Nieznane oblicze Andrzeja Żuławskiego. Syn legendy kina po latach ujawnił, co działo się za zamkniętymi drzwiami
Reżyser, który wywoływał skrajne emocje, do dziś budzi zachwyt i kontrowersje. Jego filmy przeszły do historii, ale prywatne życie wciąż rodzi pytania.
Dziś mija dokładnie 10 lat od śmierci Andrzeja Żuławskiego – jednej z najbardziej utalentowanych i zarazem kontrowersyjnych postaci polskiego kina. Reżyser "Na srebrnym globie", "Diabła" i kultowego "Opętania" zapisał się w historii filmem bezkompromisowym i odważnym. Ale jego życie to nie tylko wielka sztuka. Przez lata szukał szczęścia u boku wielu kobiet i doczekał się synów, z których tylko jeden – Xawery Żuławski – poszedł w jego ślady. Po latach zdecydował się szczerze opowiedzieć o ich relacji i o tym, jakim ojcem był dla niego legendarny twórca. Andrzej Żuławski nie był wzorowym ojcem Długie godziny spędzane na planach filmowych sprawiły, że Andrzej Żuławski nie był obecny w życiu swoich dzieci. "Dzieci nigdy go nie interesowały, również własne. Lubił je, dopóki były maleńkie i niewinne, wtedy obdarzał je wielką miłością, a kiedy dorastały i stawały się trudniejsze, tracił jakiekolwiek zainteresowanie", mówił Xawery Żuławski w wywiadzie dla "Pani" z Igą Nyc. Chociaż to właśnie on spędził najwięcej czasu ojcem i jako jedyny z rodzeństwa poszedł jego śladami, ich relacja nie była najlepsza. "Kiedy dorastałem, ojciec miał 40 lat i był w szczytowym momencie, kręcił dużo filmów. Obserwowałem go i zawód reżysera wydawał mi się czymś niesamowicie pasjonującym. Myślę, że mój wybór wynikał też z pogoni za nim, bo ojciec nie chciał zabierać mnie na plan, nie miałem wstępu do tego świata" opowiadał w rozmowie z Igą Nyc. Reżyser nie wiedział nawet, że jego najstarszy syn również chciał zostać reżyserem. Chociaż kino było dla niego całym światem, nie sądził, że zaraził tą pasją którekolwiek ze swoich dzieci. "Nigdy też nie oglądał ze mną swoich filmów, musiałem to robić w sekrecie" mówił syn legendy polskiego kina. Małżeństwo Andrzeja Żuławskiego i Małgorzaty Braunek rozpadło się, gdy przyszły reżyser miał zaledwie trzy lata. Większość dzieciństwa spędził u boku matki oraz dziadków, jednak gdy dorastał, Xawery zdecydował się zamieszkać z ojcem. Nie wspomina tego czasu jednak zbyt pozytywnie. "Kiedy w Polsce wybuchł stan wojenny, zamieszkałem u niego w Paryżu, a on potrafił zostawić mnie na trzy miesiące i wyjechać na plan. Miałem 13 czy 14 lat, wracałem ze szkoły i siedziałem w 200-metrowym mieszkaniu zupełnie sam. Mogłem jeździć po nim rowerem, takie było wielkie, ale nie miałem do kogo się odezwać. I nie było możliwości, żeby zadzwonić do mamy czy kolegów, którzy zostali w Polsce, bo była żelazna kurtyna. A list z Warszawy do Paryża szedł 14 dni. To był czas, kiedy doświadczyłem samotności absolutnej" mówił na łamach "Pani". Ich późniejsze relacje również nie należały do najłatwiejszych. ZOBACZ TEŻ: Był jej wielką miłością. Małgorzata Ostrowska porusza wyznaniem o życiu po stracie męża: "Nie chcę pamiętać ostatnich momentów" Xawery Żuławski Xawery Żuławski nakręcił film napisany przez Andrzeja Żuławskiego Kiedy Xawery Żuławski debiutował jako reżyser, nagrywając "Chaos", ojciec jednak mu kibicował: "Masz do przebicia wielki mur. Albo go przeskoczysz, albo łbem przebijesz i zobaczymy, co wtedy się wydarzy", miał powiedzieć. Chociaż nazwisko, które nosił, postawiło mu na drodze wysoką poprzeczkę, nie zrezygnował z kariery reżyserskiej. Nakręcił filmy takie jak "Wojna polsko-ruska", "Aida" czy "Krew z Krwi". Gdy Andrzej Żuławski umierał, na kilka dni przed śmiercią przekazał synowi scenariusz do "Mowy ptaków" i powiedział mu, że może zrobić z nim, co tylko chce. Chociaż początkowo zupełnie o nim zapomniał, po czasie otrzymał telefon od Marcina Wierzchosławskiego, z zapytaniem, czy chce go z nim zrealizować. Na początku nie chciał dotykać niczego, co miało związek z twórczością ojca. "W pierwszym odruchu odpowiedziałem, że nie, bo nie chciałem wchodzić w jego buty. Nie da się odtworzyć jego stylu, jego osobowości. Nie chciałem się narażać na śmieszność. Ale potem pomyślałem, że skoro ojciec dał scenariusz Marcinowi [Wierzchosławskiemu] i mnie, to może taki był jego cichy plan", przyznał, po czym dodał: "Robiąc własne rzeczy, gdzieś z tyłu głowy miałem myśl, że nie chcę przynieść ojcu wstydu, nie chcę stać się drugorzędnym reżyserem noszącym to samo nazwisko. Dzisiaj mam już poczucie, że nie muszę nic nikomu udowadniać". Xawery Żuławski W końcu Xawery Żuławski zdecydował się nagrać film oparty na scenariuszu, który opowiadał historię niełatwej relacji syna z nieobecnym przez lata ojcem. Podobieństwo aktorów, którzy wcielili się w rolę ojca i syna (Daniela Olbrychskiego i Sebastiana Fabijańskiego) do Xawerego i Andrzeja Żuławskich nie było przypadkowe, jednakże reżyser zaapelował, by sytuacji z filmu nie interpretować jako prawdziwe wydarzenia. Projekt wzbudził niemałe kontrowersje nawet zanim został dopuszczony do generalnej audiencji. Film na 44. Festiwalu Polskich Fabularnych w Gdyni powalczył o Złote Lwy. Niestety początkowo został zdjęty z listy kandydatów, a gdy po licznych protestach powrócił do konkursu, nie został nagrodzony żadnym wyróżnieniem. Pod koniec życia Andrzeja Żuławskiego jego drogi z synem ponownie się zeszły Nieszablonowa postać Andrzeja Żuławskiego miała jednak jedną słabość: samotność. Wyraźnie zaopiniowany reżyser nie miał zbyt wielu przyjaciół, a z byłymi partnerkami nie utrzymywał kontaktu. Z biegiem czasu twierdził jednak, że z najstarszym synem łączyła go bliska relacja: "W ostatnich latach, o dziwo, przyjacielem staje się mój syn Xawery. To jest naprawdę przyjaźń. Taka, że można sobie powiedzieć wszystko, choć z maleńkim dystansem", mówił. Syn odniósł się do tych słów po jego śmierci: "Czy to była przyjaźń? Nie wiem, ja bym to nazwał dojrzałą relacją między ojcem a synem. Nareszcie przestała być wyboista, napiętnowana złością, agresją, strachem i różnymi innymi ekstremalnymi emocjami, które towarzyszyły mi w dzieciństwie. W końcu obdarzyliśmy się obopólnym szacunkiem i mogliśmy prowadzić ciekawe rozmowy", wspomniał. Reżyser zmarł na nowotwór w 2016 r. Chociaż deklarował, że był niewierzący, został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu katolickim w Górze Kalwarii. Na pogrzebie nie pojawiły się ani pierwsza, ani druga żona. Obecna była za to jego partnerka Sophie Marceau oraz trzej synowie: Xawery, Ignacy i Vincent. SPRAWDŹ TEŻ: Kiedy poznał ojca ukochanej, usłyszał zaskakujące pytanie. Tak zaczęła się ostatnia miłość Roberta Duvalla
Zaczynała w biedzie, miała czwórkę rodzeństwa i wielkie marzenia. Teraz Hollywood kłania się jej w pas
Choć Joanna Kulig podbijała Hollywood, życie potrafiło ją zaskoczyć. Gdy los wystawił ją na próbę, nie została sama – siła rodzinnych więzi znów okazała się bezcenna.
Joanna Kulig to jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek, której talent doceniono także za granicą. Jej droga do sukcesu nie była łatwa – dorastała w skromnych warunkach, ale zawsze mogła liczyć na rodzinę. A kiedy sama potrzebowała pomocy, najbliżsi znów stanęli na wysokości zadania… Dzieciństwo Joanny Kulig: siła z górskiej Muszynki Aktorka pochodzi z Muszynki – niewielkiej miejscowości w górach, niedaleko Krynicy-Zdroju. Mimo międzynarodowej kariery, Joanna Kulig nigdy nie wstydziła się swojego pochodzenia. – „W Muszynce mieszka nie więcej niż trzysta osób. Wszyscy się znają, dla małego dziecka to ważne, bo łatwiej uczy się żyć w społeczności” – mówiła w „Gazecie Krakowskiej”. Dzieciństwo aktorki upłynęło w biedzie, co sama wielokrotnie podkreślała. Zaangażowanie w Szlachetną Paczkę miało dla niej wymiar osobisty. – „Sama jako dziecko dużo pomocy otrzymałam. Wielu ludzi mi bardzo pomogło. Teraz pojawiam się w Hollywood, czyli wyszłam z totalnej biedy do tego, co teraz mam” – mówiła w „Dzień Dobry TVN”. W rozmowie z „Gazetą Krakowską” podkreślała: – „Dzieciństwo dało mi siłę. Czy mogłabym wrócić dziś do tamtego świata? Chyba nie. Najlepsza jest suma wartości z obu tych światów”. Zobacz też: Joanna Kulig wyszła z biedy, dziś podbija Hollywood. Nie uwierzysz, co powiedziała o swojej przeszłości Rodzinne więzi Joanny Kulig: wsparcie, które trwa Choć Kulig rzadko mówi o życiu prywatnym, wiadomo, że jest mocno związana z rodziną. – „Mam bardzo dobre relacje z całą moją rodziną. Oczywiście zdarzają się nieporozumienia, ale zawsze możemy na siebie liczyć” – powiedziała „Gazecie Krakowskiej”. Jest jedną z piątki rodzeństwa – ma dwóch braci i dwie siostry, w tym aktorkę Justynę Schneider,. Szczególnie trudnym momentem był czas choroby brata Piotra. – „Byłem w śpiączce, przeszedłem śmierć kliniczną. Joanna wspierała mnie nie tylko dobrym słowem, ale też szukała najlepszych specjalistów i pomagała finansowo” – wspominał w „Dobrym Tygodniu”. Macierzyństwo i praca: jak Joanna Kulig godziła role matki i aktorki W 2019 roku, będąc w ciąży, aktorka wyjechała do USA, by walczyć o rolę w serialu „The Eddy”. Próbna sesja miała miejsce na kilka dni przed porodem. – „Przyszłam z wielkim brzuchem, pomalowanymi ustami, a trzy godziny później dostałam telefon, że mam rolę. 14 lutego urodziłam Jasia” – mówiła w „Rzeczpospolitej”. Po zaledwie dziesięciu dniach wróciła do pracy. – „To było wielkie wyzwanie logistyczne, ale z pomocą rodziny i przyjaciół udało się” – mówiła. Pomagali jej mama, siostra, mąż i jego rodzice. – „Bez tego nic by się nam nie udało”. Czytaj także: Dom na polskiej wsi jest dla Joanny Kulig prawdziwą oazą. To odskocznia od zagonionego życia w Stanach Zjednoczonych Joanna Kulig z siostrą Justyną Schneider Joanna Kulig w sesji dla VIVY!, wrzesień 2014
Ojciec odszedł w domu opieki, matka przeszła przez piekło. Konrad Piasecki długo milczał o tych mrocznych tajemnicach
Uwielbiany i ceniony za swój profesjonalizm. Oaza spokoju. Ale życie go nie oszczędzało... Jaki jest prywatnie Konrad Piasecki? Wie jedno: ani myśli o przejść do nadawcy publicznego. „Po moich doświadczeniach pracy w TVP pomysł przejścia do telewizji publicznej raczej nie mieści mi się w głowie”
Od trzech dekad zachwyca na ekranie profesjonalizmem. Wyważony, elokwentny, doświadczony. Konrad Piasecki pokazuje się jako dziennikarz z jak najlepszej strony. Jego kariera dla wielu może być źródłem inspiracji. Współpracował z największymi rozgłośniami radiowymi i nadawcami. Otrzymał prestiżowy tytuł „Dziennikarza roku”. Kim jest twarz TVN, co wiemy o jego życiu prywatnym? Było w nim pełno dramatów, o których przez lata nawet nie wspominał... [Artykuł aktualizowany 01.06.2025 r.] Ostatnia publikacja tekstu na VUŻ i Viva Historie 04.02.2025 r. Konrad Piasecki — wykształcenie i kariera Konrad Piasecki przyszedł na świat 1 listopada 1970 r. w Warszawie. W mieście stołecznym dorastał i dojrzewał. Od dziecka zdolny. Interesował się historią i takie też studia podjął na Uniwersytecie Warszawskim. Jednak praca szybko się o niego upomniała, dlatego też ostatecznie je przerwał. Dziennikarskie szlify zdobywał m.in. w Radiu Kolor – współpracował z nim od 1992 roku. Następnie przeszedł do RMF FM i dzięki temu jego kariera ruszyła z kopyta. Piął się po kolejnych szczeblach. Przez dekadę prowadził nadawaną na antenie audycję „Kontrwywiad RMF FM”. Gościł w niej największy tuzy polityki i kultury. Z kolei od 1996 roku trwała jego przygoda ze stacją Polsat: tam wraz z Tomaszem Skorym prowadził program „Polityczne graffiti”. Ale Konrad Piasecki to nie tylko dziennikarz radiowy i telewizyjny. W ciągu długoletniej kariery współpracował m.in. z „Newsweekiem” – przez rok był nawet redaktorem naczelnym magazynu. Mało kto wie, że ma na koncie również epizod w Telewizji Polskiej. Ale nie wspomina tego etapu zbyt dobrze... Jak opowiadał po latach w rozmowie z Mariuszem Kowalczykiem z press.pl, „Po moich doświadczeniach pracy w TVP pomysł przejścia do telewizji publicznej raczej nie mieści mi się w głowie”. Od września 2018 w TVN24 prowadzi poranny program o tematyce politycznej „Rozmowa Piaseckiego” oraz jest gospodarzem programu „Kawa na ławę”. W 2015 został wyróżniony tytułem Dziennikarza Roku. Czytaj również: Marcin Rogacewicz robił karierę, lecz nagle zniknął. Otworzył warzywniak i stanął za ladą Tomasz Skory, Konrad Piasecki Konrad Piasecki — rodzina, rodzice, uzależnienie mamy Kilka lat temu Konrad Piasecki opowiedział o chorobie swojej mamy. Gdy miała blisko 70 lat, zdiagnozowano u niej zwyrodnienie kręgosłupa. Wcześniej była bardzo sprawna, dlatego bóle pleców były dla niej dużą przeszkodą. „Wciąż była niezwykle energiczną i aktywną osobą. Zarządzała szkolną biblioteką i sprawiało jej to radość. Żyli z tatą pełnią swego niespecjalnie zamożnego, ale szczęśliwego życia. Jeździli dużo po Europie, chodzili na wystawy, koncerty, do kina i teatru”, wspominał dziennikarz. „Lekarze orzekli, że ponieważ mama jest sprawna i nie ma niedowładu, to lepiej nie ryzykować operacji. Żyła więc z potężnym bólem”, zwierzał się w rozmowie z portalem gazeta.pl. Jego mama zaczęła sięgać po leki przeciwbólowe coraz częściej, a gdy ból towarzyszył jej także w nocy, brała również leki pomagające zasnąć. Nie minęło dużo czasu, a starsza kobieta się od nich uzależniła. W rozmowie z Aleksandrą Kwaśniewską i Marzeną Rogalską dla „Miasta Kobiet” opowiedział o jej problemie: „Pierwszy alarm był taki, że telefon u rodziców długo dzwonił, nikt nie odbierał. Pojechałem do nich i zastałem mamę śpiącą. Kiedy nie mogłem jej dobudzić, wezwałem karetkę i powiedziałem, że to chyba przedawkowanie jakichś leków nasennych”, relacjonował przejęty. Dziennikarz przyznał, że żaden lekarz nie kontrolował przyjmowanych przez nią leków. „Kolejnym razem znajduję mamę już nieprzytomną i nie mogę jej dobudzić. I mówię wtedy „dość, tak dalej żyć się nie da”. Znowu mamę zabrała karetka. Zaapelowałem, by trafiła do tego samego szpitala. I to była w jej przypadku przemiana fundamentalna”, opowiedział. Kobiecie udało się wyjść z uzależnienia. Niestety stan zdrowia rodziców dziennikarza wciąż się pogarszał. Wkrótce później kobieta nie dawała już rady zajmować się chorującym mężem, więc podjęto decyzję o przeniesieniu go z domu rodzinnego do domu opieki, gdzie prawie codziennie odwiedzała go żona. Niestety, kobieta zmarła w 2018 r., a cztery lata później odszedł jej ukochany mąż. Zobacz także: Jest objawieniem telewizji, karierę zaczynała w Studio Buffo. Maria Tyszkiewicz ujawniła kulisy współpracy z Januszem Józefowiczem Konrad Piasecki, TVN24 Konrad Piasecki — życie prywatne, żona, dzieci W 2016 r. o Konradzie Piaseckim i jego rodzinie zrobiło się głośno za sprawą Krystyny Pawłowicz. Dziennikarz na swoim profilu na X (wówczas Twitter) opublikował zrzut ekranu jednej z jej wypowiedzi, która przedstawiała polityka w złym świetle. Wypowiedź okazała się fałszywa, a dziennikarz wystosował przeprosiny, którymi posłanka się jednak wcale nie zadowoliła i postanowiła zaatakować dziennikarza i jego bliskich. „Dziennikarz 'inaczej', jakiś Konrad PIASECKI kłamie na mój temat na swojej tweetowej maszynce. Jak to lewacki kłamczuch. Podobno sam p. Piasecki już po jednym browarze bije żonę i dzieci. Też cudze”, można było przeczytać na profilu na Facebooku Krystyny Pawłowicz. Dziennikarz ataku na rodzinę nie puścił płazem. Od razu odpowiedział parlamentarzystce: „Pani poseł Krystyna Pawłowicz raczyła wciągnąć do dyskusji publicznej moją rodzinę. To, co napisała, jest nie tylko kłamliwe i bezpodstawne, ale rani też osoby, które od polityki starają się trzymać z daleka. Także niepełnoletnie”, napisał. Konrad Piasecki, TVN24 Konrad Piasecki o swoim życiu prywatnym mówi naprawdę niewiele. Nic więc dziwnego, że atak na bliskich był dla niego nie do zaakceptowania. Na co dzień nie zdradza zbyt wiele o rodzinie. Wiadomo, że od wielu lat jest w związku małżeńskim, jednakże z żoną publicznie pokazał się zaledwie kilka razy. Para doczekała się dwóch córek: Moli i Marii. Kilka lat temu jedna z nich, Mola Piasecka, zabrała głos, gdy na jej ojca spłynęły bezpodstawne oskarżenia. „Pogodziłam się z setkami, również negatywnych komentarzy dotyczących mojego Taty, które są zamieszczane w internecie każdego dnia — rozumiem, z czym wiąże się bycie osobą publiczną — jednak nigdy nie zgodzę się na angażowanie w to mnie, mojej siostry oraz mamy” – pisała wówczas przejęta. To jedyny raz, gdy dowiedzieliśmy się więcej o życiu prywatnym dziennikarza. Od tamtego momentu minęło już kilka lat, a jego rodzina ponownie mogła usunąć się w cień z dala od świata polityki i dziennikarstwa. I wydaje się, że taki stan rzeczy odpowiada im najbardziej... Czytaj także: Byli razem 19 lat. Mimo rozstania, Iwonę Pavlović z byłym mężem łączą fantastyczne relacje Konrad Piasecki z żoną, Bal Dziennikarzy, kwiecień 2008 r.
Macierzyństwo bez filtra. Agnieszka Hyży mówi, jak jest naprawdę: „Wiele bolesnych momentów”
Agnieszka Hyży, znana prezenterka, otwarcie mówi o blaskach i cieniach macierzyństwa. W najnowszej rozmowie podkreśla, że bycie matką to nie tylko radość, ale także wyzwania i trudne emocje.
W rozmowie z Plejadą Agnieszka Hyży podzieliła się bardzo osobistymi przemyśleniami na temat macierzyństwa. Prezenterka nie ukrywała, że ten etap życia, mimo swojej wyjątkowości i piękna, obfituje również w wiele trudnych chwil. Zwróciła uwagę, że często zbyt mało mówi się o tym, jak wymagające potrafi być bycie matką. Jej słowa są reakcją na powszechną praktykę idealizowania macierzyństwa w mediach społecznościowych. Hyży zaznacza, że takie podejście, choć popularne, może przynosić więcej szkody niż pożytku – tworzy bowiem nierealistyczny obraz, z którym wiele kobiet nie potrafi się utożsamić. Szczere wyznanie Agnieszki Hyży o macierzyństwie W najnowszej rozmowie Agnieszka Hyży podkreśliła, że macierzyństwo wiąże się z ogromną odpowiedzialnością, a także z wieloma emocjami, często bardzo bolesnymi. W jej opinii, bycie matką to nie tylko radosne chwile, ale również momenty frustracji, zmęczenia i wewnętrznego konfliktu. Prezenterka mówiła również o towarzyszącym kobietom poczuciu winy, które często pojawia się, gdy oczekiwania społeczne nie idą w parze z rzeczywistością. Zdaniem Hyży, takie emocje są naturalne i nie powinny być powodem do wstydu, lecz tematem otwartej rozmowy. „Moje macierzyństwo, oczywiście, jest pełne też pięknych chwil, ale też jest wiele bolesnych, skomplikowanych, trudnych momentów. To też poczucie winy i ogromnej odpowiedzialności, jakie matka w sobie nosi” przyznała. Zobacz też: Agnieszka Hyży o wyzwaniach rodzin patchworkowych: „Jeden człowiek może rozwalić misternie układaną budowlę” Macierzyństwo bez „Instagramowego filtra” W swojej wypowiedzi Agnieszka Hyży odniosła się także do zjawiska „upiększania” macierzyństwa na Instagramie. Zwróciła uwagę na to, że kobiety często pokazują jedynie jego pozytywne strony, pomijając codzienne trudy i emocjonalne wyzwania. Taki obraz rzeczywistości, jak zaznaczyła, może prowadzić do niepotrzebnej frustracji i poczucia niespełnienia. „Chyba nakładamy też taki filtr Instagramowy, żeby być idealną matką 24 godziny na dobę, co się nigdy nie może udać, więc to tylko budzi naszą frustrację i niezadowolenie. Jestem absolutnie za tym, żeby mówić, że macierzyństwo to jest piękna sprawa i piękna przygoda, ale która wiąże się z wieloma trudnymi, obciążającymi często kwestiami” opowiadała. Ten sam temat prezenterka poruszyła już wcześniej — w 2022 r. rozmowie Krystyną Pytlakowską dla VIVA!Mama mówiła: „Pamiętajmy, że nie ma matki idealnej i że taki wzór idealnej matki nie istnieje, a żadne dziecko nie będzie idealne. Nie wygląda to więc w życiu tak, jak na pięknych zdjęciach na Instagramie, mówiących o tym, że macierzyństwo to cudowna sprawa, a wszystkie dzieci są piękne, zdrowe i śpiące. Cenię te matki, które potrafią powiedzieć, że ich dziecko nie śpi już od tygodnia, a ona naprawdę ma dość i pyta, co powinna zrobić”. Czytaj też: Agnieszka Hyży o prawdziwym smaku macierzyństwa
Joanna Senyszyn zaskoczyła na wiecu Trzaskowskiego. Żonie polityka przekazała... swoje czerwone korale!
Joanna Senyszyn zaskoczyła wszystkich podczas Wielkiego Marszu Patriotów Rafała Trzaskowskiego w Warszawie. 76-letnia polityczka przekazała Małgorzacie Trzaskowskiej niezwykły prezent. W ten symboliczny sposób wyraziła swoje poparcie dla Rafała Trzaskowskiego. Reakcja tłumu i internautów była niezwykle entuzjastyczna!
Podczas Wielkiego Marszu Patriotów zorganizowanego 25 maja w Warszawie doszło do wyjątkowej sceny. Joanna Senyszyn, jedna z kandydatek pierwszej tury wyborów prezydenckich, udzieliła poparcia Rafałowi Trzaskowskiemu w niezwykle symboliczny sposób. Publiczność nagrodziła jej gest owacjami, a żona Trzaskowskiego z uśmiechem przyjęła prezent. Internauci nie kryli zachwytu! To wydarzenie z pewnością zapisze się w pamięci wielu jako jeden z najbardziej emocjonujących momentów kampanii. Joanna Senyszyn poparła Rafała Trzaskowskiego wyjątkowym gestem! Podczas Wielkiego Marszu Patriotów Rafała Trzaskowskiego, zorganizowanego 25 maja, doszło do niezwykłego gestu Joanny Senyszyn. Jedna z kandydatek tegorocznych wyborów prezydenckich po przegranej w pierwszej turze postanowiła wyrazić swoje poparcie dla jednego ze startujących w drugiej turze polityków — Rafała Trzaskowskiego. 76-latka pojawiła się na marszu i przemówiła do zgromadzonych. „Kochani, idziemy po zwycięstwo. Niech do Pałacu Prezydenckiego powędrują czerwone korale, które mają zaczarowaną moc!” przekazała przed tłumem ludzi, a następnie... ściągnęła jedne ze swoich ozdób i założyła je na szyję żony Rafała Trzaskowskiego, Małgorzaty Trzaskowskiej. Żona polityka, chociaż początkowo była bardzo zaskoczona tym gestem, z uśmiechem przyjęła niespodziewany prezent i nie ściągnęła go przez resztę imprezy! View oEmbed on the source website Reakcja internautów na gest Joanny Senyszyn Ten gest spotkał się z niezwykłym entuzjazmem — zarówno zgromadzonych w tłumie, jak i internautów. „Pani Joanna to niewątpliwie najbardziej pozytywna postać tych wyborów”, „Imperatorka dokonała koronacji vivente rege”, „Pani Joanny po prostu nie da się nie lubić, nawet jeśli nie jest się z jej politycznej bajki…” pisali użytkownicy portalu X (dawniej Twitter). Zobacz także: Jedna z nich zostanie Pierwszą Damą. Tak Marta Nawrocka i Małgorzata Trzaskowska poruszyły tłumy <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/EN016540540187-aea8387.jpg" width="2000" height="1333" alt="25.05.2025 Warszawa Wielki Marsz Patriotow z udzialem kandydata na prezydenta Rafala Trzaskowskiego Fot Jacek Dominski/REPORTERN/z: Joanna Senyszyn, Malgorzata Trzaskowska, Rafal Trzaskowski, Donald Tusk, prezydent elekt Rumunii Nicusor Dan" title="Wielki Marsz Patriotów Trzaskowskiego" />
Kuba Badach i Andrzej Lampert poruszyli serca publiczności w Sopocie! „Dwa najlepsze polskie głosy”
Podczas drugiego dnia Polsat Hit Festiwal 2025 w Sopocie, duet Kuba Badach i Andrzej Lampert wykonał utwór „Nie jesteś sama”, wzbudzając ogromne emocje wśród publiczności. Ich interpretacja klasyka Seweryna Krajewskiego została uznana za jeden z najbardziej poruszających momentów festiwalu.
Wzruszenie, nostalgia i prawdziwa muzyczna magia – tak wyglądał sobotni wieczór w Operze Leśnej w Sopocie podczas koncertu „Krajewski by Krajewski” w ramach Polsat Hit Festiwal 2025. Kuba Badach i Andrzej Lampert zachwycili nowoczesną interpretacją utworu „Nie jesteś sama”, a ich występ wzbudził entuzjastyczne reakcje widzów! Magiczny duet na scenie Opery Leśnej W sobotni wieczór scena Opery Leśnej w Sopocie rozbrzmiała emocjami, które wzbudziło wyjątkowy koncert „Krajewski by Krajewski”, będący częścią drugiego dnia Polsat Hit Festiwal 2025. W ramach wydarzenia oddano hołd twórczości Seweryna Krajewskiego. Kuba Badach i Andrzej Lampert wykonali utwór „Nie jesteś sama”, prezentując nowoczesną aranżację klasycznego hitu. Ich głosy stworzyły harmonijny duet, który wywołał wzruszenie zarówno na widowni, jak i wśród widzów przed telewizorami. Występ artystów został jednogłośnie uznany za jeden z najlepszych momentów festiwalu. Publiczność zgromadzona w Operze Leśnej reagowała entuzjastycznie, nagradzając wykonawców owacjami na stojąco. Media podkreśliły wyjątkową siłę emocjonalną występu oraz perfekcyjne zgranie obu wokalistów. „Andrzej Lampert najpiękniejszy głos męski w Polsce a może i szerzej”, „Sztos, dwa najlepsze polskie głosy!”, „Najbardziej umuzykalnieni dżentelmeni w Polsce !!! Uwielbiam tych panów słuchać” pisali zadowoleni internauci. Zobacz także: Przez lata nie rozmawiali, teraz zdecydował się na piękny gest. Sebastian Krajewski oddał muzyczny hołd ojcu View oEmbed on the source website „Krajewski by Krajewski” – koncert pełen emocji Oprócz Kuby Badacha i Andrzeja Lamperta, na scenie Opery Leśnej w Sopocie podczas koncertu „Krajewski by Krajewski” wystąpili także: Maryla Rodowicz, Mela Koteluk oraz Marek Napiórkowski. Również i ich aranżacje piosenek polskiego gwiazdora został odebrany bardzo ciepło. „Podczas tego koncertu poświęconego panu Krajewskiemu wracały piękne wspomnienia, klimat był niesamowity”, „Młode pokolenia muzyków powinny się wzorować na takich Artystach”, „Koncert wyjątkowy i pięknie przekazany przez wykonawców” czytamy w komentarzach na mediach społecznościowych.
Długo obawiali się tego występu. Tak Kasia Sienkiewicz z Kwiatu Jabłoni wspomina dzielenie sceny z ojcem!
Wzruszenie, stres i fala pozytywnych emocji – tak Kasia Sienkiewicz wspomina swój pierwszy wspólny występ z ojcem, Kubą Sienkiewiczem. Lider Elektrycznych Gitar dołączył do zespołu Kwiat Jabłoni podczas koncertu w Łodzi, wykonując z dziećmi utwór „Kiler”. Artystka przyznała, że długo obawiała się reakcji publiczności i zarzutów o nepotyzm, jednak wspólne pojawienie się na scenie okazało się symbolicznym przełamaniem lęków
Kasia i Jacek Sienkiewiczowie, czyli zespół Kwiat Jabłoni, kilka tygodni temu po raz pierwszy w karierze wystąpili z ojcem, Kubą Sienkiewiczem, liderem Elektrycznych Gitar. Jak przyznaje artystka, było to dla nich wzruszające przeżycie. Choć występowi towarzyszył ogromny stres i obawy przed zarzutami o nepotyzm, publiczność przyjęła rodzinne trio z ogromnym entuzjazmem. Kasia i jej brat Jacek przekonali się, że ich twórczość broni się sama, a obecność ojca na scenie dodała wydarzeniu wyjątkowego charakteru. Jak w tej sytuacji odnalazł się ich ojciec? Kwiat Jabłoni Kuba Sienkiewicz na jednej scenie – długo wyczekiwany debiut Wokalistka zespołu Kwiat Jabłoni, Kasia Sienkiewicz, niedawno po raz pierwszy w swojej karierze wystąpiła na jednej scenie z ojcem – Kubą Sienkiewiczem, liderem zespołu Elektryczne Gitary. Do długo wyczekiwanego koncertu doszło w kwietniu tego roku Łodzi, a wydarzenie miało dla niej szczególne znaczenie. Jak wyznała teraz w rozmowie z Plejadą, towarzyszyła jej wielka ekscytacja, ale także wiele stresu. „Na każdy koncert tej trasy zapraszaliśmy jakiegoś gościa muzycznego... Po raz pierwszy w ogóle wystąpiliśmy z tatą. Zaśpiewaliśmy piosenkę „Kiler” i to było dla nas naprawdę wzruszające, przemiłe przeżycie” opowiedziała. Zobacz także: Nie przyznawali się do sławnego taty, już go nie kryją. Kasia i Jacek z „Kwiatu Jabłoni" niespodziewanie zaprosili na scenę ojca Strach przed zarzutami o nepotyzm i emocjonalne kulisy koncertu Zanim pojawili się na scenie, w głowie Kasi oraz Jacka Sienkiewiczów kotłowało się jednak wiele myśli, głównie obawy przed zarzutami o nepotyzm. Na szczęście zniknęły one od razu, gdy zobaczyła, jak ciepło zostało przyjęte ich rodzinne trio: „Szczerze mówiąc, nie wiedziałam, że aż tak będzie to dla mnie takie ważne i miłe. Poczułam się na tej scenie rzeczywiście bardzo spokojnie, chociaż zawsze z Jackiem myśleliśmy, że taki występ z tatą mógłby wzbudzić jakieś może nie negatywne, [ale inne emocje] — już nie będę wymieniać, co mieliśmy w głowie, ale okazało się, że to się spotkało z fantastycznym, przemiłym przyjęciem. Myślę, że my już jako Kwiat Jabłoni zaprezentowaliśmy swoją twórczość, mamy swoich fanów, ludzie słuchają nas po prostu za to, co my robimy. Ten występ z tatą nie wygląda już wtedy źle” czytamy. Występ w Łodzi stał się więc dla nich nie tylko muzycznym, ale i symbolicznym wydarzeniem – przełamaniem lęków i stanięciem w prawdzie o własnej tożsamości artystycznej i rodzinnej. Również i dla samego Kuby Sienkiewicza było to naprawdę wielkie wydarzenie: „Po nim tak nie widać do końca wzruszeń, ale wydaje mi się, że był bardzo zadowolony. Nawet jechał z nami busem na koncert i z koncertu, więc stał się taką totalnie częścią naszego zespołu na ten jeden dzień” zdradziła córka artysty. Czytaj też: Rzadko o niej mówią, mało kto wie, że mają młodszą siostrę. Jacek i Kasia z Kwiatu Jabłoni ujawnili rodzinny sekret
Przez lata nie rozmawiali, teraz zdecydował się na piękny gest. Sebastian Krajewski oddał muzyczny hołd ojcu
Sebastian Krajewski, syn legendarnego Seweryna Krajewskiego, przygotował nowe aranżacje utworów ojca na koncert „Krajewski by Krajewski”, który odbędzie się w Sopocie podczas Polsat Hit Festiwalu. To muzyczny hołd złożony ojcu.
Sebastian Krajewski, syn legendarnego Seweryna Krajewskiego, oddał hołd twórczości ojca w wyjątkowy sposób. Podczas koncertu „Krajewski by Krajewski”, który odbył się 24 maja 2025 roku w Sopocie w ramach Polsat Hit Festiwalu, zabrzmiały największe przeboje jego ojca w nowoczesnych aranżacjach przygotowanych właśnie przez Sebastiana. Było to nie tylko muzyczne wydarzenie, ale także osobisty, emocjonalny gest, w którym historia spotkała się ze współczesnością. Na scenie pojawili się znani i cenieni artyści, by wspólnie uczcić dorobek jednego z najważniejszych twórców polskiej muzyki. Sebastian Krajewski – muzyczne dziedzictwo Sebastian Krajewski to 50-letni kompozytor i aranżer, który postanowił uhonorować twórczość swojego ojca – Seweryna Krajewskiego. Znany ze swojego wkładu w polską muzykę rozrywkową, syn artysty przygotował specjalne aranżacje utworów ojca na wyjątkowy koncert. To dla Sebastiana nie tylko wyzwanie artystyczne, ale przede wszystkim osobisty gest pamięci i szacunku, nadając nowe brzmienie klasycznym kompozycjom ojca, łącząc historię z nowoczesnością. Na koncercie pojawili się wybitni wykonawcy, którzy nadali legendarnym piosenkom nowe życie. Wśród nich znajdowali się m.in. Maryla Rodowicz, Zosia Nowakowska, Mela Koteluk, Kuba Badach oraz Andrzej Lampert. Ich interpretacje, wzbogacone nowymi aranżacjami Sebastiana, stworzyły niezapomniane widowisko muzyczne zatytułowane „Krajewski by Krajewski”. Czytaj też: Kuba Badach odsłania kulisy więzi z legendą Czerwonych Gitar. Piękne słowa o Krajewskim View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Sebastian Krajewski – wszechstronny kompozytor w cieniu wielkiego nazwiska Za aranżacje koncertu „Krajewski by Krajewski” odpowiada Sebastian Krajewski – syn Seweryna Krajewskiego, który w naturalny sposób przejął po ojcu muzyczną wrażliwość i talent. Urodzony 18 lutego 1975 roku w Warszawie, od dziecka otoczony był dźwiękami i artystycznym światem. Swoje umiejętności rozwijał najpierw na Akademii Muzycznej w Warszawie, a następnie doskonalił je w renomowanej londyńskiej Guildhall School of Music and Drama. Jego dorobek obejmuje muzykę do popularnych polskich seriali, takich jak „M jak miłość” oraz „Na dobre i na złe”, a także do filmów pełnometrażowych – m.in. „Rezerwat” i „Śladami Graala”. Zobacz także: Seweryn Krajewski nie akceptował jego związku, na lata zerwał kontakt z synem. Dziś wspierają się w każdej sytuacji Przez lata jego relacja z ojcem nie należała do najłatwiejszych — w szczególności w okolicznościach wypadku, w którym zginął jego brat, Maksymilian. Gdy Sebastian Krajewski dorósł, postanowił żyć na własną rękę i wyjechał z kraju i ożenił się. Kontakt z rodziną stracił na blisko dekadę... Na szczęście dziś ich relacja uległa znacznej poprawie, co widzimy m.in. dzięki pięknemu hołdowi na sopockiej scenie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgyXdfnv-cbe95f3.jpg" width="2160" height="1440" alt="Seweryn Krajewski, Sebastian Krajewski (syn), Elzbieta Krajewska, Jerzy Polomski Ksiazka Elzbiety Krajewskiej "Wypadlam z ram", Klub Fret@Porter 07.05.2001.,Image: 427930066, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Studio69 / Studio69 / Forum" title="Seweryn Krajewski, Sebastian Krajewski, Elzbieta Krajewska" />
Freddie Mercury miał córkę? Nowa biografia ujawnia tajemnicę sprzed 48 lat
Czy Freddie Mercury, legendarny wokalista Queen, miał córkę? Nowa biografia „Love, Freddie” autorstwa Lesley-Ann Jones ujawnia nieznane dotąd dzienniki artysty i relację z kobietą twierdzącą, że jest jego córką. Sprawdź, co kryje się za tą kontrowersyjną historią!
Czy Freddie Mercury, charyzmatyczny wokalista legendarnego zespołu Queen, miał dziecko? Przez trzy dekady wokół jego życia prywatnego narosło wiele plotek i spekulacji, jednak żadna z nich nie była dotąd tak intrygująca jak historia przedstawiona w najnowszej biografii „Love, Freddie”. Autorka, Lesley-Ann Jones, ujawnia, że Mercury mógł mieć córkę. W książce opisano osobiste dzienniki artysty, które mają rzucać nowe światło na jego skrywane relacje. Czy to możliwe, że jedna z największych ikon muzyki XX wieku przez lata ukrywała tak wielką tajemnicę? Freddie Mercury ma córkę? Taka informacja pojawiła się w jego najnowszej biografii W nowej książce „Love, Freddie”, autorstwa dziennikarki Lesley-Ann Jones, przedstawiono zaskakującą historię kobiety, która utrzymuje, że jest córką Freddiego Mercury'ego. Jej imię nie zostało ujawnione – w książce figuruje jedynie jako „B”. Kobieta ma dziś 48 lat, jest lekarką i mieszka w Europie, a lata temu miała utrzymywać kontakt ze swoim rzekomym ojcem. „Freddie uwielbiał mnie i był mi oddany przez 15 lat swojego życia” opowiada „B”. Jak dowiadujemy się w udostępnionych przez Daily Mail informacjach, „B” narodzić miała się z romansu muzyka z żoną jego przyjaciela. „[Okoliczności poczęcia — przyp. red] owszem, mogą wydawać się niezwykłe, czy wręcz oburzające, według standardów większości ludzi. Nigdy jednak nie umniejszyły one jego zaangażowania w miłość i opiekę nade mną” czytamy. Zobacz także: Był ponadczasową ikoną muzyki, ale także kochającym synem i bratem. Tak wspominała Freddiego Mercury'ego młodsza siostra W rozmowie z „The Guardian” domniemana córka gwiazdora twierdzi, że to najwyższy czas, by prawda ujrzała światło dzienne: „Po ponad trzech dekadach kłamstw, spekulacji i zniekształceń, nadszedł czas, aby pozwolić Freddiemu przemówić” czytamy. Dzienniki Freddiego Mercury'ego – nowe światło na życie artysty Jednym z najważniejszych dowodów przedstawionych w „Love, Freddie” są fragmenty osobistych zapisków Mercury'ego. Według autorki dzienniki zostały przekazane jej przez jednego z bliskich przyjaciół wokalisty. W notatkach miały znaleźć się wpisy sugerujące, że Mercury mógł mieć dziecko. Lesley-Ann Jones podkreśla, że choć Mercury nigdy publicznie nie wspominał o ojcostwie, jego życie prywatne było owiane tajemnicą. Biografia przedstawia nieznane dotąd aspekty życia artysty, które mają rzucać nowe światło na jego relacje z kobietami oraz inne relacje. Choć historia „B” wydaje się niezwykle intrygująca, wokół niej pojawia się wiele pytań. Nie przedstawiono dowodów na pokrewieństwo biologiczne, a wiele faktów opiera się jedynie na relacjach i wspomnieniach. Książka — chociaż ukaże się w księgarniach dopiero 5 września 2025 r., czyli w kolejne urodziny lidera Queen — już wzbudziła ogromne zainteresowanie mediów i fanów Queen na całym świecie. Czy „B” naprawdę jest córką Freddiego Mercury'ego? Tego być może nigdy się nie dowiemy. Pewne jest jedno – „Love, Freddie” rzuca nowe światło na legendę muzyki i jego życie prywatne, pełne tajemnic i niedopowiedzeń. Czytaj też: Artysta polskiego pochodzenia był ogromną inspiracją dla Freddiego Mercury'ego. Mało kto wie, co ich łączyło
Justyna Steczkowska: „To był prawdziwy maraton”. Tak rodzina pomogła jej przetrwać Eurowizję!
Choć emocje po Eurowizji 2025 jeszcze nie opadły, Justyna Steczkowska już powróciła na scenę podczas Polsat Hit Festiwalu, gdzie została entuzjastycznie przyjęta przez publiczność. Artystka podzieliła się wzruszającym podziękowaniem za wsparcie fanów, które poczuła zarówno na scenie, jak i za kulisami. W rozmowie z Plejadą opowiedziała o ekstremalnych przygotowaniach do konkursu. Nie zabrakło też osobistych wyznań na temat wsparcia bliskich i dumy, jaką okazała jej rodzina. Mimo braku zwycięstwa, artystka czuje się spełniona i wdzięczna za miłość płynącą z całego świata.
Justyna Steczkowska, reprezentantka Polski na Eurowizji 2025, w najnowszej rozmowie opowiedziała o kulisach przygotowań do konkursu. Jak wyznała, nic nie byłoby możliwe, gdyby nie wszechstronne wsparcie — zarówno ze strony rodziny, jak i fanów z każdego zakątka świata! Powrót na scenę po Eurowizji. Justyna Steczkowska z gorącym przyjęciem na Polsat Hit Festiwalu Choć emocje po Eurowizji 2025 jeszcze nie opadły, Justyna Steczkowska ponownie stanęła na scenie – tym razem podczas Polsat Hit Festiwalu. Jej występ spotkał się z wyjątkowo ciepłym przyjęciem publiczności, co było wyraźnym dowodem na to, że mimo intensywnych emocji towarzyszących konkursowi, artystka nadal cieszy się ogromną sympatią fanów. Artystka wyznała, że podobna atmosfera panowała również i za kulisami festiwalu: „Wszyscy, z którymi spotkałam się po drodze, wszyscy mnie przytulali, ściskali, gratulowali, więc bardzo wam dziękuję. Naprawdę jest taka jakaś cudowna siła i miłość w narodzie po tej Eurowizji do mnie, więc jak ja mogę nie być szczęśliwa? Jestem naprawdę szczęśliwa i wdzięczna Wam za to” mówiła w rozmowie z Plejadą. Zobacz także: Justyna Steczkowska po Eurowizji. Co wydarzyło się podczas „Gai” w Sopocie? Trudy przygotowań i siła wsparcia najbliższych. „To był prawdziwy maraton” W rozmowie z Plejadą Justyna Steczkowska opowiedziała również o intensywnych przygotowaniach do Eurowizji. Jak przyznała, przez dwa miesiące funkcjonowała w nieustannym biegu. Artystka podkreśliła, że występ na Eurowizji był dla niej spełnieniem marzeń, ale także ogromnym wyzwaniem. Zdradziła, że ogrom pracy, który włożyła w przygotowania, odcisnął na niej ogromne piętno: „Naprawdę takiego maratonu nie przeżywałam w zasadzie chyba nigdy. Chociaż ja dosyć intensywnie i ciężko pracuję, to skumulowanie wszystkiego w jednym czasie... było tego więcej, niż pamiętam jak w „Tańcu z gwiazdami”, kiedy nie było, kiedy spać, bo jeszcze moje dzieci były małe, Stasiu był malutki, więc mogłam ćwiczyć dodatkowo w domu, jak on dopiero zasnął. 23.30 dopiero zaczynałam ćwiczyć, więc to był bardzo ciężki czas dla mnie. Tu było jeszcze gorzej pod tym względem” wyznała. W tym trudnym czasie mogła jednak liczyć na ciepłe słowa ze strony bliskich — jak wyznała, zarówno jej mąż, jak i dzieci, bardzo kibicowały jej podczas konkursu. Maciej Myszkowski udostępnił nawet na Instagramie post, w którym podkreślił, jak dumny jest ze swojej żony: „Kochanie jestem z Ciebie bardzo dumny. Z twojej determinacji i ultra ciężkiej pracy. Efekt jest WSPANIAŁY, zresztą sami zobaczcie…”. Justyna Steczkowska przyznała, że ogromnie cieszyła się, że po konkursie może w końcu powrócić do rodziny i spędzić z nimi więcej czasu. Na końcu rozmowy artystka podkreśliła, że chociaż nie wygrała, jest bardzo wdzięczna fanom z całego świata za tak ciepłe przyjęcie jej piosenki: „[...] Wróciłam do kraju i mam tyle miłości od ludzi, tyle wsparcia, poza tym piosenka „Gaja” jest w 50 najbardziej viralowych piosenek na świecie, więc super. Zajęliśmy tak naprawdę pierwsze miejsce w internecie, jeśli chodzi o największy obrót informacji i chęci oglądania. 7. miejsce w głosowaniu publiczności, więc to są tak wspaniałe wyniki i tyle radości, miłości ludzi, że niczego więcej nie mogłabym sobie nawet życzyć. Jestem naprawdę wdzięczna za to, co się wydarzyło” zakończyła. Czytaj też: Steczkowska zmiotła scenę Eurowizji, ale jury ją zignorowało. "Przepadło wiele potężnych głosów"
Nie żyje Piotr z „Sanatorium miłości” – poruszające pożegnanie Króla Turnusu
Piotr Hubert Langfort, znany jako Król Turnusu 4. edycji „Sanatorium miłości”, odszedł w wieku 67 lat. Jego śmierć poruszyła widzów i uczestników programu, którzy zapamiętali go jako osobę niezwykle pogodną i silną. Choć życie nie oszczędzało Piotra, nigdy nie tracił optymizmu i wyjątkowej energii, która przyciągała ludzi. W sieci pojawiły się wzruszające pożegnania – również od prowadzącej program Marty Manowskiej. Wspomnienia o Piotrze pozostaną w sercach wielu jako symbol nadziei, życzliwości i niegasnącego uśmiechu, mimo przeciwności losu.
Piotr Hubert Langfort, znany także jako Król Turnusu 4. edycji programu „Sanatorium miłości” zmarł w wieku 67 lat. Informację o jego śmierci przekazała Elżbieta Czabator. Piotr był uwielbiany przez widzów za swój humor i niezłomnego ducha, mimo licznych przeciwności losu. Marta Manowska pożegnała go wzruszającymi słowami w mediach społecznościowych. Piotr Hubert Langfort – historia życia pełna wyzwań Piotr Hubert Langfort, który zyskał popularność jako uczestnik 4. edycji programu „Sanatorium miłości”, był znany z pozytywnego podejścia do życia i ogromnego poczucia humoru. W programie zdobył tytuł Króla Turnusu, co było wyrazem sympatii zarówno ze strony uczestników, jak i widzów. W ostatnich latach życia Piotr zmagał się z wieloma problemami zdrowotnymi. Jeszcze zanim trafił do programu walczył z nowotworem, w wyniku czego stracił oko, a także przeszedł udar, po którym uczył się na nowo mówić. „Mam problemy z wymową po udarze… Miałem przerwę w mówieniu przez chyba 2 lata. Cieszyłem się, jak udało mi się powiedzieć, jak się nazywam. Wciąż przekręcam jeszcze litery, sylaby, nawet słowa czasem” mówił przed kamerami. Mimo tego nie tracił optymizmu i nadal potrafił cieszyć się życiem. „Ja zwykłem mówić, że należę do wąskiej elity ludzi, którzy w przenośni, jak i dosłownie potrafią na coś rzucić okiem” żartował nawet w programie. Zobacz także: Tak wyglądały ostatnie chwile Niny Busk. Uczestniczka Sanatorium miłości miała jedno życzenie Poruszające pożegnanie Piotra przez Martę Manowską Śmierć Piotra w wieku 67 lat poruszyła wielu fanów programu, którzy pamiętają go jako osobę pełną ciepła i życzliwości. Wiele osób wspomina jego empatię — nawet gdy wisiały nad nim czarne chmury, nie zapominał o innych: „Jak się dowiedziałem u okulisty, że mam raka, to była to trauma. Kiedy poszedłem do lekarza, który dał mi pierwszą protezę, w poczekalni zobaczyłem piękną dziewczynę, która może miała 15-16 lat. Ona też była tam po protezę. Dla takiej osoby utrata oka to jest trauma nie z tej ziemi” mówił w „Sanatorium miłości”. Czytaj także: Wiesia z „Sanatorium miłości” nie żyje. Pożegnała ją córka, poruszające słowa Informację o śmierci Piotra przekazała Elżbieta Czabator, jego przyjaciółka z programu. Marta Manowska, prowadząca „Sanatorium miłości”, również nie pozostała obojętna. Na swoim profilu opublikowała wzruszający wpis: „Tam się spotkamy Hubciu. Dziękuję za Ciebie”... Bliskim i rodzinie zmarłego redakcja VIVA.pl składa szczere kondolencje.
Kuba Wesołowski o ojcostwie: „Bałem się tej perspektywy” – poznaj jego wzruszającą opowieść o przemianie
Kuba Wesołowski jakiś czas temu zdecydował się na wyjątkowo osobiste wyznanie. W szczerej rozmowie opowiedział o trudnej drodze do zaakceptowania roli ojca. Przyznał, że przez długi czas nie był gotowy na ojcostwo, a perspektywa bycia tatą budziła w nim lęk i niepewność. Narodziny córki Róży oraz niedawne pojawienie się na świecie syna Feliksa całkowicie odmieniły jego spojrzenie na życie. Dziś z dumą mówi o przemianie, jaką przeszedł, i o tym, jak ogromną wartość niesie dla niego rodzina.
Kuba Wesołowski, znany aktor, otwarcie mówi o swoich obawach związanych z ojcostwem. Przyznaje, że długo nie był gotowy na tę rolę, jednak narodziny córki Róży i syna Feliksa całkowicie odmieniły jego życie. Kuba Wesołowski o swoich obawach przed ojcostwem Aktor znany z wielu popularnych ról telewizyjnych i filmowych przyznał w rozmowie z Katarzyną Burzyńską, że długo nie był gotowy na ojcostwo. „Bardzo chciałem zostać tatą i wiedziałem, że to jest dobry moment. Jako młody chłopak bałem się perspektywy posiadania dziecka, myślałem, że stracę niezależność. Ale przyszła taka chwila, że poczułem się na tyle dorosły i silny, żeby wziąć na siebie odpowiedzialność za rodzinę”, wyznał Wesołowski. Lęk przed odpowiedzialnością i zmieniającym się stylem życia sprawiał, że odwlekał decyzję o powiększeniu rodziny. W jego słowach wybrzmiewa szczerość i emocjonalne podejście do tak ważnej życiowej zmiany. Jak sam zaznaczył, dojrzewanie do roli ojca nie przyszło mu łatwo, a początki tej drogi były pełne niepewności. Dopiero czas i doświadczenie pokazały mu, że obawy były naturalnym elementem tego etapu życia. Czytaj również: Rozstali się, lecz nie mogli bez siebie wytrzymać. Historia miłości Agnieszki Szczurek i Jakuba Wesołowskiego Jak narodziny dzieci zmieniły życie aktora? Prawdziwym punktem zwrotnym w życiu aktora okazały się narodziny jego córki, Róży. To właśnie wtedy Wesołowski poczuł, czym jest bezinteresowna miłość. W wywiadzie dla Baby by Ann mówił, że przyjście na świat jego pierwszego dziecka całkowicie przewartościowało jego świat. Od tej pory zaczął patrzeć na życie przez pryzmat ojcostwa. „Pierwsze miesiące są dla mężczyzny takim szukaniem siebie, odnajdywaniem w roli ojca. To jest ogromna, bezwzględna miłość, ale też odpowiedzialność”. Gdy został z córeczką sam na trzy dni, narodziła się między nimi nieprzerywalna więź: „Nie wyobrażam sobie życia bez niej” mówił aktor. W 2022 roku jego rodzina powiększyła się – żona Agnieszka urodziła ich syna, Feliksa. Szczęśliwą nowiną para podzieliła się w mediach społecznościowych. Zdjęcia noworodka ze szpitala oraz ciepłe słowa towarzyszące ogłoszeniu były dowodem na to, jak ważna i pełna miłości jest dla niego rola ojca. „Synku, witaj na świecie. Czekaliśmy na ciebie zbyt długo” napisał wówczas. Kuba Wesołowski o relacji z dziećmi i roli ojca Dziś Kuba Wesołowski nie kryje dumy z tego, jaką rolę pełni w życiu swoich dzieci. Róża i Feliks są jego oczkiem w głowie, a on sam nie wyobraża sobie życia bez nich. W rozmowie z mediami często podkreśla, jak wiele daje mu ojcostwo – nie tylko w kontekście emocjonalnym, ale również w zakresie samorozwoju i odpowiedzialności. Aktor nie ukrywa, że rodzina jest dla niego priorytetem. Mimo intensywnego życia zawodowego stara się każdą wolną chwilę spędzać z najbliższymi. Ojcostwo stało się dla niego nie tylko źródłem radości, ale także nową misją, którą realizuje z pełnym zaangażowaniem i miłością. Zobacz także: Weronika Książkiewicz i Jakub Wesołowski przed laty byli parą. Ich związek rozpadł się nagle <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/forum-0427853001-57bf47b.jpg" width="1881" height="2334" alt="Kuba Wesolowski z zona Agnieszka Wesolowska Szczurek BAL FUNDACJI TVN, Arkady Kubickiego 02.09.2017,Image: 427853001, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Pawel Mazurek / Studio69 / Forum" title="Kuba Wesolowski z zona Agnieszka Wesolowska Szczurek" />
Rafał Trzaskowski i jego żona Małgorzata oczarowali internautów wspólnym zdjęciem!
Rafał Trzaskowski, po raz kolejny podbił serca internautów. Na swoim oficjalnym profilu na Facebooku opublikował ujęcie z żoną Małgorzatą, które w krótkim czasie zyskało ogromne uznanie użytkowników portalu. Internauci nie kryją zachwytu – pod zdjęciem pojawiła się lawina komplementów i pozytywnych reakcji. Wspólny portret Trzaskowskich nie tylko przyciągnął uwagę obserwatorów, ale również ponownie przypomniał o Małgorzacie – kobiecie, która od lat stoi u boku jednego z najpopularniejszych polityków w Polsce.
Na oficjalnym profilu Rafała Trzaskowskiego na Facebooku pojawiła się wyjątkowa fotografia, na której polityk tuż po zakończonej debacie z Karolem Nawrockim, pozuje ze swoją żoną Małgorzatą. Wspólne zdjęcie ukazuje ich w swobodnym wydaniu, promieniujących pozytywną energią. Ujęcie błyskawicznie zwróciło uwagę obserwatorów i wywołało entuzjastyczne reakcje. Zdjęcie Rafała i Małgorzaty Trzaskowskich podbija Facebooka, Internauci zachwyceni Komentarze pod zdjęciem jasno pokazują, że polityk i jego żona zyskali ogromną sympatię internautów. Wśród licznych wpisów pojawiły się takie opinie jak: „Cudowni!”, „Wspaniale razem wyglądacie”, „Takiej pary prezydenckiej nam TRZA” czy „Przyszła para prezydencka! Nie ma innej opcji!”. Wzruszająca fotografia została błyskawicznie udostępniona przez wielu użytkowników. Publikacja w kilkanaście zdobyła aż blisko 70 tysięcy reakcji oraz ponad pięć tysięcy komentatrzy! Czytaj też: Jedna z nich zostanie Pierwszą Damą. Tak Marta Nawrocka i Małgorzata Trzaskowska poruszyły tłumy Małgorzata Trzaskowska – kim jest żona prezydenta Warszawy? Małgorzata i Rafał Trzaskowscy poznali się w 1997 roku podczas zakończenia roku akademickiego w Kolegium Europejskim w Natolinie. W 2002 roku wzięli ślub, a obecnie wspólnie wychowują dwoje dzieci: córkę Aleksandrę i syna Stanisława. Żona prezydenta Warszawy angażuje się w działalność społeczną, szczególnie w obszarach edukacji, praw kobiet oraz wyrównywania szans oraz aktywnie wspiera męża w kampaniach wyborczych i inicjatywach społecznych. Zobacz także: Są dla siebie ukojeniem, przetrwali najtrudniejsze chwile. Rafał i Małgorzata Trzaskowscy są razem od ponad 20 lat
Ewa Minge uciekła od męża i zrobiła coś, co na zawsze zmieniło życie jej synów. Zastąpiła im ojca, oni uratowali jej życie
Dla Ewy Minge dom zawsze był azylem – miejscem pełnym ciepła, miłości i wsparcia. To właśnie tam odnalazła siłę, by przetrwać najtrudniejsze chwile życia. Projektantka mody od lat podkreśla, że jej synowie, 35-letni Oskar i 32-letni Gaspar, są nie tylko jej największymi fanami, ale przede wszystkim podporą i sensem życia.
Choć dziś tworzą niezwykle zżytą rodzinę, ich wspólna droga nie była usłana różami. Pierwsze małżeństwo gwiazdy zakończyło się zaledwie po kilku latach – okoliczności rozstania były niezwykle bolesne. Ewa Minge wielokrotnie wspominała, że tamten czas nauczył ją siły, ale też... samotnego rodzicielstwa. Od tamtej pory pełniła jednocześnie rolę matki i ojca, budując z synami więź, której nie da się opisać słowami. To relacja oparta na szacunku, oddaniu i prawdziwej miłości – taka, którą projektantka wspominała nieraz w poruszających wywiadach. Ewa Minge: relacja z dziećmi, to dla nich zawalczyła o siebie To była decyzja, która zmieniła wszystko. Gdy Ewa Minge zdecydowała się zakończyć swoje małżeństwo, jej synowie mieli zaledwie 10 i 7 lat. Wiedziała, że wybierając wolność, wybiera również walkę – o bezpieczeństwo, o przyszłość swoich dzieci. „Nazwisko mam po mężu, ale to ja zrobiłam z niego markę. Gdy podjęłam decyzję o rozwodzie, synowie mieli 10 i 7 lat, ale mój mąż rozwiódł się też z moimi dziećmi”, wspominała z nutą goryczy. Oddała mu cały majątek, musiała tułać się z synami, byli nawet przez jakiś czas bezdomni. „Ja w swoim życiu byłam bezdomna. Zostałam wyrzucona z domu z dziećmi przez policję, ponieważ za pierwszy mój rozwód zapłaciłam zapracowanym przez siebie, przez moją i tylko moją firmę, majątkiem. Żeby ten rozwód był szybki, zaproponowałam, że oddaję wszystko, kilka nieruchomości. Mimo że byłam osobą bardzo młodą, to mieliśmy kilka domów”, relacjonowała. Po latach z kolei ojciec przysłał Oskarowi i Gasparowi pozew... Dlaczego projektantka zdecydowała się na tak radykalny krok, tyle poświęcając? Aby ratować ich i siebie. Choć Ewa Minge nigdy nie ujawniała jego tożsamości, przez lata wypowiadała się o nim z dużym dystansem. Z jej ust padało okazjonalnie, że poślubiła niewłaściwą osobę, ponieważ pochodzili z różnych światów... Po rozwodzie pełniła rolę zarówno matki, jak i ojca. „Nie lubiliśmy spędzać razem czasu, nie jeździliśmy na wakacje. A ja tęskniłam za szczęśliwym domem”, kwitowała swego czasu na łamach „Gali”. Od momentu rozstania musiała synom zastąpić oboje rodziców. „Moi synowie zapłacili wysoką cenę za brak akceptacji przez swojego ojca i jego nieludzkie podejście do dzieci”, wyznała. Starszy z nich próbował targnąć się na swoje życie. „Dzieci zostały poddane badaniom. Psycholodzy, psychiatrzy. Okazało się, że moje dzieci potrzebują natychmiastowej zmiany. Zapytałam, jaka będzie cena za natychmiastową zmianę. Usłyszałam: wszystko...”, mówiła na łamach „Gali” projektantka. Oskar Minge przyznał, że ani on, ani jego młodszy brat przez lata nie mieli z ojcem żadnego kontaktu, ale wcale im go nie brakuje. Dzień Ojca jednak wciąż świętują. Przez lata wyrobili sobie dość nietypową tradycję: „Na Dzień Matki dostaję kwiaty i czekoladki, a na Dzień Ojca – czekoladki i kwiaty”, opowiadała Ewa Minge Lilianie Śnieg-Czaplewskiej w wywiadzie dla VIVY! w 2011 roku. Ona z kolei mówi, że synom zawdzięcza życie, że dla nich walczyła o siebie, nawet w najgorszym momencie... Czytaj także: Maciej Kurzajewski po raz pierwszy opowiedział o wnuczce. Tak na nią mówią! Ewa Minge: kiedy zachorowała, najbardziej bała się o synów To nie tylko relacja matki z dziećmi. To historia o wzajemnym oddaniu, podziwie i sile, która rodzi się z miłości. Ewa Minge od zawsze była opoką dla swoich synów – a oni, dorastając, zrobili wszystko, by jej to wynagrodzić. Oskar, starszy syn projektantki, w rozmowie z VIVĄ! nie krył wzruszenia: „Jak moja mama jest z kimś, ma dobry okres, jest szczęśliwa – to dobrze, ale czas bez mężczyzny nie stanowi problemu. Nigdy nie była od nikogo uzależniona, poza tym ma wspaniałych przyjaciół, teraz często także wspólnych, więc nigdy nie ma pustki. Jest twardą kobietą i wzorem do naśladowania. Jest „moją silną ręką ojca”, gdy jej potrzebuję”. Mimo trudnych doświadczeń i samotnego rodzicielstwa projektantka nigdy się nie poddała. Gdy los rzucał jej kolejne wyzwania, siłę odnajdywała w myśli o dzieciach. „Kiedy sama zachorowałam i dawano mi niewielkie szanse na wyleczenie, nie miałam problemu z tym, że umrę. Bałam się tylko o moje dzieci, że zostaną bez matki, bez wsparcia”, wyznała w jednym z poruszających wywiadów. Tę relację, w której obie strony są dla siebie ogromnym oparciem, Ewa Minge nazwała symbiozą, jednak zaznaczyła, że nie jest ona jednolita: „Choć jedno za drugim skoczy w ogień, to oboje mamy twarde charaktery i upór własnych racji”. Czytaj także: Nigdy nie ujawniła, kto jest jego ojcem. Tak Dorota Stalińska mówiła o relacji z synem Pawłem Synowie Ewy Minge zawsze stawali w jej obronie Od najmłodszych lat pokazywał, że potrafi walczyć – o siebie, o brata, o dobre imię matki. Oskar Minge nie pozwalał, by ktoś podważał autorytet kobiety, która samotnie wychowała go na mężczyznę z zasadami. „Takich zdarzeń było kilka, ale to naprawdę było dawno i dotyczyło głupot z portali plotkarskich, które przenikały do szkoły. W obronie jej dobrego imienia pięści szły w ruch. Gdy teraz trafia się krytyka, w ruch idzie siła argumentów, a nie siła pięści”, stwierdził Oskar., mówił w rozmowie z VIVĄ!. Ewa Minge wyznała natomiast, że było wiele innych momentów kiedy nazwisko, które nosi, wcale nie przynosiło mu żadnych korzyści. „To nazwisko wiele razy mu dało w kość, choć nigdy go nie wykorzystywał. Chciał odnieść sukces na własnych zasadach”, podkreśliła. Dziś jest z niego bardzo dumny: „Jestem dumny, że noszę to samo nazwisko, co moja mama, która tyle osiągnęła”, mówił w rozmowie z Lilianą Śnieg-Czaplewską. Latem 2023 roku Oskar ponownie stanął w obronie matki, gdy ta wyraziła swoją opinię odnośnie do kontrowersji dotyczących Natalii Janoszek. Chociaż pierwotnie projektantka broniła aktorki, po zagłębieniu się w temat zmieniła zdanie. Nie obeszło się bez fali krytyki. Wtedy głos zabrał Oskar: „Moja Mama zmienia zdanie i robi to również publicznie. Naprawdę, jesteśmy ludźmi — wszyscy. I wszyscy się mylimy i zmieniamy zdanie pod wpływem nowych faktów, które poznamy. Czasem warto stanąć w świetle prawdy i zadać kłam samemu sobie z przeszłości niż upierać się przy błędnych teoriach”, przekonywał w komentarzu. Jej starszy syn ułożył sobie życie prywatne: „Dzisiaj ma rodzinę, choć na razie wszystkie moje wnuki mają futro i ogonki. Ale synowa jest piękna na medal i bez ogona”, śmiała się projektantka. Ewa Minge z synem Oskarem Minge, sesja dla VIVA! 2011 r. Oskar Minge, sesja dla VIVA! 2011 r. Ewa Minge w sesji dla Viva!, sierpień 2023
Flirtowali tuż pod nosem jej męża. Co naprawdę łączyło Braunek i Teleszyńskiego? „Z nim każda kobieta chciałaby mieć romans” twierdziła aktorka
Leszek Teleszyński ogólnopolską sławę zdobył dzięki swojej roli w „Trędowatej”. Jednak zanim pojawił się u boku Elżbiety Starosteckiej, na ekranie pierwsze kroki stawiał u Andrzeja Żuławskiego w filmie „Trzecia część nocy”. To właśnie tam poznał Małgorzatę Braunek — żonę reżysera, która w planach miała coś więcej niż przyjaźń, chociaż oboje byli wówczas związani z innymi osobami. To nie stanęło im na przeszkodzie, by nawiązać bliską relację...
Ich historia mogłaby posłużyć za scenariusz filmowy — zresztą właśnie na planie filmu wszystko się zaczęło. Gdy Leszek Teleszyński stawiał pierwsze kroki w kinie na planie „Trzeciej części nocy” u boku żony reżysera, Małgorzaty Braunek, nikt nie przypuszczał, że ekranowa chemia przerodzi się w coś znacznie więcej. Ona — piękna, zmysłowa, otoczona aurą tajemniczości. On — młody, ambitny, przystojny. W tle — zazdrosny mąż i napięcie, które narastało z każdym wspólnym ujęciem. Romans, którego nie sposób było ukryć przed kamerą ani ekipą filmową, wywołał nie tylko skandal w artystycznym świecie, ale też na zawsze zapisał się w historii polskiego kina. Jak wyglądał flirt, który rozgrywał się tuż pod nosem Andrzeja Żuławskiego? Dlaczego reżyser, mimo wszystko, dał Teleszyńskiemu kolejną główną rolę? I co zostało z tej relacji po latach? Artykuł aktualizowany 21.05.25 r. Leszek Teleszyński i Małgorzata Braunek — początki relacji Leszek Teleszyński w latach 70. ubiegłego wieku uchodził za jednego z najprzystojniejszych i najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorów. Wszystko za pomocą „Trędowatej”, która ukazała się w 1976 roku i od tamtego czasu na zawsze zapisała się na kartach historii jako jeden z najbardziej wpływowych polskich filmów. Aktorzy i aktorki momentalnie zyskali sławę. Właśnie taki las spotkał filmowego Waldemara Michorowskiego, w którego wcielał się Leszek Teleszyński. Nie był to jednak jego debiut na ekranie: wcześniej pojawił się w dwóch produkcjach reżyserowanych przez Andrzeja Żuławskiego: „Trzeciej części nocy” oraz „Diable”. Wówczas u jego boku zobaczyć mogliśmy Małgorzatę Braunek, wówczas początkującą aktorkę, a prywatnie — żonę reżysera. To właśnie wtedy, na planie pierwszego filmu, ich drogi skrzyżowały się po raz pierwszy, a między grającymi główne postacie aktorami narodziło się wyjątkowe uczucie, z którym nie kryli się nawet przed samym przy samym Żuławskim... Czytaj też: Anna Seniuk tylko raz wychodziła za mąż. Kim był Maciej Małecki, dla którego zostawiła narzeczonego i poświęciła karierę? Leszek Teleszyński, Trędowata, 1976 rok Leszek Teleszyński i Małgorzata Braunek flirtowali tuż pod nosem zazdrosnego męża aktorki O tym, co naprawdę łączyło Leszka Teleszyńskiego i Małgorzatę Braunek, momentalnie pojawiło się wiele plotek. Jak się okazało, aktorka której od pewnego czasu miało nie układać się najlepiej w małżeństwie, w koledze z planu zauważyć mała idealny obiekt flirtu i chwilowej zabawy. Piękna aktorka również od razu wpadła Teleszyńskiemu w oko, jednakże ten przestraszony obecnością jej męża, początkowo bardzo opierał się jej zalotom. Wiedział, że ryzykuje nie tylko rolę w filmie, ale także swoją przyszłą karierę w świecie kina. Małgorzata Braunek W końcu jednak uległ urokom pięknej aktorki i zaczął odwzajemniać jej zaloty. O tym, że mają się ku sobie, wiedział wówczas prawie każdy. Nie przeszkadzało im nawet to, że Leszek Teleszyński spotykał się wówczas z Alicją Jachiewicz, a wszystkiemu przyglądał się rozwścieczony Andrzej Żuławski. Nic w tym dziwnego, że po skończonych zdjęciach do filmu zazdrosny mąż nie chciał widzieć swojego konkurenta na oczy. Dlatego tak dziwny okazał się jego kolejny krok, gdy zaledwie kilka miesięcy później dał mu kolejną główną rolę w swoim filmie. Zobacz również: Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke dwukrotnie przysięgali sobie miłość. Ślub kościelny wzięli we Włoszech „Poprosił, żebym partnerował podczas zdjęć próbnych wybranym przez niego aktorom. Zaproponowałem, żeby zrobił też próbny materiał ze mną. Po pewnym czasie dzwoni do mnie Małgorzata Braunek i mówi, że będę grał w tym filmie” przyznał aktor w rozmowie z „Rzeczpospolitą”. Leszek Teleszyński, Małgorzata Braunek, „Trzecia część nocy”, 1971 r. Tajemnice relacji Teleszyńskiego i Braunek W filmie Leszek Teleszyński ponownie zagrał u boku Małgorzaty Braunek. Dla niej była to świetna okazja, by kontynuować to, co zaczęła przy „Trzeciej części nocy”: nonszalancki flirt z przystojnym aktorem. Tym razem trafiły im się sceny pocałunku, które rozwścieczały Andrzeja Żuławskiego do czerwoności. Wszystko przez to, że jego żona specjalnie rujnowała ujęcia, tylko po to, by musieć je powtórzyć. „Jadła cukierka i przy każdej próbie wpychała mi go do ust. W końcu zaczęliśmy się śmiać. Żuławski się wściekł” mówił po latach aktor. Zazdrosny reżyser miał wręcz stuprocentową pewność, że żona zdradza go Teleszyńskim. Ich pocałunki wydawały im się zbyt realistyczne, w swoim towarzystwie czuli się zbyt luźno, a do tego ciągłe wymówki do powtarzania romantycznych scen. W pewnym momencie nie wytrzymał napięcia i skonfrontował żonę, pytając ją wprost o to, by wytłumaczyła mu, jak dokładnie wygląda jej relacja z aktorem. Na pytanie, czy ich przyjaźń przerodziła się w romans, Braunek odpowiedzieć miała wymijająco z uśmiechem na twarzy: „Z nim każda kobieta chciałaby mieć romans”. Małgorzata Braunek Jak oboje opowiadali po latach, czas nagrywania „Diabła” był dla nich dość ciężkim przeżyciem. Nie dość, że sam film był dość krwawym horrorem, prawdziwe piekło zgotować miał im reżyser. Małgorzata Braunek miała przejść załamanie nerwowe, a jej ekranowy partner „był bliski obłędu”. Sprawdź też: Ma 15 lat i walczy o kolejną rolę w Buffo. Córka Nataszy Urbańskiej i Janusza Józefowicza nie może liczyć na taryfę ulgową Życie miłosne Małgorzaty Braunek i Leszka Teleszyńskiego Chociaż ich drogi miały szansę skrzyżować się jeszcze raz kilka lat później na planie „Potopu”, ich przelotny flirt był już tylko historią. Świeżo rozwiedziona Małgorzata Braunek nie miała u kolegi z planu żadnych szans: serce aktora należało wówczas do Ireny Szczurowskiej, z którą później się ożenił, a także doczekał córki Karoliny. Ich związek jednak nie przetrwał. Dziś już od prawie trzech dekad związany jest z ze swoją drugą żoną, Jolantą. Małgorzata Braunek po rozwodzie z Żuławskim wyszła za Andrzeja Krajewskiego, z którym była aż do śmierci w 2014 r., gdy zmarła po walce z rakiem piersi. Była matką dwójki dzieci: Xawerego i Oriny. Leszek Teleszyński, Małgorzata Braunek, Ewa Wiśniewska, Benefis Jerzego Hoffmana, 03/09/2011 Małgorzata Braunek Leszek Teleszyński, Złotopolscy, 2003 rok
Szokujące tatuaże Karola Nawrockiego! Kandydat na prezydenta ukrywa je przed wyborcami
Karol Nawrocki, kandydat na prezydenta popierany przez PiS, skrywa pod ubraniem tatuaże. Wiele z nich ma związek z jego pasją oraz przeszłością, czyli piłką nożną. Co jeszcze ukrywa przed wyborcami?
Karol Nawrocki, kandydat na prezydenta wspierany przez Prawo i Sprawiedliwość, przyciąga uwagę nie tylko swoimi poglądami politycznymi, ale również kontrowersyjnymi tatuażami, które skrywa pod długimi rękawami. Choć dla wielu mogą być one wyrazem tożsamości i pasji, ich obecność w kampanii prezydenckiej wywołuje burzliwe reakcje. Czy ukrywana przeszłość Karola Nawrockiego wpłynie na jego wizerunek i decyzje wyborców przy urnach? Tatuaże Karola Nawrockiego – co przedstawiają? Karol Nawrocki, kandydat na prezydenta wspierany przez Prawo i Sprawiedliwość, nosi na swoim ciele kilka tatuaży, które wzbudziły niemałe emocje. Chociaż nie ma żadnych oficjalnych potwierdzeń, jak donoszą internauci, jeden z nich ma związek z grupą kibiców Lechii Gdańsk – klubu, z którym Nawrocki związany był od lat młodzieńczych. Inny ma mieć za to związek z Chelsea FC, angielskiego klubu piłkarskiego, którego Nawrocki jest fanem. Choć tatuaże same w sobie nie są niczym niezwykłym, w przypadku osoby ubiegającej się o najwyższy urząd w państwie, nabierają one zupełnie innego wymiaru. Tatuaże patriotyczne i klubowe Karola Nawrockiego wzbudziły wątpliwości co do jego bezstronności i przeszłości. Zobacz także: Rodzina jest jego skarbem, ma za sobą kilka skandali. Jakie tajemnice skrywa Karol Nawrocki? View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Dlaczego kandydat na prezydenta ukrywa swoje tatuaże? W kampanii wyborczej Karol Nawrocki stara się ukrywać swoje tatuaże. Jak informuje źródło, Nawrocki na oficjalnych wystąpieniach zawsze występuje w długim rękawie, co skutecznie zasłania jego ozdoby ciała. Według komentatorów, jest to celowe działanie, mające na celu uniknięcie kontrowersji i utrzymanie wizerunku kandydata „dla wszystkich”. Ukrywanie tatuaży może być próbą kontrolowania narracji medialnej i unikania tematów, które mogłyby odwrócić uwagę od politycznego programu. Wizerunek kandydata PiS ma być wyważony, patriotyczny, ale jednocześnie pozbawiony skrajnych skojarzeń. Związki Nawrockiego z kibicami Lechii Gdańsk i grupą „Chuligani Wolnego Miasta” zostały już wcześniej opisane przez media. Choć sam kandydat nie odnosi się do tej przeszłości publicznie, symbole z nią związane pozostają widoczne na jego ciele. Dla wielu wyborców taka przeszłość może być problematyczna – szczególnie w kontekście roli prezydenta jako osoby jednoczącej społeczeństwo. Choć dla części elektoratu tatuaże mogą być wyrazem zaangażowania i tożsamości, dla innych są symbolem agresji i radykalnych postaw. Czytaj też: Jedno mieszkanie jak z marzeń, drugie wywołuje burzę. Karol Nawrocki mierzy się w kontrowersjami View oEmbed on the source website
Rozstał się z Rominą Power, szczęście znalazł u boku dużo młodszej kobiety. Nowa miłość nie zawsze była jego ukojeniem
Al Bano i Romina Power zachwycali jako para idealna. A potem wszystko się zmieniło... Przez lata tworzyli duet, który podbijał serca fanów w całej Europie. Nie tylko dzielili scenę, ale i życie prywatne – razem śpiewali o miłości, razem przeżywali chwile szczęścia i dramaty, które na zawsze naznaczyły ich rodzinę. Choć uchodzili za parę doskonałą, ich związek nie przetrwał próby czasu.
Dziś Al Bano nie żyje wspomnieniami. Od lat u boku nowej partnerki zbudował spokojny dom i rodzinę – razem wychowują dwójkę dzieci. Jaka jest jego obecna relacja? Czy po burzliwej przeszłości odnalazł spokój i szczęście? Kulisy rozpadu małżeństwa Al Bano i Rominy Power Al Bano i Romina Power byli uosobieniem miłości lat 80. – na scenie i poza nią. Ich historia przypominała bajkę: pełną emocji, walki o siebie i wspólnego sukcesu. Wbrew przeciwnościom trwali razem, śpiewając „Felicità” czy „Ci sarà”, przy których tańczyła cała Europa. Wydawało się, że ich uczucie przetrwa wszystko. Ale los miał wobec nich inne plany. W 1994 roku ich świat zatrzymał się – bez śladu zniknęła ich ukochana córka, Ylenia. To dramatyczne wydarzenie rozbiło ich rodzinę i na zawsze zmieniło bieg ich życia. „Po zniknięciu Ylenii poczułem, że nasza rodzina dotarła do kresu, a wspaniała kobieta, z którą spędziłem 26 lat, z dnia na dzień stała się innym człowiekiem” – wyznał Al Bano w poruszającej rozmowie z magazynem „Oggi”. Muzyk jeszcze przez jakiś czas próbował ratować swoje małżeństwo. Jednak emocjonalna przepaść okazała się zbyt głęboka. „To było 26 lat raju i pięć lat piekła” – podsumował w swojej autobiografii. Ich wspólna droga dobiegła końca w 1999 roku. Zobacz też: Nie tylko Ylenia: Al Bano i Romina Power przywitali na świecie czwórkę dzieci. Co robią dzisiaj? Al Bano (Albano Carrisi), Romina Power, córka Ylenia Carrisi, Włochy, 1990 rok Romina Power i Al Bano, Cannes, 1983 Al Bano odnalazł ukojenie u boku nowej partnerki: kim jest Loredana Lecciso? Gdy Al Bano i Romina Power ogłosili separację, dla wielu fanów był to koniec pewnej epoki. Ale muzyk nie zamknął się w przeszłości na długo. Później jego serce skradła Loredana Lecciso – znana włoska prezenterka, młodsza od niego o niemal trzy dekady. Ich związek trwa już ponad 20 lat, choć nie zawsze był usłany różami. Bolesne rozstanie, które ich niegdyś poróżniło, z czasem tylko umocniło ich więź. Poznali się jeszcze w czasach, gdy Al Bano formalnie był mężem Rominy. Choć para rozstała się w 1999 roku, rozwód sfinalizowano dopiero 13 lat później. Ten fakt nie przeszkodził jednak artyście w budowaniu nowej przyszłości – u boku Loredany stworzył rodzinę. W 2001 roku na świat przyszła ich córka Jasmine Caterina, a już rok później powitali syna – Albano Giovanniego. Choć ich historia nie była wolna od burz, do dziś tworzą stabilny związek, oparty na wzajemnym zaufaniu i doświadczeniach, które tylko ich do siebie zbliżyły. Niestety wielka miłość oraz łączące ich dzieci nie były w stanie zagwarantować trwałości ich związku. W 2005 r., gdy Al Bano brał udział w jednym z włoskich muzycznych programów, media obiegła wieść, że ich związek jest już przeszłością. Co więcej — sam muzyk dowiedział się o tym nie od Loredany Lecciso, lecz... z gazety! Zszokowany informacjami zrezygnował z dalszego udziału w show, by skupić się na życiu prywatnym. Na szczęście to poskutkowało: para wróciła do siebie, a ich uczucia były silniejsze, niż kiedykolwiek. Czytaj także: Strata córki złamała jej serce. Romina Power wierzy, że wydarzy się cud i znów się spotkają Tak Loredana Lecciso mówiła o Al Bano: Jakiś czas temu włoskie media znów żyły tematem miłości Al Bano i Loredany Lecciso. Wszystko za sprawą szczerego wyznania 52-letniej prezenterki, która ujawniła wówczas, że muzyk... oświadczył się jej! Choć mogłoby się wydawać, że taka historia zakończy się romantycznym „tak”, rzeczywistość okazała się zaskakująca. Loredana odmówiła – ale nie dlatego, że coś się między nimi psuje. Wręcz przeciwnie! „Myśleliśmy o tym, ale jesteśmy razem od ponad 23 lat i poczucie psychicznej więzi [niczym małżeństwo — przyp. red.] to najintensywniejsze uczucie miłości, jakie istnieje. [...] Wieczory spędzamy w domu w Cellino, on gotuje, bawi się, dobrze się ze sobą dogadujemy, nic więcej nie potrzebujemy. Pierścionek? Mam pierścionek, który jest oczywiście wyrazem miłości na całe życie” mówiła. Dodała również, że chociaż mają za sobą wiele konfliktów i rozstanie, nie żałuje żadnej spędzonej z nim chwili. „Dla Al Bano cofnęłam się o kilka kroków, ale nigdy tego nie żałowałam, ponieważ mam trójkę wspaniałych dzieci i jestem zdecydowaną kobietą, zachowującą równowagę ze sobą” wyznała. Choć są razem już ponad dwie dekady, ich uczucie nie gaśnie. Wręcz przeciwnie – na wspólnych zdjęciach i filmach publikowanych przez Loredanę na Instagramie widać, że Al Bano, dziś 82-letni, przy swojej ukochanej promienieje! Zobacz również: Gdy zaginęła jej córka, świat Rominy Power runął bezpowrotnie. Ukojenie przyniosła jej modlitwa
„To już nie mój dom” – ostatnia piosenka Soni Szklanowskiej poruszyła tysiące serc. Jej słowa dziś brzmią jak pożegnanie
Śmierć Soni Szklanowskiej wstrząsnęła światem mediów społecznościowych i fanami programu „Hotel Paradise”. Młoda influencerka, której życie na oczach tysięcy śledziło całe pokolenie, odeszła nagle, pozostawiając po sobie bolesną pustkę i wiele pytań bez odpowiedzi. Bliscy właśnie opublikowali informację o jej pogrzebie, a także jej ostatnią wolę. Jej ostatnie słowa, uchwycone w poruszającej piosence, dziś nabierają szczególnego znaczenia...
Sonia Szklanowska, znana z udziału w drugiej edycji programu „Hotel Paradise”, zmarła niespodziewanie w wieku zaledwie 25 lat. Jej śmierć poruszyła fanów i bliskich, a internet zalała fala wzruszenia i bólu. Rodzina przekazała właśnie informację o jej pogrzebie, a przyjaciółka ujawniła też jej ostatnią wolę. Niezwykle poruszające są również słowa ostatniej piosenki influencerki. „To już nie mój dom” – śpiewała, poruszając tysiące serc. Szczegóły pogrzebu Soni Szklanowskiej i ostatnia wola Sonia Szklanowska, która zdobyła rozpoznawalność dzięki udziałowi w programie „Hotel Paradise”, odeszła w wieku zaledwie 25 lat. Jej nagła śmierć wstrząsnęła fanami, znajomymi i rodziną. W internecie właśnie pojawił się informacje o jej ostatnim pożegnaniu. Pogrzeb Soni odbędzie się 24 maja o godzinie 13:00 w kościele parafialnym w Świekatowie. Informacja o dacie i miejscu ceremonii została potwierdzona przez rodzinę zmarłej, która opublikowała nekrolog z prośbą o modlitwę i szacunek dla prywatności. Zobacz także: W sieci była nękana przez mężczyzn, nie oszczędzono nawet jej mamy. Tragiczny finał historii Soni Szklanowskiej Bliska przyjaciółka uczestniczki programu przekazała także informację o jej ostatnim życzeniu: „Zgodnie z ostatnią wolą śp. Soni prosimy o jasny strój oraz białą różę” czytamy. Ostatnia piosenka Soni Szklanowskiej – internauci nie kryją wzruszenia Na miesiąc przed śmiercią Sonia Szklanowska opublikowała w internecie filmik z jej ostatnią piosenką, którą zdążyła oficjalnie wydać. Utwór miał być dla niej formą emocjonalnego oczyszczenia i wyrażenia wewnętrznych rozterek. W refrenie pojawiają się przejmujące słowa: „Chcę uciec stąd. Wszystko wokół straciło sens. Widzę twój smutny wzrok. On nie sprawi, że cofnę się. Ja nie patrzę w tył, zamykam drzwi. To już nie mój dom. Wiem, że znajdę swój kąt, ale z dala od twoich rąk”, które dziś, po jej śmierci, brzmią wyjątkowo boleśnie. Jej piosenka, dostępna w serwisach streamingowych, zdobywa coraz większą popularność. Słowa utworu, przesycone melancholią i smutkiem, są przez fanów interpretowane jako sygnał wewnętrznego cierpienia, którego być może nikt w pełni nie zauważył... Czytaj także: Nie zaznała szczęścia w miłości, straciła dziecko. 25-letnia Sonia Szklanowska musiała poradzić sobie z życiowymi dramatami View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Piotr Adamczyk szczerze o terapii: „Zaimponowała mi moja żona”
W podcaście „WojewódzkiKędzierski” Piotr Adamczyk otwarcie opowiedział o swojej terapii i diagnozie ADHD. Aktor przyznał, że do podjęcia terapii zainspirowała go żona, Karolina Szymczak, która otwarcie mówi o swojej chorobie – endometriozie
Piotr Adamczyk w najnowszym odcinku podcastu „WojewódzkiKędzierski” podzielił się bardzo osobistym wyznaniem. Aktor nie tylko mówił o swoich doświadczeniach zawodowych, ale także otwarcie przyznał się do korzystania z terapii. Co istotne, do tej decyzji zainspirowała go jego żona, Karolina Szymczak. Aktor zaznaczył, że nie czuje wstydu z powodu uczęszczania na terapię. Wręcz przeciwnie – jest przekonany, że dzięki temu stał się lepszym człowiekiem i partnerem. Piotr Adamczyk o ADHD: „Nauczyłem się z tym żyć”. Za wszystko dziękuje żonie W ramach podcastu „WojewódzkiKędzierski” Piotr Adamczyk postanowił otworzyć się na temat swojego zdrowia psychicznego. Jak tłumaczył, zainspirowała go do tego jego żona, Karolina Szymczak. „Ostatnio zacząłem terapię. Zaimponowała mi moja żona, która o swojej chorobie zaczęła mówić bardzo otwarcie. To zaczęło dawać jej taką odporność na to” powiedział Adamczyk. Podczas rozmowy Piotr Adamczyk wyznał również, że otrzymał diagnozę ADHD. Aktor otwarcie mówi o tym, jak z tą informacją nauczył się funkcjonować na co dzień. „Ten moment, kiedy zrozumiałem, że prawdopodobnie żyję z ADHD, był dla mnie wytłumaczeniem wielu rzeczy. Nienawidzę siebie, bo nie umiem dokończyć jakiejś rzeczy. Brak koncentracji. Przedziwne. Absolutna koncentracja wtedy, kiedy jest ona potrzebna i cię to bawi. I to akurat przydaje się w pracy filmowej, aktorskiej. Takie hiper skupienie, a później nieumiejętność skupienia się na czymś, co cię nudzi i co nie jest zabawą dla ciebie, czy też wracam pięćdziesiąt razy do domu, bo zapomniałem jakichś rzeczy. Ale nauczyłem się z tym żyć” mogliśmy usłyszeć. Zobacz także: Piotra Adamczyka i jego żonę dzieli 19 lat. Karolina Szymczak zdradziła prawdę o różnicy wieku Piotr Adamczyk twierdzi, że szybkie tempo życia ma zły wpływ na zdrowie psychiczne Aktor dodał, że ADHD nie jest wyrokiem ani powodem do ukrywania się. Jego słowa mogą stanowić inspirację dla wielu osób, które mierzą się z podobnymi trudnościami. Wskazał także na problem szybkiego tempa życia i ciągłego braku czasu. Jak przyznał, często prowadzi to do sytuacji, w których ludzie nie potrafią zatrzymać się i zastanowić nad sobą. „Żyjemy w tak szybkich czasach. Mam wrażenie, że te diagnozy, które są coraz bardziej powszechne, że ktoś ma ADHD [...] to prawdopodobnie jest po prostu życie w takim pędzie, który w ogóle nie jest do nas przystosowany” tłumaczył. Źródło: Plejada
Najmłodsza Polka na Mount Everest: 19-letnia Zoja Skubis napisała historię na Dachu Świata
Zoja Skubis po raz kolejny udowodniła, że dla odważnych nie ma rzeczy niemożliwych. Młoda influencerka i podróżniczka osiągnęła spektakularny sukces, który zachwycił internautów i poruszył opinię publiczną: jako najmłodsza Polka stanęła na szczycie Mount Everest. Jej niezwykłe osiągnięcie to nie tylko efekt ciężkiej pracy i determinacji, ale też dowód na to, że marzenia mogą prowadzić na sam szczyt – dosłownie i w przenośni. Dziś o Zoji mówi cała Polska, a jej historia inspiruje do przekraczania granic i sięgania po więcej.
Zoja Skubis to 19-letnia podróżniczka i influencerka, która od lat dokumentuje swoje wyprawy w mediach społecznościowych. Jest aktywna na Instagramie, gdzie zgromadziła ponad 370 tysięcy obserwatorów. W ostatnich latach zyskała popularność dzięki publikowaniu treści z egzotycznych zakątków świata, a jej profil przyciąga uwagę przede wszystkim młodych widzów zainteresowanych podróżami i ekstremalnymi wyzwaniami. Droga Zoi Skubis na Mount Everest Zoja Skubis rozpoczęła swoją ekspedycję na Mount Everest w kwietniu 2025 roku. 18 maja o godzinie 11:38 stanęła na szczycie najwyższej góry świata – Mount Everest – mierzącej 8848 metrów. Tym samym stała się najmłodszą Polką, która zdobyła ten szczyt. W poście na Instagramie podkreśliła, że był to dla niej ogromny wysiłek fizyczny i psychiczny, jednak widok z góry zrekompensował wszystkie trudności. W relacjach zaznaczyła również, że na wyprawę przygotowywała się przez wiele miesięcy, a wspinaczka była spełnieniem jej marzeń. „Oficjalnie, o 11:38, 18 maja 2025 roku stanęłam na szczycie Mount Everest, zostając tym samym najmłodszą Polką na Dachu Świata! W Nepalu jestem od dwóch miesięcy, jednak moja wyprawa zaczęła się już dawno temu. Ten szczyt, to najpiękniejsze, możliwe zwieńczenie wszystkich moich przygotowań, wyrzeczeń, treningów, łez i nerwów” czytamy w publikacji dumnej podróżniczki. Zobacz też: Szokująca historia Zoi Skubis: z TikToka na Mount Everest, przez stratę ojca do himalajskich szczytów Internauci pogratulowali sukcesu najmłodszej Polce na Dachu Świata Informacja o sukcesie Zoji błyskawicznie obiegła media społecznościowe. Jej post z Mount Everest zebrał tysiące reakcji i komentarzy. Fani gratulowali jej wyczynu, wyrażali podziw dla odwagi i determinacji. Nie brakowało też komentarzy od innych podróżników i influencerów, którzy wyrażali szacunek dla jej osiągnięcia. „Zoja, jesteś niesamowita! Ogromne gratulacje”, „Gratulacje jesteś niesamowita”, „niesamowite rzeczy robisz młodziutka, czapki z głów” czytamy wśród komentarzy. Wielu internautów uznało ją za wzór do naśladowania i symbol młodego pokolenia, które nie boi się sięgać po najwyższe cele. Sama podróżniczka nie przypisuje sobie jednak wielu zasług. W poście podziękowała swojej ekipie i sponosorom, a także wszystkich, którzy wspierali ją w tej podróży: „Natomiast przede wszystkim, dziękuję Wam! Powtarzam się, ale to Wy od zawsze stanowiliście podstawę wszystkich pomysłów, które kiełkują w mojej głowie. Dziękuję, że od zawsze mogę na Was liczyć!” pisała. Czytaj także: Dbaj o synów, nie martw się, wrócę - to były ostatnie słowa Jerzego Kukuczki do żony Cecylii
Maja Ostaszewska pokazała syna: 18-letni Franciszek Englert jest już po maturze!
Maja Ostaszewska po raz pierwszy od dawna odsłoniła prywatne kulisy swojego życia rodzinnego, publikując wzruszające zdjęcie z 18-letnim synem Franciszkiem. Dumnie ogłosiła, że jej syn właśnie zakończył matury, co spotkało się z entuzjastycznym odbiorem fanów. To rzadki wgląd w jej życie rodzinne!
Maja Ostaszewska, jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek, po raz kolejny zaskoczyła swoich fanów, dzieląc się bardzo osobistym momentem. Na swoim profilu na Instagramie opublikowała zdjęcie z 18-letnim synem Franciszkiem, który właśnie zakończył matury. To wyjątkowe ujęcie nie tylko ukazuje głęboką więź matki z synem, ale również stanowi rzadki wgląd w jej życie prywatne, które na co dzień skrupulatnie chroni przed mediami. Internauci nie kryli wzruszenia i zachwytu – zdjęcie szybko obiegło media społecznościowe i wzbudziło falę pozytywnych komentarzy. Czy Franciszek pójdzie w ślady artystycznej rodziny? Maja Ostaszewska dzieli się radością z synem po maturach Maja Ostaszewska opublikowała na Instagramie poruszające zdjęcie z synem Franciszkiem. Aktorka napisała: „No i po maturach” – dokumentując w ten sposób ważny etap w życiu swojego 18-letniego dziecka. Na fotografii widać uśmiechniętą szczęśliwą mamę i jej zadowolonego syna. Zdjęcie spotkało się z ogromnym zainteresowaniem w sieci i szybko zyskało popularność wśród fanów aktorki. To pierwszy raz od dłuższego czasu, kiedy Ostaszewska zdecydowała się pokazać swojego dorosłego już syna w tak osobistym momencie. Zobacz także: Są ze sobą prawie dwie dekady, nie planują ślubu. Kłótnie cementują związek Mai Ostaszewskiej i Michała Englerta Kim jest Franciszek Englert? Franciszek Englert to syn Mai Ostaszewskiej i operatora filmowego Michała Englerta. Jego dziadkiem jest aktor i reżyser Maciej Englert, brat Jana Englerta, a jego babcią zaś aktorka Marta Lipińska. Ma 18 lat i właśnie zakończył egzaminy maturalne. Choć rodzice dbają o prywatność dzieci, Franciszek postawił już pierwsze kroku u boku sławnej mamy. Jego imię zaczęło się coraz częściej pojawiać w mediach. W 2024 roku towarzyszył matce na premierze filmu „Kobieta z...”, gdzie wzbudził zainteresowanie zarówno wyglądem, jak i pewnością siebie na czerwonym dywanie! Czy to zapowiedź obiecującej kariery osiemnastolatka? Czas pokaże! Czytaj także: Wnuk Englerta podbija salony! Niewielu wie, że jego mamą jest znana aktorka
Duże zmiany w Polsacie: Cichopek bez programu, Ibisz pod znakiem zapytania!
Polsat przechodzi szereg poważnych zmian. Edward Miszczak ogłasza przerwę w emisji programu śniadaniowego „halo tu polsat” i szuka nowych twarzy. Zdradził również, co dalej z przyszłością jednego z najbardziej znanych polskich prezenterów, Krzysztofem Ibiszem. Katarzyna Cichopek natomiast żegna się z własnym programem. Co planuje stacja?
W Polsacie szykuje się medialna rewolucja. Edward Miszczak ogłasza zmiany w programach, które zaskoczyły widzów i samych prowadzących. Katarzyna Cichopek straciła swój autorski format, a „halo tu polsat” znika z ramówki — choć nie na zawsze. Co dalej z przyszłością Krzysztofa Ibisza i co jeszcze planuje dyrektor programowy jednej z największych stacji w Polsce? Edward Miszczak o przyszłości „halo tu polsat” Edward Miszczak, dyrektor programowy Telewizji Polsat, w rozmowie z Plejadą przyznał, że format „halo tu polsat” znika z anteny. Na szczęście zaledwie na dwa miesiące. Ostatnia emisja przed przerwą odbędzie się 1 czerwca. Później format czeka szereg zmian: „Na razie mamy dwa miesiące wakacji — czerwiec, lipiec — w sierpniu wracamy. Niektórzy pojadą na jeden miesiąc, a potem praca, niektórzy na inny miesiąc, a wcześniej praca. Na razie startujemy w perspektywie trzech dni, ale apetyty mamy na więcej, bo wydaje się nam, że nie zbudujemy tego pasma, jak to nie będzie siedmiodniowe pasmo, bo o tym, że coś jest trzy dni, to można sobie zapomnieć” mówił. A co z prowadzącymi? Czy możemy spodziewać się tu zmian? Prezes Polsatu przyznaje, że zdecydowanie tak, ponieważ potrzebuje... więcej osób! „Mamy ciągle mało prowadzących. Badania pokazują, że fajni, ale mało. Krzyśka Ibisza nie da się zastąpić. To jest ikona Polsatu. Trzeba go wzmocnić. Cały czas nad tym pracuję. Myślę, że zaskakujące newsy też będą, ale jeszcze na nie za wcześnie. Natomiast nikogo nie będziemy zastępować, bo nas jest za mało” zapowiedział. Zobacz także: Dorastał w cieniu ojca, dziś kroczy własną ścieżką. Mało kto wie, czym się dziś zajmuje syn Edwarda Miszczaka Katarzyna Cichopek bez programu w Polsacie Inaczej potoczyły się losy Katarzyny Cichopek. Jak informują Wirtualne Media, jej program „Moja mama i twój tata” nie wróci jesienią do ramówki Telewizji Polsat. „Programu na pewno nie będzie jesienią w Polsacie” przekazał Edward Miszczak. Powodem jest zbyt mała oglądalność — zaledwie 375 tys. widzów. Na miejsce show pojawi się pasmo kabaretów. Zmiany zapowiedziane przez Edwarda Miszczaka są częścią szerszej strategii programowej. Choć nie podano konkretnych nazwisk ani formatów, z wypowiedzi dyrektora wynika, że Polsat planuje odświeżenie swojej oferty i silniejsze postawienie na nowe twarze oraz innowacyjne formaty. Czytaj też: Krzysztof Ibisz i Anna Zejdler pękają z dumy. Ich syn zachwyca talentem w teatrze
Kim są eurowizyjni reprezentanci Szwecji? Zespół KAJ to faworyci do zwycięstwa!
Zespół KAJ, fińsko-szwedzka grupa muzyczno-kabaretowa, zdobył serca publiczności i jurorów, reprezentując Szwecję na Eurowizji 2025 z utworem „Bara Bada Bastu”. Ich humorystyczna piosenka o saunowaniu uczyniła ich głównymi faworytami konkursu! To, czy to właśnie oni zafundują Szwecji ósme zwycięstwo, dowiemy się już wieczorem, 17 maja. W międzyczasie przyjrzyjmy się reprezentantom Szwecji!
Zespół KAJ stał się rewelacją Eurowizji 2025, reprezentując Szwecję z niecodziennym, pełnym humoru utworem „Bara Bada Bastu”. Trzech przyjaciół znanych wcześniej głównie z działalności kabaretowej, zachwyciło publiczność autentycznością, dystansem do siebie i sceniczną energią. Ich występ nie tylko porwał tłumy, ale również uplasował ich w czołówce bukmacherskich rankingów jako jednych z największych faworytów tegorocznej edycji konkursu. Dzięki nietypowej tematyce o saunowaniu oraz charakterystycznemu dialektowi, KAJ wnosi na eurowizyjną scenę świeżość i oryginalność, które mogą przyczynić się do ósmego zwycięstwa Szwecji w historii konkursu. Co o nich wiemy? Kim jest zespół KAJ? KAJ to fińsko-szwedzki zespół kabaretowo-muzyczny, który zyskał ogromną popularność w Skandynawii dzięki swojemu charakterystycznemu poczuciu humoru i oryginalnym tekstom. Grupa powstała w 2009 w Finlandii i tworzy ją trzech przyjaciół: Kevin Holmström, Axel Åhman i Jakob Norrgård. Wyróżniają się tym, że śpiewają w dialekcie „Vörå”, co podkreśla ich kulturowe korzenie i tożsamość. Zespół od lat z powodzeniem działa na scenie kabaretowej i muzycznej, a ich utwory często niosą za sobą humorystyczny, ale i refleksyjny przekaz. Dzięki tej wyjątkowej formule zyskali lojalną publiczność i zostali zaproszeni do udziału w Melodifestivalen 2025 – szwedzkich preselekcjach do Eurowizji. Ich zwycięstwo było szeroko komentowane jako jedna z największych niespodzianek preselekcji, biorąc pod uwagę niekonwencjonalny styl zespołu i temat utworu. Mimo to, ich autentyczność, charyzma sceniczna oraz poczucie humoru podbiły serca widzów i jurorów. Zobacz też: 23-latka z Malty rozwścieczyła Eurowizję! Widzowie w szoku po występie Miriany <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/forum-0998350391-388e880.jpg" width="6500" height="4333" alt="KAJ, representing Sweden, perform during the dress rehearsal 2 of the first semi-final of the 2025 Eurovision Song Contest, in Basel, Switzerland, May 12, 2025.,Image: 998350391, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Denis Balibouse / Reuters / Forum" title="Dress rehearsal 2 for Eurovision Song Contest" /> „Bara Bada Bastu” – hymn saunowania Ich utwór konkursowy nosi tytuł „Bara Bada Bastu”, co można przetłumaczyć jako „Po prostu kąpać się w saunie”. To humorystyczna piosenka opowiadająca o skandynawskiej tradycji saunowania, oprawiona w zabawny, energetyczny teledysk i dopracowaną choreografię sceniczną. Piosenka wyróżnia się nie tylko tematyką, ale również oryginalnym stylem muzycznym, który łączy elementy popu, muzyki ludowej i kabaretu. Występ zespołu podczas półfinału Eurowizji został uznany za jeden z najbardziej pamiętnych i oryginalnych w historii szwedzkich reprezentacji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/EN016531041986-6e9b2da.jpg" width="2000" height="1333" alt="Swedish Eurovision contestants KAJ from Finland, Kevin Holmstrom, Jakob Norrgard and Axel Ahman, from left, pose for the camera before an interview with the Associated Press during the 69th Eurovision Song Contest week, in Basel, Switzerland, Thursday, May 15, 2025. (AP Photo/Martin Meissner)" title="Temporary" /> Szwecja na drodze do ósmego zwycięstwa Szwecja należy do najbardziej utytułowanych krajów w historii Eurowizji, mając na koncie już siedem zwycięstw. Jeśli KAJ wygra tegoroczną edycję, Szwecja pokona z Irlandię jako kraj z największą liczbą zwycięstw w historii konkursu. Według analizy serwisu Sortir à Paris, KAJ jest uznawany za jednego z głównych faworytów do zwycięstwa. Ich szanse na zakwalifikowanie się do finału oceniono na aż 95%! Na tle wielu konwencjonalnych popowych propozycji, „Bara Bada Bastu” wyróżnia się pozytywnym przesłaniem, humorem i unikalną prezentacją sceniczną. Ich występ zyskał też ogromne zainteresowanie w mediach społecznościowych oraz na platformach streamingowych, co przekłada się na ich rosnące notowania w zakładach bukmacherskich. A jak wam podoba się piosenka reprezentantów Szwecji? Oddacie na nich swój głos? Sprawdź również: Bije rekordy w internecie, widzowie oceniają. Internauci są jednogłośni w sprawie Justyny Steczkowskiej View oEmbed on the source website
Siostry Steczkowskie: różne światy, jeden gen — co naprawdę łączy Agatę, Krysię, Justynę i Magdę?
Chociaż łączą je rodzinne więzy, są zupełnie różne. Agata, Krysia, Justyna, Magda to cztery z aż dziewięciorga rodzeństwa w rodzinie Steczkowskich. Niemal dekadę temu postanowiły opowiedzieć o swojej niezwykłej rodzinie i relacjach w rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY!. To właśnie tu opowiedziały o sile kobiecości, dorastaniu w wielodzietnej rodzinie oraz odnajdywaniu własnej tożsamości: „Każda z nas musiała odnaleźć swoją drogę. Nie mogłyśmy iść jedna za drugą, gęsiego. Jesteśmy indywidualistkami”
Chociaż są siostrami, ich światy potrafią być od siebie oddalone o lata świetlne. Agata, Krysia, Justyna i Magda Steczkowskie – artystki o silnych osobowościach i odmiennych temperamentach – dzielą wspomnienia z dzieciństwa w muzykalnym domu, ale każda z nich obrała inną ścieżkę. W szczerej rozmowie z VIVĄ! opowiadają o siostrzeństwie, różnicach, bliskości i momentach, w których musiały na nowo zdefiniować, co znaczy być rodziną. „Steczkowskie — Siła sióstr”. Archiwalny wywiad VIVY! z 2016 roku Agata, Krysia, Justyna, Magda. Wszystkie są zawodowymi muzykami. Jest jeszcze Cecylia i Marysia, ale nie ma ich na zdjęciu. Każda posiada własną, indywidualną kombinację genów Steczkowskich. Nie ukrywają, że... wybuchową. O siostrzanych sojuszach, rywalizacji, różnicach i podobieństwach oraz rodzinnym dziedzictwie opowiedziały Beacie Nowickiej. Za oknem minus 10 stopni i śnieg chrupiący pod stopami, w studiu, w centrum Warszawy sztuczne słońce – od lampy – i prawdziwy upał emocjonalny. Kilkanaście osób krząta się wokół czterech modelek, które są zawodowymi muzykami. „Niesamowite, jak one wyglądają. Dar od losu. Szczęściary” – to najczęstszy komentarz. A wyglądają tak: długie, smukłe nogi, drobna twarz, wielkie kocie oczy, zwinne ciało obleczone jędrną skórą. One to siostry Steczkowskie: Agata, Krystyna, Justyna i Magda. Jeszcze jest Cecylia i Marysia, dziś nieobecne, ale pojawią się w rozmowach. Rozmowy z siostrami przypominają próbę okiełznania żywiołu. Każda z nich posiada własną, indywidualną kombinację genów Steczkowskich. Sześć jedynaczek wśród dziewięciorga rodzeństwa. Wyzwanie. Krystyna jako jedyna różniła się od sióstr wyglądem. Zamiast czarnej czuprynki miała białe włosy. „Jedyny blond w rodzinie – śmieje się – niestety, teraz farbowany”. Siostry mają dystans do siebie i poczucie humoru. Krystyna w chwilach wolnych od muzyki rzeźbi z gliny anioły. Anioły Krystyny to indywidualiści: mają inne spojrzenie, inny wyraz twarzy, inaczej układają skrzydła, nie trzymają się za rączkę, nie stoją posągowo, nie wznoszą bezradnie oczu do nieba, są w nieustającym ruchu. Jak siostry Steczkowskie. Piotr (mąż i menedżer Magdy – razem od 20 lat): „Moim zdaniem one są w takim samym stopniu różne, jak podobne. Mają te same świetne geny, dzięki którym wszystkie wyglądają fantastycznie, jak nastolatki. Przy tym są żywiołowe, głośno mówią, jedna przez drugą, głośno się śmieją, dyskutują, a jednocześnie mają różne zainteresowania i poglądy. I są uparte. Czasami dyskusje w tej rodzinie przypominają wybuch bomby – następuje huk, krzyk, ziemia się trzęsie, a potem emocje opadają, powraca ład i porozumienie”. We wspomnieniach sióstr z dzieciństwa przeplatają się setki obrazków. Justyna na przykład pamięta walki w niedzielne poranki o miejsce w łóżku mamy, żeby stamtąd oglądać „Teleranek”. Magda – jazdy autobusem za granicę na koncerty. W chwilach wolności od ćwiczenia tercetów i kwartetów dziewczyny uwielbiały sportową rywalizację. Popularne było zjeżdżanie po schodach na materacu, Justyna wiodła tu prym razem z braćmi: Jackiem, Pawłem i Marcinem. Kilkuletnia Madzia, zjeżdżając, uszkodziła nos, ale chciała sobie udowodnić, że jest odważna. „Długo wszystkiego się bałam i byłam bardzo płaczliwa”, śmieje się, ale kiedy jej siostrzana miłość została wystawiona na próbę, zwycięsko ją przeszła. „Byłyśmy w podstawówce, ja w czwartej, Jusia w siódmej. Podobał mi się Tomek, kolega ze szkoły. Wszyscy wiedzieli, że jestem w nim zakochana. W tym wieku miłość jest zaraźliwa, więc któregoś dnia przyszła Jusia i powiedziała, że jej Tomek również bardzo się podoba, a ona jemu, że to jest dla niej wielka tragedia i co ja o tym sądzę? Nie pamiętam już, co sądziłam, ale »oddałam« go Jusi (śmiech). Niesamowite, że po latach to Justyna przypomniała mi tę historię”. W dzieciństwie siostry w naturalny sposób były podzielone na grupy. Agata i Krystyna były najstarsze, Justyna pośrodku, Magda urodziła się trzy lata później, a Cecylia i Marysia na końcu. Może dlatego wczesne lata życia spędziły, zawiązując różne siostrzane sojusze. Justyna Steczkowska: „Byłam najstarsza dla młodszego rodzeństwa, a chciałam należeć już do grupy starszyzny Agaty i Krystyny. Agata starsza o siedem lat była dla mnie boginią. Pierwsza z nas wydoroślała. Była piękna, szczupła, miała długie nogi i ubierała się oryginalnie. Ciągle chciałam przebywać w jej towarzystwie. Pamiętam, na jednej koloni nie chciała mnie ze sobą zabrać na spacer z jakimś chłopakiem. Ja płakałam, ona się wściekała. Żadna nie chciała się poddać. W końcu Agata podjęła negocjacje: »OK, jak przestaniesz beczeć i NIE pójdziesz ze mną, dam ci mój róż«. Zgodziłam się natychmiast. Ten róż to było marzenie każdego: kolorowe pudełeczko z pachnącym, anielskim pudrem do twarzy. Teraz należał do mnie”. Magda Steczkowska: „Nasze dzieciństwo było podporządkowane muzyce, rządziła nami Agata. Ona była kierownikiem muzycznym naszego zespołu: rozdzielała role, kto co ma śpiewać i grać. Całe popołudnia spędzaliśmy na ćwiczeniach, często tęsknie spoglądając na podwórko, skąd słychać było zabawy innych dzieci. Agatka była uparta i konsekwentna. Kiedy mówiła: »Czas na próbę«, to rzeczywiście szliśmy ćwiczyć, choć na pewno marudziliśmy ze zmęczenia i różnych innych powodów. Słuchaliśmy jej, była hersztem bandy. Pamiętam, jak dostała pierwszą wypłatę, miała wtedy 18 lat. Zabrała nas wszystkich do sklepu »Żaczek«, mogliśmy sobie wybrać, co chcieliśmy. Ja wybrałam karabin. Nie pytaj mnie dlaczego, nie pamiętam (śmiech). W każdym razie to było cudowne. Mogła z tymi pieniędzmi zrobić wszystko. A poświęciła je dla nas”. Zobacz też: Trzech braci i jedna tajemnica talentu – Steczkowscy łączą muzykę z magią rodzinnych więzi Różyczka, siódma siostra Tak naprawdę Agata została asystentką ojca, odpowiedzialną za program muzykowania rodzinnego, kiedy miała 14 lat. Agata Steczkowska: „Moja mama mówiła, że beze mnie nie dałaby rady z dziewięciorgiem dzieci, że jestem taką drugą mamą. To nie jest nic niezwykłego, w wielodzietnych rodzinach tak jest, że najstarszy pomaga i opiekuje się młodszymi. Rodzice wprogramowują to w najstarszych. Mnie zresztą nikt nie pytał o zdanie, od tego trzeba zacząć. Rodzice mnie o coś prosili, więc starałam się robić to, czego ode mnie oczekiwali, jak każde dziecko, które kocha i szanuje matkę i ojca. Moje doświadczenia jako najstarszej z rodzeństwa bardzo mi się przydają w wykonywaniu zawodu. Jestem dyrygentką, świetnie umiem wszystko zorganizować. Najlepszym tego przykładem są Warsztaty Artystyczne Agaty Steczkowskiej, autorski projekt, który realizuję od 12 lat i wszyscy są tam szczęśliwi: ja, mistrzowie, warsztatowicze, publiczność. Lubię pracować z ludźmi, ale uwielbiam być sama ze sobą i swoją twórczością”. Kilka dni temu z Madrytu, gdzie mieszka, przyjechała 25-letnia Róża, córka Agaty, przez ciotki nazywana pieszczotliwie Różyczką i „jedynaczką z wielodzietnej rodziny”. Najmłodsza z sióstr Steczkowskich, Marysia, jest od Róży starsza tylko o osiem lat, więc wychowały się razem. Róża jest bardzo ważnym świadkiem rodzinnych historii. Zresztą wygląda jak siódma siostra. Kiedy ją pytam, jakie są jej ciotki, chwilę się zastanawia. W ogóle jej odpowiedzi są zaskakująco celne i przemyślane jak na tak młodą dziewczynę. Zrozumiałam dlaczego, kiedy mi powiedziała, że jej ulubionym zajęciem w dzieciństwie było obserwowanie i słuchanie rodzeństwa mamy: „Każda z moich ciotek jest inna – mówi powoli – ale mają kilka wspólnych cech: wewnętrzną wolność, siłę i odwagę. Uważam, że odziedziczyły to po babci Danusi. Babcia ma niezwykle silną osobowość. I twardo stąpa po ziemi. Dziadek Stanisław był uduchowiony. Ale całe życie byli zapatrzeni w siebie. Pamiętam, kiedyś dziadek zobaczył przez okno unoszącą się plastikową reklamówkę, zawołał dzieci i powiedział: »Zobaczcie, jak ona pięknie tańczy na wietrze, z jaką gracją«. Babcia skomentowała to krótko: »Znowu mi ogródek zaśmieci« (śmiech). Moi dziadkowie bardzo się kochali, ale musieli być silni i walczyć, żeby być razem. Wygrali, bo to była miłość wieczna, jak z bajki”. Agata, mama Róży, dodaje: „Moi rodzice byli mądrymi rodzicami, ale przede wszystkim kochającymi się. Najważniejsze, co moim zdaniem wyniosłam z domu, to świadomość, jaką czystą miłością się darzyli. Moja matka dałaby się zabić za ojca, a ojciec za matkę. My byliśmy owocem tej miłości, a nie klejem scalającym ich małżeństwo. Rodzice świetnie przeżyliby swoje życie bez nas, tylko we dwoje. Tym większy mam dla nich szacunek za to, że nas zaprosili do swojego życia, ukochali i z takim poświęceniem wychowali”. „Zakochanie jest jak wiatr, pozostawia przeciąg w duszy”. To wiersz Krystyny – pisze je od lat, ma ich całą szufladę. Justyna wierzy, że kiedyś wyda tomik swojej poezji. Córki stworzone do lepszych celów Odkąd dojrzały, założyły własne rodziny, uspokoiły się emocjonalnie i stały się sobie jeszcze bliższe. „Teraz jest taki fajny okres – mówi Magda – bo mamy dla siebie dużo cierpliwości, zrozumienia i myślę, że przede wszystkim szacunku”. W pogoni za swoim miejscem w życiu zdarzały im się kłótnie, ciche miesiące, napięcia, bo wszystkie mają mocne charaktery. Bezkonfliktowa, to opinia jednogłośna, jest Krystyna. „Jest jak plaster na rany: nie ocenia, nie poucza, nikomu niczego nie radzi na siłę”, mówi Justyna. Od lat zresztą obie pracują razem, na koncertach Justyna mówi o niej: „Lepsza wersja Steczkowskiej w wydaniu blond”. „Jestem introwertyczką – wyznaje Krystyna – ale może faktycznie mam taką cechę, że nie stwarzam konfliktów niepotrzebnie. Żyję swoim życiem, jak każda z moich sióstr, ale ja się z nim nie szarpię. Uwielbiam moją pracę, gram w przeróżnych zespołach, kiedyś w teatrze żydowskim, muzycznym, nagrywam muzykę do filmów. Wiele lat temu Justynka wciągnęła mnie do swojej ekipy i jest mi tam dobrze. W zespole rodzinnym ona śpiewała solówki, ja grałam solówki. Teraz na scenie rozumiemy się bez słów. Po prostu patrzę na nią i wiem, o co jej chodzi na scenie. Ja nie jestem frontmenką, nie jestem gwiazdą. Mogę zagrać w orkiestrze i mogę również być solistką, ale śpiewać to mogę w chórkach i to mi wystarcza”. „Wszyscy jesteśmy związani z muzyką – dodaje Magda – ale nawet muzycznie zupełnie inne rzeczy nam się podobają, inne w duszy grają. Doceniam to, co robi siostra, brat, ale nie są to klimaty bliskie mojemu sercu. Czasami mnie to zaskakuje, bo przecież cały czas pracowaliśmy w klasyce, z tego się wywodzimy: chóry, muzyka sakralna, klasyczna, a jednak każdy poszedł w inną stronę. Jest w nas jakieś nienasycenie”. Z tego nienasycenia powstała najnowsza płyta Magdy „…nie na zawsze”. To opowieść o różnych rodzajach miłości. Tej najpiękniejszej, spełnionej, przez macierzyńską, do tej, która boli. Zapis jej osobistych przeżyć, lęków i wzruszeń. Jej życie. Pierwsza, najważniejsza lekcja w domu Steczkowskich brzmiała: każdy ma prawo mieć własne zdanie, może je wypowiedzieć na głos i ma prawo być wysłuchany. Choćby miało to być niezaakceptowane, choćby się krzyczało, płakało, histeryzowało. Rodzice poświęcali swój czas i swoją uwagę na to, żeby tego wysłuchać. Pozostałe rodzeństwo również. Nawet jak najmłodsze dziecko miało coś do powiedzenia, nikt go nie lekceważył. Agata na koniec rozmowy powie: „Każdy ma inny punkt obserwacyjny w tej rodzinie. Każde dziecko ma inny numer. Pierwszy numer inaczej obserwuje życie niż dziewiąty”. Magda komentuje: „Śmiałyśmy się, jak to jest możliwie, że mamy tych samych rodziców, skoro mamy tak różne poglądy, potrzeby, gusta, spostrzeżenia. Mało tego, nawet nasze wspólne dzieciństwo pamiętamy inaczej. Rozmawiałyśmy z Krysią i Justyną i okazało się, że one zupełnie inaczej pamiętają naszego tatę. Ja w ogóle nie pamiętam, żeby tata prał, sprzątał, gotował i zajmował się dziećmi, a Justynka z Krysią bardzo dobrze to pamiętają. Za to ja pamiętam, jak czasami tata czekał na mnie i szliśmy razem – ja do szkoły, on do pracy – i miałam go tylko dla siebie. Albo jak na przerwie biegałam do domu kultury, gdzie pracował, żeby z nim chwilę posiedzieć. Na mojej płycie jest utwór »Jesteś tu«, który napisałam dla taty. To jego obraz w moim sercu”. Krystyna zadaje mi retoryczne pytanie: „Wyobraź sobie sześć sióstr i trzech braci… No, kto rządzi w domu? Kobiety! Plus mama, która jest bardzo mocną osobowością. To ona w naszej rodzinie pociągała za sznurki. Mama jest silna, władcza, ale ciepła. Ludzie do niej lgnęli. Zawsze było u nas mnóstwo znajomych, sąsiadek, przyjaciółek. Przychodziły, zwierzały się, rozmawiały. Mama była ostoją nie tylko dla nas”. Agata uzupełnia: „Mama potrafiła się tak śmiać, że zarażała śmiechem wszystkich. Miała bardzo głośny i taki dźwięczny, radosny śmiech. Tato miał niezwykłe poczucie humoru. Na zawsze zapamiętam ich uśmiechnięte twarze”. „Mama też zawsze dużo krzyczała”, ciągnie swoją opowieść Krystyna. „Duży dom, dużo dzieci, no to się krzyczy, żeby kogoś zawołać. Ale absolutnie nie była groźna, choć trzymała nas w ryzach. Tato był łagodniejszy, miał swój świat. Taki był podział”. Agata ma odmienne zdanie: „To nie mama rządziła w rodzinie, tylko tato. On miał ostatnie zdanie w najważniejszych kwestiach. I nasza mama zawsze jemu ostatecznie się podporządkowywała ze szczerą zgodą. Mama rządziła gospodarstwem domowym, tato kluczowymi sprawami w rodzinie. Fruwał w świecie swoich idei i pomysłów, które realizował, mama stąpała twardo po ziemi i wspierała tatę. Stanowili wspaniały tandem, doskonale się dopełniali. Uważam, że to, jakimi jesteśmy kobietami, zawdzięczamy przede wszystkim naszemu wspaniałemu ojcu. Sposób, w jaki postrzegał i traktował swoją żonę oraz córki, zbudował naszą kobiecość”. Justyna dodaje: „To tato zawsze mówił, szczególnie nam, dziewczynom, jakie my jesteśmy mądre, piękne, utalentowane i niezwykłe. Pamiętam jedną komiczną sytuację. Mama kazała mi pozmywać garnki, a ja jej spontanicznie odpowiedziałam, że… nie pozmywam, bo tata mi powiedział, że jestem stworzona do śpiewania! (śmiech). Mama oniemiała. Podejrzewam, że po chwili trzepnęła mnie ścierką albo krzyknęła, żeby zagonić do pracy, ale nigdy nie zapomnę jej totalnego zaskoczenia w tamtym momencie. Tato tak nam wbił do głowy, że jesteśmy wyjątkowe, że idąc potem przez życie, które łamało każdą z nas wiele razy, potrafiłyśmy się zawsze podnieść. Kobiety w naszym domu są niezwykle silne”. Czytaj także: Wychowała dziewięcioro dzieci, na ślub czekała 32 lata. Justyna Steczkowska opiekowała się mamą do samego końca Na ulicy z plecakiem, kołdrą i skrzypcami pod pachą Może dzięki tej sile miały odwagę bardzo szybko zacząć dorosłe życie. „Chciałyśmy się rozwijać muzycznie, więc nie było innego wyjścia”, precyzuje Krystyna. „Ja wyjechałam z domu, mając 17 lat. W Stalowej Woli nie było dla nas wystarczająco dobrej szkoły. Skończyłyśmy podstawówkę i każda z nas po prostu wyjechała. Najpóźniej Agata, bo pracowała w chórze z tatą. Ja byłam w Krakowie, w Rzeszowie, potem w Gdańsku. Miałam 19 lat i pogrywałam w rzeszowskiej filharmonii, będąc uczennicą. Kilka lat później zagrałam dyplom już jako solistka z tą samą orkiestrą. Utrzymywałam się sama”. Justyna w wieku 15 lat zamieszkała w Rzeszowie, na stancji z koleżanką. Kiedyś właściciel mieszkania, starszy pan, wyrzucił je z domu w środku nocy, bo uznał, że Justyna zużyła za dużo wody, piorąc bieliznę. Została na ulicy z plecakiem, kołdrą i skrzypcami pod pachą. „Byłam w domu tylko w weekendy, więc moi rodzice nie widzieli moich błędów, szalonych pomysłów, moich prób dojrzewania. Dobrze się uczyłam, kochałam grać na skrzypcach, kochałam muzykę, ale nade wszystko śpiewać. Przyjeżdżałam na weekend, przynosiłam dobre oceny, nie było ze mną większych problemów, więc byli zadowoleni, a ja mogłam się rozwijać”. Magda: „Ja wyjechałam najdalej, bo aż do Poznania, a miałam zaledwie 15 lat. Do domu przyjeżdżałam kilka razy do roku, więc nasze kontakty się rozluźniły. Dopiero kiedy zaczęłam współpracować z Marylą Rodowicz i musiałam przeprowadzić się do Warszawy, na nowo się odnalazłyśmy. Zamieszkałyśmy wtedy we trójkę: ja, Justyna i Cecylia w małym mieszkanku w samym centrum. Wszystkie bardzo dużo pracowałyśmy, ale byłyśmy nieszczęśliwie zakochane, nasze życie osobiste było w ruinie. Wieczorami siedziałyśmy w naszej kuchni, która miała niebieską tapetę z gwiazdkami. Wymalowałyśmy każdą z tych gwiazdek osobiście, mazakiem fluorescencyjnym. Nad nami widać było prawdziwe niebo, bo kawałek dachu był przeszklony. Do tej pory śmiejemy się, że wstawałyśmy rano z tym samym tekstem na zmianę: »Boże, jestem taka brzydka, i do tego nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi, nikt mnie nie szanuje« i zawsze któraś natychmiast zaprzeczała: »No co ty, jesteś piękna, ja cię kocham, lubię i szanuję i dzisiaj czeka cię wspaniały dzień« ” (śmiech). Krystyna Steczkowska: „To prawda, że tato dał nam poczucie bezwzględnej akceptacji i wiary w siebie, ale mama całe swoje życie poświęciła nam tak naprawdę. Ona dla siebie nie zrobiła w swoim życiu nic. Przynajmniej w moim mniemaniu. Po prostu poświęciła się całkowicie dzieciom. Agata: „Naszej rodzinie nie pomagało ani państwo, ani kościół. Pewnie dlatego, że rodzice nigdy nie prosili o taką pomoc. Tato pracował na trzy etaty, mama na jeden, plus oczywiście prowadzenie domu, ja na dwa, i te pięć etatów musiało wystarczyć. Poza tym tato miał świetny pomysł, ponieważ zorganizował tournée koncertowe w każdym państwie Europy Zachodniej. Za granicą to się bardzo podobało. Przez 20 lat zagraliśmy około 300 koncertów i wszędzie byliśmy witani wielkimi brawami, często nawet owacjami, wygrywaliśmy międzynarodowe festiwale. Dzięki tym koncertom mogliśmy nie tylko się utrzymać, wykształcić, ale także spłacić dom”. Wolność od siebie i dla siebie Po latach rodzinnego koncertowania ich drogi się rozeszły. „Musiałyśmy dojrzeć, więc nadszedł taki czas, że rozstałyśmy się na chwilę”, mówi Krystyna. „Potrzebowałyśmy wolności od siebie i dla siebie. Jak się jeździ pół swojego życia z zespołem rodzinnym, cały czas razem, to trzeba od siebie odpocząć. Każda z nas musiała odnaleźć swoją drogę. Nie mogłyśmy iść jedna za drugą, gęsiego. Jesteśmy indywidualistkami”. Justynie tato zawsze powtarzał: „Pamiętaj, córeczko, że jak chcesz wziąć ślub, to tylko z miłości. Życie jest długie, codzienność bywa trudna, ale jeśli będziesz miała przy sobie osobę, którą kochasz, to wyjdziesz z każdego zakrętu”. „Tę wolność, którą dostałyśmy od rodziców w szukaniu własnej drogi, chciałabym przekazać moim dzieciom”, mówi Justyna. „Ale odkąd je mam, wiem, że to nie jest takie proste”. Kiedy urodziła się Róża, Agata mieszkała w domu rodziców. „Mama była przeciwna wielu rzeczom, które realizowałam, wychowując moją córkę. Miała inne spojrzenie i mówiła mi to często bez ogródek. Ja jej odpowiadałam: »Mamusiu, wiem, co myślisz, doceniam twój punkt widzenia, bo masz dziewiątkę dzieci, ale to jest moje dziecko i pozwól mi wychowywać je tak, jak ja uważam«. I mama wtedy odpuszczała. I chociaż czasami moje decyzje były dla niej nie do zaakceptowania, nie naciskała, ponieważ była moim prawdziwym przyjacielem. I to się nie zmieniło do dziś”. W domu Steczkowskich była wolność, ale królowała muzyka, była pasją, pomysłem na życie. Nie było od niej ucieczki, bo wszyscy mieli talent, a talent się rozwija, szanuje. Róża jest pierwszą dziewczyną w rodzinie, która skończyła szkołę muzyczną, ale nie jest muzykiem, bo nie chciała nim być. Po skończeniu gimnazjum muzycznego na Solnej w Poznaniu Róża zdecydowała się pójść do liceum z rozszerzonym francuskim, żeby studiować na ASP w Brukseli, na wydziale narracji i komiksu, tak jak Grzegorz Rosiński, twórca „Thorgala”. Agata: „Ja się na to zgodziłam bez dyskusji. Róża ukończyła te studia w Brukseli, a my do końca życia możemy sobie grać na dwa fortepiany. Zawodowo Rózia realizuje się w innej dziedzinie niż muzyka”. Włada pięcioma językami i jeszcze skończyła studia w Madrycie, w Szkole Animacji i Audiowizualizacji. Jej osiągnięcia można zobaczyć na stronie www.rozasteczkowska.com. Jest dowodem na to, że kobiety w tej rodzinie potrafią walczyć o siebie. Agata nie lubi słowa walka. Kiedy się walczy, zawsze ktoś przegrywa. „A to mi się nie podoba”, tłumaczy. „Chcę robić to, co mam do zrobienia. Od 31 lat robię dokładnie to, co chcę. Mam swój świat, ja w nim rządzę i jestem tam królową”. Steczkowskie zawsze robią to, co chcą. Nigdy tego, czego nie chcą. Zobacz również: Miłość na przekór powołaniu. Oto niezwykła historia Danuty i Stanisława Steczkowskich Rozmawiała: BEATA NOWICKA
Filip Gurłacz... popłakał się po ostatnim treningu z Agnieszką Kaczorowską. Tak wygląda ich relacja!
Filip Gurłacz i Agnieszka Kaczorowska oczarowali widzów swoją harmonią i chemią na parkiecie „Tańca z Gwiazdami”. Ich relacja opiera się na przyjaźni, szacunku i pełnym oddaniu wspólnemu celowi — by zajść jak najdalej. Chociaż nie udało im się zdobyć kryształowej kuli, zyskali coś innego — zażyłą przyjaźń. Jak wyglądała ich współpraca od kulis?
Widzowie szybko dostrzegli, że duet Gurłacz–Kaczorowska nie tylko świetnie się prezentuje tanecznie, ale także tworzy partnerską relację opartą na wzajemnym zaufaniu. Filip niejednokrotnie dziękował Agnieszce za jej profesjonalizm i cierpliwość, a ona podkreślała jego zaangażowanie i otwartość. Początki współpracy – jak narodziła się ich taneczna relacja? Filip Gurłacz, aktor znany z wielu ról teatralnych i telewizyjnych, w 16. edycji „Tańca z Gwiazdami” został partnerem Agnieszki Kaczorowskiej, doświadczonej tancerki i choreografki. Ich współpraca rozpoczęła się od intensywnych treningów, które szybko zaowocowały zgraniem na parkiecie. Od pierwszych prób było jasne, że wraz z Agnieszką Kaczorowską mają wspólną wizję artystyczną. Ich zaangażowanie i wzajemne zrozumienie pozwoliły na szybkie postępy w nauce choreografii, co przekładało się na wysokie oceny od jurorów. Zaufanie między partnerami tanecznymi jest kluczowe. Agnieszka Kaczorowska podkreślała w wywiadach, że Filip Gurłacz jest nie tylko utalentowany, ale również bardzo pracowity i otwarty na naukę. To pozwoliło im stworzyć silną więź opartą na wzajemnym szacunku. Zobacz też: Łączy ich znacznie więcej niż taniec. Tak Agnieszka Kaczorowska opisała relację z Filipem Gurłaczem! Przyjaźń Filipa Gurłacza i Agnieszki Kaczorowskiej – co mówią o sobie nawzajem? Relacja Filipa Gurłacza i Agnieszki Kaczorowskiej była często komentowana przez media i widzów. Oboje nie szczędzili sobie komplementów, podkreślając, jak wiele nauczyli się od siebie nawzajem. W programie „halo, tu polsat” Agnieszka Kaczorowska powiedziała o Filipie: „Filip jest niesamowicie zdolny i bardzo pracowity i dzięki temu to przynosi efekty, bo sam talent, sama praca, to nie wszystko, brakowałoby tej charyzmy. Tutaj są te dwa czynniki, które powodują, że Filip poczuł taniec całym sobą i robi niesamowite postępy, z czego ja jestem bardzo dumna”. Sprawdź również: Ojcostwo uratowało mu życie. Tak narodziny syna odmieniły życie Filipa Gurłacza Filip Gurłacz również wyrażał swoje uznanie dla partnerki, podkreślając jej profesjonalizm i wsparcie podczas treningów. Ich wzajemne zrozumienie i szacunek były widoczne zarówno na parkiecie, jak i poza nim. W wywiadzie udzielonym „Kozaczkowi” aktor wyznał, że bardzo trudno było mu rozstać się z salą treningową, na której nauczył się tańczyć. „[...] Poszliśmy jeszcze na salę wieczorem na chwilę, dosłownie na godzinę, coś tam przegadać, coś tam przepróbować. Zrobiliśmy to i koniec? Koniec. Przebrałem się z dresów w jeansy poszedłem na salę miałem zgasić światło. I nie mogłem zgasić tego światła. Nie mogłem go zgasić i usiadłem na krzesełku, na moim krzesełku na którym zawsze siadałem, i zacząłem płakać. Zacząłem bardzo płakać”, mówił. Agnieszka Kaczorowska dodała, że w tamtym momencie „coś” poczuła, także dołączyła do swojego tanecznego partnera i również się rozpłakała. Aktor zaczął wówczas wspominać ostatnie tygodnie i wymienił wszystko, co ich połączyło — poza tańcem były to wspólne posiłki i litry kawy, a nawet ułożone na podłodze materace, na których odpoczywali podczas treningów. „Nie ma centymetra na tej podłodze, na którym bym nie stanął. Tu się nauczyłem tańczyć [...]. I tak mi się smutno zrobiło, bo był to ostatni raz. I nie mogłem w to uwierzyć, że już nie wrócę na tę salę” mówił aktor. Na koniec dodał również, że to, co połączyło go z Agnieszką Kaczorowską sięga dużo dalej niż tylko taniec. „To jest taka podróż, tyle wyzwań, tyle zmagań” opowiadał, i wymienił, że wraz z taneczną partnerką rozmawiali na wszelkie możliwe tematy: o religii, o filozofii, o rodzicielstwie i o bardzo różnych życiowych problemach, w których potrafili znaleźć wspólny język, mimo że niekiedy mieli zupełnie różne poglądy.