Mocne wyznanie Teresy Lipowskiej o modlitwie i Bogu. Mówi wprost o cierpieniu. Jej słowa zapadają w pamięć
Teresa Lipowska mówi modlitwie jak nigdy wcześniej. W rozmowie z Mariuszem Szczygłem aktorka dzieli się poruszającą refleksją, przyznając, że jej podejście do duchowości zmieniło się pod wpływem doświadczeń i obserwacji świata.
Teresa Lipowska odsłania bardziej osobistą stronę, niż wielu mogło się spodziewać. W szczerej rozmowie z Mariuszem Szczygłem aktorka pozwala sobie na refleksję na temat wiary. Gwiazda „M jak miłość” przyznaje, że jej podejście do modlitwy przeszło wyraźną przemianę. Teresa Lipowska o duchowości i modlitwie Niedawno Teresa Lipowska gościła w programie „Rozmowy (nie)wygodne”. Aktorka podzieliła się przemyśleniami na temat swojej relacji z modlitwą. Jak sama zaznaczyła, na przestrzeni lat jej podejście wyraźnie się zmieniło. A wszystko przez lata doświadczeń i uważne przyglądanie się rzeczywistości. Teresa Lipowska odniosła się do tej kwestii, wskazując na dramatyczne wydarzenia, jakie dotykają ludzi na całym świecie. „Panie Boże, pomóż mi". Mnie ma pomóc, a tym w Ukrainie, a tym z Syrii, a tu wybuchł wulkan, te matki, którym dzieci umierają, modlą się i co, tamten Pan Bóg im nie pomaga, a mnie będzie kolano bolało, to mi pomoże?”, wybrzmiało w programie Mariusza Szczygła. Czytaj też: Powrót gwiazdy „M jak miłość” wywołał poruszenie. Komentarz Teresy Lipowskiej zaskakuje: „Nie jesteśmy przyjaciółkami” Modlitwa według Teresy Lipowskiej Aktorka nie kryje, że widok wojen, ludzkich dramatów i wszechobecnego cierpienia zmienia perspektywę – sprawia, że jej własne troski schodzą na dalszy plan i tracą na znaczeniu. Dziś z większym dystansem formułuje prośby kierowane do Boga, a zamiast tego częściej koncentruje się na wyrażaniu wdzięczności. Teresa Lipowska z czułością mówi o tym, co dla niej najważniejsze: o cudownym synu, o rodzinie, o dwojgu wnuków, które są jej radością. Ale na tym nie koniec. W jej słowach pojawia się też ogromna pokora wobec życia. Wdzięczność za to, że wciąż pracuje, że nadal jest aktywna, obecna, potrzebna. „Czasem ja się wstydzę o takie rzeczy prosić. Dziękuję. Dziękuję, tak, że mam cudownego syna, że mam rodzinę, że mam dwoje wnuków, że do tej pory pracuję, że jeszcze mi tutaj nic nie odskoczyło na lewo, tylko jeszcze jakoś pracuję”, mówiła w programie „Rozmowy (nie)wygodne”. Czytaj też: Gwiazda "M jak miłość" rzadko mówi o rodzinie, teraz zrobiła wyjątek. Wspomniała o relacji z wnukiem. Te słowa poruszają W centrum jej świata pozostaje jedna, niepodważalna zasada. To właśnie miłość: szeroka, głęboka, obejmująca Boga, drugiego człowieka i cały otaczający świat jest dla Teresy Lipowskiej punktem odniesienia. To ona nadaje sens codzienności, porządkuje emocje i daje poczucie czegoś trwałego w rzeczywistości, która nieustannie się zmienia. „Kochać. Ja myślę, że jeżeli się kocha, jeżeli człowiek jest przepełniony prawdziwą miłością do Boga, do ludzi, do świata, do przyrody, to to jest najprawdziwsze, bo to jest nie do odebrania”, mówiła.
Dwie ikony i historyczny kadr. Meryl Streep i Anna Wintour olśniewają na okładce "Vogue'a"! Fani filmu "Diabeł ubiera się u Prady" przecierają oczy ze zdumienia
Anna Wintour i Meryl Streep razem na okładce „Vogue'a” to wydarzenie, które elektryzuje świat mody i kina. Kultowa redaktorka i wybitna aktorka stworzyły duet pełen odniesień do „Diabeł ubiera się u Prady”, a efekt ich współpracy wywołał falę zachwytu i ogromnych emocji wśród fanów na całym świecie.
To spotkanie, na które świat mody i kina czekał latami. Anna Wintour i Meryl Streep pojawiły się razem na okładce „Vogue”, tworząc duet, który natychmiast rozpalił wyobraźnię fanów. Kultowa redaktorka i wybitna aktorka połączyły siły w sesji pełnej odniesień do „Diabeł ubiera się u Prady”. Efekt? Zachwyt i emocje na niespotykaną skalę. Anna Wintour i Meryl Streep na okładce "Vogue'a" wyjątkowe wydarzenie Anna Wintour i Meryl Streep po raz pierwszy wystąpiły razem na okładce amerykańskiego wydania magazynu „Vogue”. To wydarzenie natychmiast odbiło się szerokim echem. Kadr stał się symbolem spotkania dwóch ikon. Jednej, która od lat kreuje trendy, oraz drugiej, która definiuje aktorską doskonałość. To nie tylko zdjęcie. To moment, który wielu określa jako historyczny dla popkultury. Nie sposób uciec od skojarzeń z filmem „Diabeł ubiera się u Prady”. Postać Mirandy Priestly, w którą wcieliła się Meryl Streep, była przecież inspirowana Anną Wintour i właśnie dlatego to zestawienie działa z taką siłą. Czytaj też: Oscary 2026. Anna Wintour i Anne Hathaway stały się hitem sieci. Publiczność od razu zrozumiała aluzję Sesja zdjęciowa i wywiad dwóch ikon Wydarzenie nie jest przypadkowe, ale pojawia się w idealnym momencie i wyraźnie podkręca atmosferę oczekiwania. Wspólna okładka Anny Wintour i Meryl Streep ukazuje się tuż przed premierą filmu „Diabeł ubiera się u Prady 2”, która zaplanowana jest na 1 maja. To swoista zapowiedź tego, co nadchodzi - mocne wejście w świat historii, która już raz podbiła serca widzów i teraz wraca, by znów zrobić ogromne wrażenie. Za obiektywem stanęła Annie Leibovitz: mistrzyni portretu, która od lat potrafi wydobyć z największych osobowości świata coś więcej niż tylko wizerunek. To jej zdjęcia nadały tej sesji wyjątkową intensywność, uchwyciły napięcie i magnetyzm spotkania Anny Wintour i Meryl Streep. Nie ma tu miejsca na przypadek. Każdy detal tej publikacji został dopracowany z precyzją, tworząc wyrazistą, niemal hipnotyzującą opowieść o sile wpływu, autorytecie i kobiecej charyzmie, która nie potrzebuje słów, by robić ogromne wrażenie. Co zdradziły bohaterki sesji w rozmowie z Gretą Gerwig? Anna Wintour nie pozostawiła żadnych złudzeń – świat kina zupełnie jej nie kusi. Z charakterystyczną dla siebie bezpośredniością odrzuciła wizję aktorskiej kariery, podkreślając, że nie widzi w sobie żadnych scenicznych talentów. Wyliczając bez cienia wahania, przyznała, że nie potrafi śpiewać, tańczyć ani grać, a do tego, jak sama mówi, nie radzi sobie nawet z takimi umiejętnościami, jak gotowanie czy szycie. A Meryl Streep? Spojrzała na całą sytuację z przymrużeniem oka. Choć na ekranie perfekcyjnie wcieliła się w postać redaktorki naczelnej, w rzeczywistości nie wyobraża sobie pracy na czele modowego imperium. A przy okazji wróciła wspomnieniami do kulis powstawania pierwszej części filmu z 2006 r., zdradzając, że stworzenie wizerunku Mirandy Priestly wcale nie było tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Meryl Streep opowiedziała o napięciu, jakie towarzyszyło produkcji. W świecie mody nazwisko Anny Wintour budziło tak duży respekt, że wiele osób podchodziło do projektu z wyraźną ostrożnością. Efekt? Twórcy napotykali realne trudności przy kompletowaniu garderoby dla głównej bohaterki. Czytaj też: Czuła mama i samotna kobieta. Tak wyglądała prywatność Anny Wintour poza „Vogue’iem” Fani zachwyceni wspólną okładką Wintour i Streep Reakcje fanów były natychmiastowe i niezwykle entuzjastyczne. Wspólna okładka dwóch ikon wywołała falę komentarzy pełnych zachwytu. Internauci nie kryją emocji, podkreślając, że to jedno z najbardziej spektakularnych zestawień ostatnich lat. Dla wielu to wydarzenie, które na długo zapisze się w historii magazynu „Vogue”. Czytaj też: "Diabeł ubiera się u Prady 2" coraz bliżej. Mało kto wie, jak Meryl Streep stworzyła postać kultowej redaktor naczelnej
50 lat temu grał Stasia w kultowym filmie „W pustyni i w puszczy”. Dziś Tomasz Mędrzak zmaga się z ciężką chorobą. Padł ważny apel
Tomasz Mędrzak, niezapomniany Staś Tarkowski, zmaga się z chorobą. Aktor przechodzi chemioterapię, która zmusiła go do wycofania się z pracy i ograniczenia działalności "Teatru TM". Jego poruszający apel i historia życia dziś wybrzmiewają z wyjątkową siłą.
Tomasz Mędrzak, dla wielu wciąż niezapomniany Staś Tarkowski, dziś staje w obliczu najtrudniejszego wyzwania. Aktor poinformował, że zmaga się z chorobą. Intensywne leczenie zmusiło go do wycofania się z pracy oraz ograniczenia działalności „Teatru TM”. Jego przejmujące słowa nie pozostawiają obojętnym. Od Stasia Tarkowskiego do cenionego aktora teatralnego Historia Tomasza Mędrzaka to gotowy scenariusz na film. Urodzony 18 grudnia 1954 r. w Łodzi, już jako bardzo młody człowiek trafił na plan jednej z najważniejszych produkcji w historii polskiej kinematografii. Miał zaledwie 17 lat, gdy trafił na casting do roli Stasia Tarkowskiego w kultowym „W pustyni i w puszczy”. Podczas przesłuchań musiał zmierzyć się z ponad dwoma tysiącami innych chłopców, którzy również walczyli o tę samą rolę. „Od wejścia zrozumiałem, że nie mam żadnych szans na rolę, bo kręciło się tam z pięćdziesięciu Stasiów”, opowiadał w jednym z wywiadów. A jednak to on otrzymał główną rolę w ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza. Sukces filmu okazał się przełomowy i uświadomił Tomaszowi Mędrzakowi, że aktorstwo to jego prawdziwe powołanie. Właśnie dlatego zdecydował się podjąć studia aktorskie. W 1979 r. ukończył Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi, a następnie przez niemal trzy dekady był związany z Teatrem Ochoty w Warszawie. Po kilkunastu latach objął stanowisko zastępcy dyrektora. Z czasem awansował na dyrektora naczelnego i artystycznego, pełniąc tę funkcję aż do 2008 r. Widzowie mogli oglądać go również w serialu „Dom”, gdzie wcielił się w postać Leszka Talara. W latach 90. Pojawiał się głównie na deskach teatru. I to jemu oddał swoje serce. W 2009 roku wraz z innymi aktorami powołał stowarzyszenie „Teatr TM”. Czytaj też: Tomasz Mędrzak: o rolę Stasia Tarkowskiego walczył z bratem. Na planie filmu poznał miłość życia Tomasz Mędrzak zmaga się z chorobą Niedawno artysta przekazał trudną wiadomość, która wstrząsnęła fanami polskiego kina. Tomasz Mędrzak poinformował, że zmaga się z chorobą. W opublikowanym komunikacie jasno wskazał, że jego codzienność została całkowicie podporządkowana leczeniu. Chemioterapia, którą przechodzi, nie pozostawia złudzeń – to czas walki, wymagający ogromnej siły i determinacji. Aktor nie ukrywa, że sytuacja wpłynęła na każdy aspekt jego życia. „Teatr TM” musi znacznie ograniczyć swoją działalność. To decyzja, która dla człowieka od lat oddanego scenie nie mogła być łatwa. Czytaj też: W roli Stasia skradł serca milionom fanek, później zniknął z ekranu. Jak wygląda życie Tomasza Mędrzaka? W swoim komunikacie aktor nie ograniczył się jedynie do przekazania informacji o stanie zdrowia. Zwrócił się również bezpośrednio do odbiorców, apelując o czujność i troskę o własne zdrowie. „Szanowni Państwo, Drodzy nasi Widzowie, Z powodu mojej choroby nowotworowej i przebiegającej chemioterapii Teatr TM zmuszony jest znacznie ograniczyć swoją działalność, ale wszystko przed nami! Proszę często się badać, tak jak ja to robiłem i wybierać lekarzy z powołania, podobnie jak aktorów w teatrze. Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru życzę Państwu przedstawień mądrych, pięknych, które nas uczą, bawią, zmieniają lub upewniają w dokonanych wyborach życiowych, tych doczesnych i duchowych. A z okazji zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy życzę Państwu z całego serca radości, zadumy, dużo zdrowia i nadziei w tej trudnej dzisiaj rzeczywistości. Tomasz Mędrzak”, pisał pod koniec marca. Pod wpisem pojawiło się wiele słów wsparcia oraz życzeń powrotu do zdrowia. Internauci nie kryli emocji, kierując do aktora ciepłe i pełne otuchy wiadomości. „Pozdrawiam serdecznie, życzę wytrwałości i całkowitego powrotu do zdrowia a tym samym do pełnej aktywności, którą tak bardzo kochasz. Ciepłych i rodzinnych Świąt. Do zobaczenia w teatrze”, „Panie Tomaszu, życzę serdecznie szybkiego powrotu do zdrowia . Życzenia pięknie napisane - odwzajemniam, życząc zdrowia, zdrowia i zdrowia”, czytamy.
Nagła decyzja i pilne wieści o stanie zdrowia. Edyta Górniak zwróciła się do fanów. W sieci pojawiło się oświadczenie
Edyta Górniak odwołała występ na On Air Music Awards 2026 z powodu problemów zdrowotnych. W oświadczeniu wyjaśniła, dlaczego nie mogła pojawić się na scenie.
Edyta Górniak zaskoczyła fanów tuż przed wielkim wydarzeniem. Artystka ogłosiła, że nie pojawi się na scenie podczas On Air Music Awards 2026. Powodem są problemy zdrowotne, które uniemożliwiają jej występ na żywo. Więcej przekazała w opublikowanym oświadczeniu. Edyta Górniak odwołała występ na gali On Air Music Awards 2026 O jej występie na On Air Music Awards 2026 było głośno od tygodni. Gala, zaplanowana na 9 kwietnia w Katowicach i transmitowana przez TVN, zapowiada się jako jedno z najważniejszych muzycznych wydarzeń, a Edyta Górniak była jedną z jego gwiazd. Fani czekali na jej wyjście na scenę i występ na żywo. Teraz jednak scenariusz uległ zmianie. Artystka poinformowała, że nie pojawi się podczas koncertu, tłumacząc swoją decyzję problemami zdrowotnymi, które w ostatnich dniach zmusiły ją do wycofania się i skupienia na regeneracji. „Z ogromnym smutkiem jestem zmuszona przekazać Wam informację, że nie będę mogła wystąpić podczas czwartkowego koncertu w ramach On Air. Decyzja ta podyktowana jest względami zdrowotnymi, które niestety uniemożliwiają mi występ w takiej formie, jakiej oczekuję od siebie i na jaką zasługujecie”, podkreśliła w oświadczeniu na IstaStories Edyta Górniak. Nie ukrywa, że obecny stan zdrowia nie daje możliwości występu w formie koncertu na żywo. W praktyce oznacza to, że mogłaby wyjść na scenę przy pełnym playbacku. Artystka jasno zaznaczyła, że taka opcja nie wchodzi w grę, zwłaszcza że planowała premierowe wykonanie utworu „Superpower”. W jej ocenie taki występ nie spełniałby jej standardów i nie oddawałby charakteru tego momentu. „W obecnej sytuacji mogłabym pojawić się na scenie jedynie w pełnym playbacku, co byłoby absolutnie najgorsze dla mnie w przypadku premierowego wykonania nowego singla "Superpower", na którego premierę tak długo czekaliśmy i który jest dla mnie niezwykle ważny”, dodawała. Czytaj też: Edyta Górniak wydała singiel. To nowy etap w jej życiu i karierze. Zapowiada się wielki hit Edyta Górniak o nowym etapie i symbolicznej piosence I wyznaje, że nowy utwór ma dla niej wyjątkowe znaczenie. Jak zaznaczyła, „Superpower” jest związany z ważnym momentem w jej życiu i karierze, dlatego zależało jej na odpowiedniej oprawie i wykonaniu, które odda jego charakter. „Bywały różne okoliczności i warunki w przeszłości, ale filmem i singlem otworzyłam nowy rozdział i chcę już tylko dzielić się z wami muzyką na żywo, kiedy mogę mieć szczery kontakt z publicznością i mnożyć piękne emocje. W tej chwili jest to niemożliwe. Dziękuję wam za zrozumienie”, pisała. Artystka chce jak najszybciej wrócić do tego, co dla niej najważniejsze – kontaktu z publicznością i występów na żywo. Jak zaznaczyła, zrobi wszystko, by ponownie stanąć na scenie w pełni sił, gdy tylko pozwoli jej na to stan zdrowia. To właśnie powrót do koncertowania pozostaje dla niej teraz jednym z najważniejszych celów. „Wracam do zdrowia i wracam do Was jak najszybciej, bo ja także bardzo czekam tego spotkania. Trzymam kciuki za wszystkich artystów i życzę wszystkim wspaniałej zabawy. Całuję mocno. Edi”, ogłosiła. Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia! Czytaj też: Po rozwodzie została z niczym, nie miała nawet na chleb. Tak w rozmowie z VIVĄ! wspominała najtrudniejszy okres w swoim życiu View oEmbed on the source website
Usłyszała diagnozę i świat się zatrzymał. Joanna Górska pokonała chorobę. Dziś mówi o tym bez filtrów: "Rak będzie mi towarzyszył do końca życia"
Joanna Górska po latach z niezwykłą szczerością wraca do momentu, który na zawsze zmienił jej życie. Diagnoza była początkiem trudnej, pełnej emocji walki. Dziś mówi o zdrowiu, ale też o pokorze, sile i uważności, przypominając, jak ważne jest, by nie ignorować sygnałów, które wysyła ciało.
Joanna Górska wróciła do trudnych wspomnień związanych z diagnozą, która w 2017 roku całkowicie odmieniła jej życie. Dziś mówi o zdrowiu, ale też o pokorze wobec choroby. „Ten rak zawsze już ze mną będzie... […] Natomiast nie będzie na pierwszym planie i już nie jest na pierwszym planie, ale jest daleko w tle”, mówi w poruszającym wywiadzie. Joanna Górska o walce z choroba. Diagnoza zmieniła wszystko To był moment, który, jak sama przyznaje, zdemolował jej dotychczasowy świat. Joanna Górska w 2017 roku usłyszała diagnozę: trójujemny rak piersi. Słowa lekarzy nie pozostawiały złudzeń, sytuacja była poważna, a choroba wymagała natychmiastowego działania. Dziennikarka wróciła pamięcią do tej chwili w wywiadzie udzielonym w RMF FM. Przyznała, że nie była w stanie przewidzieć, co ją czeka. Wszystko wydarzyło się zupełnie niepozornie podczas urlopu, w czasie, który miał być spokojny i beztroski. To właśnie wtedy zauważyła drobną zmianę, coś, czego wcześniej nie było. „Swojego guza miałam bardzo płytko, właściwie między piersią, a pachą i on był praktycznie pod skórą. Gdyby był w innym miejscu, ja bym go nie wybadała, bo był malutki jak ziarnko maku”, opowiadała w rozmowie z Pauliną Sawicką dla RMF FM. Po powrocie wszystko potoczyło się błyskawicznie. Ledwo zdążyła rozpakować walizki, a już była w trakcie badań. Szybka reakcja i natychmiastowa diagnostyka okazały się bezcenne. „Coś mi się odpaliło w głowie: nie miałam tego. Poszłam do rodziny, zapytałam: Czujecie, czy ja tutaj coś mam? Na urlopie. I wróciliśmy z urlopu. I pamiętam wylądowaliśmy w sobotę, a we wtorek ja już byłam na USG, które pokazało, że rzeczywiście coś tam się dzieje”, relacjonowała. Czytaj też: Wcześniej wspierał ukochaną, teraz sam zmaga się z nowotworem. Partner Joanny Górskiej zabrał głos ze szpitala Gdy po kilku latach od zakończenia leczenia sięgnęła po „żółtą teczkę” z dokumentacją medyczną czuła wiele emocji. Jak przyznała, to doświadczenie okazało się wyjątkowo trudne. To było jak otwarcie archiwum własnych emocji i doświadczeń, zapisanych nie tylko na papierze, ale i w pamięci. Wystarczyło jedno spojrzenie na pierwsze USG, obraz, którego nie widziała od bardzo, bardzo dawna, by natychmiast wróciły wspomnienia. To było zderzenie z prawdą o tym, przez co przeszła. Z ciężarem doświadczeń i świadomością ceny, jaką zapłaciła. „Było trudne, bo jak zobaczyłam swoje pierwsze USG, na które nie patrzyłam od bardzo, bardzo dawna. Jak wyglądał ten mój guz... To nawet nie chodzi o żal ani o jakąś taką nostalgię, tylko przypomina się to, co się przeszło i ile to kosztowało. I nawet nie mówię tutaj o procesie leczenia, który był trudny i leczenie to nie jest spacerek. Tylko to, co przyniósł ten dziad, jak bardzo zdemolował mój dotychczasowy świat i ile się działo po tym, jak już tego dziada się pozbyłam”, mówiła w poruszającej rozmowie. Joanna Górska w poruszającym wyznaniu: „Te pięć lat było taką granicą, gdzie ja odważyłam się powiedzieć: "Jestem zdrowa” W słowach Joanny Górskiej słychać coś więcej niż tylko ulgę. To głęboka świadomość drogi, którą przeszła. Bo choć dziś mówi o sobie „jestem zdrowa”, ta deklaracja nie przyszła łatwo ani szybko. Przez długi czas nie pozwalała sobie na takie stwierdzenie. Zamiast tego wybierała ostrożność i pokorę, mówiąc o sobie jako o osobie w remisji trójujemnego, bardzo agresywnego raka piersi. To była jej rzeczywistość, pełna czujności, respektu wobec choroby i pamięci o tym, jak wiele ją kosztowała ta walka. Dopiero moment przekroczenia symbolicznej granicy pięciu lat stał się dla niej przełomowy. To właśnie wtedy odważyła się wypowiedzieć na głos słowa, które wcześniej nie chciały przejść przez gardło: „jestem zdrowa”. I choć przyznaje, że już wcześniej otrzymywała sygnały, że wszystko zmierza w dobrym kierunku, potrzebowała czasu, by naprawdę w to uwierzyć. „Rak zawsze już ze mną będzie. To nie jest tak, że jak minęła granica pięciu lat, magiczna, i ja wtedy dopiero odważyłam się powiedzieć, że jestem zdrowa. Bo do tej pory mówiłam, że jestem w remisji trójujemnego, bardzo agresywnego raka piersi. I miałam bardzo dużo pokory do tej choroby, do tego, co przeszłam i do tej drogi. Więc te pięć lat było taką granicą, gdzie ja odważyłam się powiedzieć: "Jestem zdrowa", mimo że już lata wcześniej otrzymywałam te sygnały”, opowiadała w rozmowie z RMF FM Paulinie Sawickiej. I dodawała: „To są dwie bardzo istotne kwestie, bo ten rak zawsze już ze mną będzie... rzeczywiście ten rak będzie mi towarzyszył do końca życia, natomiast nie będzie na pierwszym planie i już nie jest na pierwszym planie, ale jest daleko w tle”. Czytaj też: Sama mierzyła się z rakiem; teraz wskazuje poważny problem. Joanna Górska mówi o kodach pocztowych Dziś Joanna Górska spełnia się jako dziennikarka, ale nie zatrzymuje swojej historii tylko dla siebie. Za to przekuwa ją w realne działanie. Z ogromnym zaangażowaniem wspiera innych jako prezeska Fundacji Silni Sobą, która towarzyszy osobom chorującym onkologicznie na różnych etapach ich drogi. To dla niej coś więcej niż funkcja, to misja, która wyrasta z osobistego doświadczenia. Fundacja nie tylko daje wsparcie, ale też głośno mówi o tym, jak ważna jest profilaktyka zdrowotna i czujność wobec sygnałów, jakie wysyła ciało. W jej działaniach widać autentyczność i siłę, bo za każdym słowem stoi historia, którą sama przeszła.
Walczy o powrót do zdrowia. Koleżanka przekazała nowe wieści w sprawie Hanny Bieluszko. Czeka ją kolejne wyzwanie
Hanna Bieluszko przechodzi trudny czas. Święta spędziła w szpitalu, gdzie nadal trwa jej leczenie. Koleżanka aktorki przekazała nowe wieści. Jak czuje się ulubienica widzów?
Hanna Bieluszko przeżywa dramatyczne chwile. Aktorka Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie święta spędziła w szpitalu, gdzie wciąż trwa jej walka o zdrowie. Choć pojawiły się pierwsze oznaki poprawy, to jeszcze nie koniec. Przed nią kolejna operacja. W jednym z najnowszych wywiadów koleżanka gwiazdy opowiedziała o jej stanie zdrowia. Hanna Bieluszko walczy o powrót do zdrowia Aktorka od lat związana z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie stoczyła już walkę z chorobą, ale jej konsekwencje wciąż są odczuwalne. Organizm nie pozostał obojętny, pojawiły się uszkodzenia, które teraz wymagają kolejnego, niezwykle wymagającego etapu. Teraz trwa walka o powrót do sprawności, o odzyskanie życia, które na chwilę zostało zatrzymane. Przed Hanną Bieluszko intensywna, długotrwała rehabilitacja. To jednak droga trudna i kosztowna. Dlatego dziś potrzebne jest wsparcie – realne, konkretne, takie, które może przyspieszyć jej powrót do zdrowia i pozwolić jej znów robić to, co kocha najbardziej. Dlatego ruszyła zbiórka, która ma realnie zmienić jej codzienność i dać szansę na powrót do zdrowia. Stawka jest ogromna. Celem jest ponad 200 tysięcy złotych. Już teraz widać jednak ogromne poruszenie i solidarność. Udało się zebrać prawie połowę tej sumy. To sygnał, że Hanna Bieluszko nie jest w tej walce sama, a każda kolejna wpłata przybliża ją do momentu, w którym znów będzie mogła stanąć na scenie. Czytaj też: Hanna Bieluszko w trudnej walce o zdrowie. Przyjaciółka ujawnia przełomowy moment Nowe wieści o stanie zdrowia Hanny Bieluszko Jak donosi Plejada, Hanna Bieluszko spędziła Wielkanoc w szpitalu i nadal pozostaje pod opieką lekarzy. To właśnie tam toczy się jej codzienna walka o powrót do zdrowia. W krakowskim środowisku teatralnym nie milkną emocje. Koleżanka aktorki jasno podkreśliła, że wszyscy z niecierpliwością czekają na jej powrót, na moment, w którym znów pojawi się tam, gdzie zawsze była u siebie, czyli na scenie. Na razie jednak jej miejsce w spektaklu „Dziady” zajmuje dublerka. „Hania wróci, mamy nadzieję, po rehabilitacji, na którą jest zbiórka”, przekazała. Choć stan aktorki się poprawia, to wciąż nie ma mowy o szybkim powrocie do domu. Kluczowe decyzje dopiero przed nią. Z informacji wynika, że po świętach lekarze mieli zdecydować, czy Hanna Bieluszko będzie mogła opuścić szpital. „Jest coraz lepiej, teraz po świętach lekarze zadecydują, czy może już wyjść ze szpitala”, mówiła w komentarzu dla Plejady koleżanka gwiazdy. Jak udało się dowiedzieć serwisowi, to wciąż nie koniec tej trudnej drogi. Plejada informuje, że przed Hanną Bieluszko jeszcze jedna operacja. Walka o zdrowie trwa i wymaga ogromnej siły. Każdy kolejny etap to dla niej wyzwanie, ale też nadzieja na powrót do sprawności i życia, które na chwilę zostało zatrzymane. Życzymy dużo zdrowia! Czytaj też: Burzliwa miłość, bolesne plotki i wielka siła. Hanna Bieluszko w życiu przeszła wiele. Teraz toczy najważniejszą walkę Źródło: Plejada
Nagle odsłoniła kulisy życia rodzinnego. Tak naprawdę wyglądają relacje jej synów z Rinke Rooyensem. Te słowa dają do myślenia
Joanna Przetakiewicz szczerze opowiada o rodzinnych relacjach i nie pozostawia miejsca na domysły. Podkreśla, że najważniejsze są szacunek i wyrozumiałość, a więzi między nią a synem ukochanego i kontakty jej synów z Rinke Rooyensem mają wyjątkowy charakter. Jak zaznacza, to relacja oparta na swobodzie i świadomości, w której każdy ma swoje życie, ale potrafi być blisko.
Joanna Przetakiewicz mówi wprost: bez filtrów, bez upiększeń i bez niedomówień. W szczerym wyznaniu odsłania kulisy życia swojej patchworkowej rodziny, pokazując, jak naprawdę wyglądają relacje jej synów z Rinke Rooyensem i jego synem. To opowieść o niezależności, świadomych wyborach i spotkaniach rozgrywających się między Warszawą a Konstancinem, na własnych zasadach, które nie pozostawiają miejsca na przypadek. Rodzinne relacje Joanny Przetakiewicz i Rinke Rooyensa Od wielu lat Joanna Przetakiewicz buduje swoje życie u boku Rinke Rooyensa. Ich miłość jest wyjątkowa, dojrzała... Wiele ich dzieli, jeszcze więcej łączy. Oboje wchodzili w ten związek z doświadczeniem i świadomością, dlatego od początku wiedzieli, czego naprawdę chcą i czego szukają. „Każdego dnia budzę się obok mojej żony i myślę, że jestem wyjątkowym szczęściarzem. Nie każdy tak ma. Uwielbiam w Asi, że jest zawsze pozytywna, ja zresztą też. Dużo się śmiejemy i śmiech naprawdę bywa lekarstwem na trudne sprawy”, mówił producent w rozmowie z Katarzyną Przybyszewską-Ortonowską dla VIVY! w 2020 roku. Z kolei projektantka dodawała wówczas, że ukochany nauczył ją „odpuszczania i wybaczania. Sobie też, albo zwłaszcza sobie. Jestem mistrzynią robienia list, co „muszę” zrobić, zamiast list, co „chcę” zrobić. Żartuję, że jestem ofiarą przemocy własnej, bo ciągle mi wszystkiego za mało, ciągle chcę więcej i więcej”. Czytaj też: Te nawyki niszczą Polaków. Joanna Przetakiewicz w przeszłości sama popełniała ten błąd Rinke Rooyens zaznaczał, że ukochana dała mu coś, czego jak sam przyznaje, brakowało mu przez całe życie – poczucia stabilności i prawdziwego domu. „I nauczyła mnie w ogóle, co znaczy „mieć dom”. Wiem, że bez względu na wszystko, co wydarzy się w życiu, będzie przy mnie. Mam gdzie i do kogo wracać”, opowiadał. Dziś tworzą patchworkową rodzinę. Joanna Przetakiewicz z pierwszym mężem doczekała się trzech synów: Filipa, Aleksandra i Jakuba. Rinke również jest tatą 27-letniego Rocha, którego powitał wspólnie z Kayah. Dom w Konstancinie tętni życiem. To miejsce nie jest tylko elegancką przestrzenią, ale prawdziwym punktem spotkań, do którego młodzi chętnie wracają. Choć każdy z nich prowadzi już własne, dorosłe życie i ma swoje sprawy, obowiązki oraz plany, ona nie pozwala, by rodzinne więzi się rozmyły. Kiedy tylko wszyscy są w Warszawie, pojawia się jeden niezmienny punkt – wspólny czas. Niedziela nabiera wtedy szczególnego znaczenia. To moment na bycie razem. „Bardzo często lubią przyjechać na przykład na siłownię albo wziąć cold bath, czyli wejść do balii z lodowatą wodą albo do sauny. Są dorośli, mają swoje życia. Natomiast dla mnie bardzo ważne jest, jak tylko jesteśmy wszyscy w Warszawie, żebyśmy się spotkali w niedzielę, poszli razem na lunch, poszli do kina albo zrobili sobie wspólne śniadanie. Uwielbiam śniadania — to jest mój najkochańszy posiłek w ciągu dnia”, mówiła Joanna Przetakiewicz w rozmowie z Plejadą. Syn Rinke Rooyensa Relacje synów Joanny Przetakiewicz z Rinke Rooyensem Relacje, które łączą synów Joanny Przetakiewicz z Rinke Rooyensem, dalekie są od sztywnych schematów czy wymuszonych rodzinnych układów. To więź, która ma w sobie luz i naturalność, ale jednocześnie opiera się na dojrzałości i jasno wyznaczonych granicach. Podkreśla, że te relacje mają bardzo podobny charakter do tych, które sama buduje z Rochem, synem swojego męża. Nie ma tu miejsca na zależność czy nadmierną ingerencję w swoje życie. Każdy z nich funkcjonuje na własnych zasadach. To relacje budowane między dorosłymi ludźmi, którzy nie muszą niczego udowadniać, a mimo to potrafią być blisko. O tym Joanna Przetakiewicz mówiła w najnowszym wywiadzie: „To jest bardzo kumpelska relacja, ale bardzo też taka dorosła, to znaczy każdy z nich ma swoje życie, każdy z nich ma też swoje obszary i też swoich przyjaciół. Mało tego, wszyscy bardzo dużo pracują”, komentowała w Plejadzie. Tym, co spaja tę relację, nie są codzienne rytuały, lecz wartości. Na pierwszym miejscu stoją wzajemny szacunek i wyrozumiałość. „Nie mamy czasu na absolutnie wszystko, co robimy i bardzo często też ja sama się potykam o własne nogi, natomiast staramy się, żeby to wszystko działało jakoś na luzie. Bez presji, bez wyznaczania sobie terminów, granic. Jeżeli są święta, a ktoś na przykład bardzo chce wyjechać na wakacje, to po prostu jedzie, czy bardzo chce wyjechać nad jezioro na cztery dni, bo ma akurat wtedy wolne, to nie robię nikomu presji, że nie, bo są święta, wtedy musimy być razem”, mówiła Joanna Przetakiewicz w rozmowie z Natalią Wolniewicz. Czytaj też: Joanna Przetakiewicz zdradziła swój sekret urody. Kosztuje kilka złotych i kupisz go w każdej aptece
Stracił miłość życia i został sam z dwumiesięcznym dzieckiem. Historia ich miłości poruszyła całą Polskę. „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał…”
Gdyby żyła, dziś świętowałaby 44. urodziny. Agata Mróz-Olszewska – jedna z najbardziej poruszających postaci w historii polskiego sportu – do dziś pozostaje symbolem odwagi, miłości i walki do końca. Jej historia, choć tragicznie krótka, wciąż inspiruje i przypomina, jak wielką siłę ma serce, które nie przestaje wierzyć.
Agata Mróz-Olszewska – siatkarka z sercem wojowniczki i duszą marzycielki. Dziś obchodziłaby 44. urodziny. Choć od jej odejścia minęły lata, pamięć o niej wciąż jest żywa, a jej historia – pełna nadziei, determinacji i miłości – porusza kolejne pokolenia. Marzyła o byciu mamą i mimo poważnej choroby nigdy nie zrezygnowała z tego pragnienia. Dwa tygodnie po narodzinach córeczki Liliany przeszła przeszczep szpiku kostnego. Nie zdążyła jednak nacieszyć się macierzyństwem – odeszła dwa miesiące później. Do końca wierzyła, do końca walczyła. Kochała całym sercem – i była kochana. View Ediplayer on the source website Agata Mróz-Olszewska i Jacek Olszewski: historia miłości Miała zaledwie 17 lat, gdy usłyszała diagnozę – mielodysplazja szpiku. Świat sportu właśnie otwierał przed nią ramiona, a ona musiała zejść z boiska, by stoczyć swoją najtrudniejszą walkę – o życie. Trzy lata poza grą, trzy lata niepewności, leczenia, nadziei. Ale wróciła. Silniejsza, bardziej zdeterminowana, gotowa na wszystko. Gdy wyniki zaczęły się poprawiać, ponownie stanęła na parkiecie. Żyła, jakby każdy dzień mógł być ostatnim. Walczyła, inspirowała, zachwycała. W barwach reprezentacji Polski błyszczała jak mało kto – I nigdy nie przestała wierzyć, że warto marzyć – nawet wtedy, gdy los nie był łaskawy. W trudnych chwilach zawsze stali obok rodzice, którzy zawzięcie o nią walczyli i to dzięki nim odnajdywała w sobie niesamowite pokłady siły. „To mnie nauczyło, że warto walczyć do końca”, wspominała w wywiadzie VIVY!. Potem jej tarczą był ukochany mąż, Jacek Olszewski. „Kiedy trzeba – pogłaszcze, kiedy trzeba – zmotywuje do działania. Stoi za mną cały czas. Jacek jeszcze nigdy mnie nie zawiódł. Skoro on tak wierzy we mnie, to ja przecież nie mogę go zawieść. Nie wiem, czy sama dałabym sobie radę. (…) Jacek był moim łącznikiem ze światem zewnętrznym. Chwilami tarczą obronną”, wspominała Agata Mróz-Olszewska w rozmowie z Sylwią Borowską w 2008 roku. Czy to był przypadek? A może przeznaczenie? Jacek Olszewski pojawił się w życiu Agaty zupełnie niespodziewanie – na górskim szlaku w Szczyrku. Ale trudno uwierzyć, że to było tylko zrządzenie losu. Ona sama przyznawała, że wcześniej wchodziła w relacje, które nie miały przyszłości. Dopiero on – spokojny, wspierający, ciepły – okazał się tym jedynym. Od pierwszego spotkania coś ich połączyło. Jakby los szeptał im do ucha: „To wasza historia”. I tak się zaczęła – piękna, głęboka miłość, która przetrwała wszystko. Nawet najtrudniejsze chwile. „Spotkaliśmy się na stoku w Szczyrku. To był dzień, kiedy pierwszy raz w życiu założyłam narty na nogi. Nie można było mnie nie zauważyć. Szybko znaleźliśmy wspólny język. Nie mogliśmy się rozstać. Grałam wtedy w Bielsku-Białej, on przyjechał ze znajomymi na tydzień do Szczyrku”, zwierzała się siatkarka. To jedno spotkanie połączyło ich na zawsze. Stali się nierozłączni. Oboje zawalczyli o ten związek i swoje uczucie. Agata Mróz-Olszewska przyznała, że choroba nauczyła ją jednego – niczego nie należy odkładać na później. Zwłaszcza miłości. „Rano trenowałam, jechałam do Szczyrku, choćby na obiad, a potem wracałam znowu na trening. Od początku czuliśmy się dobrze w swoim towarzystwie. Samo to coś znaczy, że po tygodniu znajomości zaryzykowałam podróż nocą w zamieci śnieżnej do Warszawy, żeby znowu go zobaczyć. Po meczu w Kaliszu wsiadłam w dresach do samochodu i ruszyłam. Nie wiedziałam nawet, gdzie mieszka. Dojechałam o czwartej nad ranem. Wykręcam numer komórki i modlę się, żeby odebrał. Odbiera. Mówię: „Cześć, jestem w Warszawie, spotkamy się?”. Potem wszystko szybko się potoczyło. Od chwili, kiedy zachorowałam, nie odkładam już nic na później. Niczego nie planuję. Nauczyłam się żyć tu i teraz”, wyznała Agata Mróz-Olszewska w VIVIE!. Zobacz też: Była spełnieniem marzeń Agaty Mróz. Dziś córka wybitnej siatkarki ma 16 lat i wiadomo, czym się zajmuje <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgrBVZ7n-3b267ab.jpg" width="1600" height="1837" alt="PHOTO: AGENCJA SE/EAST NEWS BIELSKO BIALA SIATKOWKA SPORT MECZ STAL BKS / GRZESKI KALISZ N/Z AGATA MROZ VOLLEYBALL GAME STAL BKS VS GRZESKI KALISZ AGATA MROZ Warsaw, Poland 04/06/2008 Agata Mroz died at the age of 26. One of the best Polish volleyball players lost her last battle against leukemia. In the picture: Agata Mroz" title="Mecz siatkowki BKS Grzeski" /> Agata Mróz w 2005 roku Agata Mróz-Olszewska i Jacek Olszewski o miłości i rodzinie Przy Jacku Olszewskim Agata Mróz odnalazła to, czego szukała przez lata – prawdziwe szczęście i bezwarunkową miłość. Był jej opoką, spokojną przystanią, do której zawsze mogła wrócić – nawet wtedy, gdy świat walił się w gruzy. Pobrali się 9 czerwca 2007 roku, ale los nie dał im zbyt wiele czasu tylko dla siebie. „Czasami musiało nam wystarczyć tyle, że zjedliśmy w szpitalu pizzę przy świeczce”, mówiła z uśmiechem Agata – i właśnie w tych drobnych chwilach odnajdywali wielkie szczęście. Ceniła w Jacku jego wewnętrzny spokój, umiejętność niesienia ukojenia. Przy nim – jak sama mówiła – nawet największe problemy traciły na znaczeniu. Bo miłość, którą dzielili, potrafiła rozjaśnić nawet najciemniejsze dni. „Mam w nim wielkie oparcie. (...) Jacek jest bardzo energiczny i przedsiębiorczy. Ciągle proponuje: chodźmy tam, zobaczmy to. Nie zawsze za nim nadążam”, wspominała. Kolejne miesiące były dla nich intensywne i pełne niepokoju. Jacek Olszewski był przy ukochanej w chwilach zwątpienia, bezsilności i bólu. Widział na co dzień jej cierpienie. Wspólnie spędzony czas, był dla nich prawdziwym darem, za który zawsze będzie wdzięczny. „Mówiła, że to, co nas łączy, to spokój. Nie musieliśmy nawet ze sobą rozmawiać, by się rozumieć. Przez te dwa wspólne lata chyba tylko raz się pokłóciliśmy. Zawsze potrafiliśmy się pogodzić”, mówił w wywiadzie z Moniką Kotowską. Jacek Olszewski kilka lat temu w rozmowie z VIVĄ! mówił, że jego żona nigdy nie zakładała z góry najgorszego scenariusza. Oboje z takim nastawieniem przechodzili ten trudny okres. Wspólnie byli nastawieni na walkę i budowanie swojej szczęśliwej przyszłości. „Nikt nie jest przygotowany na śmierć najbliższej osoby. Walczy się do samego końca i wierzy się, że będzie dobrze. (…) Powiedzieliśmy sobie, że zrobimy wszystko, aby się udało, i żyliśmy dalej jak normalna rodzina. Podczas tej rozmowy obiecałem tylko Agacie, że w razie czego ja zajmę się dzieckiem. Nie wyobrażałem sobie, że oddam je komuś pod opiekę, bo sobie nie poradzę, tak jak jeden z wdowców, który oddał dziecko rodzinie zastępczej, gdyż nie dawał rady psychicznie”, podkreślał w 2017 roku w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Czytaj także: Wdowiec po Agacie Mróz wziął ślub. Jacek Olszewski pokazał zdjęcie z uroczystości <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgxPKswr-3aa051f.jpg" width="1202" height="2000" alt="PHOTO ROBERT SZWEDOWSKI /EAST NEWS TARNOW SLUB BYLEJ REPREZENTANTKI POLSKI SIATKARKI AGATY MROZ Z JACKIEM OLSZEWSKIM N/Z AGATA I JACEK POCALUNEK AGATA MROZ JACEK OLSZEWSKI KOSCIOL MALZENSTWO SIATKARKA ZNANI LUDZIE GWIAZDA SIATKOWKI ZNANYCH LUDZI SIATKOWKA SPORTU MILOSC SUKNIA SLUBNA 09/06/2007 FOTO ROBERT SZWEDOWSKI" title="?lub siatkarki Agaty Mróz" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgzNGhLo-7a25620.jpg" width="2000" height="1269" alt="PHOTO ROBERT SZWEDOWSKI /EAST NEWS TARNOW SLUB BYLEJ REPREZENTANTKI POLSKI SIATKARKI AGATY MROZ Z JACKIEM OLSZEWSKIM N/Z AGATA I JACEK W SAMOCHODZIE SLUBNYM CADILAC ELDORADO AGATA MROZ JACEK OLSZEWSKI KOSCIOL MALZENSTWO SIATKARKA ZNANI LUDZIE GWIAZDA SIATKOWKI ZNANYCH LUDZI SIATKOWKA SPORTU MILOSC 09/06/2007 FOTO ROBERT SZWEDOWSKI" title="?lub siatkarki Agaty Mróz" /> Ślub Agaty Mróz-Olszewskiej i Jacka Olszewskiego, czerwiec 2007 roku Na początku 2008 roku siatkarka poinformowała, że spodziewa się dziecka. Nie mogła uwierzyć, gdy zobaczyła dwie magiczne kreski na teście ciążowym. Na początku nie dawała wiary, że faktycznie jest w ciąży. Wcześniej lekarze informowali ją, że w jej sytuacji zdrowotnej to niemożliwe. Organizm był bardzo osłabiony. Po wykonaniu kolejnego testu zadzwoniła do męża, by poinformować go o tej wspaniałej nowinie. Agata Mróz-Olszewska była wtedy przed kwalifikacją do przeszczepu szpiku, który był dla niej ratunkiem. „Jestem w ciąży!” Po drugiej stronie krótka cisza i śmiech. Myślał, że to żart. Zadzwoniłam do lekarki, która też była zaskoczona, ale żeby mieć stuprocentową pewność, wysłała mnie na badania. Już miałam wyznaczony termin operacji – 22 listopada. Pojechałam wcześniej na kwalifikację do Katowic po to tylko, żeby powiedzieć: „niestety, muszę to przesunąć, bo jestem w ciąży.”. Komisja lekarska zamarła. Nikt nie był na to przygotowany”, wspominała w wywiadzie Sylwii Borowskiej dla VIVY! w 2008 roku. Sprawdź też: Magda Umer i Andrzej Nardelli: wróżono im rychły ślub. Ale on zginął tragicznie w 1972 roku Córka była jej największym szczęściem Niektórzy lekarze sugerowali, że powinna usunąć ciążę. Ale Agata Mróz-Olszewska nie brała tego pod uwagę. Chciała zawalczyć o swoją córeczkę, a termin przeszczepu odwołano. Na szczęście udało sie odnaleźć specjalistów, którzy podjęli walkę o dziecko i mamę, dając jej nadzieję, wsparcie. ,,W dziewiątym tygodniu zobaczyłam na USG tę maleńką kijankę i od razu zaczęłam szukać kontaktu z hematologami, którzy poprowadziliby moją ciążę. Byli lekarze, którzy sugerowali, że powinnam ją usunąć", zwierzała się. Wraz z mężem pomyśleli, że dziecko to znak od Boga. „Że jeszcze w naszym wspólnym życiu coś jest nam dane. Że zasługujemy na szczęście. Najpierw czekałam na właściwego mężczyznę, a kiedy już byliśmy z Jackiem po ślubie, to skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie rozmawialiśmy o dziecku. Nie planowaliśmy tego, ale też nie broniliśmy się. Ostatnią szansę miałam przed przeszczepem”, wspominała Agata Mróz-Olszewska. Dla Agaty ciąża była nie tylko spełnieniem marzeń, ale też ogromnym wyzwaniem – fizycznym i psychicznym. Jej mąż, Jacek Olszewski, był wtedy przy niej każdego dnia. Towarzyszył jej na wszystkich badaniach, trzymał za rękę, gdy bolało najbardziej. „Patrzyłem, jak bardzo cierpiała… Miała transfuzje, krwiaki na nogach usuwane operacyjnie, nie mogła chodzić. A mimo to trwała – z nadzieją, z wiarą, z miłością do dziecka, którego tak bardzo pragnęła”, wspominał w rozmowie z Moniką Kotowską. 4 kwietnia 2008 roku para powitała na świecie córeczkę, Lilianę. Dziewczynka urodziła się w 7 miesiącu ciąży, jako wcześniak. „Kiedy zobaczyłam Lilianę, zaczęłam płakać. Taka maleńka. Dwa kilogramy szczęścia. Cieszyłam się, że się udało. Że jest z nami. Że jest zdrowa. Widzę w niej Jacka. Wykapany tata”, mówiła Agata Mróz-Olszewska wspominając chwilę, gdy zobaczyła córkę po raz pierwszy. Każdego dnia dziękowała Bogu za kolejny dzień i zdrowie córki. Rodzina była dla niej najważniejsza. Nie marzyła o powrocie na boisko, ale wierzyła, że wszystko się jeszcze uda, że będzie patrzeć, jak jej córeczka stawia pierwsze kroki. Że wraz z mężem będzie kolekcjonowała wspólnie te wspomnienia... Najtrudniejsze chwile przyszły po przeszczepie szpiku. Zabieg odbył się w maju 2008 roku, kilka miesięcy po tym, jak został przesunięty ze względu na ciążę. „Tłumaczę sobie, że ten zabieg, który był zaplanowany na listopad, mógł skończyć się dokładnie tak samo. Może więc dostaliśmy od losu dodatkowe siedem miesięcy i dziecko? Tak wolę myśleć”, przekonywał Jacek Olszewski. W trakcie leczenia małżonkowie nagrywali film „Lekcja Agaty”. To miało być świadectwo jej walki po wygranym przeszczepie. Zależało im na tym, by obalić mity i dodać sił innym osobom, które mają w sobie ogromny strach. „Niestety, życie napisało za nas inny scenariusz. I nie mieliśmy na to wpływu”, wspominał Jacek Olszewski rok po odejściu żony. Agata Mróz-Olszewska: śmierć Choć przeszczep szpiku kostnego się udał, organizm Agaty był zbyt słaby, by poradzić sobie z kolejnym ciosem. Infekcja, która przyszła nagle, okazała się bezlitosna. Wstrząs septyczny odebrał jej życie... Agata Mróz-Olszewska odeszła 4 czerwca 2008 roku, mając zaledwie 26 lat. Dwa miesiące wcześniej została mamą. Jej odejście poruszyło całą Polskę – bo do końca była symbolem odwagi, siły i miłości. Jacek Olszewski został sam z maleńką Lilianą w ramionach. Rok po śmierci ukochanej powiedział w rozmowie z Moniką Kotowską słowa, które wzruszają do dziś: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze.” Nie mógł się załamać, musiał być silny dla swojego dziecka, by zapewnić Lilianie bezpieczeństwo i szczęście. „Nie mogłem przechodzić żałoby, bo w domu było dwumiesięczne dziecko, którym musiałem się opiekować, musiałem się uśmiechać, nie poddawać się przygnębieniu i smutkowi, bo Lilka by to wyczuła. Dziecko jest jak sejsmograf, odbiera nasze myśli i nastroje”, zwierzał się w 2017 roku w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla „VIVY!”. Po stracie ukochanej żony Jacek Olszewski znalazł jeszcze jeden cel. Powstała fundacja Kropla życia. Mąż siatkarki podróżował z córką po całym kraju, rejestrował dawców szpiku, prowadził wykłady. „Spłacałem dług, jaki zaciągnąłem u ludzi, którzy kiedyś pomagali Agacie”, mówił. Gdy Jacek Olszewski wspomina żonę, zawsze widzi przed oczami uśmiechniętą Agatę. „Wciąż widzę jej uśmiech, jej oczy. Zawsze takie ciepłe. W Agacie urzekła mnie naturalność. (…) Chciałbym, żeby ludzie o niej nie zapominali. Wtedy będę spokojny, że swoją walkę wygrała. (…) Mam czasem takie wrażenie, że ona na mnie patrzy, że widzi. I jak chcę zrobić coś głupiego, zaraz myślę: „i co teraz powiedziałaby Agata?”. Może kiedyś odpowie mi we śnie? Co myśli, czy dobrze sobie radzę? Czekam na to spotkanie”, mówił Jacek Olszewski wiele lat temu w rozmowie z Moniką Kotowską. Aż trudno uwierzyć, że siatkarki nie ma z nami już prawie 17 lat... Czytaj także: Siostra Agaty Mróz przerwała milczenie. Wspomina ostatnie spotkanie... „Przyjeżdżaj, jest źle” Jacek Olszewski z córką, Lilianą w sesji VIVY! z 2017 roku:
Bez filtrów, bez upiększeń. Agata Kulesza nie idzie na kompromisy. Wprost mówi o przemijaniu i presji młodości: "Chciałabym się ładnie starzeć"
Agata Kulesza z niezwykłą szczerością mówi o tym, co nieuchronne. W poruszającym wywiadzie konfrontuje się z upływem czasu i własnym odbiciem w lustrze. Aktorka odsłania kulisy zmian, jakie dostrzega w swoim wyglądzie i jasno daje do zrozumienia, że wybiera drogę akceptacji zamiast pogoni za iluzją młodości.
Agata Kulesza bez skrępowania mówi o tym, co dla wielu pozostaje niewygodne. W najnowszym wywiadzie aktorka konfrontuje się z upływem czasu i własnym odbiciem – bez filtrów i iluzji. „Niedawno zobaczyłam swój wywiad w telewizji i byłam przerażona. Pocieszałam się, że światło było kiepskie”, wyznaje w Twoim Stylu, opowiadając o zmianach, które zauważa w swoim wyglądzie i ciele. Padły bardzo ważne słowa. Agata Kulesza o upływie czasu – szczere wyznanie aktorki Agata Kulesza nie walczy z czasem, nie próbuje zatrzymać go za wszelką cenę, ale zamiast tego patrzy mu prosto w oczy. W rozmowie dla magazynu Twój Styl aktorka otwarcie opowiedziała o tym, jak postrzega proces starzenia. Nie ukrywa, że zmiany są coraz bardziej widoczne, ale jednocześnie jasno podkreśla: nie zamierza podporządkować się presji wiecznej młodości. Aktorka podkreśla jednak, że kluczowa jest akceptacja. „Mam wrażenie, że pogoń za młodością nigdy się nie kończy. Widzę, że się starzeję. Mózg wciąż nieźle pracuje, ale nie mam już takiej ostrości spojrzenia jak kiedyś. Skóra wiotczeje, ciało się zmienia. Hormony inaczej działają, metabolizm zwalnia. Wiem, że te zmiany trzeba zaakceptować. Wiem też, że można wiele zrobić, żeby lepiej wyglądać”, mówiła w rozmowie z Beatą Nowicką dla Twojego Stylu. Mimo tego dystansu pojawiają się momenty zaskoczenia. Jednym z nich była chwila, gdy zobaczyła swój wywiad w telewizji. Reakcja była natychmiastowa. Poczuła przerażenie. Jak sama przyznała, próbowała tłumaczyć to niedoskonałym światłem, ale emocje, które jej towarzyszyły, były bardzo prawdziwe. „Dbam o siebie i staram się myśleć, że nie jest źle. Chociaż niedawno zobaczyłam swój wywiad w telewizji i byłam przerażona. Pocieszałam się, że światło było kiepskie. Chciałabym się ładnie starzeć. Każdy chce, a nie każdemu jest dane”, dodawała w Twoim Stylu. Czytaj też: Nie wszyscy byli gotowi na ten kadr. Gwiazda “Domu nad rozlewiskiem” po 13 latach małżeństwa pokazała niezwykłe zdjęcie Agata Kulesza o ingerowaniu w wygląd W rozmowie poruszony został także temat ingerencji w wygląd. Aktorka jasno odniosła się do kwestii poprawiania urody i stosowania zabiegów. Z jej wypowiedzi wynika jednoznacznie, że nie korzysta z wypełniaczy. To świadoma decyzja, która wpisuje się w jej podejście do starzenia. „Niektóre koleżanki mają świetne geny, nie przeskoczę tego. Nie wstrzykuję sobie wypełniaczy. To nie dla mnie. Muszę widzieć swoją twarz. Ale niech każdy robi, co chce. Dokonałam wyboru, trochę jak Sara [przyp. red. Agata Kulesza wciela się w nią w filmie "Czas, który nie nadszedł"]. Postanowiła, że zestarzeje się naturalnie i poniosła konsekwencje. Ale może się okazać, że spotkamy się za siedem lat, a ja pani powiem: "tu wstrzyknęłam, tam naciągnęłam i czuję się piękna”, zwierzała się Beacie Nowickiej. W rozmowie pojawiło się także nawiązanie do słów Ewy Szykulskiej, która w charakterystyczny dla siebie sposób opisała swoje podejście do upływu czasu i zmian w wyglądzie. „Zapracowałam sobie na ten pysk. Moja twarz opowiada moje życie. Kiedyś była „non-iron”, niewymagająca prasowania. Teraz jest niewyprasowana”, cytowano jej wypowiedź. Agata Kulesza nie tylko ją podchwyciła, zareagowała na nią z wyraźnym uznaniem. „Ewa jest wspaniała. Szanuje i lubi siebie. O to tak naprawdę powinnyśmy zadbać. Myślę, że wiele głupot robimy z powodu braku akceptacji. Nie chcę nikogo pouczać. Na Instagramach i TikTokach mamy tłumy 'przywódców duchowych', którzy wszystko wiedzą. Dziwi mnie to. Każdy musi skonfrontować się ze sobą. Wychodzenie ze strefy komfortu chroni przed starością”, dodawała. Sprawdź też: Popisowa rola Agaty Kuleszy i historia, o której nie da się zapomnieć. O tym debiucie młodej reżyserki wkrótce będzie głośno W dalszej części rozmowy Agata Kulesza odsłoniła inną, intymną stronę siebie – pełną emocji, napięcia i przełamywania własnych ograniczeń. Opowiada o sytuacji, która była dla niej ogromnym wyzwaniem. Mowa o koncercie urodzinowym Wojciecha Młynarskiego, na który zaprosił ją Janek Młynarski. Nie ukrywa, że śpiewanie wywołuje u niej paraliżujący strach. Decyzja o występie nie była więc czymś naturalnym czy komfortowym – wręcz przeciwnie, to była „podbramkowa sytuacja”, wymagająca odwagi i zmierzenia się z własnymi lękami. Najbardziej wybrzmiewa jednak to, co wydarzyło się później. Po wszystkim przyszła euforia i poczucie spełnienia. Kulesza mówi wprost, że była zachwycona i poczuła, że naprawdę żyje. Choć opowiadała, że „dostała w kość”, doświadczenie to przyniosło jej coś niezwykle cennego. „Dwa dni temu wzięłam udział w koncercie urodzinowym Wojciecha Młynarskiego, zaprosił mnie Janek Młynarski. To była podbramkowa sytuacja. Śpiewanie wywołuje we mnie paraliżujący strach. Ale zrobiłam to i kiedy wieczorem wróciłam do domu, byłam zachwycona. Poczułam, że żyję. Dostałam w kość, ale na drugi dzień czułam się młodsza o 10 lat”, relacjonowała na łamach Twojego Stylu.
Burzliwa miłość, bolesne plotki i wielka siła. Hanna Bieluszko w życiu przeszła wiele. Teraz toczy najważniejszą walkę
Hanna Bieluszko, ceniona aktorka związana z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, przechodzi jeden z najtrudniejszych momentów w życiu. Po latach sukcesów na scenie i ekranie dziś walczy o zdrowie, a w sieci trwa zbiórka na kosztowną rehabilitację.
Hanna Bieluszko to kobieta sceny! Silna, wyrazista, oddana pasji i wierna zasadom. Prywatnie jednak zawsze wybierała coś więcej niż brawa: dom, bliskość i rodzinę, którą stawiała ponad wszystko. Dziś jednak los wystawił ją na najtrudniejszą próbę. Po informacji z 2 kwietnia o poważnych problemach zdrowotnych ruszyła zbiórka na jej leczenie i rehabilitację, a za kulisami tej historii jest nie tylko walka o powrót do sprawności, ale też opowieść o kobiecie, która zawsze wiedziała, co naprawdę jest ważne. Hanna Bieluszko od lat jest ważną postacią polskiego teatru i telewizji Hanna Bieluszko urodziła się 11 listopada 1954 roku w Poznaniu. Studiowała na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, a dyplom uzyskała w 1981 r. W teatrze zadebiutowała już w 1979 r. i od tamtej pory konsekwentnie budowała swoją zawodową drogę. Po zakończeniu studiów Hanna Bieluszko nie zwalniała tempa. Jej zawodowa droga szybko zaczęła nabierać wyraźnych kształtów, prowadząc ją przez jedne z ważniejszych scen w Polsce. Najpierw pojawiła się w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, gdzie zdobywała doświadczenie i sceniczne obycie, by następnie związać się z Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi. To właśnie ten etap był dla niej czasem intensywnej pracy i budowania aktorskiej tożsamości. Kolejne role, nowe zespoły i zmieniające się sceny sprawiały, że konsekwentnie zaznaczała swoją obecność w teatralnym świecie — krok po kroku umacniając swoją pozycję jako aktorka, która nie boi się wyzwań i artystycznych poszukiwań. Czytaj też: Beata Kozidrak po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o swojej walce z chorobą. Wspomniała o "wielkim lęku" i wsparciu, które dało jej siłę Na scenie występuje od przeszło 45 lat, a od 1992 r. pozostaje związana z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. To właśnie ta przestrzeń stała się jej ważnym artystycznym domem. W wielu wywiadach Hanna Bieluszko otwarcie mówiła, że zawsze chciała być aktorką. Pierwsze niepowodzenia były dla niej bolesne. Nie dostała się od razu do warszawskiej szkoły teatralnej, pracowała jako goniec i młodsza pomoc techniczna, a dopiero później rozpoczęła drogę, która zaprowadziła ją do zawodu. „Zawsze chciałam być aktorką. Trudno mówić o tym, żebym marzyła, chociaż jak nie zdałam po raz pierwszy do warszawskiej szkoły teatralnej to się załamałam i obraziłam się na cały świat. […] Nie dostałam się również na romanistykę, więc na początku poszłam do pracy. Zostałam gońcem i młodszą pomocą techniczną. Rok później dostałam się na teatrologię w Poznaniu i w pewnym momencie stwierdziłam, że to nie jest dla mnie. Zaliczyłam cały rok i powiedziałam im, że chcę zdawać do szkoły teatralnej, żeby nie było nieprzyjemności. Bawiłam się zawsze w teatr, ale to jest normalne”, opowiadała w rozmowie z Kingą Kuryło dla Damosfery. Za kulisami tej historii kryje się jednak coś więcej niż tylko determinacja młodej dziewczyny. To także bunt i emocje, które na długo zapadły w pamięć. Hanna Bieluszko nie miała łatwego startu — jej marzenia o aktorstwie nie spotkały się z aprobatą najbliższych. Jak sama wspomina, kiedy rodzice dowiedzieli się o jej planach, wybuchła prawdziwa burza. Nie chcieli, by zdawała do szkoły teatralnej, a ich sprzeciw był jednoznaczny i stanowczy. A jednak to właśnie w tym momencie zaczęła się jej prawdziwa droga. Bo czasem największe emocje i sprzeciw otoczenia stają się początkiem ważnej historii. Od „Barw ochronnych” do „Barw szczęścia”. Hanna Bieluszko o aktorstwie Kariera Hanny Bieluszko łączy teatr, film i telewizję. Zagrała m.in. w „Barwach ochronnych” w reżyserii Krzysztofa Zanussiego, a także w „Nauce latania” Sławomira Idziaka czy „Seksmisji” Juliusza Machulskiego. Sama aktorka przyznała nawet z charakterystycznym dystansem: „Dziś powtarzam, śmiejąc się, że zaczynałam w Barwach ochronnych, a skończyłam w Barwach szczęścia”. Szeroka publiczność kojarzy ją przede wszystkim z telewizji. Hanna Bieluszko była znana widzom jako doktor Renia Zakrzewska-Nowicka, przyjaciółka Marii Zduńskiej w serialu „M jak Miłość” w latach od 2000 r. do 2012 r. Z kolei od 2013 r. gra Krystynę Złotą, matkę Marka, w serialu „Barwy szczęścia”. To właśnie ta różnorodność ról sprawiła, że przez lata potrafiła pozostać blisko publiczności. Z jednej strony teatr, z drugiej seriale oglądane przez szeroką widownię — Hanna Bieluszko konsekwentnie zaznaczała swoją obecność w kolejnych artystycznych przestrzeniach. „Lubię grać postacie, które są trochę inne niż ja. Chodzi o to, żeby nie powtarzać w kółko tego samego. To jest zwyczajnie nudne. […] Nie lubiłam grać amantek. Nie za bardzo mi to wychodziło. Jak ktoś mówił, że jestem piękna to cierpłam. Nas wtedy tak wychowywano, żeby nas nie chwalić. Szkoła robiła wszystko żebyśmy nabyli kilka kompleksów. Generalnie był to taki bardzo zimny wychów. To było przemocowe. Jeden z moich profesorów potrafił zrobić wszystko, żeby złamać człowieka jako aktora. To powodowało, że ludzie, którzy nie mieli silnego charakteru, odpadali. Trzeba mieć silną psychikę, bo cały czas jest się ocenianym”, relacjonowała w rozmowie z Damosferą.pl. Hanna Bieluszko o przebiegu swojej kariery. Jedna plotka sprawiła, że była skreślona u wielu reżyserów. W tej historii nie ma miejsca na wygładzone wspomnienia. Hanna Bieluszko mówiła wprost, bez filtra i bez prób wybielania przeszłości. I właśnie ta szczerość najmocniej wybrzmiewa, gdy wraca do momentów, które mogły zmienić bieg jej kariery. Aktorka przyznaje, że choć zdarzało jej się odrzucać role, nigdy tego nie żałowała. Co innego jednak własne decyzje i zachowania. Jak sama mówi — „za bardzo podskakiwała”. I to właśnie to miało mieć realny wpływ na jej dalszą drogę, szczególnie w filmie. „Natomiast pewne moje zachowania mogły zaważyć właściwie na braku mojej kariery filmowej. Za bardzo podskakiwałam. Pokazano mi, gdzie jest moje miejsce. Zresztą do dzisiaj jestem pyskata, więc tu się niewiele zmieniło. Może kiedyś intensywność była większa”, mówiła. W pewnym momencie pojawiła się plotka. Taka, która zaczęła żyć własnym życiem i dla wielu osób stała się faktem. Bieluszko dowiedziała się o niej dopiero po latach, ale konsekwencje odczuła znacznie wcześniej. Jak podkreśla, była skreślona u części reżyserów, w tym tych związanych z Kinem moralnego niepokoju. Nie tłumaczyła się. „Dowiedziałam się po paru latach o tym, ale wiedziałam, że u wielu osób jestem skreślona, szczególnie u tych reżyserów, którzy budowali Kino moralnego niepokoju, m.in. Kieślowski, Holland itp. Co mogłam zrobić? Biec i się tłumaczyć, skoro oni wszyscy wiedzą swoje?”, mówiła, zostawiając tę historię bez dopowiedzeń, ale z wyraźnym ciężarem. Źródłem całego zamieszania była sytuacja z planu filmu „Nauka latania” w Rajczy pod Żywcem. To właśnie tam zaczęły się wydarzenia, które później zostały opowiedziane zupełnie inaczej, niż wyglądały w rzeczywistości. Najpierw pojawił się telefon z Warszawy — propozycja związana z serialem „Zielona miłość”. Aktorka nie została jednak o nim poinformowana. „Poszłam do kierowniczki produkcji i zapytałam czy ktoś do mnie dzwonił? „Tak, tak dzwonił, ale ty nie masz czasu”, relacjonowała w Damosferze. Jednocześnie na planie zaczęły dziać się rzeczy trudne do wytłumaczenia. Była przygotowywana do zdjęć, po czym odsyłano ją na później. I tak przez kilka dni. W końcu postawiła sprawę jasno. Jeśli nie zagra, wyjedzie do Warszawy. Wtedy usłyszała słowa, które zapamiętała na długo: że ktoś może jej zaszkodzić. Miała wtedy dwadzieścia jeden lat. Ostatecznie pojechała. Zakwalifikowała się. A sytuacja, która wydawała się zamknięta, wróciła do niej w zupełnie innej formie. Jak opowiada, później została przedstawiona jako osoba, która samowolnie opuściła plan, narażając produkcję na ogromne koszty. Ta wersja wydarzeń zaczęła funkcjonować w środowisku i to ona, jak wynika z jej słów, mogła zaważyć na jej dalszej karierze filmowej. Wyszła za mąż za Węgra, ale to nie on był miłością jej życia Życie prywatne Hanny Bieluszko od lat splata się z teatrem. Pierwszego męża poznała jeszcze na studiach. W tej historii pojawia się też wątek, który bardziej przypomina scenariusz filmowy niż klasyczną opowieść o miłości. Ona studiowała aktorstwo w Krakowie, on reżyserię w Łodzi. Jak sama opowiada, wszystko zaczęło się od… zdjęcia. Jeden z jej znajomych pokazał je studentowi łódzkiej filmówki. To wystarczyło, by przyszły mąż aktorki zaprosił ją do udziału w swojej etiudzie filmowej. Tak się poznali. Szybko pojawiło się małżeństwo, jednak, jak podkreśla Hanna Bieluszko, była to relacja krótka i bardzo intensywna. Jej były mąż był Węgrem, a ona sama przyznaje wprost, że podejrzewa, iż zawarcie związku mogło mieć dla niego praktyczny wymiar, związany z uzyskaniem karty stałego pobytu. „Wyjechałam do Łodzi, bo tam wyszłam za mąż za studenta filmówki. Poznaliśmy się w ten sposób, że mój kolega pokazał mu moje zdjęcie. Mój przyszły mąż zaprosił mnie do swojej etiudy filmowej. Małżeństwo było krótkie i z przytupem. On był Węgrem i podejrzewam, że dzięki małżeństwu chciał załatwić sobie kartę stałego pobytu. To jest mało romantyczna historia”, zwierzała się w Damosferze. I choć ta historia nie miała szczęśliwego finału, stała się jednym z pierwszych doświadczeń, które ukształtowały zarówno jej życie prywatne, jak i drogę zawodową. A wkrótce potem Hanna Bieluszko poznała miłość swojego życia. Od lat artystka jest żoną aktora, Jerzego Światłonia. Wszystko zaczęło się w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi. To właśnie tam się poznali, choć, jak się okazuje, mogli minąć się już wcześniej. Jerzy Światłoń jest od niej młodszy o pięć lat, dlatego gdy ona kończyła szkołę teatralną, on dopiero próbował się do niej dostać. Ich relacja od początku nie była prosta. Bieluszko była wtedy po rozwodzie i miała narzeczonego, a Światłoń, jak sama wspomina, zachowywał się „desperacko”. Z jego strony było to uczucie intensywne, niemal szalone. Ich związek szybko stał się burzliwy, pełen emocji i napięć. W pewnym momencie rozstali się na trzy lata. I mogłoby się wydawać, że to definitywny koniec tej historii. Jednak los napisał dla nich inny scenariusz. „Rozstaliśmy się na trzy lata. Potem dowiedziałam się, że złamał sobie nogę w udzie występując w teatrze ulicznym na szczudłach. Odezwałam się do niego i już tak zostało”, relacjonowała w Damosferze Kindze Kuryło. Czytaj też: Kto zagra Annę Jantar? Natalia Kukulska przygotowuje niespodziankę dla jej fanów. Znamy kulisy prac nad musicalem! Zdarza się, że spotykają się na jednej scenie, jak w spektaklu „O dwóch doktorach i jednej pacjentce”. Wcześniej pojawili się u swojego boku w sztuce „Tatuaż”. Jednak, jak sama aktorka przyznaje, nie jest to dla nich komfortowa sytuacja. „My generalnie nie lubimy ze sobą grać, bo się czujemy odpowiedzialni za oboje. To jest bardzo męczące”, mówiła w jednym z wywiadów. Choć wspólna praca na scenie bywa dla nich wyzwaniem, jedno pozostaje niezmienne. Ich relacja poza teatrem nie cierpi. Wręcz przeciwnie. Hanna Bieluszko podkreśla, że mimo napięć związanych z odpowiedzialnością za siebie nawzajem, granica między sceną a domem jest dla nich wyraźna. Wspólnie doczekali się ukochanej córki, Marii. „Mam z nią bardzo dobry kontakt. I właśnie ze względu na córkę nie planujemy żadnych przeprowadzek, choć być może w stolicy mielibyśmy większe szanse i możliwość zawodowego rozwoju. Życie nauczyło mnie, że rodzina jest najważniejsza i nawet najbardziej atrakcyjna rola nie zastąpi mi uśmiechu moich najbliższych”, opowiadała aktorka w jednym z wywiadów. Choć scena od lat pozostaje ważną częścią jej życia, Hanna Bieluszko wyraźnie podkreśla, że aktorstwo nie jest dla niej wszystkim. Za kulisami reflektorów istnieje świat, który stawia na pierwszym miejscu: spokojniejszy, bardziej osobisty, prawdziwy. Największą wartość mają dla niej chwile spędzane z najbliższymi: mężem i córką. To właśnie tam znajduje równowagę, której często brakuje w zawodzie pełnym napięć i niepewności. „Nie jestem wariatką teatralną, staram się zachowywać równowagę życia, nie przypisując temu zawodowi nadzwyczajnych walorów. Poza teatrem też jest życie: dom na wsi, gdzie uwielbiamy wyjeżdżać, Willa Tadeusz w Lanckoronie, gdzie przez lata spędzaliśmy każde święta, a przede wszystkim Marysia jest na pierwszym miejscu. Poza tym ostro zabrałam się za siebie: nie palę papierosów, pływam, jeżdżę na rowerze”, opowiadała w Dzienniku Polskim. Czytaj też: Los boleśnie doświadczył gwiazdę "Barw Szczęścia". Aktorka walczy o powrót do zdrowia, teatr apeluje o pomoc Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zabrał głos Najbardziej poruszające informacje pojawiły się 2 kwietnia, kiedy Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie poinformował, że aktorka zmaga się z problemami zdrowotnymi. Aktorka ma za sobą udaną walkę o życie. Jednak ta batalia odcisnęła ogromne piętno na jej organizmie, a powrót do pełnej sprawności wymaga teraz kolejnego, równie trudnego etapu. Przed Hanną Bieluszko stoi dziś nowa walka: o siły, o zdrowie, o możliwość powrotu do codzienności i pracy, którą przez dekady współtworzyła. Droga do odzyskania sprawności będzie długa i wymagająca. Ruszyła zbiórka, z której zebrane pieniądze pomogą pokryć koszty leczenia i długotrwałej rehabilitacji. „Bardzo chcemy, aby Hania do nas wróciła, do naszej codzienności, do naszego teatru, do ludzi, którzy na nią czekają”, napisano. Zbiórka trwa za pośrednictwem Zrzutka.pl (https://zrzutka.pl/d6h6ub) oraz fundacji VOTUM. Z wyznaczonej kwoty blisko 202 tys. zł, a zebrano już ponad 60 tys. zł. To liczby, które pokazują skalę potrzeb, ale też mobilizację ludzi poruszonych losem aktorki. Źródło: Dziennik Polski, Damosfera, Film Wp.pl, zrzutka.pl
Byli nierozłączni przez niemal pół wieku. „Najbardziej brakuje mi jego głosu”. Historia małżeństwa Romualda Lipki porusza do łez
Dziś przypada 76. rocznica urodzin Romualda Lipko — wybitnego muzyka i współzałożyciela Budki Suflera, który odszedł 6 lutego 2020 roku po walce z chorobą nowotworową. Choć minęły lata, jego historia miłości z Dorotą Lipko wciąż porusza. Żona artysty była przy nim do końca i do dziś podkreśla, że nadal czuje jego obecność.
Romuald Lipko odszedł 6 lutego 2020 roku po walce z chorobą nowotworową, pozostawiając po sobie nie tylko muzyczne dziedzictwo, ale i historię wielkiej miłości. Dziś, w 76. rocznicę urodzin współzałożyciela Budki Suflera, wspomnienia o artyście wracają ze szczególną siłą. U jego boku do samego końca trwała ukochana żona, Dorota Lipko, która do dziś nie potrafi pogodzić się z jego stratą i wciąż czuje jego obecność. Romuald Lipko i Dorota Lipko — jak się poznali? Romuald Lipko poznał ukochaną żonę w czasie, gdy był instruktorem muzycznym. Połączyła ich praca. „Dostałam pracę w domu kultury, a mój małżonek w tym domu kultury prowadził zespół Mirabelki”, zwierzała się Dorota Lipko w jednym z wywiadów. Zakochani od razu wpadli sobie w oko. Połączyło ich trwałe i szczęśliwe uczucie. „Ja szalenie reaguję na głos, a ten głos był taki dojrzały, że absolutnie zdominował wszystkie inne cechy”, wspominała w materiale Uwagi TVN. Muzyk zabiegał o względy ukochanej. Na każdym kroku udowadniał jej, jak wiele dla niego znaczy i obdarowywał ją bukietem ulubionych forsycji. Byli sobie pisani i wiedzieli, że razem stworzą wymarzony dom. Wspólnie doczekali się syna, Remigiusza. Chłopiec od najmłodszych lat przyglądał się pracy taty. „Myślę, że to dar, który otrzymał od Boga, to mi bardzo imponowało. Jest osobą, która się nie boi, podejmuje ryzyko i myślę, że to taka cecha osób, które dużo osiągają w życiu”, tłumaczył w jednym z wywiadów. Remigiusz Lipko nie poszedł w ślady taty, chociaż próbował swoich sił w muzyce. Rodzice uszanowali jego wybory i kibicowali w spełnianiu marzeń. Syn pary ukończył prawo i rozwija swój własny biznes. Romuald i Dorota Lipko zawsze byli dumni z jego osiągnięć. Czytaj też: Słynny tenor Wiesław Ochman i jego żona Krystyna byli razem niemal 60 lat. Jak im się to udało? Romuald Lipko, Dorota Lipko, Festiwal Piosenki Sopot 2002 Sam artysta podkreślał, że to dzięki ukochanej Dorocie mógł rozwijać karierę. Nigdy się nie kłócili i zawsze potrafili dojść do porozumienia. „Moja żona to nie jest typ zołzy, zresztą z taką bym nie wytrzymał, bo ja nie lubię się kłócić. W trudnych kwestiach zawsze dochodziliśmy rozmową do rozwiązania sprawy. Myślę, że Dorota wiedziała, jak bardzo kocham to, co robię. Ona zajmowała się naszym synem Remigiuszem, a ja byłem odpowiedzialny za sprawy finansowe. Taki mieliśmy podział i on się dobrze sprawdził”, mówił w rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie. Żartował też, że to swoim częstym wyjazdom zawdzięcza stabilną rodzinę. Swój raj na ziemi zakochani stworzyli w Kazimierzu Dolnym. Dorota Lipko i Romuald Lipko spełniali się też w roli dziadków. Doczekali się wnuczki, Laury. „Każdemu życzę, by na stare lata został dziadkiem, bo wtedy przeżywa się po prostu drugą młodość. [...] Jest takim szczęściem, że tylko żałować, że mam tylko jedno”, mówił. Sprawdź też: Córką opiekował się od początku. Z synem odnowił kontakt po latach. Tak wyglądała relacja Krzysztofa Kowalewskiego z dziećmi Śmierć Romualda Lipko. Wdowa po artyście cały czas czuje jego obecność O śmierci Romualda Lipko poinformowano w 2020 roku. Artysta odszedł po walce z chorobą nowotworową. W najtrudniejszych chwilach przy jego boku trwała ukochana żona. Zawsze mógł liczyć na jej wsparcie i obecność. Byli razem przez 49 lat. Dorota Lipko w jednym z wywiadów podkreślała, że wciąż czuje jego obecność. Oboje do końca wierzyli, że uda mu się pokonać chorobę. „Z jednej strony wierzył, że będzie żył, ale jednocześnie przeczuwał, że może się to nie udać”, mówiła wdowa po artyście jakiś czas temu w rozmowie z Plejadą. Nigdy nie da się przygotować na śmierć bliskich. Trudno się pogodzić z ich stratą. Dorota Lipko próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości bez męża… „Moje życie bardzo się zmieniło. Nie mam jeszcze na tyle siły, odwagi, by normalnie funkcjonować. Muszę być teraz w tym domu i mężczyzną, i kobietą. W Lublinie mamy drugie mieszkanie. O nie też trzeba zadbać”, tłumaczyła. W domu znajdują się pamiątki po ukochanym, które przypominają pani Dorocie o mężu. To dla niej bardzo trudne. Dopiero teraz jest gotowa na to, by uporządkować ich przestrzeń. Wciąż czuje przy sobie obecność ukochanego. „W tym domu dopiero teraz zaczynam powoli robić porządek. Tamtego jeszcze nie ruszyłam. Wisi w nim pokrowiec z ubraniami Romka z ostatniego koncertu. W sypialni, w której spał przed wyjazdem do szpitala, nadal sterczy kołdra. Wydawało mi się, że to minie szybciej. Poza tym wydaje mi się, że inaczej jest się godzić z żałobą człowieka niebędącego osobą publiczną”, tłumaczyła w Plejadzie kilka miesięcy temu. „Najbardziej brakuje mi Romka głosu”, dodawała. Romuald Lipko, Dorota Lipko, Paszporty Polityki, 2016
Janja Lesar szczerze o uczuciach do Katarzyny Zillmann: „Od razu się zakochałam”. To nie koniec wyznań!
Janja Lesar po raz pierwszy tak otwarcie mówi o uczuciach do Katarzyny Zillmann. Ich relacja, która zaczęła się w „Tańcu z gwiazdami”, szybko przerodziła się w coś więcej. Dziś tancerka nie pozostawia wątpliwości – to historia miłości, która pojawiła się nagle i zmieniła jej życie.
Janja Lesar zdecydowała się na szczere wyznanie, które odbiło się szerokim echem. W podcaście Moniki Richardson opowiedziała o swoich uczuciach do Katarzyny Zillmann. Ich relacja zaczęła się w „Tańcu z gwiazdami”, a dziś nie ma już miejsca na domysły. To historia miłości, która pojawiła się natychmiast i zmieniła wszystko. Janja Lesar Katarzyna Zillmann – uczucie, które narodziło się w „Tańcu z gwiazdami” To właśnie „Taniec z gwiazdami” stał się początkiem historii, o której dziś mówi cała Polska. Janja Lesar i Katarzyna Zillmann spotkały się podczas przygotowań do programu. Wspólne treningi, godziny spędzone na parkiecie i intensywna współpraca sprawiły, że ich relacja bardzo szybko wykroczyła poza ramy zawodowe. Z czasem znajomość zaczęła rozwijać się również poza studiem. Jak wynika z wypowiedzi Lesar, to właśnie wtedy zaczęło się rodzić coś więcej. Uczucie, które zaskoczyło nawet ją samą. Czytaj też: Janja Lesar o reakcji mamy na jej związek z Katarzyną Zillmann. Nadal nie poznała jej partnerki „Od razu się zakochałam”: szczere wyznanie Janji Lesar W podcaście Moniki Richardson Janja Lesar zdecydowała się na niezwykle osobiste wyznanie. Bez niedomówień i bez unikania tematu powiedziała wprost: „od razu się zakochałam”. Te słowa nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do tego, jak silne emocje towarzyszyły jej od samego początku tej relacji. Lesar podkreśliła, że uczucia do Kasi Zillmann pojawiły się bardzo szybko, a ich intensywność była czymś, czego nie dało się zignorować. Wyznanie sprawiło, że spekulacje, które pojawiały się wcześniej w przestrzeni publicznej, przestały mieć znaczenie. „Od razu się zakochałam w Kasi. W człowieku. Im bardziej ją poznawałam, jaka jest, taka osoba, która ma tak dużo pasji w sobie, determinacji, a z drugiej strony takiej miękkości. Jak zaczęłyśmy się bliżej poznawać, jakie było jej dzieciństwo [...], to jeszcze bardziej kocham tą całość, która była różna. Jest pięknym człowiekiem”, opowiadała. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/04/EN016668690150-eb17655.jpg" width="1333" height="2000" alt="09.11.2025 Warszawa Taniec z Gwiazdami XVII edycja Polsat odcinek 9 fot Adam Jankowski/REPORTERN/z: Katarzyna Zillmann, Janja Lesar" title="09.11.2025 Warszawa Taniec z Gwiazdami XVII edycja Polsat odcinek 9 fot Adam Jankowski/REPORTER N/z: Katarzyna Zillmann, Janja Lesar" /> Związek Lesar i Zillmann już bez tajemnic Dziś relacja Janji Lesar i Katarzyny Zillmann nie jest już tematem domysłów. Tancerka otwarcie mówi o swoim związku i nie unika trudnych tematów, w tym także kwestii etykietowania ich relacji, przypinania łatek. To jej nie rani. Zwróciła jednak uwagę, że największym wyzwaniem jest dla niej ciężar emocji bliskich, którzy musieli odnaleźć się w nowej sytuacji. To ona zamknęła pewien etap swojego życia, kończąc ponad 20-letni związek z Krzysztofem Hulbojem. „Nigdy mnie nie bolało. Czemu by mnie bolało coś, co jest we mnie? Bolało mnie raczej to, że moje zmiany powodują ból innemu człowiekowi, który będzie musiał się teraz zmierzyć z inną rzeczywistością. Sobie inaczej poukładać dzień, rok, życie. A ja chcę dla tych ludzi tylko dobrze. I dalej tak uważam, że to jest dobre. Co, miałabym tam zostać i marzyć o czymś innym? To by było dopiero okropne”, zwierzyła się w rozmowie z Moniką Richardson. Czytaj też: Zostawił ją z tym wzruszającym wspomnieniem. Natalia Kukulska o słowach taty, które pamięta do dziś. Wiele razy pomogły jej w dorosłym życiu Nowa relacja stała się początkiem zupełnie innego rozdziału – pełnego silnych emocji i decyzji, które Lesar dziś opisuje z dużą otwartością. Dodawała, że przez lata zamiast ryzykować wybierała bezpieczeństwo, rozsądek i chodziła na kompromisy. Przyznała, że naturalne było dla niej stawianie innych na pierwszym miejscu, nawet kosztem własnych pragnień. Z czasem jednak coś się zmieniło – zaczęła wsłuchiwać się w siebie. Relacja z Katarzyną Zillmann stała się impulsem, by po raz pierwszy naprawdę pójść za głosem serca. „Jaka cena będzie? Nie wiem, ale jestem gotowa zaryzykować. Może ten jeden raz w życiu. Ja byłam zawsze bardzo ostrożna i bardzo sugerowałam się zawsze powinnością, jak powinno być. Czyli jestem people pleaser, czyli ludzie koło mnie muszą czuć się dobrze. Uważam, że to moja dobra cecha (...), nie jest to jakieś zmuszone. Ale jestem też people pleaser dla siebie, żeby nie robić nic takiego, co może mi zagrozić. (...) Lepiej się nie wychylać, nie pobiegnąć, bo możesz sobie złamać nogę (...), a ja chciałam ten jeden raz zobaczyć, jak to jest, jak po prostu nie słuchasz tego wszystkiego”, dodawała w podcaście Moniki Richardson. Życzymy wszystkiego dobrego!
Huczało o ich związku. Teraz Kaeyra mówi wprost o Krzysztofie Zalewskim. Jedno zdanie rozwiewa wszystkie wątpliwości
Plotki rozgrzewały internet, a wspólne zdjęcia z Egiptu tylko podsycały domysły. Teraz Kaeyra w końcu zabrała głos na temat relacji z Krzysztofem Zalewskim. Artystka stawia sprawę jasno i zamyka temat, który od tygodni nie schodził z nagłówków.
To był temat, który rozpalał wyobraźnię fanów i mediów. Wspólne nagrania, zdjęcia z Egiptu i tajemnicze sygnały w sieci. Teraz Kaeyra w końcu zabrała głos na temat relacji z Krzysztofem Zalewskim. Jej słowa są jednoznaczne i nie pozostawiają miejsca na domysły. Kaeyra i Krzysztof Zalewski: Skąd wzięły się spekulacje o ich relacji? Wszystko zaczęło się od materiałów, które pojawiły się w sieci. Kaeyra, czyli Karolina Baran i Krzysztof Zalewski zostali zauważeni razem podczas wyjazdu do Egiptu. W sieci pojawiły się nagrania i zdjęcia, na których oboje pojawiali się m.in. na tle piramid. To właśnie te obrazy wywołały lawinę komentarzy i spekulacji. Internauci zaczęli łączyć fakty i zadawać pytania o charakter tej znajomości. Atmosfera wokół Karoliny Baran i Krzysztofa Zalewskiego szybko zrobiła się gorąca. Sytuację dodatkowo podgrzał fakt, że jedno z nagrań z udziałem Zalewskiego zniknęło z profilu 25-letniej artystki. To tylko spotęgowało domysły i sprawiło, że temat nie schodził z nagłówków. Czytaj też: Spekulowano o ich związku, teraz zniknęły zdjęcia ze wspólnych wakacji. Zalewski rozstał się z partnerką? Kaeyra zabrała głos o Krzysztofie Zalewskim. „Chcę mieć tę sytuację za sobą” W końcu padło pytanie wprost. Podczas rozmowy udzielonej Party.pl Kaeyra została zapytana o relację z Krzysztofem Zalewskim. Jej odpowiedź była krótka, ale bardzo wymowna. Podkreśliła również, że Krzysztof Zalewski jest osobą, która bardzo ceni swoją prywatność, a ona chce to uszanować. „Nie chcę na ten temat rozmawiać, chcę mieć już tę sytuację za sobą. Ja wiem, że on też ceni swoją prywatność i chcę to uszanować również”, opowiadała Simonie Stolickiej. To stanowisko jasno pokazuje, że wokalistka nie zamierza dalej komentować sprawy, która wzbudziła tak duże zainteresowanie. Kaeyra przyznała również, że z perspektywy czasu pewne rzeczy zrobiłaby inaczej. Jednocześnie zaznaczyła, że jest człowiekiem i cały czas się uczy. „Bym zrobiła różne rzeczy troszkę inaczej, ale jestem człowiekiem i uczę się”, dodawała. Czytaj też: Zalewski po raz pierwszy tak otwarcie o 6-letnim synu. „Staram się go chronić” Czy „Upgrade” było o Zalewskim? Kaeyra ucina spekulacje Wokół całej sytuacji pojawił się jeszcze jeden wątek. Internauci zaczęli doszukiwać się odniesień do Krzysztofa Zalewskiego w utworze „Upgrade”. Kaeyra stanowczo zaprzeczyła tym teoriom. Jak podkreśliła, piosenka nie dotyczyła wokalisty, a on sam słyszał ją już rok temu. To kolejny element, który pokazuje, jak bardzo rzeczywistość różniła się od internetowych spekulacji. „Nie, nie on tak naprawdę słyszał już tę piosenkę rok temu. (...) Mylili się”, dodawała.
Los boleśnie doświadczył gwiazdę "Barw Szczęścia". Aktorka walczy o powrót do zdrowia, teatr apeluje o pomoc
Hanna Bieluszko walczy o powrót do zdrowia po wyniszczającej chorobie, która poważnie uszkodziła jej organizm. Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz bliscy aktorki apelują o wsparcie, a uruchomiona zbiórka ma pomóc w kosztownej rehabilitacji i powrocie na scenę.
Hanna Bieluszko, uwielbiana aktorka Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, znalazła się w dramatycznej sytuacji zdrowotnej. Po wyniszczającej walce o życie jej organizm doznał poważnych uszkodzeń. Dziś trwa kolejny etap — walka o powrót do sprawności. Ruszyła zbiórka, a teatr i bliscy proszą o wsparcie. Hanna Bieluszko zmaga się z problemami zdrowotnymi. Teatr apeluje o pomoc Wiadomość o stanie zdrowia Hanny Bieluszko poruszyła nie tylko środowisko artystyczne, ale i widzów w całej Polsce. Aktorka Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zmaga się z poważnymi problemami zdrowotnymi. W czwartek, 2 kwietnia w sieci pojawił się poruszający apel: „To ktoś niezwykle ważny dla naszej teatralnej rodziny, osoba pełna serca, dobra i wrażliwości, której dziś przyszło zmierzyć się z bardzo trudną chorobą. Nie umiemy wyrazić, jak bardzo poruszyła nas wiadomość o tym, co spotkało Hanię”, napisano na stronie krakowskiego teatru na Facebooku. Uruchomiono specjalną zbiórkę, której celem jest zebranie ponad 200 tysięcy złotych i sfinansowanie dalszego leczenia oraz specjalistycznej rehabilitacji. Jak podkreślono, każda wpłata ma znaczenie. Każde udostępnienie przybliża ją do powrotu do zdrowia i na scenę. Teatr zwraca się nie tylko do swoich widzów, ale także do innych instytucji i całego środowiska artystycznego. „Wiemy jednak jedno, chcemy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by JEJ pomóc. Dlatego zwracamy się do Państwa, naszych Widzów i Przyjaciół, prosimy inne teatry o wsparcie. […] Nawet najmniejsza kwota przybliża Hanię do powrotu do zdrowia i daje realną pomoc w walce o jej sprawność”, dodano. Czytaj też: Dwa lata temu usłyszała diagnozę. Dziś Joanna Kryńska ma ważny apel do wszystkich Hanna Bieluszko walka z chorobą, powrót do zdrowia. Los boleśnie ją doświadczył Wszyscy wierzą, że Hanna Bieluszko szybko wróci do swojej największej pasji. W opisie zbiórki na stronie zrzutka.pl, przekazano, że najtrudniejszą walkę aktorka ma za sobą. Ale jej konsekwencje są dramatyczne. Organizm Hanny Bieluszko został poważnie wyniszczony. Obecnie kluczowym etapem jest intensywna, specjalistyczna i kosztowna rehabilitacja. To właśnie ona daje szansę na odzyskanie sprawności i powrót do zdrowia. Celem jest coś więcej niż tylko powrót do codzienności. To także powrót na scenę, do widzów i ról, które przez lata budowały jej artystyczną tożsamość. „Hanię dotknęła zabójcza choroba. Udała się walka o życie, jednak w trakcie tej wycieńczającej organizm walki kruchy organizm poniósł ogromne uszkodzenia. Teraz niezbędna jest kolejna walka – o powrót do sprawności […] Pomóżmy jej wrócić tam, gdzie jej miejsce – do teatru, do widzów, do ról, które kochamy. Każda wpłata ma znaczenie. Każde udostępnienie to krok bliżej do powrotu Hani do sprawności i na scenę. Dziękujemy za Wasze wsparcie”, czytamy na portalu zrzutka.pl. Sprawdź też: Wyniki badań przyszły w rocznicę. Anita ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" nie kryje emocji po tym, co usłyszała od lekarzy Hanna Bieluszko od lat stanowi filar Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Wcześniej była związana z Teatrem Jaracza w Łodzi. Jej obecność na scenie to nie tylko role, to energia, charyzma i wyjątkowa osobowość. „Zawsze pełna energii, błyskotliwa, obdarzona wyjątkowym poczuciem humoru i wrodzoną elegancją. Artystka, której „wszędzie dużo” – na scenie i poza nią”, piszą w opisie zbiórki bliscy aktorki. Szeroka publiczność doskonale zna ją z hitowych seriali „Barwy szczęścia” i „M jak miłość”, gdzie jej obecność na ekranie przyciągała uwagę i budziła emocje. To jednak tylko fragment jej artystycznej drogi. Wielu widzów do dziś pamięta jej znakomity debiut filmowy — rolę Studentki w „Barwach ochronnych” Krzysztofa Zanussiego, która już na starcie pokazała jej wyjątkową wrażliwość i siłę wyrazu. Z kolei w kultowej „Seksmisji” Juliusza Machulskiego, choć pojawiła się na ekranie na chwilę, stworzyła postać, której nie sposób zapomnieć. Życzymy dużo sił i szybkiego powrotu do zdrowia. Link do zrzutki: https://zrzutka.pl/d6h6ub
Fani drżą o Magdę Gessler. Nieoczekiwanie gwiazda "Kuchennych rewolucji" przerwała milczenie. To wiele mówi o stanie jej zdrowia
Magda Gessler tuż przed świętami znalazła się w centrum medialnego szumu. Wszystko ze względu na doniesienia o problemach zdrowotnych, którymi zmagała się gwiazda. Menedżerka restauratorki przekazała najważniejsze informacje. Kilka godzin później sama Gessler odezwała się w mediach społecznościowych do fanów.
Tuż przed świętami wokół Magdy Gessler zrobiło się nerwowo. W przestrzeni medialnej pojawiły się doniesienia o problemach zdrowotnych restauratorki. Gwiazda „Kuchennych rewolucji” miała trafić do szpitala. Sytuację wyjaśniała menadżerka gwiazdy. Nieoczekiwanie głos zabrała sama Magda Gessler, która zamieściła w mediach społecznościowych wpis, który uspokoił fanów. Plotki rozpędziła jedna informacja, a potem poszło lawinowo Gdy w mediach zaczęły krążyć doniesienia o pobycie gwiazdy w szpitalu, temat błyskawicznie przyciągnął uwagę fanów i widzów, dla których Magda Gessler jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej telewizji. Restauratorka, znana m.in. z programów „Kuchenne rewolucje” i „MasterChef”, od lat pozostaje w centrum zainteresowania, dlatego każda wiadomość dotycząca jej zdrowia natychmiast uruchamia falę pytań. Kluczowe okazało się stanowisko osoby z jej otoczenia. Agentka gwiazdy, Aleksandra Skwarek przekazała, że Magda Gessler zmaga się z rwą kulszową. Jednocześnie wyjaśniła, że restauratorka przeszła wszystkie badania. To wyznanie ostudziło emocje. „Ma rwę kulszową. Nie przebywa w szpitalu, przeszła badania”, odparła w rozmowie z Plejadą. Czytaj też: Niepokojące doniesienia tuż przed Wielkanocą. Magda Gessler trafiła do szpitala. Brat restauratorki zabrał głos Wcześniej w rozmowie z Super Expressem wypowiadała się osoba z najbliższego otoczenia Magdy Gessler. „Magda musi poddać się fizjoterapii, oszczędzać się i odpoczywać, wszystko jest na dobrej drodze. Spotkała się z ekspertem od tematu i już zmierza do wyzdrowienia”, przekazano. Magda Gessler odpowiada po swojemu: błękit, energia i odliczanie do Wielkanocy Wkrótce po medialnym szumie, Magda Gessler za pośrednictwem Instagrama sama zabrała głos. Zamiast długich wyjaśnień postawiła jasny przekaz. Pokazała się w błękitnej stylizacji i dała do zrozumienia, że odlicza do świąt Wielkanocy. Wpis był utrzymany w entuzjastycznym nastroju i wybrzmiał jak uspokajający komunikat dla tych, którzy obawiali się o jej stan. „Dziś cała ja w błękicie... odliczam do świąt!”, zaznaczyła.
Kiedyś marzyła o wyjeździe do USA, dziś nie ukrywa rozczarowania. Córka Omeny Mensah zaskakuje wyznaniem o Polsce
Słowa Vanessy Mensah nie pozostawiają złudzień! W rozmowie z mediami poruszyła temat życia w Polsce. „Kiedyś marzyło się o tym, żeby wyjechać do Stanów i żyć tym American Dream. Ja też tak miałam”, mówi. Dziś docenia zwłaszcza jedną rzecz.
Vanessa Mensah pojawiła się na jednym z eventów i szybko skupiła na sobie uwagę, choć na co dzień trzyma się z dala od show-biznesu. Podczas rozmowy z mediami poruszyła temat tego, jak zmienia się postrzeganie Polski, a także wróciła do doświadczeń z pobytu w Nowym Jorku. Jej przekaz był jednoznaczny. Córka Omeny Mensah o Polsce. Te słowa mówią wszystko Córka Omeny Mensah na co dzień unika medialnego szumu, jednak od czasu do czasu decyduje się na wyjątki, pojawiając się na branżowych wydarzeniach. Niedawno pojawiła się na głośnym evencie i natychmiast skupiła na sobie uwagę gości. Na co dzień dla Vanessy priorytetem są studia medyczne, a więc kierunek wymagający systematyczności i konsekwencji. Równolegle 23-latka rozwija pasję do fotografii, którą zajmuje się od lat. Doświadczenie zbierała m.in. przy współpracy z agencjami modelek. Czytaj też: Omenaa Mensah i jej królewskie pochodzenie. W Afryce to nazwisko znaczy bardzo dużo W rozmowie z mediami Vanessa Mensah zauważyła interesującą tendencję wśród młodych ludzi. Zwróciła uwagę, że dawniej Stany Zjednoczone były dla wielu synonimem spełnienia marzeń, a dziś coraz częściej kierunek myślenia się odwraca. W jej ocenie Polska zaczyna być postrzegana jako miejsce atrakcyjne, także dla osób z zagranicy, a artyści chętniej przyjeżdżają właśnie tutaj. Wskazała też na szybki rozwój gospodarczy i widoczne zmiany, które przekładają się na wizerunek kraju. Do tej układanki dołączają projekty budujące rozpoznawalność, które podbijają poczucie, że Polska staje się ważnym punktem na mapie kultury i mediów. „Ja myślę, że Polska jest teraz na topie. Kiedyś marzyło się o tym, żeby wyjechać do Stanów i żyć tym American Dream. Ja też tak miałam – mówiłam, że chcę do Los Angeles czy Nowego Jorku. A teraz mam wrażenie, że ta tendencja się odwraca. Polska staje się miejscem, gdzie artyści lubią przyjeżdżać. Po prostu tu jest cool”, opowiadała w rozmowie z Kozaczkiem. Nowy Jork bez filtra: stres, nieprzewidywalność i niepokojąca codzienność Wątek USA miał jednak zdecydowanie mniej błysku niż dawne wyobrażenia o wielkim świecie. Vanessa Mensah przyznała, że jej własna wersja American Dream okazała się rozczarowaniem, bo startowała z bardzo wysokimi oczekiwaniami. Wspomniała o Manhattanie, gdzie mieszkała razem z mamą. Świat, który miała na wyciągnięcie ręki bardzo ją niepokoił. Zwróciła uwagę na stres towarzyszący zwykłym wyjściom na miasto, dużą liczbę osób bezdomnych i zachowania, które odbierała jako nieprzewidywalne. Wskazała także na brak publicznego sektora zdrowia, co jej zdaniem wpływa na to, że część osób pozostaje bez realnej pomocy. „Kiedy schodziłam na dół, miałam wrażenie, że od razu zaczynam się martwić. Było tam dużo osób nieprzewidywalnych, bezdomnych. Nie ma publicznego sektora zdrowia, więc wielu ludzi zostaje bez pomocy. Miałam sytuację, kiedy na pasach obok mnie ktoś zaczął wiercić wiertarką przy mojej głowie. To było bardzo stresujące”, wyznała przed kamerą Kozaczka. Czytaj też: Ich tegoroczna aukcja dla WOŚP pobiła rekordy popularności! Taką kwotę zdecydował się zapłacić zwycięzca Po tej lekcji doceniła Polskę najmocniej Po nowojorskich doświadczeniach Vanessa Mensah zaczęła inaczej patrzeć na codzienność w Polsce. Wprost podkreśliła, że w kraju czuje się na ulicach bezpieczniej. To właśnie ten kontrast sprawił, że to, co wcześniej mogło wydawać się oczywiste, nabrało nowej wartości. „Cieszę się, że u nas nie ma takich sytuacji. Czuję się na ulicach bezpiecznie”, dodawała.
Lenka Klimentova ujawnia prawdę o dzieciństwie. Miała kilka miesięcy, gdy została adoptowana. Wspomina o biologicznych rodzicach
Lenka Klimentova zdecydowała się opowiedzieć o swojej przeszłości. W poruszających słowach wróciła do tematu dzieciństwa i relacji z rodzicami adopcyjnymi, odsłaniając fragmenty życia, o których rzadko mówi się publicznie. To wyznanie rzuca nowe światło na jej historię i emocje, które niosła przez lata.
Lenka Klimentova zyskała ogromną popularność dzięki programowi „Taniec z gwiazdami”. W jednym z najnowszych wywiadów postanowiła podzielić się swoją osobistą historią. W szczerej rozmowie opowiedziała o pobycie w domu dziecka, a także o decyzjach, które podjęli jej adopcyjni rodzice, by stworzyć jej bezpieczny i pełen miłości dom. Tancerka wyjawiła też, dlaczego nie szuka biologicznej rodziny. Jej historia to opowieść o sile, nadziei i nieoczekiwanych odkryciach, które odmieniły jej życie. Lenka Klimentova o dzieciństwie i adopcji Lenka Klimentova z niezwykłą szczerością dzieli się swoją poruszającą historią rodzinną, która dla niej stanowi fundament jej życia. Tancerka, w rozmowach z mediami, wielokrotnie podkreśla, jak bliska więź łączy ją z adopcyjnymi rodzicami, Yvetą Rucką i Romanem Tvrzem. To oni dmuchali w jej żagle i pomagali spełniać marzenia. A przede wszystkim, dali dzieciństwo, które, jak zaznacza, było pełne miłości i wsparcia. Czytaj też: Połączyła ich wspólna pasja, miłość dodaje skrzydeł. Lenka i Jan Klimentowie idą przez życie tanecznym krokiem W rozmowie z Wiktorem Słojkowskim dla Kozaczka wspominała moment, gdy trafiła do swojej rodziny. Z uśmiechem opowiada, jak jej adopcyjni rodzice, pełni determinacji, podjęli decyzję, która odmieniła jej życie. „Ja o nich bardzo lubię rozmawiać. Opowiadali, że w domu dziecka było kilkoro dzieci malutkich. Mnie adoptowali, jak miałam 4-5 miesięcy. Nie byłam po żadnych przejściach, albo być może coś tam się działo, ale nie wiem o tym i nigdy się nie dowiem. Przyszła pani, żeby powiedzieć mojej mamie i tacie: “To pani z panem sobie wybiorą”. Tata po prostu poszedł jak to mężczyzna taką mocną ręką: “Ty się do mnie uśmiechnęłaś, ja cię wziąłem na ręce. Bardzo się przytuliłaś. Ja mówię: To jest ona. Tą bierzemy”, opowiadała Lenka Klimentova. Jest świadoma, że jej historia mogła potoczyć się zupełnie inaczej. „Jakiś anioł stróż nade mną powiedział: “Teraz się uśmiechnij, teraz zawalcz, bo to może być twoja rodzina”. Zdaję sobie bardzo dobrze sprawę, że w ogóle tak nie musiało być. Gdyby się ich historia potoczyła inaczej, to ja bym dalej leżała tam. Nie wiadomo czy bym rodziców miała, czy nie. Ja jestem ogromnie wdzięczna za to”, dodawała w Kozaczku. Tancerka mówi też o tym, jak budowano w domu rozmowę o adopcji. Rodzice mieli tłumaczyć jej temat delikatnie, w sposób dostosowany do wieku, po konsultacjach ze specjalistą. Dzięki temu adopcja nie była dla niej ciężarem ani wstydliwym sekretem, tylko częścią historii, którą oswaja się krok po kroku. „Tę bajkę pamiętam i chyba nigdy w życiu jej nie zapomnę. […] Miałam 3 czy 4 lata. […] Z psychologiem wymyślili po prostu taką bajeczkę, żeby to tak ładnie, łagodnie przejść i żebym z wiekiem zrozumiała, że to o to chodziło. No mama mnie nie urodziła, ale nie ma to kompletnie żadnego znaczenia. Słyszałam takie piękne zdanie: “Nie z brzuszka, tylko z serduszka”. Ważne jest, kto cię wychował, kto dał ci miłość i rodzinę”, opowiadała. Jedna decyzja, która zmieniła wszystko: nowe imię po adopcji Jednym z najbardziej poruszających wątków okazała się zmiana imienia. Lenka ujawniła, że zanim trafiła do nowego domu, nosiła inne imię: Katarzyna, a po czesku Katka. Po adopcji rodzice zdecydowali się nadać jej imię, z którym dziś kojarzy ją publiczność. Ten szczegół wybrzmiewa mocno, bo dotyka tożsamości. Dla wielu osób imię jest pierwszą etykietą, jaką dostaje się od świata, a zmiana może budzić emocje i pytania. W przypadku Klimentovej nie jest to jednak opowieść o stracie, tylko o nowym początku, który zbiegł się z pojawieniem się bezpiecznej rodziny i stabilnego domu. Lenka wyraźnie daje do zrozumienia, że nie traktuje tego jako rany, lecz jako element drogi, która doprowadziła ją do miejsca, w którym jest dziś. „Mama mi zmieniła. Tego nawet nigdzie nie mówiła. Zmienili mi nawet imię. Nazywałam się po polsku Katarzyna, po czesku Katka”, zwierzyła się Wiktorowi Słojkowskiemu. Bilogiczni rodzice Lenki Klimentovej W rozmowie pojawił się też wątek biologicznych rodziców i powracające pytanie, czy kiedykolwiek chciała ich odnaleźć. Klimentova nie ukrywa, że nie ma takiej potrzeby, bo czuje się spełniona i szczęśliwa w swojej rodzinie adopcyjnej. Podkreśla, że nigdy nie doświadczyła w domu sytuacji, w której ktoś wypominałby jej adopcję lub stawiał ją „na zewnątrz” rodzinnej wspólnoty. Z dokumentów interesowała ją przede wszystkim jedna informacja: jej biologiczny ojciec był Kubańczykiem. Ten fakt traktuje jako ciekawy trop o pochodzeniu, a jednocześnie coś, co w jej odczuciu splata się z życiową pasją. Nie rozbudowuje tego w sensacyjnym tonie i nie dopisuje brakujących elementów. Zostaje przy tym, co wie, i przy własnym wyborze: nie drążyć przeszłości tylko po to, by ryzykować spokój, który daje jej obecne życie. „Zawsze jest to ciekawa historia, że nie znasz swoich biologicznych rodziców. Nie da się tego chyba wytłumaczyć zupełnie, bo nikt tego nie poczuje. Ja to tłumaczę tym, że po prostu, jeżeli jesteś szczęśliwy to, po co grzebać się w czymś, żebyś nie był szczęśliwy. Nie, po co mi to. Po co mi to, jak ktoś mnie nie chciał, nie wiem z jakiego powodu. To po co szukać. Wiem, że zawsze mogę liczyć na moją rodzinę, swoją mamę. Jedyne co mnie interesowało z papierów to, że prawdziwy ojciec był Kubańczykiem. Te korzenie kubańskie zawsze czułam, ten taniec”, dodawała. Czytaj też: Lenka Klimentova o narodzinach synka: „Dla nas obojga jest to przeżycie, jakiego dotąd nie doświadczyliśmy” Znana z parkietu, mocna w życiu prywatnym Lenka Klimentova od lat buduje wizerunek profesjonalistki: reprezentuje najwyższą międzynarodową klasę „S” w tańcach latynoamerykańskich. A także jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy programu „Taniec z Gwiazdami”. Wspiera ją mąż, Jan Kliment. W 2022 roku na świecie pojawił się ich syn Cristian. Jej opowieść o adopcji wybrzmiewa więc jak dopięcie klamry: od niemowlęcego startu w domu dziecka po dorosłość, w której sama tworzy stabilny dom i głośno mówi o tym, że szczęście nie zawsze idzie za biologicznym pokrewieństwem, ale za relacją, którą buduje się latami.
Niepokojące doniesienia tuż przed Wielkanocą. Magda Gessler trafiła do szpitala. Brat restauratorki zabrał głos
Magda Gessler mierzy się z problemami zdrowotnymi. Słynna restauratorka trafiła do szpitala. Głos zabrał jej brat. Piotr Ikonowicz zdradził, co dolega gwieździe „Kuchennych rewolucji”.
Tuż przed Wielkanocą, gdy w kuchniach trwa wyścig z czasem, a telefon wciąż dzwoni w sprawie zamówień, Magda Gessler musiała nagle odpuścić. Jedna z najbardziej zapracowanych przedstawicielek polskiej gastronomii trafiła do szpitala. Gwiazda „Kuchennych rewolucji” mierzy się z problemami zdrowotnymi. Co dolega restauratorce? Głos zabrał jej brat. Magda Gessler trafiła do szpitala. Co się stało? Magda Gessler trafiła do szpitala tuż przed Wielkanocą. Jeszcze niedawno była widziana w Warszawie przed swoją cukiernią Słodki i Słony, a chwilę później pojawiły się informacje o koniecznej przerwie i problemach zdrowotnych. W przedświątecznych realiach to oznacza jedno: nagłe zatrzymanie rozpędzonej machiny obowiązków. Powodem ma być rwa kulszowa. To dolegliwość, z którą restauratorka ma mierzyć się od lat, a w ostatnim czasie objawy miały się nasilić, szczególnie podczas pracy na planie telewizyjnym. W tle są kolejne nagrania, presja terminów i intensywne tempo, które wiosną wzrasta jeszcze bardziej. Głos w sprawie zabrał brat Magdy Gessler, Piotr Ikonowicz. „Magda miała rwę kulszową. To nic poważnego”, uspokajał w rozmowie z Super Expressem. W praktyce rwa kulszowa potrafi wyłączyć z normalnego funkcjonowania. Ból, ograniczenia ruchu, sprawiają, że prowadzenie lokali, ciągłe podróże i wielogodzinne nagrania stają się po prostu niemożliwe. Czytaj też: Ten majonez Magdy Gessler to hit świąt. Zrobisz go w 3 minuty Magda Gessler: Co ją teraz czeka? Plan jest jasny Z otoczenia Magdy Gessler płyną informacje, że sprawa jest pod kontrolą, a celem jest szybki powrót do pełnej sprawności. Plan ma obejmować fizjoterapię i odpoczynek. Ten scenariusz brzmi jak konieczny reset, choć wymuszony w najtrudniejszym momencie. Przed Wielkanocą Gessler łączy aktywność telewizyjną ("Kuchenne rewolucje", "MasterChef" i "Magda gotuje internet") z prowadzeniem własnych lokali, które w tym okresie notują wzmożony ruch. Do tego dochodzą kolejne zobowiązania zawodowe, które trudno przesunąć bez efektu domina. Na razie najważniejsze są sygnały o poprawie i to, że restauratorka ma zmierzać do wyzdrowienia. W praktyce oznacza to jeden priorytet: odzyskać sprawność i wrócić do rytmu bez ryzyka, że kolejny zryw w pracy skończy się następną, nagłą przerwą. „Magda musi poddać się fizjoterapii, oszczędzać się i odpoczywać, wszystko jest na dobrej drodze. Spotkała się z ekspertem od tematu i już zmierza do wyzdrowienia”, wyznała osoba z otoczenia gwiazdy w rozmowie z Super Expressem. Życzymy dużo zdrowia! Sprawdź też: Po premierze "Kuchennych rewolucji" wybuchła dyskusja. Widzowie mówią wprost o zmianie u Magdy Gessler
Bohater meczu ze Szwecją stracił głowę dla włoskiej gwiazdy. Kim jest kobieta, która zdobyła serce Nicoli Zalewskiego? Ich miłość kwitnie
Nicola Zalewski znalazł się w centrum zainteresowania, które wykracza daleko poza piłkarskie boisko. Jego relacja ze znaną włoską influencerką, od samego początku wywołała ogromne emocje. Kim jest kobieta, która skradła jego serce?
Nicola Zalewski znalazł się w centrum zainteresowania, które wykracza daleko poza piłkarskie boisko. Relacja reprezentanta Polski ze znaną włoską gwiazdą ujrzała światło dzienne, a kolejne doniesienia i głośne sytuacje tylko podsycają atmosferę wokół tej historii. Kim jest kobieta, która skradła jego serce? Mecz Polska - Szwecja i rewelacyjny gol Nicoli Zalewskiego Wtorkowy wieczór, 31 marca, przyniósł kibicom dokładnie to, co kochają najbardziej – emocje sięgające zenitu i zwroty akcji, które trudno było przewidzieć. Starcie Polski ze Szwecją elektryzowało od pierwszego gwizdka, a oczy fanów błyskawicznie zwróciły się w stronę jednego nazwiska. To właśnie Nicola Zalewski otworzył wynik spotkania, zapisując się w pamięci kibiców jako autor pierwszej bramki dla Biało-Czerwonych. Fenomenalnie odpowiedział na atak Szwedów, wyrównując wynik. Trybuny eksplodowały, a przez chwilę wydawało się, że to będzie wieczór należący do Polaków. Rzeczywistość okazała się jednak brutalna. Mimo walki i emocjonującej końcówki to Szwedzi przejęli kontrolę nad meczem i ostatecznie wygrali 3:2, przypieczętowując swój awans na mundial. Dla Polski oznacza to bolesny cios – Biało-Czerwoni nie pojadą na mistrzowską imprezę po raz pierwszy od 2014 roku i MŚ w Brazylii. Ten wieczór miał wszystko: nadzieję, euforię i rozczarowanie. A w samym jego centrum – Nicola Zalewski, który znów sprawił, że mówiła o nim cała Polska. Czytaj też: Łzy na murawie po bolesnej porażce. Wymowny wpis Roberta Lewandowskiego poruszył kibiców, spłynęła lawina komentarzy Nicola Zalewski zakochany. Ten związek wywołał ogromne emocje Wszystko wskazuje na to, że Nicola Zalewski musi przyzwyczaić się do jeszcze większego zainteresowania ze strony mediów. Jego związek z gwiazdą włoskiego show-biznesu sprawił, że stał się bohaterem nie tylko sportowych nagłówków. Członek reprezentacji Polski, a także piłkarz Atalanta Bergamo od niedawna jest zakochany. Z informacji ujawnionych w mediach jasno wynika, że piłkarz spotyka się od kilku miesięcy z Emily Pallini. Niedawno byli widziani w Mediolanie na pokazie mody. Związek piłkarza i znanej influencerki od początku był na językach – nie tylko ze względu na rozpoznawalność obojga, ale też przez kontrowersje, które wybuchły wokół tej historii. W sieci zawrzało, gdy pojawiły się zarzuty o zdradę przyjaciela. Reprezentant Polski znalazł się pod ostrzałem kibiców. Szczególnie fani AS Roma nie kryli oburzenia i wytykali mu fakt, że sportowiec spotyka się z byłą partnerką swojego przyjaciela. Sprawa urosła do takiego rozmiaru, że przeniosła się poza internet. W październiku 2025 roku na rzymskim Koloseum pojawił się transparent z mocnym przekazem: „Wiedzieliśmy już Zalewski, że jesteś kapusiem. Jednak zdrada przyjaciela to hańba”. To tylko dolało oliwy do ognia i sprawiło, że wokół piłkarza zrobiło się jeszcze głośniej. Czytaj też: Dwa różne światy połączyła miłość. Zofia Zborowska i Andrzej Wrona bez filtrów o kulisach małżeństwa. Oto sekret ich udanego związku Kim jest dziewczyna, która skradła serce Nicoli Zalewskiego? Mimo burzy, jaka rozpętała się wokół ich relacji, uczucie nie zgasło. Nicola Zalewski i zjawiskowa Emily Pallini wciąż są razem i nie zamierzają ukrywać swojego związku. W grudniu piłkarz opublikował na Instagramie ich wspólne zdjęcie, czym tylko podgrzał emocje wśród fanów. To jednak nie był koniec. Niedługo później ponownie dali o sobie znać, dzieląc się kolejnymi kadrami i nagraniami, na których razem witają Nowy Rok. Kim jest Emily Pallini? Włoszka aktywnie działa w mediach społecznościowych, gdzie zgromadziła imponującą społeczność obserwatorów. Jej profil na Instagramie śledzi ponad 1 mln użytkowników, a konto na TikToku obserwuje ponad 2 mln internautów. W przeszłości współpracowała z wieloma markami, co tylko umocniło jej pozycję w świecie influencerów.
Dwa różne światy połączyła miłość. Zofia Zborowska i Andrzej Wrona bez filtrów o kulisach małżeństwa. Oto sekret ich udanego związku
Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona po latach związku odsłaniają kulisy swojej relacji bez upiększeń. Ich historia to nie bajka, lecz opowieść o zmianach, przełomowych momentach i dojrzewaniu, które wzmacnia to, co między nimi najważniejsze.
Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona od wielu lat tworzą zgrany duet. Para opowiedziała o kulisach swojej relacji, zmianach, jakie w nich zaszły oraz o tym, jak naprawdę wygląda ich codzienność. Ich historia pokazuje, że miłość nie jest bajką – to proces pełen wyzwań i przełomowuych momentów. Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona o swojej wyjątkowej miłości Lada chwila na Netfliksie zadebiutuje polska edycja jednego z najgłośniejszych formatów randkowych na świecie — „Love is blind”. Ale to nie wszystko. Twarze programu? Nieprzypadkowe. Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona to duet do zadań specjalnych. W jednym z najnowszych wywiadów sami otworzyli się na temat wyjątkowej relacji. To historia, która dojrzewa razem z nimi. Oboje nie mają wątpliwości: czas zmienia ludzi. Ale w ich przypadku te zmiany nie rozbiły związku. Wręcz przeciwnie. Nadają mu głębi. Każde doświadczenie, każda decyzja, każdy moment przełomowy sprawiał, że zaczynali patrzeć na siebie inaczej. Uważniej. Dojrzalej. Bez złudzeń, ale z większym zrozumieniem. I jak zwraca uwagę Zofia Zborowska-Wrona, trudno uwierzyć, że w życiu, które jest intensywne i nieprzewidywalne, można trwać obok swojego lustrzanego odbicia i pozostać niezmiennym. To nie tylko nierealne. To byłoby… zwyczajnie nudne. „Po kilku latach związku nie jesteśmy osobami, którymi byliśmy, gdy zaczynaliśmy się spotykać. […] Ja wchodziłam w relację ze sportowcem, kapitanem drużyny, mistrzem świata. Gdy Andrzej podjął decyzję o zakończeniu kariery, musieliśmy się zaadaptować do nowej sytuacji. […] Nie chce mi się wierzyć, że w życiu, które jest intensywne, nieprzewidywalne, bywa łatwe, ale bywa i bardzo trudne, możesz trwać w relacji ze swoim lustrzanym odbiciem i cały czas pozostajecie tacy sami. Poza tym to nudne. Żadnych wyzwań. Żadnej możliwości pracy nad sobą. A przecież w związku chodzi też o to, żeby nas rozwijał, prawda?”, mówi aktorka w rozmowie ze Zwierciadłem Angelice Kucińskiej. Czytaj też: Został ojcem po 70-tce, wcześniej nie myślał o rodzicielstwie. Córeczka jest oczkiem w głowie Karola Strasburgera: „Jest cząstką mnie” Jak zaczęła się miłość Zofii Zborowskiej-Wrony i Andrzeja Wrony? Spotkali się w dobrym momencie. Oboje pragnęli stabilizacji, marzyli o założeniu rodziny, ale żadne z nich nie wywierało presji. Aktorka była świeżo po zakończeniu długoletniego związku. Nie zamykała swojego serca na miłość. Wtedy na jej drodze pojawił się ceniony sportowiec. „Ciekawe, bo każde z nas chciało pokazać tej drugiej stronie, że nie traktuje jej jak kolejnej przygody. Bardzo dużo rozmawialiśmy. Zdążyliśmy naprawdę nieźle się poznać, zanim zaczęliśmy być w związku”, opowiadała. A potem wszystko potoczyło się szybko. Naturalnie. Bez zbędnych kalkulacji. Najpierw wspólne życie. Potem zaręczyny po ośmiu miesiącach. Zaledwie trzy miesiące później ślub. Bez przeciągania. Bez wątpliwości. Andrzej Wrona o ukochanej żonie Andrzej Wrona przyznał, w Zofii odnalazł nie tylko partnerkę, ale także przyjaciółkę. Były siatkarz zdradził, że bardzo szybko poczuł, że ta relacja jest dla niego ważna. Do tego stopnia, że wcześniej nie dzielił się szczegółami swoich związków z najbliższymi, a w przypadku Zofii zrobił wyjątek. Chciał, by jego rodzina ją poznała i by mogli wspólnie budować codzienność. „Szukałem partnerki i przyjaciółki. O swoich dotychczasowych relacjach nikomu nie opowiadałem, a o Zosi bardzo szybko powiedziałem mamie. Chciałem, żeby moja rodzina ją poznała. Chciałem się dzielić naszym byciem razem”, mówił w rozmowie ze Zwierciadłem. Ale to, co naprawdę wyróżnia ich relację, kryje się gdzie indziej. W różnicach. On — reperezentant świat sportu. Ona – gwiazda ekranu, fantastyczna aktorka. I właśnie to zadziałało. Dla Andrzeja było to wręcz odświeżające. Powrót do domu nie oznaczał kolejnej rozmowy o siatkówce. Mogli stworzyć własny świat. A najbardziej zaskakujące? Na początku Zofia nawet nie wiedziała, że ma do czynienia z profesjonalnym siatkarzem. „Mnie się wręcz podobało, że jesteśmy z innych światów. Że kiedy wracam do domu po meczu, to nie musimy gadać o siatkówce, bo Zosia nie interesuje się sportem. Kiedy się poznaliśmy, nawet nie wiedziała, że jestem siatkarzem”, dodawał. Czytaj też: Netflix ogłosił prowadzących Love Is Blind: Polska. To nazwisko robi furorę! Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona o tajemnicach swojego małżeństwa Małżonkowie mówią wprost – rozmawiają ze sobą o wszystkim. Tutaj nie ma tematów tabu i tajemnic. Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona ufają sobie bezgranicznie. Nie mają podpisanej intercyzy. „W niektórych związkach intercyza jest oczywista, winnych wręcz wskazana. My jesteśmy siebie pewni”, odpowiada sportowiec Angelice Kucińskiej. Pytani o to, skąd się bierze ta pewność, wyznają, że ich związek szybko został wystawiony na poważną próbę. Zaledwie pół roku po tym, jak zaczęli być razem, aktorka musiała przejść operację kolana. Nagle codzienność wyhamowała. Praca zeszła na dalszy plan, a rzeczywistość ograniczyła się do ciszy czterech ścian i długich dni spędzonych na kanapie. Ale to był dopiero początek. „Pod koniec tego samego roku poroniłam moją pierwszą ciążę. Było nam ciężko, ale daliśmy radę. Mnie wtedy bardzo pomogła terapia. Poskładałam się fizycznie i psychicznie, a rok później zaszłam w kolejną ciążę. Już udaną”, opowiada Zofia Zborowska-Wrona. Czytaj też: Partnerka Pawła Deląga nie jest celebrytką. Kim jest i czym zajmuje się kobieta, z którą będzie miał dziecko? Aktorka wracała do zdrowia, powoli odzyskiwała równowagę, kiedy nagle świat… stanął w miejscu. Pandemia zamknęła ich w czterech ścianach — byli razem zaledwie rok, a już musieli zmierzyć się z izolacją, która dla wielu par okazała się prawdziwym testem. Chwilę później przyszła strata. Odeszła Wiesia — ich suczka, członek rodziny. „Kolejnym testem jest moja sportowa emerytura. Robiłem coś przez 25 lat i nagle tego nie robię. To trudny moment dla każdego zawodnika. Czujesz, że świat ci się zawalił, po czym rozglądasz się dookoła i widzisz, że inni ludzie żyją normalnie, chodzą do pracy, im się nic nie zawaliło. Na szczęście mam wsparcie. Zosię, dziewczynki, rodziców, brata i przyjaciół. Dzięki nim było mi dużo łatwiej. I przygotowałem się, miałem plan”, zwierzał się Andrzej Wrona. A sukces ich relacji? On wynika z autentyczności. Nie kreują wyidealizowanego wizerunku w mediach społecznościowych, nie udają kogoś, kim nie są. Pokazują codzienność taką, jaka jest — bez makijażu, bez pozowania, bez sztucznej narracji. Z tej wypowiedzi wyłania się obraz związku, który nie jest idealny, ale jest świadomy i oparty na codziennej pracy nad relacją. „Zawsze podkreślam, że jesteśmy normalną rodziną, normalną parą. Wkładamy bardzo dużo pracy w to, żeby było między nami dobrze. Ale mamy też swoje kryzysy. Kłócimy się, nie zgadzamy się ze sobą. […] Jak w każdym małżeństwie mamy swoje wzloty i upadki, ale to, jak rozwiązujemy sytuacje konfliktowe, jest kluczowe. To jest nasz sukces”, dodawała aktorka. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Źródło: magazyn Zwierciadło, maj 2026
Gwiazda „Gwiezdnych wojen” przez lata żyła w cieniu sławnej matki. Debbie Reynolds odeszła dzień po śmierci córki. Ich relacja skrywa wiele tajemnic
Choć zagrała w prawie 40 filmach, a dzięki roli księżniczki Lei w "Gwiezdnych wojnach" zyskała miliony fanów na całym świecie, to nigdy nie wyszła z cienia sławnej matki. Od początku kariery była do niej porównywana i do końca życia miała kompleksy na jej punkcie. Relacja Carrie Fisher i Debbie Reynolds do dziś skrywa wiele sekretów.
Była uzależniona od narkotyków, alkoholu i... własnej matki, wielkiej hollywoodzkiej gwiazdy Debbie Reynolds. Mimo bogatej kariery i ogromnej popularności była przekonana, że nie dorównuje swojej mamie - ani urodą, ani talentem. Ich relacja naznaczona była bólem. Carrie przez całe życie zmagała się z chorobą psychiczną, a Debbie – z rodzinną traumą i poczuciem winy. Ich historia to opowieść o miłości matki i córki, która musiała pokonać demony. Specyficzna miłość matki i córki „Jestem jak trójca święta, bo składam się z siebie i dwóch biegunów mojej choroby”, żartowała Carrie Fisher. Za swoje stany maniakalne obwiniała „Reya” – część swojej osobowości, która gotowa była góry przenosić, bawić się do rana przez trzy dni z rzędu albo pojechać na drugi koniec Los Angeles do salonu tatuażu tylko po to, żeby ocknąć się w progu i nie wiedzieć, jak się tam znalazła. Epizodom depresyjnym nadała przydomek „Pam”. „Pam stoi na brzegu morza i płacze, wpatrując się w horyzont”, pisała w swojej bestsellerowej autobiografii „Wishful drinking”. „Rey dekoruje mój dom, a Pam musi w nim mieszkać”. ZOBACZ TEŻ: Walczyła z uzależnieniami, depresją i wizerunkiem księżniczki... Życie Carrie Fisher było smutną bajką Sama Fisher mieszkała w domu należącym niegdyś do aktorki Bette Davis. W salonie stała naturalnej wielkości lalka księżniczki Lei z „Gwiezdnych wojen”. Roli, która przyniosła jej sławę. Okna gabinetu Fisher wychodziły na obsesyjnie planowany przez nią i pielęgnowany ogród i na ogród mieszkającej dom dalej matki. Tak, mama zawsze była blisko. Ratowała w kłopotach, nawet gdy Carrie odpychała ją obiema rękami. A gdy już nie mogła jej ratować, nie miała po co żyć. Carrie Fisher zmarła 27 grudnia 2016 roku. Debbie Reynolds odeszła dzień później. Cały materiał o relacjach Carrie Fisher z matką, znajdziecie w poniższej galerii!
Odszedł 11 lat temu. Elżbieta Zapendowska poruszająco wspomina charyzmatycznego jurora programu "Idol". Te słowa rozrywają serce
Odszedł nagle 11 lat temu, zostawiając po sobie pustkę, której nie da się wypełnić. Elżbieta Zapendowska poruszająco wspomina Roberta Leszczyńskiego — charyzmatycznego jurora „Idola”, którego energia i osobowość na zawsze zapisały się w pamięci. Jej słowa chwytają za serce i pokazują, jak wiele znaczył. „Mapa dziennikarstwa muzycznego w Polsce została jakby przedziurawiona”, mówi.
Wciąż trudno pogodzić się z jego stratą. Minęło 11 lat od nagłej straty Roberta Leszczyńskiego, a pamięć o nim pozostaje żywa. Elżbieta Zapendowska w najnowszym wywiadzie dzieli się szczerymi, pełnymi emocji wspomnieniami o relacji z jurorem „Idola”, która wciąż ma dla niej ogromne znaczenie. Elżbieta Zapendowska o Robercie Leszczyńskim. Trudno pogodzić się z jego nagłym odejściem 1 kwietnia 2026 r. mija dokładnie 11 lat od momentu, gdy informacja o śmierci Roberta Leszczyńskiego obiegła całą Polskę. Dziennikarz i krytyk muzyczny odszedł nagle, mając zaledwie 48 lat. Po latach emocje wcale nie ucichły. Wręcz przeciwnie, wracają ze zdwojoną siłą. Elżbieta Zapendowska w rozmowie z Plejadą otworzyła się na wspomnienia związane z kolegą z programu „Idol”, gdzie mieli okazję ze sobą współpracować. W jej sercu Robert Leszczyński pozostaje postacią nie do podrobienia — barwną, błyskotliwą, wyrazistą. Kimś, obok kogo nie dało się przejść obojętnie. To właśnie ta niezwykła energia i charakter sprawiały, że wyróżniał się na tle innych. Czytaj też: Córka Roberta Leszczyńskiego wkroczyła do świata show-biznesu! Zobacz, jak się zmieniła „Z Robertem miałam raczej luźny układ. Nigdy nie byłam rockandrollowcem, a on nim był. Myślę więc, że wśród jego kolegów z tego środowiska wiele osób przedstawiłoby pełniejsze wspomnienia, natomiast ja do dzisiaj nie mogę się z tym pogodzić, że go nie ma. Jego odejście sprawiło, że mapa dziennikarstwa muzycznego w Polsce została jakby przedziurawiona. Był bardzo barwną, błyskotliwą i wyrazistą postacią”, mówiła ekspertka w rozmowie z Plejadą. Co Elżbieta Zapendowska opowiedziała o wspólnej pracy z Robertem Leszczyńskim? Elżbieta Zapendowska otwarcie przyznała, że ich współpraca bywała burzliwa, pełna emocji, różnic zdań, ale i wzajemnego szacunku. Jak wspomina, zdarzało się, że kłócili się „jak sąsiedzi”, nie szczędząc sobie szczerych słów. A jednak to właśnie te napięcia budowały coś wyjątkowego. Tworzyły energię, która przenosiła się na ekran, nadając ich pracy autentyczność, której nie da się wyreżyserować. „Robert miał charakter i czasami kłóciliśmy się jak sąsiedzi, ale na tym to właśnie polega. Świat jest ciekawy dlatego, że się od siebie różnimy. Ale było to twórcze. Najbardziej jest mi żal tego, że tak wcześnie odszedł. To jest w ogóle niepojęte aż do teraz. Ile to już lat minęło? Jedenaście, Boże... Bardzo mi go szkoda. Ważne, żeby go dobrze wspominać i pamiętać, bo był tego wart”, opowiadała. Czytaj też: Nie miłość była im pisana, lecz szczera przyjaźń. Oto historia relacji Roberta Leszczyńskiego i Alicji Borkowskiej Robert Leszczyński w „Idolu”. Z kim zasiadał w jury programu? Dla wielu widzów Robert Leszczyński na zawsze pozostanie twarzą kultowego „Idola” — jednym z tych jurorów, których nie dało się pomylić z nikim innym. W latach 2002–2005 współtworzył program razem z Jackiem Cyganem, Kubą Wojewódzkim i Elżbietą Zapendowską, tworząc skład, który przeszedł do historii. To właśnie wtedy narodziła się jego silna pozycja w świecie mediów. Na ekranie był bezkompromisowy, wyrazisty i do bólu szczery — a jego komentarze nie tylko zapadały w pamięć, ale też wywoływały prawdziwe emocje. To dzięki nim „Idol” żył, pulsował i budził dyskusje, które nie kończyły się wraz z napisami końcowymi.
Usłyszał dramatyczną diagnozę, książę Filip ukrywał to latami. Dopiero teraz jego sekret ujrzał światło dzienne
Ostatnie lata księcia Filipa skrywają historię znacznie bardziej złożoną, niż wskazywały oficjalne komunikaty. Nowa biografia ma odsłonić kulisy jego zdrowia, diagnozy oraz cichych chwil spędzonych w Windsorze, ukazując obraz życia, które stopniowo wyhamowywało z dala od blasku królewskich obowiązków.
Odejście księcia Filipa poruszyło cały świat, ale dopiero po czasie zaczęły pojawiać się szczegóły rzucające nowe światło na jego ostatnie lata życia. Choć oficjalne komunikaty były powściągliwe, kulisy pokazują historię naznaczoną pogarszającym się zdrowiem. Nowa książka biograficzna ma ujawnić zaskakujące fakty. Odejście księcia Filipa. Tak wyglądały jego ostatnie lata Książę Filip odszedł 9 kwietnia 2021 roku w wieku 99 lat. Ostatnie chwile swojego życia spędził w zamku Windsor, w miejscu, które przez lata było jego azylem. W oficjalnych dokumentach jako przyczynę odejścia wskazano „podeszły wiek”. Jednak z perspektywy czasu coraz wyraźniej widać, że za tym prostym sformułowaniem kryła się długa historia pogarszającego się zdrowia. W najnowszej biografii „Queen Elizabeth II: A Personal History”, której premiera zaplanowana jest na 9 kwietnia, pojawiają się nowe, niezwykle osobiste wątki dotyczące ostatnich lat życia księcia Filipa. Autor, Hugo Vickers, odsłania kulisy diagnozy, która przez długi czas pozostawała poza oficjalnym obiegiem informacji. Ukochany mąż Elżbiety II w 2013 roku przeszedł szereg badań. To właśnie wtedy lekarze mieli zauważyć niepokojącą zmianę na trzustce. Szczegółowe badania nie pozostawiły złudzeń – zdiagnozowano raka trzustki w stadium, które wykluczało leczenie operacyjne. Jak podkreśla autor biografii, diagnoza nie oznaczała natychmiastowego wycofania się z życia publicznego. W czasie rekonwalescencji 91-letniego wówczas księcia pojawiały się przypuszczenia, że może już nie wrócić do oficjalnych wystąpień. Rzeczywistość potoczyła się jednak inaczej. Książe Filip przez kolejne lata konsekwentnie realizował swoje obowiązki, pozostając aktywnym reprezentantem monarchii. Dopiero w 2017 roku zdecydował się na formalne zakończenie działalności publicznej. Czytaj też: Wielka Brytania. Pisarz ujawnia, jakie relacje panowały w ostatnich latach między Elżbietą II i jej mężem Początek 2021 roku upłynął pod znakiem coraz częstszych wizyt w szpitalu, które nie umykały uwadze najbliższego otoczenia. Książę Edynburga wielokrotnie trafiał pod opiekę lekarzy, a w marcu przeszedł operację serca. Równolegle coraz wyraźniej dawały o sobie znać problemy z pamięcią. Nie bez znaczenia była także jego decyzja dotycząca zbliżających się 100. urodzin w czerwcu. Filip nie chciał ich celebrować, unikając rozgłosu i całego zamieszania, które nieodłącznie towarzyszy takim wydarzeniom. Wolał pozostać w cieniu, z dala od oficjalnych uroczystości, które przez lata były stałym elementem jego życia. Czytaj też: Na to pytanie królowa Elżbieta II czekała siedem lat. Przez niemal rok tylko najbliżsi znali prawdę Ostatnie chwile księcia Filipa w zamku Windsor Zamek Windsor stał się miejscem, w którym książę Filip spędził swoje ostatnie dni. Autor biografii przybliża także niezwykle spokojny, wręcz intymny obraz ostatnich godzin życia księcia Filipa. Wieczorem, przed snem, 99-latek pozwolił sobie na piwo. Z kolei o poranku książę Filip wziął kąpiel, jednak wkrótce potem przyznał, że czuje się gorzej. Niedługo później odszedł cicho, bez dramatyzmu. „Następnego ranka wstał, wziął kąpiel, powiedział, że nie czuje się dobrze i spokojnie odszedł. Do tego czasu żył z rakiem trzustki niemal osiem lat — znacznie dłużej niż przeciętny czas przeżycia od diagnozy”, pisze Hugo Vickers na łamach „Queen Elizabeth II: A Personal History”. W tej historii jest także sytuacja, która szczególnie porusza. Podobno królowa Elżbieta II nie była obecna przy mężu w jego ostatnich chwilach. Jak wspomina Hugo Vickers monarchini miała być głęboko poruszona tym, że jej ukochany, jak często mu się zdarzało, wyszedł bez pożegnania. „Powiedziano mi, że była "absolutnie wściekła, że, jak to często bywa w życiu, odszedł bez pożegnania”, opowiadał biograf. Źródło: Onet, Dzień dobry TVN, Super Express, Plejada
U szczytu sławy porzuciła aktorstwo i nigdy tego nie żałowała. Aleksandra Zawieruszanka wolała być żoną i mamą niż gwiazdą kina
Wielką stratę poniosła polska kultura. Odeszła Aleksandra Zawieruszanka, jedna z najpopularniejszych aktorek okresu PRL. Sławę przyniosły jej role w filmach „Rzeczpospolita babska” oraz serialach „Stawka większa niż życie” i „Wakacje z duchami”. Choć zdobyła ogromną popularność, nagle przestała przyjmować propozycje i odeszła z zawodu. „Dużo bardziej udało mi się życie prywatne” - mówiła w jednym z wywiadów. Decyzji o porzuceniu aktorstwa nigdy nie żałowała.
Niezwykle urodziwa, inteligentna, miała ogromny talent... W latach 60. i 70. Aleksandra Zawieruszanka zachwycała publiczność. Do dziś kolejne pokolenia widzów pamiętają jej niesamowite kreacje w filmach „Mąż swojej żony”, „Rzeczpospolita babska” czy serialu „Stawka większa niż życie”. Choć role w tych produkcjach wywindowały ją na szczyty sławy, ona w pewnym momencie postanowiła zrezygnować z aktorstwa, którego nie lubiła. „Nigdy psychicznie nie czułam się dobrze w tym zawodzie. Spalałam się”, wyjaśniała. W życiu prywatnym miała zdecydowanie więcej szczęścia... Jak wyglądało jej życie? View Ediplayer on the source website Aleksandra Zawieruszanka: dzieciństwo i początki kariery Aleksandra Zawieruszanka przyszła na świat 3 kwietnia 1937 roku w Bielsku Białej. Dzieciństwo aktorki było pełne niepokoju i obaw. Miała zaledwie trzy lata, kiedy jej ojciec trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau. Z kolei mama była łączniczką AK. Dopiero po kilku latach cała rodzina odetchnęła z ulgą i mogła cieszyć się wspólnymi chwilami. Tata aktorki przeżył i po zakończeniu wojny wrócił do domu. Zobacz też: „To był mój taki przyszywany mąż". Anna Seniuk i Andrzej Kopiczyński przyjaźnili się przez wiele lat... Aleksandra Zawieruszanka od najmłodszych lat całym sercem kochała scenę. Teatr ją fascynował i chętnie brała udział w szkolnych przedstawieniach, występowała na konkursach recytatorskich. Już wtedy osiągała pierwsze sukcesy. W młodej dziewczynie rodziło się pragnienie, by dalej rozwijać swój talent i w końcu stanąć na scenie teatru. Jednak po maturze postanowiła, że będzie zdawać na polonistykę na Uniwersytet Jagielloński. Dlaczego? Otóż Aleksandra Zawieruszanka uważała, że na drodze do spełnienia marzenia może stanąć jej uroda, którą uważała za przeciętną. Brakowało jej pewności siebie i odwagi. Aleksandra Zawieruszanka na planie filmu Rzeczpospolita babska To przekonanie zmieniła znajomość z gwiazdą kina, Marią Bogdą i jej mężem Adamem Brodziszem. Aktorka udowodniła młodej dziewczynie, że musi o siebie walczyć, dała jej siłę i pomogła odnaleźć się w nowym środowisku. Aleksandra Zawieruszanka pełna nadziei ruszyła na egzamin do szkoły teatralnej. Wtedy okazało się, że jej wcześniejsze obawy były zupełnie niepotrzebne. Została przyjęta za pierwszym razem. „Kochałam i kocham teatr, nigdy mi jednak nie przesłonił całego świata", wspominała Aleksandra Zawieruszanka w jednym z wywiadów. Studia na Wydziale Aktorskim PWST w Warszawie ukończyła w 1959 roku. Jerzy Waldorff w tym samym roku pisał w recenzjach dyplomowych: „Zapamiętajcie te nazwiska: Kępińska, Koczeska, Rylska, Stankówna i Zawieruszanka”. Wszyscy wiedzieli, że drzemie w niej ogromny potencjał i talent. Nic dziwnego, że Aleksandra Zawieruszanka od razu pojawiła na deskach teatru, z którym związała się na stałe. Przez ponad trzydzieści lat współpracowała z Teatrem Narodowym w Warszawie, a następnie przez dwa lata pojawiała się w Teatrze na Woli. Zobacz też: Jerzy Radziwiłowicz to jeden z najbardziej skrytych polskich aktorów. Kim jest jego żona Ewa Markowska-Radziwiłowicz? Nie da się ukryć, że do dziś jednym z najbardziej pamiętnych filmów z udziałem Aleksandry Zawieruszanki jest komedia Stanisława Barei - „Mąż swojej żony” na podstawie sztuki Mąż Fołtasiówny Jerzego Jurandota. Tam aktorka wcieliła się w rolę Jadwigi Fołtasiówny, sprinterki, które popularność przyćmiewały sukcesy męża – kompozytora. Na planie partnerował jej Bronisław Pawlik. „Reżyser zobaczył mnie chyba podczas jakiegoś spektaklu w teatrze. I zaproszono mnie na zdjęcia próbne. Od razu usłyszałam, że to ja zagram główną rolę sportsmenki Jadwigi Fołtasiówny- Karcz”, wspominała Aleksandra Zawieruszanka. To był jej ogromny sukces. Chociaż nie miała wielkiego doświadczenia, świetnie odnajdywała się na planie i przed kamerą. Po prostu przyciągała uwagę, a widzowie i krytycy cenili ją za talent, naturalność. O czym wtedy marzyła Aleksandra Zawieruszanka? „Marzę, by mieć własne mieszkanie i ognisko domowe. Może jeszcze własny samochód” mówiła w rozmowie z Głosem Koszalińskim. Aleksandra Zawieruszanka, Bronisław Pawlik i Mieczysław Czechowicz na planie filmu Mąż swojej żony w reżyserii Stanisława Barei, 1960 rok Potem przyszły kolejne angaże. Aleksandra Zawieruszanka pojawiła się w „Walkowerze”, „Zabijace”, „Upiorze”, w serialu „Stawka większa niż życie”. W komedii Hironima Przybyła „Rzeczpospolita babska” wcieliła się w postać porucznik Krystyny Gromowicz. „Ludzie wciąż mnie kojarzą z tym filmem. Ale tak naprawdę, jedyny obraz, jaki cenię z tamtego okresu, to 'Walkower' Skolimowskiego. Nie jest to film popularny, ale ma jakąś wartość artystyczną. I tu widać, jak rozmija się popularność z tym, co się ceni”, mówiła w jednym z wywiadów dla Angory. Aleksandra Zawieruszanka: "Odeszłam z własnej woli" Aleksandra Zawieruszanka zachwycała jeszcze w takich produkcjach, jak: „Na przełaj”, „Wakacje z duchami”, „Podróż za jeden uśmiech”. W pewnym momencie była uznawana za jedną z najpopularniejszych polskich aktorek. „Jako aktorka miałam swoje 'pięć minut' i chyba nie potrafiłam ich wykorzystać dla zrobienia prawdziwej kariery. To kwestia charakteru: obca jest mi filozofia, wedle której cel uświęca środki”, wspominała. Na własne życzenie, coraz rzadziej zaczęła pojawiać się na ekranie. Starała się nie robić niczego wbrew swojej woli, przekonaniom. Wyjaśniała, że mimo nowych propozycji, nie chciała angażować się we wszystko, co jej oferowano i skupiała się na pracy w teatrze. „I być może był to mój błąd. Zawsze prosiłam o scenariusz. Nie sprzedawałam się w epizodach. Dokonywałam selekcji”, cytuje słowa Aleksandry Zawieruszanki Interia Film. Unikała czerwonych dywanów, blasku fleszy, rzadko uchylała rąbka tajemnicy na tematy osobiste. W latach 90. po raz ostatni stanęła na deskach teatru. „Odeszłam z własnej woli. Byłam rozgoryczona teatrem, tym, co się tam działo. Dlatego przeszłam na emeryturę”, mówiła. Sympatia fanów i kontakt z publicznością zawsze napełniały ją radością. Po pewnym czasie to właśnie tego najbardziej jej brakowało. Sprawdź też: Została bez dachu nad głową. Dla mieszkania wyszła za mąż. Tajemnice pierwszego małżeństwa Marii Czubaszek „Miałam spokój, komfort, że nie muszę się z nikim boksować, o nic walczyć. Potem jednak przychodzi taki moment, chwile kryzysu, brakuje człowiekowi kontaktu z widzem. I ciągle spotyka się z pytaniami, dlaczego już pani nie ma w teatrze, dlaczego pani już nie gra. Tłumaczenie, dlatego że nie chcę, nie jest miłe. Czasem, dla świętego spokoju, trzeba się chować za ciemnymi okularami, by nie wyjaśniać każdemu, dlaczego nie ma mnie w telewizji czy kinie”, mówiła w wywiadzie dla e-teatr.pl. „Do mnie nikt się nie dobija. A jeśli nawet jest jakiś telefon, to ja, jak zwykle, pytam o scenariusz. A to nie jest mile widziane. Na moje miejsce jest kolejka chętnych”, dodawała. W 2005 roku pojawiła się w serialu „Na dobre i na złe”, gdzie spotkała się ponownie ze Stanisławem Mikulskim. Życie prywatne Aleksandry Zawieruszanki Aleksandra Zawieruszanka w jednym z wywiadów przyznawała, że nigdy nie pragnęła popularności. Ta po prostu ją męczyła, naprawdę trudno byłoby jej to wszystko udźwignąć na swoich barkach. „Nigdy psychicznie nie czułam się dobrze w tym zawodzie. Spalałam się. Źle sobie radziłam z popularnością. To była taka miłość nie do końca spełniona”, zaznaczała w jednym z wywiadów. Od zawsze najważniejsza była dla niej rodzina – mąż, syn i dom. Życiu prywatnemu aktorka poświęciła się w pełni. „Chyba jednak jestem bardziej kobietą niż aktorką”, wspominała w tygodniku „Panorama”. Aleksandra Zawieruszanka stworzyła szczęśliwy związek z prawnikiem Zdzisławem Paprockim. Zakochanych łączy miłość do książek, a przez lata udało im się zebrać ich pokaźną kolekcję. „Czasem, wspólnie z mężem sięgamy po tomik poezji Gałczyńskiego albo Szymborskiej. Beletrystyki nie czytam. Lubię dzienniki, wspomnienia. Jestem miłośniczką książek i ciągle ich w naszym domu przybywa”, dodała w wywiadzie dla e-teatr.pl. Nigdy nie chciała, by popularność odebrała jej to, co uważała w życiu za najważniejsze, spokój i rodzinę. Dziś czuje się szczęśliwa, spełniona. „Jak się wypada z zawodu, kontakty uciekają. No, chyba że ma się chęć je podtrzymywać, to wtedy bywa się wszędzie. Ja wcale za tym nie tęsknię i wcale tego nie żałuję”, mówiła. Aleksandra Zawieruszanka prowadzi spokojne życie i poświęca swoją uwagę wnukom. „Dużo bardziej udało mi się życie prywatne”, zwierzała się. Źródło: Film WP, e-teatr.pl, Życie na Gorąco Retro, Interia Film, Kultura Onet, Plejada.pl
Odeszła Aleksandra Zawieruszanka. Gwiazda "Stawki większej niż życie" miała 88 lat
Aleksandra Zawieruszanka, ceniona aktorka filmowa i teatralna, odeszła 29 marca w wieku 88 lat. Gwiazda znana z wielu kultowych produkcji ostatnie lata życia spędziła w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie, skąd przekazano informację o jej stracie.
Aleksandra Zawieruszanka, jedna z najbardziej charakterystycznych postaci polskiego kina i telewizji, znana z ról w kultowych produkcjach, odeszła 29 marca w wieku 88 lat. Informację, która poruszyła środowisko artystyczne i widzów, przekazał Dom Artystów Weteranów w Skolimowie – miejsce, w którym aktorka spędziła ostatnie lata swojego życia. Aleksandra Zawieruszanka nie żyje. Miała 88 lat Aleksandra Zawieruszanka zmarła 29 marca w wieku 88 lat. Informację o jej śmierci przekazał Dom Artystów Weteranów w Skolimowie, gdzie spędziła ostatnie lata życia. „Aleksandra Alicja Zawierucha-Paprocka, znana jako Aleksandra Zawieruszanka 3.04.1937 – 29.03.2026 Zmarła ceniona aktorka filmowa i teatralna Aleksandra Alicja Zawierucha-Paprocka, znana szerokiej publiczności jako Aleksandra Zawieruszanka, mieszkanka naszego Domu. Karierę artystyczną rozpoczęła w latach 60., zdobywając sympatię widzów rolami w filmach takich jak „Mąż swojej żony”, „Rzeczpospolita babska”, „Z tamtej strony tęczy” i „Walkower”. W telewizji podziwiać ją można było w kultowych produkcjach: „Wakacje z duchami”, „Podróż za jeden uśmiech”, „Stawka większa niż życie” oraz „Na dobre i na złe”. Jej talent, wrażliwość i charyzma sceniczna zapadały widzom w pamięć, stając się znakiem rozpoznawczym aktorki. [...] Rodzinie i Bliskim składamy szczere wyrazy współczucia”, napisano. Czytaj też: „Dużo bardziej udało mi się życie prywatne”. Dlaczego Aleksandra Zawieruszanka zniknęła z ekranu? Kim była Aleksandra Zawieruszanka? Najważniejsze role aktorki Aleksandra Zawieruszanka, a właściwie Aleksandra Alicja Zawierucha-Paprocka, wkroczyła do świata filmu w latach 60. i zrobiła to w sposób, którego nie sposób było zignorować. Od pierwszych ról przyciągała uwagę – nie tylko urodą, ale przede wszystkim sceniczną prawdą i wyrazistością, która elektryzowała ekran. W „Mężu swojej żony” i „Rzeczpospolitej babskiej” stworzyła kreacje, które szybko przyniosły jej rozpoznawalność i sympatię widzów. Widzowie mogą kojarzyć ją również z takich tytułów jak: „Stawka większa niż życie”, „Z tamtej strony tęczy”, „Walkower”, „Wakacje z duchami”, „Podróż za jeden uśmiech”. Każda jej rola niosła emocje i autentyczność, dzięki którym na trwałe zapisała się w historii polskiego kina, stając się jedną z tych postaci, których obecność na ekranie po prostu się pamięta. Czytaj też: Pamiętasz Myćkową z kultowego „Rancza”? Tak Anna Wojton wyglądała w latach 80. Tego o jej przeszłości nie wiedziałeś Ostatnie lata życia Aleksandry Zawieruszanki Aktorka zamieszkała w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie w październiku 2023 roku i, jak zaznaczono, szybko stała się istotną częścią tej społeczności. W pamięci współmieszkańców zapisała się jako osoba pełna pasji, empatii oraz wyjątkowej wrażliwości artystycznej, która swoją postawą i twórczością inspirowała innych. „Mieszkanką naszego Domu była od października 2023 roku. Stanowiła ważną częścią naszej wspólnoty – swoją obecnością wnosiła spokój, ciepło i serdeczność, a codziennym uśmiechem i rozmową rozświetlała nasz Dom. Pozostanie w naszej pamięci jako osoba pełna pasji, empatii i prawdziwej artystycznej wrażliwości, która swoim życiem i twórczością inspirowała innych”, napisano w pożegnalnym poście na Facebooku Dom Artystów Weteranów w Skolimowie. Rodzinie i bliskim składamy wyrazy głębokiego współczucia.