Dziś Dzień Świstaka! Jak szybko przyjdzie wiosna?
Dzień Świstaka to wyjątkowa data… Legenda mówi, że jeśli 2 lutego świstak Phil po wyjściu z norki zobaczy swój cień, przestraszy się i schowa z powrotem do pnia. Wówczas czeka nas dodatkowe sześć tygodni zimy. Jeśli cienia nie będzie, znaczy, że wiosna przyjdzie do nas wcześniej. Dzień Świstaka 2021 - czy świstak zobaczy swój cień? Na ten dzień Amerykanie i Kanadyjczycy czekają z zapartym tchem każdego roku. Wróżba rychłego odejścia zimy niemal każdego wprawia w lepszy nastrój, nawet jeśli obserwacja świstaka wpatrzonego w cień wydaje się tylko tradycyjną zabawą. Dlatego też od lat tysiące mieszkańców miejscowości Punxsutawney w stanie Pensylwania zbiera się rano (ok. 13 polskiego czasu) w oczekiwaniu na zapowiedź świstaka Phila. Norka jest ogrzewana prądem, by zwierzątko „nie zapomniało” wyjść z pnia w swoje święto. Gdy już wyściubi nosek i oceni, jak długa będzie zima, szepcze słowa w świstakowym języku do ucha swojego przedstawiciela. Ten z kolei przekłada wróżbę na język angielski i obwieszcza nowinę światu. W tym roku Dzień Świstaka, z racji na pandemię koronawirusa będzie obchodzony nieco mniej hucznie, ale może dzięki temu zrelaksowany świstak dobrze oceni sytuację pogodową? Skąd wziął się Dzień Świstaka? Obyczaj świstakowych wróżb sięga jeszcze XIX wieku. Zapoczątkowali ją Niemcy, którzy wierzyli, że jeśli w święto Matki Boskiej Gromnicznej (2 lutego) Phil zobaczy cień, na wiosnę będziemy musieli jeszcze długo poczekać. Tradycja przypadła do gustu Amerykanom, którzy przechowali legendę o świstaku do dzisiaj. Co roku o tej samej porze mieszkańcy Punxsutawney i turyści odwiedzający Pensylwanię obserwują zachowanie zwierzęcia po wyjściu z norki, wydrążonej w drzewie na wzgórzu Gobbler's Knob. Co ciekawe, do 1993 roku wróżba zwierzęcia była tylko mało znaczącą ludową zabawą. Phil zdobył międzynarodową sławę dopiero po premierze kultowej komedii „Dzień Świstaka” z Billem Murrayem. View oEmbed on the source website Wróżba a rzeczywistość - Dzień Świstaka Niestety, przepowiednie nie mają wiele wspólnego z siłami natury. Zapowiedź Phila jest zupełnie przypadkowa i tyle warta, co rzut monetą i horoskop w programie telewizyjnym: prawdopodobieństwo trafienia setki wynosi 50 proc. Pokazują to dane: od 1887 roku świstak Phil zobaczył swój cień po raz 102., a nie zobaczył 18 razy (ostatnio w ubiegłą zimę). Od 1988 roku zwierzę nie pomyliło się 14 razy, a 15 razy racji nie miało. Innymi słowy, aż w połowie przypadków zwierzę wywiodło ludzi w pole.
Nie tylko Berlinale… Berlin to dziś turystyczna perełka!
Zobacz najpiękniejsze zdjęcia stolicy Niemiec
Berlin to europejska stolica kultury, a w czasie trwania festiwalu Berlinale w lutym każdego roku oczy całego świata skierowane są właśnie na to miasto! Podczas festiwalu nie braknie polskich akcentów! W 2017 roku trzymaliśmy kciuki za film Agnieszki Holland „Pokot”. W 2018 na 67. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Berlinale opowieść o myśliwych i obrońcach zwierząt na podstawie książki Olgi Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłych” zdobyła srebrnego niedźwiedzia. Ale nie tylko filmy na światowym poziomie są warte uwagi w Berlinie. Berlin to piękne miasto, które warto poznawać powoli podczas długich spacerów. Zobacz Berlin na wyjątkowych zdjęciach profilu na Instagramie Die Stadt Berlin! View Ediplayer on the source website
Los Angeles i Hollywood śladami gwiazd kina!
Przygotuj się do oskarowej nocy i zobacz, gdzie czas spędzają celebryci
W noc rozdania Oscarów 2018 Los Angeles skupi na sobie wzrok milionów widzów na całym świecie: największe gwiazdy Hollywood przejdą po czerwonym dywanie i będą pozować przed obiektywami fotografów na czerwonym dywanie. Poleją się łzy szczęścia i radości, a przede wszystkim setki litrów szampana, który uświetni słynne afterparty Vanity Fair. Jednak gala rozdania Oscarów to nie jedyna atrakcja Los Angeles! Filmowe klimaty obecne są w wielu miejscach. Czym przyciąga amerykańska stolica kina? Sprawdźcie! View Ediplayer on the source website
„Myśleliśmy, że nie możemy mieć już więcej dzieci”. Mark Zuckerberg i jego żona powitali na świecie drugą córkę!
Mark Zuckerberg i Priscilla Chan powitali na świecie swojego drugie dziecko! Para obwieściła szczęśliwą nowinę za pomocą... Facebooka! Dla Zuckerberga i jego żony to cud. Małżeństwo długo nie mogła doczekać się pierwszego dziecka – Max – i spodziewała się, że naturalne zajście w ciąże może być dla żony twórcy Facebooka niemożliwe. „Gdy Priscilla i ja dowiedzieliśmy się po raz pierwszy o ciąży, mieliśmy jedynie nadzieję, że dziecko będzie zdrowe. A druga myśl to była nadzieja, że będzie to dziewczynka” – napisał Zuckerberg, wspominając pierwsze dziecko. Życzenie spełniło się teraz po raz drugi! Zobacz też: Walka technologicznych gigantów. Dlaczego Mark Zuckerberg zagraża twórcy Snapchata? List Marka Zuckerberga do córki Oczywiście nie mogło być inaczej! Mark Zuckerberg za pośrednictwem Facebooka podzielił się swoim szczęściem z całym światem. Wzruszony tata zamieścił rozczulające zdjęcie całej rodziny, które opatrzył niezwykłym listem do narodzonej córeczki, August. Co napisał? List napisali wspólnie. Mark i Priscilla zawarli w nim ważne przesłanie, a o którym świat dorosłych zapomina na każdym kroku. Młodzi rodzice mają nadzieję, że córeczka zawsze będzie cieszyć się życiem i będzie korzystać z uroków dzieciństwa. „Witaj na świecie! (...) Gdy dorośniesz, będzie na pewno bardzo zajęta, ale mamy nadzieję, że będziesz zawsze znajdowała czas, aby powąchać kwiaty, czy pozbierać liście. (...) Wierzymy, że będziesz miała czas, by zrobić tyle okrążeń salonu w szaleńczym biegu, ile będziesz miała ochoty, że będziesz ucinała sobie wiele drzemek. Obyś była śpiochem! Mam nadzieję, że nawet we śnie będziesz czuła, jak bardzo Cię kochamy”, czytamy na Facebooku. Zobacz też: Walka technologicznych gigantów. Dlaczego Mark Zuckerberg zagraża twórcy Snapchata? „Dzieciństwo jest magiczne. Tylko raz jest się jej dzieckiem, więc nie trwoń czasu na martwienie się przyszłością. Masz od tego nas, a my zrobimy wszystko, co w naszej mocy, by ten świat był lepszym miejscem dla dzieci twojego pokolenia. August, kochamy cię i cieszymy się na wspólną przygodę, którą z tobą przeżyjemy. Życzymy ci życia pełnego miłości i radości”. Mark Zuckerberg oświadczył, że na chwilę obecną planuje poświęcić się rodzinie i tymczasowo zrezygnuje ze swoich obowiązków zawodowych. Twórca Facebooka na wziął dwumiesięczny urlop ojcowski, by odciążyć swoją żonę w opiece nad dziećmi. Zobacz: Mark Zuckerberg został tatą! Z tej okazji 99% udziałów Facebooka przekaże na cele dobroczynne. Co za gest! Druga córka Marka Zuckerberga i Priscilli Chan O tym, że po raz drugi zostanie ojcem, Mark Zuckerberg poinformował w marcu 2017 roku. "Priscilla i ja jesteśmy szczęśliwi, że możemy podzielić się z wami informacją, że spodziewamy się córki!" - napisał twórca Facebooka. Dlaczego akurat dziewczynka? „Nie wyobrażam sobie większego prezentu niż siostry i jestem bardzo szczęśliwy, że Max i nasza druga córka będą miały siebie nawzajem” – napisał. I wyjaśnił: „Wychowałem się z trzema siostrami, które nauczyły mnie, jak uczyć się od mądrych i silnych kobiet. One nie były tylko moimi siostrami, ale też najlepszymi przyjaciółkami. Pisały książki, rozwijały się w sztuce, muzyce, sporcie, gotowaniu i robiły swoje kariery. Pokazały mi, jak wszystko ze sobą godzić i jeszcze czerpać z tego radość”. Priscilla również wychowywała się z dwiema siostrami, które pokazały jej, jak ważna jest rodzina. Wspierały się nawzajem, a do tego zajmowały się własnym biznesem. „Mają wiele własnych żartów, które tylko rodzeństwo może zrozumieć” – napisał Zuckerberg. „Wszyscy jesteśmy lepsi dzięki silnym kobietom w naszym życiu: siostrom, matkom i przyjaciołom. Nie możemy doczekać się naszego nowego maluszka i zrobimy wszystko, by wychować kolejną silną kobietę” – dodał. Mark Zuckerberg i jego żona Priscilla Chan mają po 32 lata. Założyciel Facebooka ożenił się w 2012 roku. Trzy lata po ślubie Marka i Priscilli na świat przyszła ich pierwsza córka - Maxima Zuckerberg. Polecamy też: Centrum bazy danych czy statek kosmiczny? Mark Zuckerberg pokazuje wnętrze budynku Facebooka
Jak Hadid i Gisele! Córka Michaela Jacksona współpracuje ze słynną agencją modelek
„To prawdziwa sensacja! Witamy panno Jackson!” – napisał na Instagramie Ivan Bart, szef jednej z największych agencji modelek IMG Models. Tymi słowami powitał w zespole 18-letnią Paris Jackson, córkę nieżyjącego króla muzyki pop. Młoda gwiazda będzie pracowała z osobami, które stoją za sukcesem m.in. Gisele Bundchen, Gigi Hadid, Alessandry Ambrosio czy Candice Swanepoel. Paris Jackson jak Madonna Paris Jackson od zawsze marzyła o karierze aktorskiej i pracy w modelingu. W wywiadzie dla „Rolling Stone” powiedziała: „Miałam problemy z samooceną przez bardzo długi czas. Wiele osób sądzi, że jestem okropna, a wiele osób, że nie. Ale gdy pracuję jako modelka, zapominam o problemach z samooceną i skupiam się na tym, co mówi fotograf. I czuję się wtedy piękna. W tym sensie to trochę samolubne”. W styczniu Paris zatrudniła menadżera Roda Stewarda, który ma pokierować jej ścieżką ku sławie. Nowy agent sprostał zadaniu. Jeszcze na początku roku Paris wzięła udział w sesji zdjęciowej Chanel w Paryżu. Pozowała z flagami Francji i USA na tle Wieży Eiffel, a asystowali jej mężczyźni w strojach żołnierzy. Charakteryzacja dziewczyny do złudzenia przypominała Madonnę na przełomie lat 80. i 90. Pleased to welcome @ParisJackson to WME pic.twitter.com/0OwVFN2MRF — WME Entertainment (@WME) 8 marca 2017 Co więcej, Paris ma zagrać przynajmniej w jednym epizodzie musicalu „Star” Lee Danielsa. Wystąpi jako Rachel Wells – młoda i szykowna ekspertka od social mediów. Odcinek z jej udziałem zostanie wyemitowany 8 marca na kanale Fox. „Obserwowały nas, gdy były małe” Nastolatka cieszy się też poparciem rodziny. Jak zapewnił niedawno wujek dziewczyny - Jackie Jackson - zarówno Paris, jak i Prince i Michael Jr mogą liczyć na pomoc najbliższych w rozwijaniu swoich karier. Wsparcie rodziny w przypadku Paris nie było takie oczywiste. Dziewczyna wychowywała się z dala od zamieszania, jakie wywoływał wokół siebie Michael Jackson. Mimo to dzieci króla popu cieszyły się dużym wzięciem w mediach i zanim one zainteresowały się show-biznesem, show-biznes zainteresował się nimi. „Wydaje mi się, że mają to we krwi. Obserwowały nas, gdy były małe. Kochają show-biznes. Właśnie to chcą robić, więc nikt nie ma nic przeciwko, niech to robią. Postrzegamy to w taki sposób” - powiedział były członek zespołu Jackson 5. Polecamy też: Michael Jackson został zamordowany? Nowa teoria w sprawie śmierci piosenkarza może doprowadzić do czwartej ekshumacji​
Burka, czador czy hidżab? Jak ubierają się muzułmanki w różnych stronach świata?
Pamiętacie "Króla Lwa"? Od 1937 r. Disney wypuszcza filmy prawie co rok! Przypominamy kultowe dzieła
Czy to dlatego książę Harry i Meghan Markle się zaręczyli? Wiemy, jaki tytuł szlachecki miałaby aktorka
Zdjęcia ze ślubu, na którym jako para gościli w ubiegłym tygodniu książę Harry i jego ukochana amerykańska aktorka Meghan Markle, wywołały gigantyczne zainteresowanie. Zdaniem komentatorów to kolejny dowód na bliskość relacji i potwierdzenie, że związek nabiera oficjalnego charakteru. Podobno Merkle ma już za sobą pierwsze spotkanie z królową Elżbietą II. O tyle istotne, że Harry potrzebuje oficjalnej zgody babki na ożenek. Tu sprawa nie jest tak prosta, gdyż Meghan jest rozwódką, a Kościół anglikański, którego głową jest królowa, zabrania członkom rodziny królewskiej ślubów z rozwodnikami. Z tego powodu w latach 50. siostra Elżbiety Małgorzata nie mogła wyjść za swego ukochanego pilota RAF Petera Townsenda. Tyle że czas, jaki upłynął od tamtej epoki, a także fakt, że dzieci królowej Elżbiety (i siostra) się rozwiedli, zmienił optykę monarchini. Nie dziwi zatem, że coraz częściej obserwatorzy spekulują na temat tego, jaki tytuł zostanie nadany Merkle po ewentualnym ślubie. Według znawców dworskich zwyczajów Markle nie zostanie Princess Meghan. Wszystko dlatego, że tytuł „Princess” należy się tylko tym, którzy są urodzeni w rodzinie królewskiej. Tak jak np. maleńka córeczka Wiliama i Kate Middleton Princess Charlotte. Innym przysługuje tytuł Duchess. Tak było w przypadku Kate Middleton, która po ślubie z Wiliamem została Catherine Duchess of Cambridge. A jak będzie w przypadku Harry'ego i jego przyszłej żony? Według informacji zebranych przez brytyjską prasę młodszy wnuk Elżbiety II po ślubie zostanie księciem (diukiem) Sussex. To zaszczytny tytuł nieprzyznawany od 1843 r. Zatem żona diuka Sassex, o ile zostanie nią amerykańska aktorka, będzie nosiła tytuł: Jej Królewska Wysokość Meghan, Duchess (ang. księżna) of Sussex. Polecamy też: Zagraniczne media podliczyły, ile alkoholu wypija tygodniowo królowa Elżbieta II. Ta ilość was zaskoczy!
W najnowszej VIVIE!: Po co był im ten ślub? Katarzyna Warnke i Piotr Stramowski o tym, jak stworzyli wyjątkowy związek
Małżeństwo to ogromne wyzwanie dla obu stron. Jako single mamy swój świat, swoje rytuały, przyzwyczajenia, nagle spotykamy kogoś, zakochujemy się, chcemy być razem i musimy to nasze dotychczasowe życie przedefiniować. Często z tego właśnie wynikają problemy i kłopoty, że musimy porzucić to, co było i dopasować się do tej drugiej osoby, żeby razem stworzyć wspólny świat. Ludzi to przeraża, bo to jest przerażające. Ale Piotr zmienił swoje życie, a Kasia swoje. Teraz mają wspólne, razem. We wszystkich decyzjach, które podejmują mają na uwadze tę drugą osobę. Zobacz też: Erotyka, zmysłowość i nagość. Zobacz niepublikowane zdjęcia Katarzyny Warnke i Piotra Stramowskiego VIVA!: Według najnowszych badań ludzie w związkach małżeńskich czują się samotni, bo nie rozmawiają ze sobą o swoich problemach, o tym co czują. De facto nie żyją razem tylko obok siebie. Piotr: Faktycznie jest coś takiego, że ludzie boją się rozmawiać. Kiedy jedna ze stron jest bardzo otwarta, chce kontaktu, często po drugiej stronie natrafia na ścianę nie do przebicia. A to powoduje, że ludzie zaczynają czuć się samotni, oddalają się i w końcu się rozstają. Kasia: Albo tkwią w martwych związkach, co jest chyba gorszym scenariuszem. Mam wrażenie, że to mężczyźni nie chcą rozmawiać. Boją się okazywać emocje, bo powiedziano im, że „prawdziwy” facet tego nie robi. Kiedy mężczyzna się zwierza, często czuje tak wielki dyskomfort, że on czegoś nie wie, że w ogóle się zastanawia, że nie jest gotów do działania, że po prostu woli nic nie mówić. Boi się swoich słabości. To jest, myślę, przykre w byciu mężczyzną. Kobiety są bardziej skłonne do dzielenia się tym, co czuję. Szukania wsparcia, pomocy. Polecamy też: Kasia Warnke i Piotr Stramowski pobrali się! Gdzie? Kiedy? Znamy szczegóły ich ślubu!​ Piotr: Ja się trochę nie zgodzę z Kasią jeśli chodzi o tych mężczyzn. Wydaje mi się, że to jest jednak loteria. Akurat dzisiaj rozmawiałem długo z moim bliskim kumplem, który też jest w związku i ma problemy. On jest bardzo otwarty. VIVA!: Kiedy się poznaliście, które z Was było bardziej rozgadane, otwarte? Kasia: Chyba obydwoje. Piotr: Nie, ja byłem bardziej otwarty. Kasia: Tak...? Piotr: Ja w ogóle jestem w kontakcie bardziej bezpośredni Kasia: Jak już się zdecydowaliśmy być razem, gadaliśmy obydwoje (śmiech). Muszę najpierw zaufać. Piotr: Kaśka jest jak kot, ja jestem jak pies. To jest moim zdaniem bardzo trafne porównanie. Kot czasami nie lubi, żeby go głaskać, sam lubi sobie wybrać moment, który mu odpowiada. A ja jestem psiakiem, który przychodzi, oddaje serducho i JEST (śmiech). Kasia: I oczywiście myślisz psiaku, że twoja postawa jest fajniejsza? Piotr: Nie. Ja tego w ogóle nie oceniam. Kasia: Ale tak się ucieszyłeś z tego porównania. Piotr: Jestem dzisiaj w ogóle w takim dziwnym nastroju… VIVA!: Jak się żyje z kobietą nie ckliwą i nie sentymentalną? To jest dla mężczyzny wyzwanie? Piotr: Kasia świadomie podjęła decyzję. To, że nie jest sentymentalna nie jest kwestią jej osobowości, tylko w pewnym sensie wyboru. I pracy nad sobą. Dostrzeżenia, że sentyment w życiu nie pomaga się rozwinąć. Teraz to akceptuję i lubię, ale na początku mieliśmy o to dużo kłótni. Byłem wkurzony na Kaśkę, że ona nie jest sentymentalna, że gardziła moim sposobem patrzenia na świat Kasia: Nie gardziłam, tylko go podważałam. Piotr: Ale ja miałem takie poczucie. Zawsze staram się zrozumieć drugą osobę, a w związku z tym, że Kasia jest najbliższa, chciałem ją zrozumieć. I nie było to łatwe. Dopiero kiedy oddzielałem emocje i patrzyłem obiektywnie na sytuację, powoli dochodziło do mnie, że coś w tym jest. Miałem masę rzeczy, które były mi kompletnie niepotrzebne w życiu, mówię o tak abstrakcyjnych rzeczach jak na przykład koszulki Chicago Bulls czy mój ulubiony pomarańczowy strój drużyny „Magic” z czasów, kiedy miałem 13 lat i do których byłem szalenie przywiązany, bo mi się z czymś fajnym kojarzyły, otwierały wspomnienia. Ale postawiłem sobie pytanie: co mi daje przechowywanie tych koszulek? Nic. VIVA!: I wyrzucił Pan te swoje koszulki!? Mnie by chyba było żal...? Piotr: Wyrzuciłem i poczułem się lepiej. Zauważyłem, że ludziom, którzy mają mniej rzeczy wokół siebie, albo nie rozczulają się nad nimi tak bardzo, lżej się żyje. Ale „Strój Magic’ów” mam do dziś (śmiech). Kasia: Mam manię oczyszczania pola. Głęboko w to wierzę, że relacja ze światem jest ważna, a nie to, co się kiedyś przeżyło. Wydaje mi się, że ten sentymentalizm, kumulowanie przedmiotów, wspomnień, ludzi jest jakimś rodzajem zabezpieczenia przed tym, że przeminiemy. Piotr: Asekuracją. Kasia: Asekuracją przed śmiercią, przed samotnością. Wmawiamy sobie, że jak będziemy pielęgnowali te przyjaźnie od przedszkola, to mamy jakąś stałą w życiu, mamy się do czego odnieść. A mnie się wydaje, że lepiej zmierzyć się z prawdą, że tak nie jest. I szukać oparcia w tym, co realne. Pytała pani co się między nami zmieniło, na pewno ślub wniósł bardzo dużo wzajemnego wsparcia. Podjęliśmy decyzję, że jesteśmy teamem. Strzelamy do jednej bramki i pracujemy w zespole. Piotr: Będziemy robić wszystko, żeby utrzymać ten związek… Kasia: ... ale chcemy mieć odwagę sprawdzania go prawie codziennie. Czy jest prawdziwy? Czy nie krzywdzimy siebie wzajemnie? Czy wystarcza nam to, co dzieje się między nami? Bo jeśli nie wystarcza, trzeba spróbować zrobić coś inaczej, znaleźć rozwiązanie i nie zawsze będzie nim to, że zostaniemy razem. Choć takie jest nasze marzenie. Właśnie to sprawia, że wciąż przechodzi w nas prąd. Piotr: Nie ma czegoś takiego jak pewność: amen, jesteśmy razem na zawsze. Kasia: Jest zaufanie, ale zaufanie to jest kredyt właściwie. Więc żyjemy z Piotrkiem na kredyt. Co jeszcze w nowej VIVIE! Nr 5/2017? Jarosław Kuźniar, po latach zniknął z ekranów i zaczął nowe życie. Jak mu się to udało? Nareszcie lubi siebie taką, jaką jest. Dominika Gwit znalazła miłość, gdy po morderczym odchudzaniu znów przytyła. O chorobie, nadziei, przekraczaniu ograniczeń i życiowej misji, opowiedziała nam Janina Ochojska. Poza tym: Gwiazda „Vogue’a” - Ashley Graham, która z rozmiaru XXL uczyniła swój atut. 89. edycja Oscarów przejdzie do historii. Awantura między Meryl Streep i Karlem Lagerfeldem, pomyłka „kopertowa”. W dziale podróże: Dachy Paryża. Francuzi pokazują, że każdy może żyć pięknie. W mieście, gdzie niebywale dba się o komfort życia, najwyraźniej uznano, że teraz ma on kolor zielony. W VIVA! Styl: Sesja, która powstała z miłości do mody. Supermodelka Anja Rubik wybrała się w romantyczną podróż w poszukiwaniu wiosennych trendów w biżuterii Apart. Moda w tym sezonie musi być wyrazista. W dziale uroda: wszystko na różowo vs nasycone kolory. Na głowie afro, warkocze, lub retro „pieczarka”. Polecamy też: Katarzyna Warnke nie chce jechać do Hollywood. Dlaczego?
"Smutne, że równouprawnienie wciąż jest aktualnym tematem". Karolina Gruszka w roli Marii Skłodowskiej walczy o kobiety
Karolina Gruszka – tak jak Maria Skłodowska-Curie – też wyjechała z kraju, by robić karierę, też wyszła za cudzoziemca i również pracowała w zawodzie z mężem. I tak jak słynna noblistka kocha to, co robi - co widać zresztą na ekranie. Pasję do aktorstwa i miłość do chemii w filmie „Maria Skłodowska-Curie” możemy obejrzeć w kinach już od 7 marca. Noblistka z twarzą Karoliny Gruszki Rude włosy zaczesane w kok, makijaż w stylu nude, długa czarna suknia – na planie filmu w reżyserii Marie Noelle Karolina Gruszka przeobraża się w gwiazdę światowej nauki, którą kojarzymy z czarno-białej fotografii z podręcznika do historii. Czy noblistka była faktycznie taką zimną, smutną i wyrachowaną kobietą, jaką znamy ze zdjęć? Jak tłumaczy aktorka, Maria Skłodowska-Curie w rzeczywistości była kobietą pełną pasji, namiętną i wrażliwą. „W korespondencji z mężem jest zapis pięknego partnerstwa i głębokiego porozumienia, ogromnej czułości i przyjaźni zarazem. To wszystko razem składa się w obraz z jednej strony genialnego naukowca, z drugiej – czułej, pełnej pasji kobiety” – mówi Gruszka. I właśnie taką noblistkę aktorka chce pokazać nam w filmie: ambitną kobietę, która łokciami przepycha się przez świat mężczyzn i toruje drogę przyszłym pokoleniom badaczek, chemiczek, ale też posłanek, bizneswomen i aktorek. Także samej Karolinie Gruszce, która dziś może głośno powiedzieć, co sądzi o współczesnej Polsce. Karolina Gruszka jako feministka To już drugi film o wyzwolonych kobietach w tym roku, w którym zobaczymy Karolinę Gruszkę. Aktorka zagrała wcześniej Karolinę Siwicką w „Sztuce kochania. Historii Michaliny Wisłockiej”. I choć główne bohaterki obu dzieł dzieli epoka, zmagają się z tymi samym problemem: rolą kobiet w społeczeństwie. „Kiedy myślę o bohaterkach tych filmów, nachodzi mnie refleksja, że kobiety, które mają taką charyzmę, są tak zdecydowane i wiedzą dokładnie, czego chcą, często nie znajdują mężczyzn, którzy chcieliby być dla nich partnerami. Mężczyźni, nawet wielkiego formatu, chyba niekoniecznie chcą wiązać się z takimi kobietami” – mówi Gruszka w wywiadzie dla naTemat.pl. I dodaje: „To smutne, że równouprawnienie wciąż jest aktualnym tematem, o którym się dyskutuje, zamiast być czymś oczywistym. Z drugiej strony mogę zrozumieć, że te wszystkie procesy wymagają czasu. Przez tyle lat tkwiliśmy w patriarchacie, struktury wspólnego życia były budowane przez mężczyzn, a teraz musimy stworzyć je na nowo, wspólnie. A to musi zająć trochę czasu. Najważniejsze, by iść w tym procesie do przodu, nie cofać się”. Karolina Gruszka też się nie cofa: szturmem podbija polską widownię i gusta krytyków. Ofert pracy jest tak wiele, że może w nich przebierać i godzi się tylko na te role, scenariusze których jej się podobają. A czym Karolina ujmuje reżyserów? „Jest nie tylko mądrą i ładną kobietą – a takie połączenie nieczęsto sprawdza się w aktorstwie” – mówi Michał Rosa, reżyser m.in. Szczęścia świata”. „Ona dokłada do tego jeszcze rodzaj zwiewności, umiejętności opowiadania o świecie środkami innymi niż aktorskie, co czyni ją wyjątkową. Jest w niej mądrość, dystans, ale też oddech Wschodu. To połączenie fantastycznego zachodniego myślenia z duchowością, nieoczywistością, która płynie ze Wschodu” – wyjaśnia w rozmowie z "Galą". Artyści, którzy współpracują z Gruszką, podkreślają też skromność aktorki, jej zaangażowanie na planie, tajemniczość i łagodność. Nie grymasi, nie strzela fochów, nie gwiazdorzy. Jest dojrzałą artystką - dojrzewała na wschodnich ziemiach. Rosyjska dusza Karoliny Gruszki Najlepsze miejsce do życia poza Polską? Moskwa – mówi Gruszka. Aktorka pokochała to miasto pełne kontrastów i gigantomanii oraz ludzi, którzy okazali jej serce i gościnność. Blaski i cienie Trzeciego Rzymu pokazał jej Iwan Wyrypajew, wybitny rosyjski reżyser, którego Gruszka poznała na festiwalu filmowych w Kijowie w 2007 roku. „Po pokazie powiedziałem: ‘To teraz lecimy do Moskwy, jutro występuję w swoim spektaklu, musisz to zobaczyć’” – powiedział Wyrypajew do aktorki, cytowany przez „Galę”. Gruszka się opierała, ale w końcu poleciała z reżyserem do stolicy Rosji, zobaczyła jego sztukę i zakochała się w niej, w mieście i w mężczyźnie, który pokazał jej nowy świat. Dla niego Gruszka nauczyła się perfekcyjnie rosyjskiego i zagrała w jego filmie „Tlen”. W tym samym roku para się pobrała, choć oficjalnie o związku świat dowiedział się dwa lata później. W 2012 roku na świat przyszła ich córka maja Fiewronia. Karolina Gruszka od ośmiu lat jest muzą reżysera. Grała w spektaklach w teatrze Praktika, którego Wyrypajew był dyrektorem. Choć aktorka nigdy nie została gwiazdą moskiewskich żurnali, to jej aktorski kunszt był bardzo ceniony przez krytyków. Gruszka nie zerwała też więzi z polskim światem filmowym, wystawili zresztą wraz z mężem kilka sztuk na warszawskich deskach. I choć aktorka pokochała rosyjską duszę całym sercem, nigdy została obywatelką kraju, na który coraz większą presję wywiera autorytarny reżim. Karolina Gruszka do Polski wróciła dla wolności Maria Skłodowska-Curie, w rolę której wcieliła się Gruszka, głośno krytykowała system edukacji we Francji. „Ja dzisiaj też uważam, że system edukacyjny w Polsce jest nie taki, jakiego bym chciała dla swojej córki” – mówi aktorka w rozmowie z naTemat.pl. A właśnie dlatego – dla wolności, oddechu i spokoju – Gruszka wróciła wraz z rodziną do Polski. Czy słusznie? „Wydawało nam się, że tutaj jest więcej wolności w powietrzu” – mówi aktorka w rozmowie z „Galą”. „Myśląc o córce, wiem jednak, że jej światopogląd i wrażliwość dopiero się kształtują. Chciałabym, aby ten proces zachodził w miejscu, w którym rzeczywistość nie jest przepełniona lękiem. A tej niepewności jest w Polsce ostatnio więcej” – dodaje. Jej udział w filmie o wielkiej noblistce, o Wisłockiej oraz w kampanii społecznej „Poczuj chemię do Skłodowskiej”, popularyzującej wczesne wykrywanie nowotworów, jest pewnego rodzaju manifestem: oto nastała epoka płci pięknej. „Kobiety bardziej się solidaryzują, a to jest potrzebne, by zrobić większy krok naprzód” – mówi. Polecamy też: Jerzy Pilch: „Marihuana mnie uspokaja i wycisza, ale nie napisałem linijki po pijanemu". Czyli jak wygląda życie pisarza
Jerzy Pilch: „Marihuana mnie uspokaja i wycisza, ale nie napisałem linijki po pijanemu’’
Na mój aktualny stan bardzo dobrze robi marihuana. Uspokaja mnie i wycisza. Pomaga mi w szerokim sensie. Głowa jest gdzie indziej. Pierwszy raz zapaliłem w chorobie. I było mi dobrze, przesiedziałem tak kilka dni, rano tylko wychodząc po gazety w nadziei, że coś przeczytam — mówi pisarz Jerzy Pilch w wywiadzie dla weekendowego wydania gazety.pl. Jerzy Pilch o marihuanie Marihuana to dla Pilcha nie tyle sposób na odprężenie, ale też środek, który pomaga mu w zmaganiach z Parkinsonem. Autor „Jesiennych Demonów” i „Pod Mocnym Aniołem” swoje przejścia z chorobą opisał ze szczegółami w książce Dziennik. Ale, jak zaznacza pisarz w wywiadzie dla gazety.pl, innych używek nie uznaje. „Papierosy rzuciłem na zawsze. Potworna trucizna. Zapaliłem ostatnio jednego - myślałem, że mnie szlag trafi na miejscu. Kiedyś paliłem po sześćdziesiąt gauloisesów dziennie i jakoś to wytrzymywałem. Mowy nie ma, żebym do tego wrócił”, mówi. A co z alkoholem? Jerzemu Pilchowi, który zmaga się z alkoholizmem i pierwsze drżenie rąk spowodowane Parkinsonem uznał za delirium – rozmowy o wódce nie przychodzą łatwo. „Nie lubiłem i nie lubię pijaków, ale oczywiście każdemu to, na czym mu najmniej zależy. Okoliczności życiowe zmusiły mnie do nadużywania napojów wyskokowych. Niechętnie do tego wracam. Czułem ciągle wewnętrzną potrzebę oddalenia się, a nie zanurzenia w tym wszystkim”, mówi. I dodaje: „Pisać trzeba, kiedy ma się głowę zimną, a nie gorącą. Nawet najtężsi pijacy mogli pracować tylko wtedy, gdy stężenie alkoholu było najmniejsze. Ja nie napisałem linijki po pijanemu czy na kacu”. Jak wygląda życie Jerzego Pilcha? Autor jest zwolennikiem regularnej pracy. No i najlepiej pisze mu się rano: „Dla niektórych [pisarzy] była to często jedyna pora, gdy mogli pisać - bo raz, że mieli spokój, dwa, że jeszcze byli trzeźwi. Wziąłem więc tę regularność poranną z całym dobrodziejstwem inwentarza”. Przez wiele lat Pilch wstawał więc o 5 rano, wypijał kawę, wypalał papierosa i siadał do biurka. „Na trzeźwo nigdy nie zdarzyło mi się, żebym nie wstał i nie zasiadł do pisania” - opowiada. Choroba jednak zmieniła nieco tryb jego pracy. „Teraz obywam się bez dopingu, a wstaję i o trzeciej. Porządkuję bibliotekę i czekam, aż ręce przestaną mi drżeć”, mówi. Wieczory nie są dla Pilcha mniej wymagające: „Często nie mogę zasnąć. Włączam telewizor, patrzę, przysypiam. Lubię filmy dokumentalne z cyklu 07 zgłoś się albo program Zdrady, to krwawa duchowa pornografia. Jak nie mam siły czytać, a nie daję rady spać, przerzucam kanały i tak zasypiam. Ani to sen, ani odpoczynek. Masę książek przeczytałem na kacu - dzięki kacom jestem oczytany”, mówi. Jerzy Pilch: Bliscy ludzie przeszkadzają w pracy Nie stosuje wobec siebie drastycznych metod: nie wyłącza telefonu i nie wygłusza ścian. „Zależy mi na zachowaniu normalności” - mówi. Ale – jak wyjaśnia – tę normalność czuje jedynie wtedy, gdy pracuje nad książką. Po skończeniu jednej, a przed rozpoczęciem drugiej jest tzw. życie codzienne, które Pilchowi „nie odpowiada”. Przeszkadzają mu „wszelkie interwencje świata zewnętrznego”. „Jest takie powiedzenie Czesława Miłosza: "Jak w rodzinie jest pisarz, to koniec z rodziną". Coś w tym jest - ci, co przeszkadzają, są bliskimi ludźmi, którzy nie chcą przeszkadzać, ale przeszkadzają. Pisarz rodzinie też przeszkadza, bo ta jest dla niego surowcem. Bliscy pisarza nie mają z powodu jego zawodu wielkich atrakcji”, mówi Pilch.
"Umiem gotować, zgotuję wam rewolucję!". Ulicami polskich miast przeszła Manifa
"Dość wyzysku", "Aborcja na żądanie bez przepraszania", "Każda ekipa ta sama lipa" - to tylko niektóre hasła na transparentach, które pojawiły się podczas XVIII Warszawskiej Manify. Marsze kobiet odbyły się też w innych dużych miastach Polski, m.in. w Poznaniu, we Wrocławiu czy w Krakowie. Głównym hasłem tegorocznej manifestacji było: "Przeciw przemocy władzy". Polecamy też: Ostre słowa Krystyny Jandy! Aktorka zachęca Polaków do udziału w protestach 8 marca. Inne gwiazdy też wyjdą na ulicę Warszawska Manifa Manifa to demonstracja organizowana co roku z okazji Dnia Kobiet. Jak szacuje policja i warszawski ratusz, tylko w stolicy liczba uczestników wyniosła ok. 4 tys. osób. Zwykle organizatorzy wychodzą na ulice z konkretnymi postulatami, w tym roku jednak zdecydowano się na rozliczenie władz z realizacji haseł. "Każda władza nam przeszkadza" - przekonywali w przemówieniach, tłumacząc, że władza od lat ignoruje kobiety - bez względu na barwy polityczne. Tłumnie maszerujemy na #manifa2017 - dobra przygrywka do #8Marca. pic.twitter.com/EZgszYrZIw — Pawel Rabiej (@PawelRabiej) 5 marca 2017 Obecnie rządzący obóz to - jak mówili uczestnicy - "kumulacja opresji" wobec wykluczanych społecznie. "Władza nas wykorzystuje, kupuje i poniża" oraz zmusza do "wyzysku reprodukcyjnego" - usłyszeliśmy w przemówieniach. Temat całkowitego zakazu aborcji i sprzedaży tzw. tabletki "dzień po" przewijał się zresztą przez całą manifestację. Uczestnicy domagali się też dostępu do antykoncepcji, in vitro i podniesienia standardów okołoporodowych. Na Manifie przypomnienie, że kobiety w Polsce o swoje prawa walczą od XIX wieku! #Manifa #manifa2017 pic.twitter.com/qZydh2KeiW — Marcelina Zawisza (@mmzawisza) 5 marca 2017 "To nie kompromis, to kompromitacja" - skandowali manifestujący, odnosząc się do tzw. kompromisu aborcyjnego (możliwości usunięcia ciąży w trzech przypadkach: gwałtu/kazirodztwa, zagrożenia życia matki lub nieodwracalnego uszkodzenia płodu). PRAWA KOBIET to PRAWA CZŁOWIEKA! Do zobaczenia na Manifie! https://t.co/SrZbdtycg6 #manifa #czarnyprotest pic.twitter.com/kHoP5geNS4 — Amnesty Polska (@amnestyPL) 3 marca 2017 Na 8 marca planowana jest kolejna manifestacja, nawiązująca do Czarnego Protestu - Międzynarodowy Strajk Kobiet, do którego namawiają m.in. Krystyna Janda, Magdalena Cielecka, Agnieszka Holland i Maja Ostaszewska. Polecamy także: "Nie o taką aborcję walczyliśmy". Rekordowa liczba komentarzy po wywiadzie Natalii Przybysz
Kobiety oszalały na punkcie premiera Kanady. Czy tylko? Zobacz 9 najprzystojniejszych polityków
Modelka fitness pokazała, jak karmi piersią, i wywołała burzę w internecie. Dlaczego?
Najbardziej naturalna czynność na świecie – karmienie dziecka piersią - wciąż budzi ogromne emocje. Owszem, matka tuląca niemowlę jest zjawiskiem magicznym, ale pod warunkiem, że nie jest widoczne zza czterech ścian. Tylko jak utrzymać młode, niezależne i ciekawe świata mamy pod kluczem i z odciętym internetem? Na skoszarowanie w domowych pieleszach nie godzi się modelka fitness Nadine Muller, która kilka dni temu obnażyła przed światem tajemnicę macierzyństwa i dwie piersi. Zamieściła w sieci zdjęcie, na którym karmi swojego 16-miesięcznego synka, a pod nim napisała, że „matczyne mleko i cycek” uspokajają jej dziecko. Fotografia nie pokazywała wszystkich anatomicznych szczegółów modelki: strategiczne miejsca, które mogłyby zgorszyć internautów, Muller ocenzurowała gwiazdkami. Tyle że efekt graficzny, zamiast zakryć tajemnicę, odsłonił nieprzebyte obszary ludzkiej zawiści. Okazało się bowiem, że karmienie piersią dziecka nie jest magiczne, a „obrzydliwe”. „Zakryj się przed synem!” – czytamy w komentarzu internautki. Poza tym „jak można karmić tak duże dziecko”, a co gorsza, „zdobywać jego kosztem lajki”. A w ogóle to – jak pokazują opinie pod zdjęciem – karmienie piersią to widok „odstręczający”. Komentarze na Instagramie były tak wulgarne i przesycone nienawiścią, że administrator zablokował na jakiś czas konto Muller. Po powrocie modelka napisała: „Jeśli obserwujesz moje konto od jakiegoś czasu, to wiesz, że uwielbiam karmić piersią. Jestem cały czas z Maddenem i poświęcam mu niemal każdą chwilę. Karmienie piersią okazało się dla mnie jedną z najcudowniejszych rzeczy i buduje głęboką więź z moim synem. Nie ma w tym nic odpychającego, to naturalne”. Polecamy też: Żołnierz celował w kolano Hanny Lis?! Czyli wakacyjne przygody dziennikarki i Łukasza Jemioła
Maria Peszek o obecnym rządzie: "To tchórze, które nic swojego nie mają. Dlatego ja..." Co tak rozzłościło artystkę?
„Obecna władza to są tchórze, które nic własnego nie mają. Są miernotami, które nienawidzą każdego przejawu niezależności - mówiła Maria Peszek w wywiadzie z Piotrem Najsztubem dla „Newsweeka”. Jak podkreśla – celem człowieka jest być szczęśliwym, a jedyną drogą, jest „wewnętrzna emigracja” przez odrzucenie Boga. Co to oznacza i skąd w Peszek taki pesymizm? Artystka tłumaczy w poniższych wypowiedziach. Przeczytajcie! Wzory Marii Peszek „Olga Tokarczuk też uciekła z kręgu, podobnie Andrzej Stasiuk, który rzuca wszystko w wieku, do którego się zbliżam, przenosi się do chaty bez prądu na bezludziu i zakłada wydawnictwo, żeby być niezależny. To są dziś moi bohaterowie. Spotyka mnie pan właśnie w momencie euforii, bo to zrozumiałam!” Maria Peszek o władzy „[Obecna władza] to są tchórze, które nic swojego nie mają. Że są miernotami, które nienawidzą każdy przejaw niezależności. Dlatego ja mam prze…” Maria Peszek w chocholim tańcu Maria Peszek: „Zgadzam się z Marią Janion, jeśli dobrze ją rozumiem, że wspólnota ma według władzy być narodowa i wynikająca z Kościoła, bo nie z religii, oparta na bólu i cierpieniu. I z tej perspektywy jednostka dążąca do własnego spełnienia i szczęścia jest w pogardzie. I dlatego tak dramatycznie bolesne jest pytanie, jak przerwać ten chocholi taniec?" Piotr Najsztub: "Skutecznie można to zrobić tylko wewnątrz siebie, wyjść z korowodu". Maria Peszek: "I tak zrobię. To jest mój plan wewnętrznej emigracji. I nie uważam, żeby to było egoistyczne, uważam, że to jest jedyna droga! Podstawowym obowiązkiem człowieka jest bycie szczęśliwym". To daje Marii Peszek siłę Piotr Najsztub: "(…) Elementem wyjścia z matni jest też redukcja osobistego strachu. Jak sobie z tym strachem poradzić?" Maria Peszek: "Odrzucić Boga przede wszystkim". Piotr Najsztub: "To dla wielu oznacza jeszcze większy strach". Maria Peszek: "Ależ skąd! Moje skromne doświadczenie osobiste, które przeżyłam parę lat temu, a polegające na tym, że sama biorę odpowiedzialność za to, czy jestem, czy nie jestem szczęśliwa, dało mi niesamowitą siłę". Polecamy też: Magdalena Ogórek jako rzeczniczka sztuki. Dzięki niej do Polski wróciły dzieła zrabowane przez nazistów. Jak to zrobiła? Źródło: „Newsweeka”
Magdalena Ogórek jako rzeczniczka sztuki. Dzięki niej do Polski wróciły dzieła zrabowane przez nazistów. Jak to zrobiła?
Magdalena Ogórek pokazała nową twarz. Poznaliśmy ją już jako dziennikarkę, ekspertkę ds. historii Kościoła oraz jako polityka – najpierw wspierała lewicową partię SLD jako kandydatka na prezydenta, potem została adwokatem prawicowych haseł PiS. Tym razem zaprezentowała się w nowej roli: jako sprawna negocjatorka i rzeczniczka interesów Polski za granicą. Dzięki jej działaniom syn byłego gubernatora Krakowa i Galicji i twórcy getta zwrócił Polsce trzy dzieła sztuki, które zostały zrabowane przez nazistów podczas II wojny światowej. Są to: pochodząca z XVIII w. mapa Rzeczypospolitej Obojga Narodów, akwarela Julii Potockiej i rysunek ukazujący Kraków w czasach renesansu. View oEmbed on the source website Magdalena Ogórek na tropie nazistów Jak powiedziała polityk w rozmowie z Onetem, na ślad skradzionych dzieł natknęła się przypadkowo. Jako naukowiec i historyk prowadziła poszukiwania innego bezcennego działa - „Walka karnawału z postem” Pietera Brueghela. Obraz został wywieziony z Polski przez gubernatora Ottona von Wächtera tuż po rozpoczęciu wojny. Po wielu miesiącach poszukiwań Ogórek dotarła do syna nazisty – 78-letniego Horsta Wächtera, który mieszka w Austrii. Okazało się, że jest on też w posiadaniu innych dzieł sztuki, które kiedyś należały do majątku Rzeczpospolitej. View oEmbed on the source website Jak Magdalenie Ogórek udało się przekonać Wächtera do zwrotu nielegalnie nabytego bogactwa? Według jej relacji, na syna nazisty wpłynęła informacja, którą Polka znalazła w archiwach Watykanu. Według nich gubernator nie zmarł śmiercią naturalną – jak przez lata uważali jego potomkowie - ale został otruty w 1949 roku. Okazało się, że za te rewelacje można było „kupić” dzieła. „Nie musiałam namawiać go do zwrotu. On sam chciał je oddać” - powiedziała Ogórek w rozmowie z brytyjskim dziennikiem „The Guardian”. Jak stwierdził sam Wächter, celem zwrotu jest danie przykładu innym Niemcom i Austriakom, którzy trzymają w swoich domach polskie działa sztuki. Co więcej, syn gubernatora dostarczył Ogórek archiwa, dzięki którym polityk będzie mogła prześledzić losy innych polskich skarbów. Magdaleny Ogórek walka z biurokracją Co ciekawe, to wcale nie poszukiwania dzieł i kilkanaście wywiadów, które historyk przeprowadziła z Wächterem, okazały się dla Ogórek najtrudniejsze. O wiele cięższym zadaniem było porozumienie się z polskim rządem, by zgodził się przyjąć skradzione dzieła od syna byłego nazisty. „Polscy urzędnicy są niechętnie nastawieni do kontaktu z dziećmi byłych nazistów” - przyznała Ogórek, cytowana przez „Gościa Niedzielnego”. Przekazanie dzieł odbyło się w sobotę, a w niedzielę doszło do ich oficjalnego zwrócenia. Ich wartość ocenią teraz muzealnicy. Polecamy też: „Homofobia nas wytresowała”. Robert Biedroń opowiada o życiu geja w polskim heteromatriksie View oEmbed on the source website Źródło: Onet.pl
To było najbardziej kontrowersyjne pytanie w „Milionerach”. Pokazało, że kluczem do sukcesu są plotki
„Milion jest dla ludzi ciekawych świata, którzy czytają gazety” – powiedział Hubert Urbański w ekskluzywnym wywiadzie wideo dla VIVY! Wydawałoby się, że prowadzącemu słynny teleturniej chodzi o wiedzę z dziedziny historii, literatury czy stosunków międzynarodowych. Nic bardziej mylnego. Okazuje się, że za słowami „czytać gazety” kryje się przesłanie: śledź portale plotkarskie i perypetie ze świata show-biznesu. Dowód? Ledwie program „Milionerzy” pojawił się na antenie TVN, a już zdążył wprawić w zażenowanie publiczność. W poniedziałkowym odcinku padło pytanie o spór sądowy Dody i Emila Haidara. Prawidłowa odpowiedź to pierścionek zaręczynowy. Ale czy pytanie świadczy o poziomie intelektualnym i wiedzy uczestnika? Widzowie, choć czasem może i zaglądają na serwisy plotkarskie, krytycznie ocenili poziom pytań w „Milionerach”. „Kiedyś trzeba było mieć trochę wiedzy podstawowej i nie tylko, a teraz wystarczy czytać Pudelka. Pytania są głupie i nie mają nic wspólnego z wiedzą” – czytamy w komentarzach. „Takie pytanie w Milionerach?! Jak im nie wstyd?! Kiedyś to był teleturniej na poziomie teraz masakra!”, „W encyklopedii pod literą D też zapewne będzie można znaleźć o tym wzmiankę... żenada”, „Milionerzy to teleturniej, który zszedł na psy! A dokładnie na pudelka”. Czy krytyka faktycznie jest uzasadniona? „Owszem, dużo pytań plotkarskich, ale też i z wiedzy ogólnej, szczegółowej. Żyjemy w dobie Pudelków, to i pytania tego typu, nie dziwie się”. O tym, jak wygląda świat w dobie social mediów, i co obecnie kryje się pod sformułowaniem „kultura współczesna”, świadczy inne pytanie, które padło w pierwszym odcinku „Milionerów”: „Co lubi w nocy oglądać Jarosław Kaczyński?” Było to odniesienie do wywiadu udzielonego kilka miesięcy temu jednej z prawicowych gazet. Kłopot w tym, że odpowiedzi w show nie tyle odnosiły się do ulubionych czynności prezesa PiS, co miały na celu polityczne podszczypywanie publiczności. Poza poprawną opcją „rodeo” do wyboru była odpowiedź „nie jestem fanką Kaczyńskiego”. Inne przykłady? Ot, choćby: „Agata Duda witała się ze swoimi uczniami, mówiąc…” – w tym pytaniu chodziło o umiejętności językowe pierwszej damy. Inne stopnie do miliona złotych dotyczyły z kolei chłopaka Maffashion i youtuberów Abstrachuje. Okazało się jednak, że nawet studentka matematyki i statystka na Oxfordzie nie była w stanie sprostać tak wysokim wymaganiom teleturnieju. Czy to oznacza, że nie orientuje się we współczesnym świecie? Na to wygląda... Polecamy też: Hubert Urbański w VIVIE! „W swoich oczach bardzo się zmieniłem”
Węże 2017. Oto 5 najgorszych polskich filmów, które zażenowały nawet najbardziej odpornego widza
Seks z przymrużeniem oka czy patetyczne story, które nie wzruszyło nawet największego patrioty? Już po raz 6. Akademia Węży wybrała najgorsze polskie produkcje, które nawet poważne tematy obróciły w nieśmieszny żart. Polecamy też: Zmiana warty w Hollywood. Ci aktorzy zastąpili Leonarda DiCaprio i Brada Pitta Które filmy zostały nominowane do Węży i kto ma największe szanse na miano najgorszej produkcji? Uzasadnienia Akademii nie pozostawiają wątpliwości. Lider wśród najgorszych O tytuł najgorszej produkcji minionego roku rywalizować będzie pięć filmów. Dwa z nich – „Historia Roja” i „Smoleńsk” – dotykają wrażliwych i ważnych historycznych tematów, jednak wykonanie pozostawia wiele do życzenia. Kolejny nominowany film „Kobiety bez wstydu” miał pokazać relacje damsko-męskie, ale zamiast ciała i duszy człowieka obnażył brak scenariusza. Podobnie jest z „Gejszą” – filmem, który nawet w latach 90. zostałby uznany za staroć, oraz z „#wszystkogra” – odpowiedzią na „Mamma Mia”, w którym nie gra nic. Jednak to historia o prezydenckiej katastrofie w reżyserii Antoniego Krauzego zyskała największe „uznanie” loży szyderców. Film ma szansą aż na 10 statuetek w 13 możliwych kategoriach. Powód? Jak ocenia Akademia, to „powrót do kina socrealistycznego w jego najczystszej postaci, tylko z odwróconymi biegunami”. Czym są Węże? Antynagrody – polski odpowiednik Złotych Malin – od sześciu lat przyznawany jest 2 13 kategoriach. Wybiera nie tylko najgorszy film, ale też m.in. aktorów, duety, występy poniżej talentu, reżyserów, którzy nie podołali wyzwaniu, żenujące sceny czy efekty niezbyt specjalne. Akademia Węży, która przyznaje nagrody, liczy około 150 osób, które na co dzień zajmują się działalnością kulturalną w Polsce. Założeniem konkursu jest nie tyle wyśmianie nieudanych prób podbicia widowni, co wszczęcie dyskusji na temat poziomu kinematografii. Polecamy też: Wielki skandal na Oscarach. Koszmarna pomyłka przy odczytywaniu nagrody w najważniejszej kategorii Poniżej przedstawiamy nominacje do tegorocznych Węży. Laureatów poznamy 1 kwietnia, w Prima Aprilis. Dla twórców zwycięskich produkcji nie będzie to jednak powód do śmiechu. Węże 2017 - nominacje i uzasadnienia: WIELKI WĄŻ - NAJGORSZY FILM ROKU 1. #wszystkogra - za zmarnowany potencjał na dobre komercyjne kino i nieumiejętność skoordynowania scenariusza, aktorów, piosenek i Warszawy 2. Gejsza - za najciekawszą od kilku lat próbę dorównania poziomem filmu "Kac Wawie", tyle że w stylu noir 3. Historia Roja - za przerażający brak umiejętności w próbie przedstawienia antykomunistycznego podziemia w powojennej Polsce 4. Kobiety bez wstydu - za produkt komediopodobny, którego wstydzić powinni się wszyscy zaangażowani w produkcję 5. Smoleńsk - za powrót do kina socrealistycznego w jego najczystszej postaci (tylko z odwróconymi biegunami) NAJGORSZA REŻYSERIA Agnieszka Glińska - #wszystkogra Dariusz Regucki - Bóg w Krakowie Radosław Markiewicz - Gejsza Jerzy Zalewski - Historia Roja Antoni Krauze - Smoleńsk NAJGORSZY SCENARIUSZ Marta Konarzewska, Agnieszka Glińska - #wszystkogra Piotr Owcarz, Radosław Markiewicz - Gejsza Jerzy Zalewski - Historia Roja Tomasz Łysiak, Antoni Krauze, Maciej Pawlicki, Marcin Wolski - Smoleńsk ŻENUJĄCY FILM NA WAŻNY TEMAT Bóg w Krakowie Historia Roja Nowy świat Smoleńsk NAJGORSZA ROLA MĘSKA Michał Lesień - Kobiety bez wstydu Antoni Pawlicki - #wszystkogra Maciej Półtorak - Smoleńsk Krzysztof Zalewski-Brejdygant - Historia Roja Jerzy Zelnik - Smoleńsk NAJGORSZA ROLA ŻEŃSKA Beata Fido - Smoleńsk Magdalena Lamparska - Kochaj Joanna Liszowska - Kobiety bez wstydu Eliza Rycembel - #wszystkogra Marta Żmuda-Trzebiatowska - Gejsza WYSTĘP PONIŻEJ TALENTU Marian Dziędziel - Gejsza Roma Gąsiorowska - Kochaj Kinga Preis - #wszystkogra Zbigniew Zamachowski - 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach Mirosław Zbrojewicz - Gejsza NAJGORSZY DUET NA EKRANIE Beata Fido i Redbag Klijnstra - Smoleńsk Beata Fido i Maciej Półtorak - Smoleńsk Joanna Liszowska i Michał Lesień - Kobiety bez wstydu Marta Żmuda-Trzebiatowska i rura - Gejsza NAJBARDZIEJ ŻENUJĄCA SCENA Azjaci protestujący pod Wawelem - Smoleńsk Czy ciebie kiedyś ktoś tak oszukał? (Beata Fido) - Smoleńsk Loża ekspertów w telewizji - Smoleń Rozmowa pilotów JAKA - Smoleńsk Kościelna przemowa Roja a’la Braveheart - Historia Roja EFEKT SPECJALNEJ TROSKI Maciej Stuhr dubbingujący Macieja Stuhra - Czerwony kapitan Wybuch Tupolewa - Smoleńsk Piloci JAKA na lotnisku w Smoleńsku - Smoleńsk Duchy smoleńskie - Smoleńsk Ubek z kulką w czole - Historia Roja NAJGORSZY TELEDYSK OKOŁOFILMOWY Sebastian Fabijański „Ale wkoło jest wesoło” - #wszystkogra NAJGORSZY PLAKAT 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach Bóg w Krakowie Kobiety bez wstydu Smoleńsk NAJGORSZY PRZEKŁAD TYTUŁU ZAGRANICZNEGO A Walk in the Woods - Piknik z niedźwiedziami Dirty Grandpa - Co ty wiesz o swoim dziadku? The Forest - Las samobójców The Shallows - 183 metry strachu Triple 9 - Psy mafii W poprzednich latach Wielkiego Węża dla najgorszego filmu roku zdobywały: 2016 – "Ostatni klaps" 2015 – "Obce ciało" 2014 – "Ostra randka" 2013 – "Kac Wawa" 2012 – "Wyjazd integracyjny" Polecamy też: Oscary 2017. Znamy zwycięzców! Kto odniósł największy sukces, kto poniósł klęskę?
Pooscarowa impreza Vanity Fair. Dlaczego każdy chce tam być?
Za udział w tej jedynej w roku imprezie aktorzy są w stanie popaść w konflikt z prawem, podrobić statuetkę Oscara i dać wielomilionową łapówkę… Na próżno! Redaktorzy Vanity Fair na swoją pooscarową kolację zapraszają tylko te gwiazdy Hollywood, z którymi mają ochotę się spotkać. Czym jest kolacja Vanity Fair? Znawcy filmowego świata biznesu twierdzą, że gala rozdania Oscarów to tylko wstęp, a prawdziwa weryfikacja wartości gwiazdy odbywa się na pooscarowych balach. Jednym z największych przyjęć jest impreza Vanity Fair – miesięcznika, który funkcjonuje w symbiozie ze studiami filmowymi. To właśnie na tej kolacji rodzą się gwiazdy, padają najważniejsze propozycje filmowe, zawiązują się sojusze, a młodzi aktorzy znajdują swoich protektorów. Czasopismo reklamuje swoją markę luksusowymi sesjami ze zdobywcami Oscarów, a młode gwiazdy promują się pod logo magazynu. I to nie byle jakim, w końcu w ciągu ostatniej dekady wielkie wytwórnie kupiły oraz przerobiły na filmy blisko 30 historii opisanych wcześniej przez Vanity Fair. Impreza cieszy się ogromną estymą w Hollywood i żaden artysta ze statuetką, sportowiec czy polityk nie przepuści okazji, by pojawić się na balu w Beverly Hills, jeśli oczywiście dostanie zaproszenie. „Patrzysz w głąb sali i widzisz Minicę Lewinsky albo Annę Nocole Smith i mnóstwo innych ludzi, z którymi zawsze chciałeś porozmawiać, ale nigdy, poza tą kolacją, nie miałbyś okazji zrealizować tego marzenia”, mówiła kilka lat temu dziennikarka Anjelica Huston, która współorganizuje bal Vanity Fair od dekad. Lewinsky pojawiła się na imprezie w 1999 roku i stała się atrakcją wieczoru. Jak mówiła Huston, impreza momentami przypomina sen. Nie jest to jednak zasługa wystroju sali, czy magicznego oświetlenia, ale gości, którzy na balu Vanity Fair zachowują się niezwykle swobodnie. Nie ma tu sekcji VIP-ów. Co prawda nie jest łatwo dostać zaproszenie na imprezę, ale kiedy już gwiazda dostąpi tego zaszczytu, traktowana jest na równi z innymi uczestnikami balu. Wpływ na swobodny nastrój ma m.in. to, że wszyscy ochroniarze, agenci, łowcy talentu, a nawet media trzymane są na imprezie krótko. Wydaje się w zasadzie, że są nieobecni. Dziennikarze, którzy zostają nakryci na robieniu notatek czy nagrywaniu, dostają wilczy bilet i zakaz powrotu na kolację roku. Swoją pracę muszą wykonywać dyskretnie, choćby w toalecie. Ma to jednak swoje zalety. Gwiazda złapana na krótką rozmowę przy umywalce może dostarczyć medium więcej atrakcji niż nagranie na głównej sali. Ale impreza Vanity Fair to też miejsce najgorętszych plotek. W poprzednich latach dyskusje były zdominowane przez Brada Pitta, który najpierw był z Jennifer Aniston, potem Gwyneth Paltrow, a następnie z Angeliną Jolie. Impreza Vanity Fair. Jak to się zaczęło? Z obecnej perspektywy wydaje się, że wspominamy prehistorię: nie było jeszcze wtedy smartfonów, mediów społecznościowych, a w Polsce funkcję I sekretarza pełnił Władysław Gomułka. W 1964 roku Irving Paul Lazar, nazywany Swiftym, najbardziej wpływowy agent gwiazd Hollywood, wraz z żoną demonstracyjnie opuścili galę oscarową z powodów towarzyskich. Wydarzenie stało się precedensem, które przerodziło się w doroczną tradycję, a przez kolejne trzy dekady bilet na afterparty ze Swiftym był najgorętszym towarem wśród gwiazd. Na początku nie było żadnej wykwintnej imprezy. Ot, spotkanie w bistro przy steku lub kanapkach i wspólne oglądanie transmisji z rozdania Oscarów. Autorytet, jakim cieszył się Lazar, gromadził przy stole coraz więcej gwiazd, które z czasem musiały ubiegać się o zaproszenie do wspólnego biesiadowania z agentem. Wśród pierwszych gości byli m.in. Jimmy Stewart, Gregory Peck czy Jack Lemmon. Po latach spotkanie rozrosło się do 40 wybranych uczestników, w tym także zdobywców statuetek. Swifty zmarł w 1993 roku, ale jego imprezy przetrwały. Na kontynuację tradycji zdecydował się Vanity Fair, którego szefowie byli z Lazarem w bliskich relacjach. „Zdecydowaliśmy wtedy, że może wybierzemy się do Los Angeles i zorganizujemy pooscarowy wieczór”, opowiadała Sara Marks, ówczesna dyrektor ds. projektów specjalnych. „Widziałem, co robił Swifty, i stwierdziłem, że to będzie czymś dobrym dla magazynu”, mówił Graydon Carter, wydawca Vanity Fair. „Ale chciałem to zrobić na mniejszą skalę. Myślałem: jeśli przegrasz, zrób to w małym towarzystwie”. Wygrał, a gwiazdy, które jadały pooscarową kolację z Lazarem, a z czasem i media, uznały Vanity Fair i Eltona Johna za dziedziców tradycji Swiftiego. Pierwsza impreza organizowana przez magazyn odbyła się w 1994 roku. W ciągu kilku lat pooscarowa impreza rozrosła się do ogromnych rozmiarów, a zaproszenia były tak cenne, że gwiazdy imały się wszelkich sposobów, by dostać się na kolację. Jak napisał w 1998 roku wpływowy dziennik New York Post, Sean Combs, znany jako Puff Daddy, był tak zdesperowany, że zaryzykował areszt, byle tylko zwrócić na siebie uwagę mediów. Skutecznie. Co ciekawe, gdy ustalono porę składania zeznań na dzień rozdania Oscarów, Puff Daddy wybrał pojawienie się na imprezie Vanity Fair, nie w sądzie. Gwiazdy są w stanie zapłacić niebotyczne sumy choćby za jedno, jedyne zaproszenie – na próżno. Co prawda kiedyś każdy artysta ze statuetką z danego roku mógł przekroczyć drzwi marzeń, ale zmieniono zasady po tym, jak na imprezę zaczęli zjeżdżać aktorzy z podrobionymi Oscarami. Kto może dostąpić zaproszenia na imprezę Vanity Fair? Oczywiście gwiazdy show-biznesu: politycy, sportowcy, wielcy biznesmeni, twórcy kultury, aktorzy i muzycy, ale, co ciekawe, liczba zapraszanych co roku gości i ich nazwiska stanowią tajemnicę organizatorów. Niektórzy aktorzy dostają ręcznie pisane notki w dniu nominacji do Oscarów. Pozostali zależą od widzimisię Cartera, który w decyzji kieruje się jedynym pytaniem: kogo chciałbym spotkać? Są jednak stali bywalcy imprezy, którzy nie spadają z listy top gwiazd na świecie. To m.in.: Michael Douglas, scenarzysta Mitch Glazer i jego żona aktorka Kelly Lynch, projektantka Carolina Herrera, pisarka Fran Lebowit, mecenas sztuki Jean Pigozzi czy miliarder Ronald Perelman. Goście mogą pojawiać się z osobami towarzyszącymi. Zasada wydaje się jasna, ale jak pokazała historia, niektóre gwiazdy wpadają na dziwne pomysły. „Nawet nie uwierzycie, jak często ktoś pojawia się ze swoimi znajomymi, których nie mogę wpuścić, ale ich samochód już został zaparkowany w miejscu dla uczestników imprezy”, mówił Matt Ullian, który od 10 lat strzeże bram Vanity Fair. Jest też inna zasada: jeśli któryś z zaproszonych gości zacznie gwiazdorzyć na imprezie i będzie niegrzeczny, już nigdy więcej nie dostanie biletu wstępu. Taki los spotkał w 2001 roku Courtney Love, która żądała, by móc pojawić się na kolacji ze swoim menadżerem. Gdy organizatorka Sara Marks odmówiła, wdowa po Kurcie Cobainie wyjęła telefon i nadała komentarz: „Marks jest cipą”. Nigdy więcej nie pojawiła się już na czerwonym dywanie Vanity Fair… W zeszłym roku na imprezie, która obok kolacji u Eltona Johna, jest najważniejszym wydarzeniem po gali rozdania Oscarów, pojawili się m.in. Emma Stone, Jennifer Aniston i Dakota Johnson.
Willa Timberlake'a, pałac Madonny czy ogrody Cher? Zobacz, jak żyją gwiazdy Hollywood
Oscary 2017 już jutro! Kto wystąpi podczas gali i gdzie oglądać transmisję? Wszystko, co musisz wiedzieć o imprezie!
Oscary 2017 to wydarzenie, na które czekają największe gwiazdy światowego kina i ich fani. O najbardziej prestiżową nagrodę w branży powalczą twórcy filmowi i tytuły, które podbiły serca widzów w minionym roku. Kiedy odbędzie się gala Oscarów 2017 i kto wystąpi podczas 89. edycji konkursu? Zobaczcie! Oscary 2017: Data. Kiedy odbędzie się wielka gala rozdania nagród? Oscary 2017 zostaną wręczone podczas uroczystej gali w niedzielę, 26 lutego 2017 roku. Ze względu na to, że Nagrody Akademii Filmowej przyznawane są na terenie USA, w Hollywood, w Polsce rozdanie będziemy mogli śledzić późno w nocy, z niedzieli na poniedziałek. Polecamy także: Znamy nominacje do Oscarów! Kto ma największe szanse na statuetkę? Oscary 2017: Gdzie oglądać transmisję online i w TV na żywo? Oscary 2017 do tej pory nie były dostępne oczom polskiego internauty, chyba że nielegalnie. W tym roku jednak Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej poszła po rozum do głowy i sięgnęła po współczesne narzędzia komunikacji. Po raz pierwszy w historii Oscarów ceremonię będziemy mogli śledzić online na globalnym live streamingu. Wielką galę Oscarów 2017 będziemy mogli też oglądać w polskiej telewizji na antenie CANAL+, a transmisja na żywo dostępna będzie emitowana w paśmie odkodowanym dla wszystkich abonentów nc+. Oscary 2017: Kto poprowadzi galę rozdania nagród? Galę Oscary 2017 poprowadzi słynny komik Jimmy Kimmel, dla którego występ na tej prestiżowej imprezie będzie debiutem. Artysta ma jednak doświadczenie przed kamerami. Prowadzi słynne w USA walk-show „Jimmy Kimmel Live!” oraz „The Man Show”. Słynie z niebanalnego stylu prowadzenia rozmów z gwiazdami i czarnego poczucia humoru. Ot, amerykański odpowiednik Kuby Wojewódzkiego. Jimmy Kimmel zdradził, że za pracę podczas gali Oscary 2017 zarobi 15 tysięcy dolarów. „Myślę, że to nielegalne, żeby w ogóle nie płacić” - żartował zarabiający 10 milionów rocznie Kimmel. Co ciekawe, wszystkie osoby nominowane do Oscarów otrzymują torbę upominkową. W 2016 roku jej wartość wynosiła 233 tysiące dolarów. Oscary 2017: Wszystko, co musisz wiedzieć o statuetkach Nagrodą w konkursie Oscary 2017 jest statuetka pokryta 24-karatowym złotem, która przedstawia rycerza opartego na mieczu. Oskar nie jest lekki, waży prawie 4 kg. Wzór został zaprojektowany jeszcze w 1928 roku. Oscary 2017: Kategorie Oscary 2017 przyznawane są w 24 kategoriach. Do każdej z nich zgłaszanych jest od 2 do 5 tytułów lub twórców. Jedynie do kategorii „Najlepszy film” typowanych jest aż 10 produkcji, głównie spośród dzieł anglojęzycznych. Oskary w kategorii Produkcja - Najlepszy Film - Najlepszy Reżyser - Najlepszy Scenariusz Oryginalny - Najlepszy Scenariusz Adaptowany Oscary Aktorskie - Najlepszy Aktor - Najlepsza Aktorka - Najlepszy Aktor Drugoplanowy - Najlepsza Aktorka Drugoplanowa Oscary Techniczne - Najlepsza Scenografia i Dekoracja Wnętrz - Najlepsze Zdjęcia - Najlepszy Montaż Oscary za Dźwięk i efekty specjalne - Najlepsze Efekty Specjalne - Najlepszy Dźwięk - Najlepszy Montaż Dźwięku Oscary Muzyczne - Najlepsza Muzyka - Najlepsza Piosenka Oscary za Kostiumy i Charakteryzację - Najlepsze Kostiumy - Najlepsza Charakteryzacja Oscary za Animacje - Najlepszy Pełnometrażowy Film Animowany - Najlepszy Krótkometrażowy Film Animowany Oscary Dokumentalne - Najlepszy Pełnometrażowy Film Dokumentalny - Najlepszy Krótkometrażowy Film Dokumentalny Pozostałe Oscary - Najlepszy Film Nieanglojęzyczny (w 2015 roku nagrodę tę otrzymał film „Ida” Pawła Pawlikowskiego) - Najlepszy Krótkometrażowy Film Aktorski - Najlepsza choreografia Oscary Okolicznościowe - Oscary Honorowe i Specjalne - Nagroda im. Irvinga G. Thalberga - Nagroda za działalność humanitarną im. Jeana Hersholta - Nagroda im. Gordona E. Sawyera - Academy Juvenile Award Oscary 2017: Filmy nominowane do Nagrody Akademii Filmowej Filmy oraz twórców nominowanych do Oscarów 2017 poznaliśmy 24 stycznia. Na liście kandydatów do nagrody za najlepszy film nie znalazła się jednak żadna polska produkcja. Nadzieje wzbudzały „Powidoki” Andrzeja Wajdy, ale film odpadł jeszcze przed powstaniem listy finałowej. Polecamy także: Jedna z nich dostanie Oscara! Poznaliśmy listę aktorek nominowanych za najlepszą rolę kobiecą Kto ma szansę na Oscara 2017? To choćby filmy np. “La La Land” (zebrał aż 14 nominacji), “Przełęcz ocalonych” czy “Moonlight”. Spośród aktorów na statuetkę liczą np. Ryan Gosling, Denzel Washington, Nataly Portman, Emma Stone czy Meryl Streep. Zobacz Polecamy także: Kto dostanie Oscara za najlepszą rolę męską? Właśnie poznaliśmy nominowanych
Słońce, śnieg i narty. Katarzyna Skrzynecka wie, dokąd uciec na ferie. A jej córka to wykapana mama!
„Lepiej być ateistą”. Papież Franciszek znów szokuje. Zobacz najmocniejsze wypowiedzi papieża!
Oscary 2017: Impreza „Vanity Fair” – to tu tak naprawdę rodzą się gwiazdy
Za udział w tej jedynej w roku imprezie aktorzy są w stanie popaść w konflikt z prawem, podrobić statuetkę Oscara i dać wielomilionową łapówkę. Na próżno. Redaktorzy „Vanity Fair” na swoją pooscarową kolację zapraszają tylko te gwiazdy Hollywood, z którymi mają ochotę się spotkać. Znawcy filmowego świata biznesu twierdzą, że gala rozdania Oscarów to tylko wstęp, a prawdziwa weryfikacja wartości gwiazdy odbywa się na pooscarowych balach. Jednym z największych przyjęć jest impreza „Vanity Fair” – miesięcznika, który funkcjonuje w symbiozie ze studiami filmowymi. To właśnie na tej kolacji rodzą się gwiazdy, padają najważniejsze propozycje filmowe, zawiązują się sojusze, a młodzi aktorzy znajdują swoich protektorów. Czasopismo reklamuje swoją markę luksusowymi sesjami ze zdobywcami Oscarów, a młode gwiazdy promują się pod logo magazynu. I to nie byle jakim, w końcu w ciągu ostatniej dekady wielkie wytwórnie kupiły oraz przerobiły na filmy blisko 30 historii opisanych wcześniej przez „Vanity Fair”. Polecamy także: Kto dostanie Oscara za najlepszą rolę męską? Właśnie poznaliśmy nominowanych Impreza cieszy się ogromną estymą w Hollywood i żaden artysta ze statuetką, sportowiec czy polityk nie przepuści okazji, by pojawić się na balu w Beverly Hills – jeśli oczywiście dostanie zaproszenie. W zeszłym roku bawiła się tam cała śmietanka towarzyska show-biznesu. Leonardo DiCaprio, Sylvester Stallone, Lady Gaga, Taylor Swift, Serena Williams, Matt Damon, Jared Leto, Justin Timberlake, Gwen Stefani czy Chrissy Teigen. Swoją obecnością zaszczycił ją nawet Elton John, który po oscarowej gali organizuje własne przyjęcie, zresztą nie mniej popularne. Zaproszenie na imprezę „Vanity Fair” jest jak znalezienie złotego runa. „Patrzysz w głąb sali i widzisz Minicę Lewinsky albo Annę Nocole Smith i mnóstwo innych ludzi, z którymi zawsze chciałeś porozmawiać, ale nigdy, poza tą kolacją, nie miałbyś okazji zrealizować tego marzenia” – mówiła kilka lat temu dziennikarka Anjelica Huston, która współorganizuje bal „Vanity” od dekad. Lewinsky pojawiła się na imprezie w 1999 roku i stała się atrakcją wieczoru. Jak mówiła Huston, impreza momentami przypomina sen. Nie jest to jednak zasługa wystroju sali czy magicznego oświetlenia, ale gości, którzy na balu „Vanity Fair” zachowują się niezwykle swobodnie. Nie ma tu sekcji VIP-ów. Co prawda nie jest łatwo dostać zaproszenie na imprezę, ale kiedy już gwiazda dostąpi tego zaszczytu, traktowana jest na równi z innymi uczestnikami balu. Wpływ na swobodny nastrój ma m.in. to, że wszyscy ochroniarze, agenci, łowcy talentu, a nawet media trzymane są na imprezie krótko. Wydaje się w zasadzie, że są nieobecni. Dziennikarze, którzy zostają nakryci na robieniu notatek czy nagrywaniu, dostają wilczy bilet i zakaz powrotu na kolację roku. Swoją pracę muszą wykonywać dyskretnie, choćby w toalecie. Ma to jednak swoje zalety. Gwiazda złapana na krótką rozmowę przy umywalce może dostarczyć medium więcej atrakcji niż nagranie na głównej sali. Ale impreza „Vanity Fair” to też miejsce najgorętszych plotek. W poprzednich latach dyskusje były zdominowane przez Brada Pitta, który najpierw był z Jennifer Aniston, potem Gwyneth Paltrow, a następnie z Angeliną Jolie. Zapewne i w tym roku aktor stanie się obiektem plotek w związku z rozwodem z wieloletnią partnerką. Impreza „Vanity Fair”. Jak to się zaczęło? Z obecnej perspektywy wydaje się, że wspominamy prehistorię: nie było jeszcze wtedy smartfonów, mediów społecznościowych, a w Polsce funkcję I sekretarza pełnił Władysław Gomułka. W 1964 roku Irving Paul Lazar, nazywany „Swiftym”, najbardziej wpływowy agent gwiazd Hollywood, wraz z żoną demonstracyjnie opuścili galę oscarową z powodów towarzyskich. Wydarzenie stało się precedensem, które przerodziło się w doroczną tradycję, a przez kolejne trzy dekady bilet na afterparty ze Swiftym był najgorętszym towarem wśród gwiazd. Na początku nie było żadnej wykwintnej imprezy. Ot, spotkanie w bistro przy steku lub kanapkach i wspólne oglądanie transmisji z rozdania Oscarów. Autorytet, jakim cieszył się Lazar, gromadził przy stole coraz więcej gwiazd, które z czasem musiały ubiegać się o zaproszenie do wspólnego biesiadowania z agentem. Wśród pierwszych gości byli m.in. Jimmy Stewart, Gregory Peck czy Jack Lemmon. Po latach spotkanie rozrosło się do 40 wybranych uczestników, w tym także zdobywców statuetek. Swifty zmarł w 1993 roku, ale jego imprezy przetrwały. Na kontynuację tradycji zdecydował się „Vanity Fair”, którego szefowie byli z Lazarem w bliskich relacjach. „Zdecydowaliśmy wtedy, że może wybierzemy się do Los Angeles i zorganizujemy pooscarowy wieczór” – opowiadała Sara Marks, ówczesna dyrektor ds. projektów specjalnych. Polecamy także: Jedna z nich dostanie Oscara! Poznaliśmy listę aktorek nominowanych za najlepszą rolę kobiecą „Widziałem, co robił Swifty, i stwierdziłem, że to będzie czymś dobrym dla magazynu” – mówił Graydon Carter, wydawca „Vanity Fair”. „Ale chciałem to zrobić na mniejszą skalę. Myślałem: jeśli przegrasz, zrób to w małym towarzystwie”. Wygrał, a gwiazdy, które jadały pooscarową kolację z Lazarem, a z czasem i media, uznały „Vanity Fair” i Eltona Johna za dziedziców tradycji Swiftiego. Pierwsza impreza organizowana przez magazyn odbyła się w 1994 roku. W ciągu kilku lat pooscarowa impreza rozrosła się do ogromnych rozmiarów, a zaproszenia były tak cenne, że gwiazdy imały się wszelkich sposobów, by dostać się na kolację. Jak napisał w 1998 r. wpływowy dziennik „New York Post”, Sean Combs, znany jako Puff Daddy, był tak zdesperowany, że zaryzykował areszt, byle tylko zwrócić na siebie uwagę mediów. Skutecznie. Co ciekawe, gdy ustalono porę składania zeznań na dzień rozdania Oscarów, Puff Daddy wybrał pojawienie się na imprezie „Vanity Fair”, nie w sądzie. Gwiazdy są w stanie zapłacić niebotyczne sumy choćby za jedno, jedyne zaproszenie – na próżno. Co prawda kiedyś każdy artysta ze statuetką z danego roku mógł przekroczyć drzwi marzeń, ale zmieniono zasady po tym, jak na imprezę zaczęli zjeżdżać aktorzy z podrobionymi Oscarami. Kto może dostąpić zaproszenia na imprezę „Venity Fair”? Oczywiście gwiazdy show-biznesu: politycy, sportowcy, wielcy biznesmeni, twórcy kultury, aktorzy i muzycy, ale, co ciekawe, liczba zapraszanych co roku gości i ich nazwiska stanowią tajemnicę organizatorów. Niektórzy aktorzy dostają ręcznie pisane notki w dniu nominacji do Oscarów. Pozostali zależą od widzimisię Cartera, który w decyzji kieruje się jedynym pytaniem: kogo chciałbym spotkać? Są jednak stali bywalcy imprezy, którzy nie spadają z listy top gwiazd na świecie. To m.in.: Michael Douglas, scenarzysta Mitch Glazer i jego żona aktorka Kelly Lynch, projektantka Carolina Herrera, pisarka Fran Lebowit, mecenas sztuki Jean Pigozzi czy miliarder Ronald Perelman. Goście mogą pojawiać się z osobami towarzyszącymi. Zasada wydaje się jasna, ale jak pokazała historia, niektóre gwiazdy wpadają na dziwne pomysły. „Nawet nie uwierzycie, jak często ktoś pojawia się ze swoimi znajomymi, których nie mogę wpuścić, ale ich samochód już został zaparkowany w miejscu dla uczestników imprezy” - mówił Matt Ullian, który od 10 lat strzeże bram „Vanity Fair”. Jest też inna zasada: jeśli któryś z zaproszonych gości zacznie gwiazdorzyć na imprezie i będzie niegrzeczny, już nigdy więcej nie dostanie biletu wstępu. Taki los spotkał w 2001 roku Courtney Love, która żądała, by móc pojawić się na kolacji ze swoim menadżerem. Gdy organizatorka Sara Marks odmówiła, wdowa po Kurcie Cobainie wyjęła telefon i nadała komentarz: „Marks jest cipą”. Nigdy więcej nie pojawiła się już na czerwonym dywanie „Vanity Fair”. Jak będzie w tym roku? Dowiemy się po gali Oscarów, 26 lutego. Polecamy też: Oscary 2017: Kiedy jest gala, kto na niej wystąpi i gdzie oglądać transmisję? Wszystko, co musisz wiedzieć o imprezie!
Miliony czy miliardy? "Forbes" opublikował ranking najbogatszych Polaków. Ile mają pieniędzy?
Wydaje się, że majątek Kulczyka trafił w dobre ręce. Imperium krezusa, które stoi na chemii, infrastrukturze, energetyce, surowcach i nieruchomościach, odziedziczyły jego dzieci. Tym sposobem Dominika i Sebastian Kulczykowie z majątkiem wycenionym na 14,27 mld zł zostali uznani za najbogatszych Polaków w 2017 roku. Kto jeszcze znalazł się na liście? Na drugim miejscu wylądował kierowca rajdowy Michał Sołowow (11,8 mld zł). Jego interesy idą tak dobrze, że w przyszłym roku może objąć prowadzenie w rankingu „Forbesa”. Kolejne miejsce zajmuje Zygmunt Solorz-Żak, współtwórca Polsatu, z majątkiem wartym 10,3 mld zł, a jego współpracownik Heronim Ruta znalazł się na 18. pozycji. Polecamy też: Błaszczyk, Torbicka, Kulczyk i... Zobacz ranking 50 najbardziej wpływowych kobiet w Polsce Czwarte i piąte miejsca zajęli kolejno: Dariusz Miłek, twórca sieci obuwniczej CCC i krezus, który zamyka listę miliarderów, oraz małżeństwo - Anna Woźniak-Starak i Jerzy Starak, którzy robią interesy w branży farmaceutycznej. Na liście znalazło się też kilku gigantów medialnych, np. Krzysztof Klicki (45. Miejsce, założyciel Kolportera), Aldona Wejchert (54. miejsce, wdowa po współzałożycielu Grupy ITI), Dariusz Dąbski (60., prezes telewizji Puls), a Janusz Walter, który z Janem Wejchertem rozkręcał imperium medialne z TVN na czele, zajął 92. pozycję. Coraz lepiej wiedzie się też branży gier komputerowych. Na 12. pozycji znalazł się Paweł Marchewka, założyciel Techlandu, a na 56. i 65. miejscach szefowie CD Project: Marcin Iwiński i Michał Kiciński. Polecamy też: Oscary 2017: Kiedy jest gala, kto na niej wystąpi i gdzie oglądać transmisję? Wszystko, co musisz wiedzieć o imprezie!