy. Wiem. I spotykam się z zarzutami, że wszystko upraszczam, bo dzięki mnie rolnik może zrozumieć na przykład, jak to jest z nawozami, których używa, i dowiedzieć się, które są dobre, a które nie bardzo. Zdarzało się, że jakiś nauczyciel biologii zarzucił mi, że gdy pokazuję, że nauka o ciele człowieka jest prosta, to potem dzieci myślą, że to, czego uczą się w szkole, jest proste i tak do tego podchodzą, a potem trzeba im stawiać dobre oceny. Rozumiesz? Nauczyciele nie mogą stawiać jedynek, bo się dzieci przeze mnie nauczyły (śmiech). CZYTAJ TEŻ: Miała 55 lat, gdy po ponad trzech dekadach odeszła z TVP. Tylko w VIVIE! Grażyna Torbicka opowiada o kulisach decyzji: "Nie miałam innego wyjścia" Adam Mirek o swojej działalności w sieci Przejąłeś się? Nie bardzo, bo zarzuty są absurdalne. Wszystko można powiedzieć w sposób skomplikowany, tylko po co? Dlatego w odpowiedzi stworzyłem w social mediach serię kulinarną, w której gotuję i opowiadam o tym, co robię, językiem naukowym, czyli w sposób skomplikowany. Na przykład mówiłem, że trzeba teraz wymieszać oocyty kury domowej ze sproszkowaną Triticum aestivum L. Brzmi faktycznie jak z laboratorium. A to tylko przepis na naleśniki. O prostych rzeczach można mówić w sposób skomplikowany, ale o skomplikowanych – prosto. Jesteś po prostu człowiekiem od upraszczania? Myślę o sobie, że jestem tłumaczem z naukowego na polski. Kiedy zrozumiałem, że droga, którą wybrałem, czyli działalność w internecie, to nie uniwersytet, przestałem złośliwe komentarze brać do siebie. [...] CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
Córka Trojanowskiej zachwyca wyglądem. Roxanna ma prestiżowy zawód i podwójne obywatelstwo
Jest największą dumą słynnej mamy, ale konsekwentnie pozostaje w cieniu. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 35 lat i od lat wybiera życie z dala od medialnego zgiełku. Choć Izabela Trojanowska rzadko pokazuje ją publicznie, kiedy robi wyjątek, trudno oderwać wzrok. Kim jest dziś kobieta, o której wciąż wiadomo zaskakująco niewiele?
Jest największą dumą słynnej mamy, ale świadomie wybrała życie z dala od reflektorów. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 35 lat i – w przeciwieństwie do Izabeli Trojanowskiej – nie związała swojej przyszłości z show-biznesem. Choć artystka rzadko pokazuje córkę publicznie, kiedy robi wyjątek, trudno oderwać wzrok. Urodę i talent Roxanna odziedziczyła po mamie, ale swoją drogę wybrała zupełnie inną. View Ediplayer on the source website Córka Izabeli Trojanowskiej: tak wygląda ich relacja. Padły poruszające słowa Artystka w rozmowie z magazynem VIVA! ujawniła, że jej córka nie przepada za blaskiem fleszy i sławą mamy. – „Nie podoba jej się takie życie, jakie wiodę. To, że brak mi prywatności, że kiedy jesteśmy razem, nie możemy spokojnie przejść ulicą, aby ktoś nas nie zaczepił i nie porównał córki z mamą" – zwierzyła się wówczas. W jednym z poruszających wspomnień wróciła myślami do wspólnego wyjazdu nad morze. „Pamiętam nasz wyjazd do Jastrzębiej Góry. Zamieszkałyśmy w hotelu w lesie, a obok harcerze rozbili obóz. Jak tylko wyszli z namiotów, każdy chciał mieć mój autograf. Słyszałam szept: „A kto to jest?”. I odpowiedź: „Nieważne, bierz”. A dziecku nie można odmówić. W pewnym momencie zobaczyłam, że moja sześcioletnia córka stoi pod płotem i płacze. Trudno, ten zawód tak ma. Są gorsze” – wyznała wokalistka na łamach naszego magazynu. W najnowszych wypowiedziach Izabela Trojanowska podkreśla, że niewiele się w tej kwestii zmieniło. Roxanna od zawsze ceniła prywatność i nigdy nie chciała iść w ślady mamy. – „Nigdy nie chciała iść w moje ślady. Źle znosiła sytuacje, kiedy musiała się mną dzielić, gdy jacyś obcy ludzie podchodzili, prosili o autograf. Roxanna ceni prywatność” – przyznała niedawno w wywiadzie dla „Twojego Stylu”. Zawód artysty bywa wymagający, a życie w świetle reflektorów ma swoją cenę. Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Ma podwójne obywatelstwo i prestiżowy zawód Roxanna Trojanowska trzyma się z dala od blasku fleszy i konsekwentnie realizuje własne cele. Mieszka poza Polską – ukończyła prawo i antropologię na Uniwersytecie Wiedeńskim, a dziś pracuje w renomowanej kancelarii adwokackiej w Berlinie. – „Trzymam za nią kciuki, bo ma bardzo ciężko” – mówiła z dumą Izabela Trojanowska. Jak podkreśliła artystka w jednym z najnowszych wywiadów, córka od początku stawiała na edukację i rozwój zawodowy, z dala od show-biznesu. Dziś spełnia się w wymagającej branży prawniczej, budując międzynarodową karierę. Córka wokalistki ma podwójne obywatelstwo – polskie i niemieckie – i pasję do podróży oraz nauki. Jej napięty grafik nie pozwala na częste spotkania z mamą. – „Nie mamy dla siebie za dużo czasu. Ciężko to czasem znoszę, jak słyszę przez telefon: ‘Mamo, już muszę kończyć, czeka mnie mnóstwo pracy’” – opowiadała artystka w rozmowie z Elżbietą Pawełek dla magazynu VIVA!. Mimo dzielących je kilometrów, ich więź jest silna. – „Dzięki córce dziś już nie boję się niczego. Jak dopada mnie lęk, to słyszę jej słowa: „Mamo, nie bój się żyć. Życie to piękny dar, trzeba się cieszyć każdym dniem” – wyznała z wzruszeniem. Tak dziś wygląda córka Izabeli Trojanowskiej Trojanowska nie ukrywa też, jak ważną rolę w jej życiu odgrywa macierzyństwo. – „12 czerwca 1991, dzień urodzin Roxanny, to najważniejsza chwila mojego życia. (…) Jest dla mnie spełnieniem wszelkich marzeń. Pracowita, rozsądna, roztropna, mądra…” – mówiła niedawno. Choć Roxanna pojawiła się kiedyś w jednym z odcinków serialu „Klan”, show-biznes nie jest jej światem. – „Moja córka śpiewa, gra na gitarze i na pianinie, ale dla przyjemności. Wychodzi jej to świetnie i sprawia radość, przede wszystkim jej samej. Nie chciałabym, aby robiła karierę w naszym kraju. Nie zamierzam jej do niczego namawiać. Nie ma parcia na szkło" – mówiła Izabela Trojanowska. Roxanna to bez wątpienia artystyczna dusza, która zrezygnowała z medialnego życia po trudnych doświadczeniach. – „Bardzo nie chciała. Nie chciała od momentu, kiedy zorientowała się, że nie mam życia prywatnego” – dodała w wywiadzie dla magazynu „Party”. Mimo intensywnej pracy znajduje czas na rodzinę. – „Każde święta spędzamy razem (…) A jak ja zatęsknię, to wsiadam w pociąg i w pięć godzin jestem w Berlinie” – zdradziła artystka. Z uroczej dziewczynki zmieniła się w piękną, pewną siebie kobietę. Zobaczcie, jak zmieniała się córka Izabeli Trojanowskiej. Ostatnie zdjęcie pochodzi z 2025 roku. Podobna do mamy? Naszym zdaniem wyjątkowo – takiej urody nie sposób przeoczyć! Czytaj także: Księżna Kate olśniła uśmiechem i stylizacją, ale o jej córce jest równie głośno. Księżniczka Charlotte to wykapana mama Izabela Trojanowska z córką. 2003 rok Izabela Trojanowska z córką Roksaną, "Valley Golf & Country Club", 30.07.2005, Kraków Izabela Trojanowska, córka Roxana Trojanowska, Warszawa, Hotel Sheraton, Gala Moda i Styl, 16.05.2010 rok
Przez lata żyli w toksycznym związku, ale nie umieli od siebie odejść. Historia miłości legendy kina i Anjelici Huston to uczuciowy rollercoaster
Jesienią 1989 roku jedno wyznanie Jacka Nicholsona zburzyło 17-letni związek z Anjelicą Huston. Choć przez lata znosiła jego zdrady i wierzyła, że ich relacja przetrwa, wiadomość o dziecku z inną kobietą stała się punktem bez powrotu. To historia wielkiej miłości, pełnej namiętności, bólu i rozczarowań, która zakończyła się w dramatycznych okolicznościach.
Tego dnia, a było to jakoś jesienią 1989 roku, Jack Nicholson zaprosił Anjelicę Huston na kolację. Formalnie byli jeszcze parą, wszędzie pokazywali się razem, ale czuła, że oddalają się od siebie. Przygotował tę kolację specjalnie dla niej. Był słodki, uwodzicielski. Kiedy powiedział, że będzie miał dziecko z inną kobietą, przyjęła to spokojnie. Poradziła mu: „To chyba będziesz musiał się tą kobietą zaopiekować”. Zdobyła się jeszcze na to, żeby wyjść bez słowa, nawet się uściskali. Choć ona w głowie miała burzę i czuła, że ziemia ucieka jej spod nóg. Anjelica Huston i Jack Nicholson: historia miłości Na drugi dzień pojechała do Nicholsona i rzuciła się na niego z pięściami. „Biłam go na oślep, jak bokser, a on zasłaniał się i uchylał, miał mnóstwo siniaków”, pisze w swoim wspomnieniach. Przez tyle lat wierzyła, że ich związek wreszcie się ułoży, znosiła jego zdrady i wybryki, a wszystko po to, by na końcu dowiedzieć się, że oczekuje dziecka z inną, młodszą kobietą. „To była dziewczyna - blondynka, seksowna z pełnymi ustami i sennymi oczami, którą widziałam w klubie tanecznym w Silver Lake. Jack spędzał tam czas po meczach koszykówki. Poprzedniej zimy pojawiła się w Aspen, jako przyjaciółka jego córki Jennifer”, wspominała. To była modelka Rebecca Broussard. Nicholson miał mieć z nią dwoje dzieci – córkę Lorrain i młodszego syna Ray’a. Ale wtedy, gdy przyznawał się do tego Anjelice, sam był w szoku. Próbował wmawiać jej, że dziecko niczego między nimi nie zmieni. Nie chciał, czy nie potrafił się z nią rozstać. Byli razem 17 lat! Nicholson z żadną kobietą nie był tak długo. O żadnej nie mówił, że jest wyjątkowa. „Kocham Cię Anjelica”, szeptał jej do ucha miliony razy. Była u jego boku, gdy zagrał w swoich najwspanialszych filmach, takich jak „Chinatown”,czy „Lśnienie”. Stała przy nim gdy odbierał Oscara za „Lot na kukułczym gniazdem”. Czytaj też: Melissa Joan Hart grała Sabrinę, nastoletnią czarownicę. Jak dzisiaj wygląda jej życie? Jack Nicholson i Anjelica Huston: jak się poznali? Poznali się w 1973 roku na przyjęciu w domu Nicholsona. Mieszkał wtedy przy Mulholland Drive, zwanej w latach 70. „ulicą złych chłopców”. Mieli tam swoje domy Warren Beatty, Marlon Brando i Jack Nicholson. Hollywoodzcy uwodziciele, którzy podrywali i porzucali kolejne kobiety. Jack Nicholson nie ukrywał, że jest hedonistą, swego czasu chwalił się że miał dwa tysiące partnerek. Kiedy poznał Anjelicę, miał już za sobą trzy oficjalne związki i troje dzieci. Jego trochę bezczelny, a trochę szelmowski uśmiech rozbrajał kobiety. Po filmie „Easy Rider” stał się gwiazdą (Anjelica zakochała się w nim po raz pierwszy, kiedy zobaczyła ten film, kupiła bilety na trzy seanse z rzędu). Zawsze wiedział, że chce być aktorem, choć droga do tego była długa. Urodził się w 1937 roku w miasteczku Neptune w New Jersey. Zawsze był zdolny, dobrze się uczył. Wychował się w zakładzie fryzjerskim, który prowadziła jego matka, spędzał tam mnóstwo czasu jak dzieciak. Po latach okazało się, że był oszukiwany. Kobieta, którą uważał za matkę, była tak naprawdę jego babcią, siostra – matką. June miała 17 lat, gdy urodziła syna i oddała go na wychowanie swojej mamie Ethel. Kobiety przysięgły zachować to w tajemnicy. Dopiero w połowie lat 70. sprawę odkryli dziennikarze, którzy pisali o Nicholsonie biograficzny artykuł. To był szok, choć aktor starał się nie robić z tej sprawy sensacji. Mówił, że to i tak przeszłość, że obie kobiety już nie żyją. „Przez tyle lat wszyscy w rodzinie okłamywali go w sprawie narodzin, nic dziwnego że jest dość cyniczny”, tłumaczyła go po latach Anjelica. Długo grał w filmach, które przechodziły bez echa. Pił, imprezował, romansował. Ale „Easy rider” z 1969 roku wreszcie przyniósł mu popularność i uznanie, a następny film „Pięć łatwych utworów” z 1970 roku nominację do Oscara. Zobacz też: Catherine Deneuve: naznaczyła ją tragiczna śmierć siostry. Nigdy się z nią nie pogodziła Kim jest Anjelica Huston, długoletnia partnerka Jacka Nicholsona? Anjelica Huston była przede wszystkim córką sławnego ojca, wielkiego reżysera Johna Hustona, twórcy m.in. „Sokoła maltańskiego”. Podziwiała go i nienawidziła za to, że ją zostawił i zdradzał jej matkę. Wychowała się z bratem w Irlandii, ojciec był w ich domu gościem. Zresztą kiedy się urodziła w 1951 roku, ojca powiadomiono o tym telegramem. Kręcił wtedy w RPA „Afrykańską królową”, rzucił okiem na depeszę i schował ją do kieszeni. Aż Katherine Hepburn krzyknęła: Johny, powiedz kto? „Córka, Anjelica”, burknął i wrócił do pracy. Gdy jej matka zginęła w wypadku samochodowym, Anjelica przyjechała do Ameryki i stanęła pod drzwiami jego rezydencji. Grała małe rólki, uczyła się aktorstwa. Robiła karierę jako modelka. Chodziła na wybiegu u znanego projektanta Halstoma, który ubierał amerykańską elitę, m.in. Jackie Kennedy, Cher, Biankę Jagger. Podobała się, była oryginalna, mówiono że jest egzotyczna, ale ona nie była pewna swojej urody, pragnęła być jedną z tych roześmianych opalonych blondynek, które stale widziała w Kalifornii. Anjelica Huston i Jack Nicholson: zdradzał ją, ona mu wybaczała Na przyjęcie u Nicholsona pożyczyła wieczorową sukienkę: czarną, długą, z dużym dekoltem z tyłu. „Dobry wieczór, drogie panie. Mam na imię Jack i cieszę się, że was widzę” – powiedział z zabójczym uśmiechem, kiedy weszła do jego willi ze swoją macochą Cici. Anjelica poczuła się, jak w raju, „jak na wierzchołku świata”, zakochała się jeszcze raz, bez pamięci. Miała 22 lata, on 36, przetańczyli długie godziny, zaproponował by została na noc. Niepewna, jak zareagować spytała Cici, ale ta powiedziała tylko: „Żartujesz?! Oczywiście!”. Spędzili więc upojną noc, ale rano przebudzenie było brutalne. Nicholson zapakował Anjelicę w wieczorowej sukni do taksówki i powiedział żeby wracała do domu, bo on… spieszy się na mecz. Poczuła się okropnie. Przez następne tygodnie namawiał ją na randki i je odwoływał, przyciągał ją i odsuwał. Gdy wreszcie spytał, czy chciałaby z nimi zamieszkać, zjawiła się natychmiast. Mówił, że jest Jego kobietą, że jest jedyna, znajdował dla niej różne przezwiska, nazywał ją np. Toots. Podróżowali, chodzili na mecze koszykówki albo na boks, ostro imprezowali. To w końcu na imprezie w domu Nickolsona Roman Polański spotkał 13-letnią Samanthę Geimer. Zobacz też: Jako Stephanie Forrester podbiła serca fanów. Tak wygląda dziś życie Susan Flannery Anjelica Huston i Jack Nicholson: na każdym kroku odkrywała jego romanse Angelica chciała być z Jackiem tylko we dwoje, ale uwielbiał otaczać się przyjaciółmi i współpracownikami, miał sekretarkę, szofera, szefa kuchni i wielu innych pomocników. „Po ojcowsku nazywał nas swoim ludem”, wspominała. Gdy chciała, żeby wyszli gdzieś we dwoje pytał: „A gdzie drużyna? Zwołaj ludzi”. Musiała pogodzić się, że jest królową, ale na jego dworze. Chciała urządzać dom, gotować, ale nikt od niej tego nie oczekiwał. To, że ją zdradza odkryła nieco później, co była właściwie dziwne, bo zdradzał ją od początku. Odwoływał randkę mówiąc, że jest zajęty, a spotykała go z atrakcyjną wokalistką popularnej wtedy grupy „Mamas and papas”. Potem zaczęła znajdować w domu damskie kosmetyki, na jednej z dziewczyn na ulicy zobaczyła swoja kurtkę. Znajdowała też biżuterię, zakładała ją i czekała, czy ktoś się zgłosi. Zdrady ją bolały, wypłakiwała się ojcu, który mówił: „To bzdura bez znaczenia kochanie. Mężczyźni to robią - to nic nie znaczy”. Którego dnia jednak nie wytrzymała i krzyknęła ojcu prosto w twarz: „Nie wiesz, jak to jest być wzgardzonym, tak się czuję! Jack nie znosił, kiedy płakała, zawsze znajdował jakieś wytłumaczenie. „Daj spokój, przecież ona jest beznadziejna. Ten seks to był z mojej strony akt miłosierdzia” – usłyszała, kiedy wyszło na jaw, że spędził noc z jej przyjaciółką. Rozpaczała, ale nie była w stanie odejść. Nie naciskała na ślub, sama mówiła o sobie, że czuła się dzieckiem rewolucji obyczajowej lat 60. i uważała sformalizowany związek za opresję. Ale potem tego żałowała. Kiedy wreszcie odważyła się zapytać, czy mogli by się pobrać, zbył ją w idiotyczny, bezczelny sposób: „Chyba śnisz?”. Anjelica Huston i Jack Nicholson: rozstanie Podobno, gdy nie byli ze sobą, rozmawiali godzinami przez telefon. Kiedy od niego odchodziła, zabiegał by znów zamieszkali razem. W 1985 roku Anjelica Huston zdobyła Oscara za film Honnor Prizzich, który wyreżyserował jej ojciec, z jej ukochanym w roli głównej. Na planie słyszała: „Ma utalentowanego ojca, utalentowanego kochanka, a sama talentu nie ma”. Oskar dodał jej pewności siebie, poczuła, że jest aktorką, a nie córką swojego ojca. Zaczęła gorzej znosić wybryki Nicholsona, ale nadal gotowa była na wiele. I może gdyby tak brutalnie nie zareagował na jej pytanie o ślub, rozstanie nie przyszło by jej do głowy. Dlaczego tyle czasu w ogóle z nim wytrzymała? Chyba naprawdę go kochała, mówiła wprost, że jest miłością jej życia. Być może miała słabość do tzw. złych chłopców. Widziała w nim swojego ojca, którego podziwiała za talent wielkość, fantazję. A zarazem znała go jako kobieciarza, widziała rozpacz matki, gdy ojciec ją zdradzał. Można powiedzieć, że przerabiała pewien wzór w dzieciństwa. „Ludzie myślą Jack the joker, Jack to przede wszystkim zabawa. Ale to uproszczona ocena. Jest emocjonalny. Życie go dotyka, porusza go i denerwuje. Jest osobą głęboką i poważną”, tłumaczyła. Kiedy poczuła, że ich związek nigdy nie będzie inny, bo Jack się nie zmieni, odeszła. Przybiła ją wiadomość, że nigdy nie będzie mogła mieć dzieci. Czuła, że tkwi w beznadziei. Długo nie mogła się po tym rozstaniu podnieść. Zobacz też: Los nie oszczędzał Christiny Applegate. Walka z rakiem piersi, stwardnienie rozsiane... Perły od świni Dla niego związek z Anjelicą też był wyjątkowy. Może dlatego, że tak go dobrze rozumiała. Po latach mówił, że nie potrafił jej zostawić, ale ona zdecydowała za oboje. „Mój związek z Anjelicą był cudowny”, wspominał. Kilka miesięcy po zerwaniu Jack Nicholson kupił bransoletkę, którą Frank Sinatra podarował kiedyś miłości swojego życia, Avie Gardner. To była piękna bransoletka wysadzana brylantami i diamentami. Wysłał ją Anjelice z dedykacją: „Perły od twojej świni. Z najszczęśliwszymi życzeniami z okazji świąt – Baw się – Yr Jack”. Korzystałam z książki Anjelica Huston „Watch me. A memoir", 2014 rok, tekstów w „Vanity Fair" i „In Style".
TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
Szans na sukces stanęło przed nią wiele. Mogła poświęcić się tańcowi i siatkówce. Zmiana planów. Żeby podbić modowe wybiegi, na przeszkodzie stanął jej krzywy nos. Los wtedy znowu zachichotał, bo przez popsuty samochód nie dojechała do chirurga plastycznego. Poczucie przegranej? Ona go nie zna! Izabella Krzan opowiada Wiktorowi Słojkowskiemu, jak życiowe porażki stają się drogowskazem.
To, co mogło być porażką, stało się punktem zwrotnym. Izabella Krzan dziś ujawnia kulisy decyzji, która zaprowadziła ją do „Afryka Express” i pokazuje, jak przypadek potrafi zmienić całe życie. Izabella Krzan Afryka Express. Od niespełnionych planów do przełomu [...] W młodości bardzo łatwo pomylić sukces z ruchem, obecność z sensem, rozpoznawalność z tożsamością. Dopiero później człowiek zaczyna rozumieć, że najważniejsze jest to, żeby się w tym wszystkim nie zgubić. Dziś patrzę na swoją drogę z większą czułością niż oceną. Mam poczucie, że każda zmiana, każdy program, każde doświadczenie doprowadziły mnie do miejsca, w którym coraz lepiej rozumiem, co jest dla mnie naprawdę ważne. I że to jest wiedza, której nie da się przyspieszyć. Ona przychodzi tylko z czasem. Pamiętam bardzo dokładnie taki wieczór, zupełnie zwyczajny, siedzieliśmy z moim partnerem Dominikiem na kanapie i rozmawialiśmy o tym, co ja właściwie chciałabym robić dalej. To nie była wielka, przełomowa rozmowa, raczej spokojne zastanawianie się nad sobą. Co jest dla mnie naturalne, w czym czuję się dobrze, jakie formaty byłyby ze mną naprawdę spójne. I wtedy pojawiła się Afryka jako wyobrażenie, jako kierunek. Mówiłam, że to byłby dla mnie idealny format, coś, co łączy przygodę, autentyczność, wyjście poza studio. Że mogłabym robić coś w rodzaju „Afryka Express”, że to jest przestrzeń, w której czułabym się naprawdę sobą. I to jest dla mnie do dziś bardzo poruszające, że dokładnie rok później ta propozycja naprawdę się pojawiła. CZYTAJ TEŻ: Miała 55 lat, gdy po ponad trzech dekadach odeszła z TVP. Tylko w VIVIE! Grażyna Torbicka opowiada o kulisach decyzji: "Nie miałam innego wyjścia" Jak porażki stały się drogowskazem Izabelli Krzan To był moment, w którym pomyślałaś, że pewne rzeczy naprawdę się przyciąga, że intuicja czasem wie szybciej niż plan? Było to bardzo intuicyjne doświadczenie. Jakby coś, co zostało wypowiedziane półświadomie, wróciło do mnie już w konkretnej formie. I, co ciekawe, nie było we mnie żadnej kalkulacji. Ani jednej sekundy zawahania. Nie zastanawiałam się, czy to dobry moment, czy to się opłaca, czy powinnam. Po prostu wiedziałam. To było jedno z tych rzadkich uczuć, kiedy wszystko się zgadza. Kiedy nie trzeba niczego analizować, bo odpowiedź jest natychmiastowa. I ja wtedy miałam w sobie taką pewność, że chcę to zrobić, i koniec. I była to dobra decyzja? Bardzo dobra. Niezależnie od tego, co wydarzy się dalej, czy będą kolejne sezony, czy nie, to doświadczenie zostanie ze mną na zawsze. To była ogromna szkoła. Praca pod presją, przez kilka tygodni funkcjonowanie praktycznie bez przerwy, po kilkanaście godzin dziennie. I świadomość, że nie ma dubli, nie ma możliwości poprawy, nie ma cofnięcia się. Wszystko dzieje się tu i teraz. To brzmi jak sytuacja, która bardzo weryfikuje człowieka. Tak, bardzo. I to jest chyba najcenniejsze. Bo nagle widzisz siebie w warunkach, w których nie możesz się schować, nie możesz udawać. Albo jesteś gotowa, albo nie. Zobaczyłam, że potrafię więcej, niż mi się wydawało. Że jestem w stanie unieść zmęczenie, stres, odpowiedzialność i nadal być obecna w tym, co robię. I wróciłam z takim poczuciem, które jest trudne do opisania. Nie jakimś wielkim triumfem, tylko spokojem. Taką cichą pewnością, że dałam radę. I to jest coś, czego nie widać z zewnątrz, ale co zostaje bardzo głęboko. [...] Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Z czułością opowiada o rodzicach, są jej wzorem. TYLKO W VIVIE! Grażyna Torbicka mówi wprost: "Obserwowałam trudności, jakie musieli pokonywać"
Ikona mody lat 90. wspomina najbardziej dochodowy kontrakt. "Bardzo potrzebowałam tych pieniędzy"
Ilona Felicjańska ujawniła, która reklama przyniosła jej największe pieniądze. W szczerym wyznaniu opowiedziała o trudnym momencie życia i emocjach, które towarzyszyły jej podczas wygranej.
Ilona Felicjańska po latach przerwała milczenie i ujawniła kulisy najbardziej dochodowej reklamy w swojej karierze. W szczerej rozmowie opowiedziała nie tylko o pieniądzach, ale także o trudnym momencie życia, w którym znajdowała się w chwili wygranej. Jej słowa pokazują, jak wielką rolę odegrała trzeźwość i walka z emocjami. Ilona Felicjańska reklama – który kontrakt był najbardziej dochodowy Ilona Felicjańska od lat pozostaje obecna w polskim show-biznesie i wielokrotnie brała udział w kampaniach reklamowych. W rozmowie z Marcinem Wolniakiem w programie „Galaktyka Plotek” celebrytka ujawniła, która z nich okazała się dla niej najważniejsza finansowo. Jak przyznała, najbardziej dochodowa była reklama produktu w postaci plasterków przyklejanych na ramię. To właśnie ten kontrakt – jak podkreśliła – miał dla niej ogromne znaczenie w konkretnym momencie życia. Felicjańska nie ukrywała, że była to reklama, która realnie jej pomogła. ZOBACZ TEŻ: Maja Rutkowski ujawnia kulisy konfliktu z Felicjańską. Wspomniała o ich spotkaniu sprzed 16 lat Trudny moment w życiu celebrytki i potrzeba pieniędzy Celebrytka wprost przyznała, że w czasie realizacji tej reklamy znajdowała się w trudnej sytuacji i bardzo potrzebowała pieniędzy. To właśnie dlatego wygrana w castingu była dla niej tak istotna. Felicjańska wspominała, że moment, w którym dowiedziała się o sukcesie, był dla niej niezwykle intensywny emocjonalnie. Znajdowała się wtedy w jednej z galerii i – jak sama powiedziała – nie wiedziała, jak powinna zareagować. Zamiast spontanicznej radości pojawiło się zaskoczenie i wewnętrzny chaos. Felicjańska o trzeźwości: największe sukcesy bez alkoholu W trakcie rozmowy Ilona Felicjańska podkreśliła, że w czasie, gdy otrzymała tę reklamę, była trzeźwa. Zaznaczyła, że to właśnie okresy trzeźwości przynosiły jej najważniejsze momenty w życiu. Według jej słów, największe sukcesy oraz chwile, z których jest najbardziej dumna, zawsze pojawiały się wtedy, gdy podejmowała decyzję o życiu bez alkoholu. Celebrytka zwróciła uwagę, że dobre samopoczucie po alkoholu jest – jak określiła – złudne i oszukujące. Emocje bez uzależnienia – szczere wyznanie gwiazdy Felicjańska otwarcie mówiła o tym, jak uzależnienie wpływa na przeżywanie emocji. Przyznała, że uczy się radzić sobie z nimi na trzeźwo, jednak nie zawsze jest to łatwe. Szczególnie trudne okazało się dla niej przeżywanie radości. Po wygraniu castingu zastanawiała się, jak powinna się ucieszyć bez sięgania po alkohol. Podkreśliła, że uzależnienie może sprawić, iż człowiek traci zdolność naturalnego przeżywania emocji i musi uczyć się ich od nowa. CZYTAJ TEŻ: Synowie są jej największą dumą. Ilona Felicjańska zdradziła, czym się zajmują. Będziecie zaskoczeni Kulisy wygranej reklamy – moment w galerii, który zapamiętała na zawsze Jednym z najbardziej zapamiętanych momentów był dla Felicjańskiej dzień, w którym dowiedziała się o wygranej w castingu. Stała wtedy w jednej z galerii i – jak wspominała – nie potrafiła w pełni przeżyć tej chwili. Zamiast radości pojawiła się refleksja nad tym, jak reagować na dobre wiadomości w stanie trzeźwości. Celebrytka zaczęła wtedy świadomie szukać sposobów na przeżywanie szczęścia bez uzależnienia. To doświadczenie, jak sama podkreśliła, było dla niej przełomowe i pokazało, jak silnie uzależnienie wpływa na codzienne życie oraz emocje. Źródło: Plotek
To już pewne! Męskie Granie Orkiestra 2026 odsłania skład i pokazuje singiel „Nareszcie”. Zaskoczeni?
Tajemnica, która przez długi czas rozgrzewała fanów do czerwoności, została właśnie rozwiana. Organizatorzy Męskiego Grania 2026 ujawnili, kto stanie na czele tegorocznej orkiestry, a razem z tą informacją pojawił się premierowy singiel „Nareszcie”. Utwór już jest dostępny w sieci, a jego koncertowy debiut zaplanowano na 27 czerwca w Żywcu.
Pilnie strzeżona tajemnica wreszcie została ujawniona. Męskie Granie Orkiestra 2026 tworzą Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino, a ich wspólny singiel „Nareszcie” już trafił do internetu. Po raz pierwszy na żywo utwór ma wybrzmieć 27 czerwca w Żywcu. Męskie Granie Orkiestra 2026 – kto tworzy tegoroczny skład? Po miesiącach spekulacji wszystko stało się jasne. Tegoroczną Męskie Granie Orkiestrę tworzą trzy wyraziste osobowości: Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino. Skład projektu od lat pozostaje pilnie strzeżoną tajemnicą, dlatego ogłoszenie artystów zawsze wzbudza ogromne emocje. Igor Herbut pojawił się już wcześniej w projekcie, debiutując w Męskie Granie Orkiestra 2025, gdy hymnem trasy był singiel „To bardzo ziemskie”. Z kolei Vito Bambino dołącza do orkiestry po raz trzeci. Artysta był wcześniej częścią popularnych składów, nagrywając utwory „I ciebie też, bardzo” oraz „Supermoce”. Nową postacią w tym gronie jest Zalia, która w tym roku debiutuje w Męskie Granie Orkiestra. To obecnie artystka uznawana za objawienie polskiej sceny muzycznej. „Nareszcie” – nowy singiel Męskie Granie już dostępny w internecie Artyści wspólnie nagrali singiel „Nareszcie”, który zapowiada trasę Męskie Granie 2026. Utwór jest już dostępny w internecie, a jego refren zawiera słowa: „Nareszcie, dogadaliśmy się ja i serce / w parze przetańczymy cały ten bal / nie mijamy się już ja i szczęście / chce ze mną być, nareszcie”. Autorami słów są Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino, natomiast przy tworzeniu muzyki wspierał ich Jakub Galiński. Singiel stanowi centralny punkt tegorocznej odsłony projektu. Kiedy i gdzie „Nareszcie” zabrzmi na żywo po raz pierwszy? Fani nie będą musieli długo czekać na koncertowe wykonanie nowego utworu. „Nareszcie” ma po raz pierwszy wybrzmieć na żywo 27 czerwca w Żywcu. To właśnie tam rozpocznie się prezentacja efektów pracy tegorocznej orkiestry przed publicznością. Trasa Męskie Granie, sponsorowana przez markę Żywiec, od lat przyciąga wielotysięczną publiczność. Bilety na wydarzenia są dostępne na platformie eBilet.pl. Teledysk do „Nareszcie” pokazuje pełną energii historię Równolegle z premierą singla opublikowano także teledysk do utworu „Nareszcie”. Za jego reżyserię odpowiada Piotr Matejkowski. Fabuła klipu opowiada historię mężczyzny, który opuszcza warsztat i zaczyna biec przed siebie, kierowany przeczuciem. W tym samym czasie dziewczyna stojąca na przystanku również zaczyna biec. Oboje przemierzają miasto różnymi drogami, aż ostatecznie spotykają się na koncercie Męskie Granie Orkiestry 2026, gdzie wpadają sobie w ramiona. Teledysk jest dostępny na kanale YouTube trasy Męskie Granie. Męskie Granie 2026 – bilety, trasa i zapowiedź koncertowego programu Według Doroty Nowakowskiej-Postolko, senior brand managerki marki Żywiec, tegoroczny singiel niesie ze sobą dużo pozytywnej energii i ma dobrze sprawdzić się podczas koncertów przed publicznością. Podkreślono również, że „Nareszcie” to tylko część większego projektu. Męskie Granie Orkiestra 2026 pracuje nad pełnym programem koncertowym, który zostanie zaprezentowany podczas trasy. Artyści mają interpretować ważne dla nich utwory z kanonu polskiej muzyki. Jedno jest pewne – skład został ujawniony, singiel trafił do sieci, a pierwsze wykonanie na żywo zaplanowano na 27 czerwca w Żywcu. Reakcje fanów na „Nareszcie”. Komentarze nie pozostawiają złudzeń Premiera singla „Nareszcie” wywołała natychmiastową reakcję słuchaczy. W krótkim czasie utwór osiągnął 31 661 wyświetleń w 1 godzinę temu oraz zebrał 220 komentarzy, co pokazuje ogromne zainteresowanie nową odsłoną Męskie Granie Orkiestra 2026. Wśród opinii dominują jednak głosy krytyczne. Część fanów zwraca uwagę, że utworowi brakuje charakteru znanego z wcześniejszych edycji. W komentarzach pojawiają się porównania do takich singli jak „Początek”, „Armaty”, „Wataha”, „Sobie i wam” czy „I Ciebie też”, przy których – jak wskazują użytkownicy – nowa propozycja wypada słabiej. Niektórzy słuchacze podkreślają, że „Nareszcie” brzmi jak „pierwsza lepsza piosenka z RMF czy ZETki” albo „luźny popowy numer jakich miliony”. Pojawiają się także opinie, że projekt „przestał być zaskakujący i odkrywczy”, a jego charakter stał się bardziej komercyjny. Krytyczne głosy dotyczą również niewykorzystanego potencjału artystów. W komentarzach można przeczytać, że „takie głosy totalnie nie wykorzystane” oraz że przy takim składzie oczekiwano „mocniejszego” brzmienia. Część odbiorców przyznaje wprost, że po pierwszym odsłuchu utwór nie zrobił na nich większego wrażenia. Nie brakuje jednak także pozytywnych reakcji. Widzowie zwracają uwagę na wokale artystów, wskazując między innymi, że „głos Igora w każdej piosence będzie brzmiał cudownie”, a „głos Vito jest tu jak plasterek na serduszko”. Pojawiają się również komentarze fanów, którzy co roku czekają na premierę singla Męskiego Grania. Mimo podzielonych opinii jedno jest pewne – „Nareszcie” już na starcie wzbudziło duże emocje i szeroką dyskusję wśród słuchaczy. View oEmbed on the source website
Kupiłam tę jedną rzecz do salonu i przestałam zazdrościć znajomym drogich mieszkań!
Bouclé — tkanina, o której mówią wszyscy styliści wnętrz w 2026 roku. Jeden fotel, jedna poduszka, jedna narzuta i mieszkanie nagle wygląda jak z Instagrama. Dlaczego ta tkanina robi taką różnicę?
Był taki moment, kiedy weszłam do salonu znajomej i stanęłam w miejscu. Ładne mieszkanie, ale nic specjalnego — standardowy układ, meble ze znanych sieciówek, biel i szarość jak u większości z nas. A jednak coś sprawiało, że to pomieszczenie wyglądało drożej niż było. Zajęło mi chwilę, zanim zorientowałam się co. Fotel. Jeden fotel przy oknie, w kremowej, puszystej tkaninie, która wyglądała jak chmura i kosztowała — jak się później okazało — 800 złotych na wyprzedaży. To był mój pierwszy kontakt z bouclé. I od tamtej chwili rozumiem, dlaczego Instagram i Pinterest dosłownie nie mogą przestać o nim mówić. Czym jest bouclé i dlaczego wszyscy o tym mówią? Bouclé (czyt. bukle) to tkanina o charakterystycznej, pętelkowej strukturze — jej nazwa pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego "kędzierzawy" lub "zapętlony." Powstaje przez skręcanie nici o różnej długości, co tworzy nieregularne pętle na powierzchni materiału. Efekt jest natychmiastowy: tkanina wygląda jednocześnie miękko, luksusowo i trójwymiarowo. Bouclé nie jest nowe — Coco Chanel używała go do tworzenia swoich kultowych żakietów już w latach 50. Ale w świecie wnętrz przeżywa teraz swój absolutny szczyt. Algorytmy Instagrama i Pinterestu od miesięcy promują zdjęcia, na których bouclé pojawia się jako główny element — i nie bez powodu. Ta tkanina fotografuje się wyjątkowo. Jej tekstura na zdjęciu wygląda drogo, ciepło i nastrojowo jednocześnie. Dlaczego bouclé zmienia wnętrze bardziej niż cokolwiek innego? Sekret bouclé leży w teksturze. Większość wnętrz jest płaska wizualnie — gładkie ściany, równe podłogi, meble bez charakteru powierzchni. Bouclé wprowadza wymiar, który oko rejestruje jako "bogaty" i "przemyślany". To ten sam efekt, który architekci wnętrz osiągają przez mieszanie faktur — drewno, metal, kamień, tkanina — ale bouclé robi to samo za ułamek ceny i wysiłku. Jeden bouclé fotel w neutralnym salonie daje efekt, jakby ktoś zaprojektował całe pomieszczenie od nowa. Jedna bouclé poduszka na kanapie zmienia jej charakter z "z IKEA" na "starannie dobrany." Narzuta z bouclé na łóżku sprawia, że sypialnia wygląda jak ze zdjęcia w Architectural Digest. Jak wprowadzić bouclé do mieszkania — od małego do dużego Zacznij od poduszki — to najtańszy i najbezpieczniejszy sposób na test. Bouclé poduszki dostępne są już od 60–80 złotych w sieciówkach. Połóż jedną na kanapie i obserwuj, jak zmienia jej charakter. Narzuta lub koc — drugi krok. Bouclé narzuta przerzucona niedbale przez kant kanapy lub fotela to jeden z tych "designerskich" gestów, które styliści robią na każdej sesji zdjęciowej. Kosztuje 150–300 złotych, wygląda na cztery razy droższe. Fotel — jeśli chcesz efektu, który naprawdę zmienia pokój, fotel w bouclé to najlepsza inwestycja w kategorii "mebel, który robi różnicę". Ceny zaczynają się od 600–800 złotych za solidny model, ale już od 400 złotych można znaleźć propozycje, które wyglądają znakomicie. Sofa lub leżanka — dla odważnych. Bouclé sofa to statement piece, który organizuje cały salon wokół siebie. Wymaga odwagi przy zakupie i bezbłędnie działa w każdym wnętrzu. Jakie kolory bouclé wybrać? Najbezpieczniej — krem, ecru i ciepła biel. To kolory, które pasują do wszystkiego, świetnie fotografują i nie wychodzą z mody. Są też ponadczasowe — bouclé w kremie można kupić dziś i używać przez kolejną dekadę bez poczucia, że wnętrze starzeje się razem z trendem. Dla odważniejszych: szałwia, terakota, głęboki granat. Te kolory bouclé robią furorę na Pintereście w 2026 roku i nadają wnętrzom charakter, którego nie da się osiągnąć żadnym innym sposobem. Unikaj: bouclé w bardzo ciemnych kolorach i we wzory — tkanina sama w sobie jest już wystarczającym "wzorem" przez swoją teksturę. Dodatkowe nadruki lub zbyt ciemne tony zabijają to, za co bouclé się kocha. Jedno ostrzeżenie Bouclé ma jedną wadę, o której sprzedawcy nie mówią głośno: przyciąga sierść zwierząt jak magnes. Jeśli masz kota lub psa, wybierz wersję z gęstszym splotem — łatwiej z niej usuwać sierść. I zawsze miej pod ręką szczotkę do tapicerki. Poza tym — to tkanina wyjątkowo odporna na czas. Bouclé nie płowieje tak szybko jak aksamit, nie gniecie się jak len i nie wychodzi z mody jak plastikowy połysk. To inwestycja, która naprawdę się opłaca. Jeden fotel. Jedna poduszka. Jedna narzuta. I nagle z chęcią zapraszasz gości do domu zamiast przepraszać za mieszkanie.
Po dramatach znalazła szczęście. U boku uwielbianego spikera przeżyła najpiękniejsze lata
Dziś mija 14. rocznica śmierci Jana Suzina – legendarnego spikera Telewizji Polskiej, którego głos i nienaganne maniery znała cała Polska. U jego boku przez niemal pół wieku trwała Alicja Pawlicka – wybitna aktorka i miłość jego życia. Ich historia to opowieść o wielkim uczuciu, które narodziło się w cieniu trudnych doświadczeń i przetrwało wszystko – aż do końca.
Miłość Alicji Pawlickiej i Jana Suzina przerwała dopiero śmierć. Dziś, w 14. rocznicę odejścia legendarnego spikera TVP, wracają wspomnienia o ich niezwykłym związku, który trwał blisko pół wieku. Ona – ceniona aktorka, on – najbardziej rozpoznawalny głos telewizji czasów PRL. Choć ich wspólna historia była pełna czułości i oddania, jej początki wcale nie należały do łatwych. Alicja Pawlicka odeszła w marcu 2024 roku, pozostawiając po sobie nie tylko dorobek artystyczny, ale i piękną historię miłości. Jan Suzin i Alicja Pawlicka: historia miłości Alicja Pawlicka była żoną aktora Mieczysława Gajdy, który zdradził ją z Jerzym Nasierowskim, aktorem i bohaterem jednego z największych skandali w historii PRL. W tamtych latach to musiał być niesamowity szok. O związkach gejowskich nie mówiło się wtedy głośno, same w sobie uchodziły niemal za skandal. Jak wyglądało małżeństwo spikera i aktorki? Jan Suzin i Alicja Pawlicka poznali się w 1958 roku w telewizji. On był już spikerem, ona grała w spektaklu nadawanym na żywo. Po emisji odbyła się impreza w charakteryzatorni. Alicję, jako jedyną osobę niepijącą, wysłano po alkohol do pobliskich delikatesów. Wróciła z butelką wiśniówki. "Zaprosiłam Janka... Bo jak wszyscy, to wszyscy! Były rozmowy, śmiechy, zabawa. A potem, gdy wszyscy zaczęli się rozchodzić, Janek mówi: "No to ja odprowadzę panią". Ale najpierw zaprosił mnie jeszcze do Kameralnej, na Foksal. To był bardzo miły wieczór", wspominała w posłowiu do książki Jana Suzina "Nieźle się zapowiadało". Jan i Alicja od pierwszego wejrzenia poczuli do siebie ogromną sympatię, która szybko przerodziła się w miłość. Uznali, że nie ma sensu się przed nią bronić i zaczęli się spotykać, trzymali to jednak w tajemnicy, nawet przed przyjaciółmi. On spłacał kredyty porzuconej Irenie Dziedzic, ona rozwodziła się z pierwszym mężem Mieczysławem Gajdą — znanym m.in. jako głos Smerfa Ważniaka, którego dubbingował. Zobacz też: Magda Mołek wychowuje synów zgodnie z własną intuicją. Tak wygląda jej życie po rozstaniu Alicja Pawlicka była słynną Heloizą Jana Suzina nie trzeba przedstawiać. Wiadomo, że skończył architekturę na Politechnice Warszawskiej. Nie pracował jednak w zawodzie, był legendarnym spikerem w Telewizji Polskiej. Podziwiano jego sylwetkę angielskiego lorda, maniery, głos. Alicja Pawlicka urodziła się 1933 roku w Warszawie, była trzy lata młodsza od swojego męża. Długo wahała się, czy iść do Szkoły Teatralnej, ale w końcu zdecydowała się na to pod wpływem swojej nauczycielki. Dostała się za pierwszym podejściem, skończyła ją w 1955 roku. Po szkole chciała iść do Teatru Śląskiego w Katowicach, który nowocześnie prowadził wtedy młody Gustaw Holoubek. Ale dostała przydział pracy w Teatrze Polskim w Warszawie. Nie było wtedy od tego odwołania. W latach 60. była uważana za jedną z najbardziej obiecujących aktorek. Pojawiała się na okładkach „Filmu”, „Przekroju”, pisano o jej mistrzowskim warsztacie. W 1957 roku w słynnym premierowym przedstawieniu Teatru Telewizji zagrała Heloizę w sztuce „Abelard i Heloiza”. Grała Eurydykę w „Orfeuszu” z Adamem Hanuszkiewiczem i w wielu innych spektaklach teatralnych. Zobacz też: Dawid Czupryński poznał żonę w nietypowym miejscu. Długo nie wiedzieli, czy chcą być razem Mąż porzucił ją dla Jerzego Nasierowskiego, była wtedy w ciąży Jeszcze na studiach poznała Mieczysława Gajdę. Pokochali się, wzięli ślub. Alicja Pawlicka była w ciąży, gdy dowiedziała się, że ukochany Mietek zakochał się w ich wspólnym koledze ze studiów na PWST w Warszawie, Jerzym Nasierowskim. Mieczysław Gajda mówił, że bronił się przed tym uczuciem, ale ono zwyciężyło. Podobno chodzili we troje na terapie, żeby pomóc przejść przez to Alicji Pawlickiej. "Zdobyłem Gajdę, ale zanim się rozwiódł, to trochę trwało. Przez psychoanalityka się rozwodzili. Dziewczynie, która zresztą już była w ciąży, trudno było uwierzyć, że mąż ją rzuca, i to jeszcze dla faceta. We troje chodziliśmy na te rozmowy. Chodziło o to, żeby Alicja zrozumiała, żeby nie cierpiała", mówił po latach Jerzy Nasierowski. Mieczysław Gajda był zaślepiony, mówił, że jest gotów zrobić wszystko dla ukochanego. Ten romans potoczył się w dramatycznym kierunku. Nasierowski wciągnął Mieczysława Gajdę w kryminalne afery. W 1972 roku Jerzy Nasierowski i Mieczysław Gajda zasiedli na ławie oskarżonych. „Kochałem go, chciałem mu poświęcić życie”, mówił Mieczysław Gajda o swoim związku z Jerzym Nasierowskim w mowie obrończej. Aktor wyszedł z więzienia po dwóch latach, i chociaż w czasie tych wydarzeń nie był już mężem Alicji Pawlickiej, to te zdarzenia musiały boleśnie ją dotykać. Jan Suzin: mam u boku cudowną kobietę Jan Suzin i Alicja Pawlicka pobrali się w 1965 roku. Ich świadkami na ślubie byli spikerka Edyta Wojtczak i tłumacz Jerzy Lisowski. Byli ze sobą bardzo szczęśliwi. Spędzili razem — jako małżeństwo - 47 lat. Rozdzieliła ich dopiero śmierć Jana Suzina w kwietniu 2012 roku. Alicja Pawlicka do ostatnich dni czuwała przy łóżku chorego na raka męża, o którym mówiła, że jest mężczyzną i miłością jej życia. To właśnie u boku Jana Suzina zapomniała o koszmarze, jaki zafundował jej pierwszy mąż, Mieczysław Gajda. Opowiadała, że z Janem Suzinem prawie nigdy się nie rozstawali, chyba że mąż wyjeżdżał prowadzić jakiś koncert. Nie żałowała, że po latach była bardziej znana jako żona Jana Suzina niż aktorka. Rola żony swojego męża bardzo jej odpowiadała. Jan Suzin nigdy nie rozgadywał się w wywiadach o żonie. Pytany o Alicję, ograniczał się do stwierdzenia, że jest szczęściarzem, bo ma u boku cudowną kobietę. Suzinowie nie mieli własnych dzieci. We dwoje byli ze sobą bardzo szczęśliwi i nie wyobrażali sobie życia bez siebie. "Mąż był wspaniałym człowiekiem — bardzo szlachetnym, wrażliwym na sprawy wyższe niż codzienność", mówiła w jednej z rozmów. Zobacz też: Grażyna Barszczewska poznała drugiego męża, gdy cierpiała po osobistej tragedii. Pomógł jej wychować synka Gdy w 2003 roku emerytowany już wtedy spiker zaczął chorować, Alicja Pawlicka nawet na krok go nie odstępowała. Niewiele osób wiedziało, że Suzin choruje na raka. On sam długo udawał, że wszystko jest w porządku. „Świetnie się maskował. Długo był jeszcze wyprostowany, dobrze się trzymał, chodził uśmiechnięty. A potem... jakby się zapadł w sobie. Nie chciał już do szpitali, był w domu”, mówiła w książce „Nieźle się zapowiadało”. Jan Suzin odszedł 22 kwietnia 2012 roku. Pierwszy mąż Alicji Pawlickiej – Mieczysław Gajda – zmarł w 2017 roku. Aktorka odeszła 7 marca 2024 roku. Alicja Pawlicka-Suzin zmarła 7 marca 2024 roku w wieku 90 lat.
Wiemy, kto zastąpi Kasprzyk w "Tańcu z Gwiazdami". Tej decyzji nikt się nie spodziewał
Polsat zaskoczył widzów „Tańca z Gwiazdami”. Ewa Kasprzyk znika z jury, a jej miejsce zajmie Agata Kulesza. Choć to tylko chwilowa zmiana, emocji nie brakuje.
To wiadomość, która zelektryzowała widzów „Tańca z Gwiazdami”. Polsat oficjalnie potwierdził, że w najbliższym odcinku Ewa Kasprzyk nie pojawi się za stołem jurorskim. Jej miejsce zajmie Agata Kulesza. Choć zmiana jest tymczasowa, emocje wśród fanów sięgnęły zenitu. Informacja o nieobecności Ewy Kasprzyk pojawiła się tuż przed ćwierćfinałem programu i natychmiast wywołała lawinę komentarzy. Aktorka, która na co dzień ocenia uczestników show, tym razem musi ustąpić miejsca innej gwieździe ze względu na napięty grafik zawodowy. Produkcja uspokaja jednak widzów – to tylko jednorazowa zmiana, a jurorka wróci już w kolejnym etapie. Ewa Kasprzyk i Taniec z Gwiazdami – nieoczekiwana absencja, która zaskoczyła widzów Nieobecność Ewy Kasprzyk w jednym z kluczowych odcinków programu to spore zaskoczenie, zwłaszcza że jurorka jest jedną z najbardziej wyrazistych postaci tej edycji. Jej komentarze często wywołują emocje i dyskusje wśród widzów, dlatego brak jej obecności może znacząco wpłynąć na odbiór odcinka. Produkcja potwierdziła, że powodem jest napięty kalendarz zawodowy aktorki, a nie żadne konflikty czy problemy zdrowotne. ZOBACZ TEŻ: Gwiazda „TzG” zakończyła związek. Jej słowa poruszają. „Drugi dzień po rozstaniu” Widzowie mogą jednak odetchnąć z ulgą. Z doniesień medialnych wynika, że absencja Ewy Kasprzyk ma charakter wyłącznie chwilowy. Aktorka ma wrócić do jury już w kolejnym odcinku, najprawdopodobniej w półfinale. Tego typu sytuacje zdarzały się już wcześniej w historii programu, jednak każdorazowo budziły ogromne zainteresowanie i spekulacje fanów. Agata Kulesza w Tańcu z Gwiazdami W miejsce Ewy Kasprzyk pojawi się Agata Kulesza – jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek. To wybór, który wzbudza ciekawość, ale też wysokie oczekiwania. Kulesza ma doświadczenie związane z programem, ponieważ w przeszłości wygrała jedną z jego edycji, co czyni ją osobą doskonale rozumiejącą realia tanecznego show. Reakcje widzów są skrajne. Część fanów cieszy się na widok Agaty Kuleszy w nowej roli, podkreślając jej autorytet i doświadczenie. Inni z kolei nie kryją rozczarowania brakiem Ewy Kasprzyk, której styl oceniania stał się już integralną częścią programu. Jedno jest pewne – niedzielny odcinek zapowiada się wyjątkowo emocjonująco. Źródło: Polsat
Królikowski ostro reaguje na oskarżenia Opozdy i pozywa ją do sądu. "Oszczerstwa i manipulacje"
Antoni Królikowski zabrał głos po głośnych wypowiedziach Joanny Opozdy. W oświadczeniu dla „Super Expressu” aktor oskarża byłą partnerkę o zniesławienie i zapowiada kroki prawne. Ujawnia także szczegóły walki o kontakt z synem oraz kulisy rozprawy z 17 kwietnia 2026 roku.
Antoni Królikowski przerywa milczenie i odpowiada na słowa Joanny Opozdy. W oświadczeniu dla „Super Expressu” zapowiada pozew o zniesławienie i ujawnia kulisy konfliktu oraz walki o syna. Antoni Królikowski oświadczenie – pozew o zniesławienie przeciw Opozdzie Sprawa rozwodowa Joanny Opozdy i Antoniego Królikowskiego wciąż nie została zakończona. 17 kwietnia 2026 roku odbyła się kolejna rozprawa, która – mimo długości – nie przyniosła ostatecznego rozstrzygnięcia. Po medialnych wypowiedziach aktorki, Antoni Królikowski zdecydował się na stanowczą reakcję. W oświadczeniu dla „Super Expressu” aktor nie pozostawił wątpliwości: „Wobec upublicznienia informacji z niejawnego postępowania sądowego - co szkodzi dziecku - szerzenia nieprawdy, manipulacji opinią publiczną i mediami, kieruję do sądu sprawę o naruszenie dóbr osobistych i zniesławienie przeciwko Joannie. W związku publicznymi oszczerstwami, zmuszony jestem do odpowiedzi.” – oświadczenie dla Super Expressu. To pierwszy tak mocny głos aktora od czasu nagłośnienia konfliktu. ZOBACZ TEŻ: Kulisy rozprawy Opozdy i Królikowskiego wyszły na jaw. Ta jedna propozycja wstrząsnęła wszystkimi. Aktorka nie wytrzymała Walka o syna Vincenta. Królikowski ujawnia kulisy Jednym z najważniejszych wątków w oświadczeniu jest kwestia kontaktu z synem Vincentem. Antoni Królikowski podkreśla, że walczy o możliwość spotkań z dzieckiem od lat. „Wniosek o ustalenie kontaktów z synem wniosłem wraz z pozwem z dnia 15.04.2022 roku, czyli 4 lata temu. Na rozprawie 17.04.2026 roku wniosłem o zabezpieczenie kontaktów.” Aktor odniósł się również do zarzutów dotyczących ostatniej rozprawy: „Nieprawdą jest, iż Joanna na ostatniej rozprawie złożyła wniosek w tej sprawie, wręcz przeciwnie, przed rozprawą wniosła o pozbawienie mnie praw rodzicielskich. Takie są fakty.” Królikowski opisuje także przebieg spotkań z dzieckiem: „Chcę mieć kontakt z Vinim. Jednak spotkania odbywały się w atmosferze obelg, krzyków i awantur ze strony Joanny, doprowadzających Viniego do płaczu, na dowód czego złożyłem w sądzie liczne nagrania.” Alimenty i sytuacja finansowa aktora W swoim stanowisku aktor odniósł się także do kwestii finansowych oraz alimentów. Jak zaznaczył, sąd po analizie dokumentów zmienił wysokość świadczeń. „Sąd przeanalizował dowody z ostatnich 4 lat, na podstawie których zmniejszył zabezpieczenie alimentacyjne z 10 tys. zł na 6 tys. zł miesięcznie. To potwierdza, że od początku mówiłem prawdę.” Królikowski podkreśla, że jego sytuacja finansowa nie pozwala na spełnienie oczekiwań byłej partnerki: „Nie stać mnie na oczekiwania Joanny.” CZYTAJ TEŻ: Paweł Królikowski wychowywał sześcioro dzieci. Jedna jego zasada wyznaczała granice w rodzinie Zdrowie dziecka i zarzuty wobec Opozdy Aktor poruszył również wątek zdrowia syna, wskazując na rozbieżności między jego wiedzą a przekazem medialnym. „W kwestii zdrowotnych syna powiem tylko, że byłem w stałym kontakcie z lekarzami, którzy cały czas wskazywali jaki jest stan ogólny dziecka, szczegółowo wyjaśnili mi dlaczego i w jakim stanie syn trafił do szpitala, co odbiega od przekazu medialnego Joanny.” – oświadczenie dla Super Expressu. Jednocześnie zaapelował o zaprzestanie publikowania informacji dotyczących dziecka: „Apeluję, by zaprzestała upubliczniać dane medyczne Vincenta.” – oświadczenie dla Super Expressu. „Nie będę reagował na każde kłamstwo” – mocne słowa aktora Na zakończenie Antoni Królikowski odniósł się do przebiegu samej rozprawy oraz swojej postawy wobec medialnych doniesień. „17 kwietnia opuściłem sąd w przerwie rozprawy, gdyż sąd mnie zwolnił z reszty rozprawy. Złożyłem obszerne zeznania na tej i poprzedniej rozprawie, na której Joanny nie było.” – oświadczenie dla Super Expressu. Aktor jasno zaznaczył, że nie zamierza odpowiadać na wszystkie zarzuty: „Nie chcę publikować materiałów, stanowiących dowody w sprawie niejawnej.” I dodał stanowczo: „Pragnę podkreślić, iż nie będę reagował na każde kłamstwo i manipulacje, które zapewne jeszcze padną, a moje milczenie nie stanowi i nie będzie stanowiło ich potwierdzenia” Treść oświadczenia została potwierdzona przez pełnomocnika aktora: „Potwierdzam wszystkie zawarte w oświadczeniu informacje” Źródło: SuperExpress
Miała 55 lat, gdy po ponad trzech dekadach odeszła z TVP. Tylko w VIVIE! Grażyna Torbicka opowiada o kulisach decyzji: "Nie miałam innego wyjścia"
Po 31 latach pracy w TVP zamknęła jeden z najważniejszych rozdziałów swojego życia. Dziś Grażyna Torbicka wraca do tej decyzji bez cienia żalu – widząc w niej początek nowej drogi, wybranej w pełnej zgodzie ze sobą.
W 2016 roku, po 31 latach pracy podeszła decyzję o odejściu z TVP. Dla wielu byłby to moment paraliżującego lęku. Dla niej – początek nowego rozdziału. Miała 55 lat, gdy zamknęła za sobą tamte drzwi. Dziś mówi o tym bez cienia żalu: to była decyzja w zgodzie ze sobą, a nie akt odwagi. W świecie pełnym stereotypów pokazuje, że największe zmiany zaczynają się wtedy, gdy przestajemy słuchać, co „wypada”. Grażyna Torbicka o odejściu z TVP i rewolucyjnych życiowych zmianach. Wywiad VIVY! – Mówiono kiedyś, że kobiety po sześćdziesiątce nie powinny nosić krótkich spódnic albo szortów, ale za to powinny mieć krótkie włosy. Grażyna Torbicka: Na szczęście takie poglądy to już zamierzchła przeszłość. Oczywiście rozmawiamy z punktu widzenia aktywnych zawodowo kobiet żyjących w dużym mieście. W mniejszych środowiskach, w małych miejscowościach trudniej jest przeciwstawić się stereotypom. A jednak będę podtrzymywać, że niepotrzebne jest myślenie, że coś jest nie dla mnie i na coś jest za późno. – Pani miała 55 lat, gdy po 31 latach pracy odeszła z TVP. I nie wiedziała Pani, co będzie dalej. Poczucie etyki zawodowej było jednak większe niż obawy, które oczywiście mi towarzyszyły. – Kiedyś, gdy kobieta po pięćdziesiątce zostawała bez pracy, musiała liczyć się z tym, że nie będzie jej łatwo znaleźć nowe zatrudnienie. Dzisiaj jest łatwiej, ale trzeba odwagi, by podjąć decyzję o takiej zmianie. Moja decyzja o odejściu nie była dla mnie aktem odwagi, ale uwolnieniem. Po prostu była zgodna z wartościami, jakie wyznaję. Pomyślałam wtedy, że przez tyle lat zdobyłam przecież wiedzę, umiejętności, doświadczenie i że nadal mam ogromny potencjał. Dam sobie radę. Ale nie da się ukryć, że to była dla mnie ogromna zmiana pod wieloma względami. – Co było największym wyzwaniem? Nie wiem, czy nie konieczność założenia działalności gospodarczej (śmiech). Wcześniej nie miałam o tym pojęcia, ale ten proces odnalezienia się w innej sytuacji był bardzo odświeżający i odmładzający. Czytaj też: Dojrzałość to jej supermoc. TYLKO W VIVIE! Grażyna Torbicka bez filtrów o życiu po 60-tce: "Jestem wciąż tak samo ambitna, jak wtedy, gdy miałam 20 lat" – Rozumiem, że nie żałowała Pani podjętej decyzji. Uważam, że wtedy nie miałam innego wyjścia i że to było konieczne. Trzeba sobie w życiu stawiać wyzwania, niezależnie od tego, ile mamy lat. Czasami próbuje się nam wmówić, że nie tylko czegoś nam nie wypada, ale że na pewne rzeczy jest za późno – na zmianę pracy właśnie, na miłość, na sport, na samotną wyprawę kamperem czy na cokolwiek, co wychodzi poza utarte schematy. Mamy XXI wiek, a wciąż musimy o coś walczyć. – I udowadniać, że możemy być, kim chcemy i jakie chcemy, niezależnie od wieku. Od lat śledzę to, co się dzieje w świecie filmu. Tam kobiety muszą ciągle walczyć o to, by je dostrzeżono, bo w pewnym momencie, jak mówi Gillian Anderson w „Lekcjach wartości” L’Oréal Paris, kobiety po pięćdziesiątce stają się po prostu niewidzialne. Znikają. To jest problem nie tylko kobiet związanych z filmem czy szeroko rozumianym show-biznesem. Kolejny ważny temat to zrównanie płac. Ten proces powoli następuje. Jest też coraz więcej ról dla aktorek po pięćdziesiątce. Talent, wdzięk, klasa, styl nie mają wieku. Cate Blanchett, Meryl Streep, Krystyna Janda, Grażyna Szapołowska i wiele innych, gdy pojawiają się na ekranie, przykuwają naszą uwagę i porywają nasze emocje. W branży filmowej wiele kobiet, reżyserek po pięćdziesiątce, odnajduje swój głos artystyczny, ich dojrzałość spojrzenia i kreatywność nabierają siły i głębszego wyrazu. Dwa lata temu podczas BNP Paribas Dwa Brzegi: Festiwalu Filmu i Sztuki w Kazimierzu Dolnym, którego jestem dyrektorką artystyczną, pokazywaliśmy estoński film dokumentalny „Siostrzeństwo świętej sauny” w reżyserii Anny Hints. Doskonale pokazana jest w nim kobieca solidarność i potrzeba wspierania się. Najgorsza jest samotność. Kobiety potrzebują innych kobiet, by dzielić się z nimi swoimi problemami, mając nadzieję, że zostaną zrozumiane. Zrozumienie. To jest takie ważne w dzisiejszym świecie. – Cytując tytuł serialu: „Co ludzie powiedzą”? Nie ma znaczenia, co ludzie powiedzą. Znaczenie ma to, co sami myślimy o sobie. Nie warto ulegać presji oceniania siebie nawzajem i porównywania. Czytaj też: Dojrzałość to jej supermoc. TYLKO W VIVIE! Grażyna Torbicka bez filtrów o życiu po 60-tce: "Jestem wciąż tak samo ambitna, jak wtedy, gdy miałam 20 lat" _________________________________________ Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl.
Witold Pyrkosz latami skrywał sekret. Prawda o pierworodnym synu wyszła na jaw po jego śmierci
O tym, że miał dwie żony, wspomniał jedynie przypadkiem
Witold Pyrkosz był aktorem przez prawie całe swoje życie. Starszemu pokoleniu znany był z takich ról jak kapral Franek Wichura w „Czterech pancernych i psie”, Jędruś Pyzdra w „Janosiku” czy Józef Balcerek w „Alternatywach 4”; młodszym zaś jako Lucjan Mostowiak z serialu „M jak Miłość”. Gdy opowiadał o swoim życiu prywatnym, zawsze podkreślał, że jest szczęśliwym mężem, ojcem i dziadkiem. Skrywany przez niego przez ponad pół wieku sekret wyszedł na jaw dopiero po jego śmierci: wtedy okazało się, że z pierwszą żoną doczekał się syna, o którym nigdy nie mówił. Witold Pyrkosz przez lata ukrywał syna Witold Pyrkosz w ostatnich latach kariery zdobył sympatie widzów jako Lucjan Mostowiak, głowa rodziny Mostowiaków w serialu TVP „M jak Miłość”. Zarówno w serialu, jak i w prawdziwym życiu uchodził za wzór męża, ojca i dziadka. Z żoną Krystyną doczekał się dwójki dzieci: syna Wiktora oraz córki Katarzyny. Gdy zmarł, żegnały go tłumy. Na pogrzebie jego syn wygłosił wspaniałe przemówienie, w którym przybliżył wszystkim, jaki był na co dzień. „Byłeś wspaniałym mężem, ale nade wszystko po prostu świetnym tatą. Mającym czas... Gdy byłeś, byłeś naprawdę. Dawałeś to, co najważniejsze, czyli prawdziwą obecność i zaangażowanie” mówił wówczas. Wtedy niewielu wiedziało, że gwiazdor przez lata skrywał sekret, do którego nie przyznawał się prawie nikomu. Dopiero jakiś czas po jego śmierci wyszło na jaw, że przed laty z pierwszą żoną... przywitał na świecie syna, który z pewnością nie mógł utożsamić się ze słowami młodszego brata. Jego ojciec nie przyznał bowiem, że miał wcześniej inną żonę, a z pierworodnym synem nie miał żadnego kontaktu. Czytaj także: Na sejmowej sali nie gryzie się w język, w życiu prywatnym jest kochającym mężem. Marek Suski zakochał się w żonie od pierwszego wejrzenia Witold Pyrkosz, Teresa Lipowska, plan serialu „M jak miłość” Witold Pyrkosz: Całe życie ukrywał, że porzucił pierworodnego syna O pierworodnym synu aktora wiadomo naprawdę niewiele. Doszukano się zaledwie informacji o tym, że przyszedł na świat w pierwszej połowie lat 50. i z ojcem łączyło go bardzo niewiele. Narodził się z młodzieńczej miłości Witolda Pyrkosza i Ewy Bilewskiej, która bardzo szybko rozkwitła i również szybko się wypaliła. Para wzięła ślub, jednakże bardzo szybko się rozwiodła. Fakt, że aktor „M jak Miłość” miał za sobą już jedno nieudane małżeństwo zanim związał się ze swoją żoną Krystyną, zdradził zupełnie przypadkiem na łamach książki „Podwójnie urodzony”, która ukazała się w 2009 r. Tam opowiadał o czasie, w którym poznał swoją drugą żonę. Jak mogliśmy przeczytać, rodzice jego ukochanej nie chcieli pozwolić na ich ślub, ponieważ aktor miał za sobą nieudany związek. „Dostałem mieszkanie, wygrałem samochód, pięknego trabanta, rozwiodłem się. Nosiłem marynarkę w kratę i spodnie rurki. Możecie sobie wyobrazić, jak wyglądało wtedy moje życie” tłumaczył rozmówczyniom. Nie jest jasne, czy swoją przyszłą drugą żoną zaczął się spotykać już po rozwodzie czy to właśnie ona była powodem, dla którego aktor postanowił zakończyć poprzedni związek. Dodatkowo, chociaż napomknął o pierwszej żonie, nadal milczał o tym, że doczekał się z nią także dziecka. Ta informacja wypłynęła dopiero kilka lat później, już po śmierci aktora. Zobacz także: Olga Bończyk wróciła pamięcią do trudnych doświadczeń. „Wielu, bardzo ważnych dla mnie ludzi odchodziło niemal na moich rękach” Witold Pyrkosz, Krystyna Pyrkosz, Srebrne Jabłka - nagrody miesięcznika Pani, 2009 rok
Wygląda jak Kostaryka, ale to Europa. Dolecisz tu w kilka godzin
Gęsta zieleń, wulkaniczne krajobrazy i szlaki prowadzące przez wilgotne lasy przypominające dżunglę. Na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to Europa. La Palma to kierunek, który coraz częściej porównywany jest do Kostaryki – i nie bez powodu.
Kostaryka kojarzy się z dziką naturą, wilgotnym klimatem i krajobrazami, które wydają się niemal nietknięte przez człowieka. Tymczasem bardzo podobne doświadczenie można znaleźć znacznie bliżej. La Palma, jedna z Wysp Kanaryjskich, wciąż pozostaje w cieniu Teneryfy czy Gran Canarii. I właśnie dlatego potrafi zaskoczyć najmocniej. Krajobraz jak z Kostaryki – zieleń, wulkany i dzikość Największe wrażenie na La Palmie robi natura – intensywna, momentami wręcz przytłaczająca swoją skalą i gęstością. To jedna z najbardziej zielonych wysp całego archipelagu, a jej wnętrze znacząco odbiega od stereotypowego obrazu suchych i słonecznych Wysp Kanaryjskich. W wielu miejscach krajobraz przypomina tropikalne regiony Ameryki Środkowej, z dominującą zielenią i wilgotnym klimatem, który sprzyja bujnej roślinności. Najlepiej widać to w Parku Narodowym Caldera de Taburiente, który stanowi centralny punkt wyspy. To ogromny krater wulkaniczny o stromych zboczach, pokrytych gęstymi lasami sosnowymi i roślinnością, która miejscami tworzy niemal nieprzeniknioną warstwę zieleni. Szlaki prowadzą tu przez głębokie doliny, wzdłuż strumieni i przez odcinki, gdzie drzewa i rośliny zamykają przestrzeń nad głową, ograniczając dostęp światła i tworząc atmosferę zbliżoną do tropikalnej dżungli. W trakcie wędrówek regularnie pojawiają się miejsca, które wzmacniają to wrażenie – ukryte wodospady spływające po skałach, wąwozy o stromych ścianach przypominające kaniony porośnięte roślinnością oraz fragmenty lasów, nad którymi niemal stale unosi się mgła. Ta wilgoć i zmienność warunków sprawiają, że krajobraz nie jest statyczny – zmienia się w zależności od pory dnia i pogody, co tylko potęguje jego dzikość. Co ważne, nie jest to przyroda „wygładzona” czy przygotowana pod turystów. W wielu miejscach pozostaje surowa i naturalna, a kontakt z nią wymaga ruchu i zaangażowania. To właśnie odróżnia La Palmę od bardziej komercyjnych kierunków – tutaj natura nie jest dodatkiem do wakacji, ale ich głównym elementem. I właśnie dlatego pojawiają się porównania do Kostaryki. Nie chodzi o identyczność krajobrazu, ale o odczucie – intensywności zieleni, wilgotności powietrza i wrażenia, że znajdujesz się w miejscu, gdzie to natura wyznacza zasady. Egzotyka bez tłumów i bez schematów La Palma wyraźnie odróżnia się od najbardziej znanych wysp Kanaryjskich, gdzie turystyka jest głównym filarem i często dominuje krajobraz. Tutaj ten balans wygląda inaczej. Wyspa nie została zdominowana przez masową infrastrukturę, co widać już od pierwszych chwil po przylocie. Zamiast długich promenad wzdłuż oceanu i gęstej zabudowy hotelowej pojawiają się mniejsze miejscowości, w których życie toczy się spokojnym, lokalnym rytmem. Drogi prowadzą głównie przez góry, często wąskie i kręte, ale to właśnie one pozwalają dotrzeć do miejsc, które nie są oczywiste. W trakcie jazdy regularnie pojawiają się punkty widokowe, z których można zobaczyć zupełnie różne oblicza wyspy – od zielonych dolin po surowe, wulkaniczne zbocza. Co charakterystyczne, w wielu z tych miejsc nie ma tłumów. Często można zatrzymać się, spędzić kilka minut lub dłużej i mieć przestrzeń praktycznie tylko dla siebie. Ten brak schematów widać także w sposobie zwiedzania. Nie ma tu jednego „obowiązkowego planu”, który powtarzają wszyscy. Każdy dzień wygląda inaczej, bo wiele zależy od pogody, trasy i decyzji podejmowanych na bieżąco. Jednego dnia można spędzić kilka godzin w zielonych, wilgotnych lasach, a kolejnego odkrywać bardziej surowe, wulkaniczne fragmenty wyspy. La Palma nie jest kierunkiem dla osób szukających wyłącznie wygodnego wypoczynku w jednym miejscu. To przestrzeń dla tych, którzy chcą się przemieszczać, eksplorować i odkrywać mniej oczywiste zakątki. Brak tłumów i brak narzuconego schematu sprawiają, że podróż staje się bardziej osobista i autentyczna. To właśnie ten element odróżnia wyspę od wielu popularnych kierunków. Egzotyka nie wynika tu tylko z krajobrazu, ale z całego doświadczenia – ciszy, przestrzeni i poczucia, że nie wszystko zostało jeszcze odkryte. Wyspa kontrastów – od dżungli po wulkaniczne pustkowia Jednym z największych zaskoczeń na La Palmie jest skala kontrastów, które pojawiają się w bardzo krótkim czasie. To nie jest wyspa o jednym charakterze – to miejsce, które zmienia się niemal z zakrętu na zakręt. Wystarczy kilkadziesiąt minut jazdy, by przenieść się z zielonych, wilgotnych lasów do krajobrazów, które wyglądają jak fragment zupełnie innej planety. Na północy i w centralnej części dominują tereny pokryte intensywną roślinnością. Lasy są gęste, powietrze wilgotne, a krajobraz pełen życia. Drogi prowadzą przez doliny i zbocza gór, gdzie zieleń jest wszechobecna, a widoki często ogranicza mgła, która dodaje miejscu tajemniczości. To właśnie tutaj pojawia się najmocniejsze skojarzenie z tropikami i krajobrazami znanymi z Ameryki Środkowej. Im dalej na południe, tym zmiana staje się coraz bardziej wyraźna. Zieleń stopniowo ustępuje miejsca surowym, wulkanicznym terenom. Pojawiają się rozległe pola zastygłej lawy, czarne i brunatne zbocza oraz przestrzenie, które są niemal całkowicie pozbawione roślinności. To efekt stosunkowo niedawnej aktywności wulkanicznej, która w realny sposób zmieniła wygląd tej części wyspy. W wielu miejscach widać wyraźnie, jak lawa „zatrzymała się” w krajobrazie – tworząc nieregularne formacje, pofałdowane powierzchnie i ostre struktury skalne. Drogi przecinają te tereny, co pozwala zobaczyć z bliska, jak wygląda taka przestrzeń. To nie jest tylko widok z daleka – to krajobraz, przez który się przejeżdża i który otacza z każdej strony. Kontrast między północą a południem jest nie tylko wizualny, ale też odczuwalny. Zmienia się temperatura, wilgotność powietrza i ogólny klimat miejsca. To sprawia, że podróż po wyspie nie jest monotonna – każdy odcinek trasy daje nowe wrażenia i inne doświadczenie. Właśnie ta zmienność sprawia, że La Palma jest tak nieprzewidywalna. Nie da się jej zamknąć w jednym obrazie ani opisać jednym określeniem. To wyspa, którą trzeba zobaczyć w ruchu – przejechać, przejść i odkryć kawałek po kawałku. Jak wygląda podróż na miejscu La Palma to kierunek, który od początku wymusza trochę inne podejście do podróżowania. To nie jest wyspa typu „hotel + plaża”, gdzie większość czasu spędza się w jednym miejscu. Tutaj kluczowe jest przemieszczanie się i odkrywanie kolejnych fragmentów wyspy, bo właśnie wtedy widać jej największą różnorodność. Najlepszym rozwiązaniem na miejscu jest wynajęcie samochodu. Bez niego dotarcie do wielu punktów widokowych, szlaków czy mniej oczywistych miejsc jest po prostu trudne. Wyspa nie jest duża, ale drogi prowadzą głównie przez teren górzysty, co sprawia, że przejazdy zajmują więcej czasu, niż może się wydawać na mapie. Same trasy są kręte, często wąskie i wymagają skupienia, szczególnie w wyższych partiach wyspy. Jednocześnie to właśnie one są jedną z największych atrakcji. Jazda staje się częścią doświadczenia – co kilka minut pojawiają się nowe widoki: raz na zielone doliny, innym razem na ocean albo wulkaniczne zbocza. Wiele najciekawszych miejsc nie znajduje się bezpośrednio przy głównych trasach, dlatego warto zostawić sobie przestrzeń na spontaniczne postoje i zjazdy z drogi. Dzień na La Palmie wygląda zupełnie inaczej niż w typowych kurortach. Rano można wyruszyć w głąb wyspy, przejść fragment szlaku wśród zieleni, a później zjechać nad ocean i zatrzymać się w zupełnie innym krajobrazie. Nie ma tu jednego schematu zwiedzania – wszystko zależy od pogody, trasy i decyzji podejmowanych na bieżąco. Jak dolecieć na La Palmę z Polski Warto też wiedzieć, jak wygląda sama podróż z Polski. Na La Palmę nie ma zazwyczaj bezpośrednich lotów z większości polskich miast, dlatego najczęściej leci się z przesiadką – na przykład w Madrycie, Barcelonie lub na jednej z większych wysp Kanaryjskich, jak Teneryfa czy Gran Canaria. Cała podróż zajmuje zwykle od około 6 do 10 godzin, w zależności od połączenia i czasu oczekiwania na przesiadkę. Mimo że wymaga to trochę więcej planowania niż w przypadku najpopularniejszych kierunków, nie jest to trudna logistycznie wyprawa. A po przylocie szybko okazuje się, że ten dodatkowy wysiłek ma sens – bo miejsce, do którego się trafia, znacząco różni się od typowych wakacyjnych destynacji. To właśnie ta kombinacja – podróż, eksploracja i brak gotowego scenariusza – sprawia, że La Palma jest kierunkiem bardziej angażującym. Nie przyjeżdża się tu tylko odpoczywać. Przyjeżdża się, żeby odkrywać.
Gwiazda „TzG” zakończyła związek. Jej słowa poruszają. „Drugi dzień po rozstaniu”
Maria Jeleniewska i Kuba Nowosiński zakończyli swój pięcioletni związek, co potwierdzili w oficjalnym oświadczeniu. Kilka dni później influencerka zabrała głos i ujawniła, jak wygląda jej codzienność po rozstaniu. Nie ukrywa emocji, mówi o nieprzespanych nocach i planach na nowy etap życia.
Maria Jeleniewska rozstanie potwierdziła zaledwie kilka dni temu, a już teraz influencerka zdecydowała się na szczere wyznanie, które poruszyło fanów. Po zakończeniu pięcioletniej relacji z Kubą Nowosińskim nie ukrywa emocji i otwarcie mówi o trudnych chwilach, nieprzespanych nocach i próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Jej słowa pokazują, jak wygląda codzienność tuż po tak ważnym życiowym zwrocie. Maria Jeleniewska rozstanie – oficjalne oświadczenie pary Informacja o tym, że Maria Jeleniewska rozstanie z Kubą Nowosińskim stało się faktem, pojawiła się w miniony weekend w mediach społecznościowych. Para, która przez ostatnie 5 lat dzieliła się swoją codziennością z fanami, zdecydowała się poinformować o zakończeniu relacji w oficjalnym komunikacie. W oświadczeniu podkreślili, że ich związek dobiegł końca w tym tygodniu, a decyzja została podjęta w zgodzie i wzajemnym szacunku. Podziękowali również obserwatorom za wsparcie i obecność przez cały okres trwania relacji. Koniec pięciu lat związku Marii Jeleniewskiej i Kuby Nowosińskiego Rozstanie Marii Jeleniewskiej i Kuby Nowosińskiego dla wielu osób było ogromnym zaskoczeniem. Jeszcze niedawno para publikowała wspólne treści i żartobliwie ucinała spekulacje na temat kryzysu w relacji. Jednak uważni obserwatorzy mogli zauważyć zmiany – mniej wspólnych materiałów oraz inny ton publikacji. Ostatecznie wspólne oświadczenie rozwiało wszelkie wątpliwości i potwierdziło, że ich drogi się rozeszły. Zakończenie pięcioletniego związku oznacza dla obojga zupełnie nowy etap życia, szczególnie że ich relacja była obecna nie tylko prywatnie, ale i w przestrzeni publicznej. Maria Jeleniewska po rozstaniu – szczere wyznanie na Instagramie Zaledwie kilka dni po ogłoszeniu rozstania Maria Jeleniewska zdecydowała się przerwać milczenie. Na Instagramie opublikowała nagranie, w którym wprost opowiedziała o swoich emocjach i codzienności. Influencerka nie ukrywa, że przechodzi trudny moment. Przyznała, że ma za sobą nieprzespane noce i silne emocje związane z zakończeniem związku. W nagraniu mówi: „Drugi dzień po rozstaniu i kolejna nieprzespana noc z emocji. Powtarzam sobie, że muszę zająć czymś swoją głowę i wyjść z domu, do ludzi żeby nie zatracić siebie”. ZOBACZ TEŻ: Osiągnęła gigantyczny sukces, zbudowała imperium przed 23. urodzinami. Nie uwierzysz, w co inwestuje Maria Jeleniewska! Nowy etap w życiu Marii Jeleniewskiej – przeprowadzka i wsparcie bliskich Maria Jeleniewska zapowiedziała również nadchodzące zmiany. W nagraniu zdradziła, że wkrótce czeka ją przeprowadzka, która – jak sama podkreśla – ma pomóc jej rozpocząć nowy etap. Influencerka podjęła także konkretne działania, by nie pozostawać sama z emocjami. Zapowiedziała wyjazd do Krakowa, gdzie planuje spotkać się ze znajomymi. Podkreśliła, że kontakt z ludźmi i wsparcie bliskich są dla niej niezwykle ważne w tym czasie. Dodatkowo zaznaczyła, że nagrywanie od lat daje jej najwięcej radości i jest dla niej formą ucieczki od trudnych myśli. Emocje po rozstaniu – jak Maria Jeleniewska radzi sobie po zakończeniu związku Maria Jeleniewska nie udaje, że wszystko jest w porządku. Wprost mówi o emocjach i trudach, jakie niesie rozstanie. Jednocześnie pokazuje, że stara się aktywnie radzić sobie z sytuacją. W swoim wpisie dodała również krótkie, ale znaczące słowa: „Wracam do siebie, przytulam każdego, kto też przechodzi teraz przez trudniejszy czas” Pod nagraniem influencerki niemal natychmiast pojawiła się fala komentarzy od fanów, którzy okazali jej ogromne wsparcie. Internauci zostawiali serca i pełne emocji wiadomości, pisząc m.in. „Dasz radę”, „Masz od nas 100% wsparcie pamiętaj” czy „Jesteś bardzo silna!! Trzymaj się Marysiu”. Nie brakowało też bardziej osobistych deklaracji, jak „zawsze masz nas! ściskam cię najmocniej na świecie”. Wiele osób zachęcało ją również, by zadbała o siebie i wróciła do aktywności wtedy, gdy będzie gotowa. Tak silna reakcja pokazuje, że influencerka w trudnym momencie nie została sama i może liczyć na zaangażowaną społeczność. Zobacz też: Byli razem przez lata, o kryzysie mówiło się od miesięcy. Maria Jeleniewska przerwała milczenie
Mocne oświadczenie rodziców 18-latka z „Must Be the Music”. Odpowiadają na zarzuty
Rodzice adopcyjni Damiana Stampki-Łozińskiego, 18-letniego uczestnika „Must Be the Music”, opublikowali obszerne oświadczenie, w którym odnoszą się do medialnego konfliktu z synem. Po fali emocji i publicznych wypowiedzi młodego wokalisty, przedstawili swoją wersję wydarzeń, podkreślając, że sprawa wygląda inaczej, niż mogło się wydawać.
Rodzice adopcyjni Damiana Stampki-Łozińskiego, 18-letniego uczestnika „Must Be the Music”, zdecydowali się przerwać milczenie i opublikować obszerne oświadczenie w sprawie narastającego konfliktu rodzinnego. Po tym, jak młody wokalista publicznie opowiadał o swoich doświadczeniach i ujawnił kulisy prawnego sporu, jego rodzice przedstawili własną wersję wydarzeń, odnosząc się do najważniejszych zarzutów i apelując o rozmowę. W tle tej wymiany stanowisk pozostaje również głos samego Damiana, który zapowiada, że chce zakończyć publiczne komentowanie sprawy. Oświadczenie rodziców adopcyjnych – „Nigdy nie byliśmy przeciwko Tobie” Rodzice Damiana zdecydowali się zabrać głos po tym, jak konflikt rodzinny stał się publiczny. W opublikowanym oświadczeniu zwrócili się bezpośrednio do syna, podkreślając, że dotychczas unikali publicznych komentarzy. „Do tej pory powściągliwie zabierałem głos, bo uważałem, że sprawy rodzinne powinny pozostawać między nami.” Jednocześnie zaznaczyli, że ich intencją nie jest eskalowanie sporu, lecz przedstawienie własnej perspektywy. Kluczowym elementem ich stanowiska jest zaprzeczenie zarzutom dotyczącym braku wsparcia: „Nigdy nie byliśmy przeciwko Tobie ani przeciwko Twojej pasji do muzyki. Przeciwnie — wspieraliśmy Cię w rozwijaniu zainteresowań i talentu na wszelkie możliwe sposoby.” Rodzice podkreślają, że Damian brał udział w konkursach i rozwijał swoje umiejętności, a oni nie zabraniali mu śpiewać. Wyprowadzka i zerwanie kontaktu – punkt zapalny konfliktu W oświadczeniu wskazano moment, który według rodziców był przełomowy dla relacji rodzinnych. Chodzi o decyzję Damiana z października 2024 roku: „Niestety mimo to w październiku 2024 roku, mając 17 lat, podjąłeś decyzję o wyprowadzce i zamieszkaniu u nauczycielki śpiewu. Zerwałeś kontakt z całą rodziną.” Rodzice zaznaczają, że sytuacja była dla nich trudna, zwłaszcza że w tym czasie Damian był jeszcze osobą niepełnoletnią. Dodają również, że próbowali nawiązać kontakt: „Nasze próby pozostają bez jakiejkolwiek odpowiedzi z Twojej strony.” SPRAWDŹ: Po występie w "Must Be the Music" dostał pismo od rodziców. Sprawa 18-latka poruszyła całą Polskę Spór prawny i pismo od prawnika – stanowisko rodziców W kontekście głośnego pisma od prawnika, które wcześniej ujawnił Damian, rodzice przedstawiają własne stanowisko. Podkreślają, że sprawa prawna nie jest jednostronna: „Chcę zatem jasno zaznaczyć, że nasze wezwanie od prawnika nie było pierwszą sytuacją, w której taka forma działania pojawiła się w naszej relacji jako dorosłych ludzi.” Co więcej, wskazują: „Obecna droga sądowa także nie została zainicjowana przez nas.” Rodzice sugerują, że konflikt mógłby zostać rozwiązany poprzez rozmowę, a nie działania prawne. Wątek rodziny biologicznej – kontrowersje wokół spotkania W swoim oświadczeniu rodzice odnieśli się także do kontaktu Damiana z rodziną biologiczną. Zwrócili uwagę na okoliczności tego spotkania: „Po Twojej wyprowadzce dowiedzieliśmy się, że wiosną 2024 roku nauczycielka śpiewu zawiozła Cię na spotkanie z rodziną biologiczną bez naszej wiedzy.” Podkreślili również, że takie wydarzenie wymaga odpowiedniego przygotowania: „Czy ktoś z dorosłych zadbał wtedy o jakiekolwiek przygotowanie do takiego spotkania?” Apel o rozmowę i odbudowę relacji Pomimo napiętej sytuacji rodzice zakończyli swoje oświadczenie pojednawczym tonem. Wyrazili chęć odbudowania relacji i podkreślili, że drzwi do rozmowy pozostają otwarte: „Chcę też, żebyś wiedział, że nadal jesteś naszym synem, że masz dom i że wciąż nie jest za późno, by naprawić wiele rzeczy.” Dodali także: „Do tego potrzebna jest jednak szczera, choć z pewnością trudna, rozmowa.” W tle głos Damiana – „Chcę zamknąć ten temat” W tym samym czasie Damian Stampka-Łoziński opublikował własny wpis, w którym odniósł się do sytuacji. Podkreślił, że konflikt jest dla niego ogromnym obciążeniem: „Pozwy, sądy, stres — to są sprawy, na które nie mam wpływu.” Zaznaczył również: „Nie będę już publicznie komentować konfliktu.” 18-latek jasno daje do zrozumienia, że chce skupić się na swojej przyszłości i zakończyć publiczną dyskusję na temat relacji rodzinnych. Czytaj też: Uciekł z domu, dziś mieszka u nauczycielki. Po "Must Be the Music" o 18-letnim Damianie mówi cała Polska <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/04/NmEzMWZiYQwkGDtkdRJsGWdAbz4zS2JPMFh3dXUKYVx1TnkvdQ8nASAIKCc1RykfMAosICpHPgFqGz0-dR9QiETPic2CDdCIBcv-7feb7bb.jpg" width="582" height="621" alt="NmEzMWZiYQwkGDtkdRJsGWdAbz4zS2JPMFh3dXUKYVx1TnkvdQ8nASAIKCc1RykfMAosICpHPgFqGz0-dR9_QiETPic2CDdCIBcv" title="NmEzMWZiYQwkGDtkdRJsGWdAbz4zS2JPMFh3dXUKYVx1TnkvdQ8nASAIKCc1RykfMAosICpHPgFqGz0-dR9_QiETPic2CDdCIBcv" /> Źródła: swiatgwiazd.pl, fakt.pl
Ojciec Viki Gabor usłyszał 5 zarzutów – teraz wyszedł na wolność. Wokalistka zabrała głos
Ojciec Viki Gabor opuścił areszt po 10 miesiącach. Dariusz G. przyznał się do udziału w grupie przestępczej działającej metodą „na policjanta” i dobrowolnie poddał się karze. Kluczowe znaczenie miała wpłata 127 100 złotych, która ma trafić do poszkodowanych. Sprawa odbiła się szerokim echem w mediach.
Sprawa ojca Viki Gabor wstrząsnęła opinią publiczną i wywołała ogromne emocje. Dariusz G., który przez 10 miesięcy przebywał w areszcie, usłyszał poważne zarzuty związane z udziałem w zorganizowanej grupie przestępczej działającej metodą „na policjanta”. Teraz nastąpił przełom – mężczyzna przyznał się do winy, zawarł ugodę i opuścił areszt. Kluczową rolę odegrało zabezpieczenie kwoty 127 100 złotych, która ma trafić do pokrzywdzonych. Ojciec Viki Gabor na wolności po 10 miesiącach aresztu Dariusz G., ojciec Viki Gabor, opuścił areszt 21 kwietnia po 10 miesiącach. Mężczyzna został wcześniej zatrzymany 23 czerwca 2025 roku i od tego czasu przebywał w areszcie w Międzyrzeczu. We wtorek został doprowadzony przez policję do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze. Na sali rozpraw siedział za kuloodporną szybą i odpowiadał na pytania sędziego Pawła Jurewicza. Decyzja o opuszczeniu aresztu była bezpośrednio związana z tym, że oskarżony zdecydował się na dobrowolne poddanie się karze. Kara wyniosła 10 miesięcy pozbawienia wolności – dokładnie tyle, ile już spędził w areszcie. Dariusz G. przyznał się do winy i zawarł ugodę Podczas rozprawy przed Sądem Okręgowym w Zielonej Górze Dariusz G. przyznał się do przestępstwa i złożył wyjaśnienia. Wyraził skruchę oraz zadeklarował naprawienie szkody. Prokuratura Okręgowa w Zielonej Górze zgodziła się na ugodę. Jak przekazano, decyzja była związana z faktem, że szkoda została zabezpieczona, a pokrzywdzeni mają otrzymać swoje pieniądze. Dobrowolne poddanie się karze zakończyło sprawę na etapie postępowania sądowego, umożliwiając jednocześnie natychmiastowe opuszczenie aresztu przez oskarżonego. Czytaj też: Viki Gabor na wizji ujawniła prawdę. Pierwszy raz tak szczerze odpowiedziała na pytania o ślubie i zniknięciu z Instagrama 127 100 zł zabezpieczenia dla ofiar oszustwa Kluczowym elementem sprawy była wpłata 127 100 złotych na depozytowe konto sądowe. Środki te zostały wpłacone przez żonę Dariusza G. – Ewelinę, która zaciągnęła w tym celu pożyczkę. Kwota ta stanowi równowartość szkody i zabezpieczenie dla pokrzywdzonych. Dzięki temu śledczy uzyskali gwarancję, że osoby poszkodowane w wyniku przestępstwa odzyskają swoje pieniądze. To właśnie naprawienie szkody miało kluczowe znaczenie dla zgody prokuratury na zawarcie ugody. Pięć zarzutów i udział w grupie przestępczej Dariusz G. został oskarżony o udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Jej celem było wyłudzanie pieniędzy metodą „na policjanta”. Zarzuty obejmowały pięć czynów: cztery dotyczące doprowadzenia do oszustwa oraz jedno usiłowanie oszustwa. Przestępstwa polegały na podszywaniu się pod funkcjonariuszy policji oraz prokuratorów i nakłanianiu ofiar do przekazywania pieniędzy oraz biżuterii. Według ustaleń, rola Dariusza G. polegała na odbieraniu pieniędzy od tzw. „odbieraka” i przekazywaniu ich dalej kolejnym osobom w strukturze przestępczej. Oświadczenie Viki Gabor po decyzji sądu Do sprawy odniosła się także Viki Gabor. Wokalistka opublikowała we wtorek oświadczenie w mediach społecznościowych, w którym podkreśliła, że nie ma żadnego związku z działaniami będącymi przedmiotem postępowania. Zaznaczyła również, że z jej wiedzy wynika, iż szkoda została naprawiona, a jej ojciec podjął kroki, aby uporządkować sytuację. Jednocześnie poprosiła o uszanowanie jej prywatności, wskazując, że jest to dla niej trudny moment. "W związku z publikacjami dotyczącymi mojego taty chcę zaznaczyć, że sprawa jest w toku i nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok. Z mojej wiedzy wynika, że szkoda została naprawiona, a mój tata podjął kroki, aby tę sytuację uporządkować. Jednocześnie jednoznacznie podkreślam, że nie mam żadnego związku z działaniami będącymi przedmiotem sprawy i zawsze kieruję się zasadami uczciwości. Jest mi bardzo przykro z powodu całej tej sytuacji. To dla mnie trudny, prywatny moment, dlatego proszę o uszanowanie mojej prywatności"- napisała. Sprawdź też: "Ślub" Viki Gabor wywołał ogromne emocje. Roksana Węgiel skomentowała zamieszanie wokół młodej artystki: "Widać, że się pogubiła" Źródła: se.pl, pudelek.pl