Teściowa Rafała Brzozowskiego zdradziła, jaki jest prywatnie. Nie ma żadnych wątpliwości
Niedawno z ogromnym wzruszeniem opowiadała o ślubie córki i emocjach, które towarzyszyły całej rodzinie w tym wyjątkowym dniu. Teraz ponownie zdecydowała się uchylić rąbka prywatności – tym razem, by opowiedzieć o mężczyźnie, który od niedawna jest częścią ich rodziny.
Po poruszających wyznaniach o ślubie córki i wyjątkowej atmosferze towarzyszącej ceremonii tym razem skupiła się na samym artyście. Nie szczędziła ciepłych słów pod jego adresem, zdradzając, jakim jest człowiekiem, co najbardziej ceni w jego relacji z Heleną i dlaczego – jak sama przyznaje – dziś z pełnym przekonaniem nazywa go "wymarzonym zięciem". "Mam wymarzonego zięcia". Teściowa Rafała Brzozowskiego nie kryje wzruszenia Mama Heleny nie ukrywa, że ślub córki był dla niej niezwykle emocjonalnym wydarzeniem. Jak podkreśla, największą radość daje jej jednak nie sama uroczystość, lecz świadomość, że córka odnalazła szczęście u boku człowieka, którego darzy ogromnym szacunkiem. W rozmowie z "Faktem" teściowa Rafała Brzozowskiego z ogromnym ciepłem mówiła o szczęściu swojej córki: "Cieszę się bardzo ze szczęścia Heleny, bo ona zasłużyła na takiego wspaniałego człowieka, jakim jest Rafał. Na ten piękny ślub i na to, żeby wokół siebie zebrać tyle wspaniałych, kochających, dobrych ludzi." Na tym jednak nie poprzestała. Jak zdradziła, pozytywną zmianę w artyście zauważają również jego wieloletni przyjaciele. "Przyjaciele Rafała mówią, że odzyskali Rafała. Że jest szczęśliwy, że się uśmiecha, jest radosny, pełen chęci życia i energii do wszystkiego. A ja mam wymarzonego zięcia" – podkreśliła. SPRAWDŹ TEŻ: Rafał Brzozowski po raz pierwszy opowiedział o żonie. "To anioł, który odmienił moje życie" Tak zaczęła się historia Rafała Brzozowskiego i Heleny. Teściowa zdradziła kulisy ich relacji W tej samej rozmowie mama Heleny opowiedziała również o początkach znajomości młodego małżeństwa. Jak podkreśliła, ich relacja rozwijała się z dala od medialnego szumu, a wspólnym mianownikiem od początku była muzyka. Oboje obracali się w tym samym środowisku, poznawali tych samych ludzi i – jak się okazało – właśnie tam narodziło się uczucie. Zdaniem teściowej ich największą siłą pozostaje naturalność i brak potrzeby kreowania wizerunku na potrzeby show-biznesu. "Są parą od kilku lat. Helenka miała swój zespół i obracali się wśród tych samych muzyków. Oni są naturalni, nie kreują się na gwiazdy. Hela jest raczej osobą skromną, a ja coraz bardziej odkrywam jej talent muzyczny. Bardzo lubi też pomagać ludziom, dlatego spełnia się również, pracując w moim gabinecie. Na Akademii Medycznej skończyła fizjoterapię. Wykonuje też zabiegi z użyciem lasera. Cały czas jeździ na szkolenia i poszerza swoją wiedzę i umiejętności" – opowiadała. Pod koniec rozmowy pojawił się także temat, o który często pytane są młode małżeństwa. Teściowa Rafała Brzozowskiego odpowiedziała z dużym wyczuciem: "Na pewno bardzo czekamy na wnuki, ale zobaczymy, czym nas los obdarzy."
Mija rok od zaprzysiężenia. Marta Nawrocka szczerze o roli pierwszej damy w wywiadzie VIVY!
Mija rok od zaprzysiężenia Karola Nawrockiego na urząd Prezydenta RP. To dobry moment, by wrócić do wyjątkowej rozmowy, której Marta Nawrocka udzieliła magazynowi VIVA! jeszcze na początku swojej drogi jako pierwsza dama. Opowiadała w niej o odpowiedzialności, rodzinie, planach, ale także o tym, jak wyobraża sobie swoją obecność w życiu publicznym i dlaczego chciała być przede wszystkim blisko ludzi.
Kilka tygodni po tym, jak codzienność wypełniły oficjalne obowiązki, zagraniczne wizyty i społeczne inicjatywy, Marta Nawrocka opowiedziała Wiktorowi Słojkowskiemu o emocjach towarzyszących nowemu etapowi życia. Mówiła o presji związanej z pełnieniem jednej z najbardziej obserwowanych ról w kraju, o rodzinie, która pozostaje dla niej najważniejszym punktem odniesienia, oraz o wartościach, które chciała wnieść do Pałacu Prezydenckiego. Dziś, dokładnie rok od zaprzysiężenia, przypominamy tę rozmowę. Rok temu Marta Nawrocka została pierwszą damą Polski. Przypominamy wywiad VIVY! – Bycie pierwszą damą w Polsce to poważne zadanie. Wiele osób mówiło, że poprzednia prezydentowa, mimo ogromu działań, w powszechnej narracji pozostała „niemą pierwszą damą”. Pani natomiast chce być jej przeciwieństwem, kobietą, która mówi. Działa. Jest obecna. Nie nazwałabym tego przeciwieństwem i nie chciałabym być porównywana do poprzednich pierwszych dam. Każda kobieta, która znalazła się w tej niezwykłej, a zarazem delikatnej roli, oddała jej część siebie na swój własny sposób i według swojej własnej wrażliwości. Nie ma jednej recepty na to, jak być pierwszą damą. Pani Agata Duda wybrała drogę bez rozgłosu medialnego, ale znaczącą i wartościową. W jej działaniu było wiele dobra, które nie zawsze dostrzegała opinia publiczna. Spotkałam się z nią, żeby porozmawiać o tym, co mnie czeka. Opowiedziała. Doradziła. Było to dla mnie bardzo ważne spotkanie. Ja jako małżonka prezydenta chciałabym wykorzystać ten czas na bycie blisko ludzi, naprawdę blisko. Chcę słyszeć, jak mówią o swoich lękach, o swoich radościach, o zwyczajnych sprawach, które budują naszą wspólnotę od środka. Uważam, że ta funkcja może być pomostem między światem oficjalnym, reprezentacyjnym a światem ludzi codziennych, którzy żyją po cichu, a jednak to oni stanowią siłę Polski. Chcę swoją osobą, swoim doświadczeniem i sercem wykorzystać tę szansę, by nie tylko symbolicznie towarzyszyć, ale też realnie pomagać. – Używa Pani słowa „szansa”, ale to przecież głównie ogromne wyzwanie, zobowiązanie, a może nawet presja. Nie ma chyba drugiej takiej roli w kraju, która byłaby tak ściśle obserwowana, tak obarczona oczekiwaniami i tak emocjonalnie komentowana… To jest szansa, ale też odpowiedzialność. To zobowiązanie wobec ludzi, wobec historii, wobec samej siebie. I mimo że na zewnątrz ta funkcja wydaje się bardzo reprezentacyjna, w środku to także nieustanna praca nad sobą, nad swoim językiem, emocjami, nad sposobem obecności. Chcę ten czas wykorzystać najlepiej, jak potrafię, bo wiem, że każda pierwsza dama jest tylko przez chwilę, ale ta chwila może zostać zapamiętana na długo. Dlatego chcę być aktywna, obecna, pomocna, chcę angażować się w inicjatywy społeczne, edukacyjne, kulturalne, chcę dotykać spraw realnych, a nie tylko symboli. I wiem, że to wymaga ogromnej pokory oraz pracy nad sobą. Presję da się udźwignąć, jeśli wie się, po co się to robi. – Kiedy wszystko stało się już jasne, kiedy ogłoszono wyniki wyborów i nie było żadnych wątpliwości, że Pani mąż został wybrany prezydentem Rzeczypospolitej, co Pani wtedy poczuła? Była w tym euforia? Lęk? A może spokój? To był bardzo osobisty moment, choć wypełniony medialnym hałasem. To zaczęło się jeszcze przed wyborami, gdy złożono mężowi propozycję wystartowania w wyborach. Karol wrócił do domu i powiedział: „Musimy porozmawiać”. I że może zostać kandydatem na prezydenta. Nie zdziwiło mnie to, znałam jego charakter, jego sposób myślenia o Polsce, o wartościach, o historii. Zawsze miał w sobie ten rodzaj wewnętrznego obowiązku wobec kraju. I choć nie myślałam wtedy, że to przeznaczenie, to jednak poczułam, że to logiczny ciąg jego życia. W dniu, w którym w Krakowie, w Hali Sokół, ogłoszono kandydaturę męża, patrzyłam na niego i wiedziałam, że wygra. Nie dlatego, że jest człowiekiem, który tylko obiecuje, ale dotrzymuje słowa, a to robi różnicę. I tak jak ja nigdy się na nim nie zawiodłam, wierzę, że nie zawiodą się na nim Polacy. – Zanim jednak pojawiła się prezydentura, miała Pani swoje życie, swoją zawodową codzienność, pracę, która dawała Pani satysfakcję. Czy trudno było się z nią pożegnać, nawet jeśli tymczasowo? To nie była łatwa decyzja, bo przez 18 lat byłam częścią służby celno-skarbowej. Pracowałam w zespole, który był jak rodzina, z ludźmi, z którymi tworzyliśmy coś trwałego. To była praca konkretna, wymagająca, ale uczciwa. Miała sens. Jako funkcjonariusz publiczny nie mogłam angażować się w kampanię prezydencką, więc złożyłam wniosek o urlop bezpłatny. Zrobiłam to dla czystości zasad, wobec siebie i wobec służby, w której pracowałam. Nie czułam żalu, raczej poczucie odpowiedzialności. Myślę, że każdy człowiek ma w życiu taki moment, kiedy musi zrobić krok w inną stronę nie dlatego, że coś się kończy, ale dlatego, że coś nowego się zaczyna. Tak właśnie traktuję ten czas: jako inny wymiar służby. – Jest Pani nie tylko żoną prezydenta, ale również mamą trójki dzieci. To ogromna zmiana dla rodziny. Jak Państwo odnaleźli się w tej nowej rzeczywistości, w której dom staje się jednocześnie częścią życia publicznego? Rodzina jest dla mnie fundamentem wszystkiego. Bez niej nie byłoby mnie. Nasza najmłodsza córeczka ma siedem lat. Dla niej Karol był zawsze po prostu tatą. I tak pozostało. Pamiętam, jak jeszcze w trakcie kampanii podbiegała do telewizora, wysyłała mu buziaki i biegła dalej. Jakby myślała, że tata pracuje w telewizji (śmiech). Starszy syn ma 15 lat, dużo rozumie, więc przeżywał to po swojemu, z mieszanką dumy i sceptycyzmu. Najstarszy, zawsze społecznie aktywny, zaangażowany, ciekawy świata, czuł się w tym jak ryba w wodzie. Widział w tym sens, widział misję. Dla mnie to doświadczenie było ważną lekcją. Bo można być pierwszą damą Polski, ale trzeba też pozostać pierwszą damą własnego domu. W tym wszystkim najważniejsze jest, żeby nasze dzieci wiedziały, że niezależnie od ról i tytułów wciąż jesteśmy tą samą rodziną, że mamy swoje rytuały, święta, swoje małe codzienności, które nas budują. I że dom jest miejscem, gdzie nie ma protokołu, tylko miłość, normalność i śmiech. – W Pani biografii pojawia się jednak coś, co mnie szczególnie zaintrygowało – szkoła baletowa. Dlaczego właśnie balet? Czy to było dziecięce marzenie o scenie, o światłach, o ruchu, który staje się poezją? Każda dziewczynka ma swoje marzenia, czasem ulotne, czasem konkretne, ale zawsze pełne emocji. Ja marzyłam o tańcu, o tej niezwykłej harmonii między ciałem a muzyką, o poczuciu, że można wyrazić coś bez słów. To było coś więcej niż dziecięca zabawa. W moim przypadku taniec był też rodzinną pasją, bo mój brat również chodził do szkoły baletowej i przez kilka lat wspólnie uczestniczyliśmy w tej wymagającej, ale pięknej przygodzie. Balet to świat surowych zasad, dyscypliny, pracy nad sobą, często ponad siły, ale też świat ogromnej wrażliwości. Nauczył mnie systematyczności, odporności na stres, poczucia rytmu, nie tylko muzycznego, ale też życiowego. – A jednak nie została Pani tancerką, tylko wybrała zupełnie inną ścieżkę. Nigdy nie kusiło Panią, by stanąć na scenie? Czasem myślę, że w życiu każdy z nas ma kilka równoległych dróg i każda z nich mogłaby być dobra, ale nie da się iść wszystkimi naraz. Zrozumiałam dość wcześnie, że taniec, choć piękny, nie będzie moją przyszłością. Czułam, że chcę czegoś innego, bardziej stabilnego, konkretnego. Że chcę być częścią czegoś większego niż scena. Dlatego poszłam w stronę pracy publicznej. I choć to dwa zupełnie różne światy – teatr i urząd – to jednak łączy je coś wspólnego: dyscyplina, rytm i odpowiedzialność. W balecie liczy się każdy krok, w służbie – każde działanie. Tylko sceneria się zmienia. – Dziś ma Pani z pewnością inne marzenia. Jakie są one teraz, kiedy świat patrzy na Panią przez pryzmat funkcji, ale Pani sama wciąż pozostaje tą samą kobietą? Mam swoje osobiste marzenia, ale nie będę ich zdradzać, bo się nie spełnią (śmiech). A moim największym społecznym marzeniem jest to, by Polska nie była podzielona. Ani politycznie, ani mentalnie, ani emocjonalnie. Chciałabym, żebyśmy jako społeczeństwo nauczyli się znowu ze sobą rozmawiać, słuchać siebie, pięknie się różnić. Polska jest wspaniałym krajem, pełnym dobrych, serdecznych ludzi, ale często pozwalamy, żeby język, jakim się posługujemy, oddzielał nas od siebie. Chciałabym, byśmy zaczęli mówić do siebie z szacunkiem, nawet jeśli się nie zgadzamy. Byśmy przestali nienawidzić w internecie, przestali oceniać innych po jednym zdaniu, po jednym zdjęciu. Bo przecież w rzeczywistości ludzie są inni niż w sieci, cieplejsi, delikatniejsi, bardziej ludzcy. – To marzenie, które brzmi pięknie, ale też nieco utopijnie. Czy wierzy Pani, że naprawdę da się to zmienić? Wierzę, że tak. Może nie od razu, może nie w skali całego kraju, ale w małych gestach, w rozmowach między ludźmi, w uśmiechu, w gotowości do wysłuchania drugiego człowieka. Czasem wystarczy, że ktoś po prostu powie: „Rozumiem cię”, nawet jeśli się z nim nie zgadza. W internecie często widzimy sporo złości, ale w prawdziwym życiu spotykam zupełnie innych ludzi. Ciepłych, serdecznych, wdzięcznych, życzliwych. Nigdy nie zdarzyło mi się, żeby ktoś na ulicy powiedział coś przykrego, mimo że w mediach społecznościowych komentarze bywają okrutne. To pokazuje, jak bardzo internet wypacza obraz społeczeństwa. Dlatego chcę działać, byśmy zaczęli lepiej rozumieć, jaką siłę mają słowa. – Wiem, że Pani fundacja ma zajmować się między innymi tematem hejtu, szczególnie wobec dzieci i młodzieży. Jest to jeden z głównych obszarów, któremu chcę się poświęcić. Bo hejt nie dotyczy tylko dorosłych, on zaczyna się już w przedszkolach, w szkołach, na podwórkach. Czasem od niewinnych słów, które w rzeczywistości bardzo ranią. Dzieci często nie wiedzą, że słowa potrafią zostawić ślad na całe życie. Pamiętam sytuację, kiedy moja córeczka usłyszała od dorosłej osoby: „Kasiu, jesteś super, nie przejmuj się hejtem”. Szłyśmy wtedy razem i ona po chwili zapytała: „Mamo, a co to jest hejt?”. To pytanie mnie zatrzymało. Dziecko w jej wieku nie powinno nawet znać tego słowa. Ono powinno się śmiać, bawić, żyć w świecie, który jest bezpieczny i dobry. Dlatego tak bardzo wierzę w edukację, w rozmowy, w uświadamianie. – I w tej walce nie jest Pani sama. Nie, i jestem za to ogromnie wdzięczna. Mnóstwo osób, których nawet nie znamy, niezależnie od poglądów politycznych stanęło w obronie Kasi. Także rzecznik praw dziecka zareagowała bardzo konkretnie, złożyła wniosek o ściganie w sprawie hejtu, który dotyczył naszej córki. Zostałam już dwukrotnie przesłuchana w tej sprawie i mam nadzieję, że negatywne treści znikną z przestrzeni publicznej. Kasia nie powinna widzieć takich rzeczy o sobie. Dzieci trzeba chronić, zanim nauczą się same tego świata. – To wszystko brzmi bardzo emocjonalnie, bo dotyczy życia prywatnego. A przecież teraz całe Państwa życie się zmieniło. Nasze życie zmieniło się całkowicie. Najstarszy syn Daniel został w Gdańsku, choć dzieli czas między rodzinne miasto a Warszawę. Pracuje w mediach, działa społecznie, bardzo dojrzale podchodząc do nowej sytuacji. Antek z kolei trafił do nowej szkoły, w nowym mieście, z nowymi ludźmi. Wydawałoby się, że to wiek, w którym każda zmiana jest trudna, a on się w tym dobrze odnajduje. Najmłodsza, Kasia, poszła dopiero do pierwszej klasy. Wszyscy uczymy się tej rzeczywistości na nowo, krok po kroku, razem. Mój świat też się zmienił, nie ma już bliskości morza, mew, szumu fal. Z Karolem nasze wspólne życie zaczynaliśmy w jednym pokoju, w mieszkaniu, które dzieliliśmy z mamą mojego męża. Było skromnie, ale szczęśliwie. Potem długo czekaliśmy na własne mieszkanie, pamiętam to oczekiwanie, zapach świeżej farby, meble składane w nocy. W końcu przeprowadziliśmy się do naszego mieszkania, a teraz jesteśmy tutaj, w Pałacu Prezydenckim, w zupełnie innej rzeczywistości, choć w środku pozostało to samo: wdzięczność, miłość i wspomnienie tamtych początków. To jest właśnie w tym wszystkim najpiękniejsze, że mimo zmian wokół nas w środku pozostajemy tacy sami. Nigdy nie staraliśmy się być kimś innym, niż jesteśmy. Mój mąż jest prezydentem, ale gdy wracamy do domu, zrzucamy garnitury, siadamy z dziećmi, oglądamy filmy, rozmawiamy, śmiejemy się. Gdy jesteśmy razem, nie siedzimy nad ustawami, tylko nad klockami, szkolnymi zeszytami i planami na przyszłość. Taki rytm życia pozwala nie zatracić siebie. I właśnie to jest klucz do równowagi i sukcesu. Zawsze dbaliśmy o to, by oddzielać życie zawodowe od prywatnego. Kiedy mąż pracował w Warszawie w Instytucie Pamięci Narodowej, a my byliśmy jeszcze w Gdańsku, wiedział, że gdy wraca do domu, to wraca naprawdę. Nie było wtedy telefonów, maili, obowiązków służbowych. Tylko czas dla rodziny. – Czyli nawet teraz, mimo ogromu obowiązków, znajdzie się czas na odrobinę przyjemności? Choćby na te słynne wrotki? (Śmiech). Na wrotki zawsze znajduję czas. – Ma Pani jeszcze przyjaciółki ze starego życia? Spoza świata polityki? Większość moich przyjaciółek to kobiety, które nie mają nic wspólnego z polityką. Znamy się od lat, z pracy, ze szkoły, z dzieciństwa. Dla nich nie jestem „pierwszą damą”, tylko po prostu Martą. Czasami śmiejemy się z tego, jak dziwnie to brzmi, kiedy ktoś się nagle usztywnia, mówi do mnie „pani prezydentowo”. Moje przyjaciółki tak nie mówią. Dla nich nic się nie zmieniło. Rozmawiamy po staremu, śmiejemy się z tych samych rzeczy. To daje mi ogromny komfort psychiczny. Oczywiście pojawili się też ludzie, z którymi nie miałam kontaktu przez 10 czy 15 lat. To było miłe, ale też pokazało, że ta nowa rola jest pewnego rodzaju lustrem, w którym odbijają się relacje. Najważniejsze, że ci najbliżsi zostali. I że są przy mnie. ZOBACZ TEŻ: Zaskakujące słowa córki Nawrockiego po zaprzysiężeniu. „Nie da się tego jakoś odwołać?” – Słuchając Pani i Pani męża, mam wrażenie, że rodzina to dla Was nie tylko przestrzeń prywatna, ale pewien rodzaj systemu wartości. To coś, co Was definiuje i daje siłę. Rodzina jest wszystkim. To nasz fundament, nasze źródło siły i spokoju. Kiedy świat zaczyna wirować, zatrzymujemy się, jesteśmy razem. Dzieci przypominają nam, co jest w życiu ważne. Dają nam perspektywę, której żaden urząd ani tytuł nie zastąpi. Wystarczy spojrzeć, jak się śmieją, jak pytają o świat, żeby wszystko nabrało sensu. – Co Pani pomyślała, kiedy przeczytała sławny już wpis na Facebooku swojego syna, ten bardzo poruszający, w którym napisał, jak dumny jest z ojca? Popłakałam się. Po prostu. Nie potrafię na to pytanie inaczej odpowiedzieć. To był dla mnie moment wzruszenia, wdzięczności i dumy. Każda mama, niezależnie od tego, kim jest, marzy, by jej dzieci były dobre, empatyczne i mądre. Daniel ma 22 lata, od drugiego roku życia jest z Karolem, ze swoim tatą, nie miał innego ojca. Ta więź, która między nimi powstała, jest pełna i bezwarunkowa. – Czy to dlatego zdecydowali się Państwo na pełną adopcję, z nazwiskiem, z całym formalnym porządkiem, z pesel-ami, z tym wszystkim, co sprawia, że rodzina jest rodziną także w dokumentach, a nie tylko w uczuciach? Była to inicjatywa męża. Przeszliśmy pełną adopcję, Daniel nosi nazwisko męża. Od tamtej chwili nasze życie toczy się tak, jakby zawsze było oczywiste, że Karol jest tatą Daniela. – Ma Pani w sobie szczególny rodzaj empatii do drugiego człowieka. To dzięki Pani babciom, które były przy Pani od najmłodszych lat? Tak, bardzo dużo im zawdzięczam. Obie brały czynny udział w moim życiu od pierwszych kroków po dorosłość, pomagały moim rodzicom w opiece nade mną, później z troską opiekowały się moimi dziećmi. Nadal są, żyją, wspierają, kibicują. – Ale nie mówią do Pani „pani prezydentowo”? (Śmiech). Nie, ale jedna moja babcia, w momencie gdy Karol stał się głową państwa, gdy mnie widzi, wzrusza się do łez za każdym razem. I te łzy są dla mnie jak błogosławieństwo codzienności. – A czy wciąż robi dla Pani knedle? Te słynne sierpniowe, ze śliwkami, które podobno potrafią zamknąć w jednym smaku całe lato i pół Pani dzieciństwa? Robi. Babcia pochodzi ze Świętokrzyskiego, raz w roku, w sierpniu, są knedle ze śliwkami. W tym roku nie zjadłam ani jednego i śmiejemy się, że wszystko jeszcze przede mną, bo tradycje nie znikają, one tylko czekają cierpliwie, aż znajdziemy dla nich czas. – W tym nowym rytmie życia brakuje Pani zwyczajności, tej prozy dnia, gotowania, prania, porządków, tej cichej pracy rąk, która w domu układa wszystko na swoje miejsce? Brakuje, i to przyszło bardzo szybko. Po przeprowadzce do Warszawy to był szok, że ktoś, a nie ja, dba o rytuał stołu. Już po tygodniu postanowiłam, że część posiłków będę przygotowywała sama. Nie chcę zbyt często angażować obcych w naszą codzienność, lubię mieć porządek wokół siebie i lubię dbać o niego na bieżąco. Zawsze prałam sama i nadal piorę, bo lubię. – Słucham? Naprawdę lubię wywieszać pachnące pranie. Proszę mi wierzyć – to daje mi spokój. – Ma Pani świadomość, że tamto, poprzednie życie już nie wróci? Myślę, że pewien etap został zamknięty. Osiemnaście lat służby, najpierw urlop bezpłatny, a od szóstego sierpnia, wiem, jak to brzmi, ale tak jest, jestem formalnie emerytką. Więc ten rozdział już się nie otworzy, choć w sercu zostaje wszystko, czego się nauczyłam. Nie wiem, czy gdy służba mojego męża dla Polski dobiegnie końca, wrócimy do Gdańska. Życie samo pisze dalszy ciąg. Dziś skupiamy się na tym, co jest. Minęły dopiero – albo i aż! – trzy miesiące nowej rzeczywistości i nie wybiegam za daleko. Wiem tylko, że nie będę już nigdy wstawała o czwartej rano na akcje, że nie będę zwalczać nielegalnego hazardu w Trójmieście, że to zamknięta droga. Tamta droga się zamknęła, ale otworzyła się nowa. Dużo jeszcze przed nami. Niepewność to część życia każdego człowieka. Ale jedno jest pewne. Że zawsze będzie Karol, nasze dzieci, koty i ja. No i może za jakiś czas dołączy do nas… pies. Rozmawiał Wiktor Słojkowski
TYLKO U NAS: Ewa Wachowicz potwierdziła odejście z „halo tu Polsat”. „Moja misja została wykonana”
Od wczoraj w mediach i wśród widzów krążyły plotki o przyszłości Ewy Wachowicz w „halo tu Polsat”. Teraz nie ma już żadnych wątpliwości. W ekskluzywnej rozmowie z reporterem Viva.pl Rafałem Kowalskim prezenterka po raz pierwszy potwierdziła, że jej przygoda z programem dobiegła końca. Zdradziła także, z czym będzie tęsknić najbardziej i uchyliła rąbka tajemnicy na temat swojego nowego projektu.
Choć od wielu miesięcy była jedną z najbardziej lubianych twarzy weekendowego śniadaniówki Polsatu, Ewa Wachowicz zamyka właśnie ważny rozdział swojej telewizyjnej kariery. W rozmowie z Viva.pl mówi o zakończonej misji, z dużym spokojem odnosi się do zmian i nie ukrywa wdzięczności za czas spędzony w programie. Ewa Wachowicz potwierdza odejście z „halo tu Polsat”. „Moja misja została wykonana” Jeszcze wczoraj pojawiały się kolejne doniesienia dotyczące przyszłości Ewy Wachowicz w „halo tu Polsat”. Dziś wiadomo już, że nie były jedynie spekulacjami. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl prezenterka po raz pierwszy otwarcie potwierdziła swoje odejście z programu. Choć nie chciała zdradzać kulis tej decyzji ani wskazywać, z czyjej inicjatywy doszło do zakończenia współpracy, nie pozostawiła żadnych wątpliwości, że ten etap jest już definitywnie zamknięty. „Jeżeli chodzi o „halo tu Polsat”, to moja misja jest już zakończona. Moje serce było w kuchni tego programu, prowadziłam go z Krzysiem Ibiszem, ale moja dwuletnia przygoda została właśnie zakończona. Misja została wykonana” – powiedziała Ewa Wachowicz. Reporter Viva.pl zapytał również, czy zakończenie współpracy było jej decyzją. „Telewizja ma to do siebie, że programy mają swoje początki i końce. Ja jestem w tej stacji właściwie od początku. Byłam w przeróżnych programach i było ich naprawdę bardzo dużo. Ale telewizja ma to do siebie, że pewne rzeczy się zaczynają i kończą i moja misja w „halo tu Polsat” się skończyła” – usłyszeliśmy. Za czym będzie tęsknić Ewa Wachowicz? Wspomniała o Krzysztofie Ibiszu i zdradziła plany na nowy projekt Choć rozstanie z „halo tu Polsat” oznacza koniec ważnego rozdziału, Ewa Wachowicz nie ukrywa, że z programu wynosi przede wszystkim dobre wspomnienia. W rozmowie z Viva.pl najwięcej emocji poświęciła ludziom, z którymi przez ostatnie dwa lata współtworzyła śniadaniówkę: „Będę tęskniła za zespołem fantastycznych ludzi, którzy tworzyli ten program. Tak po ludzku”. Szczególne miejsce w jej wspomnieniach zajmuje również Krzysztof Ibisz. Jak podkreśliła, ich relacja nie kończy się wraz z zakończeniem wspólnego prowadzenia programu. „Jeżeli chodzi o mojego partnera programowego Krzysia Ibisza, to my znamy się tyle lat, ile on jest w Polsacie, więc się krzyżujemy na różnych imprezach i myślę, że ten kontakt będzie cały czas” – powiedziała z uśmiechem. To jednak nie koniec zawodowych planów Ewy Wachowicz. W rozmowie z Rafałem Kowalskim ujawniła, że pracuje nad nowym projektem zatytułowanym „Ewa buduje”. Na razie nie chciała jednak zdradzić, czy będzie to autorski program telewizyjny, czy format realizowany w Internecie. Więcej szczegółów zamierza przekazać w późniejszym terminie.
Jacek Poniedziałek i Krzysztof Warlikowski stworzyli nietypowy związek. Finał był bardzo bolesny
W 2005 roku dokonał jednego z najgłośniejszych coming outów. Jacek Poniedziałek jest zadeklarowanym gejem i nie boi się mówić o swojej miłości do mężczyzn. "Moja homoseksualność i otwartość w tej kwestii [...] tak bardzo „towarzyszy” mojemu publicznemu funkcjonowaniu, że nie wyobrażam sobie inaczej" — wyznał kilka lat temu w wywiadzie dla Repliki. Jego najdłuższy związek trwał aż szesnaście lat — pod koniec lat 80. aktor związał się z reżyserem teatralnym, Krzysztofem Warlikowskim. Pozornie nierozłączni, zarówno w pracy jak i życiu prywatnym... Nie było to jednak uczucie wolne od skaz. Jacek Poniedziałek — życie po coming oucie Dwadzieścia lat temu Jacek Poniedziałek wyszedł z szafy przed całą Polską i ogłosił, że jest homoseksualny. "Mam już 40 lat. Nie będę się wygłupiał i bredził coś o idealnej kobiecie, której wciąż szukam. Jestem gejem i tyle" — padło podczas jednego z wywiadów. Jednak zgodnie z przewidywaniami — to wyznanie zupełnie nie zaszkodziło jego dalszej karierze. "Nie miałem żadnych problemów związanych z propozycjami aktorskimi. Może lekkie zawirowania i przyhamowanie odczułem na początku. Ze strachu, z dezorientacji tych, którzy obsadzają do ról? Może bano się, jak zareaguje widownia?" — przyznawał w rozmowie z VIVĄ.pl. Aktor dość regularnie pojawia się na scenie oraz małym ekranie. W wywiadzie dla magazynu Replika dodał z kolei, że publiczny coming out dał mu wolność oraz nieprawdopodobną siłę do bycia sobą. Ze swojej otwartości znany jest nie tylko fanom, ale również całemu środowisku artystycznemu. "Mnie bycie wyoutowanym daje niesamowity komfort – przychodzę do pracy nad powiedzmy, nowym filmem, poznaję nową ekipę, nowych ludzi – zaznajamiam się z nimi i często sam zaczynam żartować z własnego pedalstwa. Oni są na początku może trochę zaskoczeni, a potem gratulują mi dystansu. A ja uwielbiam robić sobie z tego jaja albo przeginać się", podkreślał. Dziś Jacek Poniedziałek czerpie z życia garściami, otwarcie mówi o swoim zamiłowaniu do przygodnego seksu oraz zakrapianych alkoholem imprez. W pewnym momencie pojawiły się też używki, przez które o mały włos nie stoczył się na dno. "Piłem coraz więcej, co w naszym środowisku jest dosyć często. Nie mówię tego, aby się usprawiedliwiać. Chcę po prostu wyjaśnić ten mechanizm. To jest głód, który pojawia się po spektaklach. Które są długie, wymagające, które potrafią cię przeorać. Po tym oczekuje się pewnego rodzaju nagrody. Kończyło się to piciem i nie ukrywam, że też ćpaniem" — tłumaczył w podcaście Rozmowy w kuchni w 2020 roku. ZOBACZ TEŻ: Jan Englert nie odwrócił się od byłej żony. W trudnych chwilach wciąż może liczyć na jego wsparcie Jacek Poniedziałek i Krzysztof Warlikowski — historia miłości Jednak jego droga do coming outu była bardzo długa i wyboista, okraszona strachem i poczuciem winy... "Jako nastolatek miałem dziewczynę i chciałem być heteroseksualistą. Czułem, że będę homoseksualistą, z którego wszyscy będą się śmiać, którego będą poniżać. Pierwotnie traktowałem swój homoseksualizm jako rodzaj fanaberii, wmawiałem sobie, że to przejdzie" — wyznał Jacek Poniedziałek w wywiadzie dla serwisu Onet w przeszłości. Nie przeszło mu nigdy. A jako 24-letni student krakowskiej szkoły teatralnej, poznał trzy lata starszego reżysera Krzysztofa Warlikowskiego. I właśnie to spotkanie wywróciło całe jego życie do góry nogami. Wieloletnia znajomość oraz współpraca Poniedziałka i Warlikowskiego rozpoczęła się warsztatem z Białych nocy Dostojewskiego. Był to czas, kiedy młody student powoli oswajał się ze swoją seksualnością. "Tak, jestem gejem, ale przede wszystkim człowiekiem", miał tymczasem powiedzieć reżyser w wywiadzie dla The New York Times, będąc równocześnie... mężem scenografki Małgorzaty Szczęśniak. Gdy wchodził w związek z młodszym aktorem, to małżeństwo nadal trwało. Przez blisko szesnaście lat żyli w miłosnym trójkącie, a ponoć Jacek Poniedziałek nawet pomieszkiwał przez jakiś czas u partnera i jego małżonki. Seks stanowił jeden z mocniejszych fundamentów ich relacji. "Nigdy nie miałem go tylko dla siebie. Ona też pewnie płakała, bo musiała go dzielić ze mną" — twierdził. Jacek Poniedziałek bardzo szybko stał się jednym z czołowych aktorów teatru kochanka, a następnie przenieśli się razem do Teatru Rozmaitości. To właśnie tam powstał kontrowersyjny, homoseksualny Hamlet Szekspira, w którym Poniedziałek wystąpił nago, a na którym krytycy nie pozostawili suchej nitki. Zwracali równocześnie uwagę na dojrzałość Poniedziałka w budowaniu postaci tytułowego Hamleta. Sam Warlikowski wypowiedział się obszernie o swoim artyście w wywiadzie dla Gazety Wyborczej. "Droga Jacka do Hamleta była długa. Grał już role główne, ale często też miał do wykonania skromne zadania. Jacek nie jest aktorem, który zadomowił się w jednym zespole teatralnym, pamięta o swoich zadaniach i jest mu z tym dobrze. [...] Precyzyjnie pracuje nad każdą rolą. Od pierwszych prób "Hamleta" intensywnie przygotowywał się do roli duńskiego księcia. Szybko zaczął wynurzać się z mroku. Jego Hamlet stawał się coraz bardziej wyrazisty. Problem jednak polegał na tym, że ja starałem się jak najdłużej w tym mroku pozostać. Bałem się, że coś przegapię, stopowałem go. Nie było mi łatwo zarazić go swoją wizją. Dopiero niedawno udało nam się te dwa światy połączyć. Jacek to silna osobowość, dojrzała, ukształtowana". Z kolei Jacek Poniedziałek opisywał go w swojej książce z dozą pewnego przygnębienia: "Warlik jest mistrzem, wiadomo, robi niezaprzeczalne arcydzieła. Ale może trochę za bardzo się nimi przejmuje, żyje nimi, one go pochłaniają, zjadają go w całości z butami, a mnie razem z nim". <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNJcovN-f9ba3b1.jpg" width="1600" height="2400" alt="Warszawa, 06.04.2016. Nowy Teatr Otwarcie N/z. Krzysztof Warlikowski - rezyser, zalozyciel i dyrektor artystyczny - Nowy Teatr.,Image: 429157940, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna 50 PLN, Model Release: no, Credit line: Krzysztof Zuczkowski / Forum" title="Krzysztof Warlikowski" /> Dlaczego Jacek Poniedziałek i Krzysztof Warlikowski rozstali się? Tworzyli udany związek przez ponad dekadę, lecz Jackowi wciąż czegoś brakowało. Poszukiwał dodatkowych wrażeń, aż w końcu niewierność wypaliła całą miłość i zaufanie, jakie do siebie mieli. "Krzysiek mi wybaczył, tylko problem polegał na tym, że kłamałem. Gdybym umiał porozmawiać szczerze… Ale nie umiałem. Wydawało mi się, że jak będę milczał lub kłamał, to mniej będę go ranił, a było odwrotnie" — mówił w wywiadzie dla Repliki. I przyznał, że dziś nie boi się skonfrontować z bolesną prawdą. Był świadomy, że krzywdzi ukochanego. "Wchodziłem właśnie w dorosłe życie, zaczynałem karierę, a gdy się rozstawaliśmy, byłem ponad 40-letnim starym koniem. Zachowywałem się nieraz jak głupek i tchórz." Kłamstwa aktora zaprzepaściły ich miłość, choć ostatecznie udało im rozejść się we względnej zgodzie — pomimo pozostawionych skaz na wspomnieniach. "To ja jego zdradzałem, a on mnie nie. Nasz związek mógłby trwać do dziś, tylko ja go skrzywdziłem, on wpadł w depresję, to zostawiło jakieś rany. Dziś, i już od lat, jesteśmy przyjaciółmi – czuli dla siebie, łagodni, lojalni, dobrzy, wyrozumiali – to jest wielka wartość. Można pozostawać w bliskiej relacji bez seksu", dodał w tej samej rozmowie. Po bolesnym rozstaniu Jacek Poniedziałek był w poważnych związkach jeszcze dwukrotnie, lecz żaden nie był w stanie dorównać stażem do jego relacji z Warlikowskim. W swojej książce "(Nie)dziennik" wspomniał o pięknym brunecie z ASP oraz chłopaku nazywanym przez siebie Pytią. Żadna z relacji nie przetrwała próby czasu — za to dziś aktor gustuje w przelotnych znajomościach. SPRAWDŹ TEŻ: Dzieli ich 17 lat, łączy wszystko inne. U jej boku Krystian Wieczorek uwierzył w miłość i założył rodzinę Źródło: Replika.pl, Culture.pl, RP.pl
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Już nie wskaźnik BMI! Lekarz specjalista wskazuje, jak sprawdzić, czy cierpimy na otyłość. Dane dotyczące tej choroby są porażające
Czy wskaźnik BMI rzeczywiście mówi wszystko o naszym zdrowiu? W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w formacie "VIVA! Bez Tabu" dr n. med. Michał Lis rozwiewa jeden z najczęściej powtarzanych mitów dotyczących nadwagi i otyłości. Specjalista wyjaśnia, dlaczego współczesna medycyna coraz częściej odchodzi od samego BMI, wskazuje dokładniejsze metody oceny organizmu i tłumaczy, jakie wyniki powinny skłonić nas do działania.
Otyłość od lat przestała być postrzegana wyłącznie jako problem estetyczny. Dziś lekarze mówią o niej przede wszystkim jako o przewlekłej chorobie, która wpływa na funkcjonowanie całego organizmu i znacząco skraca długość życia. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc dla "VIVA! Bez Tabu" dr n. med. Michał Lis, endokrynolog, diabetolog i specjalista chorób metabolicznych, zwrócił uwagę, że wiele osób wciąż opiera ocenę swojego zdrowia wyłącznie na wskaźniku BMI. Tymczasem współczesna diagnostyka daje znacznie więcej możliwości, a sam wynik BMI coraz częściej okazuje się niewystarczający. Otyłość to choroba. Dr n. med. Michał Lis wyjaśnia, dlaczego BMI nie mówi wszystkiego Temat nadwagi i otyłości od lat budzi wiele emocji, jednak – jak podkreślił dr n. med. Michał Lis w rozmowie z prowadzącą "VIVA! Bez Tabu" – przede wszystkim należy spojrzeć na niego z perspektywy medycznej. Otyłość nie jest już traktowana jedynie jako efekt nieprawidłowego stylu życia. To jednostka chorobowa, której konsekwencje mogą prowadzić do wielu poważnych schorzeń. "Otyłość obecnie definiujemy jako chorobę tak naprawdę. Dlaczego? Dlatego, że skraca długość życia. W związku z czym Światowa Organizacja Zdrowia określiła otyłość jako chorobę otyłościową" – powiedział dr n. med. Michał Lis Marioli Bojarskiej-Ferenc. Podczas rozmowy prowadząca przypomniała, że wskaźnik BMI oblicza się na podstawie stosunku masy ciała do wzrostu podniesionego do kwadratu. Przez lata był to podstawowy sposób kwalifikowania pacjentów do grupy osób z prawidłową masą ciała, nadwagą lub otyłością. Dr n. med. Michał Lis wyjaśnił jednak, że takie podejście ma swoje ograniczenia. Jak powiedział w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc: "Rozpoznanie otyłości nadwagi opieramy o wskaźnik BMI, który tak naprawdę z góry założył, że pacjenci czy grupa pacjentów z danym wzrostem, daną wysokością mają tą samą ilość tkanki kostnej, tkanki mięśniowej, czyli tej beztłuszczowej." Specjalista zaznaczył, że rzeczywistość wygląda inaczej: "Inne BMI będą mieli dwóch pacjentów o tym samym wzroście, ale jeden pacjent będzie miał faktycznie tkankę tłuszczową dominującą, a drugi pacjent tkankę mięśniową, dlatego że ćwiczy regularnie na siłowni." Mariola Bojarska-Ferenc zwróciła uwagę, że za wartość alarmową często uznaje się BMI powyżej 28, natomiast otyłość rozpoznaje się przy wartości przekraczającej 30. Dr n. med. Michał Lis doprecyzował jednak te kryteria: "Właściwie wartość powyżej 25 to już jest taki alarm dla nas, to znaczy, że już jest nadmierna masa ciała. A powyżej 30 spełniamy kryterium otyłości." Jednocześnie podkreślił, że lekarze coraz częściej patrzą na pacjenta całościowo. "Jeżeli pacjent ma współistniejącą oprócz choroby otyłościowej czy nadwagi nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, no to tutaj absolutnie skłaniamy się już do rozpoznania tak naprawdę otyłości, mimo że kryteria BMI wskazują dopiero na nadwagę" – podkreślił. BMI to za mało. W rozmowie "VIVA! Bez Tabu" dr n. med. Michał Lis wskazał badanie, które daje znacznie dokładniejsze wyniki Coraz więcej specjalistów odchodzi dziś od oceniania pacjenta wyłącznie przez pryzmat BMI. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc dr n. med. Michał Lis wyjaśnił, że współczesna diagnostyka pozwala znacznie dokładniej określić skład organizmu i na tej podstawie podejmować decyzje dotyczące leczenia. Na pytanie prowadzącej o to, jakie badania warto wykonać, jeśli BMI nie daje pełnego obrazu, ekspert odpowiedział: "W tej chwili takim bardziej czułym badaniem jest określenie składu masy ciała." Jak wyjaśnił, badanie wykorzystuje zjawisko oporu tkanek wobec przepływu prądu. "To badanie opiera się tak naprawdę na przepływie, można krótko powiedzieć, prądu i oporności tkanek poszczególnych na ten prąd. Przy użyciu elektrod takie badanie wykonuje się i faktycznie wtedy możemy określić procentowy skład masy ciała, czyli na tą ogólną masę ciała, ile się składa tkanki tłuszczowej, tkanki kostnej i tkanki mięśniowej." Jak podkreślił dr n. med. Michał Lis w rozmowie dla "VIVA! Bez Tabu", właśnie ta analiza pozwala dostrzec różnice, których nie pokaże sam wskaźnik BMI. "Okazuje się, że jednak pacjenci, którzy mają podobne wartości BMI, mają zupełnie inny rozkład tkanki tłuszczowej i współczesna medycyna swoje decyzje opiera głównie teraz właśnie o skład masy ciała, a nie samą wartość BMI" – tłumaczył. Ile tkanki tłuszczowej powinno nas zaniepokoić? Dr n. med. Michał Lis podał konkretne wartości Podczas rozmowy z prowadzącą "VIVA! Bez Tabu" pojawiło się również pytanie o to, kiedy wynik badania składu ciała powinien wzbudzić niepokój. Dr Michał Lis zaznaczył, że normy różnią się w zależności od płci, jednak istnieją wartości, które już na wczesnym etapie mogą wskazywać na rozwój choroby otyłościowej. Ekspert wyjaśnił, że w przypadku tkanki mięśniowej nie ma jednej sztywnej normy, natomiast procent tkanki tłuszczowej ma już bardzo duże znaczenie diagnostyczne: "Otyłość rozpoznajemy u kobiet, które mają powyżej 30% tkanki tłuszczowej, natomiast mężczyźni powyżej 25%." Jednocześnie zaznaczył, że nie warto czekać, aż wynik osiągnie poziom kwalifikujący do rozpoznania choroby. "Gdybym miał powiedzieć, co jest alarmujące, to ja bym powiedział u mężczyzny wartość powyżej 20% tkanki tłuszczowej, a u kobiety powyżej 25%, bo to już wskazuje na tendencję do przyrostu masy ciała i na tendencję do choroby otyłościowej." Jak podkreślił dr n. med. Michał Lis w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc, właśnie dlatego coraz większe znaczenie ma profilaktyka i regularna kontrola składu ciała. Pozwala ona wychwycić niepokojące zmiany znacznie wcześniej niż sam wskaźnik BMI i daje szansę na szybsze wdrożenie odpowiednich działań. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Coraz mocniej związał się z Polską. Hollywoodzki gwiazdor po cichu ruszył z pomocą
Jesse Eisenberg od lat podkreśla, że Polska zajmuje szczególne miejsce w jego życiu. To właśnie stąd wywodzi się część jego rodziny, a sam aktor wielokrotnie mówił, że odkrywanie własnych korzeni stało się dla niego ważną, osobistą podróżą. W ostatnich latach coraz częściej odwiedza nasz kraj, jednak tym razem jego obecność nie miała nic wspólnego z premierą filmu czy festiwalem. Gwiazdor Hollywood pojawił się na Podkarpaciu, by zaangażować się w pomoc dzieciom i młodzieży z Ukrainy, pokazując, że słowa o solidarności potrafi przekuć w konkretne działania.
Choć dla milionów widzów na całym świecie pozostaje przede wszystkim wybitnym aktorem i scenarzystą, w Polsce coraz częściej mówi się o nim także w zupełnie innym kontekście. Jesse Eisenberg nie ukrywa swojej sympatii do kraju przodków, z zainteresowaniem poznaje jego historię i kulturę, a kolejne wizyty traktuje jako coś znacznie więcej niż tylko zawodowe zobowiązania. Lipcowy pobyt okazał się jednak wyjątkowy – poświęcił je na spotkania z ludźmi, którzy każdego dnia niosą pomoc ofiarom wojny. Jesse Eisenberg od lat podkreśla swoje polskie korzenie. Kim jest aktor, który coraz częściej wraca do Polski? Jesse Eisenberg należy do grona najbardziej cenionych aktorów swojego pokolenia. Światową rozpoznawalność przyniosła mu rola Marka Zuckerberga w filmie The Social Network, za którą otrzymał nominację do Oscara. Od tamtej pory z powodzeniem łączy kino komercyjne z ambitniejszym repertuarem, występując zarówno w produkcjach hollywoodzkich, jak i autorskich projektach cenionych twórców. Jest również scenarzystą, reżyserem i pisarzem, a jego działalność artystyczna wykracza daleko poza świat filmu. Jednocześnie od kilku lat coraz częściej zwraca uwagę tym, jak otwarcie mówi o swoich związkach z Polską. Aktor wielokrotnie podkreślał, że rodzina jego przodków pochodziła z terenów dzisiejszej Polski i że poznawanie tej części historii stało się dla niego ważnym doświadczeniem. Chętnie spotyka się z mieszkańcami, odwiedza miejsca związane z historią polskich Żydów i angażuje się w inicjatywy społeczne, które – jak sam przyznaje – mają dla niego szczególne znaczenie. Coraz większą więź z Polską przypieczętowało również otrzymanie polskiego obywatelstwa. Aktor nie ukrywał, że jest to dla niego symboliczne domknięcie pewnej rodzinnej historii i wyraz szacunku wobec kraju, z którego wywodzą się jego przodkowie. W wywiadach podkreślał, że możliwość bliższego poznawania Polski daje mu poczucie odzyskiwania części własnej tożsamości. ZOBACZ TEŻ: Irena Lepper wszystko mu wybaczała i zawsze czekała na jego powrót. Andrzej Lepper nie był jej wierny W lipcu Jesse Eisenberg znów pojawił się w Polsce Choć Jesse Eisenberg od kilku lat regularnie odwiedza Polskę, jego lipcowa podróż miała szczególnie wyjątkowy charakter. W pierwszej kolejności aktor był widziany m.in. w Gdańsku, gdzie odwiedził Muzeum II Wojny Światowej. Później Eisenberg ruszył na Podkarpacie – region, który od początku pełnoskalowej wojny w Ukrainie odgrywa niezwykle ważną rolę w organizowaniu pomocy humanitarnej. To właśnie tam miał okazję poznać działalność Fundacji Folkowisko, od lat angażującej się w działania społeczne i edukacyjne na pograniczu polsko-ukraińskim. Aktor od początku deklarował, że chce włączyć się w działania jako wolontariusz i zobaczyć z bliska, jak wygląda codzienna pomoc osobom dotkniętym wojną. Jesse Eisenberg zgłosił się na misję humanitarno-edukacyjną. Na Podkarpaciu i w Ukrainie pomagał dzieciom oraz młodzieży Aktor zaangażował się w misję humanitarno-edukacyjną organizowaną przez Fundację Folkowisko we współpracy z amerykańskim The Campfire Project. Projekt skierowany był do dzieci i nastolatków z Ukrainy. Jego celem było stworzenie przestrzeni, w której uczestnicy – choć na chwilę – mogli oderwać się od codzienności związanej z konfliktem zbrojnym. Program obejmował warsztaty, zajęcia integracyjne, aktywności edukacyjne oraz spotkania pozwalające odbudowywać poczucie bezpieczeństwa i wzajemnego zaufania. W działania zaangażowali się wolontariusze z Polski, Stanów Zjednoczonych i Ukrainy. Eisenberg uczestniczył w tych aktywnościach na równi z pozostałymi członkami zespołu. Rozmawiał z uczestnikami, brał udział w warsztatach i wspólnie z innymi wolontariuszami tworzył atmosferę, która miała pomóc ponad 80 młodym ludziom choć na moment zapomnieć o doświadczeniach wojny. Jak podkreślali organizatorzy, od początku zależało mu na tym, by nie skupiać uwagi na sobie, lecz na osobach, dla których zorganizowano całe przedsięwzięcie. Dla aktora było to doświadczenie, które – jak później przyznał – na długo pozostanie w jego pamięci. "To właśnie dzięki Folkowisku mogliśmy wspólnie z The Campfire Project pojechać do Ukrainy i pracować z 80 młodymi osobami. To był jeden z najpiękniejszych tygodni mojego życia. Mogłem zobaczyć to, co w ludziach jest najlepsze w jednym z najtrudniejszych momentów w ich historii" – podkreślił na nagraniu udostępnionym przez Marcina Piotrowskiego, fundatora Fundacji Folkowisko. SPRAWDŹ TEŻ: Tomasz Sekielski wspomina wieloletnią przyjaźń z Andrzejem Morozowskim, nie kryje bólu. "Bardzo żałuję..."
Nie każdy wie, kto udzielił ślubu Rafałowi Brzozowskiemu. Teściowa ujawniła rodzinny szczegół
Ślub Rafała Brzozowskiego i Heleny, który odbył się w sobotę, był jednym z najgłośniejszych wydarzeń ostatnich dni. O ceremonii huczała niemal cała Polska, a internauci z zainteresowaniem śledzili kolejne doniesienia dotyczące uroczystości. Teraz głos zabrała mama panny młodej, która w rozmowie z "Faktem" zdradziła wzruszające szczegóły tego wyjątkowego dnia.
Choć sami nowożeńcy nie zdradzają zbyt wielu szczegółów dotyczących swojego życia prywatnego, tym razem kulisy ceremonii poznaliśmy dzięki bliskiej członkini rodziny. Mama Heleny opowiedziała nie tylko o atmosferze ślubu i wesela, ale również o emocjach, które towarzyszyły wszystkim zgromadzonym. W jej słowach nie zabrakło wzruszeń, rodzinnego ciepła i wspomnień, które – jak sama przyznaje – pozostaną z nimi na zawsze. Teściowa Rafała Brzozowskiego o ślubie córki. "To była piękna ceremonia ślubna" Mama Heleny nie ukrywa, że ślub córki był wydarzeniem o wyjątkowym znaczeniu dla całej rodziny. Jak podkreśliła w rozmowie z "Faktem", uroczystość miała nie tylko odświętny charakter, ale była także okazją do spotkania najbliższych, którzy na co dzień mieszkają w różnych częściach świata. Z jej relacji wynika, że ceremonia była dopracowana w każdym szczególe i na długo pozostanie w pamięci uczestników. "To była piękna ceremonia ślubna, co dla nas jest ważne, bo pochodzimy z tradycyjnych rodzin. To była też okazja, żeby wszyscy nasi bliscy, którzy są rozproszeni po świecie, mogli się spotkać. Także była to świetna integracja. Uroczystość ślubna była pełna nastroju, emocji i pięknych śpiewów. Wesele również było przepięknie zorganizowane, wszystko udekorowane kwiatami, były atrakcyjne zabawy, występy. Myślę, że przede wszystkim młodzi ludzie mieli okazje dobrze się pobawić" – zdradziła. Choć od ceremonii minęło już trochę czasu, emocje wciąż są żywe. Teściowa Rafała Brzozowskiego przyznaje, że wspomnienia z tego dnia pozostaną z rodziną na zawsze i trudno mówić o nich bez wzruszenia. "Jestem bardzo wzruszona. Emocje pomału puszczają, ale na zawsze pozostanie to w naszych wspomnieniach" – podkreśliła. ZOBACZ TEŻ: Suknia ślubna żony Rafała Brzozowskiego oceniona przez znanego projektanta. Bogato zdobiona kreacja wywołała poruszenie Rodzinny gest, który nadał ceremonii wyjątkowy wymiar. Wujek pobłogosławił siostrzenicę Jednym z najbardziej symbolicznych momentów uroczystości był udział brata mamy panny młodej. To właśnie on udzielił ślubu Helenie i Rafałowi, co dla całej rodziny miało wyjątkowe znaczenie. "Tak, to prawda, że mój brat udzielał ślubu młodym. Dla całej naszej rodziny była to bardzo wzruszająca celebracja, bo wujek mógł pobłogosławić siostrzenicę" – potwierdziła teściowa artysty. Tak osobisty akcent sprawił, że ceremonia nabrała jeszcze bardziej rodzinnego charakteru. To właśnie takie gesty często pozostają w pamięci na długie lata i sprawiają, że najważniejsze życiowe chwile stają się jeszcze bardziej wyjątkowe. SPRAWDŹ TEŻ: Norbi wrócił wspomnieniami do poprawin Rafała Brzozowskiego. Zdradził, w jakich okolicznościach poznał jego ukochaną. Ta historia zaskakuje
TYLKO U NAS: Ma 91 lat i wciąż robi szpagat. Choć zrobiła karierę jako modelka i aktorka, to nie zawsze w siebie wierzyła: „Ludzie mówili, że jestem dziwna…”
Helena Norowicz od lat udowadnia, że metryka nie definiuje człowieka. W rozmowie z Rafałem Kowalskim z cyklu „Domy gwiazd” dla Viva.pl opowiada o niepewności, która towarzyszyła jej mimo sukcesów zawodowych, a także zdradza, skąd czerpie energię do działania. Dziś, mając 91 lat, wciąż zachwyca sprawnością i przekonuje, że najważniejsze jest jedno – nie tracić nadziei.
Choć dziś Helena Norowicz jest symbolem ponadczasowej elegancji, naturalności i odwagi, sama nigdy nie postrzegała siebie w taki sposób. Podczas wizyty Rafała Kowalskiego w jej domu wspomnienia o modelingu i aktorstwie przeplatają się z refleksjami o samoakceptacji, zdrowiu i codziennych nawykach, które – jak sama przyznaje – pozwalają jej zachować radość życia. Helena Norowicz: „Ludzie mówili, że jestem dziwna”. Mimo kariery modelki długo nie wierzyła w siebie Na ścianach domu Heleny Norowicz nie brakuje fotografii przypominających o imponującej karierze modelki i aktorki. To właśnie one stają się punktem wyjścia do szczerej rozmowy o tym, jak przez lata postrzegała samą siebie. Rafał Kowalski przypomina, że w jednym z wywiadów powiedziała, iż zamiast komplementów częściej słyszała, że jest „dziwna”. Aktorka bez wahania potwierdza te słowa. „Tak, oczywiście, tak było. Poza tym jeszcze przeważnie jakoś inaczej to wyglądało, jak znalazłam się na zachodzie, Mówili mi na przykład w Nowym Jorku, że mam piękne oczy. (...) Ja się nigdy nie czułam taka pełna. To znaczy, ja miałam swoją opinię o różnych rzeczach, o sobie także, ale nigdy nie byłam taka pewna, że: Boże, jaka jestem piękna, Boże, jaka jestem wspaniała” – wyznaje. „Nie traćcie nadziei”. Helena Norowicz apeluje do fanów Rafał Kowalski zauważa, że swoją postawą inspiruje osoby w podobnym wieku do aktywnego życia. Helena Norowicz nie ukrywa, że właśnie to daje jej największą satysfakcję. „Muszę Ci powiedzieć, że to jest moja satysfakcja. Ja tej radości staram się jak najwięcej przygotować dla siebie. Nie zawsze mi się to udaje, ale jedno mogę mieć i przekazać, żeby ludzie nie tracili nadziei (...), tylko żeby zawsze pozostawała jakaś nadzieja, że będzie lepiej. (...) Trzeba walczyć o własne zdrowie, o własne samopoczucie. I nie przejmować się specjalnie tym, Boże, co inni o mnie pomyślą” – podkreśla. TYLKO U NAS: Tak mieszka Helena Norowicz. Choć jej dzieciństwo nie było łatwe, do dziś trzyma w domu pamiątkę po tym czasie: „Musieliśmy uciekać” W wieku 91 lat wciąż robi szpagat. Helena Norowicz zdradziła, dlaczego codziennie stawia na ruch Podczas zwiedzania mieszkania Rafał Kowalski trafia także na fotografie dokumentujące kolejną pasję Heleny Norowicz. Zdjęcia z młodości przypominają o jej niezwykłej sprawności i zamiłowaniu do gimnastyki. Jak się okazuje, ta historia trwa do dziś. „Ja właśnie byłam giętka i ćwiczenia przychodziły mi łatwo” – zapewnia. Helena Norowicz wspomina, że od najmłodszych lat ruch przychodził jej z naturalną łatwością. Z biegiem czasu nie zrezygnowała jednak z aktywności. Przeciwnie – uczyniła z niej jeden z filarów swojej codzienności. Podczas rozmowy aktorka z uśmiechem prezentuje kilka figur gimnastycznych, wprawiając reportera w niemałe zdumienie. Na pytanie, czy każdy dzień rozpoczyna od ćwiczeń, Helena Norowicz odpowiada z charakterystyczną szczerością: „Nie każdy dzień, bo czasami się nie chce. Ale jednak uważam, że w tej chwili dla mnie gimnastyka jest pewną siłą, która mną porusza. W związku z tym staram się gimnastykować.” TYLKO U NAS: Gdy podjęła decyzję, że nigdy nie zostanie matką, miała zaledwie 8 lat. Wszystko przez okrucieństwo, którego była świadkiem... Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
22 lata czekał na ten moment. Decyzja Karola Nawrockiego zakończyła jego wieloletnią walkę
Sprawa Piotra Pytla od lat budziła ogromne emocje i pytania o granice sprawiedliwości. Mężczyzna, skazany w Niemczech na karę dożywotniego pozbawienia wolności za zabójstwo, przez lata przekonywał o swojej niewinności. Gdy pojawiły się nowe ustalenia, jego historia nabrała zupełnie innego wymiaru. Teraz prezydent Karol Nawrocki zdecydował o zastosowaniu wobec niego prawa łaski.
Po ponad dwóch dekadach spędzonych za kratami historia Piotra Pytla doczekała się kolejnego, niezwykle ważnego rozdziału. Decyzja prezydenta Karola Nawrockiego nie oznacza uniewinnienia ani uchylenia prawomocnego wyroku, jednak zwalnia go z obowiązku dalszego odbywania kary. Wydarzenie zamyka długą drogę, podczas której wielokrotnie pojawiały się nowe okoliczności podważające ustalenia sprzed lat i skłaniające do ponownego spojrzenia na całą sprawę. Piotr Pytel i sprawa, która przez lata budziła pytania o sprawiedliwość Historia Piotra Pytla rozpoczęła się na początku lat 2000. W 2006 roku niemiecki sąd skazał go na karę dożywotniego pozbawienia wolności za zabójstwo kobiety w Monachium. Przez lata wyrok pozostawał prawomocny, jednak kolejne ustalenia śledczych zaczęły podważać jego zasadność. Polskie organy ścigania przeprowadziły własne postępowanie, w trakcie którego ustalono, że do zabójstwa przyznał się inny mężczyzna, a jego wyjaśnienia znalazły potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Ten mężczyzna został następnie skazany za tę zbrodnię, mimo że wyrok wobec Piotra Pytla nadal obowiązywał. Sytuacja doprowadziła do wyjątkowego precedensu. W praktyce funkcjonowały dwa prawomocne rozstrzygnięcia dotyczące tego samego zabójstwa, a Piotr Pytel wciąż odbywał karę dożywotniego pozbawienia wolności. To właśnie ten stan rzeczy sprawił, że jego historia stała się symbolem wieloletniej walki o ponowne zbadanie sprawy i jednym z najgłośniejszych przykładów problemów związanych z transgranicznym wymiarem sprawiedliwości. Choć pojawiły się nowe dowody oraz ustalenia wskazujące na innego sprawcę, nie doprowadziły one automatycznie do uchylenia wyroku wydanego przez niemiecki sąd. Jak podkreślali eksperci i osoby zaangażowane w sprawę, wznowienie postępowania za granicą jest skomplikowaną procedurą, wymagającą spełnienia określonych przesłanek prawnych. Z tego powodu równolegle rozpoczęto starania o zastosowanie wobec Piotra Pytla prawa łaski jako rozwiązania, które mogłoby zakończyć jego wieloletni pobyt w więzieniu. Piotr Pytel wielokrotnie prosił o ułaskawienie. Wcześniejsze wnioski kończyły się odmową Droga do zastosowania prawa łaski nie była krótka. Piotr Pytel przez lata kierował kolejne prośby o ułaskawienie do prezydenta Andrzeja Dudy. Mimo przedstawianych argumentów oraz nowych okoliczności każda z nich kończyła się odmową. Sprawa pozostawała nierozwiązana, a mężczyzna nadal odbywał karę dożywotniego pozbawienia wolności. Przełom nastąpił dopiero po ponownym zainteresowaniu się sprawą przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wznowiono procedurę ułaskawieniową, a Prokurator Generalny skierował do prezydenta Karola Nawrockiego wniosek o zastosowanie prawa łaski. Równolegle Piotr Pytel opuścił zakład karny w ramach przerwy w wykonywaniu kary, jednak ostateczna decyzja należała już do głowy państwa. Karol Nawrocki ułaskawił Piotra Pytla. "Ogromne wzruszenie i emocje" Decyzja prezydenta Karola Nawrockiego zakończyła wieloletnie starania Piotra Pytla o zastosowanie prawa łaski. Prezydent podpisał akt ułaskawienia, zwalniając go z obowiązku dalszego odbywania kary. Warto podkreślić, że decyzja ta nie unieważnia wyroku ani nie oznacza formalnego uniewinnienia, lecz kończy wykonywanie orzeczonej wobec niego kary. Krótko po ogłoszeniu decyzji Piotr Pytel udzielił komentarza TVN24. Nie ukrywał, że informacja była dla niego ogromnym zaskoczeniem. "Ogromne wzruszenie i emocje po raz drugi w przeciągu kilku tygodni" – powiedział. Dodał również, że „absolutnie” nie spodziewał się takiego rozstrzygnięcia. Jak podkreślił, w jego życiu nie ma przypadków, ponieważ właśnie na wtorek zaplanował kolejny etap pielgrzymki do Częstochowy. "To jest naprawdę tak wspaniała informacja, że zamurowało mnie" – przyznał w rozmowie z TVN24.
Ewa Woydyłło nie gryzła się w język. Takich słów o Idze Świątek mało kto się spodziewał. "Głupiutka, wystraszona"
Tuż przed kolejnym ważnym startem Igi Świątek w sieci zawrzało. Wszystko za sprawą głośnej wypowiedzi Ewy Woydyłło, która w podcaście "Return" nie szczędziła gorzkich ocen pod adresem najlepszej polskiej tenisistki i jej psycholożki, Darii Abramowicz. Fragmenty rozmowy błyskawicznie obiegły internet, wywołując lawinę komentarzy i gorącą dyskusję o kondycji zawodniczki oraz roli jej najbliższego sztabu.
Od miesięcy forma Igi Świątek pozostaje jednym z najczęściej komentowanych tematów w polskim sporcie. Każdy występ byłej liderki światowego rankingu WTA analizowany jest niemal punkt po punkcie, a wokół jej współpracy z Darią Abramowicz regularnie pojawiają się kolejne dyskusje. Tym razem głos zabrała Ewa Woydyłło. Jej wypowiedzi z podcastu "Return" okazały się na tyle dosadne, że niemal natychmiast stały się jednym z najgłośniejszych tematów w mediach społecznościowych i serwisach sportowych. Szczególne emocje wywołały słowa dotyczące samej tenisistki, jej motywacji oraz relacji z najbliższym otoczeniem. Ewa Woydyłło nie gryzła się w język. Tak oceniła sytuację Igi Świątek W rozmowie w podcaście "Return" Ewa Woydyłło przedstawiła własną ocenę obecnej sytuacji Igi Świątek. Psycholożka mówiła zarówno o motywacji tenisistki, jak i jej samopoczuciu oraz funkcjonowaniu całego zespołu. Najwięcej emocji wzbudził fragment, w którym Ewa Woydyłło odniosła się do sposobu funkcjonowania Igi Świątek i jej najbliższego otoczenia. "Ona wyskoczyła jako taka gwiazda i jeszcze wykreowała się na taką rozumną, dojrzałą, mądrą dziewczynę. A jest prawdopodobnie głupiutka, wystraszona. Sama nie rozumie tego, co się dzieje. I nawet nie wiem, czy tam da się jej wytłumaczyć, bo przecież nie tylko tam siedzi Abramowicz, ale tam siedzi trzech panów, czterech panów, ojciec, siostra. No to tam jest tyle ludzi" – stwierdziła. Na tym jednak nie zakończyły się mocne komentarze. W dalszej części rozmowy Ewa Woydyłło podzieliła się własną hipotezą dotyczącą motywacji Igi Świątek oraz tego, dlaczego – jej zdaniem – tenisistka może dziś znajdować się w trudniejszym momencie kariery. "Jak jej motywacja przeszła, bo ona przeważnie teraz wysiada po drugim meczu, to odpowiedź jest prosta. (...) Przypuszczam, że Iga powinna teraz pójść na studia. Ona była mądrą dziewczyną, a teraz jest nieszczęśliwa... Wypełniłaby taką część siebie, którą bardzo eksponowała. Im lepiej grała, tym więcej zajmowała się innymi rzeczami. To wszystko zgasło? Już jej się znudziło? To nie jest tak, że Iga zatraciła się w tenisie. Ona już nie uwielbia tenisa. (...) Przypuszczam, że ona się wypaliła, że tenis wystarczył jej na kilka lat spektakularnego wspinania się" – powiedziała. ZOBACZ TEŻ: Izabella Krzan wyjaśniła, dlaczego nie może wystąpić w „Tańcu z Gwiazdami”. Wszystko rozstrzyga jeden zapis regulaminu Ostre słowa o Darii Abramowicz. Tak Woydyłło oceniła rolę psycholożki w sztabie Drugim ważnym wątkiem rozmowy była współpraca Igi Świątek z Darią Abramowicz. Psycholożka sportowa od lat pozostaje jedną z najbliższych współpracowniczek tenisistki i towarzyszy jej zarówno podczas turniejów, jak i w codziennej pracy nad przygotowaniem mentalnym. W podcaście "Return" Ewa Woydyłło otwarcie zakwestionowała sens takiej współpracy, sugerując, że problemów zawodniczki nie należy upatrywać w obszarze psychologii sportu. "Kupuje sobie pomoc trenerów, ćwiczeniowców, masażystów, całą obsługę i zatrudnia też dla siebie psychologa. Trenerów już kilku zmieniła, a psychologów nie zmienia. To znaczy, że jest zadowolona, więc prawdopodobnie problem nie jest w psychologii. Prawdopodobnie psycholog jest tam dla kasy, bo nieźle musi zarabiać. I nic nie robi, siedzi i ogląda mecze. Ja też bym tak chciała. Psycholożka dobrze zarabia i co, sama się zwolni? Podniesie dwa paluszki i powie, że jedzie do domu, do męża?" – podsumowała. Choć od publikacji podcastu minęło niewiele czasu, jego fragmenty zdążyły już obiec media społecznościowe i wywołać gorącą debatę. Jedni bronili prawa Ewy Woydyłło do wyrażenia własnej opinii, inni uznali, że tak kategoryczne oceny dotyczące Igi Świątek i Darii Abramowicz były zbyt ostre. SPRAWDŹ TEŻ: Zygmunt Solorz zrobił dla syna wyjątek. Niewielu wie, jaką drogę przeszedł Tobias
Zygmunt Solorz zrobił dla syna wyjątek. Niewielu wie, jaką drogę przeszedł Tobias
Jeszcze kilka lat temu Zygmunt Solorz otwarcie mówił, że to właśnie najstarszy syn zdobywa doświadczenie, które w przyszłości może zaprocentować w zarządzaniu rodzinnym imperium. Dziś, gdy relacje miliardera z dziećmi od miesięcy pozostają w centrum zainteresowania opinii publicznej, jego dawne wypowiedzi nabierają zupełnie nowego znaczenia. W dniu urodzin założyciela Grupy Polsat wiele osób wraca do historii jego rodziny i zastanawia się, jak wyglądały początki drogi Tobiasa Solorza.
Jeden z najbogatszych Polaków i założyciel Grupy Polsat prywatnie jest mężem oraz ojcem trójki dorosłych dzieci. Zygmunt Solorz od lat podkreślał, że biznesowego zmysłu nie chciał zachować wyłącznie dla siebie. Szczególnym zaufaniem przez lata darzył swojego najstarszego syna – Tobiasa. To właśnie on stopniowo zdobywał doświadczenie w kolejnych spółkach należących do rodzinnego imperium, by z czasem objąć funkcje nadzorcze. Choć przedsiębiorca niezwykle rzadko opowiada o życiu prywatnym, kilka razy zrobił wyjątek i zdradził, jak wyglądała droga jego pierworodnego. Zygmunt Solorz-Żak z pierwszą żoną doczekał się syna. Tobias wychowywał się w Niemczech Niewiele wiadomo o prywatnym życiu Zygmunta Solorza, który wywiadów udziela sporadycznie – i najczęściej mediom branżowym. Znane są natomiast początki jego kariery. Biznesmen zaczynał od drobnego handlu, a zarobione pieniądze konsekwentnie inwestował. Z czasem wyjechał na Zachód, najpierw do Austrii, a następnie do RFN, gdzie rozwinął swój pierwszy większy biznes. To właśnie tam poznał swoją pierwszą żonę, Ilonę Solorz. Po ślubie przyjął jej nazwisko, a małżonkowie nie tylko wspólnie prowadzili interesy, lecz także doczekali się syna. Ich drogi ostatecznie się rozeszły. W 1991 roku Zygmunt Solorz wrócił do Polski i założył nową rodzinę, natomiast Tobias pozostał z mamą w Niemczech. Do Polski przeprowadził się dopiero po zdaniu matury. Dziś Tobias Solorz ma ponad 40 lat i przez lata był postrzegany jako osoba przygotowywana do odgrywania jednej z najważniejszych ról w rodzinnym biznesie. Sam Zygmunt Solorz wielokrotnie podkreślał, że jego syn zdobywał doświadczenie krok po kroku, poznając funkcjonowanie spółek od podstaw. ZOBACZ TEŻ: Zanim został gwiazdą TVN24, prowadził kontrowersyjny program. Dziś trudno uwierzyć, że to Marcin Wrona <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgPmCeWK-fd75942-e1733823376742.jpg" width="1999" height="1302" alt="Warszawa, 07.12.2016, Nagranie koncertu Koledy Wigilijne Telewizji Polsat, N/z. Tobias Solorz, Zygmunt Solorz,Image: 425245539, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Radoslaw NAWROCKI / Forum" title="Tobias Solorz, Zygmunt Solorz" /> Zygmunt Solorz o najstarszym synu. Tak opowiadał o jego przygotowaniach do sukcesji Biznesmen od lat wychodzi z założenia, że dzieci powinny same wybierać swoją drogę zawodową. Jednocześnie przyznawał, że Tobias chciał rozwijać się właśnie w rodzinnych przedsiębiorstwach. Jak mówił w rozmowie z Forsal.pl w 2013 roku: „Przygotowywałem go do zarządzania kilka lat, ale najpierw skończył studia i pracował w moich kolejnych firmach”. W tej samej rozmowie opowiedział również o młodości swojego pierworodnego: „[...] Powiedział mi kiedyś: tato, jak zdam maturę, chciałbym przyjechać do Polski. Przyjechał i skończył studia. Potem wysłałem go na praktyki do firmy zagranicznej, która z nami współpracuje. Później normalnie – kolejne stopnie kariery w moich spółkach, z poziomu najniższego do zarządzania”. Założyciel Grupy Polsat podkreślał, że zależało mu na tym, aby syn nie korzystał z żadnych przywilejów wynikających z rodzinnych powiązań. „Starałem się, żeby nie był pod ojcowskim nadzorem czy wręcz parasolem. Wiadomo, ojciec zawsze inaczej reaguje niż szef. A bardzo ważne jest, by poznać firmę, w której się pracuje. Aby nauczyć się właściwie nią zarządzać, trzeba poznać ją od podszewki, znać jej problemy i wiedzieć, co się w niej dzieje. Posiadać wiedzę o mechanizmach, procedurach, sprawdzić to na każdym etapie” – mówił wówczas. Tobias Solorz nadal pełni ważne funkcje. Rodzina miliardera znalazła się jednak w centrum wydarzeń W 2019 roku Tobias Solorz zrezygnował z kierowania Grupą Polsat, pozostając jednocześnie zaangażowany w działalność wybranych spółek poprzez funkcje nadzorcze. Prywatnie jest mężem i ojcem córki, dzięki czemu Zygmunt Solorz spełnia się również w roli dziadka. W ostatnich miesiącach nazwisko miliardera ponownie regularnie pojawia się na czołówkach mediów. Wszystko za sprawą głośnego sporu dotyczącego zarządzania rodzinnym imperium oraz wydarzeń wokół fundacji, która kontroluje najważniejsze aktywa biznesmena. W centrum zainteresowania znalazły się również relacje Zygmunta Solorza z jego dziećmi, a kolejne decyzje i orzeczenia sądowe wywołują szerokie komentarze. SPRAWDŹ TEŻ: Pierwszy gol w Chicago Fire miał dla niego wyjątkowe znaczenie. Słowa Lewandowskiego chwytają za serce Źródło: Plejada.pl, Forsal.pl, Wprost.pl
Joanna Kulig dostała nową rolę i jest nie do poznania. Tak wygląda jako Britney Spears
Joanna Kulig po raz kolejny zaskakuje wyborem roli. Aktorka wcieli się w Britney Spears w nowym spektaklu Teatru Telewizji TVP zatytułowanym „Britney". Produkcja już teraz zapowiadana jest jako jedna z najgłośniejszych premier nadchodzącego sezonu, a pierwsze zdjęcie z planu tylko podsyciło zainteresowanie widzów.
Joanna Kulig od lat udowadnia, że nie boi się artystycznych wyzwań. Po międzynarodowych sukcesach i licznych rolach filmowych przyszedł czas na projekt, który wymaga zupełnie innego aktorskiego warsztatu. W spektaklu „Britney”, napisanym przez Jarosława Murawskiego i reżyserowanym przez Ewelinę Marciniak, aktorka zmierzy się z postacią jednej z najbardziej rozpoznawalnych ikon współczesnej popkultury. Wszystko wskazuje na to, że będzie to jedna z najważniejszych premier nowego sezonu Teatru Telewizji. Joanna Kulig jako Britney Spears. Teatr Telewizji pokazał pierwsze zdjęcie Telewizja Polska oficjalnie ogłosiła nowy spektakl Teatru Telewizji pod tytułem „Britney”, ujawniając jednocześnie pierwsze zdjęcie Joanny Kulig w roli legendarnej amerykańskiej wokalistki. Sama zapowiedź wywołała spore zainteresowanie, bo nazwiska twórców oraz temat spektaklu zapowiadają produkcję, obok której trudno będzie przejść obojętnie. Jak przekazano w oficjalnym komunikacie, „to będzie jeden z najgorętszych tytułów nadchodzącego sezonu”. Joanna Kulig wraca do Teatru Telewizji jako odtwórczyni głównej roli w sztuce autorstwa Jarosława Murawskiego, za której reżyserię odpowiada Ewelina Marciniak – jedna z najbardziej cenionych polskich reżyserek teatralnych. Pierwsze opublikowane zdjęcie daje jedynie przedsmak tego, czego mogą spodziewać się widzowie. Produkcja już teraz wzbudza duże emocje, nie tylko ze względu na postać Britney Spears, ale również dlatego, że oznacza kolejny ważny etap w karierze Joanny Kulig. Aktorka od lat z powodzeniem łączy kino z teatrem, a ten projekt będzie dla niej okazją do ponownego spotkania z wymagającą teatralną formą. ZOBACZ TEŻ: Córeczka Weroniki Rosati zagrała w filmie z oscarowym aktorem. Pójdzie w ślady mamy? Aktorka nie ma wątpliwości, co dalej Joanna Kulig o roli Britney Spears. „Musiałam znowu wejść w teatralną pracę” O kulisach pracy nad spektaklem Joanna Kulig opowiedziała w rozmowie z TVP Info podczas Festiwalu Dwa Brzegi. Aktorka przyznała, że powrót do Teatru Telewizji wymagał od niej zupełnie innego przygotowania niż praca na planie filmowym. „Znowu musiałam się zebrać i wejść w teatralną pracę. Granie w filmie wiąże się z intensywnymi i szybkimi emocjami, które po zakończeniu projektu trzeba odstawić na bok. W tej strukturze dramaturgicznej Teatru Telewizji trzeba poświęcić więcej czasu na wypracowanie roli” – powiedziała Joanna Kulig. Aktorka zwróciła uwagę, że teatr rządzi się zupełnie innymi prawami niż kino. Budowanie postaci wymaga więcej czasu, cierpliwości i precyzji, a cały proces opiera się na stopniowym rozwijaniu relacji z bohaterem. W przypadku tak złożonej i rozpoznawalnej postaci jak Britney Spears odpowiedzialność jest jeszcze większa. Kulig nie ukrywa jednak satysfakcji z udziału w tym przedsięwzięciu. „Cieszę się, że mogłam zagrać w Teatrze Telewizji i wrócić do gry aktorskiej na scenie” – podkreśliła. SPRAWDŹ TEŻ: Christopher Nolan pilnie strzeże swoją prywatność. Niewielu wie, jaką rolę odgrywają jego żona i dzieci
Joanna Krupa ujawniła kulisy pobytu w szpitalu i zażądała przeprosin. „Zostałam oskarżona o kłamstwo”
Joanna Krupa opublikowała poruszający wpis, w którym zdradziła, że w ostatnim czasie przeszła nagły zabieg i właśnie dlatego jej pobyt w Polsce niespodziewanie się wydłużył. Modelka wyjaśniła, że zamiast spokojnie wracać do zdrowia, musiała mierzyć się z falą plotek i oskarżeń podważających prawdziwość jej słów. W emocjonalnym oświadczeniu opowiedziała o trudnych okolicznościach ostatnich dni, nie kryjąc rozczarowania tym, jak została potraktowana.
Choć Joanna Krupa od lat dzieli swoje życie między Stany Zjednoczone a Polskę, tym razem jej wizyta w kraju przybrała zupełnie nieoczekiwany obrót. Zamiast realizować zaplanowane obowiązki i spędzać czas z bliskimi, znalazła się w szpitalu, gdzie przeszła nagły zabieg. Dopiero teraz zdecydowała się opowiedzieć o kulisach tamtych wydarzeń, wyjaśniając również, dlaczego postanowiła publicznie odnieść się do pojawiających się w ostatnich dniach zarzutów. Joanna Krupa wyznała, że trafiła do szpitala. "To był jeden z najtrudniejszych tygodni w moim życiu" W najnowszym wpisie Joanna Krupa po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o wydarzeniach, które sprawiły, że jej pobyt w Polsce niespodziewanie się wydłużył. Jak wyjaśniła, wszystko zaczęło się od nagłej sytuacji zdrowotnej, która wymagała hospitalizacji i przeprowadzenia zabiegu. "W miniony wtorek trafiłam do szpitala w Polsce, gdzie zostałam na noc z powodu nagłego zabiegu. To był jeden z najtrudniejszych tygodni w moim życiu. Na szczęście przez jakiś czas towarzyszyły mi moja siostra i moja menedżerka" – zaczęła. Joanna Krupa odpowiedziała na plotki. "Musiałam udowadniać, że naprawdę byłam w szpitalu" Najbardziej poruszającą częścią opublikowanego oświadczenia okazały się słowa dotyczące wydarzeń, które rozegrały się już po zabiegu. Joanna Krupa przyznała, że w czasie, gdy dochodziła do siebie, musiała jednocześnie mierzyć się z oskarżeniami podważającymi prawdziwość jej relacji. Jak wyznała, zamiast skupić się na powrocie do zdrowia, została zmuszona do tłumaczenia się z powodów swojego przedłużonego pobytu w Polsce. "Podczas gdy zmagałam się z bólem fizycznym i emocjonalnym, zostałam oskarżona o kłamstwo na temat mojego pobytu w szpitalu. Usłyszałam również, że zmieniłam lot z piątku na poniedziałek tylko po to, aby zatrzymać moją córkę w Polsce o trzy dni dłużej, a nie dlatego, że w piątek wróciłam do lekarza na wizytę kontrolną i postanowiłam nie podejmować niepotrzebnego ryzyka podczas rekonwalescencji" – kontynuowała. Jak podkreśliła, cała sytuacja okazała się dla niej niezwykle bolesna. Zamiast w spokoju dochodzić do siebie po zabiegu, czuła się zobowiązana do udowadniania, że rzeczywiście przebywała w szpitalu. Na zakończenie swojego wpisu Joanna Krupa przyznała, że konieczność tłumaczenia się w jednym z najtrudniejszych momentów życia pozostawiła w niej głęboki ślad. Nie ukrywa również, że wciąż oczekuje przeprosin od osób, które publicznie podważały jej słowa. "To, że w jednym z najbardziej bolesnych momentów mojego życia musiałam tłumaczyć się i być podważana, było niezwykle bolesne. Nie tak wyobrażałam sobie mój ostatni tydzień w Polsce. To podróż, której nigdy nie zapomnę. Nadal uważam, że należą mi się przeprosiny" – podsumowała. Choć modelka nie wskazała w swoim oświadczeniu konkretnych osób, do których kieruje te słowa, jasno dała do zrozumienia, że ostatnie dni były dla niej nie tylko wyzwaniem zdrowotnym, ale także wyjątkowo trudnym doświadczeniem pod względem emocjonalnym.
Mało kto wiedział, skąd pochodzi żona Rafała Brzozowskiego. Ten szczegół zaskoczył wszystkich
Rafał Brzozowski powiedział swojej ukochanej "tak". Para pobrała się 1 sierpnia podczas kameralnej ceremonii, a ich historia od początku rozwijała się wokół wspólnej pasji do muzyki. Gdy emocje po ślubie nieco opadły, uwagę internautów przykuł jeszcze jeden szczegół – biografia Heleny. Okazało się, że żona wokalisty ma podwójne obywatelstwo, co dla wielu było niemałym zaskoczeniem.
Przez długi czas Rafał Brzozowski bardzo konsekwentnie oddzielał życie zawodowe od prywatnego. Choć od lat pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej sceny muzycznej i telewizji, rzadko opowiadał o swoich relacjach uczuciowych. Nic więc dziwnego, że wiadomość o ślubie wywołała ogromne zainteresowanie. Dopiero w ostatnich tygodniach media zaczęły odkrywać kolejne informacje o kobiecie, która skradła jego serce. Helena od lat związana jest z muzyką, jednak do tej pory pozostawała z dala od show-biznesowego zgiełku. Teraz zainteresowanie wzbudza nie tylko ich wspólna historia, ale także jej międzynarodowe korzenie. Rafał Brzozowski i Helena są już po ślubie. Ich historia zaczęła się od wspólnej pasji do muzyki 1 sierpnia Rafał Brzozowski i Helena powiedzieli sobie sakramentalne "tak", pieczętując związek, który dojrzewał z dala od blasku fleszy. Choć artysta od dawna chronił swoją prywatność, osoby z jego otoczenia podkreślają, że ich relacja rozwijała się spokojnie i naturalnie. W centrum tej historii od początku była muzyka. To właśnie wspólna pasja do śpiewania i występów sprawiła, że ich drogi się przecięły, a zawodowa znajomość z czasem przerodziła się w głębokie uczucie. ZOBACZ: Pierwszy taniec Rafała Brzozowskiego i jego żony trafił do sieci. Wybrali ponadczasowy hit Wodeckiego Kim jest Helena, żona Rafała Brzozowskiego? To właśnie jej podwójne obywatelstwo zaskoczyło opinię publiczną Choć Helena przez lata pozostawała poza światem show-biznesu, nie oznacza to, że jest osobą anonimową. Żona Rafała Brzozowskiego od lat rozwija swoją muzyczną pasję, ale z powodzeniem realizuje się także zawodowo poza sceną. Jak podają media, prowadzi również gabinet związany z branżą beauty i dermatologią estetyczną, łącząc działalność artystyczną z biznesem. To właśnie ta różnorodność zawodowych doświadczeń sprawiła, że po ujawnieniu jej tożsamości wiele osób zaczęło interesować się jej życiem. Jednym z najczęściej komentowanych faktów okazało się jednak jej podwójne obywatelstwo. Helena urodziła się we Francji, dzięki czemu posiada zarówno obywatelstwo francuskie, jak i polskie obywatelstwo. Ten element biografii szybko zwrócił uwagę opinii publicznej, ponieważ wcześniej niewiele było wiadomo o jej rodzinnych korzeniach. Choć sama nie eksponuje tego w mediach, informacja o francuskim miejscu urodzenia stała się jedną z najczęściej przywoływanych ciekawostek po ślubie z Rafałem Brzozowskim. SPRAWDŹ TEŻ: Pierwsze zdjęcia Rafała Brzozowskiego po ślubie. Wymowny wpis poruszył fanów
Pierwszy taniec Rafała Brzozowskiego i jego żony trafił do sieci. Wybrali ponadczasowy hit Wodeckiego
Choć Rafał Brzozowski przez lata konsekwentnie chronił swoje życie prywatne, tym razem nie udało się utrzymać wszystkiego w tajemnicy. Po ślubie do Internetu zaczęły trafiać kolejne materiały z uroczystości, a największe emocje wzbudziło nagranie z pierwszego tańca. Romantyczny wybór utworu, efektowna choreografia i finał niczym z kultowego filmu sprawiły, że internauci nie kryją zachwytu.
Wątpliwości rozwiał sam wokalista. Już po ceremonii opublikował w mediach społecznościowych wspólne zdjęcie z żoną i dodał krótki, wymowny wpis, który dla fanów był jednoznacznym potwierdzeniem, że para powiedziała sobie sakramentalne "tak". Od tego momentu w Internecie zaczęły pojawiać się kolejne materiały z wesela, pozwalając zajrzeć za kulisy jednego z najgłośniejszych ślubów tego lata. Wśród nich szczególną uwagę zwróciło nagranie z pierwszego tańca, które w krótkim czasie zaczęło zdobywać ogromną popularność. Rafał Brzozowski i jego żona powiedzieli sobie "tak". Choć długo chronili prywatność, ślub przestał być tajemnicą Rafał Brzozowski od lat konsekwentnie oddziela życie zawodowe od prywatnego. W przeciwieństwie do wielu gwiazd rzadko opowiada o swoich relacjach i niechętnie pokazuje najbliższych w mediach społecznościowych. Nic więc dziwnego, że również ślub para postanowiła zorganizować z dala od medialnego zgiełku i bez oficjalnych zapowiedzi. Dopiero po ceremonii sam wokalista rozwiał wszelkie wątpliwości. Na jego profilu pojawiło się wspólne zdjęcie z ukochaną oraz krótki, wymowny wpis, który dla fanów był jednoznacznym potwierdzeniem, że zakochani powiedzieli sobie sakramentalne "tak". "Nie chodzi o wielkie słowa. Chodzi o jedno: razem. Na zawsze" – możemy przeczytać. Jakiś czas później w Internecie zaczęły pojawiać się kolejne fotografie i nagrania z uroczystości udostępniane przez gości, dzięki którym można było zobaczyć atmosferę wesela i jego najpiękniejsze momenty. To właśnie wśród tych materiałów znalazło się również nagranie z pierwszego tańca, które niemal natychmiast przyciągnęło uwagę internautów. ZOBACZ TEŻ: Izabella Krzan wyjaśniła, dlaczego nie może wystąpić w „Tańcu z Gwiazdami”. Wszystko rozstrzyga jeden zapis regulaminu Nagranie z pierwszego tańca Rafała Brzozowskiego i jego żony podbiło Internet. Wybrali ponadczasowy przebój Zbigniewa Wodeckiego Spośród wszystkich materiałów opublikowanych po ślubie największe emocje wywołało właśnie nagranie z pierwszego tańca. Rafał Brzozowski i jego żona zdecydowali się rozpocząć wspólne życie przy dźwiękach utworu „Zabiorę cię dziś na bal” Zbigniewa Wodeckiego. To wybór, który wielu uznało za niezwykle elegancki i ponadczasowy – piosenka od lat kojarzy się z romantycznymi chwilami i wyjątkowymi okazjami, dlatego doskonale wpisała się w atmosferę tego wieczoru. Ich choreografia była dopracowana, pełna naturalności i swobody, a jednocześnie pozbawiona przesadnego rozmachu. Nie zabrakło również efektownego podnoszenia, które stało się jednym z najbardziej komentowanych momentów całego występu. Goście nagrodzili parę gromkimi brawami, a nagranie błyskawicznie zaczęło krążyć w mediach społecznościowych. SPRAWDŹ TEŻ: Córeczka Weroniki Rosati zagrała w filmie z oscarowym aktorem. Pójdzie w ślady mamy? Aktorka nie ma wątpliwości, co dalej
Izabella Krzan wyjaśniła, dlaczego nie może wystąpić w „Tańcu z Gwiazdami”. Wszystko rozstrzyga jeden zapis regulaminu
Jesienna edycja „Tańca z gwiazdami” zbliża się wielkimi krokami, a emocje wokół programu z każdym dniem rosną. Kolejne nazwiska uczestników rozpalają wyobraźnię widzów, jednak od lat jedna kandydatura regularnie wraca w internetowych dyskusjach. Izabella Krzan właśnie zdradziła, dlaczego mimo zainteresowania z obu stron jej udział w tanecznym show nie może dojść do skutku.
Choć dziś kojarzona jest przede wszystkim z telewizją, przez wiele lat taniec był ważną częścią życia Izabelli Krzan. Niewiele osób wiedziało jednak, że właśnie ta przeszłość zamknęła jej drogę do jednego z najpopularniejszych programów rozrywkowych w Polsce. W rozmowie z Radiem ESKA prezenterka po raz pierwszy tak otwarcie wyjaśniła, dlaczego producenci „Tańca z gwiazdami” nie mogli zaprosić jej na parkiet – mimo że sama bardzo chciała spróbować swoich sił. „To dlatego nigdy nie mogłam wziąć udziału”. Izabella Krzan wskazała konkretny zapis regulaminu Mało kto pamięta, że Izabella Krzan przez osiem lat trenowała taniec towarzyski. Swoją przygodę zakończyła jeszcze jako nastolatka, ale wcześniej zdążyła zdobyć międzynarodową klasę taneczną A, od której wyżej znajduje się już tylko najwyższa klasa S. To właśnie ten sukces sprawił, że nie mogła zostać uczestniczką „Tańca z Gwiazdami”. Prezenterka wyjaśniła, że regulamin programu nie pozostawia w tej kwestii pola do interpretacji. Osoby posiadające tak wysoką klasę taneczną nie mogą występować w show jako „gwiazdy”, ponieważ miałyby znaczącą przewagę nad uczestnikami rozpoczynającymi naukę tańca praktycznie od zera. „Zdobyłam międzynarodową klasę taneczną A, od której wyżej jest już tylko S. To dlatego nigdy nie mogłam wziąć udziału w „Tańcu z Gwiazdami”. W regulaminie programu jasno jest napisane, że gwiazdą nie może być osoba z taką klasą taneczną” – wyjaśniła. ZOBACZ TEŻ: Barbara Kurdej-Szatan spełniła kolejne zawodowe marzenie. Widzowie od razu wydali werdykt Produkcja chciała, ona również. „Ciężko byłoby to zataić” Jak przyznała Izabella Krzan, temat jej udziału w „Tańcu z Gwiazdami” pojawiał się więcej niż raz. Produkcja składała jej propozycje, a sama prezenterka nie ukrywa, że również chciała spróbować swoich sił na parkiecie. Ostatecznie przeszkodą okazały się jednak obowiązujące zasady programu i fakt, że jej taneczna przeszłość jest powszechnie znana: „Składali mi propozycję, ja też chciałam wziąć udział, starałam się. Ale mam to nawet w Wikipedii, więc ciężko byłoby to zataić.” Choć początkowo było jej przykro, z czasem spojrzała na całą sytuację z większym dystansem. Dziś, obserwując kolejne edycje programu, doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak wymagające są wielotygodniowe treningi i jak wiele wyrzeczeń kosztują uczestników. „Trochę było mi przykro, ale jak teraz widzę, ile to kosztuje wysiłku, jak oni się naprawdę męczą… To ja już się namęczyłam przez tych osiem lat treningów” – podsumowała. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Pierwsze zdjęcia Rafała Brzozowskiego po ślubie. Wymowny wpis poruszył fanów
Wzruszający koncert dla Powstańców. Jedna rzecz szczególnie przykuła uwagę widzów
Koncert „Warszawiacy śpiewają (nie)zakazane piosenki”, zorganizowany z okazji 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, po raz kolejny zgromadził tłumy na placu Piłsudskiego i przed telewizorami. Wspólne śpiewanie powstańczych pieśni, wspomnienia bohaterów oraz wyjątkowa atmosfera sprawiły, że nie zabrakło wzruszeń. W sieci szybko pojawiły się jednak nie tylko słowa uznania, ale również kolejna dyskusja o zmianie prowadzącego.
Pierwsze dni sierpnia od lat są czasem szczególnej pamięci o bohaterach Powstania Warszawskiego. Jednym z najważniejszych punktów obchodów pozostaje koncert „Warszawiacy śpiewają (nie)zakazane piosenki”, który co roku łączy kolejne pokolenia we wspólnym oddawaniu hołdu uczestnikom zrywu z 1944 roku. Muzyka, wspomnienia i obecność Powstańców Warszawskich sprawiają, że wydarzenie ma nie tylko artystyczny, ale przede wszystkim symboliczny wymiar. Wspólne śpiewanie, wzruszające występy i wyjątkowi goście. Tak wyglądał koncert z okazji 82. rocznicy Powstania Warszawskiego Tegoroczny koncert tradycyjnie odbył się na placu Piłsudskiego w Warszawie i był jednym z najważniejszych elementów obchodów 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Na miejscu pojawili się Powstańcy Warszawscy, ich rodziny, mieszkańcy stolicy, Karol i Marta Nawroccy wraz z dziećmi oraz tysiące osób, które wspólnie oddały hołd bohaterom sierpnia 1944 roku. Wydarzenie poprowadzili Justyna Dżbik-Kluge i Robert Stockinger, podkreślając, że najważniejszymi bohaterami tego wieczoru są właśnie Powstańcy. Nie zabrakło wspólnego wykonywania najbardziej znanych powstańczych pieśni, które od lat są symbolem pamięci, odwagi i jedności. Publiczność tradycyjnie włączała się do śpiewania, tworząc wyjątkową atmosferę pełną wzruszeń. Dla wielu uczestników i widzów był to nie tylko koncert, ale także ważna lekcja historii oraz okazja do oddania szacunku tym, którzy walczyli o wolność Warszawy. Widzowie nie kryli wzruszenia. Wielu wspomniało jednak o nieobecności Tomasza Wolnego Pod transmisją szybko pojawiły się setki komentarzy. Internauci dziękowali za podniosłą atmosferę, poruszające wykonania i możliwość wspólnego przeżywania jednej z najważniejszych rocznic w historii Polski. Wśród opinii można było przeczytać, że koncert po raz kolejny skłonił do refleksji i przypomniał o wartości pamięci oraz szacunku wobec Powstańców. Jednocześnie część widzów zwróciła uwagę na nieobecność Tomasza Wolnego, który przez lata był kojarzony z tym wydarzeniem. W komentarzach pojawiły się wpisy: „Bez pana Tomasza Wolnego_tej to już nie do końca ten sam klimat”, „Brakuje pana Tomasza, nikt go nie zastąpi. Tylko pan Tomasz prowadził ten koncert z wielkim sercem”, „Czemu nie prowadzi pan Tomasz Wolny?” Nie brakowało jednak także głosów podkreślających, że niezależnie od zmian wśród prowadzących najważniejsza pozostaje idea koncertu i pamięć o uczestnikach Powstania Warszawskiego. Wielu internautów zaznaczało, że tego wieczoru to właśnie bohaterowie 1944 roku powinni pozostawać w centrum uwagi, a wyjątkowa atmosfera wydarzenia po raz kolejny udowodniła, jak ważne miejsce zajmuje ono w kalendarzu rocznicowych obchodów. ZOBACZ TEŻ: Barbara Kurdej-Szatan spełniła kolejne zawodowe marzenie. Widzowie od razu wydali werdykt
Joanna Krupa po raz pierwszy o stracie ciąży. Te słowa łamią serce. „Bardzo przeżywałam, bardzo płakałam”
Joanna Krupa od lat podkreśla, że najważniejszą osobą w jej życiu jest córka Asha, która przyszła na świat w 2019 roku. Modelka nie ukrywa jednak, że marzyła o tym, by dziewczynka miała rodzeństwo. W najnowszej rozmowie z Kozaczkiem po raz pierwszy z taką szczerością opowiedziała o bolesnych doświadczeniach związanych z utratą ciąży, kolejnych próbach powiększenia rodziny i emocjach, które towarzyszyły jej w najtrudniejszych momentach.
Choć Joanna Krupa zazwyczaj bardzo chroni swoją prywatność, tym razem zdecydowała się podzielić historią, o której wcześniej mówiła jedynie najbliższym. W rozmowie z Wiktorem Słojkowskim w podcaście Kozaczka opowiedziała nie tylko o stracie ciąży, ale także o nadziei, którą przez lata nosiła w sercu. Jej słowa wybrzmiewają szczególnie mocno, ponieważ pokazują doświadczenie, z którym mierzy się wiele kobiet, choć wciąż zbyt rzadko mówi się o nim publicznie. Joanna Krupa o stracie ciąż. „Serce pęka” po niespełnionym marzeniu o rodzeństwie dla Ashy Marzenie o tym, by Asha nie była jedynaczką, towarzyszyło Joannie Krupie od momentu narodzin córki. Jak wyznała, przez kolejne lata podejmowała próby zajścia w ciążę, jednak nie wszystko potoczyło się zgodnie z jej planami. Dopiero teraz zdecydowała się opowiedzieć o bolesnym doświadczeniu, które przez długi czas pozostawało wyłącznie jej prywatną historią. „Urodziłam córeczkę w 2019 r. Od tej pory, co ją miałam, próbowałam i dalej próbuję, żeby miała braciszka albo siostrzyczkę. Nie wychodzi. Dwa lata temu poroniłam i serce pęka” – wyznała. Modelka zdradziła również, że pierwsze próby powiększenia rodziny podejmowała jeszcze w czasie małżeństwa z Douglasem Nunesem. Wykorzystała wtedy zamrożone wiele lat wcześniej komórki jajowe. Kiedy związek się zakończył, nie zrezygnowała z marzenia o drugim dziecku i próbowała dalej samodzielnie. „To miały być dzieci pana Douglasa. Jak jeszcze byliśmy razem, jak Asha się urodziła, to próbowaliśmy rok później razem z moimi jajeczkami, co miałam zamrożone 10 lat przed próbami. Nie udało się i później, jak już nie byliśmy razem, to sama próbowałam” – tłumaczyła. ZOBACZ TEŻ: Tak wyglądają jej relacje z byłym mężem. Gwiazda Top Model mówi wprost: "Ciężko jest się dogadać". Padły gorzkie słowa „Bardzo przeżywałam, bardzo płakałam”. Joanna Krupa o żałobie po stracie ciąży i myślach o adopcji W rozmowie z Wiktorem Słojkowskim dla Kozaczka Joanna Krupa nie ukrywała, że strata ciąży była jednym z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi przyszło jej się zmierzyć. Przyznała, że musiała bardzo szybko wrócić do obowiązków zawodowych, jednak nie oznaczało to, że ból zniknął. Wręcz przeciwnie – przez długi czas towarzyszyły jej smutek, pytania bez odpowiedzi i poczucie bezsilności. „Bardzo przeżywałam, bardzo płakałam. Dwa lata temu to było. To od razu po, właśnie jak poroniłam, mieliśmy nagrania „Top Model” i już wtedy byłam okej. Ale były bardzo takie smutne momenty. Pomyślałam: dlaczego? Jestem zdrowa, robię wszystko, żebym dobrze jadła, słucham lekarzy i było ciężko, ale wiem, że dla córki muszę być mocna” – opowiadała. Modelka podkreśliła, że właśnie Asha dawała jej siłę, by każdego dnia iść naprzód. Jednocześnie zaczęła zastanawiać się, czy istnieje inna droga do spełnienia marzenia o większej rodzinie. Jedną z nich była adopcja, choć – jak sama przyznała – szybko przekonała się, że jest to bardzo wymagający i skomplikowany proces: „Później jak już zaczęłam myśleć — jak już sama nie będę miała drugiego dziecka, to by było fajnie, żeby uratować jakieś dziecko z domu dziecka. Zaczęłam robić research i to nie jest taka łatwa bajka.” Joanna Krupa wciąż nie traci nadziei. Marzy o szczęśliwej, pełnej rodzinie Choć ostatnie lata przyniosły Joannie Krupie wiele trudnych doświadczeń, modelka nie ukrywa, że nadal patrzy w przyszłość z nadzieją. Najważniejsze pozostaje dla niej szczęście córki, a marzenie o tym, by Asha mogła dorastać w większej rodzinie, wciąż jest jej bardzo bliskie: „Wiem, że to by spełniło marzenie mojej córki. Ja mam siostrę i nie wyobrażam sobie życia bez rodzeństwa. (...) Wiem, że nie będę miała wyrzutów, że nie próbowałam.” SPRAWDŹ TEŻ: Aleksandra Uznańska-Wiśniewska odpowiedziała internautce. Chodzi o urlop macierzyński posłanek. "Staramy się sprostać wyzwaniu" Joanna przyznała również, że wyobraża sobie szczęśliwą rodzinę także w innym wymiarze. Nie ukrywa, że byłoby dla niej piękne, gdyby w przyszłości poznała partnera, który również ma dzieci w wieku zbliżonym do wieku Ashy. Dzięki temu – jak mówi – mogliby wspólnie stworzyć zgraną, pełną ciepła rodzinę. „Super by było poznać kogoś, kto ma dzieci w jej wieku. To by było też marzenie, żeby poznać kogoś, żeby była już taka złączona rodzina. Ale na razie i to nie wychodzi” – wyznała.
Vincent Pastore nie żyje. Gwiazdora „Rodziny Soprano” znaleziono w domu
Vincent Pastore, aktor, którego miliony widzów pokochały za rolę Salvatorego „Big Pussy” Bonpensiero w kultowej „Rodzinie Soprano”, nie żyje. Miał 80 lat. Według amerykańskich mediów został odnaleziony w swoim domu po tym, jak przez kilka dni nie kontaktował się z bliskimi i znajomymi. Okoliczności jego śmierci są obecnie wyjaśniane.
Informację o śmierci aktora potwierdził jego wieloletni menedżer Robert Altman w rozmowie z magazynem PEOPLE. W poruszającym oświadczeniu podkreślił, że Vincent Pastore był człowiekiem niezwykle serdecznym, otwartym i oddanym swojej pracy. Choć dla widzów na zawsze pozostanie jednym z najbardziej charakterystycznych bohaterów „Rodziny Soprano”, ci, którzy mieli okazję poznać go prywatnie, zapamiętali go przede wszystkim jako człowieka pełnego życzliwości i szacunku wobec innych. Vincent Pastore nie żyje. Sąsiad znalazł aktora w domu, śledczy wyjaśniają okoliczności jego śmierci Śmierć Vincenta Pastore poruszyła fanów na całym świecie. Jak informują amerykańskie media, aktor przez kilka dni nie dawał znaku życia, co wzbudziło niepokój jego otoczenia. Według dostępnych informacji to właśnie zaniepokojony sąsiad postanowił sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. Na miejscu miał odnaleźć ciało aktora w jego domu. Jak przekazał magazyn PEOPLE, wieloletni menedżer gwiazdora Robert Altman potwierdził, że Pastore zmarł „w domu”. Na ten moment służby nie podały oficjalnej przyczyny śmierci, a okoliczności zgonu pozostają przedmiotem prowadzonego postępowania. Rodzina nie przekazała również dodatkowych informacji dotyczących ostatnich dni życia aktora. Menedżer pożegnał aktora wzruszającymi słowami. „Nigdy nie odmawiał fanom” Po śmierci Vincenta Pastore głos zabrał jego wieloletni menedżer Robert Altman. W rozmowie z PEOPLE wspominał aktora nie tylko jako wybitnego artystę, ale przede wszystkim człowieka o wielkim sercu. „Vinny był jedną z najżyczliwszych i najbardziej hojnych osób, jakie kiedykolwiek poznałem” – przekazał Altman. Podkreślił również, że aktor z ogromnym szacunkiem traktował swoich fanów i nigdy nie odmawiał wspólnego zdjęcia czy autografu. Jak zaznaczył, Pastore szczerze doceniał osoby, które przez lata wspierały jego karierę i zawsze sprawiał, że czuły się ważne. Menedżer wspominał również jego ogromną miłość do aktorstwa. Przyznał, że Vincent Pastore z pasją podchodził do każdego projektu i chętnie dzielił się swoim doświadczeniem z młodszymi aktorami, służąc im wsparciem oraz radą. Na zakończenie przekazał wyrazy współczucia rodzinie oraz wszystkim fanom, których aktor zdążył przez lata poruszyć swoją twórczością. Przyjaciele z planu „Rodziny Soprano” wspominają aktora Wiadomość o śmierci Vincenta Pastore błyskawicznie obiegła Hollywood i poruszyła jego dawnych ekranowych partnerów. W mediach społecznościowych aktora żegnali m.in. Edie Falco, która nazwała jego odejście „ogromną stratą” i wspominała, że był człowiekiem „pełnym życia”, oraz Michael Imperioli, określając go mianem „ukochanego przyjaciela” i „brata o wielkim sercu”. Ciepłe słowa opublikowali także Lorraine Bracco i Dominic Chianese, podkreślając, że poza ekranem Vincent Pastore był osobą niezwykle serdeczną, lojalną i zawsze gotową nieść pomoc innym. Dla wielu współpracowników pozostanie nie tylko wybitnym aktorem, ale przede wszystkim człowiekiem, którego obecność trudno będzie zastąpić. Kim był Vincent Pastore? To dzięki tej roli na zawsze zapisał się w historii telewizji Vincent Pastore urodził się 14 lipca 1946 roku w nowojorskim Bronksie. Początkowo nie planował kariery aktorskiej i przez pewien czas prowadził rodzinny klub nocny. Z czasem coraz częściej pojawiał się jednak na planach filmowych, gdzie szybko zwrócił uwagę twórców swoją charakterystyczną aparycją i naturalnością przed kamerą. Na początku kariery występował w niewielkich rolach w takich produkcjach jak „Chłopcy z ferajny”, „Przebudzenia”, „New Jack City”, „Carlito's Way” czy „Gotti”. Przełom nastąpił pod koniec lat 90., gdy dołączył do obsady serialu HBO „Rodzina Soprano”. W roli Salvatorego „Big Pussy” Bonpensiero stworzył jedną z najbardziej pamiętnych postaci całej produkcji, zdobywając uznanie krytyków i sympatię milionów widzów na całym świecie. Po sukcesie serialu nadal pozostawał aktywny zawodowo. Występował w filmach, serialach i programach telewizyjnych, pojawiał się również na konwentach oraz spotkaniach z fanami, z którymi – jak wielokrotnie podkreślali jego współpracownicy – zawsze znajdował czas na rozmowę. Śmierć Vincenta Pastore zamyka ważny rozdział w historii amerykańskiej telewizji. Dla wielu pozostanie nie tylko niezapomnianym „Big Pussy”, ale także aktorem, który swoją autentycznością i ekranową charyzmą na trwałe zapisał się w historii popkultury.
Barbara Kurdej-Szatan spełniła kolejne zawodowe marzenie. Widzowie od razu wydali werdykt
Barbara Kurdej-Szatan po raz pierwszy stanęła w roli prowadzącej „Dzień Dobry TVN”. Aktorka pojawiła się w sobotnim wydaniu programu nadawanym z Pol'and'Rock Festival i nie ukrywała, że to dla niej zupełnie nowe doświadczenie. Po emisji w mediach społecznościowych szybko zaroiło się od komentarzy. Większość widzów nie miała wątpliwości – ich zdaniem odnalazła się w śniadaniówce znakomicie.
Choć Barbara Kurdej-Szatan od lat jest obecna na małym ekranie i ma za sobą prowadzenie wielu telewizyjnych projektów, tym razem zmierzyła się z formatem, którego wcześniej nie miała okazji współtworzyć. Festiwalowa atmosfera, kontakt z publicznością i program realizowany na żywo sprawiły, że debiut był wyjątkowo dynamiczny. Sama aktorka przyznała, że właśnie takie wyzwania lubi najbardziej. Barbara Kurdej-Szatan po raz pierwszy poprowadziła „Dzień Dobry TVN”. Debiut z Pol'and'Rock Festival był sporym zaskoczeniem Sobotnie wydanie „Dzień Dobry TVN” przyniosło widzom miłą niespodziankę. Barbara Kurdej-Szatan dołączyła do grona prowadzących programu, który tym razem nadawano prosto z Pol'and'Rock Festival. Dla aktorki był to pierwszy kontakt z formatem śniadaniowym, dlatego emocji nie brakowało już od samego rana. Jak sama podkreślała, najbardziej cieszyła ją energia wydarzenia i możliwość rozmowy z ludźmi, która – jak przyznaje – zawsze dodaje jej skrzydeł. Na Instagramie pojawilo się krótkie nagranie, w którym opowiedziała obserwatorom o swoich wrażeniach: „Jesteśmy na Pol'and'Rocku, po raz pierwszy, znaczy jedyny, prowadzę Dzień Dobry TVN. Jeszcze nie miałam okazji prowadzić programu śniadaniowego. Jest super, bardzo mi się podoba, szczególnie ta energia, ta adrenalinka. Ja kocham taką adrenalinkę. No i lubię ludzi, lubię z ludźmi rozmawiać. Fajnie jest, naprawdę. Jest głośno, więc musimy trochę krzyczeć momentami do siebie, ale mam nadzieję, że nie za bardzo. Super, bardzo mi się podoba, naprawdę”. Entuzjazm aktorki szybko udzielił się także widzom. Wielu z nich zwracało uwagę, że czuła się przed kamerą swobodnie, a festiwalowa sceneria tylko podkreśliła jej naturalność i pozytywną energię. ZOBACZ TEŻ: Nagła ewakuacja Męskiego Grania we Wrocławiu. Następnego dnia zapadła ważna decyzja Widzowie ocenili Barbarę Kurdej-Szatan. Internauci nie kryli zachwytu nad jej debiutem Po zakończeniu programu w mediach społecznościowych błyskawicznie pojawiły się dziesiątki komentarzy. W zdecydowanej większości dominowały bardzo pozytywne opinie. Internauci podkreślali, że aktorka wniosła do programu lekkość, autentyczność i dużo dobrej energii. Wielu zwracało uwagę na jej swobodę przed kamerą oraz umiejętność budowania kontaktu zarówno z gośćmi, jak i widzami. W komentarzach można było przeczytać między innymi: „Znakomita byłaś!” „Świetnie się Ciebie oglądało.” „Świetnie sobie Pani poradziła, gratuluję.” „Rewelacyjnie się panią oglądało. Luz i poczucie humoru sprawiło, że była Pani bardzo naturalna. Gratuluję.” „Jestem zauroczona Panią Basią jako prowadzącą dzisiejszy program. Ujęła mnie Jej naturalność, swoboda, wdzięk i radość.” „Jaka szkoda, że oglądaliśmy tyle śniadaniówek bez Pani, Pani Basiu. W końcu nastały złote czasy, świetny klimat, kapitalny stosunek do ludzi. Tak właśnie chcemy.” Nie zabrakło jednak również bardziej krytycznych opinii. Część widzów uznała, że taki format sprawdza się raczej okazjonalnie. Mimo tych pojedynczych głosów trudno nie zauważyć, że odbiór debiutu Barbary Kurdej-Szatan był bardzo ciepły. SPRAWDŹ TEŻ: Po latach wraca na parkiet Tańca z Gwiazdami. Ukraiński tancerz znów zawalczy o Kryształową Kulę. Kim jest Roman Osadchiy?
Pierwsze zdjęcia Rafała Brzozowskiego po ślubie. Wymowny wpis poruszył fanów
Od samego rana media żyły jednym wydarzeniem. 1 sierpnia Rafał Brzozowski i jego ukochana Helena powiedzieli sobie sakramentalne "tak", a uroczystość miała zachwycić elegancją, atmosferą i obecnością wielu znanych gości. Teraz sam artysta opublikował pierwsze wspólne zdjęcia z tego wyjątkowego dnia, a jego krótki, pełen emocji podpis błyskawicznie poruszył fanów.
Choć Rafał Brzozowski od lat bardzo chroni swoje życie prywatne, tym razem postanowił podzielić się z fanami jednym z najważniejszych momentów swojego życia. Jeszcze przed ceremonią w mediach pojawiały się kolejne informacje dotyczące przygotowań, listy gości i wybranki muzyka. Gdy emocje po uroczystości nieco opadły, artysta zrobił coś, na co czekało wielu internautów – opublikował wspólne zdjęcia z żoną i przekazał światu kilka prostych, ale niezwykle wymownych słów. Media od rana żyły ślubem Rafała Brzozowskiego. Helena zachwyciła kreacją, a wśród gości nie zabrakło gwiazd Od wczesnych godzin sobotniego poranka kolejne portale publikowały relacje z jednego z najgłośniejszych wydarzeń towarzyskich tego lata. Ślub Rafała Brzozowskiego od początku wzbudzał ogromne zainteresowanie, zwłaszcza że artysta przez długi czas skutecznie chronił swoją relację przed medialnym rozgłosem. Na ceremonii pojawiło się także wiele znanych osób ze świata muzyki, telewizji i show-biznesu. Wśród zaproszonych znaleźli się przyjaciele pary oraz osoby od lat związane z Rafałem Brzozowskim zawodowo. Całość miała wyjątkowo elegancki, ale jednocześnie bardzo rodzinny charakter. Nic więc dziwnego, że przez cały dzień Internet żył kolejnymi doniesieniami z tego wyjątkowego wydarzenia. Wieczorem nadszedł jednak moment, na który wszyscy czekali najbardziej – głos zabrał sam pan młody. ZOBACZ TEŻ: Po latach wraca na parkiet Tańca z Gwiazdami. Ukraiński tancerz znów zawalczy o Kryształową Kulę. Kim jest Roman Osadchiy? Rafał Brzozowski pokazał pierwsze zdjęcia ze ślubu. "Nie chodzi o wielkie słowa. Chodzi o jedno: razem. Na zawsze" W godzinach wieczornych Rafał Brzozowski opublikował w mediach społecznościowych pierwsze wspólne fotografie z żoną. Kadr szybko obiegły sieć, a internauci zwrócili uwagę nie tylko na szczęście malujące się na twarzach nowożeńców, ale również na krótki opis, który dołączył do zdjęcia: "Nie chodzi o wielkie słowa. Chodzi o jedno: razem. Na zawsze." Pod wpisem momentalnie pojawiły się tysiące gratulacji i życzeń. Fani dziękowali artyście za podzielenie się tak osobistym momentem, życząc młodej parze wielu wspólnych lat, spokoju i szczęścia. Kim jest Helena? To właśnie ona skradła serce Rafała Brzozowskiego Przez długi czas pozostawała tajemniczą kobietą u boku jednego z najpopularniejszych polskich wokalistów. Dopiero w ostatnich tygodniach media ujawniły, że ukochaną Rafała Brzozowskiego jest Helena – wokalistka, którą z artystą połączyła przede wszystkim wspólna pasja do muzyki. Jak wynika z medialnych ustaleń, para zna się od lat, a ich relacja dojrzewała z dala od blasku fleszy. Choć dziś wzbudza ogromne zainteresowanie, Helena konsekwentnie unika medialnego rozgłosu i nie zabiega o popularność. To właśnie dyskrecja od początku była jednym z fundamentów ich związku. Rafał Brzozowski wielokrotnie podkreślał w wywiadach, że dopiero teraz czuje się gotowy na założenie rodziny i nowy etap życia. Jak widać, 1 sierpnia te słowa nabrały wyjątkowego znaczenia. SPRAWDŹ TEŻ: Aleksandra Uznańska-Wiśniewska odpowiedziała internautce. Chodzi o urlop macierzyński posłanek. "Staramy się sprostać wyzwaniu"
Nagła ewakuacja Męskiego Grania we Wrocławiu. Następnego dnia zapadła ważna decyzja
Piątkowy koncert Męskiego Grania we Wrocławiu zakończył się inaczej, niż ktokolwiek się spodziewał. Ze względu na zagrożenie pogodowe organizatorzy podjęli decyzję o ewakuacji uczestników, co wywołało falę emocji i gorącą dyskusję w sieci. Dzień później opublikowali komunikat, w którym przedstawili rozwiązanie dla osób, których udział w wydarzeniu został przerwany.
Piątkowy wieczór na Polach Marsowych miał być jednym z najważniejszych przystanków tegorocznej trasy Męskiego Grania. Gdy jednak prognozy zaczęły wskazywać na niebezpieczne zjawiska atmosferyczne, organizatorzy zdecydowali o przerwaniu wydarzenia i ewakuacji publiczności. Decyzja, choć podyktowana względami bezpieczeństwa, wywołała wiele pytań i skrajnych emocji. Część uczestników nie kryła rozczarowania, inni podkreślali, że w obliczu zagrożenia nie było miejsca na ryzyko. Już następnego dnia organizatorzy odnieśli się do całej sytuacji i przedstawili konkretne rozwiązanie dla posiadaczy biletów. Co wydarzyło się podczas Męskiego Grania we Wrocławiu? Ewakuacja wywołała wiele pytań Tysiące fanów muzyki pojawiły się w piątek na Polach Marsowych we Wrocławiu, by uczestniczyć w kolejnym przystanku tegorocznej trasy Męskiego Grania. Wszystko zmieniło się jednak w momencie, gdy nad miastem zaczęły gromadzić się burzowe chmury. W związku z prognozowanymi gwałtownymi zjawiskami atmosferycznymi organizatorzy podjęli decyzję o ewakuacji terenu wydarzenia, podkreślając, że priorytetem jest bezpieczeństwo uczestników. Choć podobne procedury obowiązują podczas imprez masowych i są wdrażane w sytuacji realnego zagrożenia, dla wielu osób decyzja była dużym zaskoczeniem. W mediach społecznościowych szybko pojawiły się nagrania z opuszczania terenu koncertu oraz komentarze uczestników. Część z nich przyznawała, że rozumie ostrożność organizatorów, inni zwracali uwagę na rozczarowanie przerwanym wieczorem i zastanawiali się, czy koncert zostanie wznowiony lub w jaki sposób organizator odniesie się do całej sytuacji. Dyskusja błyskawicznie przeniosła się do Internetu, gdzie temat stał się jednym z najgłośniej komentowanych wydarzeń dnia. TYLKO U NAS: Próbowano zniszczyć jej biznes, uciekła z Polski. Sandra Kubicka w „Ocal siebie”: „Nawet bezdomny uważał, że to jest beznadziejne” Organizatorzy Męskiego Grania wydali oświadczenie. Fani docenili zaproponowane rozwiązanie Na odpowiedź organizatorów nie trzeba było długo czekać. W sobotę opublikowano oficjalne oświadczenie skierowane do uczestników piątkowego wydarzenia. "Wychodząc naprzeciw Waszym oczekiwaniom, przygotowaliśmy rozwiązanie dla osób, których udział w piątkowych koncertach Męskiego Grania we Wrocławiu został przerwany z powodu ewakuacji" – rozpoczęto wpis. Poinformowano w nim, że osoby posiadające jednodniowe bilety na koncert we Wrocławiu mogą wybrać jedną z trzech możliwości: skorzystać z wejścia na sobotnie koncerty we Wrocławiu albo wykorzystać swój bilet podczas piątkowej odsłony Męskiego Grania w Krakowie (7 sierpnia) lub Warszawie (21 sierpnia). Z kolei posiadacze karnetów dwudniowych otrzymali możliwość uczestnictwa w piątkowych koncertach w Krakowie lub Warszawie. Organizatorzy podkreślili również, że bilety będą honorowane przy wejściu i nie wymagają wymiany ani wykonywania dodatkowych formalności. W komunikacie zaznaczono także, że decyzję pozostawiono samym uczestnikom, którzy mogą wybrać najdogodniejszy dla siebie termin, a z tej możliwości można skorzystać jednorazowo. Na końcu organizatorzy podziękowali fanom za wyrozumiałość i zaprosili ich na kolejne koncerty. Opublikowane oświadczenie spotkało się z dużym odzewem. Pod wpisem nie brakowało słów uznania za szybką reakcję i konkretne rozwiązanie, które pozwala uczestnikom mimo wszystko wziąć udział w wydarzeniu. Wielu internautów podkreślało, że bezpieczeństwo powinno być najważniejsze, a możliwość wykorzystania biletów podczas innych koncertów trasy to gest, który pokazuje odpowiedzialne podejście organizatorów. Nie zabrakło również głosów osób, które nadal czuły niedosyt po przerwanym koncercie we Wrocławiu, jednak dominowały opinie, że przedstawiona propozycja jest uczciwym kompromisem w wyjątkowej sytuacji.
Próbowano zniszczyć jej biznes, uciekła z Polski. Sandra Kubicka w „Ocal siebie”: „Nawet bezdomny uważał, że to jest beznadziejne”
W ostatnich miesiącach wokół Sandra's Matcha rozpętała się ogromna burza. Na markę Sandry Kubickiej spadła fala krytyki, a Internet zalały prześmiewcze materiały i komentarze. W rozmowie z Ewą Chodakowską w autorskim formacie „Ocal siebie” modelka po raz pierwszy tak szczerze opowiada o tym, jak hejt wpłynął na jej życie, dlaczego zdecydowała się uciec z Polski i z jak ogromnym bagażem doświadczeń przyszło jej się mierzyć.
Sandra Kubicka nie ukrywa, że medialna nagonka odbiła się nie tylko na jej biznesie, ale przede wszystkim na psychice. W szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską wraca do momentów, w których każdego dnia stawała się bohaterką kolejnych internetowych materiałów. Opowiada o granicach, które – jej zdaniem – zostały przekroczone, o wyjeździe do Grecji w poszukiwaniu spokoju oraz o wydarzeniach, które na zawsze zmieniły jej życie. „Nawet bezdomny uważał, że to jest beznadziejne”. Sandra Kubicka o hejcie wokół Sandra's Matcha W trakcie rozmowy Ewa Chodakowska zauważyła, że hejt wymierzony w Sandrę Kubicką urósł do rozmiarów internetowego fenomenu. Sandra nie zaprzeczyła. Wręcz przeciwnie – przyznała, że przez długi czas miała wrażenie, że Internet żyje wyłącznie jej osobą. „Ja się stałam viralem. Już nawet do takiego stopnia, że osoby nakręcały filmiki niezwiązane ze mną, ale jak wpisywałaś hashtag Sandra's Matcha, to one wchodziły wyżej i większe zasięgi były. Więc byłam oznaczona w takich absurdalnych rzeczach” – wspominała. Jednym z najbardziej bolesnych wspomnień okazał się film, który szczególnie utkwił jej w pamięci. „Pamiętam taki filmik mi wyskoczył, jak poszli z moją matchą do bezdomnego i dali. Normalnie kręcili mężczyznę, jak pił moją matchę, się pytają go, czy mu smakuje. On pluje, mówi: »ohydne to«. I się śmieją: »haha, nawet bezdomny uważa, że ta matcha jest beznadziejna«. I to jest właśnie taki absurd, to mnie tak bolało.” Sandra Kubicka zniknęła z Polski. Jej życie wywróciło się do góry nogami Skala hejtu sprawiła, że postanowiła na jakiś czas zniknąć z Polski. Jak wyznaje, potrzebowała przede wszystkim ciszy i poczucia normalności: „Uciekłam na miesiąc do Grecji, zawinęłam wszystkie rzeczy, wzięłam Leosia i wynajęłam dom i uciekłam na miesiąc do Grecji, żeby mieć taki spokój i normalne życie. To się dalej ciągnęło w Polsce. Codziennie coś wrzucali o mnie.” To właśnie podczas pobytu w Grecji dowiedziała się, że jest w ciąży. Chwilę później jej życie ponownie wywróciło się do góry nogami. „Ja się dowiedziałam, że jestem w ciąży w Grecji. (...) I od momentu, kiedy się dowiedziałam, że jestem tam w siódmym tygodniu czy ósmym, to parę dni później poroniłam, będąc w Grecji. Jeszcze mi tam na miejscu nie udzielili pomocy, więc to już w ogóle było ciężko” – wyznała, nie kryjąc emocji. Po powrocie do Polski przyszły kolejne trudne doświadczenia: „No ale i tak wszystko się na mnie skumulowało w jednym czasie. No i później wróciłam do Polski i rozstałam się też z ojcem mojego dziecka. (...) Więc jest dużo, jest duży bagaż.” „Najpierw płaczę, później zakładam zbroję”. Sandra Kubicka o tym, jak podnosi się po najtrudniejszych doświadczeniach Ewa Chodakowska podkreśla, że patrząc na Sandrę Kubicką dziś, widzi kobietę, która mimo ogromnych życiowych doświadczeń nie straciła swojej siły. Prowadząca zwróciła też uwagę na to, że modelka stworzyła swojemu synowi bezpieczny, pełen miłości dom i konsekwentnie kieruje się własnymi wartościami. Wraca również do słów, które Sandra opublikowała niedawno w mediach społecznościowych: „Ludzie robią ze mnie złego człowieka, którym nie jestem. Czasem myślę, dlaczego tak mnie niszczycie? Co Wam zrobiłam? Czy chcecie, żebym zniknęła?” To pytania, które – jak zauważa Ewa Chodakowska – wybrzmiewają wyjątkowo mocno, zwłaszcza gdy zestawi się je z energią, jaką Sandra emanuje podczas rozmowy. Sandra Kubicka przyznała, że nie jest osobą, która nie odczuwa bólu. Wręcz przeciwnie – każda fala krytyki mocno ją dotyka. Z czasem nauczyła się jednak nie zostawać w tym stanie zbyt długo: „Ja się nauczyłam szybko wstawać, jak feniks trochę. Ludzie potrafią mnie zniszczyć i ja wtedy czuję, że jestem takim zerem, ale szybko się otrząsam.” Modelka opisała swój sposób radzenia sobie z kryzysami jako proces, który za każdym razem przebiega podobnie. Najpierw pozwala sobie na emocje, a dopiero później odzyskuje kontrolę: „I to jest takie bardzo moje, że ja najpierw płaczę, a później się wściekam, nabieram odwagi i wstaję, zakładam zbroję i czuję się niezniszczalna.” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Aleksandra Uznańska-Wiśniewska odpowiedziała internautce. Chodzi o urlop macierzyński posłanek. "Staramy się sprostać wyzwaniu"
Zaledwie dwa miesiące temu Aleksandra Uznańska-Wiśniewska i Sławosz Uznański-Wiśniewski powitali na świecie swojego pierwszego syna. Kilka dni temu młoda mama znów pojawiła się w Sejmie, pokazując, jak wygląda jej powrót do obowiązków zawodowych. Nagranie z parlamentu wywołało lawinę komentarzy, a sama posłanka postanowiła odnieść się do pytań dotyczących macierzyństwa i pracy.
Jeszcze niedawno media rozpisywały się o narodzinach syna Aleksandry Uznańskiej-Wiśniewskiej i Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego. Dziś uwagę internautów przyciągnął kolejny ważny moment w życiu młodej mamy. Posłanka Koalicji Obywatelskiej pojawiła się ponownie w Sejmie, a relacją z tego dnia podzieliła się w swoich mediach społecznościowych. Nagranie szybko stało się szeroko komentowane, a dyskusja zeszła nie tylko na temat łączenia macierzyństwa z pracą, ale także przepisów dotyczących sprawowania mandatu poselskiego. Aleksandra Uznańska-Wiśniewska pokazała swój powrót do Sejmu. Internauci nie kryli zaskoczenia Kilka dni temu Aleksandra Uznańska-Wiśniewska opublikowała w mediach społecznościowych krótkie nagranie z gmachu Sejmu. Uwieczniła na nim moment swojego powrotu do parlamentu po narodzinach syna. Na sali plenarnej została przywitana brawami przez zgromadzonych posłów, a cały film szybko zdobył dużą popularność w sieci. W komentarzach nie zabrakło gratulacji i ciepłych słów. Wielu internautów zwracało jednak uwagę na to, że od porodu minęły zaledwie dwa miesiące, dlatego nie spodziewali się, że polityczka tak szybko wróci do wykonywania obowiązków zawodowych. Pod wpisem wywiązała się dyskusja na temat godzenia życia rodzinnego z aktywnością publiczną. Wśród licznych wpisów pojawił się komentarz jednej z internautek, który zwrócił szczególną uwagę Aleksandry Uznańskiej-Wiśniewskiej: "Ojej, przecież ma pani, szanowna pani Aleksandro, urlop macierzyński. Moje osobiste zdanie - pani nowo narodzone dziecko potrzebuje pani bardziej niż Sejm. Pozdrawiam całą rodzinę gorąco". Posłanka postanowiła odpowiedzieć i przy okazji wyjaśnić kwestię, o której – jak się okazało – wiele osób nie miało pojęcia. ZOBACZ: Wróciła do Sejmu jako młoda mama. Aleksandra Uznańska-Wiśniewska pokazała wyjątkowy moment Aleksandra Uznańska-Wiśniewska wyjaśniła, jak wygląda macierzyństwo w przypadku posłanek Posłanka zwróciła uwagę, że sprawowanie mandatu poselskiego nie odbywa się na takich samych zasadach jak praca wykonywana na etacie. To oznacza, że parlamentarzystkom nie przysługuje urlop macierzyński w rozumieniu przepisów prawa pracy. W odpowiedzi na komentarz internautki napisała: "Odpowiadając: niestety posłankom na Sejm RP nie przysługuje urlop macierzyński. Tak samo jak posłom na Sejm RP nie przysługuje urlop ojcowski. Karmię i zajmuję się synkiem w Sejmie między głosowaniami i posiedzeniami komisji – podobnie jak wiele posłanek przede mną." Aleksandra Uznańska-Wiśniewska zdradziła również, jak obecnie wygląda codzienność jej rodziny. Podkreśliła, że razem z mężem starają się samodzielnie odnaleźć w nowej rzeczywistości i pogodzić opiekę nad synkiem z obowiązkami zawodowymi. "Wraz z mężem staramy się sprostać wyzwaniu, jakim jest łączenie obowiązków zawodowych z najważniejszym czasem spędzanym z dzieckiem. Na dziś nie korzystamy z pomocy niani. Trzymajcie za nas kciuki" – zakończyła. SPRAWDŹ TEŻ: Miss Supranational 2026. Wielki finał w Polsce przeszedł do historii. Kim jest nowa najpiękniejsza kobieta świata?
Miss Supranational 2026. Wielki finał w Polsce przeszedł do historii. Kim jest nowa najpiękniejsza kobieta świata?
Miss Supranational 2026 już za nami. W piątkowy wieczór oczy fanów konkursów piękności z całego świata zwrócone były na Polskę, gdzie podczas widowiskowego finału poznaliśmy nową posiadaczkę prestiżowej korony. Kto zachwycił jury, jak wyglądał wieczór pełen emocji i co wiadomo o zwyciężczyni?
To był jeden z najważniejszych wieczorów tegorocznego Festiwalu Piękna. Do Nowego Sącza przyjechały reprezentantki 67 państw, by zawalczyć o koronę Miss Supranational 2026. Tegoroczna gala po raz kolejny udowodniła, że organizowany w Polsce konkurs należy do najbardziej prestiżowych wydarzeń w świecie międzynarodowych wyborów piękności. Miss Supranational 2026 już za nami. W Polsce odbył się wielki finał pełen gwiazd i emocji 31 lipca Amfiteatr Parku Strzeleckiego w Nowym Sączu ponownie stał się stolicą światowych konkursów piękności. To właśnie tam odbył się wielki finał 17. edycji Miss Supranational, który zgromadził reprezentantki z 67 krajów. Przez kilka tygodni uczestniczki brały udział w sesjach zdjęciowych, pokazach narodowych strojów, konkursach wstępnych oraz licznych wydarzeniach organizowanych w ramach Festiwalu Piękna. Finałowa gala była zwieńczeniem całego przedsięwzięcia i przyciągnęła uwagę widzów z wielu zakątków świata. Nie zabrakło efektownej oprawy, muzycznych występów oraz emocji, które towarzyszyły ogłoszeniu zwyciężczyni. Do ścisłej czołówki awansowały reprezentantki Filipin, Brazylii, Czech, Francji i Nigerii. Ostatecznie koronę swojej następczyni przekazała Brazylijka Eduarda Braum, Miss Supranational 2025. ZOBACZ TEŻ: Tak wyglądają jej relacje z byłym mężem. Gwiazda Top Model mówi wprost: "Ciężko jest się dogadać". Padły gorzkie słowa Miss Supranational 2026. Kim jest Katrina Llegado, nowa królowa piękności? Tegoroczny tytuł zdobyła Katrina Llegado, reprezentantka Filipin. To druga Filipinka w historii, która sięgnęła po koronę Miss Supranational. Nowa zwyciężczyni ma 28 lat i od lat rozwija karierę w świecie konkursów piękności. Poza działalnością modelingową jest również rezerwistką filipińskich sił powietrznych, co wyróżnia ją na tle wielu dotychczasowych uczestniczek konkursu. Jurorów zachwyciła nie tylko urodą i sceniczną pewnością siebie, ale również dojrzałością oraz odpowiedzią podczas finałowej rundy pytań. Katrina Llegado od kilku lat konsekwentnie budowała swoją pozycję w świecie pageantów. Reprezentowała Filipiny po zdobyciu krajowego tytułu i od początku była zaliczana do grona faworytek tegorocznej edycji. W finałowej rundzie mówiła o akceptowaniu własnej wyjątkowości i odrzucaniu presji dopasowywania się do oczekiwań innych. Jej autentyczność oraz spokój na scenie zostały bardzo wysoko ocenione przez jury. Zwycięstwo Filipinki jest także kolejnym dowodem na bardzo silną pozycję tego kraju w międzynarodowych konkursach piękności. Jak poradziła sobie Polka na Miss Supranational 2026? Oliwia Mikulska godnie reprezentowała nasz kraj Choć korona Miss Supranational 2026 trafiła do reprezentantki Filipin, polscy kibice z uwagą śledzili również występ Oliwii Mikulskiej, Miss Polski 2025. Ostatecznie nie znalazła się w finałowym TOP 5, jednak jury przyznało jej tytuł Miss Supranational Europy 2026. SPRAWDŹ TEŻ: Najpierw rozstanie z „halo tu Polsat”, potem komunikat stacji. Odpowiedź Cichopek i Kurzajewskiego mówi wszystko