Kraśko, Janiak, Stuhr... Znani ojcowie i ich dzieci w sesjach VIVY!
Agustin Egurrola, Jerzy Stuhr, Olivier Janiak, Piotr Kraśko... Co ich łączy? Wszyscy oni są ojcami i mają dziś swoje święto! A także wszyscy wystąpili z dziećmi w wyjątkowych sesjach VIVY!, które dziś przypominamy. Co mówili o wychowywaniu swoich pociech? Znani ojcowie o swoich dzieciach. Sesje VIVY! „Carmen przyszła na świat taka malutka, ważyła niecałe trzy kilo, miała czterdzieści dziewięć centymetrów. Czarne włoski na główce. Otworzyła oczy i spojrzała na mnie pierwszego. Pępowinę przecinałem na dwa razy, tak bardzo drżały mi ręce”, wyznał w wywiadzie Agustin Egurrola o swojej córce, która urodziła się w 2008 roku. Z kolei Piotr Kraśko miał wątpliwości, czy jest dobrym tatą! Mówił nam: „Na początku wydawało mi się, że zupełnie nie wiem, co robić. Zajęło mi więcej czasu bycie spokojnym w roli ojca niż Malinie [tak Kraśko nazywa swoją żonę — przyp. red.], która była wspaniała od pierwszej chwili. Ona nie była pewna, czy wszystko robi dobrze, ale robiła wszystko idealnie. Ja miałem dużo wątpliwości, czy robię wszystko, tak jak powinienem i słusznie”. Olivier Janiak wyznał natomiast, że „nieustannie myślę o odpowiedzialności, która wiąże się z ojcostwem. Kiedy budzę się rano i patrzę na moich trzech synów, którzy wchodzą na mnie, bo chcą się bawić i przytulać, myślę o tym, że muszę jeszcze przynajmniej naście lat pożyć, żeby zadbać o byt tych chłopaków. I ich matki oczywiście”. Nasi bohaterowie mają dzieci w różnym wieku. Małe i zupełnie dorosłe. Ojcostwo to dla nich najważniejsza rola w życiu, bo jak mówi rosyjskie przysłowie: „Jeśli żyjesz nie zostając ojcem, umrzesz nie będąc człowiekiem”. TYLKO W VIVIE: Córeczka jest dla całym światem. Dzięki niej Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke poczuli, że bardziej niż kiedykolwiek są jednością Zobaczcie, jak znani ojcowie wyglądali w sesjach VIVY! Lista tych, którzy wystąpili przed naszym obiektywem ze swoimi dziećmi jest znacznie dłuższa. Zobacz, kto jeszcze dumnie prezentował się na zdjęciach ze swoimi pociechami na przestrzeni ostatnich lat.
Kilka lat temu Mirosław Hermaszewski pokazał nam swój prywatny gabinet. Dziś ze smutkiem go wspominamy
Jedyny Polak w kosmosie pod koniec 2022 roku
„Już w wieku pięciu, sześciu lat potrafiłem rozpoznać typ samolotu po dźwięku silnika", wyznał Mirosław Hermaszewski w rozmowie z VIVĄ! i dodał: „Budowałem modele i tak bardzo chciałem być pilotem, że może bliżej tego będę... Ale byłem dosyć wątłej postury i moje środowisko mówiło, że raczej lotnikiem nie zostanę, powtarzali: to nie dla ciebie...". A jednak! To właśnie on w 1978 roku zakończył przełomowy lot w kosmos. Mirosław Hermaszewski odszedł w wieku 81. lat. Zmarł 12 grudnia 2022 roku. Przypominamy jego archiwalny wywiad dla VIVY! oraz wideo, w którym opowiedział o swoich doświadczeniach. ZOBACZ TEŻ: Nie żyje Mirosław Hermaszewski. Pierwszy i jedyny Polak w kosmosie miał 81 lat Mirosław Hermaszewski o spełnieniu marzenia A jednak zasiadł za sterami samolotu śmigłowego, a potem odrzutowca MIG-17. „Byłem tak dumny z siebie!", mówił w rozmowie wideo Hermaszewski, pokazując nam swoje pamiątki. Po nim był naddźwiękowy MIG-21. A potem miały być jeszcze bardziej zaawansowane maszyny, które latają jeszcze wyżej. „Dopiero po dwóch miesiącach badań powiedziano nam, że to nie żaden nowy sprzęt, ale że to będzie... satelita", wspominał kosmonauta. A wkrótce, 27 czerwca 1978 roku, to on jako pierwszy Polak w historii wzniósł się ponad ziemię, ponad samoloty i znalazł się w kosmosie. „Moim marzeniem było popatrzeć na Polskę z 21 tys. metrów. A cóż dopiero być jeszcze wyżej! Gdy człowiek od siebie wymaga, to można być nawet ponad swoimi marzeniami", mówił Mirosław Hermaszewski w rozmowie z magazynem VIVA!. Dom Mirosława Hermaszewskiego Generała Mirosława Hermaszewskiego odwiedziliśmy z operatorem w lutym 2017 roku. Dostaliśmy wówczas zgodę na wyjęcie kamery w jednym malutkim pokoju. Nazwaliśmy go gabinetem i muzeum jednocześnie, bo znajdowały się w nim tysiące pamiątek i gadżetów. Wspólnie wypiliśmy kawę, długo rozmawialiśmy, a w towarzystwie generała poczuliśmy się jak maili chłopcy z wizytą u dziadka kosmonauty. Pan Mirosław jeszcze przed włączeniem kamer zapytał: „Czego chcecie?’’. Odpowiedzieliśmy: „Niech nas pan po prostu oprowadzi po tym pokoju’’. To, że trzymaliśmy w ręku jego kosmiczną rękawicę, było już tylko ukoronowaniem całej wizyty. Jeśli zastanawiacie się, czy się bał, co czuła jego rodzina, czy poleciałby raz jeszcze, jakie miał sny, co zabrał w kosmos i jak tam właściwie było — nasz materiał wideo jest na pewno dla Was! Mirosław Hermaszewski nie żyje 12 grudnia w południe zmarł Mirosław Hermaszewski w wieku 81 lat. Informację o jego śmierci podał zięć kosmonauty. Wybitny Polak zapisze się w pamięci naszego kraju jego pierwszy i jedyny obywatel, który wybrał się w podróż w kosmos. Rodzinie i najbliższym składamy głębokie wyrazy współczucia. Czytaj też: 52 lata temu Neil Armstrong stawiał pierwszy krok na Księżycu! Przypomnijmy archiwalny wywiad Mirosława Hermaszewskiego przeprowadzony przez Aleksandrę Kwaśniewską dla VIVY! z kwietnia 2017 roku. Generał brygady Mirosław Hermaszewski – przyszły kosmonauta – zaczął od latania na szybowcach w Aeroklubie Wrocławskim. Miał wtedy 19 lat. W dęblińskiej Szkole Orląt uzyskał kwalifikacje pilota myśliwskiego. Był 89. śmiałkiem, który przebywał w kosmosie. W czerwcu będzie kolejna rocznica Pana powrotu z kosmosu, czyli lądowania w Kazachstanie. Czy Pan to jeszcze jakoś świętuje? Nie sposób tego nie pamiętać i nie sposób nie otworzyć szampana. O tym szczęśliwym momencie lądowania zawsze pamięta moja żona, a ja przypominam to sobie bardziej „poklatkowo”. Lądowanie nastąpiło o 16.33 w stepach Kazachstanu, koło miejscowości Arkałyk. Mam nawet troszeczkę ziemi z miejsca lądowania. I kukurydzę. Tak, bo w kukurydzy wylądowaliśmy. Mówimy o tym tak sobie, ale to było wydarzenie też mocne duchowo. Zejście z orbity to dynamiczne przeżycie – wielki wysiłek fizyczny i tak wielki natłok informacji, że pęka od tego psychika. Później, kiedy już człowiek wyląduje i ta technika już gdzieś tam leży, a my wychodzimy z tej prawie jeszcze gorącej kapsuły na niepewnych nogach, to wtedy dopiero wracają myśli. Zaraz, zaraz, to faktycznie było? Zapytano mnie, co czuję, a ja spojrzałem w niebo rozmydlonymi oczyma i powiedziałem: „Jestem szczęśliwy, że ta misja zakończyła się tak pozytywnie. Ale szkoda, że się zakończyła”. A czy poleciałbym jeszcze raz? Mówię: „Choćby zaraz”. To charakterystyczne dla skoczka spadochronowego. Każdy się boi. Potwornie. Ludzie tak się trzęsą, że nie wiedzą, co się wokół nich dzieje. Ale jak już wylądują, to są tak szczęśliwi, że chcą skakać jeszcze raz. Ale kosmos uczy też pokory. Każdy człowiek, lecąc w kosmos, jest precyzyjnie przygotowany pod względem technicznym. Musi poznać tę technikę, zasady sterowania statkiem kosmicznym, tajemnice lotu orbitalnego. Naszym zadaniem było wyjść na orbitę, a na drugi dzień zlokalizować stację orbitalną i zbliżyć się do niej. Więc trzeba było tę orbitę podwyższyć, bo stacja była wyżej od nas o 160 kilometrów i chyba 12,5 tysiąca kilometrów przed nami, gdzieś tam w tej czerni, w tej przestrzeni. Trzeba było ją odnaleźć, połączyć się, co było bardzo skomplikowane, i tam, na jej pokładzie, wykonać program naukowy. A więc to przygotowanie musiało być bardzo wszechstronne. Teoretyczne, praktyczne, symulatory, oczywiście medycyna i psychologia. Kiedy jest się na orbicie, jest mało czasu. Tylko na sen osiem godzin. Kto taki luksus będzie fundował sobie w kosmosie – spać po osiem godzin? Więc ja urywałem. Spałem pięć, a nawet cztery i obserwowałem Ziemię. To można czynić bez końca. I co się myśli wtedy? Kiedy się obserwuje tę nieskończoną przestrzeń, to wtedy z człowieka wypływa coś absolutnie innego. Już nie myślisz o operacjach, które robiłeś wspólnie z dowódcą. Myśli biegną bardzo szybko. Tym bardziej że nasz statek sam bardzo szybko się porusza, prawie osiem kilometrów na sekundę, chyba 28 tysięcy kilometrów na godzinę. Jest dzień, po chwili patrzę – zachód słońca. Noc krótka, trzydzieści parę minut i dzień, czyli wschód słońca. W 90 minut oblatywaliśmy Ziemię, czyli tak jakby przeżywaliśmy dobę. I tu wewnętrznie, w sercu i głowie, to się wszystko jakoś burzy, bo nie pasuje do tego, co widzisz. W ciągu 90 minut byłem na północy, na równiku, na południu, znów równik, widziałem przez ten czas cztery pory roku. Byłem nad Ameryką, Azją, Europą… Ale najciekawsze to są takie spojrzenia na wschody słońca. To jest przeżycie wielce estetyczne, gama kolorów. Oczywiście każdy kontynent ma swój kolor i człowiek po paru dniach rozpoznaje już po kolorze, gdzie jest co. Ale z czasem nasycasz się tymi widokami i twoje myślenie idzie już w innym kierunku. Jak to jest? Szczególnie w nocy, kiedy widać miliardy gwiazd. One są wyraźniejsze niż z Ziemi i człowiek zdaje sobie sprawę z porządku kosmosu. A tu się wkrada myślenie troszkę filozoficzne. Ktoś za tym wszystkim stoi? Tak jest. Jeśli jest to centrum gdzieś w galaktyce, wokół którego to wszystko wiruje, to musi być korba. A kto tą korbą kręci? I to są takie podstawowe pytania, które tam, w nocy, człowiek sobie zadaje. Ja byłem tam tylko osiem dni, ale całe to przeżycie powoduje jakąś metamorfozę. Ja nie mówię tylko o sobie, ale także o kolegach. Człowiek leci tam jako specjalista, inżynier, otoczony cyframi, tabelami, wykresami, a wraca stamtąd jako humanista. Świat nabiera większego sensu z perspektywy pozaziemskiej? Wydaje mi się, że tak unikalne przeżycie czyni człowieka lepszym, bo po powrocie stara się zauważać na Ziemi rzeczy dobre. Jak się z dystansu patrzy na Ziemię, to na tle tej czerni kosmosu widzisz błękitno-białą planetę. Piękną. Jakby jakiś wędrowiec leciał obok, to mógłby pomyśleć, że to tu jest niebo. W naszym Układzie Słonecznym nie ma drugiej takiej ładnej planety jak nasza. Ja czasami sam zadaję sobie pytanie: a właściwie po co my latamy w kosmos? Pomijając to, że robimy tam jakieś eksperymenty, może to wynika z naszej istoty? Kiedyś chcieliśmy poznać, co jest za tą pieczarą, za tą rzeką, za tą górą. Człowiek musiał wymyślić jakieś czółno, później koło, okręt, samolot, a teraz jesteśmy na etapie rakiet. Może to nie tylko chęć poznania? Może gdzieś na peryferiach świadomości jest taka myśl, że a nuż kogoś tam spotkamy? Może chcemy wyjść im naprzeciw? Albo może wiemy, że „niedługo”, za jakieś cztery i pół miliarda lat, Słońce się wypali, albo wybuchnie i spopieli ziemię? I może gdzieś w głębi naszego mózgu tli się myśl, żeby się stąd wynosić i znaleźć możliwość przetrwania dla pokoleń? Kto wie, czy nie uczestniczymy w tym właśnie procesie? Tego się ani nie da zdefiniować, ani udowodnić, ale to jest jedno z możliwych wytłumaczeń, dlaczego latamy w kosmos. To, co ja tam zrobiłem, oddaję w formie artykułów, wykładów i odczytów. Ale to, co widziałem, jest moje prywatne. Ale wiem, miałem dużo szczęścia, że poleciałem. Akurat ja, jeden na trzydzieści pięć milionów. I dlatego nie mogę tego trzymać dla siebie. Lubię spotkania ze studentami, młodzieżą i dziećmi, bo widzę, jak im się oczka otwierają, kiedy im tłumaczę, co i jak. I każdy z nich w tym momencie chce być kosmonautą. Wierzę, że te spotkania robią duże wrażenie na tych dzieciakach. Pamiętam, że kiedy byłem na kolonii, mieliśmy spotkanie z jakimś żołnierzem. Już nie pamiętam, co on opowiadał, ale pamiętam, że zachciałem być taki jak on. Czyli jest to takie zasianie ziarenka i to ziarenko gdzieś w tej małej główce kiełkuje, bo dziecko musi mieć marzenia. Mówi Pan, że wszyscy z kosmosu wracali nawróceni, a ja się zastanawiam, jaką formę przybiera wiara przy tak wyjątkowym doświadczeniu bycia „poza światem”. Jak ma się do tego piekło i niebo, i Pan Bóg z siwą brodą? Ma pani rację, że bardzo wielu obojętnych tym sprawom wracało odmienionymi. A latali przedstawiciele różnych religii. Po powrocie, podczas towarzyskich spotkań, mówili: „Słuchaj, Mirek, On musi być. Czy On ma brodę, czy jest Buddą, czy naszym, czy innym, to nie ma znaczenia. On jest jeden, ten sam, tylko my go inaczej rozumiemy”. Może tak jest. Mówią uczeni, że gwiazd w naszej galaktyce jest więcej niż wszystkich drobin piasku na wszystkich plażach i pustyniach świata. Wychodząc z rachunku prawdopodobieństwa, jeśli to natura sama zrobiła, to na te miliardy gwiazd gdzieś takie warunki jak na Ziemi musiały powstać. A jeżeli Pan Bóg nam życie ofiarował, to mając tyle przestrzeni i tyle możliwości, dlaczego miałby to ziarenko życia rzucić tylko nam na Ziemię? Ja jestem przekonany, że nie jesteśmy sami. Chciałaby pani trafić do nieba? Szalenie. Tylko ja nie wiem, gdzie to niebo jest. Człowiek na temat bytu ma jakąś wiedzę nabytą, ale z czasem modyfikuje ją przez pryzmat własnych doświadczeń. Pamiętam, że jeszcze w szkole podstawowej na religii ksiądz mówił, że w niebie wszyscy będziemy mniej więcej w jednym wieku. A ja tak patrzyłem na siebie i myślałem: To ja zawsze będę taki mały? Tu nie ma odpowiedzi, jak to jest z tym niebem. A to przekonanie o istnieniu siły wyższej jest racjonalne czy wynika z jakiegoś uczucia obecności? Raczej bym powiedział, że racjonalne. Bo jak widzisz mnogość tego wszystkiego, to trudno to inaczej wyjaśnić. Jak my patrzymy na rozgwieżdżone niebo, to wydaje nam się, że te gwiazdy są rozsypane chaotycznie. A to nieprawda, bo one są w permanentnym ruchu. I ten ruch można opisać matematycznie. Nic tu się nie dzieje chaotycznie. A nawet jeśli weźmiemy to, co na Ziemi, na przykład symbiozę w świecie roślin i zwierząt. To też są mechanizmy doskonałe. Ja jestem człowiekiem wierzącym, bo tak zostałem wychowany, ale czuje się tam też raczej, że nie jest się samemu. Nie wiem do końca, z czego to wynika. Bo ja nie składałem rąk, nie modliłem się, żebym wrócił cały. Nie było na to czasu. Ale było na tyle czasu, żeby o tym myśleć. Człowiek jest istotą kruchą, zbyt małą, żeby mógł się z tą wielką wiedzą zderzać. To, co my robimy, to jest tak jak mrówka ze słoniem albo drobina piasku z wielką skałą. Tylko że ta drobina piasku jest myśląca. Bał się Pan tego lotu? Nie, ja bardzo chciałem lecieć. Miałem wielką motywację, bo w końcu to jest półtora roku przygotowań. Proszę pamiętać, że ja pochodzę z okresu pionierskiego. Jestem 89. człowiekiem, który był poza Ziemią. Czyli to doświadczenie ludzkości było jeszcze bardzo skromne. Latałem statkiem, który nie miał komputera. Miałem taki kalkulator – Brda 14, polski, pamiętam, że wyniki wyświetlały się na czerwono. Był mi potrzebny, bo robiłem przed lotem dużo obliczeń, tabel i wykresów, które przewidywały różne dynamiczne sytuacje. Na pokładzie pełniłem rolę inżyniera i nie było czasu się bać. Ja nie byłem człowiekiem zgarniętym z ulicy, tylko bardzo doświadczonym pilotem. Latałem w migach-21. Taki był warunek. Żeby to byli piloci latający w naddźwiękowych samolotach. Więc byli to faceci, którzy rozumieli przestrzeń. Mieli pewne predyspozycje, ale przede wszystkim już potrafili funkcjonować w tych szczególnych warunkach. Nie odwagi od nas wymagano. Tylko precyzji? Tak. Nie odwagi, a rozwagi. I to działania rozważnego w sytuacjach bardzo stresowych, które wytwarzano sztucznie i w deficycie czasu. Kosmonauta nie może działać automatycznie. Te myśli musiały przebiegać szybciej. Tego od nas wymagano. Pilot nie może się bać. On musi być dobrze przygotowany i musi wiedzieć, co i jak w każdej sekundzie ma zadziałać, gdyby trzeba było ratować się w sytuacji awaryjnej. Tak samo kosmonauta. Ja bardzo chciałem lecieć, bo to była unikalna szansa. Ale kiedy już ubraliśmy się w skafandry i podjechaliśmy specjalnym autobusem pod tę wielką rakietę, zobaczyłem z platformy cały ten tłum. Tych dziennikarzy, kamer, mikrofonów. I wtedy zaczęło mnie dławić, bo ja byłem człowiekiem bardzo nieśmiałym. Myślałem: Miruś, gdzieś ty tu? Wtedy dopiero Pan się przestraszył? Tak. Na studiach w czasie seminarium, gdy trzeba było się wypowiedzieć, to ja się czerwieniłem, a w szkole średniej to w ogóle zapominałem języka w gębie. Jeszcze jak się spojrzała na mnie dziewczyna, w której się podkochiwałem… No i tak ta rakieta z tyłu za nami, my tu pozdrawiamy ludzi, a tam czekają już dublerzy, których oddech czuję na plecach. I w tym momencie odwracam się do tej rakiety, a ona ma w biodrach dziewięć metrów. Boże, jakie to jest wielkie! Wiem, że tam jest 270 ton paliwa, zbiorniki utleniacza zatankowane ciekłym tlenem. To jest strasznie zimne. W tym stepie gorąco, więc na ściankach osadza się gruby szron i na skutek naprężeń termicznych pęka i spada. Tu już pieprznęło, tu za chwilę i ruszamy. Pyta pani, czy się bałem? To chyba naturalne, że człowiek chce żyć. Ale to był moment takiego przełamania się. Start? Nie, wejście do windy. Jechaliśmy nią 50 metrów, a windziarz w kombinezonie i bereciku coś tam nawijał, że był wczoraj na rybach. Chyba lekarze kazali mu coś do nas mówić, bo wokoło, jak okiem sięgnąć, nie było widać żadnej wody. I potem ta cała procedura wejścia. Do rakiety, zgodnie z procedurą, wszedłem pierwszy. Sprawdziłem mocowanie różnych elementów, włączyłem radio, wentylację. Jak już wszedł Klimuk, podłączyłem mu wentylację, bo przenośne klimatyzatory musieliśmy zostawić przed wejściem do rakiety. Bez nich wystarczyło dwie, trzy minuty i człowiek się gotował w tym skafandrze. Dwie i pół godziny sprawdzaliśmy te klamoty. Aż przyszedł taki moment, kiedy już leżeliśmy w fotelach w kapsule, a odprowadzający nas specjaliści wychylili się przez tę część orbitalną, powiedzieli: „No to cześć” i zamknęli luk. Jak zaczęli zamykać, to tak jakby wieko od trumny… Ja miałem na kolanach dokumentację, bo śledziłem w sekundach, co się dzieje, by zareagować w przypadku awarii, gdyby silniki nie odpaliły czyby zgasły. I wtedy mi się myśl pojawiła, że jak w 10. sekundzie, to się uratujemy. Ale myślę: Kurczę, to guzik warte. Ja chcę wyjść na orbitę. Jak będzie awaria, to nie myślę o skutkach na moje zdrowie czy nawet życie, tylko pierwsze, to żeby wyjść na orbitę. Start jest bardzo dynamiczny. Przeżywa się każdą sekundę. Odłączenie poszczególnych stopni, zmiana przeciążeń są bardzo odczuwalne. Po odpadnięciu pierwszych stopni ma się takie wrażenie, że to koniec jazdy, ale za chwilę czuje się, że ona jednak idzie. Przewartościowanie tego następuje na ostatnim okrążeniu, kiedy jest chwila takiej swobody, myśli dla siebie: O Jezu, ja to wykonałem! Byłem! I teraz dopiero wiem, czy było warto. Proces zejścia z orbity to nie zabawa. To jest trudne i niebezpieczne. Trzeba pokonać barierę cieplną, wibracje i przeciążenia. Bo kapsuła nie ma skrzydeł, nie ma silnika. Jest meteorem, który będzie się palił. Wtedy myślisz: Po coś tu się wpakował? Przecież tam żona, dzieci… Ja chcę żyć. Ja chcę do nich wrócić. Gdzieś przeczytałam, że ma Pan powracający sen o lataniu poza statkiem. Tak. My nie mieliśmy programu wyjścia na zewnątrz. Ale były tam skafandry, które to umożliwiały. One były w takim przedziale przejściowym, w którym często przebywałem, bo tam było siedem iluminatorów i mogłem oglądać ten kosmos, ile chciałem. Nawet obiady już zabierałem do kieszeni i jadłem tam. I tak mi się chciało wyjść w tę przestrzeń… Mi się śni, że ja wychodzę. Otwieram ten właz wyjściowy z boku, nabieram powietrza i trzymam się poręczy. I tak lecę, włosy mi falują, wstrzymuję oddech, aż się duszę… I się budzę. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Beata Tadla żegna Mirosława Hermaszewskiego. Dziennikarka podzieliła się wspomnieniem z kosmonautą
Kiedyś bracia, a dzisiaj siostry. Poznaj przejmującą historię reżyserów Matrixa!
Rodzeństwo Wachowskich od zawsze pracuje w duecie. Stało się o nich głośno, kiedy jako bracia Larry i Andy Wachowscy wyreżyserowali przełomowy dla historii kina film „Matrix”. Pochodzą z rodziny o polskich korzeniach. W 2012 roku Larry Wachowski poddał się operacji zmiany płci, co ogłosił już jako Lana. Dziś obchodzi swoje 56. urodziny. W 2016 roku w ślady siostry poszedł Andy, który stał się Lilly. Dokonała coming outu po tym jak dziennikarz próbował zmusić ją do wywiadu na ten temat, grożąc, że napisze o tym nawet bez jej zgody. „Wiedziałam, że kiedyś będę musiała dokonać publicznego coming outu. Trudno ukryć, że jest się osobą transseksualną. Potrzebowałam trochę czasu na przygotowanie, by poczuć się komfortowo" - powiedziała Lilly. ZOBACZ TEŻ: Watykan wydał oficjalny dokument dotyczący ideologii gender oraz zmiany płci Jako siostry Wachowskie dalej odnoszą sukcesy w świecie filmu. Niezwykłą popularność osiągnął nakręcony przez nie wspólnie serial „Sense8” poruszający problem akceptacji inności w społeczeństwie. W materiale wideo zobaczysz ich najlepsze filmy oraz przejmującą historię - jak z braci stali się siostrami.
Dziś Kora obchodziłaby 70. urodziny... Dom na Roztoczu był dla niej azylem
Kora, legenda polskiej muzyki rockowej, gwiazda zespołu Manaam, dwa lata temu przegrała nierówną walkę z rakiem. Zmarła 28 lipca 2018 roku w wieku 67 lat. Artystka w czasie remisji choroby wyprowadziła się z Warszawy na Roztocze. Niedaleko Roztoczańskiego Parku Narodowego znalazła swoje miejsce na ziemi. „Dnia za mało, żeby ogarnąć cały ten świat”, mawiała... Dziś obchodzilibyśmy jej okrągłe, 70. urodziny. Dom był dla niej azylem Tam, na swoim ukochanym ranczo regenerowała się i starała wyrzucić z pamięci traumatyczne wspomnienia o walce z rakiem. VIVA! odwiedziła artystkę w jej azylu. Cztery lata temu Kora i Kamil Sipowicz wzięli udział w wyjątkowej sesji dla naszego magazynu. W otoczeniu łąk, lasów, bielonych domów, dużej liczby zwierząt powstały proste, kameralne, urocze ujęcia. Bez pośpiechu - bo Kora nie lubiła się spieszyć. W domowym zaciszu, opalając się między ujęciami i dyskutując m.in. o alpakach, o Ramonie, „włoskiej arystokratce z Bolonii", i... życiu. Powiedzieć, że pierwsze lata życia Olgi Jackowskiej nie należały do najłatwiejszych, to jak nie powiedzieć nic. Dzieciństwo Kory było pełne traumatycznych przeżyć, o których artystka nie wspominała zbyt często publicznie. I trudno się temu dziwić, bo to, co spotkało wybitną wokalistkę w przeszłości, pozostawiło w niej traumę na resztę życia. Jak wyglądało dzieciństwo Kory? Olga Jackowska urodzona 8 czerwca 1951 roku była piątym, najmłodszym dzieckiem w rodzinie. Jej mama Emilia i tata Marcin byli urzędnikami, ale ich sytuacja finansowa nie była najlepsza. Dodatkowo Pani Emilia chorowała na gruźlicę, co utrudniało jej opiekowanie się dziećmi. Dlatego w wieku czterech lat Kora została oddana do domu dziecka w Jordanowie. Ośrodek prowadziły siostry zakonne, które nadawały podopiecznym numery. Jackowska nosiła siódemkę. Niestety, w placówce znęcano się nad dziećmi. Piosenkarka była wielokrotnie poniżana i bita. „Przez pięć lat, od czwartego roku życia, przebywałam w Caritasie u zakonnic, które nieustannie poddawały dzieci przemocy emocjonalnej i fizycznej. Te wszystkie przeżycia spychałam na dno pamięci, tak jak potem śpiewałam w mojej piosence, że upycha się tam obrazy, których nie chce się oglądać”, mówiła wokalistka w rozmowie z Vivą! w 2012 roku. W innym wywiadzie Kora dodała, że jest przekonana, że nawet para gejów dałaby jej wtedy poczucie miłości i akceptacji, którego tak jej brakowało. Niestety, koszmar Jackowskiej nie skończył się nawet, gdy opuściła dom dziecka. Zaraz po tym, jak wokalistka wróciła do domu rodzinnego, jej tata miał zawał. To 9-letnia Kora znalazła jego ciało. Po tym traumatycznym wydarzeniu wokalistka zamieszkała u cioci i wujka w Jabłonowie Pomorskim. Ale i tam nie była szczęśliwa. „Ciotka była patologicznie zazdrosna o męża. Dla mnie była bardzo okrutna”, opowiadała Kora w Vivie!. „Przypominam sobie jedynie, że musiałam bardzo wcześnie rano wstawać i pracować. Kontrolowałam prowadzoną przez żonę wuja stację meteorologiczną i pilnowałam jej męża. Miała bowiem obsesję, że wujek ją zdradza. Żyłam w takiej paranoi i stresie, że nie pamiętam nawet, czy chodziłam wtedy do szkoły”, dodała artystka w swojej autobiograficznej książce Kora, Kora. A planety szaleją. Tu znajdziesz informacje dotyczące ostatniego pożegnania Kory na Powązkach w Warszawie. Przeczytaj również, jak we wzruszających słowach pożegnał ją mąż, Kamil Sipowicz. Próba samobójcza Kory Wydarzenia z dzieciństwa Jackowskiej bardzo odbiły się na jej nastoletnim życiu. To wtedy piosenkarka zaczęła regularnie chodzić na imprezy, na których nie stroniła od alkoholu i narkotyków. Próbowała sobie też odebrać życie. „Jako dziecko chciałam umrzeć milion razy. Zasypiając, wyobrażałam sobie, że się już nie obudzę. Moja próba samobójcza to absolutna klasyka wśród młodych, którzy nie mają swojego miejsca w świecie i są bardzo wrażliwi”, opowiadała Jackowska w Vivie! sześć lat temu. Wokalistkę uratowano cudem i choć w późniejszych latach Kora cierpiała jeszcze na depresję, to już zawsze była w niej wola życia. „Nie chcę umierać od momentu, kiedy prawie umarłam. Na całe życie można się ze śmierci wyleczyć”, wyznała w rozmowie z nami. CZYTAJ TEŻ: Tak dziś wygląda odnowiony grób Kory. Uwagę przykuwa jedna niepowtarzalna rzecz Ciężko rozmyśla się o traumatycznym dzieciństwie Kory, pamiętając o tym, jak pięknym była człowiekiem. Los niezasłużenie sprowadził na wokalistkę tyle nieszczęść, z konsekwencjami których musiała zmagać się przez całe życie... „Zresztą jak nie wstanę rano, to brakuje mi tych godzin. Ogarniam dom, zwierzęta, gaszę światła wokół domu, krzątam się wokół siebie, co zajmuje mi dużo czasu. Wszystko toczy się wolno. Żaden pośpiech nie jest wskazany. Bardzo lubię mieć ten czas dla siebie, bo jak Kamil śpi, to jakby dzieci w domu spały, panuje cudowna cisza. Kiedy wstaje, dom zaczyna inaczej energetyzować, przygotowuje śniadanie, robi to, tamto, siamto… Dnia za mało, żeby ogarnąć cały ten świat, który tutaj mamy. Ale wiem też, że to moje życie się już kończy, więc co zrobić, w moim przypadku, z tymi dniami, tygodniami, bo ja nie pozwalam sobie patrzeć w przyszłość dalej. To już jest zupełnie inne postrzeganie życia. Nie pamiętam, żebym tak intensywnie żyła każdą chwilą w ciągu dnia”, mówiła. Przypominamy ten wyjątkowy materiał...
To dzięki Tomaszowi Kalicie w Polsce dostępna jest już lecznicza marihuana!
17 stycznia do Łodzi z Niemiec przyjechało pierwsze 7 kilogramów medycznej marihuany, wyprodukowanej przez Kanadyjczyków. Receptę na nią może wypisać każdy lekarz, gram ma kosztować około 65 złotych. To przełom dla osób zmagających się m.in. z nowotworami, tym bardziej, że sejmowa batalia o jej legalizację trwała naprawdę długo. Toczył ją za życia m.in. były rzecznik SLD, Tomasz Kalita. Niestety, polityk zmarł w styczniu 2017 r. Został pochowany na warszawskich Powązkach Wojskowych. Pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności publicznej. Przypominamy, co mówił VIVIE! o walce o legalizację leczniczej marihuany. Tomasz Kalita o leczniczej marihuanie Polityk walczył o legalizację medycznej marihuany, która może pomóc tysiącom chorych ludzi. Tomasz Kalita, były rzecznik SLD zmarł w poniedziałek (16.01.2017 roku) wieczorem, po wielomiesięcznej walce z glejakiem. Miał 37 lat. A tak o wojnie z rakiem opowiadał VIVIE! jeszcze w listopadzie 2016 roku: Krótka diagnoza brzmiała, jak wyrok. „Ma pan raka mózgu. To glejak”. Co robić? Poddać się czy walczyć o każdy dzień? „Ustawa Kality” o leczniczej marihuanie Pamiętamy te rozmowę. Rozmawialiśmy na Starym Mieście w Warszawie w kameralnym studio, kiedyś pracowni wybitnej rzeźbiarki Aliny Szapocznikow. Odpowiedzi Tomasza Kality były racjonalne, spokojne. Słychać było w nich znajomość tematu, ale także determinację w walce o zalegalizowanie medycznej marihuany, która pomaga uśmieżyć ból ludziom z podobnymi przypadłościami jak ta, na którą cierpiał Kalita. Niektórzy już wówczas mówili o „ustawie Kality”, choć on sam się temu sprzeciwiał. - Chcę przede wszystkim polepszyć sytuację pacjentów onkologicznych. Lecznicza marihuana to może być medykament, który będzie dawał nadzieję czy rozwiązywał problemy pacjentów - mówił. Mówił też, że chce wreszcie mieć czas dla siebie i swojej żony Anny. Niestety nie zdążył
Jak Anja Rubik wspiera ochronę środowiska?
8 czerwca to Światowy Dzień Oceanów! Weź przykład z supermodelki.
8 czerwca przypada Światowy Dzień Oceanów. Wiele gwiazd angażuje się w pomoc dla środowiska naturalnego. Ostatnio Anja Rubik namawia nas do nieużywania plastikowych słomek! Przychylamy się do tej akcji. Jedną słomkę używamy przez kilka minut, a rozkłada się nawet setki lat! Co jeszcze Anja Rubik robi dla środowiska? „Od 15 roku życia uprawiam bardzo aktywnie nurkowanie. Podróżuje po całym świecie nurkując. Zauważyłam jak wszystko się zmienia pod wodą. Jak umierają koralowce, jak fauna i flora się zmienia”, mówi nam topmodelka Anja Rubik ambasadorka organizacji Parley. Czy się zajmuje organizacja Parley? „Skupiają się na wydobywaniu jak największej ilości plastiku z oceanu. Łącze ich z artystami (...) robię dla nich strategiczny konsulting, od strony public relations. Ostatnio nurkowałam na Malediwach. Byłam tam z Parley które ściągnęło tam naukowców z całego świata. To było dziesięć dni szkoleniowych, uczyliśmy się’’, dodaje Anja. Jeśli inicjatywa Anji jest bliska Twojemu sercu lub sam chcesz pomóc, zajrzyj na stronę www.parley.tv/#fortheocean. Tam więcej informacji a w materiale wideo obszerny wywiad z top modelką.
Walkę Tomasza Kality z chorobą śledziła cała Polska. Tak opowiadał nam z żoną Anną o przezwyciężaniu życiowych trudności EKSKLUZYWNE VIDEO
Tomasz Kalita, były rzecznik SLD, walczył bohatersko z glejakiem. Była to niemożliwa do całkowitego wyleczenia forma nowotworu. Za wszelką cenę starał się jednak żyć tak intensywnie, jak pozwalał mu na to stan zdrowia. VIVIE! opowiedział w listopadzie 2016 roku m.in. o tym, że niedawno wziął ślub ze swoją długoletnią partnerką Anną, o planowaniu świąt i wsparciu, jakie otrzymywał od swojej wybranki. Ale myślał też o dalszej walce z chorobą, bo jak przyznali małżonkowie, Tomasz do końca życia przyjmował chemię. Ale ta rozmowa nie jest o użalaniu się nad sobą. Przeciwnie, jest o tym, jak miłość zwycięża chorobę, o najpiękniejszych chwilach w życiu, ślubie, rodzinie, o poświeceniu. Śmierć Tomasza Kality Przypomnijmy, że Tomasz Kalita zmarł 16 stycznia 2017 roku w wieku 37 lat. Przeczytaj też: Tak Tomasz Kalita mówił o chorobie: „Ten typ raka, na którego zachorowałem, nie jest uleczalny a jedynie zaleczalny’’
„Yves Saint Laurent i jego szkice” – ten film warto zobaczyć! Oglądaj najlepsze dokumenty bezpłatnie na ARTE po polsku!
Yves Saint Laurent to jeden z najbardziej znanych domów mody na świecie, którego kreacje przez lata kształtowały historię mody. Wszystkie z nich powstały na podstawie szkiców Yves’a Saint Laurenta – jednego z najbardziej utalentowanych ilustratorów mody wszech czasów. Zobacz zupełnie za darmo najnowszy film o Yves Saint Laurent! Film jest dostępny dla szerokiej publiczności na bezpłatnej platformie VOD ARTE PO POLSKU od 19 października do 2 grudnia. 18 października 2017 na Warszawskim Festiwalu Filmowym, odbył się premierowy pokaz koprodukcji telewizji ARTE – „Yves Saint Laurent i jego szkice” w reżyserii Loïca Prigenta. Licznie przybyłych gości powitali: Anne Durupty, Wiceprezeska ARTE G.E.I.E. i Dyrektor Generalna ARTE FRANCE oraz Stefan Laudyn, Dyrektor WFF. Arte po polsku to jest serwis online VOD, całkowicie bezpłatny. Są tam fajne dokumenty i reportaże, również lifestylowe + koncerty. Na projekcji pojawili się przedstawiciele ambasad Francji, Niemiec, Irlandii oraz instytucji kulturalnych: Institut français, Goethe-Institut, British Counsil, a także się znane postaci polskiego środowiska modowego, mediów i gwiazdy, m.in.: Magdalena Cielecka, Roma Gąsiorowska, Tomasz Ossoliński, Robert Kupisz, Dorota Williams. Yves Saint Laurent, jeden z najbardziej znanych domów mody na świecie, przez lata kształtował historię mody. Marka stała się ikoną współczesnej elegancji i szyku, a jej twórca - prawdziwą legendą. Wszystkie kreacje spod znaku YSL powstawały na podstawie szkiców Yves’a Saint Laurenta – jednego z najbardziej utalentowanych ilustratorów mody wszechczasów. W archiwach fundacji Pierre Bergé - Yves Saint Laurent przechowywane są tysiące niepublikowanych dotąd prac – od wczesnych lat Saint Laurenta po jego ostatnią kolekcję z 2002 roku. Reżyserowi filmu, Loïcowi Prigentowi jako pierwszemu udało się zdobyć do nich dostęp. Wzbogacone komentarzami historyków mody, dawnych współpracowników Yves Saint Laurenta oraz Pierre’a Bergé – partnera życiowego artysty, tworzą opowieść nie tylko o życiu i karierze wielkiego projektanta, ale także o historii mody, w której kreowaniu miał nieoceniony wkład. Twórca dokumentu, Loïc Prigent jest autorem wielu obrazów poświęconych modzie - tematem jego filmów byli między innymi: Marc Jacobs, Louis Vuitton, Karl Lagerfeld, Jean Paul Gaultier, Alexander McQueen czy Chanel.
Anja Rubik będzie uczyła Polaków seksu! Archipelag gwiazd, osobiste wyznania, sekrety alkowy i...
Od 28 października cała Polska zacznie rozmawiać o seksie. Startuje właśnie kampania społeczna #sexedpl, której pomysłodawczynią jest top modelka Anja Rubik. Do realizacja krótkich sześćdziesięciosekundowych filmików zaproszono znanych Polaków i gwiazdy, w tym między innymi: Magdalenę Cielecką, Sebastiana Fabijańskiego, Radzimira Dębskiego, Mary Komasę czy Roberta Biedronia. Kampania wspierająca edukację seksualną w naszym kraju – a w zasadzie jej brak – potrwa do 12 listopada. Dokładny harmonogram i listę gwiazd, które wzięły w projekcie, znajdziecie poniżej. Zobacz też: „Wiele dziewczyn sobie na to pozwala i to nie jest tak do końca jego wina”. Anja Rubik staje w obronie Terry’ego Richardsona, fotografa oskarżonego o molestowanie! Co o akcja #sexedpl mówi top modelka Anja Rubik? „Z powodu klimatu, który obecnie panuje w Polsce – brak edukacji seksualnej oraz konsekwentnie realizowany plan rządu, by ograniczyć dostęp do antykoncepcji – zdecydowałam stworzyć kampanię edukacyjną, na którą będą się składać 60-sekundowe filmiki, których tematem będzie edukacja seksualna. Wybrałam grupę powszechnie znanych w Polsce osób, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, wywodzących się ze świata sztuki, muzyki, filmu oraz mody z prośbą o wzięcie udziału w projekcie i szerzeniu wiedzy na temat edukacji seksualnej. Z pomocą specjalistów oraz grupy Dziewuchy Dziewuchom, stworzyliśmy listę głównych lekcji na temat edukacji seksualnej. Następnie poprosiliśmy każda osobę biorąca udział w kampanii, by opowiedziała historię, która nawiązuje do jednej z lekcji. Kampania rozpocznie się 28 października, codziennie będziemy wypuszczali jeden z 60-sekundowych filmików. Wszyscy mówimy o tym, jak ważna jest edukacja, a nie rozmawiamy o edukacji seksualnej, a seks jest tak istotną częścią naszego codziennego życia!!!”, przekonuje Anja Rubik. Harmonogram akcji #sexedpl: 28.10 Maciej Stuhr 29.10 Monika Brodka 30.10 Maffashion 31.10 Robert Biedroń 2.11 Magda Cielecka 3.11 Anja Rubik 4.11 Małgorzata Szumowska 5.11 Matuesz Banasiuk 6.11 Mary Komasa 7.11 Sebastian Fabijański 8.10 Dorota Masłowska 9.11 Roma Gąsiorowska 10.11 Radzimir „Jimek” Dębski 12.11 Marta Frej Przeczytaj też: TYLKO U NAS „Cieszę się, że udało nam się rozstać”. Anja Rubik w pierwszym wywiadzie po rozwodzie z mężem
Ulrich Seidl w „Safari” zdziera maskę z „cywilizowanych” Europejczyków... Od dziś w kinach!
„Dlaczego miałbym się tłumaczyć z tego, że czasem zabiję zwierzę?” – mówi właściciel myśliwskiego rancza w nowym filmie Ulrich Seidl. Ulrich Seidl wraca do Afryki – ostatnim razem był tu, realizując pamiętną fabułę „Raj: miłość” o seksturystyce starszych białych kobiet. Już legendarny reżyser tym razem portretuje austriackich myśliwych, zażywających „uroków” mordowania zwierząt w rezerwacie. W Afryce proceder polowania na zwierzęta jest jak najbardziej legalny i zorganizowany w formie ekskluzywnych wczasów dla Europejczyków, pragnących przeżyć „dziką” przygodę na Czarnym Lądzie. W filmie Seidla biznes turystyczny z polowaniami na gnu, zebry, czy żyrafy w ofercie prowadzi Austriak dobrze znający gusta przyjezdnych ze Starego Kontynentu. Seidl portretuje tych myśliwych-turystów w swoim stylu – bezlitośnie, ironicznie i ze swoistym dystansem. Widzimy śmierć i cierpienie zwierząt. Niemieccy i austriaccy turyści strzelają, płaczą z ekscytacji, pozują do zdjęć z upolowaną zwierzyną. Ich wypowiedzi mogą szokować. „Dlaczego miałbym się tłumaczyć z tego, że czasem zabiję zwierzę?” - Nie muszę się usprawiedliwiać. Dlaczego miałbym to robić? Niby z jakiego powodu? Nie jest to zakazane. Prawo tego nie zabrania. Dlaczego miałbym się tłumaczyć z tego, że czasem zabiję zwierzę? – mówi w filmie „Safari” właściciel rancza myśliwskiego. A jedna z kobiet, biorąca udział w polowaniach, mówi: Po strzale jestem... wykończona ze zdenerwowania. Drżą mi kolana i ręce. Z trudem utrzymuję broń. Poziom zdenerwowania jest straszny. Napięcie ustępuje dopiero wtedy, kiedy znajdzie się „sztukę”. Seidl w „Safari” zdziera maskę z „cywilizowanych” Europejczyków, pokazując ledwie skrywany rasizm, obojętność na biedę i fascynację przemocą. Ulrich Seidl rozpoczął karierę nagradzanymi filmami dokumentalnymi takimi jak „Good News: o roznosicielach gazet, martwych psach i innych wiedeńczykach” (1990), „Zwierzęca miłość” (1995) czy „Modelki” (1998). Jego pierwszy film fabularny „Upały” (2001) otrzymał Nagrodę Specjalną Jury na Festiwalu w Wenecji w 2001 roku. „Import/Export” (2007), pierwszy film wyprodukowany przez jego własną firmę, był prezentowany w konkursie Festiwalu w Cannes. Następnie powstała jego wielokrotnie nagradzana trylogia filmowa „Raj” (2012). Filmy miały premierę w konkursach najważniejszych na świecie festiwali filmowych w Cannes, Wenecji i Berlinie. Kolejne jego obrazy to „W piwnicy” (2014) i nowy film „Safari” (2016) był pokazywany m.in. na festiwalach filmowych w Wenecji, Rotterdamie i Toronto. Na 14. Festiwalu Filmowym Millennium Docs Against Gravity otrzymał wyróżnienie w prestiżowym Konkursie Głównym festiwalu. „Safari” w kinach już 8 września!
„Nie chciałabym się z nikim porównywać”. Kinga Preis kończy 46 lat! EKSKLUZYWNE VIDEO
Kinga Preis kończy dziś 46 lat. Aktorka w ubiegłym roku była bohaterką okładki magazynu VIVA!. Zobaczcie, jak wyglądały kulisy tej wyjątkowej sesji! Kinga Preis na okładce VIVY! Oto Kinga Preis na planie sesji dla VIVY! Zdjęcia miały miejsce w Łazienkach Królewskich w Warszawie. Stylistka i redaktor kreatywna VIVY! - Jola Czaja - przygotowała dla aktorki inspirowane Japonią stylizacje, z kwiatowymi printami, w pudrowych kolorach. W promieniach pierwszego wiosennego słońca powstały zdjęcia subtelne, finezyjne, odkrywające nieznane do tej pory oblicze aktorki. Spotkanie z Kingą na planie to nieczęsta, lecz wyjątkowa przyjemność. Zobaczcie, co wyszło z tego spotkania. Zachwyćcie się obrazem i zasłuchajcie w słowa niezwykłej artystki. Polecamy też: Kinga Preis i Sebastian Fabijański jako miłosny duet. #Wszytko gra? Sami zobaczcie! #Wszystko gra z Kingą Preis - kiedy w kinach? 6 maja do kin trafi film „Wszystko gra” z fenomenalną Kingą Preis, w reżyserii Agnieszki Glińskiej, ze zdjęciami Pawła Edelmana i choreografią Agustina Egurroli. Będzie to, rzadko realizowany przez naszych filmowców, musical. – To jest historia opowiedziana poprzez piosenki – zdradziła Kinga Preis, która gra w filmie jedną z głównych ról. Obok niej na ekranie zobaczymy m.in. Stanisławę Celińską, Elizę Rycembel i Sebastiana Fabijańskiego. Zaśpiewają największe polskie przeboje z repertuaru m.in. T.Love, Manaamu oraz piosenki z tekstami Agnieszki Osieckiej i Jonasza Kofty. Polecamy: Trzy silne kobiety zagrają o wszystko... Miłość, przyjaźń, muzyka i Kinga Preis, czyli #Wszystko gra. Zobacz trailer filmu.
Księżna Diana o małżeńskim kryzysie, bulimii i depresji poporodowej…
Diana, nazywana Królową ludzkich serc, była powszechnie podziwiana i kochana, ale dla większości z nas pozostaje zagadką. W chwili, w której nieśmiała przedszkolanka zwróciła na siebie uwagę następcy brytyjskiego tronu, narodziła się nowa, współczesna ikona. Na wykorzystanych w produkcji nagraniach utrwalono tylko głos księżnej, która sama komentuje wydarzenia ze swojego życia. Większość z wykorzystanych materiałów nie była nigdy wcześniej publikowana. „Ułożyliśmy chronologicznie najważniejsze wydarzenia z jej życia, które zostały zilustrowane doniesieniami prasowymi oraz archiwalnymi nagraniami z tego okresu. Oglądając film, słyszymy tylko głos księżnej Diany i dowiadujemy się jak naprawdę czuła się w chwili, gdy cały świat był przekonany, że jej życie przypomina bajkę. Okazuje się, że właśnie wtedy rozpadało się jej małżeństwo i całe życie” mówi Tom Jennings, producent wykonawczy dokumentu „DIANA”. W dokumencie „DIANA”, księżna Walii opowiada szczegółowo historię swojego życia oraz punkt, w jakim znalazła się w 1991 roku. Z rozbrajającą szczerością opisuje swoje nieszczęśliwe dzieciństwo, onieśmielenie podczas pierwszego spotkania z księciem Karolem w wieku 16 lat i dramatyzm sytuacji, w jakiej sama się znalazła, gdy skupiła się na niej uwaga całego świata. Prześladowana przez prasę i uwielbiana przez cały naród, który gorąco wierzył w „bajkowy” romans następcy tronu i lady Spencer, Diana była kompletnie nieprzygotowana, by poradzić sobie z przytłaczającym rozgłosem i sławą. Film „DIANA”, który jest zapisem przemyśleń księżnej w 1991 roku, pokazuje jak bardzo prawdziwa twarz Diany różniła się od jej publicznego wizerunku. Po latach, księżna Walii bez emocji opowiada, jak czuła się w dniu ślubu. Opisuje walkę z depresją poporodową i bulimią oraz swoje prywatne zwycięstwo, kiedy zwalczyła w sobie niepewność i zaangażowała w międzynarodową działalność humanitarną, by stać się nową ikoną - kochaną przez wszystkich Królową ludzkich serc. Premiera dokumentu „DIANA” odbędzie się w niedzielę 30 lipca o godz. 21:30 tylko na antenie National Geographic.
Z widokiem na Majorkę. Zobacz, jak mieszka fotograf i stylistka Basia Czartoryska. EKSKLUZYWNE VIDEO
Wakacyjny dom Barbary Czartoryskiej ma dwieście lat. Można się dostać do niego tylko po stromych kamiennych schodach. Z tarasu rozpościera się nieprawdopodobny widok. Nic dziwnego, że fotografka i podróżniczka zakochała się w nim bez pamięci. Dom w maleńkiej górskiej miejscowości stylistka, fotografka i podróżniczka oraz jej mąż, Tomasz, kupili w ramach kompromisu. „Chciałam mieć dom w Tajlandii, bo to jest moje najukochańsze miejsce na ziemi. Ale dla mojego męża to było za daleko. Zdecydowaliśmy się na Majorkę. Sama nie wiem dlaczego. Może dlatego, że jest ciepło i niedaleko”. To zabawne, ale oboje nie byli przekonani co do tego, że dom na Majorce to na pewno dobry pomysł. „Uznaliśmy, że w razie czego dom sprzedamy”. To było pięć lat temu. Dzisiaj nie są w stanie sobie wyobrazić, żeby w ogóle dom wynajmować na wakacje, a co dopiero sprzedać... Polecamy też: Luksus na falach czyli… sieć hoteli Ritz-Carlton buduje jachty dla najbardziej wymagających! Dom na szlaku Wymarzonego domu szukali dwa lata. Przylatywali na wyspę, zatrzymywali się u przyjaciół i oglądali posesje, które wynalazł dla nich kolega. Aż w końcu dotarli do Bunyoli i kupili zupełnie inny dom, niż zamierzali. „Chcieliśmy kupić wiejską posiadłość do remontu, z dużym terenem. Kupiliśmy mały w środku miasteczka, przyklejony do skały, bez dojazdu samochodem, za to z dojściem po stromych kamiennych schodach. Nie ma mowy o przestrzeni, bo jak sąsiad kłóci się z żoną, to tak jakby kłócił się z nią w moim salonie”, śmieje się Czartoryska. Stary kamienny dom ma 120 metrów kwadratowych. „Tak na oko, bo tutaj nikt dokładnie nie liczy”, mówi właścicielka. Jest też taras na dachu, na którym spędzają długie ciepłe wieczory. „Zobaczyłam w nim potencjał, bo tak naprawdę to był on w opłakanym stanie. Przerobiłam go całkowicie”. Czartoryska wspomina, że nikt nie wierzył w tę ruinę. Ona uwierzyła, że może zrobić z niej cudeńko. „Zmieniłam w nim wszystko!”, opowiada. „Wywaliłam olbrzymie okna, zerwałam tynki, odnowiłam kamień, który był pod nimi, i z ohydnego baraku zrobił się dom, na który wszyscy się gapią, idąc w góry”. Polecamy też: Kinga Rusin zachwyciła swoich fanów! Nie uwierzycie, jak wygląda w stroju kąpielowym Salon i kozy Otwarty na kuchnię salon zrobiła na dotychczasowym strychu, gdzie rządziły stare meble i… kozy. „Poprzedni salon był niską klitką. Teraz ma pięć metrów wysokości i wyjście na taras”. Na dole Barbara urządziła maleńki salon, w którym w razie potrzeby można spać, sypialnię i łazienkę. Przy okazji odkryła, że renowacja starych domów jest jej wielką pasją. Żeby przeprowadzić remont, nauczyła się nawet hiszpańskiego. „Słownictwo budowlane mam na pewno bogatsze niż angielskie. Musiałam się nauczyć porozumiewać z robotnikami w ich języku, bo z angielskim jest u nich kiepsko”, śmieje się Czartoryska. Swój dom zna dosłownie od podszewki. „Z Marią, córką męża i jednocześnie moją przyjaciółką, która jest architektem, planowałyśmy wszystko. Wiem nawet, jak przebiega tu instalacja elektryczna”. Wyjątkowe w tym domu jest nawet ogrzewanie. „Jestem ciepłolubna, a na Majorce bywa bardzo zimno i nieprzyjemnie. Nie wiem, czy odważyłabym się ogrzewać dom tak, jak robią to miejscowi. Oni mają takie specjalne stoliki, w których na półeczce stawia się miskę z żarem i to wszystko nakrywa kocem”, opowiada właścicielka. Polecamy też: Grzegorz Krychowiak z narzeczoną wybrali się na ekskluzywne wakacje! Gdzie wypoczywają? Z Indonezji na Majorkę Dom umeblowany jest rzeczami przywiezionymi przez właścicielkę z Indonezji. „To był szalony pomysł. Dwa lata temu byłam z mężem na wakacjach na Bali. Potem odwiozłam go do domu, a wróciłam z Marią, z którą przez dwa tygodnie jeździłyśmy po wyspie i kupowałyśmy rzeczy do domu”. Czartoryskiej zależało, żeby meble i bibeloty, które kupuje, były jak najbardziej neutralne. „Nie chciałam domu w indonezyjskim stylu. Chciałam, żeby meble były jak najprostsze”. Stamtąd przyjechał ogromny i ciężki trzymetrowy stół z drewna tekowego, ława, stolik na taras, drzwi, kamienne proste rzeźby i… klatki na koguty. „Tych kupiłam całkiem sporo, gdyż uznałam, że zrobię z nich żyrandole”, opowiada Barbara. Z Polski przywiozła niewiele, głównie zdjęcia. Sporo rzeczy pochodzi oczywiście z Majorki – przede wszystkim tkaniny, ceramika i kafle na podłodze. „Mają tu przepiękne kafle. Położyłam takie w kilku pomieszczeniach. Nie chcę, żeby mój dom był taki typowy majorkański. Chcę, żeby był nowoczesny z charakterystycznymi dla tego regionu akcentami”. Po całym domu porozstawiane są więc typowe plecione kosze, w których Barbara nosi rzeczy na plażę, zakupy, a nawet sadzi kwiaty, porozrzucane są poduchy. Pufy na tarasie, choć przywiezione z Indonezji, obszyte są materiałem w charakterystyczny wzór. Polecamy też: Archipelagi gwiazd, czyli najmodniejsze kierunki na wakacje. Co warto zobaczyć? Nasza Dobrodziejka Barbara Czartoryska ma trochę rzeczy z Ikei, o której mówi „nasza matka dobrodziejka”, skarby wyszukane na miejscowym targu staroci, a także duńskie, choć hiszpańskie, krzesła kupione w maleńkim sklepie Viveca w Palmie. „To fantastyczne miejsce. Ojciec z córką sprowadzają przeróżne meble i bibeloty. Kupiłam tu krzesła, które stoją w salonie. Są oryginalne, hiszpańskie, z lat 60., ale design jest duński, białą ceramikę, kosze i niektóre lampy. Zaglądam też do tutejszego concept store Bconnected. Lampy znalazłam na niemieckim eBayu. Kocham blat, który znajduje się na kuchennej wyspie. Został zrobiony na zamówienie z tutejszego kamienia z Binissalem”. „Mój mąż był zachwycony domem, dopóki nie doszedł do wniosku, że za często tam jeżdżę”, śmieje się Czartoryska. Ale przecież musiała dopilnować remontu. „Teraz mamy miejsce, w którym odpoczywamy i czujemy się jak u siebie. Mamy fantastycznych sąsiadów, z którymi jesteśmy zaprzyjaźnieni, z którymi urządzamy wspólne kolacje, zapraszamy się na pogaduszki i spędzamy czas. Przyjeżdżają tu nasi przyjaciele i moje dzieci i na pewno nie będziemy go wynajmować. Włożyłam w niego zbyt dużo pracy i serca”, deklaruje Czartoryska. I choć na początku mówiła, że Majorka to był ukłon w stronę męża, który nie chciał domu w tropikach, dzisiaj mówi, że kocha ten dom i tę wyspę. Z Basią Czartoryską rozmawiała Katarzyna Piątkowska.
„Jestem tą kropką nad i”. Bartek Jędrzejak o telewizyjnych początkach. EKSKLUZYWNE VIDEO
„Ja za nim wyjechałem na swój pierwszy materiał z kamerą, to najpierw było noszenie statywów, parzenie kaw starszym kolegom, jeżdżenie i przyglądanie się jak oni pracują, potem uczenie się i nie zapomnę tego momentu, kiedy po raz pierwszy zobaczyłem swoje nazwisko w regularnym grafiku - Jędrzejak reporter poranny.” - mówi w wywiadzie wideo Bartek Jędrzejak prezenter pogody w popularnym programie ”Dzień Dobry TVN”. Bartek Jędrzejak zdradza tajemnice telewizji Dodaje: „Liznąłem dawnej telewizji, w której zdawało się na karty ekranowe i trzeba było ciężko pracować nad tym, żeby pojawić się na małym ekranie. Teraz wystarczy tak niewiele - markowe ubrania, kawałek odkrytego ciała i bycie za wszelką cenę” - zdradza w nowej Vivie! prezenter pogody Bartek Jędrzejak. Zapraszamy na ekskluzywny wywiad wideo, w którym opowiada o swoich początkach kariery. Zobacz także: Dorota Wellman ostro o pracy w telewizji: „Rzucają mi kłody pod nogi! Straciłam wszystkie najlepsze programy”
„Uwielbiam mistrzów drugiego planu”. Bartek Jędrzejak o kulisach i przyjaźni z Dorotą Wellman VIDEO
Jego kariera właśnie nabiera rozpędu, gdy usłyszał od szefowej: ”Jesteś młody, zdolny, przystojny, poradzisz sobie bez nas”. Miała rację, bo znalazł nową pracę i dziś kochają go miliony widzów ”Dzień Dobry TVN”. Bartek Jędrzejak nie przepada za określeniem „pogodynek”. nie lubi tłumów i sytuacji, gdy pogoda płata figle. A co lubi? Zobacz też: TYLKO U NAS Niezwykle seksowna i zmysłowa Anja Rubik. EKSKLUZYWNE VIDEO zza kulis sesji Czy „cztery przystawki i dwa dania główne” - jak sam mówi, przygotowane przez Dorotę Wellman dają mu energię? Czy lubi trójkąty? I dlaczego jest wiecznie opalony? Zapraszamy na pierwszą część wywiadu wideo specjalnie dla VIVA.PL. Zobacz też: Top modelka Anja Rubik ambasadorką organizacji Parley. O co chodzi? EKSKLUZYWNE VIDEO Cały wywiad z Bartkiem Jędrzejakiem do przeczytania w najnowszej VIVIE!.
Nagradzany Emmy i Złotym Globem serial „Gra o tron” powraca! Siódmy sezon już w poniedziałek! WIDEO
Bijący rekordy popularności serial produkcji HBO jest ekranizacją bestsellerowej sagi George’a R.R. Martina „Pieśni lodu i ognia”. W produkcji występują m.in.: dwukrotnie nominowana do nagrody Emmy za rolę Cersei Lena Headey, Nikolaj Coster-Waldau oraz Emilia Clarke. W 2012, 2015, 2016 oraz 2017 roku "Gra o tron" zdobyła nominacje do Złotego Globu w prestiżowej kategorii „najlepszy serial obyczajowy”. W 2015 roku produkcja została nagrodzona rekordową liczbą aż 12 statuetkami Emmy. Jej twórcami są David Benioff i D. B. Weiss. Polecamy też: Gwiazdy „Gry o Tron” najlepiej zarabiającymi aktorami w historii telewizji. Ta suma zwala z nóg! Zdrada, pożądanie, intrygi i siły nadprzyrodzone wstrząsają czterema stronami Westeros, a walka o Żelazny Tron staje się coraz bardziej zażarta. Nowy sezon "Gry o tron" - termin premiery Premiera pierwszego odcinka siódmego sezonu serialu HBO Gra o tron odbędzie się w poniedziałek, 17 lipca w HBO o godz. 3.00 w nocy równo ze światową premierą. Kolejne emisje tego odcinka zaplanowane są na godz. 20.10 w HBO oraz na godz. 21.00 w HBO3. Wszystkie sezony "Gry o tron" można oglądać w HBO GO. Nowe odcinki będą się pojawiały w HBO i HBO GO w każdy poniedziałek. Siódmy sezon liczy siedem odcinków. Polecamy też: Znajdź różnice. Bohaterowie „Gry o tron” na zdjęciach Gianfranco Gallo
Anja Rubik: „Jestem skupiona na teraźniejszości. Nigdy niczego nie żałuję”. EKSKLUZYWNY WYWIAD VIDEO
Lipcowy zachód słońca na Majorce. Godzina 20:08. Anja Rubik po kilkunastu godzinach sesji dla Vivy! znajduje piętnaście minut, żeby porozmawiać. Scenerią do wywiadu, co naturalne, staje się kamienista plaża i krystalicznie czysta woda. Anja jeszcze przed chwilą skakała do niej z kilku metrów, stąd jej jeszcze mokre włosy. Jeśli jesteście ciekawi, jak wyglądał dzień z Anją na planie, zobaczcie teledysk, kóry powstał przy okazji tej wakacyjnej sesji. Polecamy też: TYLKO U NAS! „Cieszę się, że udało nam się rozstać”. Anja Rubik w pierwszym wywiadzie po rozwodzie z mężem Anja Rubik w VIVIE!: o rozwodzie, pracy i zawodowych wyzwaniach – Robię projekty, które mnie pasjonują. Nie mam poczucia, że chodzę do pracy. Sukces to jest pojęcie dosyć względne, to zależy, co dla kogo jest sukcesem. Dla mnie to balans pomiędzy podróżami a pracą. Wydaje mi się, że taki mój osobisty sukces odnoszę. Niczego nie oczekuję – zdradziła w wywiadzie wideo Anja Rubik. Jesteście ciekawi, co mówi o marzeniach? Jak postrzega swój sukces? I czy od życia należy „oczekiwać”? Zapraszamy na pierwszą część ekskluzywnego wywiadu wideo. Niedawno modelka została ambasadorką najnowszego smartfona Samsunga Galaxy S8, który możecie kupić w ofercie Orange LOVE, klikając w ten LINK. Polecamy też: TYLKO U NAS Anja Rubik: „W związku z rozwodem postanowiłam pochować wiele wspomnień’’ Nowa VIVA! 14/2017 z Anją Rubik na okładce od czwartku w kioskach!
TYLKO U NAS Niezwykle seksowna i zmysłowa Anja Rubik. EKSKLUZYWNE VIDEO zza kulis sesji
— Kiedy nurkuje w oceanie, mam poczucie, że jestem częścią gigantycznej siły, masy i jestem całkowicie jej uległa, bezbronna. Jest to wolność powiązana z bezradnością, której ja się nie poddaje. (...) Mam też dom na Majorce i cudownie się tam czuję. Kiedy myślę o Majorce, to aż mnie ściska w sercu — wyznaje w nowej VIVIE! Anja Rubik. Przeczytaj też: TYLKO U NAS Anja Rubik: „W związku z rozwodem postanowiłam pochować wiele wspomnień’’ Anja Rubik — sesja w VIVIE! Sesja i film powstały właśnie tam. Na plaży i dosłownie na morzu. Inspiracją do ich stworzenia były pasje Anji i miejsca bliskie jej sercu. Zobaczcie, co powstało z tego spotkania. Po prostu nurkuje, skacze do wody i pływa łodzią. Anja Rubik zagrała w naszym filmie samą siebie. To jej dzień z dala od Nowego Jorku, a my postanowiliśmy go podejrzeć. Co ważne jest w nim naprawdę sexy! Niedawno modelka została ambasadorką najnowszego smartfona Samsunga Galaxy S8, który możecie kupić w ofercie Orange LOVE, klikając w ten LINK. Co jeszcze w nowej VIVIE!? Bartek Jędrzejak: Lubi podróże i kocha koty, które zmieniły jego życie. Tajemnice pogodynka TVN-u. Król boiska, bożyszcze kibiców. Leo Messi ożenił się z koleżanką z dzieciństwa. Oprócz tego, VIVA! Autorytety - Anna Dymna nigdy nie narzeka, nigdy się nie załamuje. Pomoc innym daje jej szczęście! Nowa VIVA! 14/2017 z Anją Rubik na okładce od czwartku, 13 lipca, w kioskach! Zobacz też: TYLKO U NAS! „Cieszę się, że udało nam się rozstać”. Anja Rubik w pierwszym wywiadzie po rozwodzie z mężem
Piotr Stasik i 21 osób spotkanych w nowojorskim metrze. 21 intymnych opowieści. EKSLUZYWNE VIDEO
Kim naprawdę są osoby podróżujące nowojorskim metrem? Piotr Stasik skierował kamerę na 21 przypadkowych osób wyłonionych z tłumu pasażerów. Jak wyglądają ich intymne relacje? Jakie są ich seksualne pragnienia? W filmie poznajemy 21 osobistych, pełnych emocji historii. – Czy to jest w ogóle dozwolone, żeby być znów tak szczęśliwym? – pyta dziewczyna, która w jednej ze scen całuje się z poznanym niedawno mężczyzną. Zobacz też: Poznaj przejmującą historię reżyserów „Matrixa”. Kiedyś bracia, a dzisiaj siostry. EKSKLUZYWNE VIDEO "21 x Nowy Jork" może być opowieścią o tobie. Nowy Jork widziany okiem Piotra Stasika jest kłębowiskiem namiętności, tęsknot, ale i rozczarowań. Czy bliskość dziś to przede wszystkim seks? Poruszające obrazy Nowego Jorku i hipnotyzująca muzyka wprowadzają w trans, dzięki któremu możemy zbliżyć się do nieznajomych. Ten wielopoziomowy film o samotności, tęsknocie za emocjami, i potrzebie komunikacji jest też lustrem, w którym możemy się przejrzeć, jeśli... starczy nam odwagi. Nominacja w kategorii Najlepszy Film Dokumentalny do Europejskiej Nagrody Filmowej, specjalne wyróżnienie jury dla najlepszego reżysera w Konkursie Fiction/Non-Fiction 14. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity. Film na ekranach polskich kin od 21 lipca. Polecamy też: Elton John o znanym Polaku: „Jestem dumny, że mogę być jego przyjacielem” O kim mowa? VIDEO Co wiemy o reżyserze Piotrze Stasiku? Urodzony w 1976. Absolwent Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, oraz Kursu Dokumentalnego w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Szef Towarzystwa Inicjatyw Twórczych "ę" zajmującego się animacją kultury w małych miejscowościach. "Po kolei" (7 min., 2005) to jego debiut dokumentalny. Zrealizował też nagradzane na festiwalach dokumenty: "7x Moskwa" (w ramach programu "Polska-Rosja. Nowe spojrzenie"), "Koniec lata", "Dziennik z podróży". Polecamy też: Skąd wzięła się magia Stumilowego Lasu i Kubuś Puchatek? Zobacz zwiastun „Goodbye Christopher Robin”
Startuje Open'er 2017! The xx, Radiohead, Foo Fighters. Co musicie wiedzieć o festiwalu ? WIDEO
Bardzo wielu artystów po raz pierwszy, a często jedyny w Polsce zagrało na Open’erze: Prince, Coldplay, The Strokes, Snoop Dogg, The White Stripes, Underworld, Sigur Ros, Franz Ferdinand, Kanye West, Muse, Kings Of Leon, Arctic Monkeys, Justice, Mumford & Sons, The Kills czy Interpol. Renoma festiwalu sprawiła, że jest jedynym tego typu wydarzeniem, na które bilety są dystrybuowane jeszcze zanim publiczność pozna pierwszego wykonawcę. Publiczność mogła podziwiać także koncerty wyjątkowe, jak choćby powracający po latach milczenia zespół Faith No More, największą gwiazdę muzyki punk – Sex Pistols czy debiutujących w Polsce gigantów alternatywy – Sonic Youth. Festiwal to także szczególne miejsce dla polskich artystów, gdzie mogą często po raz pierwszy zaprezentować swoją muzykę kilkudziesięciotysięcznej publiczności, złożonej także z zagranicznych fanów muzyki. Nie ma lepszej promocji dla krajowych wykonawców. Płatności na Open'erze: To właśnie przy okazji Open’era po raz pierwszy wykorzystano także bezgotówkowy system rozliczeń na festiwalach - bony festiwalowe i kartę Mastercard® PayPass™. Co o sposobach płatności na tegorocznym festiwalu mówią organizatorzy? „Wraz ze sponsorem Open’er Festival, firmą Mastercard i nowym partnerem technologicznym, usprawniliśmy metody płatności elektronicznych dla edycji w 2017 i kolejnych. Podtrzymując ideę festiwalu bezgotówkowego, chcemy przyspieszyć transakcje i zwiększyć bezpieczeństwo festiwalowiczów. Na terenie Open’era, tak jak w ubiegłym roku, uczestnicy mogą płacić własnymi kartami płatniczymi, zbliżeniowo telefonami lub specjalnymi opaskami płatniczymi w technologii zbliżeniowej Mastercard®.” 1. Czym jest opaska płatnicza? Opaska płatnicza - w formie silikonowej bransoletki z kartą - pełni funkcję karty płatniczej, która po zasileniu daje możliwość płacenia zbliżeniowo. 2. Jak mogę otrzymać opaskę płatniczą? Opaskę płatniczą można zamówić za darmo przed rozpoczęciem festiwalu na stronie opaska.opener.pl i odebrać ją na miejscu. Podczas zamawiania należy zasilić opaskę płatniczą kwotą przynajmniej 30 PLN (kartą płatniczą, przelewem lub Masterpass'em). Osoby, które nie zamówiły opaski przed festiwalem, mogą ją otrzymać za darmo podczas festiwalu w punktach obsługi opasek płatniczych (oznaczonych na mapach festiwalu symbolem opaski). Przy odbiorze opaskę płatniczą należy zasilić po raz pierwszy kwotą min. 30 PLN. Kolejne zasilenia nie mają już minimalnego limitu (wyjątkiem jest zasilenie przez wpłatomat, który przyjmuje tylko banknoty, co oznacza minimalną wpłatę 10 PLN). Przedstawiamy listę ogłoszonych artystów oraz daty ich występów. Open'er 2017: Kto wystąpi w środę 28.06.2017? Radiohead (Orange Main Stage) Black Coffee (Beat Stage) James Blake (Orange Main Stage) Michael Kiwanuka (Tent Stage) Natalia Przybysz (Tent Stage) Rae Sremmurd (Tent Stage) Royal Blood (Orange Main Stage) Solange (Tent Stage) Sorry Boys (Orange Main Stage) Wacław Zimpel/Kuba Ziołek (Alter Stage) Quebonafide (Tent Stage) Mery Spolsky (Alter Stage) Gverilla (Alter Stage) Holak (Alter Stage) Arca (Alter Stage) Enzu (Beat Stage) Flirtini (Beat Stage) Carsky (Firestone Stage) Last Blush (Firestone Stage) Neena (Firestone Stage) Open'er 2017: Kto wystąpi w czwartek 29.06.2017? Foo Fighters (Orange Main Stage) A_Gym (Alter Stage) Bitamina (Alter Stage) Charli XCX Daniel Avery G-Eazy (Orange Main Stage) Hades (Tent Stage) Jimmy Eat World (Tent Stage) M.I.A. (Tent Stage) The Kills (Orange Main Stage) Trentemøller (Tent Stage Kari (Tent Stage) Bownik (Alter Stage) Salk (Alter Stage) New People (Alter Stage) Blanck Mass (Alter Stage) Suwal (Beat Stage) Marcin Krupa (Beat Stage) Francis Tuan (Firestone Stage) The Moondogs (Firestone Stage) Yoachim (Firestone Stage) Open'er 2017: Kto wystąpi w piątek 30.06.2017? The Weeknd (Orange Main Stage) Brodka (Tent Stage) Daria Zawiałow (Tent Stage) Grammatik (Tent Stage) Hańba (Alter Stage) JMSN (Alter Stage) Kiasmos (LiIVE ( Tent Stage) Mac Miller (Orange Main Stage) Moderat (Orange Main Stage) O.S.T.R. (Tent Stage) Prophets of Rage (Orange Main Stage) Ralph Kaminski (Alter Stage) The Dumplings (Orange Main Stage) Tiga (Beat Stage) Warpaint (Tent Stage) Majlo (Alter Stage) Bisz/Radex (Alter Stage) Dasein (Beat Stage) Deas (Beat Stage) Dog Whistle (Firestone Stage) Felix The Baker (Firestone Stage) Stonkatank (Firestone Stage) Open'er 2017: Kto wystąpi w sobotę 01.07.2017? The xx (Orange Main Stage) Buslav (Alter Stage) Dua Lipa (Tent Stage) Duit (Alter Stage) George Ezra Julia Pietrucha (Tent Stage) Kevin Morby (Alter Stage) Nicholas Jaar (Tent Stage) Taco Hemingway (Orange Main Stage) Krzysztof Zalewski (Orange Main Stage) Lorde (Orange Main Stage) O.S.T.R. (Tent Stage) Tyga (Tent Stage) The Shelters (Alter Stage) Niemoc (Alter Stage) Benjamin Booker Urbanski (Beat Stage) Seltron400 (Beat Stage) Monki (Beat Stage) Sztokholm (Firestone Stage) Kolory (Firestone Stage) Hania Rani (Firestone Stage) Do zobaczenia!
„Tożsamość zdrajcy” w kinach. Obowiązkowa pozycja dla fanów szpiegowskiego kina! WIDEO
"Tożsamość zdrajcy" (w kinach od 23 czerwca) to film akcji wyreżyserowany przez twórcę jednego z najlepszych filmów z serii o Bondzie, "Świat to za mało", Brytyjczyka Michaela Apteda, z rewelacyjną obsadą, w której znaleźli się Noomi Rapace, w roli agentki CIA Alice Racine, a także Orlando Bloom, zdobywca Oscara Michael Douglas i John Malkovich. „Gdy pracowaliśmy nad scenariuszem, rzeczywistość nas doganiała - zdarzyła się seria ataków terrorystycznych. Nie chodzi o to, by popadać w przerażenie. Chcemy wierzyć, że istnieją ludzie czujni, jak Alice, którzy są w stanie uchronić nas przed najgorszym.” - mówi producent Erik Howsam. Polecamy też: Ten film pokazuje sytuację uchodźców z Syrii. Przekonaj się, z czym się borykają CIA aresztuje mężczyznę podejrzanego o planowanie ataku na Londyn. Agentka Alice Racine (Rapace), niegdyś as wywiadu, dziś odsunięta od czynnej służby, zostaje niespodziewanie wezwana na miejsce przesłuchania. Szybko odkrywa, że w szeregach CIA kryje się zdrajca. Rozpoczyna się pościg, którego stawką jest życie milionów ludzi i bezpieczeństwo kraju. Choć oficjalnie Alice to niebezpieczny zbieg, tylko ona może udaremnić śmiercionośny atak biologiczny na miasto. Wśród garstki osób, którym może zaufać, jest tajemniczy Jack Alcott (Bloom), który stanie z nią ramię w ramię w walce o Londyn. „Tożsamość zdrajcy” w kinach od 23 czerwca.
Byliśmy z Maffashion na festiwalu w Cannes! Czego się dowiedzieliśmy? EKSLUZYWNY WYWIAD VIDEO
Słynne 24 stopnie, piękny port jachtowy i promenada, na której odciski dłoni złożyli najsłynniejsi aktorzy. To wszystko było w zasięgu ręki laureatów konkursu Mastercard #BezcenneChwile, którzy mieli okazję zobaczyć z bliska Festiwal Filmowy w Cannes. Zwycięzcom na miejscu towarzyszyła Maffashion, czyli Julia Kuczyńska – blogerka modowa, a całemu pobytowi przyglądaliśmy się my – redakcja Viva.pl z kamerą. Pomimo tego, że harmonogram wizyty był naprawdę napięty, udało nam się porozmawiać z Maff. Polecamy też: Wybierz z VIVĄ! najlepiej ubraną Polkę podczas tegorocznego festiwalu filmowego w Cannes! Czym dla Maffashion jest przyjaźń? Jakie jest jej najbardziej bezcenne wspomnienie? Bez czego nie mogłaby żyć, a bez czego bez problemu mogłaby się obejść? Chcielibyście znać odpowiedzi na te pytania? Obejrzycie nasz wywiad!
Jak Agnieszka Rylik czuje się w roli matki? Czy płacze na filmach o miłości? EKSLUZYWNE VIDEO
Agnieszka Rylik ma za sobą trudny rozwód. Mimo że nie była szczęśliwa w małżeństwie, długo wahała się przed podjęciem decyzji o rozstaniu. Najważniejsza dla niej była córka Maria, która miała wtedy zaledwie 5 i pół roku. „Maria jest dla nas najważniejsza, ale kiedy koleżanka powiedziała mi, że jej rodzice popełnili błąd zostając ze sobą dla niej i potem przez dziesięć lat żyli kłócąc się, to co to za szczęście. Ona wolałaby sto razy, żeby się rozwiedli, zamiast prowadzić ze sobą wojnę. My się nie kłóciliśmy, ale żyliśmy osobno, ja i Maria, on i Maria. (...) Kiedyś Maria powiedziała mi: „Jakbyście się z tatą częściej przytulali, to bylibyście razem”. Wtedy pomyślałam, że moje życie jest nieważne, że może jednak ratować to małżeństwo dla dziecka i chciałam wrócić ... Powiedziałam, sobie że chrzanię, czy mam być szczęśliwa czy nie, chcę tylko, żeby moja córka była szczęśliwa. Byłam gotowa jeszcze raz spróbować. Ale ludzie się nie zmieniają. Za miesiąc byłoby dokładnie to samo, co wcześniej a ja znowu popadałabym we frustrację”, wyznała w wywiadzie dla VIVY! Jak zmieniło ją macierzyństwo? Czy chciałaby żeby córka Marysia poszła w jej ślady? Jak odnalazła się w roli matki? Na te i inne pytania odpowiedziała Piotrowi Wojtasikowi podczas realizacji sesji dla Vivy! Zobaczcie sami! Zobacz także: Agnieszka Rylik: Czy w ringu można być sexy? TYLKO W VIVIE!
Agnieszka Rylik o udziale w Agencie: „Ładne widoki przesłaniali słabi ludzie”. EKSKLUZYWNE VIDEO
Agnieszka Rylik jest mistrzynią świata w boksie i kikboxingu. Zaczęła trenować, gdy miała 15 lat i od początku wiedziała jedno – musi wygrywać. „Zawsze, nawet gdy graliśmy na podwórku w palanta, krzyczałam, że musimy wygrać. Koleżanka uspokajała mnie: „Rylik, co się tak wydzierasz, co to za różnica czy wygramy czy przegramy”. A ja nigdy tak nie myślałam, dla mnie istniało tylko najwyższe podium”, powiedziała ostatnio w wywiadzie dla VIVY! Polecamy też: TYLKO U NAS. Agnieszka Rylik spoliczkowała taksówkarza. Dlaczego? Walczy nie tylko na ringu. Kilka lat temu wzięła udział w „Tańcu z gwiazdami”, a ostatnio także w programie „Agent”. Jak wyglądała rywalizacja na planie i czy czuje się gwiazdą telewizji opowiedziała Piotrowi Wojtasikowi. Polecamy też: Agnieszka Rylik: Czy w ringu można być sexy? TYLKO W VIVIE!
Premiera kolekcji Doroty Goldpoint podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. EKSKLUZYWNA RELACJA VIDEO
Dorota Goldpoint, jako jedyna polska projektantka w tym roku wzięła udział w pokazie podczas wydarzenia towarzyszącego 70. Festiwalowi Filmowemu w Cannes. O zachodzie słońca na tarasie z widokiem na Cannes najnowszą kolekcję podziwiali licznie zgromadzeni goście. Wśród nich: Karolina Szostak, Anna Wendzikowska, Paulina Drażba, stylista i krytyk mody Tomasz Jacyków oraz muza Roberto Cavallego i modelka - Kamila Szczawińska znana z pokazów u Yves'a Saint Laurenta, Christiana Diora czy Gucciego. Polecamy też: Skolimowski, Polański, Holland wspominają polskie momenty w Cannes kiedyś i dziś! EKSKLUZYWNE VIDEO Dorota Goldpoint wśród 36 sylwetek przedstawiła linię wieczorową i futra, uzupełnione o biżuterię i dodatki futrzane najwyższej jakości. W kolekcji dominują klasyczne kolory: czerń i biel oraz militarna zieleń. Pojawiają się koronki, gipiury, cekiny. Projektantka sięga konsekwentnie po organzę, żorżety czy satyny. Jako podszewki używa lejącej, delikatnie prześwitującej i miękkiej tkaniny - „acetat”, która dobrze wchłania wilgoć i przepuszcza powietrze. Co jeszcze charakterystycznego znajdziemy w kolekcji? Projektantka postawiła na lekkość, zwiewność i przezroczystość. Innowacyjne połączenie ciężkich i lekkich materiałów. Zapraszamy na EKSKLUZYWNĄ RELACJĘ VIDEO! Zobacz też: Za kulisami festiwalu filmowego w Cannes EKSKLUZYWNE VIDEO