Zamień balkon w oazę zieleni. Oto 20 roślin, których nie może na nim zabraknąć!
Jakie kwiaty wybrać, aby stworzyć wyjątkową atmosferę?
Balkon to przestrzeń, która może stać się prawdziwą oazą spokoju i relaksu, nawet w sercu miasta. W 2025 roku aranżacja balkonów opiera się na roślinach, które nie tylko pięknie wyglądają, ale także są łatwe w pielęgnacji, odporne na zmienne warunki pogodowe i pasują do różnych ekspozycji słonecznych. Jeśli chcesz ożywić swoją przestrzeń na świeżym powietrzu, sprawdź, jakie kwiaty na balkon będą najlepsze w tym sezonie! ZOBACZ TAKŻE: Wiosenne porządki: jak zaaranżować idealny balkon lub taras? Kwiaty na balkon słoneczny – rośliny tolerujące silne słońce Balkon południowy wydaje się być idealnym miejscem na założenie niewielkiego ogródka. Jasny, słoneczny i bardzo przytulny po prostu zaprasza do wypoczynku. Jeśli jesteś właścicielką właśnie balkonu z ekspozycją południową i do tej pory nie obsadziłaś donic kwiatami albo wybierane przez Ciebie gatunki nie zdały egzaminu z powodu zbyt mocnego nasłonecznienia – koniecznie dowiedz się, jakie kwiaty sprawdzą się w Twoich warunkach najlepiej. Rośliny hodowane na wypełnionym słońcem balkonie tylko z pozoru mają doskonałe warunki do wzrostu. Wysoka temperatura, palące słońce i okresy suszy wcale im nie służą. Z tego powodu wybieraj zawsze rośliny światłolubne i takie, które są odporne na temperaturę. Zbyt delikatne kwiaty będą narażone na poparzenia. Pamiętaj też, by zakupić też odpowiednie donice – raczej głębokie, wykonane z białego tworzywa – będą się mniej nagrzewały, niż modne metalowe osłonki, które szybko doprowadzą do przegrzania systemu korzeniowego rośliny. Pamiętaj, by podlewać rośliny wczesnym rankiem, gdy słońce nie świeci jeszcze zbyt mocno lub wieczorem, gdy zrobi się nieco chłodniej. Nawadnianie kwiatów w największe upały nie tylko sprawi, że woda błyskawicznie wyparuje, ale też zamieni krople wody w soczewkę skupiającą promienie słoneczne – w obu przypadkach może to prowadzić do obumarcia sadzonek. Jeśli Twój balkon jest skierowany na południe, musisz wybrać rośliny, które zniosą intensywne nasłonecznienie i wysokie temperatury. Do takich roślin należą: Petunie – jedna z najczęściej wybieranych roślin na balkon. Charakteryzują się obfitym kwitnieniem, dostępnym w wielu kolorach. Surfinie – podobne do petunii, ale bardziej odporne na upały. Kwitną przez cały sezon, tworząc piękne zasłony kolorowych kwiatów. Pelargonie – doskonałe do balkonów, gdzie potrzebne są rośliny odporne na słońce i suszę. Pelargonie kwitną przez całe lato i świetnie nadają się do wiszących donic. Lawenda – świetna opcja do słonecznych balkonów, która nie tylko pięknie kwitnie, ale także wspaniale pachnie. Werbena – roślina odporna na gorące dni, kwitnie na fioletowo, czerwono i różowo, przyciągając wzrok. Wszystkie te rośliny świetnie czują się na słońcu i dobrze znoszą okresy suche. Pamiętaj jednak o regularnym podlewaniu, zwłaszcza w gorące dni. Surfinie i lawenda Kwiaty na balkon zacieniony – rośliny, które dobrze radzą sobie w cieniu Północna ekspozycja nie jest może najszczęśliwsza, bo przez większość dnia na Twoim balkonie króluje cień. Jednak i w takim miejscu możesz stworzyć uroczą i klimatyczną przestrzeń, która stanie się Twoją prywatną enklawą. Zaaranżuj swój balkon zgodnie z najnowszymi trendami – wybierz składane meble ogrodowe, które łatwo po sezonie przechowasz w piwnicy oraz punkty świetlne, które stworzą wieczorem romantyczny klimat: lampiony na świece albo girlandy z żarówkami LED. Rozsądnie wybieraj kwiaty, w szklarniach znajdziesz mnóstwo cieniolubnych gatunków, które poczują się u Ciebie jak w domu. Północne balkony przez większość dnia skąpane są w cieniu. Słońce dociera do nich jedynie wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Jeśli wydaje Ci się, że w takich warunkach trudno będzie Ci założyć ogród, to jesteś w błędzie! Istnieje wiele gatunków roślin, które wcale nie potrzebują stałego kontaktu ze słońcem, by pięknie wyglądać przez cały sezon. Do tego w przypadku północnego balkonu nie musisz martwić się ryzykiem przegrzania czy przypalenia liści. Rośliny posadzone na Twoim balkonie nie będą wymagały również zbyt intensywnego podlewania – nawet podczas dużych upałów. Bez problemu zaplanujesz więc kilkudniowy wyjazd, nie martwiąc się o kondycję ogródka. Jeśli Twój balkon znajduje się w cieniu lub na północnej stronie, wybór roślin jest nieco bardziej wymagający. Warto postawić na kwiaty, które dobrze rosną w zacienionych miejscach. Oto niektóre z nich: Fuksje – piękne, zwisające kwiaty w kolorach różu, czerwieni i bieli. Idealne do zacienionych przestrzeni. Funkie (Hosta) – roślina, która doskonale radzi sobie w cieniu, dodając elegancji i zieleni nawet w najciemniejszych zakątkach balkonu. Begonki – bardzo dekoracyjne kwiaty, które rosną doskonale w cieniu. Dostępne w wielu kolorach, od bieli po intensywny róż. Bluszcz – świetna roślina okrywowa, która może być wykorzystywana na balkonach w cieniu. Jest odporna na trudne warunki. Niezapominajki – małe, niebieskie kwiatki, które tworzą urokliwy efekt w cieniu. Idealne do ozdabiania balkonu wczesną wiosną. Te rośliny dobrze rosną nawet w miejscach, gdzie słońce dociera tylko przez krótką chwilę w ciągu dnia. Warto jednak pamiętać, że muszą być regularnie podlewane, ponieważ cień często wiąże się z większą wilgotnością. Fuksja i niezapominajki Jakie kwiaty wybrać na balkon wschodni? Wschodni balkon to doskonałe miejsce do hodowania przydomowej zieleni. Jest bardzo słoneczny, promienie pojawiają się na nim już w okolicach 4-5 rano i znikają dopiero koło południa, w przeciwieństwie jednak do balkonu południowego nie stwarza ryzyka przegrzania i przypalenia roślin. Na balkonie ze wschodnią ekspozycją doskonale sprawdzą się rośliny, które preferują rozproszone światło. Rośliny tolerancyjne, które wykazują zdolność dostosowania się do różnorodnych warunków, też będą dobrym wyborem. Balkon wschodni to doskonałe miejsce na założenie własnego mini ogrodu – warunki na nim panujące nie stwarzają ryzyka przegrzania roślin, raczej nie pojawią się na nim grzyby czy szkodniki. Jeśli więc jesteś właścicielką balkonu wschodniego, to nie zwlekaj i już w tym sezonie zamień go w zaciszny, zielony kącik z wygodnym siedziskiem, a może nawet huśtawką? Rośliny na balkon wypełniony słońcem: pelargonia, fuksja, niecierpek, werbena, begonia, bluszcz, szałwia, tawułka Szałwia i werbena CZYTAJ TEŻ: Wiosenne porządki: jak zaaranżować idealny balkon lub taras? Jakie kwiaty wybrać na balkon zachodni? Balkon wysunięty na zachód może być dosyć kłopotliwy. Rośliny, które na nim posadzisz, będą bowiem musiały zmierzyć się z iście tropikalnymi warunkami. Aranżując zieloną przestrzeń na takim balkonie, koniecznie pomyśl o zamontowaniu osłon przeciwsłonecznych. Będziesz też musiała pamiętać o częstym podlewaniu, bo balkon zachodni, choć przez pierwszą część dnia skąpany jest w cieniu, popołudniem i wieczorem mocno się nagrzewa i sprzyja szybkiemu wysychaniu podłoża. Balkon zachodni to idealne miejsce na relaks dla osób, które większość dnia spędzają w biurze. Tutaj dopiero późnym popołudniem i wieczorem pojawia się słońce, pozwalając rozkoszować się swoimi ciepłymi promieniami. Pachnące, kolorowe kwiaty wsadzone w wiszące donice i skrzynie zamontowane na barierce sprawią Ci prawdziwą przyjemność. Nie zapomnij o ich częstym podlewaniu, a na pewno odwdzięczą się bujnym kwitnieniem. Rośliny na balkon nagrzewający się: lawenda, bratki, goździki, jaskry, aksamitki, datura Goździki i aksamitki Jakie rośliny na balkon będą modne w 2025 roku? W 2025 roku w aranżacji balkonów dużą rolę odgrywają rośliny wieloletnie oraz te, które przyciągają zapylacze, jak pszczoły i motyle. Coraz większą popularnością cieszą się także rośliny ozdobne, które mają funkcję użytkową, takie jak zioła (np. bazylia, tymianek, rozmaryn) oraz rośliny jadalne (np. pomidory koktajlowe czy papryka). Jak dbać o rośliny na balkonach? Pielęgnacja roślin balkonowych w 2025 roku opiera się na prostych zasadach. Oprócz regularnego podlewania, warto pamiętać o nawożeniu roślin, szczególnie w okresie intensywnego wzrostu. Rośliny posadzone w pojemnikach wymagają również wymiany gleby co 2-3 lata. Ponadto, warto regularnie usuwać przekwitłe kwiaty, aby pobudzać rośliny do dalszego kwitnienia.
Oto 5 najlepszych parków rozrywki w Polsce!
Twoje dziecko to prawdziwy wulkan energii? Koniecznie zabierz je do parku rozrywki! Takimi atrakcjami będzie zachwycony nie tylko maluch. Karuzele, huśtawki, kolejki… Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie. Przedstawiamy 5 najciekawszych parków rozrywki, które zdecydowanie warto odwiedzić latem! Park rozrywki, atrakcja dla całej rodziny Parki rozrywki mają zarówno przeciwników, jak i zwolenników. Dzieci po prostu je uwielbiają i nie ma się co dziwić – adrenalina, frajda, nieograniczona zabawa. Tutaj każdy, bez względu na wiek z powrotem poczuje się dzieckiem. Jeśli tego lata wybierasz się na urlop w Polskę, to koniecznie zaplanuj trasę tak, by zahaczyć o jeden (a może nawet kilka) parków rozrywki. Wybierz park rozrywki dla dzieci z atrakcjami dedykowanymi najmłodszym lub taki, który dostarczy emocji całej rodzinie. Na jakie atrakcje możesz liczyć? Kolejki górskie, rollercoastery, diabelskie młyny, łódki, domy strachów i wiele, wiele innych. Pamiętaj, że profesjonalne parki rozrywki często połączone są z infrastrukturą hotelową i gastronomiczną, więc wygodnie możesz spędzić tu cały dzień, a może nawet weekend? Parki rozrywki w Polsce: 5 najciekawszych miejsc 1. Zator: Energylandia Rodzinny Park Rozrywki Ten park znajduje się jedyne 30 min. drogi od Krakowa i tyle samo od Katowic. Uznawany jest za największy park rozrywki w Polsce. Energylandia oferuje aż kilkadziesiąt atrakcji, które podzielone zostały na strefy tematyczne. Bajkolandia to strefa dedykowana najmłodszym. Prawdziwy raj dla maluszków! Znajdziesz tu m.in.: kolorowe karuzele, łódki, kolejki, samochodziki, zjeżdżalnie i huśtawki. Strefa familijna to propozycja dla grup zróżnicowanych wiekowo. Te uniwersalne atrakcje spodobają się wszystkim uczestnikom wycieczki. Znajdziesz tu na przykład wioskę wikingów, planetarium, pontonowe zjeżdżalnie wodne, autodrom czy kolejkę widokową. Strefa ekstremalna dedykowana jest miłośnikom mocnych wrażeń – prędkość niektórych atrakcji osiąga nawet 100 km/h! Do Energylandii warto wybrać się na cały weekend i jeden dzień spędzić w strefie wodnej, która stanowi największy otwarty park wodny w Polsce. Zjeżdżalnie, pontony, plaża z leżakami… Każdy znajdzie coś dla siebie. Jednodniowy bilet wstępu kosztuje 119 zł, bilet ulgowy to koszt 69 zł. 2. Chorzów: Legendia To najstarszy park rozrywki w Polsce i obowiązkowy punkt na mapie rodzinnych wojaży wakacyjnych. Park podzielony jest na pięć stref tematycznych, które gromadzą w sumie ponad 40 różnorodnych atrakcji. Znajdziesz tu na przykład zadaszoną salę zabaw dla najmłodszych, zadaszoną salę z grami dla dorosłych (świetna opcja w wypadku niepogody!), rollercoastery, diabelski młyn, ekstremalne wahadła, kolejki górskie, trampoliny, karuzele dla maluchów. Bilet rodzinny (kupowany online) dla dwójki dorosłych i jednego dziecka to wydatek rzędu 189 zł. Za każde kolejne dziecko dopłacisz 39 zł. 3. Łeba: Łeba Park Prawdziwa gratka dla miłośników dinozaurów. Oprócz modeli dinozaurów w skali 1:1 (to naprawdę robi piorunujące wrażenie!) znajdziesz tu: zamek strachów, pole do minigolfa, kino 7D, pojazdy Flinstonów, rowery wodne, labirynt luster, małpi gaj, indiańską wioskę, plac zabaw, koło młyńskie i wiele, wiele innych. Park posiada naprawdę sporą ilość atrakcji dla maluchów. Jeśli więc znudzi Ci się wylegiwanie na plaży, to koniecznie odwiedź Rodzinny Park Rozrywki w Łebie. Za bilet normalny zapłacisz 65 zł, za ulgowy (dzieci do 15 roku życia) 45 zł. Maluchy, które nie ukończyły 4 lat, skorzystają z atrakcji bezpłatnie. 4. Bałtów: Bałtowski Kompleks Turystyczny Ten położony na terenie województwa świętokrzyskiego park jest pierwszym w kraju obiektem o charakterze naukowo–rozrywkowym. Jego celem jest nie tylko dostarczanie niezapomnianych emocji, ale też przybliżanie dzieciom i młodzieży historii naturalnej. Ciekawostką jest fakt, że park znajduje się w miejscu, w którym faktycznie odnaleziono ślady dinozaurów! Odwiedzający mogą korzystać tu z wielu atrakcji: podziwiać ponad 100 modeli dinozaurów w skali 1:1, zwiedzać prehistoryczne oceanarium, oglądać najciekawsze polskie zabytki architektoniczne w miniaturze, wejść do parku rozrywki czy zagrody koni, a także skorzystać z licznych atrakcji wodnych. Za rodzinny pakiet kompleksowy (2 dorosłych i 1 dziecko) zapłacisz niecałe 200 zł. 5. Warszawa: Airo Active Park Park rozrywki i Warszawa? Dokładnie tak! Poznaj nowoczesny obiekt, który został stworzony z myślą o entuzjastach ruchu i dobrej zabawy. Park trampolin, basen z gąbkami, kosmiczna sala zabaw, ścianka wspinaczkowa, gokarty, sala zabaw dla najmłodszych, a to tylko niektóre z atrakcji. Jeśli właśnie wybierasz się na urlop to, zamiast omijać stolicę, zaplanuj sobie jednodniowy postój i odwiedź Airo. Doskonała zabawa dla całej rodziny gwarantowana. Wstęp do obiektu w tygodniu to jedyne 10 zł za osobę. W weekendy jest drożej i za wejściówkę trzeba zapłacić 28 zł. Wizyta w parku rozrywki to naprawdę spore przeżycie. W takim miejscu zarówno maluchy, młodzież, jak i dorośli z pewnością znajdą coś dla siebie. Zanim zabierzesz dzieci do konkretnego parku, koniecznie poznaj jego ofertę – niektóre parki rozrywki mają lepsze atrakcje dla najmłodszych, w innych zdecydowanie lepiej będą bawiły się nastolatki. Zawsze wybieraj też profesjonalne i sprawdzone miejsca. Sezonowe wesołe miasteczka są zdecydowanie mniej bezpieczne od profesjonalnych parków rozrywki działających przez cały rok, a przecież to na bezpieczeństwie (oprócz niezapomnianych wrażeń i dobrej zabawy) zależy Ci w przypadku dzieci najbardziej.
Najważniejszy dzień życia, czyli jak zorganizować piękny ślub i wesele?
Ślub to niewątpliwie jeden z najpiękniejszych dni w życiu każdej kobiety. Pewnie już jako mała dziewczynka ze wzruszeniem wyobrażałaś sobie, jaką suknię założysz i jak będziesz wyglądała tego dnia! Nic dziwnego, to jedyna taka okazja, by poczuć się jak najprawdziwsza księżniczka. By dzień ślubu był jednak naprawdę wyjątkowy, musisz włożyć sporo energii w przygotowania. Od czego zacząć organizację ślubu? Na czym się skupić i czego absolutnie nie powinnaś zapomnieć? Przedstawiamy kompletny poradnik weselny, który krok po kroku przeprowadzi Cię przez gorączkę ślubnych przygotowań. Gotowa? No to zaczynamy! Organizacja ślubu: od czego zacząć? Pierścionek zaręczynowy błyszczy na Twoim palcu? Mijają dni, od kiedy zgodziłaś się zostać żoną tego jedynego, wymarzonego i wyczekiwanego mężczyzny. Czy masz już pomysł na ślub? Chcesz hucznego wesela, czy skromnej uroczystości rodzinnej? Marzy Ci się wystawne przyjęcie, a może uroczy ślub w górach? Jest tyle rzeczy, które musisz przemyśleć! Od czego zacząć planowanie ślubu? Koniecznie zaopatrz się w planner ślubny, będziesz mogła zapisać w nim listę wszystkich swoich pomysłów. Na tym etapie możesz popuścić wodze fantazji. Wklejaj inspiracje, zapisuj wszystkie szalone propozycje – nigdy nie wiesz, po którą z nich zdecydujesz się sięgnąć. Pomocne okaże się też wybranie na targi ślubne, to prawdziwa kopalnia wiedzy i kontaktów. Zbieraj ulotki i foldery, w domu posortuj je i zostaw te, które wydadzą Ci się interesujące. Uruchom kontakty, znajomych i przyjaciół, którzy niedawno brali ślub, poproś o polecenie fotografa, sali weselnej, DJ-a… Drogą pantoflową najłatwiej znaleźć dobrych i niedrogich podwykonawców. A co jeśli nie masz czasu na samodzielną organizację ślubu? W końcu nie każdy musi to lubić! Z pomocą przyjdzie Ci profesjonalna wedding plannerka. Spotkaj się z konsultantką na niezobowiązującym spotkaniu zapoznawczym, poznaj jej ofertę, zapytaj o cennik i zakres usług, a kiedy poczujesz, że to odpowiednia osoba, to po prostu… oddaj w jej ręce swój ślub. W ten sposób zyskasz pewność, że w tym wyjątkowym dniu wszystko będzie dokładnie takie, jak sobie zamarzysz! Organizacja ślubu i wesela krok po kroku. O czym musisz pamiętać? 1. Kościół lub urząd Bez względu na to, czy bierzesz ślub kościelny, czy cywilny już teraz rozejrzyj się za odpowiednim miejscem na swoją wymarzoną uroczystość. Wiele par preferuje tradycyjne, stare kościółki zamiast nowoczesnych, chłodnych parafii - w związku z tym, w sezonie ślubnym ciężko może być o termin w takim miejscu. Formalności, których trzeba dopełnić w przypadku ślubu kościelnego jest sporo, więc warto zabrać się za ich załatwianie na kilka miesięcy wcześniej – potrzebny będzie kurs przedmałżeński, nauki, zaświadczenie o odbytej katechezie, zaświadczenie ze spowiedzi, pozwolenia z parafii rodzinnych (jeśli ślub miałby się odbyć w innej parafii), spisany protokół przedmałżeński. Śluby cywilne również cieszą się ostatnio dużą popularnością. Nowością jest to, że od niedawna taki ślub można zorganizować w plenerze. Romantyczny ogród, górska łąka, brzeg malowniczego jeziora… Możesz zaplanować ten wyjątkowy dzień dokładnie tak, jak sobie wymarzysz. Ważne jednak, by znaleźć przychylnego i życzliwego urzędnika, to on będzie mistrzem ceremonii i ważne, by potrafił stworzyć odpowiedni nastrój. 2. Sala weselna Najpopularniejsze lokale zwykle mają zarezerwowane terminy nawet na kilka lat do przodu. Marzy Ci się ślub w sezonie letnim? Nie czekaj! Być może będziesz musiała wpłacić zaliczkę już na dwa lata przed uroczystością. Jeśli koniecznie chcesz pobrać się jeszcze w tym roku, to pytaj o mniej popularne terminy – na śluby w tygodniu lub po sezonie możesz dostać specjalną zniżkę, więc to opcja warta uwagi. Jeśli Twoi goście przyjadą z daleka, to postaw na salę, która dysponuje też pokojami hotelowymi – w ten sposób upieczesz dwie pieczenie na jednym ogniu i nie będziesz musiała dodatkowo zawracać sobie głowy rezerwacją hotelu. 3. Menu weselne Zwykle na miesiąc przed ślubem trzeba będzie ustalić menu weselne. Dokładnie zapoznaj się z przedstawionymi przez restauratora propozycjami i wybierz te, które wydają Ci się najbardziej smakowite. Na degustację koniecznie wybierz się z narzeczonym, mamą i teściową – w takim gronie łatwiej będzie Wam podjąć decyzje. Pamiętaj, że wiele sal ma w ofercie dodatkowe opcje takie jak grill w ogrodzie, kolorowe drinki, wiejski stół, pieczone prosię itp. Dania te są dodatkowo płatne, ale stanowią wyjątkową atrakcję i na pewno warto wziąć je pod uwagę. 4. Rozsadzenie gości Jak usadzić gości na weselu? Bywa, że to jeden z najtrudniejszych etapów organizacji ślubu. Im więcej gości, tym więcej problemów przy ich usadzaniu. Plan rozsadzenia gości pomoże przygotować Ci mama i teściowa – one jak nikt znają relacje panujące w rodzinie i doskonale orientują się, które ciotki powinny siedzieć blisko siebie, a które pary lepiej rozdzielić. By ułatwić gościom dotarcie do swoich stolików, zainwestuj w winietki i w plakat prezentujący ustawienie stołów – unikniesz w ten sposób zbędnego bałaganu po przybyciu na salę. 5. Drobiazgi dla gości To opcja dodatkowa i nie każdy się na nią decyduje. Jeśli Twój budżet zniesie ekstra wydatek to zdecydowanie warto! Słodkie migdały w ozdobnym woreczku, krówki, magnesy na lodówkę albo po prostu urocze karteczki z podziękowaniami, każdy gość będzie mile zaskoczony takim drobiazgiem. 6. Obrączki Ich wybór jest niesamowicie ważny! To one staną się symbolem nierozerwalności Waszego małżeństwa. Obrączkę będziesz nosiła każdego dnia, więc ważne, by nie tylko Ci się podobała, ale była też po prostu wygodna. Wybierz się do polecanego złotnika albo do jubilerskiej sieciówki i dokładnie obejrzyj prezentowane modele. Możesz zdecydować się na klasyczne, okrągłe obrączki, albo nowoczesne, płaskie modele. W modzie są obrączki z grawerowanymi wzorami, czy te ozdobione kamieniami szlachetnymi. Jeśli na co dzień nosisz złotą biżuterię, to celuj w złotą obrączkę. Jeśli chętniej zakładasz srebro, to strzałem w 10 będzie obrączka z białego złota. 7. Zaproszenia Wiele sklepów internetowych ma w swojej ofercie gotowe zaproszenia ślubne. Jak grzyby po deszczu powstają też pracownie, które trudnią się wykonywaniem zaproszeń metodą hand made. Takie kartki, misternie zdobione, to prawdziwe dekoracyjne cacka. Ich cena jest jednak dość wysoka i może wynosić nawet ok. 30 zł za jedno zaproszenie. Zaproszenia roześlij min. pół roku wcześniej, żeby Twoi goście mogli sobie zarezerwować termin na ten wyjątkowy dzień. 8. Tort weselny Okrągły? Kwadratowy? Piętrowy, a może w całości wykonany ze słodkich babeczek? Tort weselny musi być nie tylko smaczny, ale i piękny! Koniecznie wybierz się do najlepszej cukierni w mieście i poproś o ofertę. Przed ostateczną decyzją umów się na degustację. Zwróć uwagę na dekoracje tortu – masa cukrowa, żywe kwiaty, lukrowe figurki – jest wiele opcji na dodanie mu szyku. 9. Kwiaty Sprawdzona florystka to prawdziwy skarb! To ona będzie odpowiadała za przygotowanie Twojego bukietu ślubnego, ale też za wykonanie bukietu dla świadkowej i druhen, za przygotowanie butonierek, dekoracji na samochód, ozdób do kościoła i na salę. Niektóre florystki mają przygotowane katalogi z wcześniejszymi realizacjami, w ten sposób łatwiej będzie Ci wybrać bukiet dla siebie. Bez obaw możesz też udać się na spotkanie ze zdjęciem wymarzonych kwiatów i razem z kwiaciarką ustalić ostateczny kształt wiązanki. 10. Fotograf i kamerzysta Zdjęcia i film ze ślubu to niewątpliwie jedna z trwalszych i piękniejszych pamiątek tego szczególnego dnia. Tutaj kieruj się nie tylko ceną, ale też portfolio podwykonawców. Zastanów się, czy styl prezentowany przez fotografa jest zgodny z Twoimi założeniami. Na spotkaniu organizacyjnym koniecznie omów też wizję sesji plenerowej. 11. Zespół/DJ Dobra muzyka to podstawa udanego wesela. Orkiestra na żywo czy DJ? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Jedne pary nie wyobrażają sobie zabawy przy muzyce z głośników, dla innych wynajmowanie całego zespołu to duża przesada. Jedno jest pewne, przed ostatecznym wyborem czeka Cię wiele godzin przesłuchań. 12. Transport do ślubu Zastanawiałaś się już, czym pojedziecie do ślubu? Bryczka z końmi, biała limuzyna, samochód w stylu retro, a może po prostu auto, którego używasz na co dzień? Oprócz odpowiedniego transportu zadbaj też o stylowe dekoracje – kokardy, żywe kwiaty, śmieszne figurki – dzięki nim będzie wiadomo, że autem jedzie para młoda. 13. Prezenty dla rodziców Ważnym elementem każdego wesela są specjalne podziękowania dla rodziców. Wspólny taniec, wzruszająca piosenka i jakiś drobiazg – kosz słodkości, bukiet kwiatów, grawerowany wazon, komplet filiżanek – jest wiele sposobów, by wyrazić wdzięczność za trud włożony w Wasze wychowanie. 14. Makijaż i fryzura ślubna Rezerwacja terminu u wizażystki i fryzjera to absolutny priorytet przy organizacji ślubu! Na miesiąc przed ceremonią wybierz się też na próbny makijaż i próbną fryzurę – w ten sposób bez pośpiechu i zbędnego stresu wspólnie z wizażystką i fryzjerką stworzycie spójną wizję Twojego ślubnego wizerunku. 15. Suknia ślubna Bez sukni ślubnej ani rusz! Na rok przed ślubem zacznij poszukiwania wymarzonego modelu. Może się okazać, że nie od razu znajdziesz suknię marzeń. Wybraną sukienkę będziesz musiała zamówić nawet 3-6 miesięcy przed ślubem. Jeśli budżet jest napięty, możesz spokojnie zdecydować się na kupno używanej sukienki. Wiele dziewczyn poprzez różnorodne portale aukcyjne sprzedaje niezniszczone suknie ślubne z bieżącego lub poprzedniego sezonu. Przy odrobinie szczęścia wyhaczysz prawdziwą perełkę za przysłowiowe grosze! 16. Garnitur Niemniej ważny od sukienki jest oczywiście garnitur pana młodego. Zamiast klasycznego czarnego kompletu lepiej sprawdzi się granatowy lub szary garnitur – taki model z powodzeniem Twój mąż będzie mógł nosić na inne uroczystości, a nawet do pracy. 17. Kurs tańca Kulminacyjnym momentem każdego wesela jest oczywiście pierwszy taniec. By wypadł on jak należy, warto wcześniej wybrać się na kurs tańca. Już kilka lekcji doda Wam pewności siebie i pozwoli poznać podstawowe kroki, dzięki którym poczujecie się królami parkietu. A goście będą wniebowzięci! Organizacja ślubu i wesela to nie lada zadanie. Jeśli wciąż zastanawiasz się, jak zorganizować ślub i nie zwariować, to znaczy, że jesteś w dobrym miejscu. Z naszym poradnikiem stworzysz dokładny plan plan załatwień i dowiesz się, kiedy warto odpuścić organizację i oddać się w ręce profesjonalistki. Jeśli właśnie zostałaś narzeczoną i nie wiesz, od czego zacząć organizację wesela, to sięgnij po nasz artykuł i krok po kroku zaplanuj swój ślubny maraton. Wierzymy, że z naszymi poradami zorganizujesz wesele godne księżniczki!
Trudne dzieciństwo, alkoholizm rodziców… Małgorzata Szumowska przeszła w życiu piekło
Jak wyglądało jej życie, zanim została najpopularniejszą polską reżyserką?
To najbardziej utytułowana polska reżyserka, której kariera sięga nie tylko naszego kraju. Małgorzatę Szumowską docenia się w europejskim środowisku filmowym, zasiadała również w jury 75. Międzynarodowego Festiwalu w Wenecji. Jej filmy Body/Ciało oraz Twarz nagrodzone zostały na festiwalu w Berlinie dwoma Srebrnymi Niedźwiedziami. Za pierwszą z tych produkcji reżyserka została również nagrodzona Europejską Nagrodą Filmową publiczności. Jednak Małgorzata Szumowska przeszła w swoim życiu bardzo dużo, zanim zrobiło się o niej głośno... Wszyscy mężowie Małgorzaty Szumowskiej Główną rolę w Twarzy zagrał jej mąż Mateusz Kościukiewicz. Ma z nim córkę Alinę. Operatorem jest Michał Englert, jej były mąż. Mimo że się rozwiedli, robią razem wszystkie jej filmy. Montażystą, jak zwykle, jest były partner, Jacek Drosio – ojciec jej starszego syna Maćka. Tym, którzy dziwią się, że zgromadziła wokół siebie swoich eks i są w stanie razem tworzyć, odpowiada: „To wspaniałe rozumieć się z kimś artystycznie bez słów. Mogę powiedzieć, że tworzymy rodzaj artystycznej grupy. Nie wyobrażam sobie filmu bez nich”. Męska twarz Małgorzaty Szumowskiej Jest bardzo operatywna. Zrozumiała, jak działa międzynarodowy system robienia filmów i korzysta z tego. Stała się artystką rozpoznawalną w Europie. Na planie słynie z tego, że robi awantury. „Szumowska powtarza, że ma w sobie dużo męskiej natury. To pomaga jej robić filmy. Umie zakląć, chętnie pije wódkę. »Szuma ma jaja!«”, opowiadał VIVIE! Tomasz Wasilewski, reżyser Płynących wieżowców, który wybłagał kiedyś Małgośkę, żeby zrobiła go swoim asystentem. Z facetami z ekipy reżyserka chętnie wypije wódkę, siedząc na krawężniku i pójdzie z nimi na kolację do knajpy. Studia w Łodzi wspomina w wywiadzie z Agnieszką Wiśniewską: „To była notoryczna balanga. Wszystkie możliwe używki, naj*bka od rana, totalny hard core". Za aktorkami nie przepada. Zawsze miała więcej kumpli niż koleżanek. Wyjątek to Juliette Binoche, którą namówiła do Sponsoringu. To dla niej ktoś wyjątkowy. Francuska aktorka też ją ceni. I nigdy nie zapomni, jak Szumowska spiła ją na planie. Ale sama sobie winna, po co prosiła, żeby dać jej spróbować polskiej wódki? Czytaj też: Ryszard Kalisz w szczerych słowach o ojcostwie. Jak zmieniły go narodziny Ignacego? Ostre filmy Małgorzaty Szumowskiej Reżyserka kocha prowokować. Jej filmy są inteligentne i ostre. Wbijają szpile w nasze kompleksy i pozy. Odzierają, czasem boleśnie, maski. W Sponsoringu pokazała studentki-prostytutki. W W imię... księdza-geja, którego zagrał Andrzej Chyra. Historię grzesznej miłości księdza i wiejskiego chłopaka. Tak odważnego filmu jeszcze w Polsce nie było. Takie były też 33 sceny z życia, najbardziej osobisty z jej filmów. Pokazała w nim, prawie jeden do jednego, umieranie rodziców i rozpad swojego małżeństwa. Bez upiększeń. Bohaterka uciekała przed strachem i rozpaczą w seks i alkohol. Film wielu oburzył. Na festiwalu w Gdyni Dorota Stalińska po projekcji krzyczała: „Co to w ogóle jest? Gołe ch... na ekranie, śmiech na pogrzebie, balanga w domu, gdy matka umiera?!”. Film spodobał się na świecie. Rodzice Małgorzaty Szumowskiej Urodziła się w 1973 roku w Krakowie. Jej matką była pisarka Dorota Terakowska, ojcem Maciej Szumowski, który nakręcił sto filmów dokumentalnych. Prowadzili otwarty dom. Mała Małgosia poznała Szymborską, Miłosza. Ksiądz Tischner pytał ją, czy wierzy w Boga? Ona na to, że wierzy w bogów greckich! Alkohol płynął strugą. „Przychodzili ci wszyscy ludzie, pili strasznie dużo wódki, palili papierosy, ciągle o czymś dyskutowali. Ja siedziałam gdzieś pod stołem. To było superfajne”, opowiadała w wywiadzie rzece Szumowska. Kino to szkoła przetrwania. Ale dorosła Małgorzata nie wspomina dobrze Krakowa: „To miasto mnie przeraża. Całe to środowisko, w którym obracali się moi rodzice. Total mieszczańskie przy pozorach wyluzowania i szaleństwa”. Zobacz także: Ewa Błaszczyk w poruszających słowach o córce. Łzy cisną się do oczu. „Ola leży i czeka” Ciemna twarz Małgorzaty Szumowskiej W Polityce wspominała, że ojciec po pijaku awanturował się. Raz wyskoczył z drugiego piętra przez okno i wśród przechodniów rozrzucił wszystkie oszczędności. Matka powtarzała jej, że jest za gruba. Małgośka w liceum tak się odchudzała, że trafiała do szpitala. Do dziś jest szczupła. W jej domu nie było zasad, wszystko działo się z przypadku. „Stara nie gotowała”, mówi. „Chodziłam spać o pierwszej w nocy, potem nie wstawałam do szkoły. Nikt tego nie pilnował. Tak samo było z myciem. Wołali z podstawówki moją starą, żeby powiedzieć jej, że ja jestem nieumyta”. Rodzina kojarzy jej się źle. Przychodzili ci wszyscy ludzie, pili strasznie dużo wódki, palili papierosy, ciągle o czymś dyskutowali Jej siostra, Katarzyna T. Nowak, pisarka, która m.in. wydała książkę Rok na odwyku o swoim alkoholizmie, wspomina: „Dom był zwariowany, ale liczyła się w nim przede wszystkim szczerość i lojalność. Rodzice nie znosili kłamstwa, woleli najgorszą prawdę, woleli kiedy mówiłyśmy, że nie chce nam się iść do szkoły, niż żebyśmy chodziły na wagary i pisały sobie usprawiedliwienia”. Etiudy Szumowskiej i jej pierwsze filmy zdobywały europejskie nagrody. Ale prawdziwe kino zaczęła robić dopiero po śmierci rodziców. Obydwoje umarli na początku 2004 roku. Najpierw matka na raka. Miesiąc później odszedł ojciec. W Krakowie mówiło się, że z miłości. Małgorzata była w szoku. Swój ból odreagowała za kamerą. Prowokacja Małgorzaty Szumowskiej Po nakręceniu 33 scen z życia mówiła, że w rodakach drażni ją „zawiść, buraczaność, brak otwarcia na świat oraz swojackość – że tu my, Polak z Polakiem, i nikt nam nie podskoczy”. Dlatego zrobiła o tym film. Jej Twarz pokazuje mroczną stronę polskości. Fasadowy katolicyzm, który nie znosi obcych. Dlatego proboszcz z Twarzy przekonuje parafian do wybudowania pomnika: „Nasz Chrustus będzie większy niż ten w Rio de Janerio”, woła. Szumowska znów prowokowała. Ma to we krwi.... Czytaj również: Anna Lewandowska opublikowała wzruszające i wyciskające łzy nagranie. „Czas nie goi ran” Tekst archiwalny autorstwa Romana Praszyńskiego Małgorzata Szumowska z ekipą filmu „Twarz” na festiwalu w Berlinie Małgorzata Szumowska z mężem Mateuszem Kościukiewiczem
Dzisiaj szósta rocznica śmierci Danuty Szaflarskiej. Niemal do ostatnich dni była aktywna na scenie
„Życie jest cudem”, mówiła w jednym z wywiadów przed śmiercią
Była legendą! Wybitna aktorka filmowa i teatralna, Danuta Szflarska zmarła w niedzielę 19 lutego 2017 roku. Miała wówczas 102 lata. Niemal do ostatnich dni była aktywna na scenie, jednak wypadek z 2016 roku odmienił jej życie. Do końca, wierzyła, że wróci do pracy, bo jak sama mówiła: "teatr jest jak narkotyk". Złamała biodro, a to wiązało się z długim leczeniem. Później pojawiły się problemy z oddychaniem. „Ludzie często mnie pytają, co robić, aby tak długo żyć? Nie wiem. Ja niczego specjalnego nie robię. Po prostu kocham życie we wszystkich jego barwach, odcieniach i cieniach. Życie jest cudem”, opowiadała w jednym z wywiadów. Z okazji 6. rocznicy śmierci wybitnej artystki, przypomnijmy jej historię. Życie i kariera Danuty Szaflarskiej Danuta Szaflarska na koncie ma ok. 80 ról filmowych i 100 teatralnych. Aktorka urodziła się w 1915 roku we wsi Kosarzyska na Sądecczyźnie. Tuż przed II wojną światową ukończyła warszawski Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej, a zaraz po studiach zadebiutowała w 1939 roku rolą w spektaklu „Szczęśliwe dni”. Podczas wojny występowała w Wilnie i teatrach konspiracyjnych oraz była łączniczką w Powstaniu Warszawskim, podczas którego nosiła pseudonim „Młynarzówna”. Na wielkim ekranie Danuta Szaflarska zadebiutowała zaraz po wojnie w „Zakazanych piosenkach” Leonarda Buczkowskiego i od razu zdobyła uznanie widzów. Jej popularność umocniła rola w „Skarbie” Krystyny Tokarskiej. W latach 50. jednak o niej zapomniano. Grała głównie epizodyczne role, by triumfalnie powrócić w latach 70. w telewizyjnej wersji „Lalki”. W latach 80. zagrała „Dolinie Issy” Tadeusza Konwickiego, a w 1993 roku zagrała ważną w swojej karierze rolę Doktorowej w „Pożegnaniu z Marią” Filipa Zylbera. Emerytura Danuty Szaflarskiej Nie chciała iść na emeryturę. Tuż przed 101. urodzinami trafiła jednak do szpitala, bo podczas próby w warszawskim Teatrze Żydowskim złamała biodro. Liczyła na to, że szybko wróci do pracy, ale nie wróciła. W listopadzie 2016 roku ponownie trafiła do szpitala, wtedy też oficjalnie zakończyła karierę. Nie chciała tego, bo jak sama twierdziła "teatr jest jak narkotyk". Podobno miała też problemy z oddychaniem… „Ludzie często mnie pytają, co robić, aby tak długo żyć? Nie wiem. Ja niczego specjalnego nie robię. Po prostu kocham życie we wszystkich jego barwach, odcieniach i cieniach. Życie jest cudem”, mówiła w jednym z wywiadów przed śmiercią. "Przy niej zapomina się o różnicy wieku. W trakcie zdjęć do "Pora umierać" to ja miałam wrażenie, że jestem starsza — przyjeżdżałam na plan, mówiłam, że "tu mnie boli, tam strzyka, źle się dzisiaj czuję", tymczasem pani Danuta nie narzekała. Ona w pracy nie narzeka. Jest absolutnie przygotowana do zdjęć, zna tekst na pamięć, nie ma aktorskich fochów", mówiła Dorota Kędzierzawska w 2015 roku. Przypomnijmy, że w ostatnich latach życia została wyróżniona między innymi: Nagrodą im. Norwida w kategorii Dzieło życia, Polską Nagrodą Filmową - Orłem, Złotą Kaczką czy Nagrodą Gustaw. Co więcej, w 2015 roku została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Odeszła 19 lutego 2017 roku w wieku. Miała wówczas 102 lata. Zobaczcie nasze wideo o życiu Danuty Szaflarskiej!
Lubisz czerwone ubrania? Sprawdź, z jakimi kolorami najlepiej je łączyć!
Jak nosić czerwień na co dzień, a jak na wieczór?
Zmysłowa, kobieca, zadziorna, wyrazista, seksowna… Taka jest czerwień! Zapada w pamięć i przyciąga spojrzenia. Obok czerwonej sukienki czy szpilek, po prostu nie da się przejść obojętnie. Choć jest kolorem, który najlepiej pasuje paniom o zimowej urodzie, umiejętnie dobrana może być też pięknym dodatkiem do letnich i wiosennych typów urody. Z czym nosić czerwień, by wyglądać elegancko i stylowo? Jak nosić ją na co dzień i z czym zestawiać na wieczór? Oto sprawdzone sposoby na ujarzmienie seksownej czerwieni. ZOBACZ TEŻ: Trendy na jesień i zimę 2022: 7 elementów z szafy Anny Lewandowskiej, które musisz mieć! Jak łączyć czerwień z innymi kolorami? Zastanawiasz się, jak łączyć kolory? Skorzystaj z koła barw! To najprostszy i najszybszy sposób na stworzenie stylowej i spójnej garderoby. Są trzy sposoby na udane połączenia kolorystyczne: 1. Połączenia monochromatyczne: obejmują ten sam kolor, ale różne jego odcienie. Wypróbuj ten trick na czerwieni i zestawiaj ze sobą różne jej warianty. 2. Połączenia pokrewne: obejmują kolory leżące na kole barw tuż obok siebie. W przypadku czerwieni możesz zdecydować się na zestawienie jej np. z sąsiednią pomarańczą i fioletem. 3. Połączenia dopełniające: wykorzystują siłę przeciwieństw. Obejmują kolory znajdujące się na kole barw po przeciwnych jego stronach. Według tej zasady czerwień powinnaś zestawiać z zielenią. Koło barw masz już opanowane? Możesz pomyśleć o małym eksperymencie, spróbuj znaleźć stylowe zestawienia wychodzące poza trzy podstawowe zasady łączenia kolorów. Jesteśmy pewni, że znajdziesz przynajmniej kilka ciekawych pomysłów na stylizacje z czerwienią w roli głównej. Odcienie czerwieni Burgund i wiśnia Ciemne, przybrudzone, mocno wpadające w fiolet odcienie czerwieni to idealna opcja dla pań o letnim typie urody. Choć mówi się, że lato powinno czerwienie omijać szerokim łukiem, to jednak burgund i wiśnia stanowią szlachetny wyjątek od tej reguły. Wyraziste, subtelne, przygaszone i niesamowicie zmysłowe wydobędą na światło dzienne to, co lato ma najpiękniejszego. Kasztanowa czerwień To bardzo nieoczywisty i rzadko spotykany kolor, ale zdecydowanie warto mieć go w swojej szafie. Ciepły, łączący w sobie czerwone i brązowe tony, znakomicie podbija urodę jesieni. Karmazyn Najbardziej zmysłowa ze wszystkich czerwieni. Jest wprost stworzona do noszenia wieczorami. Szukasz wyjątkowej kreacji na wielki bal? Postaw na karmazynową suknię! Ten kolor szczególnie pasuje zimowym i jesiennym typom urody. Makowa czerwień Bardzo dziewczęca i elegancka. Chętnie wybierana na kolor przewodni przez panny młode – idealnie komponuje się z bielą. Czerwone szpilki czy szarfa w tym kolorze stworzą zgrany duet ze ślubną sukienką. Neonowa czerwień Neonowe, krzykliwe kolory, tak modne w latach 80. dziś ponownie podbijają nasze serca. Neonowa czerwień to doskonały sposób na to, by wyróżnić się z tłumu. Ten krzykliwy kolor nie potrzebuje dodatków, by zwracać uwagę. Letnia, neonowa sukienka? W sam raz na wypad na plażę! Pomidorowa czerwień To świetny kolor zarówno na co dzień, jak i na wielkie wyjścia. Spodnie czy żakiet w rozbielonej czerwieni możesz założyć do pracy, a wieczorowa sukienka w tym kolorze przykuje wzrok wszystkich imprezowiczów. Koralowa czerwień Delikatna, zmysłowa, bardzo ciepła. Rewelacyjnie współgra z blond pasmami i złocistą cerą delikatnych wiosen. Jakie kolory pasują do czerwonego? Czerwień i czerń To oczywiste i chyba najpopularniejsze zestawienie. Głęboka czerwień po prostu wspaniale dopełnia się z czystą czernią. W obrębie tego połączenia możesz decydować się na czerwoną górę i czarny dół (lub na odwrót) albo postawić na całą stylizację w jednym kolorze i dodatki w drugim, np. czerwoną sukienkę i czarne akcesoria. Czerwień i biel Soczysta czerwień i delikatna biel pięknie się uzupełniają. Po to połączenie chętnie sięgają panny młode. Ty możesz stworzyć z ich użyciem wyjątkową stylizację biznesową. Do prostego, białego garnituru załóż czerwone szpilki i czerwony top – gwarantujemy, że skradniesz uwagę współpracowników. Czerwień i granat To połączenie możesz łatwo oswoić. Załóż ulubione granatowe dżinsy i dobierz do nich czerwoną górę: sportowy top, wiskozową bluzkę w delikatne wzorki lub mięsisty sweter w wyraźne warkocze. Prawda, że wygląda to świetnie? Czerwień i róż Pomidorowa i koralowa czerwień znakomicie zgra się ze słodkim, dziewczęcym różem. Na takie połączenie wciąż decyduje się niewiele pań, a szkoda! Wyjdź poza schematy i stwórz z ich udziałem doskonałą stylizację na lato. Do czerwonych cygaretek załóż wiskozowy, różowy top z dłuższym tyłem. Do tego modne espadryle i oversize’owe okulary przeciwsłoneczne, i jesteś gotowa na podbój miasta! Czerwień i złoto/srebro Jeśli szukasz eleganckich dodatków do stylizacji z czerwienią w roli głównej, to obowiązkowo postaw na srebro lub złoto. Czerwona, długa sukienka rozbłyśnie w otoczeniu złotych szpilek i złotej biżuterii. Kolor akcesoriów dobierz do typu swojej urody. Nie bój się również biżuterii z kolorowymi kamieniami szlachetnymi – zarówno rubiny, jak i szmaragdy będą wyglądały w towarzystwie czerwieni po prostu królewsko. Czerwień jest bezkompromisowa. Nie wybacza błędów, nie toleruje pomyłek. Baw się modą i szukaj najlepszych opcji dla siebie. Wbrew pozorom w czerwieni każdy może wyglądać dobrze. Wystarczy umiejętnie dobrać odcień i dodatki, by ożywić garderobę i dodać sobie odrobinę seksapilu.
Pokochaj swoją figurę jabłka! Podpowiadamy, jak to zrobić…
Jabłko uważane jest za najbardziej problematyczną sylwetkę…
Sylwetka jabłko uważana jest za najbardziej problematyczną. Masywna, dość ciężka, a z drugiej strony niezwykle kobieca. Choć w czasach Rubensa uważana byłaby za prawdziwą boginię, dzisiaj musi się bardzo postarać, by wyeksponować faktycznie to, co ma najpiękniejsze, a umiejętnie ukryć mankamenty swojej figury. Czy jabłko może wyglądać apetycznie i seksownie? Jak najbardziej! Bierzemy pod lupę typ sylwetki jabłka i podpowiadamy, w czym obfite kształty prezentują się najlepiej. Jak wygląda sylwetka jabłko? Sylwetki jabłka nie da się pomylić z innym typem figury. Okrągły brzuszek, średni albo duży biust, pełne biodra, masywne uda i bardzo zgrabne, szczupłe łydki. Problemem jabłek jest brak wcięcia w talii i spory brzuch – czy mając taką figurę, można ubierać się modnie i z klasą? Jesteśmy przekonani, że tak! Jeśli Twoja sylwetka to jabłko, to zamiast załamywać ręce i szukać w popłochu kolejnej diety cud, możesz zrobić coś zupełnie innego: pokochać i zaakceptować swoje ciało, nauczyć się podążać za jego głosem, eksponując to, co masz najpiękniejsze. Przede wszystkim zwróć uwagę na kształtny biust i zgrabne nogi. Niemal wszystkie jabłka mogą pochwalić się wydatnym biustem i smukłymi łydkami – wybierając ubrania o odpowiednich fasonach, bez trudu podkreślisz swoje atuty i delikatnie zatuszujesz zbyt obfity brzuszek. Unikaj też problematycznych fasonów – taliowane modele, mini spódniczki, obcisłe ubrania z lycrą lepiej odłóż na półkę. Znane kobiety o figurze jabłka Szukając swojego stylu, spójrz na gwiazdy telewizji. Nie wszystkie są wysokie i szczupłe niczym profesjonalne modelki. Magda Gessler Znana restauratorka Magda Gessler słynie z nienagannego stylu – umiejętnie podkreśla swoją sylwetkę jabłka, nosząc luźne sukienki i przedłużane tuniki, nie rezygnując przy tym ze zwiewnych szali czy wyrazistych naszyjników – wzoruj się na jej stylizacjach! Dorota Wellman Dziennikarka również celuje w sukienki – luźne, o pudełkowym kroju z dekoltem w łódkę, które doskonale podkreślają jej smukłą szyję i delikatną linię ramion. Dziennikarka nie boi się także stylizacji z dżinsami w roli głównej – słusznie wybierając modele z wąskimi nogawkami. Marta Grycan Jeśli szukasz inspiracji na wieczorowe kreacje – podejrzyj bezbłędny styl Marty Grycan. Sukienki bez ramiączek, z drapowaniem na brzuchu do kolan lub tuż za kolano – fantastycznie podkreślają jej kobiece kształty, skutecznie ukrywając słabsze punkty przed oczami publiczności. Figura jabłko, jak się ubierać? Sukienki Krągłą sylwetkę jabłka najlepiej podkreślą sukienki. Proste, z miękkich tkanin, bez zaznaczonej talii, albo takie z drapowaniem na brzuchu. Jeśli decydujesz się na sukienki, to obowiązkowo wybieraj modele kończące się tuż za kolanem, bo taka długość najlepiej podkreśli Twoje smukłe nogi. Model, który koniecznie powinnaś mieć w swojej garderobie to elegancka sukienka w stylu empire – odcinana pod biustem, z lejącym, maskującym brzuszek dołem. Z powodzeniem możesz zakładać ją na większe wyjścia. Co na co dzień? Celuj przede wszystkim w luźne, oversizowe góry. T-shirt z miękkiej bawełny, bluzka nietoperzowa z dzianiny lub wiskozy – koniecznie z lejącym dekoltem w łódkę. Zwróć szczególną uwagę na rękawy – unikaj sportowych koszulek z przylegającymi rękawkami do połowy przedramienia (one tylko uwydatnią Twoja masywne ramiona). Decyduj się na luźne, lekko odstające rękawki, kończące się tuż za linią ramion. Bezbłędnie będziesz też wyglądać w bluzkach i sukienkach z rękawami o długości ¾. Spodnie i spódnice Pewnie nie raz słyszałaś zachwyty nad swoimi zgrabnymi łydkami. Wykorzystaj to! Wybieraj spodnie z prostą lub odrobinę zwężaną nogawką. Modne fasony tuż przed kostkę i wysoka szpilka to zgrany duet, który możesz na stałe wprowadzić do swojego repertuaru. W przypadku spódnic unikaj modeli do samej ziemi i tych bardzo krótkich – idealna długość dla Ciebie to „do kolanka”. Co na górę? Kardigany, narzutki, żakiety – obowiązkowo przedłużane – długość do połowy pośladka wydłuży i wysmukli Twoją sylwetkę. Celuj raczej w luźne, niezapinane modele. Modne narzutki z lejącymi brzegami to ciuch, który zdecydowanie powinnaś mieć w swojej szafie. Czego unikać? Ubrań podkreślających talię! Krótkie bolerka, ramoneski, płaszcze i sukienki z wąskim paskiem, modele taliowane, obcisłe koszule na guziki – to najgorsze warianty, na które mogłabyś się zdecydować. Jeśli masz w swojej garderobie coś z wymienionej listy, to koniecznie pozbądź się tych rzeczy. Nie dla Ciebie są też golfy i mocno zabudowane bluzki, żaboty, aplikacje na dekolcie, obcisłe topy na cienkich ramiączkach – te elementy dodaj do swojej czarnej listy. Spory, trudny do ukrycia brzuch, obfity biust, masywne ramiona, ale za to smukłe i niezwykle zgrabne łydki – to właśnie figura jabłko. Jak się ubierać, by zwrócić na siebie uwagę przechodniów? To nieprawda, że podstawą garderoby kobiet o obfitych kształtach powinna być bielizna modelująca. Doskonała znajomość swojej sylwetki i umiejętne operowanie elementami garderoby sprawią, że i Ty będziesz wyglądała zachwycająco – nie tylko od święta, ale też na co dzień. Nie bój się wysokich szpilek i dżinsów ze zwężaną nogawką. Luźny T-shirt z lejącym dekoltem, modna narzutka albo wygodna pudełkowa sukienka – to prosty sposób, by czuć się i wyglądać pięknie każdego dnia w roku.
Kuchnia na wiosnę i lato 2022 - pomysł na przepyszne ciasta z truskawkami!
Lato kojarzy się ze słońcem, wodą, spotkaniami w rodzinnym gronie przy grillu, no i oczywiście… z truskawkami! Ty też uwielbiasz smak tych wypełnionych słońcem owoców? Złap 5 wyjątkowych przepisów na letnie ciasto z dodatkiem truskawek. Wybierz swój sposób na owocowe szaleństwo i zaskocz rodzinę przepysznym deserem! Zobacz 5 pomysł na ciasta z truskawkami! CZYTAJ TEŻ: Dziś Dzień Hummusu! Przygotuj go w wersji na słodko! Tarta z truskawkami Tarty, zarówno na słodko, jak i na słono, to niekwestionowany hit wszystkich programów kulinarnych. Ponoć kto raz upiekł tartę, nigdy nie wróci do pieczenia tradycyjnych placków... I jest w tym szczypta prawdy! Tego lata koniecznie wypróbuj przepis na doskonałą tartę truskawkową. Zrobisz ją naprawdę szybko, a efekt? Przekonaj się sama! Składniki: Kruchy spód: 200g mąki Pół kostki masła 1 jajko 1 łyżka cukru 1 łyżka wody Wypełnienie tarty: 2 budynie waniliowe 1 laska wanilii 500 ml mleka 500 g truskawek Kilka listków mięty Przygotowanie: Z podanych składników zagnieć ciasto, a następnie uformuj je w kulę, owiń folią spożywczą i wstaw do lodówki na ok. 30 min. Po tym czasie wylep ciastem formę na tartę. Spód nakłuj widelcem i przykryj go papierem do pieczenia, a następnie obciąż fasolą lub grochem. Tak przygotowane ciasto wstaw do piekarnika nagrzanego do 1750C na ok. 15 min. Po kwadransie zdejmij ze spodu papier wraz z obciążeniem, a tartę pozostaw w piekarniku na kolejne 25-30 minut, aż spód będzie złoty i chrupiący. Ciasto ostudź na kratce i przygotuj w tym czasie nadzienie. Budyń ugotuj według instrukcji podanej na opakowaniu (do przygotowania obu porcji użyj 500 ml mleka). Do budyniu dodaj ziarenka wanilii i dokładnie zamieszaj. Na ostudzony spód wyłóż budyń i dokładnie rozsmaruj, a na wierzchu układaj pokrojone na plasterki lub ćwiartki truskawki. Całość ozdób świeżymi listkami mięty. Smacznego! View Burdaffi on the source website Sernik na zimno z truskawkami Wszyscy kochamy serniki! To takie ciasto, które kojarzy się z domem, leniwą niedzielą i podwieczorkiem w miłym gronie. Sernik na zimno z galaretką i sezonowymi owocami to idealny deser na upalne dni. Jak go przygotować? Składniki: 1 kg twarogu z wiaderka 100 g biszkoptów ½ szklanki mleka 150 g śmietanki 30% Cukier wanilinowy (1 saszetka) ¾ szklanki cukru pudru 600 g truskawek 1 galaretka truskawkowa 2 łyżki żelatyny spożywczej (nie fix) Przygotowanie: Galaretkę przygotuj według instrukcji podanej na opakowaniu, ale użyj o 50 ml wody mniej. Truskawki umyj, osusz i oczyść z szypułek. Pokrój owoce na ćwiartki. Dno tortownicy wyłóż papierem do pieczenia i ułóż na nim biszkopty – staraj się robić to w miarę ciasno. Mleko podgrzej, zdejmij z ognia i mieszając dodawaj powoli żelatynę. Twaróg przełóż do miski. Dodaj śmietankę, cukier puder i cukier wanilinowy. Wymieszaj. Do ciepłej i płynnej żelatyny dodawaj powoli masę serową. Najpierw 1-2 łyżki i wymieszaj, następnie kolejne 2 porcje po 2-3 łyżki i za każdym razem dokładnie zamieszaj. Przełóż żelatynę do miski z masą twarogową i mieszaj do połączenia składników. 2/3 porcji truskawek przełóż do miski z serem i ostrożnie zamieszaj. Wylej masę twarogową do tortownicy, wyrównaj łyżką i wstaw do lodówki na ok. 30 min. Wyjmij sernik z lodówki, powciskaj w niego pozostałą porcję truskawek i na wierzch wyłóż galaretkę. Wyrównaj łyżką i ponownie wstaw do lodówki aż do całkowitego stężenia. Bezowy tort z truskawkami Słodki i delikatny tort z truskawkami to prawdziwa uczta dla podniebienia. Ten z kruchymi blatami z bezy zachwyci zarówno dużych, jak i małych łasuchów. To doskonały deser na niedzielne popołudnie i efektowny placek na wyjątkowe uroczystości. ZOBACZ TEŻ: Kuchnia 2021: Przepisy na szybkie i pożywne sałatki z makaronem! Składniki: Beza: 8 jajek (będą potrzebne same białka) 1,5 szklanki cukru (może być puder) Sok z połowy cytryny 1 łyżka mąki ziemniaczanej Krem: 330 ml śmietany kremówki 300 g serka mascarpone 2 łyżki cukru pudru Skórka starta z 1 cytryny Dodatkowo: 1 kg świeżych truskawek Przygotowanie: Beza: Białka ubijaj przy użyciu miksera na sztywną pianę. W trakcie ubijania powoli dodawaj cukier. Gdy piana będzie już sztywna dodaj do niej sok z cytryny i mąkę ziemniaczaną. Zamieszaj łyżką do połączenia składników. Na papierze do pieczenia narysuj ołówkiem 3 okręgi o średnicy ok. 20 cm i umieść papier na blasze do pieczenia (możesz potrzebować 2, a nawet 3 blach, by jednocześnie upiec wszystkie blaty). Masę bezową wyłóż na narysowane okręgi i delikatnie wyrównaj łyżką. Wstaw do piekarnika nagrzanego do 1500 C na ok. 10 min. Po tym czasie zmniejsz temperaturę do 1100 C i piecz przez kolejną godzinę. (Bezę najlepiej piec z włączoną funkcją termoobiegu – wówczas możesz piec wszystkie blaty jednocześnie. W innym przypadku musisz przygotowywać masę stopniowo i piec każdy blat oddzielnie). Blaty studź w piekarniku przy uchylonych drzwiczkach, najlepiej przez całą noc. Blaty piecz dzień przed przygotowywaniem tortu. Wtedy beza będzie miała czas, by spokojnie wystygnąć. Krem: Serek mascarpone ubij ze śmietanką na sztywną pianę. Pod koniec ubijania dodaj skórkę z cytryny i cukier puder. Przygotowane wcześniej blaty bezowe przełóż kremem, wciskając w niego cząstki truskawek. Na wierzch tortu wyłóż pozostałą część kremu i ozdób truskawkami. Możesz dodatkowo udekorować kilkoma listkami świeżej mięty lub kilkoma borówkami. Tort podawaj od razu lub przechowuj w lodówce maksymalnie 2 godziny – po tym czasie beza nasiąknie i nie będzie chrupiąca. Czekoladowe ciasto z truskawkami, bitą śmietaną i mascarpone Pieczenie to Twój żywioł? Szukasz przepisu na wyjątkowe ciasto, które zachwyci Twoich bliskich? Ten placek łączy w sobie wszystko to, co łasuchy lubią najbardziej – czekoladę, bitą śmietanę i truskawki. Brzmi pysznie, prawda? Składniki: Placek: 150 g masła 6 jajek 100 g cukru 300 g czekolady deserowej Krem: 250 ml śmietany 30% (z lodówki) 250 g serka mascarpone (z lodówki) 2 opakowania cukru wanilinowego 1 opakowanie śmietan-fix Świeże truskawki Mięta do dekoracji Przygotowanie: Placek: Masło rozpuść w rondelku na wolnym ogniu i dodaj do niego kawałki czekolady. Gdy masa się rozpuści, zdejmij rondelek z ognia. Do czystej miski wbij 2 jajka i 4 żółtka z pozostałych jajek (białka odstaw na później). Wymieszaj rózgą. Do masy jajecznej dodaj czekoladowy krem i wymieszaj. 4 białka ubij na sztywną pianę, stopniowo dodając cukier. Gdy piana będzie gotowa, dodawaj ją powoli do masy czekoladowej i delikatnie mieszaj, uważając by nie opadła. Całość przełóż do wyłożonej papierem tortownicy. Piecz w 1750 C przez ok. 35 min. Upieczone ciasto wyjmij z piekarnika i ostudź. Środek placka zapadnie się tworząc miejsce na krem i owoce. Krem: Śmietanę, serek mascarpone i cukier wanilinowy przełóż do miski. Ubij na sztywną pianę. Na koniec ubijania dodaj śmietan-fix (dzięki niemu deser dłużej będziesz mogła przechowywać w lodówce). Krem wyłóż na ostudzony placek, udekoruj pokrojonymi owocami i listkami mięty. Drożdżowe ciasto z truskawkami Puszysta drożdżówka z owocami i kruszonką to wyśmienity sposób na słodkie śniadanie w lecie. Znakomicie komponuje się z mrożoną kawą czy orzeźwiającą lemoniadą. Składniki: Ciasto: 550 g mąki pszennej 40 g świeżych drożdży 5 żółtek 1 1⁄3 szklanki mleka 2 łyżeczki cukru wanilinowego 150 g cukru 120 g masła Szczypta soli Kruszonka: 70 g masła ¾ szklanki mąki ½ szklanki cukru pudru Dodatkowo: 800 g truskawek Przygotowanie: Zaczyn: 1/3 szklanki mleka podgrzej w rondelku, dodaj pokruszone drożdże i wymieszaj. Następnie dodaj łyżkę cukru i 3 łyżki mąki, wymieszaj, przykryj ściereczką i odstaw do wyrośnięcia na 10-15 min. Ciasto: Masło rozpuść w rondelku i ostudź. Żółtka utrzyj z resztą cukru i szczyptą soli. Mąkę (500 g) przesyp do dużej miski i dodaj do niej wyrośnięty zaczyn, utarte żółtka, cukier wanilinowy i szklankę ciepłego mleka. Wyrabiaj ciasto rękami, stopniowo dodając roztopione masło. Gdy składniki się połączą, przykryj miskę ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce do wyrośnięcia (ciasto powinno podwoić swoją objętość). Kruszonka: Masło zagnieć z cukrem pudrem i mąką. Wstaw do lodówki. Truskawki umyj, osusz i oczyść z szypułek. Pokrój na ćwiartki. Gdy ciasto wyrośnie, wyłóż je na blachę (wcześniej posmaruj tłuszczem i obsyp bułką tartą lub wyłóż papier do pieczenia) i wciśnij w nie truskawki. Na wierzch wysyp kruszonkę. Wstaw do piekarnika nagrzanego do 1800 C na ok. 40 min. Przed podaniem posyp cukrem pudrem. Masz ochotę na coś słodkiego? Przygotuj pyszny i pożywny deser z truskawkami. Z podanymi przez nas przepisami na pewno wyczarujesz doskonałą przekąskę, która podbije serca wszystkich domowników.
11 pomysłów na niezapomniany wieczór panieński!
Zaplanuj z nami atrakcje dla przyjaciółki, która wychodzi za mąż
Organizacja ślubu i wesela to ogromne przedsięwzięcie, które wymaga od panny młodej sporego nakładu energii. Wybór sali, orkiestry, sukienki, obrączek, dekoracji, tortu, zaproszeń, a to jeszcze nie wszystko! Jak w tej przedślubnej gorączce złapać oddech i znaleźć chwilę na podładowanie akumulatorów? Doskonałą okazją może być wieczór panieński. Zorganizowany przez najbliższe przyjaciółki stanie się nie tylko pretekstem do hucznej zabawy, ale i sposobem na relaks i wypoczynek w gronie najbliższych. Organizujesz wieczór panieński dla swojej przyjaciółki? Poznaj 11 naszych propozycji, które pomogą Ci zaplanować fantastyczną imprezę, której panna młoda nie zapomni do końca życia! ZOBACZ TAKŻE: Najważniejszy dzień życia, czyli jak zorganizować piękny ślub i wesele? Pomysły na wieczór panieński 1. Szalona zabawa w klubie To jeden z najpopularniejszych sposobów na spędzenie wieczoru panieńskiego. Czy może być coś przyjemniejszego od szalonej zabawy z przyjaciółkami w rytmie dobrej muzyki? Imprezę możesz urozmaicić na wiele sposobów: specjalna loża w klubie latino, beach bar, kolorowe drinki, sukienki w stylu dyskotekowych lat 80., before party z pyszną pizzą i sałatkami, przejazd ekskluzywną limuzyną z szampanem i świeżymi truskawkami – taki wieczór panna młoda z całą pewnością będzie wspominała jeszcze przez długi czas. 2. Wieczór panieński w SPA Alternatywą dla szalonej zabawy w klubie okażą się wyciszające zabiegi upiększające w SPA. Pyszna kolacja przy świecach, masaże, maseczki, manicure, kąpiel w jacuzzi, szampan, a potem komedia romantyczna w hotelowym pokoju – brzmi, świetnie prawda? 3. Weekend nad morzem Przyszła panna młoda to wolny duch? Ciągle gdzieś ją nosi? Zorganizuj jej wypad nad morze! Wynajmijcie z koleżankami apartament w słonecznym Sopocie albo pokoje na spokojnej Wyspie Sobieszewskiej. Zwiedzanie połączcie z imprezą w lokalnych klubach i z wypoczynkiem na plaży. Po takim wyjeździe każda z Was będzie wypoczęta i naładowana energią na kolejne tygodnie. 4. Lekcja gotowania Nic tak nie łączy, jak wspólne gotowanie. Kuchnia włoska, meksykańska, tajska? Lekcja gotowania z profesjonalnym szefem kuchni to kusząca opcja dla niejednej narzeczonej. Podczas pokazu dowiecie się, jak przyrządzić idealny suflet albo jak samodzielnie przygotować sushi. Z takiej imprezy z pewnością nikt nie wyjdzie głodny! 5. Garden Party Jeśli wieczór panieński odbywa się w lecie, z powodzeniem możecie urządzić klimatyczne garden party. Przygotujcie domowe jedzenie albo zamówcie katering, pomyślcie o odpowiedniej muzyce, romantycznym oświetleniu (latarnie i łańcuchy LED będą strzałem w 10!) i zestawie babskich filmów na wieczór. Zabawę urozmaicą Wam różnorodne gry i quizy, które znajdziecie w sieci. 6. Przebierana impreza Bal przebierańców? Czemu nie! Bez względu na to, czy w wieczór panieński ruszacie w miasto, czy organizujecie taneczną domówkę, postawcie na imprezę tematyczną! Lata 20., 60., 80.? Wybierzcie motyw przewodni dla swojej zabawy, pomyślcie o pasujących dekoracjach i strojach – w takim wydaniu z pewnością przyciągniecie wzrok innych imprezowiczów. 7. Gra miejska Jeśli na wieczorze panieńskim spotykają się osoby z różnych środowisk, to rozkręcenie dobrej imprezy może chwilę potrwać – w takiej sytuacji lepiej postawić na zajęcia, które zintegrują ekipę i wprawią wszystkich w dobry nastrój. Gra miejska to zawsze świetny pomysł. Możesz przygotować ją sama albo postawić na profesjonalny scenariusz przygotowany przez agencję eventową. Wypad do Escape Roomu także dostarczy Wam wielu atrakcji! 8. Piknik w stylu boho Dla ślubu w konwencji rustykalnej doskonałym towarzystwem będzie wieczór panieński w stylu boho. Piknik na łące usianej kwiatami? Czemu nie! Zadbaj o wygodne, kolorowe koce, domową nalewkę, szarlotkę z kruszonką. Poproś rodziców panny młodej o album z jej zdjęciami z dzieciństwa i urządźcie sobie popołudnie wypełnione wspomnieniami, radością i śmiechem. 9. Sesja zdjęciowa Chcesz sprawić przyjemność przyszłej pannie młodej? Zafunduj jej sesję zdjęciową! W kwiecistym wianku, na tle nocnego miasta, a może buduarową? Taka sesja będzie niezapomnianą pamiątką, do której Twoja przyjaciółka będzie z sentymentem wracała po latach. 10. Wyjazd za granicę Wieczór panieński to okazja do spotkań z dawno niewidzianymi przyjaciółkami. Weekend w Pradze, Berlinie, Budapeszcie, Lwowie, a może słonecznej Barcelonie? Zapolujcie na tanie bilety lotnicze, wynajmijcie klimatyczny apartament i ruszcie w miasto. Połączcie dobrą zabawę ze zwiedzaniem – moc przygód gwarantowana! 11. Babski wieczór w domu Jeśli przyszła panna młoda jest typem domatorki i wiesz, że szalona impreza w klubie to totalnie nie jej klimat, możesz zorganizować udane przyjęcie w domu. Wspólne gotowanie, domowe spa, gry i zabawy, hybrydowe nail party, noc filmowa? Wieczór w domu też może być ekscytujący! Zabawy na wieczór panieński Pomysł na miejsce już masz, ale nie wiesz, jaką zapewnić dziewczynom rozrywkę? Żeby nuda nie wkradła się na wasz wieczór panieński, przygotowaliśmy kilka propozycji gier i zabaw! Test wiedzy o przyszłym mężu To sztandarowa zabawa, która stanowi obowiązkowy element każdego wieczoru panieńskiego. Jak ją przeprowadzić? Przygotuj pytania dla pana młodego – im bardziej szczegółowe i zabawne, tym lepiej. Na liście nie może oczywiście zabraknąć pikantnych i wstydliwych punktów – dodadzą zabawie smaku i wywołają mnóstwo śmiechu wśród uczestniczek. Listę prześlij w tajemnicy panu młodemu. Podczas imprezy zadaniem panny młodej będzie udzielanie odpowiedzi na kolejne pytania – ciekawe ile z nich pokryje się z odpowiedziami udzielonymi przez narzeczonego. Poznajcie się bliżej Ta zabawa to świetny sposób na zintegrowanie grona koleżanek. Każda uczestniczka wieczoru niech zapisze na karteczce trzy zdania na swój temat – jedno prawdziwe, dwa fałszywe, a następnie niech odczyta je głośno. Zadaniem panny młodej będzie odgadnięcie czy wyczytane zdanie jest prawdą, czy fałszem. Ciekawe, jak dobrze zna Was przyjaciółka. Rady dla młodej żony Wspólnie przygotujcie notatnik, który wypełnicie cennymi radami. Zapiszcie na karteczkach złote myśli – niech nie zabraknie wśród nich babcinych porad - „do rosołu dodaj szczyptę lubczyku, a Wasza miłość nie zgaśnie” lub tych bardziej zabawnych - „nie rób niczego, co Twój mąż może zrobić za Ciebie”. Wyklejcie nimi notatnik, a na marginesach nakreślcie rysunki. Taki notes to cenna pamiątka, do której z pewnością Wasza koleżanka nie raz chętnie zajrzy. Fotomontaż Do tej zabawy będziecie potrzebowały kilku zdjęć narzeczonych oraz kolorowe gazety, klej i nożyczki. Podziel uczestniczki wieczoru na dwa zespoły i rozdaj im materiały plastyczne. Niech każdy zespół stworzy kolaż – twarze narzeczonych drużyny mogą dokleić do ciał znanych celebrytów, umieścić ich na tle plaży lub jakichś zabawnych sytuacji, całość mogą ozdobić ręcznymi rysunkami i komiksowymi komentarzami w chmurce. Przednia zabawa, a do tego rewelacyjna pamiątka! Piękne dziewczyny, młodość, energia, ładne sukienki, makijaże, muzyka, jedzenie – to musi być wieczór panieński! Pomysły na jego spędzenie zapisz na kartce i wspólnie z przyjaciółkami wybierzcie motyw, który odpowiada Wam najbardziej. Szalona impreza w klubie, piknik boho, sesja zdjęciowa, a może weekendowy wyjazd do spa? Jest wiele sposobów na to, by urozmaicić ten wieczór. Ważne, by impreza pasowała do temperamentu i preferencji panny młodej oraz, by była wypełniona interesującymi atrakcjami. Nie musi być drogo i z rozmachem. Jeśli wiesz, że Twoja przyjaciółka nie przepada za głośnymi zabawami, postaw na spokojny, babski wieczór w domu – komedia romantyczna, dobre lody, przekąski, wino – razem na pewno miło spędzicie czas. View Burdaffi on the source website
Co jeść na diecie? Przygotuj swoją sylwetkę na lato 2022!
Jak szybko i łatwo zrzucić kilka kilogramów przed wakacjami?
Już czas obudzić swoje ciała z zimowego snu! Lato zbliża się wielkimi krokami, a nadprogramowe kilogramy wciąż nie ustępują... Nie ma na co czekać! Już dziś rozpocznij swój wyścig po szczupłą sylwetkę na lato, chwyć dużą porcję energii i uśmiechu, a po drodze pożegnaj się z boczkami i kilkoma zbędnymi fałdkami. Zobacz, jak się do tego zabrać! Jeśli zastanawiasz się, czy chodzenie na siłownie wystarczy, to odpowiedź brzmi – niestety nie. Nie ma łatwo! Aby osiągnąć zadowalające efekty w 2 miesiące, oprócz regularnych ćwiczeń powinnaś zmienić również swoje nawyki żywieniowe. Nie wiesz, co można jeść na diecie, a czego należy unikać? Udowadniamy, że zdrowe jedzenie może być smaczne i na zawsze skradnie Twoje serce. Trzymaj się kilku zasad, a w te wakacje wskoczysz w bikini o rozmiar mniejsze. CZYTAJ TEŻ: Najskuteczniejsze diety oczyszczające na wiosnę 2022! Po pierwsze – co jeść na diecie? Zanim dowiesz się, co powinnaś wyeliminować ze swojego jadłospisu, zaczniemy od przyjemniejszego tematu, czyli tego, co można jeść na diecie, która jest zdrowa, smaczna i co najważniejsze – zbilansowana! Nie sztuką jest schudnąć - prawdziwą sztuką jest zmienić swoje nawyki, którym będziesz wierna przez całe życie, a nie tylko kilka miesięcy przed wakacjami. Bo chyba nie chcesz, aby zaskoczył Cię efekt jojo? Zbilansowana dieta jest bogata w składniki odżywcze, które dostarczane są naszemu organizmowi w odpowiednich proporcjach. Konieczna jest również równowaga między aktywnością fizyczną a ilością spożywanych kalorii. Nie można z diety wyeliminować żadnego z makroskładników. Jeść należy zarówno białko, jak również węglowodany i tłuszcze. Co więcej, warto wiedzieć, że zdrowe i wartościowe jedzenie korzystnie wpływa na urodę i samopoczucie. Zobacz też: Trendy wiosna 2021: najlepsze diety odchudzające na wiosnę 2021! Makroelementy na diecie Białko składa się z aminokwasów, klocków budujących nowe tkanki, niezbędnych do regeneracji komórek naszego organizmu. Dobrymi źródłami białka są: chude mięso, ryby, nabiał, jaja, owoce morza i warzywa strączkowe. Z kolei, węglowodany to paliwo dla naszego organizmu. Są przetwarzane na glikogen i magazynowane w wątrobie i mięśniach, które tak naładowane są źródłem energii do aktywności fizycznej. Obecne w wątrobie odpowiadają za utrzymanie prawidłowego cukru we krwi. Kiedy cukier spada, glikogen rozkładany jest do glukozy i trafia do krwioobiegu. Czy to zielone światło dla słodyczy? Nie, ale dla produktów zbożowych, tj. pełnoziarnisty chleb i mąka, otręby, bataty, owoce i ciemne makarony już tak! Są jeszcze tłuszcze, których osoby na diecie boją się jak ognia. Niepotrzebnie, są one niezbędne do zachowania zdrowia, ponieważ niektóre witaminy, np. A, D i E rozpuszczają się tylko w nich. Które produkty zawierają dobre tłuszcze? Awokado, dobrej jakości oliwa, tłuste ryby, czyli łosoś i makrela, a także nasiona i orzechy. Węglowodany to paliwo dla naszego organizmu Wiesz już, co można jeść na diecie, a nawet trzeba, ale pozostaje jeszcze odpowiedzieć na pytanie – w jakich proporcjach? Najbardziej powszechna zasada to: 60% węglowodany 25% białko 15% tłuszcze Im intensywniej ćwiczysz, tym więcej węglowodanów potrzebujesz. Jeżeli chcesz jednak, aby Twoja waga spadła, to należy je spożywać w mniejszych ilościach – ok. 45-50%, zwiększając tym samym ilość białka. Zobacz również: Trendy lato 2022: najmodniejsze diety tego sezonu! Detoks dla metabolizmu Mając niewiele czasu do pierwszego wyjścia na plażę w nowym bikini, musisz podkręcić swój metabolizm do wersji turbo. Co to oznacza? Im intensywniej będziesz trenować, tym więcej tłuszczu zacznie spalać Twój organizm. Potrzebna jest mu do tego... woda. Prastara reguła mówi, aby pić minimum 2 litry dziennie. Regularne picie wody małymi łykami powoduje, że organizm pracuje wydajniej. Z kolei, jeżeli dostarczymy mu za mało płynów, zacznie je magazynować, wywołując uczucie ciężkości i tym samym oddalać Cię od wymarzonego efektu płaskiego brzucha. Ponadto szklanka wody pół godziny przed posiłkiem sprawi, że Twój żołądek będzie napełniony i zjesz mniej. Tempo przemiany materii przyspieszają również ostre przyprawy. Dodaj nieco pikanterii do swojej diety, za sprawą szczypty chilli, imbiru, czosnku i curry. Każdy dzień zaczynaj od pełnowartościowego śniadania. Dobrze sprawdzi się w tym przypadku owsianka lub jogurt naturalny z owocami i otrębami. Te proste dania są bogate w błonnik, który wypełnia żołądek i sprawia, że czujemy się syci. Płatki owsiane, otręby…gdzie jeszcze znajdziesz cenny błonnik? W świeżych warzywach, owocach, roślinach strączkowych i razowym pieczywie. Stosuj magiczną zasadę 5 posiłków dziennie Jedz co 3 godziny w mniejszych porcjach, nie najadaj się do syta, odchodź od stołu z poczuciem, że w żołądku masz jeszcze nieco wolnego miejsca. Nie stosuj głodówek, to najlepsza droga po sięgnięcie kolejnej porcji cukru i soli. Sięgnij po tzw. "superfoods" czyli niezwykłe produkty, które zadziwiają szeroką gamą właściwości. Komosa ryżowa, jagody goji, olej kokosowy... Przetestuj i wybierz te, które najbardziej Ci smakują! Czego unikać w diecie? Teraz mniej przyjemnie, a więc krótko, szybko i bezboleśnie. Jeśli chcesz schudnąć i przede wszystkim zmienić swoje nawyki żywieniowe na zdrowe, z Twoich szafek muszą zniknąć: słodycze – duża ilość białego cukru i syropu glukozowo-fruktozowego, przetworzone produkty i gotowe dania – konserwanty, chemia i tłuszcze trans, słodzone napoje, alkohol, biała mąka, makaron i chleb, tłuste mięsa, wędliny i żółte sery. Co jeść na diecie zamiast tych produktów, już wiesz. Zmiana na lepsze nie będzie bolała! Pamiętaj również, że zamiast smażyć, lepiej gotować lub piec, a warzywa spożywać na surowo. 8 wskazówek dla początkujących, którzy nie wiedzą jak ułożyć dietę 1. Zważ się i dokładnie zmierz wymiary ciała - Twoja dieta powinna być indywidualnie dopasowana do Ciebie i Twojego ciała. Możesz również zrobić sobie zdjęcie, żeby łatwiej było Ci ocenić późniejsze efekty. Pamiętaj, że zmiany w liczbach nie zawsze idą w parze z wizualnym wrażeniem. Być może Twoja sylwetka nie straci zbyt wielu kilogramów, ale za to ciało stanie się bardziej jędrne i wysportowane. 2. Postaw sobie konkretny cel – chcę schudnąć 5 kg, chcę ujędrnić ciało, chcę mieć płaski brzuch, chcę mieć krągłe pośladki. Możesz osiągnąć, co tylko zechcesz. Wybierz sobie główny cel, do którego będziesz dążyć. 3. Wylicz swoje zapotrzebowanie kaloryczne - w tym celu posłuż się poniższym wzorem: BMR = (9,99 x waga (kg)) + (6,25 x wzrost (cm)) – (4,92 x wiek) – 161 Dobra rada: odejmij od wyniku 200 – 300 kcal, wprowadzając tym samym deficyt kaloryczności. 4. Wyczyść szafki z niezdrowego jedzenia - musisz uwierzyć, że zdrowo znaczy smacznie! 5. Planuj posiłki - rób to z kilkudniowym wyprzedzeniem, aby od razu skomponować listę zakupów (najlepiej na cały tydzień) 6. Stosuj się do zasad zbilansowanej diety - konsekwencja jest tutaj kluczem do sukcesu. Na samym początku nie daj się ponieść chwilowej ochocie na coś niezdrowego i niedozwolonego. Musisz ćwiczyć swoją silną wolę. A gdy najdzie Cię ochota na coś małego i szybkiego, to nie idź na łatwiznę i nie kupuj chipsów albo batonika. Sięgnij po równie smaczne zdrowe przekąski, jak np. frytki z batatów, suszone owoce lub hummus! 7. Pokochaj ruch! Sport to nie tylko ładny wygląd, ale przede wszystkim świetna i zdrowa dla organizmu rozrywka. Zamiast leżeć na kanapie przed telewizorem, wykorzystaj ładną pogodę na rolki albo rower z przyjaciółką. W gorące dni postaw na basen, który nie dość, że spala mnóstwo kalorii, to w dodatku przyspiesza metabolizm! Przestań tylko wyobrażać sobie, jakbyś mogła wyglądać bez tych kilku nadprogramowych kilogramów. Zrób pierwszy krok i spełnij swoje marzenie o idealnej sylwetce na lato. Do dzieła, Fighterko!
Zbigniew Wodecki: „Żyj tak, jakby każdy następny dzień był ostatnim”
Wybitny muzyk obchodziłby dziś 72. urodziny…
Zbigniew Wodecki zmarł niespodziewanie 22 maja 2017 roku. Genialny muzyk, ulubieniec publiczności, z charakterystyczną burzą włosów... Przypominamy największe przeboje Zbigniewa Wodeckiego, który dziś obchodziłby 72. urodziny. Zbigniew Wodecki nie bał się śmierci - wspomnienie To miał być typowy zabieg wszczepienia bajpasów. Niestety, skończył się udarem... „W piątek 5 maja Zbigniew Wodecki przeszedł w Warszawie operację bypass-ów. Jeszcze w niedzielę czuł się dobrze i rozmawiał z bliskimi. Niespodziewanie 8 maja nad ranem doznał rozległego udaru mózgu. Mimo niezwykłej woli życia i staraniom lekarzy, udar dokonał nieodwracalnych obrażeń. Odszedł od nas w dniu 22. maja w jednym z Warszawskich szpitali. Żona i dzieci byli przy nim. Zostanie pochowany w ukochanym Krakowie”, napisano na oficjalnej stronie artysty. Zobacz: Jak brzmiały ostatnie słowaZbigniewa Wodeckiego? Padło poruszające zdanie... „Zawsze byłem jakiś dziwny romantyk. Może przez to, że dużo czytałem Sienkiewicza? Lubię stare rzeczy, widły, taczki, grabie, to mnie kręci. Lubię oglądać archiwalne zdjęcia. To mi daje spokój. Może dzięki temu nie boję się śmierci? Bardzo często też myślałem, co będzie, jak to się skończy. Może to była taka forma ucieczki przed strachem”, opowiadał Wodecki w wywiadzie dla VIVY! Zobacz nasz film o artyście.
Yoko Ono obwiniano za rozpad The Beatles! Oto burzliwa historia jej miłości z Johnem Lennonem
Amerykańska artystka do dziś wzbudza kontrowersje
Mało kto ją rozumiał. Niewielu ją lubiło. Znali ją wszyscy. Przez lata odsądzana od czci i wiary, oskarżana o rozbicie zespołu wszech czasów i rodziny jego lidera, 88-letnia Yoko Ono jako artystka dopiero niedawno doczekała się uznania, na które zasługiwała od dziesięcioleci. „Yoko to najsławniejsza nieznana artystka świata”, mówił o niej John Lennon. Dziś już by tak nie powiedział. Dlaczego to ją obwiniano za rozpad The Beatles? Jak poznała gwiazdę zespołu? Oto niezwykle burzliwa historia miłości Yoko Ono i Johna Lennona. Yoko Ono i John Lennon: jak się poznali Nie zrobił na niej dobrego wrażenia. „O co w tym wszystkim chodzi? Mam sam to sobie wytłumaczyć?”, zapytał John Lennon japońską artystkę, wystawiającą swoje konceptualne dzieła w londyńskiej galerii Indica. Po imprezie, na której wziął LSD, od trzech dni nie spał, nie mył się i nie golił. Właściciel galerii, John Dunbar, zaprosił go tu, mamiąc obietnicą spotkania „pięknych, młodych ludzi, tarzających się po podłodze, ubranych tylko w worki na śmieci”. Zamiast nich była tu niska, rozczochrana dziewczyna. Rzeczywiście ubrana tylko w czarną torbę. Dunbar namówił ją, aby podeszła się przywitać ze słynnym gościem. „Gdzie jest ta orgia?”, zapytał John, zanim zdążyła powiedzieć „hello”. Podała mu kartkę z napisanym na niej jednym słowem: „oddychaj”. Lennon zaczął dyszeć jak zziajany pies. „Tak, dobrze to robię?. Kobieta odwróciła się na pięcie i odeszła bez słowa. Co za irytujący dupek”. Tak opisał ich pierwsze spotkanie Peter Brown, dyrektor firmy zajmującej się menadżmentem zespołu The Beatles, w swojej książce The Love You Make. Możliwe jednak, że było zupełnie inaczej. W listopadzie 1966 roku Lennon pojawia się na wystawie Nieskończone obrazy i obiekty w galerii Indica. Jeden z eksponatów wymaga od widza wspięcie się po drabinie do zawieszonego pod sufitem obrazu. Zaintrygowany muzyk wdrapał się na samą górę, wziął do ręki wiszącą obok na łańcuchu lupę i spojrzał na płótno. Mikroskopijnymi literkami napisano na nim jedno słowo: YES. Rozbawiony Lennon prosi, aby przedstawiono mu autorkę instalacji, Yoko Ono. W czasach, kiedy wszyscy protestowali przeciwko wszystkiemu, jej spojrzenie na rzeczywistość było inne, świeże. Zakochali się w sobie bez pamięci – tak przynajmniej głosi jedna z wersji „legendy o Johnie i Yoko”. Ta, w którą fani Lennona wierzą chętniej, a której prawdziwości sama Ono nigdy nie potwierdziła. Czytaj także: Zabójca Johna Lennona po 40 latach przeprasza i wyjaśnia motywy swojej zbrodni Dzieciństwo i młodość Yoko Ono Przed wojną państwo Ono mieli wszystko: tytuł szlachecki, majątek, status społeczny. Służbę, rodowe pamiątki, zaplanowaną przyszłość. Eisuke Ono, zamożny bankier, kursował między Tokio a Stanami Zjednoczonymi, a jego piękna żona z dwójką dzieci przenosili się razem z nim. Starsza córka, Yoko, miała spełnić marzenia jego młodości i zostać pianistką. Chodziła na prywatne lekcje gry na fortepianie, uczyła się w najbardziej ekskluzywnej, prywatnej szkole. Mama, Isoko, dbała, aby jej córka spotykała się tylko z dziećmi z jej klasy społecznej. Zabraniała jej chodzić do kuchni i pokojów dla służby. „Któregoś dnia podsłuchałam jednak, jak niania z pokojówką rozmawiały o tym, jak ich znajoma rodziła dziecko. Naśladowały, jak krzyczała. Dotarło do mnie wtedy, że głos kobiety, choć naturalny, zawsze jest tłumiony. Ja postanowiłam wykrzyczeć te dźwięki całemu światu”, mówiła po latach Yoko, tłumacząc dlaczego jej eksperymentalna muzyka pełna jest gardłowego wycia i skowytu. „Dotarło do mnie wtedy, że głos kobiety, choć naturalny, zawsze jest tłumiony” Po bombardowaniu Tokio w 1945 roku, w którym zginęło ponad sto tysięcy ludzi, rodzina Ono uciekła na wieś. Uratowane pamiątki rodzinne – w tym miecz samurajski – matka pchała przed sobą na taczkach. Przydały się, żeby wymieniać je później na jedzenie. Wiejskie dzieci śmiały się z Yoko i jej młodszego brata, Keisuke. Oto niedawni bogacze wymieniali maszynę do szycia na kilka kilo ryżu! „Tam nauczyłam się, co to znaczy być outsiderką. Nie zabiegałam o niczyją akceptację, ale nie pozwoliłam się skrzywdzić. Robiłam swoje, żeby przeżyć”. Rok później otworzono na nowo jej szkołę w Tokio i Yoko kontynuowała edukację. Jednym z jej kolegów z klasy był syn cesarza, książę Akihito. Po maturze, jako pierwsza kobieta w historii, została przyjęta na wydział filozofii prestiżowego Uniwersytetu Gakushuin. „Moja obecność na nim naruszała dotychczasowy porządek społeczny. Patrząc wstecz, zupełnie niechcący, wykreowałam swój pierwszy performance, wyłącznie swoim istnieniem”, mówiła w wywiadzie dla The Telegraph. W patriarchalnej Japonii dusiła się. Po dwóch semestrach zrezygnowała z nauki i dołączyła do rodziny, która rok wcześniej wyjechała do Nowego Jorku. Yoko poszła do liberalnego college’u artystycznego. Rodzice poparli ten wybór, ale nie byli zachwyceni jej kontaktami z „klasą niższą” – muzykami, awangardowymi poetami i przedstawicielami nowojorskiej bohemy lat 50. Ci z początku traktowali Yoko jak egzotyczny element wystroju wnętrza: była przecież Japonką, a do obywateli jej kraju, nawet dekadę po wojnie, Amerykanie żywili zajadłą niechęć. Przyjęcie japońskiej artystki do ich grona było zatem wyrazem tolerancji, modnego buntu przeciw konwenansom. Nie była jak inne dziewczyny, kręcące się wokół artystów. Nie narzucała nikomu własnego zdania. Nie wdawała się w trwające do rana dyskusje – siedziała z boku, słuchała. Mówiła wprost: „Uważam, że nie masz racji”, „To mi się nie podoba”. Nie warto jej było też podrywać, bo... była mężatką. Zaraz po college’u wyszła przecież za mąż za japońskiego muzyka, gwiazdę sztuki eksperymentalnej. Tylko że Toshi Ichiyanagi wolał mieszkać w Tokio, a ona – w Nowym Jorku. Widywali się tylko wtedy, kiedy stać ich było na bilety lotnicze, a Yoko nigdy nie miała pieniędzy. Rodzice wrócili do Japonii, a wypierając się wyznawanych przez nich wartości, nie mogła liczyć na ich wsparcie. Dochody z pracy kelnerki, dozorczyni, a nawet nauczycielki japońskiego, starczały tylko na przeżycie. Czytaj także: Ostatni dom Johna Lennona i Yoko Ono… Kupili go niedługo przed tragiczną śmiercią muzyka Yoko Ono jako artystka Ono, jak zawsze, nie starała się na siłę wkraść w niczyje łaski. Do spółki z muzykiem La Monte Youngiem wynajęła w dzielnicy Tribecca tani strych. Urządzali w nim swoje performance, koncerty, wynajmowali go też innym artystom, m.in. Johnowi Cage’owi. Małżeństwo z Ichinayagi było coraz większą fikcją – każde z nich prowadziło własne życie, a rzadkie spotkania skutkowały awanturami. W 1962 roku Yoko jedzie do Tokio sfinalizować rozwód i z ciężką depresją ląduje w szpitalu psychiatrycznym. Jeden z jej nowojorskich przyjaciół, muzyk jazzowy Tony Cox, przemierza ocean i odwiedza ją na oddziale. „Wyciągnę cię stąd”, obiecuje. Pobierają się kilka miesięcy później, a rok po ślubie przychodzi na świat ich córka Kyoko, z którą wracają do Ameryki. Yoko goni od projektu do projektu. Muzyka i performance to jej żywioły. „Poszukiwane są inteligentnie wyglądające tyłki. Właściciele nieinteligentnych proszeni są o nieaplikowanie”, brzmiało jej ogłoszenie, gdy szukała 365 chętnych do wystąpienia w jej filmie Bottoms (pupy). Na jednej z jej wystaw widzowie proszeni są o chodzenie po obrazach, aby swoimi śladami stworzyć nowe dzieła. Na innej mają wbijać gwoździe w drewniany słup. W Londynie owinęła białym materiałem kamienne lwy na Trafalgar Square i przywiązała się do jednego z nich. Jeden z jej najsłynniejszych performansów nosi nazwę Cut Piece. Ono siedzi na środku sali, ma na sobie swoje najlepsze ubranie. Widz może wziąć leżące obok niej nożyczki i odciąć kawałek jej stroju. Dowolnej wielkości. Publiczność reaguje różnie: z zażenowaniem, czasem agresywnie. „Zdarzało się, że ktoś – zawsze był to mężczyzna – odcinał mi od razu pół spódnicy lub cały rękaw. Jakby chciał mnie ukarać. Kobiety są łagodniejsze, nieśmiałe. Instynktownie rozumieją, że pokazuję to, jak manipuluje się kobiecym wizerunkiem, jak się nas przycina na miarę”, opowiadała artystka. Yoko sama decyduje, kiedy przerwać wydarzenie. Za każdym razem jest niemal całkiem naga. Artystyczny światek Londynu przyjmuje ją z otwartymi ramionami. Ale do czasu. Co innego bowiem prezentować nowe artystyczne trendy zza oceanu, a co innego – zawłaszczać narodowy skarb. A takim przecież jest dla Brytyjczyków John Lennon. „Gdybym się przejmowała krytyką, nie zajmowałbym się sztuką” Niezależnie od tego, która wersja ich pierwszego spotkania jest prawdziwa, John i Yoko nie mogli o sobie zapomnieć. Jej małżeństwo z Coxem dobiegało właśnie końca, choć oficjalny rozwód dostanie dopiero pięć lat później. On, żonaty z Cynthią, ojciec małego Juliana, przez jakiś czas starał się utrzymać pozory. Na pytania żony, dlaczego ta Japonka dzwoni do nich do domu odpowiadał, że „żebrze o pieniądze na swoje awangardowe bzdury”. „Żebrała” skutecznie, bo rok od ich pierwszego spotkania, Lennon zasponsorował jej wystawę w londyńskiej galerii Lisson. Kilka miesięcy później, gdy jego żona z synem byli na wakacjach w Grecji, zaprosił Yoko do siebie. W ciągu jednego wieczoru nagrali materiał, który później wydali jako album Two Virgins. Cynthia wróciła do domu i zastała Yoko, ubraną w jej szlafrok, pijącą z jej mężem herbatę. „O, cześć”, przywitał ją Lennon. Czytaj także: John Lennon walczył o pokój, ale daleko mu było do ideału... Znienawidzona żona Lennona „Oczywiście, że się wahałam, czy związać się z Johnem”, powiedziała Yoko w wywiadzie dla Guardiana. „Przerażało mnie jego otoczenie, fani. Wiedziałam, że mnie nienawidzą. Ale mieliśmy ze sobą zbyt wiele wspólnego: ja byłam z Tokio, on z Liverpoolu, a myśleliśmy dokładnie tak samo. Rozumiałam tę stronę jego artystycznej duszy, która do tej pory nie mogła dojść do głosu. On pozwolił mi być sobą, a ja – jemu”. Innego zdania byli fani The Beatles i brytyjska prasa. Ochrzciła Ono przydomkiem „Lady Dragon” – azjatycka wiedźma, która rozbija kultowy zespół i korumpuje jego lidera. Krytykowano wszystko: ich cichy ślub w Gibraltarze, wspólny performance przeciwko wojnie w Wietnamie, który polegał na... leżeniu w łóżku, jej udział w nagraniach Beatlesów, ich wspólne muzyczne kolaboracje, jego poparcie dla feminizmu. Wytykano jej niekonwencjonalną urodę, to, jak się ubierała, brak makijażu, brak konformizmu. Gdy jej były mąż, podczas procesu o opiekę nad ośmioletnią wtedy Kyoko, zniknął z nią bez wieści, opinia publiczna doszła do wniosku, że Ono sobie na to zasłużyła. Yoko nie szczędziła pieniędzy na detektywów, ale nie była w stanie odnaleźć córki. Spotkała się z nią ponownie dopiero 23 lata później. Wyprowadzka z Johnem do Nowego Jorku i rozpad The Beatles przypieczętowały jej status czarownicy. Nic nie było w stanie go zmienić. Gdy przyszedł na świat jej syn Sean, oskarżano ją, że zrobiła z męża niańkę – choć to on zdecydował, że będzie opiekował się niemowlakiem. Gdy Lennon zginął zamordowany na progu Dakota Building, w którym mieszkali, pojawiły się głosy, że Ono, która była zaledwie kilkanaście metrów od niego, mogła przecież zapobiec tragedii. I dlaczego nie wyprowadziła się potem spod tego adresu? Mało tego: mieszka tam do dziś! „Przez 40 lat byłam w oczach opinii publicznej wiedźmą. I pewnego dnia zdecydowałam, że skoro wszyscy mnie tak postrzegają, to rzeczywiście nią zostanę. Czyli – będę głucha na krytykę i znów będę robić swoje. Akceptacja ma większą siłę niż gniew i agresja”, mówiła przy okazji występów na londyńskim Meltdown Festival, którego była kuratorką. „Czy przejmuję się krytyką? Gdybym się przejmowała, nie zajmowałbym się sztuką”, powiedziała kiedyś. „Prędzej czy później większość ludzi rozumie, co mam do powiedzenia. A nawet zaczynają myśleć, tak jak ja”. Paulowi McCartneyowi zajęło to dużo czasu: dopiero kilka lat temu przyznał w wywiadzie, że Yoko nie była odpowiedzialna za rozpad Beatlesów. Biografowie Lennona uznali, że kilka Ono powinna mieć prawa autorskie do kilku z najsłynniejszych jego piosenek, w tym do Imagine, zainspirowanej jej książką, Grapefruit. Wkład Yoko w nowoczesną sztukę został wreszcie doceniony: obsypano ją honorowymi doktoratami, doczekała się wystaw retrospektywnych w USA i w Niemczech, dostała nagrodę za całokształt twórczości na Weneckim Biennale. 80. urodziny świętowała na scenie. Jej Plastic Ono Band grał w Berlinie, a Yoko wiła się przed mikrofonem z energią nastolatki. Na widowni siedział jej syn Sean, który jest jej artystycznym doradcą i producentem, z gronem znajomych. Kilka miesięcy później wystąpiła na festiwalu w Glastonbury. Jeden z dziennikarzy muzycznych, zaszokowany jej energią, zapytał ją po koncercie, jakiej nowej muzyki słucha i czym się inspiruje. Wybuchnęła śmiechem. „Ja śpiewałam awangardę, zanim większość dzisiejszych muzyków przyszła na świat. To ich zapytaj, kto pierwszy nie bał się kwiczeć na scenie, jak zarzynane prosię...”. Między wystawami, opieką nad schedą po Lennonie i nagrywaniem płyt znajduje czas na kampanie społeczne. Przyznaje stypendia organizacjom działającym na rzecz pokoju, jest inicjatorką ruchu, który w USA protestuje przeciwko wydobyciom gazu łupkowego i związanej z tym dewastacji środowiska. U jej boku stanęły w tej sprawie takie gwiazdy jak Susan Sarandon, Lady Gaga i Alec Baldwin. Na Instagramie śledzi ją ponad milion osób, na Twitterze – ponad cztery i pół miliona. „Społeczeństwo mówi ci, że gdy jesteś stara, musisz przejść na emeryturę. To bzdura. Nie żyjemy tylko śpiąc i jedząc – dla mnie sztuka i kampanie społeczne to powietrze, bez nich bym się udusiła. 80 lat? To nic strasznego. Jesteś mądra, znasz życie, mało co wyprowadza cię z równowagi. A przyszłość dzieje się dziś. To wolność! Wiem, co mówię: smoki wiedzą wszystko, a ja przecież jestem Lady Dragon!”. Czytaj także: Skradzione skarby Johna Lennona i Yoko Ono odzyskane! Kierowca ścigany listem gończym!
„Do dzisiaj pamiętam tętent końskich kopyt na bruku". Warszawa przed wojną oczami Hanny Rechowicz
Warszawa dwudziestolecia międzywojennego była tętniącym życiem miastem, pełnym restauracji, sklepów, kin, kawiarni i pięknych kamienic. Nazywano ją „Paryżem Północy”, „Perłą Północy”, albo „Małym Paryżem”. Po 1944, kiedy została zburzona, już nigdy nie była taka jak przedtem. Na sentymentalny spacer, po Warszawie jakiej już nie ma, zabrała nas znana warszawska artystka Hanna Rechowicz. Hanna Rechowicz urodziła się w 1926 roku. Po II wojnie światowej razem z mężem Gabrielem Rechowiczem dekorowali nowo powstałe budynki: Dom Chłopa, bar Frykas w Supersamie na placu Unii Lubelskiej, budynek basenów Legii. Zanim jednak Hanna została znaną artystką wychowała się w domu na ulicy Lekarskiej w sercu Warszawy. Mieszkała tam z całą rodziną: dziadkiem Marianem Ponikiewskim, masonem i współpracownikiem Józefa Piłsudskiego, babcią Celiną, mamą Jadwigą Piotrowską, która w czasie II wojny światowej współpracowała z Ireną Sendlerową (w ogrodzie domu na Lekarskiej znajduje się jabłonka, pod którą zakopały listy uratowanych z getta żydowskich dzieci) i ciotką Wandą Ponikiewską, architektką. W latach poprzedzających wybuch II wojny światowej, po drugiej stronie tej maleńkiej uliczki, gdzie dzisiaj stoją domy, a za nimi znajduje się teren Politechniki Warszawskiej był Tor Wyścigów Konnych. W 1938 roku przeniesiono go stamtąd na dzisiejsze Wyścigi. Hanna pamięta tętent kopyt uderzających o ziemię i to, że z dziećmi z sąsiedztwa wspinali się na mury, żeby zobaczyć przebiegające konie. Z Lekarskiej w dali widać było trybuny, ulokowane mniej więcej na wysokości ulicy Polnej, które w dniu gonitw zapełniały się elegancko ubranymi widzami. Również na Polu Mokotowskim było lotnisko i tak jak tor przeniesione w inne miejsce, na Okęcie w 1938 roku. Artystka opowiada też o tym, gdzie w przedwojennej Warszawie chodziło się na zakupy i jakie cukiernie były najpopularniejsze. Zobaczcie, jak zapamiętała „Paryż Północy”.
„Paryż Północy”, tak nazywano Warszawę w dwudziestoleciu międzywojennym!
Tętniące życiem miasto, pełne restauracji, sklepów, kin i pięknych kamienic…
Gdy po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość, Warszawa odzyskała coś jeszcze. Znów stała się stolicą. I choć pierwsze lata po zakończeniu I wojny światowej nie były dla niej łaskawe, już druga połowa lat 30. przyniosła miastu niesamowity rozwój. „Chciałem, by Warszawa była wielka. Wierzyłem, że wielka będzie…”, mówił 23 września 1939 roku na antenie rozgłośni radiowej ówczesny prezydent miasta Stefan Starzyński. I była. Nazywano ją Paryżem Północy. Mimo działań wojennych Warszawa trwała. Aż do 1944 roku, kiedy Niemcy zburzyli ją niemal doszczętnie. Rok wcześniej zrównali z ziemią dzielnicę żydowską. Na miejscu secesyjnych kamienic Śródmieścia stoi dzisiaj na wielkim placu Pałac Kultury, na miejscu dzielnicy żydowskiej znajduje się osiedle Muranów. Rozebrać sobór Ponad dachami kamienic widać było złote kopuły. Wieńczyły budynek soboru Świętego Aleksandra Newskiego, który władze Rosji postanowiły zbudować na jednym z najważniejszych miejsc w mieście, placu Saskim. Gdy Rosjanie wycofali się z Warszawy w 1915 roku, rozgorzała dyskusja na temat jego dalszych losów. Dominujący w panoramie miasta symbol rosyjskiego panowania postanowiono rozebrać. Z placu, na którym stał też Pałac Saski, zniknął ostatecznie w 1926 roku. Dwa lata później plac przemianowano na imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego. I teraz wygląda inaczej, a z pałacu zachowały się jedynie arkady z Grobem Nieznanego Żołnierza. Drugim słynnym warszawskim placem był plac Napoleona. Znajdowały się tam secesyjne kamienice i prawdziwy, jak na tamte czasy, drapacz chmur, mający 66,5 metra wysokości Prudential. Oba place znajdowały się w handlowo-biurowej części stolicy. Marszałkowska, Krakowskie Przedmieście z hotelami Europejskim i Bristolem, Nowy Świat z hotelem Savoy, w którym był słynny na całą stolicę dancing, Aleje Jerozolimskie – to były miejsca, do których chodziło się na zakupy, do kawiarni czy kina. Na ulicy Wierzbowej, przy Teatrze Wielkim znajdowała się restauracja Oaza. Do czasu otwarcia pobliskiej Adrii przy ulicy Moniuszki 10 była najbardziej eleganckim lokalem w stolicy. Stołeczna legenda głosi, że generał Bolesław Wieniawa-Długoszowski do Adrii wjeżdżał konno, a gdy kiedyś w stanie upojenia alkoholowego próbował opuścić dancing znajdujący się w jej podziemiach, miał powiedzieć słynne zdanie: „Skończyła się zabawa, zaczęły się schody”. Czytaj także: „Do dzisiaj pamiętam tętent końskich kopyt na bruku". Warszawa przed wojną oczami Hanny Rechowicz W Śródmieściu przed Pałacem Lata 30. XX wieku. Mała Hanna Piotrowska (później Rechowicz) idzie za rękę z babcią do luksusowego domu handlowego Braci Jabłkowskich na Brackiej. Mijają tor wyścigów konnych, zajmujący wtedy część Pola Mokotowskiego, przy ulicy Polnej, Ogród Pomologiczny, Dworzec Główny, który znajduje się pomiędzy ulicami Emilii Plater i Marszałkowską, wędrują pomiędzy czteropiętrowymi secesyjnymi kamienicami. Mijają ulicę Sosnową, Wielką i Zielną. Na ich miejscu dzisiaj znajduje się plac Defilad i Pałac Kultury i Nauki. Hanna Rechowicz, znana warszawska artystka, pamięta, że przed wojną Warszawa, a przynajmniej Śródmieście, była piękna. „Wspaniałe kamienice, piękne sklepy. Obok naszego domu na ulicy Lekarskiej znajdował się tor wyścigów konnych. Do dzisiaj pamiętam tętent końskich kopyt na bruku, bo przecież Warszawa była miastem dorożek. Owszem, jeździły czerwone tramwaje i autobusy, ale najwięcej było jednak pojazdów konnych. Niedaleko, również na Polu Mokotowskim, znajdował się port lotniczy”. Gdy w 1934 roku rządy w Warszawie przeszły w ręce Stefana Starzyńskiego, rozpoczął się systematyczny rozwój miasta. Tor wyścigów konnych został przeniesiony na Służewiec, a port lotniczy na Okęcie. „Do dzisiaj pamiętam tętent końskich kopyt na bruku, bo przecież Warszawa była miastem dorożek” Emil Mieszkowski, wnuk znanego warszawskiego kapelusznika, wspominał: „Na spacery chodziło się do Ogrodu Saskiego albo Ogrodu Pomologicznego na ulicy Nowogrodzkiej, między Emilii Plater i Chałubińskiego. Ten rejon po wojnie uległ przemianie. W miejscu, w którym przed wojną stała nasza kamienica (na rogu ulic Marszałkowskiej i Chmielnej), jest teraz plac przed Pałacem Kultury. Dawniej to była dzielnica handlowa”. I dodaje: „Były ulice i dzielnice, gdzie budynki były rzeczywiście bardzo eleganckie, przeznaczone dla zamożniejszych lokatorów. W okresie międzywojennym zaczęto budować luksusowe domy, jak na Złotej, gdzie potem mieściło się kino Palladium. Podobny budynek z eleganckim kinem znajdował się też przy placu Trzech Krzyży, także kilka budynków w Alejach Jerozolimskich, koło placu Starynkiewicza”. Najbardziej luksusowy dom handlowy W całej Polsce i w Europie Środkowej nie było takiego drugiego. Dom handlowy Braci Jabłkowskich znajdował się przy ulicy Brackiej 25. To był ewenement, bo Warszawa słynęła z eleganckich, ale małych sklepów. Modernistyczny gmach chętnie odwiedzany był przez warszawiaków, gdyż jego kierownictwo naciskało na sprzedawców, by dla wszystkich, nie tylko tych bardzo zamożnych, byli uprzejmi. Można tu było kupić ubrania dla kobiet, mężczyzn i dzieci. Dostępne były tkaniny, firanki i dywany. Działała pierwsza w Warszawie szklana winda. Organizowano pokazy mody, a bogate damy niemal zabijały się o ręcznie robione zaproszenia. W pierwszym rzędzie zawsze można było spotkać córki Józefa Piłsudskiego – Wandę i Jadwigę. „Gdy szliśmy kupić dla mnie ubranie, było święto. Pamiętam, że babcia zabierała mnie wtedy do domu Jabłkowskich. Gdy przekraczałyśmy próg tego luksusowego miejsca, mówiła: »Lalu! Wybierz sobie kapelusz!«”, wspomina Hanna Rechowicz. Po buty też chodziło się w okolice Nowego Światu. Oczywiście mniej zamożni mieszkańcy albo ci bardziej oszczędni mogli kupić je na jednym z trzech targowisk, między innymi na słynnym Kercelaku na Woli albo w dzielnicy żydowskiej. Jednym z najbardziej eleganckich salonów obuwniczych w Warszawie był należący do Lucjana Leszczyńskiego sklep przy Nowym Świecie 34. W 1930 roku odwiedziła go japońska księżniczka Kikuko, szwagierka cesarza Hirohito, która „zażądała 16 par pantofelków damskich, wobec dobrej opinii, jaką cieszy się obuwie polskie. Żądane pantofelki dostarczyła jedna ze znanych większych firm szewskich”. Czytaj także: Świat naśladował Gretę Garbo, a my? To one były ikonami stylu w niepodległej Polsce! Kup pan pomarańcze Najlepsze pomarańcze sprzedawano na Nalewkach. Podobno pochodziły z Jaffy. Dzielnica żydowska, zwana też po prostu północną, na miejscu której znajduje się dzisiaj powojenne osiedle, słynęła z handlu. „Przedwojenna Warszawa to miejsce wielokulturowe; największe skupisko ludności żydowskiej w Europie, centrum żydowskiego życia naukowego i kulturalnego”, pisał we wstępie do książki „Warszawa międzywojenna w pamięci jej mieszkańców” Jarosław Pałka. Tutaj kupowano mundurki, ubrania dla dzieci i buty w słynnym sklepie obuwniczym Bata. „Już po wejściu czuć było, że wkracza się do innego świata. Tam chodziłyśmy, gdy trzeba było kupić mi płaszczyk do szkoły albo buty u Baty. Ponieważ w jednej kamienicy potrafiło mieścić się mnóstwo małych warsztatów, sklepików i składzików, na przykład ubrania wywieszano przez okna na całej wysokości kamienic. Moja mama chodziła tam po nici. Pamiętam, jak ze sprzedawczyniami pochylały się nad tysiącami nici i wybierały, przebierały i dobierały i przy tym radośnie trajkotały”, wspomina Hanna Rechowicz. „Przedwojenna Warszawa to miejsce wielokulturowe; największe skupisko ludności żydowskiej w Europie, centrum żydowskiego życia naukowego i kulturalnego” Maria Nowicka w książce „Warszawa międzywojenna w pamięci jej mieszkańców” opowiadała: „Jadąc do szkoły, musiałam przesiadać się przy ulicy Gęsiej. To było w środku dzielnicy żydowskiej. Ulica Gęsia i sąsiednie: Nalewki, Graniczna były gęsto zaludnione. Gęsia była pełna zgiełku, przejeżdżało tam kilka linii tramwajowych (…) W każdej kamienicy były malutkie sklepiki, sprzedawano tam rozmaite rzeczy. Były sklepy spożywcze, odzieżowe i żelazne”. Persil pierze wszystko Warszawa powoli podnosiła się po rosyjskim zaborze. Choć miasto, po likwidacji Twierdzy Warszawa, w końcu zyskało możliwość rozwijania się poza centrum, to Śródmieście było miejscem, w którym trwał w najlepsze boom budowlany. Rosło w górę, nadbudowywano istniejące już kamienice, w wolnych miejscach budowano nowe. Zwiększała się liczba ludności. Gdy już wykorzystano wszelkie możliwości zabudowy tej części miasta, zaczęto do niego włączać nowe terytoria: Żoliborz, Mokotów, Grochów, Saską Kępę, Koło, Ochotę, Targówek i Pelcowiznę. Dawne peryferie zamieszkane przez ludność robotniczą przekształciły się w ośrodki mieszkaniowe dla zamożniejszych. Biedni mieszkali na Woli, Pradze. Dla wszystkich mieszkańców miasto miało mnóstwo rozrywek. Można było chodzić do eleganckich kin, jak Palladium, albo do robotniczych, w których ekrany zastępowały prześcieradła. Spacerowano po parkach i jeżdżono na wycieczki do Wilanowa. Ci, którzy mogli sobie na to pozwolić, co wieczór wychodzili do licznych restauracji lub kawiarni. Jedną z najbardziej ekskluzywnych, obok Adrii i Oazy, była restauracja Simon i Stecki znajdująca się na Krakowskim Przedmieściu. W 1936 roku serwowano między innymi „kiełbasę przysmażaną z cebulką, chłodnik z rakami, potrawkę z raków z kaszką, prosię po rusku czy ćwierć gęsi młodej z mizerją”. Śmietanka towarzyska Warszawy zajadała się tam świeżymi ostrygami i piła wino, którego butelka kosztowała tyle co pensja urzędnika średniego szczebla. Tadeusz Boy-Żeleński bywał za to w „budżetowej” knajpce U Wróbla i zamawiał tam zapiekane w piecu flaki po warszawsku i śledzie, obowiązkowo podawane z wódką. Menu w warszawskich restauracjach zmieniano oczywiście w zależności od pór roku – jadano dużo ryb, ale wielką popularnością cieszyły się też mięsa, szczególnie golonka, rolada z prosiąt, wędzona szynka i salami z wędliniarni Pod Ryjkiem, nazwanej tak przez stałych bywalców. Każdy w przedwojennej Warszawie wiedział, że po wędliny trzeba iść na Marszałkowską 42, gdzie wisi szyld w kształcie świńskiego łba. Można tam też było zjeść na miejscu, a marmurowe stoliki przykrywano zwykłym szarym papierem pakowym. Chętnie bywali tu aktorzy, między innymi Józef Węgrzyn, Władysław Walter i Józef Redo. Wpadał też Stanisław Dygat. Centrum nocami rozświetlały nie tylko gazowe i elektryczne latarnie, ale też neony. Najsłynniejszy znajdował się na Nowym Świecie i reklamował mydło Jeleń firmy Schicht. Pełno było szyldów i reklam. Na czerwonych tramwajach można było zobaczyć między innymi reklamę proszku do prania „Persil pierze wszystko”. Czytaj także: Oto tajemnica wąsów Józefa Piłsudskiego… Co Marszałek starał się ukryć przed kobietami? Walc na Poniatówce Jest rok 1932. Czerwiec. Piękna pogoda przyciągnęła nad Wisłę tłumy warszawiaków. Stoją nieopodal mostu Poniatowskiego. Panuje prawdziwie letnia atmosfera. Zamieszanie spowodowały wyścigi motorówek. Na dystansie 50 kilometrów na motorówce „Baby” zwyciężyła Irena Popielska, warszawska artystka operowa. Widzowie byli podekscytowani, bo wyścigowi towarzyszyły pokazy jazdy na… nartach wodnych. Na dwóch warszawskich plażach – Poniatówce i braci Kozłowskich, przy Wale Miedzeszyńskim, każde lato wyglądało podobnie. Lata 20. XX wieku przyniosły przełom w modzie. Kobiety stawały się coraz bardziej wyzwolone. Skróciły sukienki (ale nadal nosiły takie, które zakrywały kolana), podkreślały talię i prezentowały swoje wdzięki. Minęła też moda na kostiumy kąpielowe przypominające worki z rękawami i nogawkami. Moda na plażowanie, choć z oporami, przyszła w latach 30. Wypadało wylegiwać się na piasku nad Wisłą. Znajdowały się tu też specjalne podesty, na których półnadzy warszawiacy tańczyli do melodii wygrywanych przez jazz-bandy. Mimo biedy (tylko niewielka część mieszkańców Warszawy nie cierpiała nędzy) w dwudziestoleciu międzywojennym ludzi rozpierała energia. Chciało się żyć, chciało się spotykać, wypoczywać na plażach nad Wisłą. Rozpiętość kontrastów Po zakończeniu II wojny światowej ludzie tęsknili do tego, co bezpowrotnie przepadło. Biuro Odbudowy Stolicy zdecydowało, że odbudowane zostaną zabytki, czyli obiekty, które powstały przed 1850 rokiem. Wszystko to, co powstało w dwudziestoleciu międzywojennym, zostało więc już tylko na zdjęciach. „Najbardziej tęsknię do tętniącego brzegu rzeki. Od Cypla Czerniakowskiego po Stare Miasto kluby wioślarskie, kluby żeglarskie, baseny i gwarne plaże”, pisał jeden z mieszkańców stolicy. Jeden z pierwszych filmowych reportaży o Warszawie zaczyna się słowami: „Urokiem Warszawy jest jej rozpiętość kontrastów, która pozwala w niej żyć temu wszystkiemu, co tworzy rytm i tempo XX wieku, obok tego, co dziś jest sentymentalnem wspomnieniem przeszłości”. Za to Stefan Wiechecki, słynny warszawiak, właściciel Teatru Popularnego, w którym widzami byli gangsterzy z szajki Taty Tasiemki z Kercelaka, dziennikarz i felietonista napisał: „W Warszawie, uważa pan, się żyje”. Leopold Tyrmand w felietonie poświęconym Warszawie (opublikowanym w książce „Tyrmand warszawski”) pytał: „Gdzież jest drugi taki organizm miejski, tak naładowany wolą życia, zmasowaną energią kreatywną i umiłowaniem swojego miejsca na ziemi, jak Warszawa?”. Gdy w 1953 roku Jadwiga Piotrowska, najbliższa współpracowniczka Ireny Sendlerowej i mama Hanny Rechowicz, po raz pierwszy przyjechała do Paryża do swojej córki, wykrzyknęła: „Ależ Lalu! Zupełnie jak nasza Warszawa!”. Czytaj także: Żony zdradzał, kochanki popełniały samobójstwa… Józef Piłsudski, jakiego nie znacie!
Dla jednych symbol seksu, dla innych rasistka i skandalistka... Jaka jest Brigitte Bardot?
Ikona, legenda, seksbomba, skandalistka… I oczywiście świetna aktorka! Prezydent Francji Charles de Gaulle mówił o Brigitte Bardot, że jest francuskim towarem eksportowym równie ważnym jak kultowe samochody Renault. Urodziła się 28 września 1934 roku jako córka bogatego przemysłowca. Dziś obchodzi 87. urodziny i uchodzi za skandalistkę... Brigitte Bardot - początki kariery Dorastała w świecie paryskiej burżuazji. W wieku 15 lat wystąpiła na okładce ELLE. Zobaczył ją 21-letni asystent reżysera Roger Vadim i oszalał na jej punkcie. Oboje nazwali tę miłość gromem z jasnego nieba. 21 grudnia 1952 roku wzięli ślub. SPRAWDŹ TEŻ: Nazywano ją dzi*wką, wyrodną matką i dziwaczką... Brigitte Bardot rozlicza się z przeszłością! W 1956 roku mąż obsadził ją w filmie I Bóg stworzył kobietę. Vadim stworzył Bardotkę. Rola bezwstydnej nastolatki przyniosła jej sławę, a erotyczna scena tańca na stole weszła do kanonu światowego kina. Premiera filmu odbyła się w październiku, dwa miesiące później państwo Vadim byli już po rozwodzie. Na fali sukcesu Bardotka kupiła willę La Madrague przy plaży w Saint Tropez... Dziewczyna w bikini „Dziewczyna w bikini” słynęła z kontrowersyjnych ról i skandali. Bulwarówki nie nadążały z opisywaniem jej burzliwych romansów. Przylgnęła do niej łatka „pożeraczki męskich serc” i femme fatale. Słynna Simone de Beauvoir pisała o Bardotce, że jest symbolem „nowej kobiety”, wyzwolonej spod męskiej dominacji. Na planie filmu Babette idzie na wojnę poznała Jacques’a Charriera, który został jej drugim mężem. Wytrzymali razem trzy lata, to jemu urodziła jedyne dziecko, syna Nicolasa. Nazwano ją wyrodną matką, bo kilkumiesięczne niemowlę zawiozła teściom na długi weekend i... odebrała po kilku latach. Grała u boku największych i najprzystojniejszych aktorów. Uwielbiała z nimi romansować. Po miesiącu wspólnego życia z trzecim mężem, niemieckim milionerem Gunterem Sachsem, oświadczyła publicznie, że to była emocjonalna pomyłka. Fascynowała mężczyzn na całym świecie. The Beatles chcieli nakręcić z nią film, Bob Dylan poświęcił jej piosenkę. To dla niej Serge Gainsbourg napisał słynny przebój Je t’aime… moi non plus, na początku śpiewali go razem. Emerytka i obrończyni zwierząt Na planie filmu Bardzo ładna i bardzo wesoła historia Colinota Trousse-Chemise oznajmiła zdumionym dziennikarzom, że rzuca aktorstwo i to jej ostatnia rola. Miała wtedy 39 lat. Na początku nikt jej nie uwierzył, potem ogłoszono, że oszalała. Założyła fundację, która walczy o prawa zwierząt. W 1987 roku na aukcji wystawiła cały swój majątek: pierścionek z ogromnym diamentem, suknię, w której brała ślub z Vadimem… Gigantyczną kwotę trzech milionów franków przeznaczyła na ratowanie zagrożonych gatunków zwierząt. CZYTAJ TEŻ: Zrezygnowała z kariery, aby poświęcić się zwierzętom. Co robi dziś legendarna Brigitte Bardot? "Nie marnuję życia na myślenie o tym, kiedy umrę” Mieszka w ukochanej La Madrague, otoczona stadem zwierząt: psów, kotów, koni, kóz i świń. Według mediów dzień zaczyna od papierosa i prasy. Niestety na koncie artystki są też skandale związane z rasizmem. Artystka była karana grzywnami w latach 1999 i 2004. Głośno było też o jej wypowiedzi z 2006 roku, gdy protestowała przeciw rytualnemu zabijaniu zwierząt. Dopuszczać się tego mieli we Francji muzułmanie podczas święta Aid-el-Kebir. Aktorka napisała wtedy w otwartym liście: „Mamy dość wodzenia za nos przez tych ludzi, którzy nas niszczą, niszczą nasz kraj, dokonując takich aktów”. Słowa te uznano za nawoływanie do nienawiści wobec muzułmanów. W 2008 roku sąd skazał ją na grzywnę w wysokości 15 tysięcy euro. To jednak nie była dla artystki lekcja pokory. Gwiazda jeszcze nie raz pokazała, że wciąż żyje jak chce, i mimo przeprosin nie rezygnowała z innych kontrowersyjnych wypowiedzi... Dziś ulubienica publiczności mieszka w wiejskim domu w St. Tropez. Posiadłość jest jej bliska już od ponad 6 dekad. Wciąż aktywnie walczy o prawa zwierząt. W 2015 roku otworzyła jedną z demonstracji na ulicach Paryża. Życzymy wiele spokoju i zdrowia. Brigitte Bardot, 2015
Jennifer Aniston stworzyła kosmetyki do włosów na bazie oleju arganowego!
Jennifer Aniston stworzyła markę kosmetyków do włosów LolaVie. Dlaczego wybrała akurat ten kierunek, a nie skupiła się jak inne gwiazdy na pielęgnacji twarzy czy makijażu? Jak czytamy na stronie marki: „Jennifer ma obsesję na punkcie czasopism medycznych, postępu technologicznego oraz najnowszych innowacji w dziedzinie urody i zdrowia. Jej wizja dla LolaVie to połączenie tego, co najlepsze w nauce i naturze. Dzięki tej marce chce udowodnić, że nie trzeba poświęcać jednego na rzecz drugiego”. Głównym składnikiem produktów LolaVi jest olejek arganowy. Skąd wybór akurat tego składnika? Czym właściwie jest olejek arganowy, jak wybrać ten naprawdę skuteczny i jak go stosować, by uzyskać najlepsze efekty? Kosmetyki do włosów LolaVie Na razie w ofercie jest tylko jeden produkt – wegański, nabłyszczający spray Glossing Detangler, który ułatwia rozczesywanie i zapobiega puszeniu się włosów. Kosztuje 25 dolarów, czyli około 100 zł. Spryskuje się nim włosy wilgotne, tuż przed stylizacją. Jesteśmy jednak przekonani, że wkrótce do sprayu dołączą kolejne kosmetyki. Czym jest olej arganowy? „Eliksir młodości”, „złoto Maroka”, tak nazywany jest olejek arganowy. Nie bez przyczyny. To jeden z najdroższych i najbardziej drogocennych olejów na świecie! Ma szerokie zastosowanie w kosmetologii, medycynie i dermatologii: odżywia, regeneruje, wzmacnia i odmładza. Olejek arganowy stanowi składnik wielu różnorodnych produktów kosmetycznych, ale możesz też stosować go w czystej postaci, by jeszcze lepiej zadbać o swoje włosy, skórę i paznokcie. Jak powstaje olejek arganowy? Olej tłoczy się na zimno, metodą tradycyjną. Produkcją oleju zajmują się wyłącznie kobiety i mimo postępu technologicznego nadal używają do jego wyrobu wyłącznie siły własnych mięśni. Do wyprodukowania 1 kg drogocennego oleju arganowego potrzeba aż 30 kilogramów owoców i nawet 8 godzin pracy ręcznej! Pierwszy etap produkcji olejku arganowego obejmuje miażdżenie twardych orzechów (robi się to przy użyciu granitowych kamieni) oraz wyłuskanie ziaren, które następnie praży się w glinianych piecach. Podczas tego procesu trzeba zachować szczególną ostrożność! Zbyt wysoka temperatura lub za długi czas prażenia może spowodować utratę drogocennych właściwości nasion. Kolejnym krokiem jest mielenie ziaren – wykorzystuje się do tego kamienne żarna. Z uzyskanej w ten sposób oleistej masy, ręcznie wyciska się drogocenny olejek, który gotowy jest do pakowania i sprzedaży. Dlaczego olej arganowy nazywany jest złotem Maroka? Olej arganowy swoją szlachetną nazwę zawdzięcza nie tylko złotemu kolorowi. Pozyskiwany jest z wyjątkowo rzadkiej odmiany drzewa (Arganii Żelaznej), która rośnie tylko w jednym miejscu na świecie, w południowo–zachodniej części Maroka (teren marokańskiego rezerwatu wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO). Rośliny te próbowano sadzić w innych rejonach, jednak bezskutecznie. Ekologicznie czyste środowisko sprawia, że Argania Spinosa rośnie tam bujnie, wydając obfite owoce. To jeden z najdroższych i najbardziej drogocennych olejów na świecie! Swoją nazwę olej otrzymał też dzięki wszechstronnemu zastosowaniu – chętnie wykorzystywany jest jako składnik kosmetyków anty-aging (skutecznie zatrzymuje procesy starzenia, uelastycznia i ujędrnia skórę), zastosowanie znajduje też w dermatologii (pomaga zwalczyć łuszczycę, trądzik, egzemę), chętnie stosowany jest także w pielęgnacji słabych i kruchych włosów i paznokci. Jak odróżnić olej arganowy od podróbki? Zanim zdecydujesz się na kupno oleju arganowego, powinnaś wiedzieć jak odróżnić oryginalny produkt od kiepskiej podróbki. Tylko naturalny olej zapewni Twojej skórze najlepszą pielęgnację i ochronę. Na półkach drogeryjnych i aptecznych znajdziesz oleje wielu różnorodnych producentów, ale zawsze wybieraj te buteleczki, które posiadają Certyfikat Eccocert, który stwierdza jakość produktów biologicznych i świadczy o tym, że dany olejek wyprodukowany został faktycznie z naturalnych nasion Argania Spinosy. Eccocert to międzynarodowe, niezależne stowarzyszenie kontrolujące jakość produktów ekologicznych. Certyfikat stowarzyszenia otrzymują wyłącznie kosmetyki, w których znajduje się przynajmniej 95% składników naturalnych. Wybierając olejek opatrzony tym certyfikatem, masz pewność, że inwestujesz w zdrowy, młody i piękny wygląd. Właściwości oleju arganowego Olej arganowy powszechnie stosowany jest w kosmetyce, ale wykazuje też wyjątkowe właściwości prozdrowotne. Dlaczego warto stosować po niego sięgać? Przede wszystkim olej bogaty jest w witaminy, minerały i kwasy omega. Przeciwdziała starzeniu się skóry, podtrzymuje dobrą kondycję włosów. Wykazuje silne działanie nawilżające i chętnie stosowany jest przez osoby o bardzo wrażliwej i przesuszonej skórze. Ponieważ nie uczula, stanowi idealny produkt dla osób z AZS. Łagodzi zmiany trądzikowe, wzmacnia paznokcie, zapobiegając ich rozdwajaniu. Chroni włosy przed działaniem wysokich temperatur (przed ciepłem suszarki czy prostownicy podczas codziennej stylizacji). Wzmacnia włosy, dodaje im sprężystości. Regeneruje skórę głowy, wspomagając ją w walce z łupieżem. Chroni końcówki włosów przed rozdwajaniem. Spłyca zmarszczki i zapobiega powstawaniu kolejnych. Ma właściwości regenerujące: przyspiesza gojenie ran, blizn, odleżyn. Łagodzi podrażnienia. Stosowany jako balsam silnie nawilża skórę. Zastosowanie oleju arganowego Olejek arganowy możesz stosować na włosy, skórę i paznokcie, aby wyraźnie poprawić ich kondycję. Na rynku znajdziesz wiele kosmetyków, które mają już w składzie dodatek olejku arganowego, ale możesz też kupić czysty olejek i aplikować go samodzielnie na różne partie. Dowiedz się jak stosować olej arganowy, by cieszyć się pięknym i młodym wyglądem! Włosy Olej arganowy na włosy? Oczywiście! Produkt ten możesz z powodzeniem wykorzystywać w codziennej pielęgnacji suchych, zniszczonych i osłabionych pasm. Odrobinę oleju dodaj do szamponu, by zmiękczyć i nabłyszczyć włosy. Możesz stosować go również jako odżywkę bez spłukiwania – po prostu kilka kropel rozetrzyj w dłoniach na umytych, lekko wilgotnych włosach i pozostaw do samodzielnego wyschnięcia. Olejek arganowy świetnie sprawdzi się również w roli maski na włosy – przed myciem włosów rozprowadź olejek na pasmach, wykonując delikatny masaż skóry głowy, a następnie zawiń włosy w ręcznik i pozostaw na ok. 30 minut. Potem obficie spłucz wodą i ciesz się doskonałą kondycją pasm. Męczysz się z suchymi i rozdwojonymi końcówkami? Rozetrzyj w dłoniach kilka kropel olejku i wmasuj w problematyczną partię włosów, a następnie przemyj wodą. Zabieg powtarzaj kilka razy w tygodniu. Przeciwdziała starzeniu się skóry i podtrzymuje dobrą kondycję włosów Olejek możesz też stosować jako środek ułatwiający stylizację. Na mokre pasma nakładaj odrobinę olejku, a następnie susz je, prostuj lub podkręcaj – olejek zapobiegnie puszeniu, nabłyszczy włosy i ochroni je przed działaniem wysokiej temperatury. Świetnie sprawdzi się też jako kosmetyk na wakacje, nałożony na włosy przed kąpielą w basenie lub morzu ochroni pasma przed szkodliwym działaniem słonej lub chlorowanej wody. Cera Olejek dodany do kremu lub balsamu świetnie nawilży skórę, wystarczy odrobinę zmieszać z ulubionym produktem, np. kremem do twarzy i nałożyć go jak zawsze wklepując w skórę. Stosowany samodzielnie, zadziała jak serum i szybko pomoże pozbyć się wyprysków. Jeśli Twoja skóra ma skłonność do przesuszania się, to aplikuj olejek na wilgotną skórę tuż po kąpieli, by solidnie ją nawilżyć. Paznokcie Wykorzystaj olej arganowy do pielęgnacji skórek i paznokci! Odżywczy, bogaty w witaminy i minerały olej zmiękczy i uelastyczni skórki – łatwiej odsuniesz je w czasie wykonywania manicure, dzięki czemu płytka wyda się dłuższa i smuklejsza. Przynajmniej raz w tygodniu (lub podczas zmiany hybrydy) wmasuj kilka kropel oleju w płytkę paznokcia, dzięki temu wzmocnisz ją i solidnie odżywisz. Olejek sprawdzi się także w pielęgnacji osłabionych i rozdwojonych paznokci, silnie je zregeneruje i uzupełni niedobory witamin, wspomagając wzrost zdrowej i mocniejszej płytki. O olejku arganowym pewnie słyszałaś już nie raz. Stanowi on składnik wielu drogeryjnych kosmetyków i producenci chętnie chwalą się jego rewolucyjnym działaniem. Jeśli do tej pory nie stosowałaś kosmetyków z dodatkiem „płynnego złota Maroka” albo jeszcze nie odkryłaś właściwości czystego olejku, najwyższa pora ustanowić własny rytuał piękna. Włącz do codziennej pielęgnacji drogocenny olejek i obserwuj, jak z dnia na dzień Twoje włosy, skóra i paznokcie odzyskują utracony blask, młody wygląd, sprężystość i jędrność. Odkryj regenerującą moc natury, pozbądź się wyprysków i blizn z drogocennym olejkiem, który po prostu pokochasz od pierwszego użycia.
Katarzyna Figura obchodzi dziś 59. urodziny! Oto wszystkie niebanalne role aktorki
Kto jej nie zna? Chyba nie ma takiej osoby w Polsce. Okrzyknięta polską Marilyn Monroe, od lat uchodzi za symbol seksu. Ale Katarzyna Figura to przede wszystkim jedna z najbardziej utalentowanych aktorek, doceniana w kraju i za granicą. Dziś obchodzi 59. urodziny! Katarzyna Figura jako aktorka i matka Niebanalna, utalentowana, jedyna w swoim rodzaju. Na początku kariery kojarzona była z rolami zmysłowych dziewcząt. Łatka seksbomby przylgnęła do niej na lata, ale w końcu udowodniła, że jest aktorką wybitną i zdolną do poświęceń do roli. Grała u najlepszych: Kieślowskiego, Wajdy, Polańskiego... Polacy pokochali ją za postać Ryszardy „Gabrysi” Siarzewskiej z Kilera i Kilerów 2-óch, a uznanie krytyków przyniosły jej role w takich filmach, jak Ajlawju, Żurek, czy Ubu król. Królowa w teatrze, kochanka na filmowym planie, ale w domu dla swoich dzieci po prostu mama. Ma syna Aleksandra i dwie córki: Koko i Kaszmir. Katarzyna Figura wielokrotnie gościła na okładkach VIVY!. Nie wahała się opowiadać o rzeczach ważnych dla siebie jako artystki i kobiety. Jest świetna w każdej z tych ról. Kilka lat temu znalazła się na życiowych rozdrożach... Zdecydowała, że konieczna jest zmiana miejsca. W Warszawie zostawiła wszystko, także dobre i złe wspomnienia, wylądowała w Gdyni z walizką w bagażniku i silnym przekonaniem, że rozpoczyna nowy, radosny etap swojego życia. Wszystkie plany zatrzymała jednak na chwilę pandemia. Aktorka miała jednak szczęście zdążyć jeszcze z premierą Śniegu już nigdy nie będzie Małgorzaty Szumowskiej i Michała Englerta. Dokończyła też na planach filmy – jeden Jakuba Skoczenia, drugi Marii Sadowskiej i Dody. Oba obrazy czekają na swoją premierę, czego pani Katarzynie życzymy z okazji urodzin! W tym wyjątkowym dniu dla aktorki przypominamy jej kultowe role!
Poznajcie Eve Jobs, 22-letnią dziedziczkę wielomiliardowej fortuny!
Mogłaby być jak Paris Hilton... W końcu jej ojciec, Steve Jobs, zostawił rodzinie w spadku 20 miliardów dolarów! Kiedyś Eve Jobs przyznała, że nigdy nie była i nie zamierza być częścią celebryckiego światka, ale wygląda na to, że zmieniła zdanie. Właśnie wzięła udział w pierwszej poważnej kampanii reklamowej, a eksperci ze świata mody wróżą jej udaną karierę modelki. Czy zostanie nową it-girl? Kim jest Eve Jobs? Eve Jobs jest najmłodsza z trójki dzieci Steve’a Jobsa i jego żony Laurene Powell. Studiowała na prestiżowym Uniwersytecie Stanforda, a jej największą pasją jest jeździectwo. Ma na koncie kilka sukcesów – wielokrotnie zwyciężała lub zajmowała wysokie miejsca na prestiżowych zawodach jeździeckich. Podobno Jobs żartował, że Eve ze swoim charakterem w przyszłości zostanie szefową Apple albo... prezydentem Stanów Zjednoczonych. Nie jest jednak pewne, czy 22-latka zdecyduje się na taki kierunek kariery, ponieważ ostatnio odniosła sukces w czymś zupełnie innym. Wzięła udział w sesji dla marki kosmetyków Glossier. Odważne zdjęcia topless, wykonane w wannie pełnej piany, zrobiły wrażenie nie tylko na internautach. Uważa się, że Eve ma spore szanse na podbicie świata mody, a gdy tak się stanie, na pewno otrzyma tytuł nowej it-girl, czyli dziewczyny, która kreuje trendy. Ojciec był dla niej bardzo ważną postacią, dlatego mocno przeżyła jego śmierć w październiku 2011 roku. Mimo, że Jobs był twórcą nowoczesnych technologii, wychowywał dzieci z dala od gadżetów. Walter Isaacson, autor książki o twórcy Apple’a, wspominał: „Każdego wieczoru Steve starał się zjeść z cała rodziną kolację przy dużym stole w kuchni, rozmawiając o książkach, historii i innych rzeczach. Nikt nigdy nie wyciągnął iPada ani komputera, dzieci nie wydawały się uzależnione od tego typu urządzeń”. Od kilku lat Eve Jobs spotyka się z synem meksykańskiego milionera, Eugenio Garzą Perezem. Poznali się podczas zawodów jeździeckich, bo Eugenio też uprawia ten sport. Rodzina Pereza to jeden z najbardziej szanowanych meksykańskich rodów – jego pradziadek był prezesem firmy Visa. Zobacz, jak na co dzień wygląda życie dziedziczki wielomiliardowej fortuny!
Danuta Wałęsa kończy dziś 71 lat! Czego o niej nie wiesz?
Żona Lecha Wałęsy, była Pierwsza Dama, mama ośmiorga dzieci…
Żona Lecha Wałęsy, była Pierwsza Dama. Mama ośmiorga dzieci: Bogdana, Sławomira, Przemysława (który zmarł tragicznie w 2017 roku), Jarosława, Magdaleny, Anny, Marii Wiktorii i Brygidy. Dla wielu kobiet w Polsce symbol siły, odwagi, niezłomności. Kobieta, która ośmieliła się wynurzyć się z cienia legendy. Miała 20 lat, wyszła za Lecha Wałęsę, wtedy zwykłego elektryka ze Stoczni Lenina. Oboje wywodzili się z tradycyjnych rodzin: mąż miał zarabiać na dom, a żona wychowywać dzieci. I tak właśnie funkcjonowała ich rodzina. Długo mieszkali w 30-metrowej klitce, spali na materacach, biedowali, ale Danuta wspomina to jako szczęśliwy czas w życiu. Lech Wałęsa rzucił się w wir polityki, został działaczem związkowym, był inwigilowany przez władze PRL-u, zwolniony z pracy w 1976 i wielokrotnie aresztowany, w tym czasie Danuta sama zajmowała się dziećmi i domem. Rewolucją w ich życiu był Sierpień 1980. Solidarność wywróciła życie rodziny do góry nogami. „Od świtu do nocy w naszym mieszkaniu kłębiły się tłumy związkowców, doradców, polityków, dziennikarzy i ludzi nawiedzonych”, wspomina. 10 grudnia 1983 odebrała w Oslo Pokojową Nagrodę Nobla dla Lecha Wałęsy. Tak to wspominała: „To były dla mnie wielkie emocje. Chociażby dlatego, że po raz pierwszy sama wyjeżdżałam za granicę. Żartobliwie mówiłam, że wyjeżdżałam jako kura domowa, bo przecież wcześniej cały czas wyłącznie opiekowałam się rodziną. I było mi dane wejść w tak zwane życie publiczne, dałam się poznać jako żona człowieka, który współtworzył Solidarność”. Dedykowała go polskim kobietom! Była zaskoczona kiedy Lech Wałęsa poinformował ją że będzie startował w wyborach na prezydenta Polski. W grudniu 1990 roku została Pierwszą Damą, przyjmowała przywódców z całego świata. W 2012 prezydent Bronisław Komorowski, za „wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej” odznaczył Danutę Wałęsę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski W 2011 publikowała autobiografię Marzenia i tajemnice, sprzedała setki tysięcy egzemplarzy i zarobiła ponad milion złotych. Jej życie stało się inspiracją dla tysięcy Polek „Nigdy nie myślałam o sobie, żyłam jedynie dla męża i dzieci. Jak mogłam przeżyć 40 lat i choć przez moment, nie pomyśleć o sobie?”, mówiła.
Zagrała w ponad 30 filmach i serialach, ale to za rolę w Złotopolskich pokochano ją najbardziej!
Przypominamy najlepsze role Anny Przybylskiej
Widzowie ją kochali, a reżyserzy uwielbiali z nią pracować! Choć nie skończyła szkoły aktorskiej, przed kamerą zachowywała się naturalnie i swobodnie. Anna Przybylska miała po prostu w sobie to coś… Wspomnienie Anny Przybylskiej Odeszła młodo, bo miała zaledwie 35 lat. Ale jako aktorka Anna Przybylska zapisała się na stałe na kartach polskiego kina. Widzowie pokochali ją przede wszystkim jako Marylkę ze „Złotopolskich”, choć zagrała w ponad 30 filmach i serialach. Za ojca jej filmowego sukcesu uważa się Radosława Piwowarskiego, który obsadził ją w jej pierwszej filmowej roli. Nie była jeszcze pełnoletnia, gdy zaczęły się zdjęcia do „Ciemnej stronie Wenus”. Na castingu pokonał 150 innych kandydatek. „Modelki, aktorki i raptem wchodzi taka... ktoś zupełnie inny. Włosy obcięte na trzy centymetry, wielkie usta, ogromne wystraszone oczy. No, kosmita! To nie był człowiek w ogóle!”, tak wspominał jej pojawienie się na castingu Piwowarski w książce „Ania. Biografia Anny Przybylskiej”. Największe marzenie Anny Przybylskiej Czy zawsze chciała być aktorką? Mama Ani opowiadała, że to było jej marzenie od dziecka. A agentka Małgorzata Rudowska wspomina w książce „Ania. Biografia Anny Przybylskiej”: „Kiedyś powiedziała mi, że chce być aktorką. A potem w kółko to powtarzała. Ona była inna niż dziewczyny, które wysyłałam na wybiegi albo na promocje do supermarketów. Już kiedy zobaczyłam Anię po raz pierwszy, wiedziałam, że coś z niej będzie. Coś więcej, choć jeszcze nie wiedziałam co. Uroda? Niesamowite oczy, w których można się było utopić? Jasne. Ale jeszcze kontrastujący z tą urodą głos, taki nietypowy, wibrujący, nawet zbyt niski. Przecież taki głos powinien jej przeszkadzać, przecież nie pasuje do jej twarzy zbuntowanego anioła. A jednak u niej to wszystko grało. Najpierw hipnotyzowały cię oczy, potem zaskakiwał głos. Nie sposób było nie zwrócić na nią uwagi. Nie sposób było o niej zapomnieć. Tylko że wtedy Anka nie miała jeszcze o tym pojęcia”. Narodziny gwiazdy W wywiadzie dla VIVY! Radosława Piwowarski mówił: „Kiedy pokazałem światu Anię na festiwalu w Gdyni pierwszy raz, powiedziałem: »Uczcie się tego nazwiska. Ania Przybylska będzie gwiazdą«. I tak się stało. To niewiarygodne, jak jej ludziom brakuje. Mam czyste intencje, chcę zrobić film o kochanej Ani, którego nigdy nie zrealizowałem, gdy… żyła. Czy wiesz, że napisałem dla niej trzy scenariusze, które nigdy się przez PISF nie przepchnęły? Anka mówiła do mnie: »A kiedy Reżyserze Kochany, zrobimy film ze mną w roli głównej?«. Zawsze nazywała mnie »Kochanym Reżyserem«, nigdy inaczej. I nigdy nie miała takiej roli, która by się jej naprawdę należała. Pięknie zagrała w »Królowej chmur« z Danuta Szaflarską i mówiła, że to najlepsza jej rola. (…) Była skromna, znała swoje miejsce w szeregu. I miała olbrzymi szacunek dla zawodowców. Ładnie zagrała w filmie »Bokser« żonę Salety i »Bilet na księżyc«, i w »Sezonie na leszcza« u Bogusława Lindy, ale wtedy miała osiemnaście lat. Spokojnie by uniosła film, w którym byłaby główną bohaterką od początku do końca”. Zanim to się stanie, zobaczcie nasze video, w którym przypominamy najlepsze role Anny Przybylskiej!
Olena Leonenko-Głowacka o mężu: „Do ostatniej chwili nie wiedział, że umiera”
Janusz Głowacki obchodziłby dzisiaj 81 urodziny
Ponad dwa lata temu odszedł Janusz Głowacki, światowej sławy pisarz, dramaturg, scenarzysta. Od wielu miesięcy pisał kolejną książkę. Nie mógł wiedzieć, że ostatnią. Bezsenność w czasach karnawału składała w całość jego żona Olena Leonenko-Głowacka. Rok temu po raz pierwszy od śmierci męża opowiedziała o życiu z Januszem i bez Janusza. Wywiad z Olena Leonenko-Głowacką W poruszającej rozmowie z Krystyną Pytlakowską żona Janusza Głowackiego opowiedziała o bezsenności, związku artystów, kochaniu i umieraniu. Dlaczego pojechaliście do Egiptu w najbardziej upalny miesiąc? Wcześniej byliśmy w Juracie i tam cały czas padał deszcz. Janusz powiedział, że jest przemęczony, musi skończyć książkę i nabrać sił, poleżeć na słońcu, popływać. Powiedziałam mu, że w Afryce ja go nie uratuję, gdyby się coś stało. Odparł, że to jest poza dyskusją. Na lotnisku stałam w gigantycznej kolejce, a Janusz tylko donosił mi espresso, a potem siedział i sobie coś notował do tej książki. W samolocie powiedziałam: „Jeszcze możemy wysiąść”. Miałaś przeczucie? Miałam lęki. I obawy. Ale Janusz uważał, że tam są klimatyzatory, więc nic mu nie grozi. Zrobił wszystko, jak chciał, w Egipcie rozluźnił się, miał ciekawe towarzystwo swoich przyjaciół, do których dołączyliśmy. Do ostatniej chwili był w dobrej formie. Wiedziałaś, że ma kłopoty z krążeniem? Nie. Miesiąc przed wyjazdem dowiedzieliśmy się, że ma nadciśnienie. Kupiłam mu ciśnieniomierz i leki. Dzień przed śmiercią poszedł popływać. Był straszny upał. W pokoju żalił się, że jest mu za gorąco, choć klimatyzację nastawiliśmy na 16 stopni. Prosiłam, żebyśmy pojechali do szpitala. Odmówił… Proszę cię, nie mogę o tym rozmawiać. Ale to ważne, co się mówi ukochanej osobie w ostatniej chwili życia. Powiedział, że widzi wokół mnie światło i zapytał, czy jestem aniołem. Do ostatniej chwili nie wiedział, że umiera. Zawsze wierzyliśmy, że umrzemy razem. W ostatnich godzinach mówił, że chce żyć. Janusz umarł, a ja umarłam zaraz po pogrzebie. Wcześniej musiałam wszystkiego dopilnować. Potem rozsypałam się. Teraz muszę złożyć siebie kawałek po kawałku. A co dalej? Zobaczymy. No właśnie, co dalej? Musisz podnieść się z depresji, musisz nauczyć się uśmiechać od nowa, musisz odnaleźć własną historię. Mam propozycję napisania scenariusza filmowego i sztuki. Piszę też kilka bajek. Janusz te moje bajki lubił. Chcę nagrać kilka płyt, które chciał, żebym nagrała, i dokończyć to wszystko, co razem zaczęliśmy. Znalazłam lokal, szukam teraz inwestora, żeby stworzyć tam teatr, studio nagrań, szkołę aktorską. Ale najtrudniejszym zadaniem jest dla mnie odnalezienie przestrzeni, w której odzyskam radość życia. Kiedy idę ulicą, zawsze szukam ręki Janusza. On swoją trzymał w mojej kieszeni, a ja moją w jego. Kiedy dzwonił do mnie z Nowego Jorku, mówił: „Cały dzień chodziłem dziś po mieście i cały czas trzymałem cię w kieszeni”. A teraz on jest w niebie, a ja muszę krok za krokiem iść do przodu. A każdy krok ma ciężar tony. Ta opowieść o tym, jak Janusz zjawia się wśród przyjaciół, a tam czeka na niego otwarta trumna… To on wymyślił? Pomysł tej książki oparł na spacerze z Bednarskiej do Czytelnika na Wiejską, czyli jego codzienny rytuał. Po drodze wymyślał przemówienie na pogrzeb kogoś, kogo nie mógł sobie przypomnieć. A kiedy doszedł do placu Trzech Krzyży i wszedł do kościoła, usłyszał: „Nigdy się nie spóźniasz, a teraz się spóźniłeś, masz wejść do tej trumny”. A w trumnie czekała na niego mama. Umarł w biegu. Jak chciał. Tuż przed śmiercią powiedział mi: „Olenko, spier*alamy?”. „Kochanie, jutro spier*olimy, mamy samolot, tylko wytrzymaj”. Do ostatniej chwili walczył. Tym samolotem wróciłam sama, z walizką pełną jego rzeczy. Do dziś nie wyrzuciłam ani jednej Cały wywiad z Oleną Leonenko-Głowacką przeczytasz w nowym wydaniu VIVA! de Luxe
Wybierz się w podróż po Wenecji razem z Manuelą Gretkowską!
Przed nami 76. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji. Nawet jeśli nie jesteś fanem kina, do „miasta na wodzie” warto wybrać się i tak. Zalewane wodą, nękane powodziami wciąż przyprawia turystów o zawrót głowy! Wenecję można zwiedzać sumiennie, z przewodnikiem albo zapuścić się w labirynt kanałów, kładek, zaułków. Taką podróż proponuje pisarka Manuela Gretkowska. Choć znana jest ze swoich kontrowersyjnych wypowiedzi, ta podróż będzie niezwykle sentymentalna…
„Pytasz pisarza, który napisał ponad 30 książek, o czym są jego książki?”
Remigiusz Mróz zdradził nam także, jakie niespodzianki szykuje dla czytelników!
Podzielił czytelników na tych, którzy go kochają i na tych, którzy nienawidzą. Remigiusz Mróz ma dopiero 32 lata, a na koncie 35 wydanych książek i ponad dwa i pół miliona sprzedanych. Pracuje niemal bez przerwy, ale złośliwi uważają, że to niemożliwe, żeby wydawać tyle książek, ile on i że na jego nazwisko, sukces i pieniądze pracuje cały sztab pisarzy. My pytamy najpopularniejszego pisarza kryminałów w Polsce, o czym tak naprawdę są jego książki i czy bardzo męczy go proces twórczy. Zobacz, co odpowiedział!
Gwiazdy na gali zamknięcia festiwalu w Cannes. Wśród gości pojawił się… Michael Jackson!
Dziś zakończył się 72. Festiwal Filmowy w Cannes!
Blichtr, przepych i... niekwestionowana klasyka oraz elegancja. Tym charakteryzuje się doroczny festiwal w Cannes, uznawany za najbardziej prestiżowe wydarzenie w świecie filmu. Jego 72. edycja dobiega właśnie końca. Już dzisiaj poznamy laureata prestiżowej Złotej Palmy. W ceremonii zamknięcia wydarzenia wzięła udział plejada gwiazd, w tym jurorzy: Paweł Pawlikowski, Elle Fanning i Alejandro Gonzalez. Polskimi akcentami były m.in. Małgorzata Kożuchowska oraz Agnieszka Dygant. Kto jeszcze pojawił się na czerwonym dywanie? Tego dowiesz się z naszej galerii. Jak oceniasz stylizacje, które tego dnia wybrały gwiazdy?
Wesołego Alleluja, szczodrego zajączka i mokrego Dyngusa!
Życzymy Wam rodzinnych Świąt Wielkanocnych!
Drogie Czytelniczki i Czytelnicy, z okazji Wielkiej Nocy życzmy Wam i Waszym najbliższym świąt przepełnionych wiarą, nadzieją i miłością, rodzinnego czasu przy wielkanocnym stole, a także spokoju i pogody ducha na co dzień. PS. A gdy będziecie odpoczywać po świątecznym obiedzie, koniecznie zaglądajcie na viva.pl!