Tylko w VIVA! Bez Tabu! Małgorzata Pieczyńska o środowisku aktorów: „Ludzie bywają zawistni”. Doświadczyła tego na własnej skórze…
W szczerej rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu Małgorzata Pieczyńska wróciła wspomnieniami do początków swojej drogi aktorskiej. Opowiedziała o konflikcie z wykładowczynią w szkole teatralnej, który – jak przyznaje – odbił się na jej karierze. Nie zabrakło także refleksji o relacjach w środowisku aktorskim i gorzkiego wyznania, że „ludzie bywają zawistni”.
Choć dziś Małgorzata Pieczyńska jest jedną z najbardziej cenionych polskich aktorek, początki jej zawodowej drogi nie należały do łatwych. W rozmowie dla VIVA! Bez Tabu zdradziła, że już podczas studiów nie bała się mówić głośno o swoich przekonaniach. Jak się okazało, taka postawa miała swoją cenę, a jej konsekwencje odczuwała jeszcze wiele lat później. Małgorzata Pieczyńska nie chciała się podporządkować. Jeden sprzeciw w szkole teatralnej miał zaważyć na jej przyszłości Małgorzata Pieczyńska nie ukrywa, że już od pierwszych dni w warszawskiej Szkole Teatralnej miała własne zdanie i nie bała się go wyrażać. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc wspomina, że wszystko zaczęło się od pozornie niewinnej dyskusji podczas zajęć z wyrazistości mowy. To właśnie wtedy – jak przyznaje – narodził się konflikt, którego konsekwencje odczuwała jeszcze przez wiele lat. „Ja się po prostu od razu skonfliktowałam [w Szkole Teatralnej], bo na pierwszych zajęciach, kiedy powiedziałam [...] fragment Pana Tadeusza, stoję sobie przed tą całą grupą, przed nauczycielką, to była pani Aniela Świderska, świętej pamięci. [...] Dobra, powiedziałam to ładnie, coś tam, a ona mówi: „bardzo dobrze, właśnie bardzo, pani Pieczyńska, bardzo dobrze”. I mówię na koniec zajęć: „no to co mam przygotować na następne zajęcia?”. „To samo. Będziemy rzeźbić”. Mówię: „słucham, ale w czym rzeźbić?”. Tak, bo przecież przygotowujemy egzamin. I każdy miał fragment Pana Tadeusza, i myśmy mieli przez pół roku rzeźbić. Ja mówię: „nie, to jest niemożliwe. Przez pół roku dwa razy w tygodniu ja mam rzeźbić to samo? Co pani sobie wyobraża? No bo jest ciekawszy repertuar. My byśmy bardzo tutaj chcieli jakąś współczesną poezję. Właśnie tego Miłosza, tego Stachurę, zrobić coś, co nas porusza, tego Herberta”. Wyśmiała mnie. [...] Ja po prostu tam turlałam się z nudów na tych zajęciach po podłodze” – wspominała. Aktorka przyznaje, że z czasem napięcie między nią a wykładowczynią tylko rosło. Kulminacja nastąpiła podczas rady pedagogicznej, gdy pojawił się temat jej oceny z wyrazistości mowy. Jak wspomina, o przebiegu dyskusji dowiedziała się później od przedstawicieli studentów. „[Na koniec] mieliśmy już wtedy reprezentację studencką na tej radzie pedagogicznej. Oni mi potem kablowali, co tam było. I ona mówi, że pani Pieczyńska, za wyrazistość mowy, coś tam trzy z dwoma albo dwa. [...] A Łapucki na to wstaje [...] i mówi: „Przepraszam bardzo, na jakiej podstawie? Czy była Pani na egzaminie ze scen, gdzie Pani Pieczyńska coś tam grała?”. „Tak, byłam”. „Czy słyszała Pani, jak mówi na moim egzaminie, jak mówi właśnie Kaziuka, monolog?”. „Tak”. Więc ja uważam, że pięć. Nie ma dyskusji. Pięć. On był rektorem. No i tam zeszło na cztery, czy coś takiego się wykłócił. A ona mnie znienawidziła. To miało bardzo poważne konsekwencje w mojej karierze” – podkreśliła. „Ludzie bywają zawistni”. Małgorzata Pieczyńska szczerze o relacjach w środowisku aktorskim Pytanie Marioli Bojarskiej-Ferenc o przyjaźnie w świecie aktorów stało się dla Małgorzaty Pieczyńskiej pretekstem do bardzo osobistego wyznania. Aktorka nie idealizuje swojego środowiska i podkreśla, że zazdrość czy niechęć nie są niczym wyjątkowym. „Bywają ludzie zawistni po prostu, jak w każdym środowisku. [...] Jak przyszłam na egzamin magisterski, to Łapicki był wtedy rektorem, bo ja bardzo długo studiowałam. Jako, że już zaczęłam pracować, grałam w filmach, troszeczkę to się przeciągnęło i ten Łapicki już był wtedy rektorem. I mówi: „Pani Małgorzato, co pani zrobiła Anieli? Ona pani nie dopuszcza do egzaminu magisterskiego”. Ja mówię: „słucham?”. „No, podobno nie ma pani zaliczonej, coś tam, wyrazistości mowy z pierwszego roku, z jakiegoś tam pierwszego semestru. [...] proszę pokazać indeks”. To była taka mała szkoła. Tam w tych indeksach się miało stempelki albo nie. Generalnie były jakieś oceny gdzieś tam w sekretariacie. Ja mówię: „ale ja miałam indywidualny tok studiów, bo ja robiłam właśnie Wierną rzekę. I ja po prostu być może, że nie byłam nawet na tym egzaminie, ale miałam to zaliczone indywidualnie”. „No ale pani Aniela uważa, że nie. I musi pani przyjść we wrześniu na poprawkowy egzamin, właśnie z wyrazistości mowy, i nie jest pani dopuszczona do egzaminu magisterskiego”. No to był szok” – wspominała. Choć sytuacja wydawała się absurdalna, Pieczyńska nie pozwoliła, by zepsuła jej ważny dzień. Jak opowiada, wszystko na świętowanie było już przygotowane, dlatego nie zamierzała z niczego rezygnować. „Ja miałam w SPATIF-ie wynajętą salę. Miałam tylu kumpli już wśród zawodowych aktorów. Oczywiście nie zrezygnowałam z tego bankietu, tylko poszłam na ten bankiet, i jak myśmy się z tego śmiali. Naprawdę, no współczuję jej tej decyzji” – podsumowała. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
VIVA! Bez Tabu: Małgorzata Pieczyńska od 40 lat jest zakochana w jednym mężczyźnie. Ale jego oświadczyn wielokrotnie nie przyjęła. Problemy z pierścionkiem pojawiły się też później...
Małgorzata Pieczyńska była gościnią Marioli Bojarskiej-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu, gdzie z dużą szczerością wróciła do historii swojej wielkiej miłości. Opowiedziała o pierwszym spotkaniu z Gabrielem Wróblewskim, życiu w Szwecji, wielokrotnie odrzucanych oświadczynach i niezwykłej historii pierścionka zaręczynowego, która do dziś wydaje się niemal nieprawdopodobna.
Nie każda historia miłosna zaczyna się od fajerwerków, ale ta z pewnością miała filmowy scenariusz. Poznali się podczas pokazu filmu w Sztokholmie, a jedno zdanie wypowiedziane przez Gabriela Wróblewskiego zostało z Małgorzatą Pieczyńską na całe życie. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka opowiedziała o tym, jak wyglądały początki ich związku i dlaczego, mimo wielkiej miłości, ślub przez długi czas nie był dla niej oczywistością. Małgorzata Pieczyńska wspomina pierwsze spotkanie z Gabrielem. "Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie" Choć od tamtych wydarzeń minęły już cztery dekady, Małgorzata Pieczyńska z niezwykłą dokładnością pamięta dzień, który odmienił jej życie. W programie VIVA! Bez Tabu wróciła wspomnieniami do wyjazdu do Sztokholmu, gdzie razem z Januszem Zaorskim prezentowała film Jezioro Bodeńskie. To właśnie tam poznała Gabriela Wróblewskiego – mężczyznę, z którym od 40 lat tworzy szczęśliwy związek. Aktorka przyznała, że w tamtym czasie była już dwa lata po rozwodzie. Nie spodziewała się, że zwykły wieczór po projekcji filmu okaże się początkiem nowego rozdziału w jej życiu. Wszystko zaczęło się od propozycji Janusza Zaorskiego, który postanowił przedstawić ją swojemu przyjacielowi. „Ja byłam po rozwodzie wtedy, chyba dwa lata, dokładnie dwa lata. I Janusz mówi: „Poznam cię z moim przyjacielem z młodości. I jest po rozwodzie”. „Dawno?”. „No, jakieś dwa lata”. Ja mówię: „No dobra, fajny?”. „Bardzo fajny”. „Przystojny?”. „Bardzo przystojny”. „No dobra, to poznaj”. No i jesteśmy po tej projekcji, siedzimy w jakiejś tam knajpie i wchodzi facet, zatkało mnie zupełnie. Ja mówię: „Janusz, czy to ten?”. „Ten”” – wspominała. Jak się okazało, pierwsze słowa Gabriela Wróblewskiego również na długo zapadły jej w pamięć. Nie zaczął od komplementu dotyczącego urody, ale nawiązał do postaci, którą zagrała w Jeziorze Bodeńskim. „Podchodzi Gabryś i mówi: „Byłem przed chwilą na projekcji. To pani grała Suzanne?”. „Tak”. Bo Suzanne była postacią, miała 25 lat w obozie jenieckim nad Jeziorem Bodeńskim, a potem spotyka się z głównym bohaterem, którego grał Krzysiek Pieczyński. Spotykają się po 30 latach i jako tacy już siwi, starzy rozmawiają ze sobą. No i komentują tę młodość. I on mówi: „Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie”.” ZOBACZ TEŻ: To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę Małgorzata Pieczyńska wielokrotnie odrzucała oświadczyny. Dziś z uśmiechem wspomina historię pierścionka Choć ich miłość przetrwała próbę czasu, droga do małżeństwa nie była oczywista. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka zdradziła, że Gabriel Wróblewski oświadczał się jej więcej niż raz. Jak sama przyznała, przez długi czas nie była gotowa powiedzieć "tak". Dziś z uśmiechem wraca do tamtych wydarzeń, a jeszcze większe emocje budzi w niej historia ukochanego pierścionka zaręczynowego. Zapytana o oświadczyny odpowiedziała krótko, ale wymownie: „Wielokrotnie były nieprzyjmowane.” Pierścionek jednak został z nią na lata i do dziś ma dla niej wyjątkową wartość. Niedawno okazało się jednak, że wymaga naprawy. Z biżuterii wypadł drogocenny kamień, a aktorka była przekonana, że odnalezienie go graniczy z cudem. „Ostatnio naprawiam mój ten ukochany pierścionek. Bo coś tam się zepsuło, ale to też jest coś niesamowitego, bo jakiś tam drogocenny kamień z tego pierścionka wypadł. [...] Akurat Gabryś był w domu, ja z garażu weszłam do mieszkania i on mówi: „Ojej, no to szukamy może”” – opowiadała. Poszukiwania nie przynosiły efektów. Najpierw sprawdzili mieszkanie, później samochód. Nic nie wskazywało na to, że brylant uda się odzyskać. Kiedy wydawało się, że kamień przepadł na dobre, wydarzyło się coś, czego sama do dziś nie potrafi racjonalnie wytłumaczyć. „[...] Idę po tym garażu i widzę, że coś się świeci. Przy samej takiej kratce ściekowej. Patrzę, brylant. Naprawdę coś niesamowitego” – zakończyła z uśmiechem. SPRAWDŹ TEŻ: W życiu jest ascetyczny i zdystansowany. Co go bawi i rozwściecza? TYLKO W VIVIE! Paweł Wilczak: „Zawsze myślę, że wszystko fajne przede mną” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Lekarz BEZ TABU o życiu intymnym Polaków: wielu popełnia ten jeden błąd. Szukają przyjemności w złych miejscach
Ekspert przekonuje, że satysfakcja z seksu nie zaczyna się od orgazmu ani od liczenia zbliżeń. Prof. dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w ramach cyklu VIVA! BEZ TABU rozprawia się z mitami, które od lat wpływają na życie intymne Polek i Polaków. Padają też konkretne odpowiedzi na pytania o orgazm, częstotliwość seksu i zdrowie intymne kobiet.
Przez lata wokół seksualności narosło wiele przekonań, które bardziej wywołują presję niż pomagają budować bliskość. Czy orgazm powinien być celem każdego zbliżenia? Czy istnieje "zdrowa" liczba stosunków lub wytrysków w miesiącu? I dlaczego tak wiele osób zamiast cieszyć się seksem, zaczyna traktować go jak kolejne zadanie do wykonania? Na te pytania w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc odpowiada prof. dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski. Jego odpowiedzi mogą zaskoczyć wiele osób. To dlatego nie każda kobieta przeżywa szczytowanie. Profesor obala największy mit o seksie Jednym z najczęściej powtarzanych pytań dotyczących seksualności kobiet jest to, dlaczego jedne kobiety przeżywają orgazm regularnie, a inne nie doświadczają go niemal wcale. Profesor podkreśla, że nie istnieje jeden uniwersalny schemat. "To jest indywidualna kwestia naszego układu nerwowego i połączeń synaptycznych. Rzeczywiście są pacjentki, są kobiety, które bardzo rzadko odczuwają orgazm." Ekspert przypomina również o modelu reakcji seksualnych opracowanym przez Rosemary Basson, który całkowicie zmienia sposób patrzenia na intymność. "Ona powiedziała, że ten orgazm jest troszkę za bardzo przereklamowany i nie powinniśmy się nastawiać zadaniowo. Bo seks nie jest jakimś zadaniem." To właśnie zadaniowe podejście – zdaniem profesora – odbiera radość z bliskości. "To jest coś, co ma dawać nam przyjemność i mamy być nastawieni na sam akt seksualny, a nie tylko postawić sobie za zadanie osiągnięcie orgazmu." Największy błąd? Szukanie satysfakcji tylko w finale Prof. Nowosielski zwraca uwagę, że wiele osób koncentruje się wyłącznie na końcowym efekcie, zamiast czerpać przyjemność z całego doświadczenia. "Jeżeli naszym celem jest zbliżenie się do partnera, partnerów, zadowolenie z tego, że ten kontakt intymny jest, to być może na końcu będzie satysfakcja, a ten orgazm będzie co jakiś czas." Dodaje również, że każdy orgazm może wyglądać inaczej. "Nie zawsze orgazm będzie miał taką samą intensywność. Czasami będzie mniejszy, czasami będzie większy." Na jakość przeżyć wpływa wiele czynników – od relacji z partnerem, przez sposób postrzegania własnej seksualności, aż po znajomość własnego ciała. "Być może z tym, że nie znamy swojego ciała, bo można poznać te strefy, które pobudzane dają nam największą satysfakcję seksualną łącznie z orgazmem." Profesor podkreśla również, że poznawanie własnych potrzeb nie musi kończyć się na samotnych doświadczeniach. "Jeżeli poznajemy to na drodze używania vibratorów, stymulatorów i innych elementów, to również te narzędzia można zastosować i użyć w czasie kontaktu z partnerem. Porozmawiać, ustalić, co robimy, jak robimy, i wtedy rzeczywiście ten seks nabierze zupełnie innego wymiaru, bardziej intymnego, bardziej pikantnego, ale w tym pozytywnym słowa znaczeniu." A najważniejszy wniosek? "Być może wtedy pojawi się ta satysfakcja, która może być zakończona orgazmem, ale nie jest to warunek, który jest niezbędny do tego, aby powiedzieć otwarcie przed lustem: 'No, to był fajny seks.'" Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak jakość życia intymnego wpływa na nasz poziom szczęścia? Lekarz seksuolog zdradził zaskakujące wyniki badań! Ilość czy jakość? Profesor nie ma wątpliwości W rozmowie pojawia się także temat częstości współżycia i popularnego przekonania, że określona liczba wytrysków chroni mężczyzn przed rakiem prostaty. Profesor przypomina, skąd wzięło się to przekonanie. "Kilka lat temu opublikowano takie badanie, które pokazywało, że jeżeli mężczyzna ma około 25 wytrysków co najmniej w ciągu miesiąca, to wtedy zmniejsza się jego ryzyko zachorowania na raka prostaty." Jednocześnie od razu zaznacza, że wyniki dotyczyły konkretnej grupy. "Okazało się, że to chodzi o konkretną grupę mężczyzn i konkretną grupę wiekową." I ostrzega przed kolejną pułapką. "Później powstaje taka presja, że masz 50 lat i musisz mieć 30 wytrysków, żeby nie mieć żadnych problemów. To tak nie jest." Ponownie wraca temat zadaniowości. "W kontaktach intymnych powinniśmy unikać zadaniowości, nastawiając się na to, co nas naprawdę kręci i co daje nam satysfakcję." Najmocniej wybrzmiewa jednak jedno zdanie. "Zawsze jakość stawiamy nad ilość, bo można mieć 50 stosunków, których nie pamiętamy, i jeden stosunek, kontakt intymny w czasie miesiąca, który pamiętamy do końca życia." Profesor wyjaśnia, skąd naprawdę bierze się atrofia Mariola Bojarska-Ferenc porusza również temat zdrowia intymnego kobiet i pyta, czy zbyt mała liczba zbliżeń może prowadzić do atrofii pochwy. Profesor stanowczo prostuje to przekonanie. "Atrofia nie wynika z okolic intymnych. To wynika z gry hormonalnej." Wyjaśnia, że za prawidłowe funkcjonowanie błony śluzowej odpowiadają przede wszystkim hormony produkowane przez jajniki. W okresie okołomenopauzalnym kobiety bardzo często zgłaszają pierwsze objawy. "Te pacjentki przychodzą, te kobiety przychodzą do ginekologów i mówią: 'Pierwsza sprawa, czuję suchość, coś jest nie tak.'" Zdaniem profesora rozwiązaniem nie jest zwiększanie liczby kontaktów seksualnych "Jedynym sposobem nie jest polecenie 20 kontaktów intymnych w ciągu miesiąca." Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę problemu. "Estrogeny. Leczmy przyczynowo, jeżeli nie ma przeciwwskazań." Profesor wyjaśnia, że odpowiednio dobrana terapia hormonalna pozwala odbudować prawidłowe funkcjonowanie tkanek. "Dajemy tą cudowną substancję, która zwana jest estrogenem, która powoduje, że ten nabłonek zaczyna oddychać, żyć i mówić: 'Jestem gotowy.' I wtedy dopiero przychodzi czas na kontakt intymny." To podejście wybrzmiewa w całej rozmowie wyjątkowo mocno. Zamiast liczyć orgazmy, stosunki czy wytryski, warto skupić się na tym, co buduje bliskość, daje satysfakcję i odpowiada na rzeczywiste potrzeby organizmu. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości Całą rozmowę obejrzysz na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
VIVA! Bez Tabu: Tak zadowalające życie intymne lub jego brak wpływają na Twój organizm. Do kobiet w okresie klimakterium lekarz kieruje ważne słowa
Czy satysfakcję z życia intymnego naprawdę można dostrzec w spojrzeniu, kondycji skóry czy lepszym samopoczuciu? W programie „VIVA! Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Nowosielskim o tym, co według badań wpływa na jakość życia intymnego kobiet. Okazuje się, że hormony to tylko jeden z elementów, a znacznie większą rolę odgrywają relacje, samoakceptacja i poczucie bezpieczeństwa.
Mariola Bojarska-Ferenc nie ma wątpliwości – kobieta, która jest szczęśliwa w życiu intymnym, po prostu promienieje. Czy jednak za tym popularnym przekonaniem stoją naukowe dowody? W najnowszym odcinku programu „VIVA! Bez Tabu” na to pytanie odpowiedział prof. dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski. Ekspert wyjaśnił, co naprawdę wpływa na satysfakcję z życia intymnego i dlaczego nie zawsze decydują o niej hormony. Czy udane życie intymne wpływa na zdrowie i wygląd? Profesor odpowiada „Kobieta, która ma takie spełnione życie intymne, że oczy jej się świecą. Mówimy: O, dzisiaj to miałaś dobry sek*, bo oczy ci się świecą, albo masz gładką skórę. Czy rzeczywiście odzwierciedleniem takiego spełnionego życia sek*ualnego to jest odporność, ładna skóra, czy jakoś to się przekłada też na zdrowie?”, zapytała Mariola Bojarska-Ferenc. Prof. Krzysztof Nowosielski przyznał, że reakcja organizmu na bliskość jest znacznie bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać. „Układ sek*ualny i odpowiedź na kontakty intymne jest bardzo skomplikowana. Jest wiele elementów, które powodują, że właściwie wszyscy w czasie kontaktów intymnych rozkwitamy. Oczywiście muszą być zapewnione pewne warunki, czyli musi być to dobrowolny kontakt intymny, taki, który akceptujemy, w formie, którą akceptujemy”, mówi. Ekspert podkreślił, że właśnie wtedy można zauważyć pozytywne zmiany nie tylko w samopoczuciu, ale również w funkcjonowaniu organizmu. „Jeżeli to jest spełnione, to rzeczywiście podnosi nam się układ immunologiczny, widzimy to w oczach innych osób i rzeczywiście ta radość z kontaktu intymnego, ze szczęścia jest widoczna. Promieniejemy. To jest taka aura, którą każdy w czasie zadowalających kontaktów intymnych będzie miał.” W rozmowie pojawił się także temat menopauzy i zmian hormonalnych. Prof. Nowosielski przypomniał, że wraz ze spadkiem poziomu estrogenów u wielu kobiet pojawia się suchość miejsc intymnych i związany z tym dyskomfort. „W okresie około menopausalnym tych hormonów u pacjentek, u kobiet jest troszkę mniej. (...) Jeżeli mamy mało estrogenów, to pojawia się suchość w miejscach intymnych, to powoduje dolegliwości bólowe w czasie kontaktów intymnych.” Jak wyjaśnił, jego zespół badał również wpływ terapii hormonalnej menopauzy na funkcje intymne kobiet. „Okazało się, że ma to znaczenie, ale nie aż tak bardzo istotne, jakbyśmy się spodziewali. Okazało się, że są inne czynniki, które są o wiele więcej ważne, mają większą wagę.” CZYTAJ TEŻ: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak jakość życia intymnego wpływa na nasz poziom szczęścia? Lekarz sek*uolog zdradził zaskakujące wyniki badań! Relacja z partnerem i samoakceptacja ważniejsze niż hormony? Zaskakujące wnioski z badań Największe znaczenie – według profesora – mają relacje z partnerem. „To chociażby relacje z partnerem. Jeżeli te relacje są pozytywne, szczególnie w takim aspekcie intymności i oczekiwań w stosunku do drugiej osoby, to wtedy kontakt intymny daje o wiele więcej radości i to ryzyko zaburzeń sek*ualnych będzie mniejsze.” Profesor zwrócił uwagę także na jeszcze jeden element, który – jak wynika z badań – odgrywa bardzo ważną rolę. Chodzi o sposób, w jaki kobieta postrzega samą siebie. „Taka otwartość na kontakty intymne i ocena siebie w czasie aktywności sek*ualnej. Czyli jeżeli kobieta lubi siebie, lubi swoje ciało i codziennie staje przed lustrem i mówi: Jestem piękna, to wtedy ten kontakt intymny jest właśnie takim hajem oksytocynowym, bo on daje ogromny napęd i ogromną radość.” Jak dodał, pozytywne emocje mogą znajdować odzwierciedlenie również w wyglądzie. „I to mówiliśmy, widać po oczach, po cerze, po włosach.” Jednym z najbardziej nieoczywistych wyników badań okazał się wpływ materiałów erotycznych na gotowość organizmu do odbioru bodźców sek*ualnych. „Drugi element, który mnie troszkę zaskoczył, to było też oglądanie materiałów erotycznych, czyli filmu, który też trochę pobudza, czy czytanie książek, który trochę pobudza naszą wyobraźnię sek*ualną.” Ekspert zaznaczył jednak, że nie chodzi o natychmiastowe przenoszenie oglądanych czy czytanych treści do własnego życia. „Czyli to nie znaczy, że jeżeli obejrzymy wspólnie z partnerem, partnerką taki film, który ma jakiś wątek erotyczny, to natychmiast chcemy to realizować. Nie, ale to powoduje, że nasz organizm staje się gotowy do odbioru bodźców sek*ualnych.” Mariola Bojarska-Ferenc podsumowała to krótko: „Jest lekko podniecony.” Na co profesor odpowiedział: „Przygotowany. Czyli w momencie przechodzi ze stanu neutralności. Taka gotowość, czyli takie pomarańczowe światło, bo już wiemy, że za chwilę będzie zielone światło, i to będzie ten dzień, w którym będziemy szczęśliwi z kontaktów intymnych.” Na zakończenie rozmowy prof. Krzysztof Nowosielski podkreślił, że z wiekiem wiele kobiet lepiej poznaje siebie i własne potrzeby, co może przekładać się na większą satysfakcję z życia intymnego. „Jeżeli my znamy siebie, a kobieta, która jest kobietą dojrzałą, przeżyła już wiele, ma doświadczenia swoje i wie, czego chce, i ma to coś, ona będzie mogła prowadzić siebie i partnera. To będzie dawało jej ogromną radość.” Fragment wywiadu obejrzysz w materiale powyżej, natomiast całą rozmowę możesz znaleźć na naszym kanale na platformie YouTube. CZYTAJ TEŻ: Tylko u nas Paulina Smaszcz w VIVA! Bez Tabu: Gdy była nastoletnią modelką, dostawała niemoralne propozycje: „Poznań miał swojego Epsteina" View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak jakość życia intymnego wpływa na nasz poziom szczęścia? Lekarz seksuolog zdradził zaskakujące wyniki badań!
Czy menopauza oznacza koniec satysfakcjonującego życia intymnego? Wyniki badań, o których w programie VIVA! Bez Tabu opowiedział prof. dr. hab. n. med. Krzysztof Nowosielski, mogą zaskoczyć wiele kobiet. Okazuje się, że choć ponad połowa badanych zgłaszała różne trudności seksualne, tylko część z nich uznawała je za powód do nieszczęścia. Co sprawia, że jedne kobiety przechodzą ten etap z większą satysfakcją niż inne?
O seksualności kobiet po 45. roku życia wciąż mówi się zdecydowanie za rzadko, a wokół menopauzy narosło wiele mitów. Czy rzeczywiście jest to moment, w którym satysfakcja z życia intymnego nieuchronnie spada? W najnowszym odcinku VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc porozmawiała o tym z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Nowosielskim – wybitnym ginekologiem, ginekologiem onkologiem i seksuologiem. Ekspert przytoczył wyniki polskich badań przeprowadzonych wśród kobiet w wieku 45–55 lat i wyjaśnił, dlaczego jakość życia intymnego nie zależy wyłącznie od zmian hormonalnych. Wnioski mogą zaskoczyć wiele kobiet i pokazują, że menopauza nie musi oznaczać końca satysfakcjonującego życia intymnego. Menopauza i życie intymne. Co pokazały badania? Rozmowa Marioli Bojarskiej-Ferenc z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Nowosielskim rozpoczęła się od pytania, które nurtuje wiele kobiet: czy Polki w wieku okołomenopauzalnym są szczęśliwe i zadowolone ze swojego życia seksualnego? Profesor przywołał wyniki badań prowadzonych w Polsce wśród kobiet w wieku 45–55 lat, czyli w okresie naturalnego wygasania czynności jajników. „W polskich warunkach prowadziłem badania dotyczące kobiet 45–55, czyli pacjentek, które wchodzą w fizjologiczny okres menopauzy, czyli wygasania czynności jajników.” Jak podkreślił specjalista, była to liczna grupa badawcza. „To była dość duża grupa, bo to było ponad 200 osób, które mieliśmy możliwość przeankietowania.” Wyniki okazały się niezwykle interesujące. „Pokazały, że dość duża grupa kobiet zgłasza różnego rodzaju problemy seksualne.” Ponad połowa kobiet zgłasza trudności. Ale jest jeden ważny szczegół Prof. Nowosielski wymienił najczęściej pojawiające się problemy. „Najczęściej był to brak ochoty na kontakty intymne, brak podniecenia, brak możliwości uzyskania orgazmu.” Jak zaznaczył, podobne trudności deklarowała ponad połowa uczestniczek badania. „Te dysfunkcje czy problemy, o których mówię, zgłaszało ponad 50% kobiet w tej naszej populacji.” Najbardziej zaskakujący okazał się jednak kolejny wniosek. „Jeśli bardziej dopytywaliśmy, czy te problemy stanowią jakiś kłopot, powodują, że ktoś jest nieszczęśliwy, to okazało się, że ta grupa była znacznie mniejsza. Dotyczyła 20% wszystkich kobiet, które ankietowaliśmy.” Jak podkreśla ekspert, samo występowanie trudności seksualnych nie musi automatycznie oznaczać obniżonej jakości życia ani poczucia szczęścia. Między 45. a 55. rokiem życia wiele kobiet odkrywa siebie na nowo Zdaniem prof. Nowosielskiego okres menopauzy to nie tylko zmiany hormonalne, ale również czas ważnych przemian w życiu osobistym. „Badania pokazują, że okres między 45. a 55. rokiem życia to dla każdej kobiety bardzo interesujący czas, który wiąże się z różnymi zmianami w życiu osobistym, zawodowym, rodzinnym i domowym.” To właśnie wtedy wiele kobiet zaczyna mieć więcej przestrzeni dla siebie. „Bardzo często następuje taki moment, kiedy pojawia się więcej czasu.” Mariola Bojarska-Ferenc zauważyła: „Czyli uwaga skierowana na siebie.” Profesor zwrócił uwagę, że często jest to moment, kiedy kobiety zaczynają stawiać własne potrzeby na pierwszym miejscu. „To już jest ten okres, kiedy jeśli ktoś ma dzieci, to one zaczynają mieć swoje rodziny i funkcjonować w odrębnych jednostkach. Zaczyna być miejsce na to, aby powiedzieć: »Ja jestem ważna i ja chcę też być szczęśliwa również w życiu intymnym«.” Doświadczenie może być najlepszym sprzymierzeńcem kobiety Jednym z najbardziej interesujących wniosków badań była zależność pomiędzy wcześniejszymi doświadczeniami seksualnymi a satysfakcją z życia intymnego w okresie menopauzy. „Badania, o których wspominałem, pokazały jedną bardzo ciekawą zależność. Takim czynnikiem, który powoduje, że zaburzeń jest mniej, czyli jesteśmy bardziej szczęśliwi w naszym życiu intymnym, jest doświadczenie, które posiadamy z przeszłości, i podejście do naszej seksualności.” Ekspert wyjaśnił, jakie elementy miały znaczenie. „Liczba partnerów, z którymi miało się kontakty intymne, repertuar zachowań seksualnych, w których chcemy się włączać z partnerem, a do tego podejście do kontaktów intymnych jako ważnego elementu życia dla danej kobiety sprawiały, że ewentualne problemy związane z okresem wygasania czynności jajników były znacznie rzadsze.” Jak podsumował: „To były takie czynniki protekcyjne.” Menopauza może być początkiem nowego etapu Według prof. Nowosielskiego poznawanie własnych potrzeb i akceptacja swojej seksualności mogą całkowicie zmienić sposób przeżywania menopauzy. „Kiedy kobieta poznaje siebie, to nawet jeżeli przychodzi menopauza jako kolejny etap jej życia, jej mózg – który, przypomnijmy, jest centrum seksualnym każdego z nas – zaczyna inaczej to odbierać. Jako pewną szansę na coś nowego.” I dodał: „To nie będzie etap gorszy. Będzie lepszy, bo już mamy doświadczenia, mamy więcej miejsca dla siebie i możemy zacząć mieć coraz większą przyjemność z kontaktów intymnych.” Na zakończenie rozmowy ekspert podkreślił, jak ważne jest otwarte mówienie o seksualności i wzajemne wspieranie się kobiet. „Musimy się dzielić wszystkimi doświadczeniami, pomagać sobie wzajemnie i po to też tutaj spotykamy się w różnych kwestiach.” Wnioski płynące z badań przedstawionych przez prof. dr. hab. n. med. Krzysztofa Nowosielskiego pokazują, że menopauza nie musi oznaczać końca satysfakcjonującego życia intymnego. Choć wiele kobiet doświadcza zmian i różnych trudności, o poziomie szczęścia często decydują nie same objawy, lecz wcześniejsze doświadczenia, podejście do własnej seksualności i gotowość do zadbania o własne potrzeby. Rozmowa w cyklu VIVA! Bez Tabu przypomina, że o intymności warto rozmawiać otwarcie, bo wiedza i świadomość mogą realnie wpływać na jakość życia. Całą rozmowę obejrzysz na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
Tylko u nas Paulina Smaszcz w VIVA! Bez Tabu: Gdy była nastoletnią modelką, dostawała niemoralne propozycje: „Poznań miał swojego Epsteina"
Paulina Smaszcz wróciła wspomnieniami do początków swojej kariery i opowiedziała o kulisach pracy nastoletnich modelek. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu przyznała, że sama wielokrotnie dostawała niemoralne propozycje. – „Propozycje były, oczywiście, że tak. Było ich bardzo dużo” – mówi. W szczerej rozmowie poruszyła także temat bezpieczeństwa młodych dziewczyn i realiów branży modelingowej.
Choć dziś Paulina Smaszcz z powodzeniem pracuje jako modelka senior i od lat jest obecna w mediach, nie zapomina o doświadczeniach z początku swojej kariery. W najnowszym odcinku VIVA! Bez Tabu opowiedziała o czasach, gdy jako nastolatka stawiała pierwsze kroki w modelingu. Nie ukrywa, że już wtedy młode dziewczyny były narażone na niemoralne propozycje ze strony starszych mężczyzn. W rozmowie padły również słowa o człowieku, który – jak wspomina – był w środowisku określany mianem „poznańskiego Epsteina”. Smaszcz podkreśla jednak, że najważniejszą rolę w ochronie młodych kobiet odgrywają bliscy i relacja oparta na zaufaniu. To nauczycielka zmieniła bieg jej życia Paulina Smaszcz nie ukrywa, że dorastała w robotniczej rodzinie, w której naturalnym wyborem po szkole podstawowej była nauka konkretnego zawodu. Jak przyznaje, jej rodzice nie planowali dla niej studiów. „Dla moich rodziców to było normalne. Idź do zawodówki, zacznij zarabiać, będziemy lepiej żyć.” Przełom nastąpił dzięki nauczycielce języka polskiego, która postanowiła zawalczyć o przyszłość swojej uczennicy. „Pani Jakubowska, moja nauczycielka języka polskiego i wychowawczyni, przyszła do moich rodziców, umówiła się z nimi, powiedziała, że jest to najlepsza uczennica w szkole. Że ja nie pójdę do liceum i że nie będę studiować.” Jak podkreśla Smaszcz, to właśnie dzięki jej wsparciu mogła kontynuować naukę i pójść własną drogą. Modeling został z nią do dziś Choć od pierwszych sesji zdjęciowych minęły dekady, Paulina Smaszcz nadal pracuje jako modelka. Dziś reprezentuje pokolenie dojrzałych kobiet, które coraz śmielej zaznaczają swoją obecność w świecie mody. „Jestem teraz już oczywiście w kategorii senior model, więc pracuję jako modelka senior.” W rozmowie podkreśla, że zmienia się również podejście do wieku w branży. „Naprawdę jest teraz moda na dojrzałe kobiety i żeby pokazywać też dojrzałym kobietom, że dbanie o siebie to nie jest jakaś próżność. Nie, to jest po prostu szacunek dla siebie.” Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości „Poznań miał swojego Epsteina” Najmocniejszy fragment rozmowy dotyczy jednak początków kariery i realiów, z którymi mierzyły się młode dziewczyny w modelingu. Mariola Bojarska-Ferenc nawiązuje do głośnych na świecie historii wykorzystywania młodych kobiet i pyta, czy Paulina Smaszcz również zetknęła się z podobnymi sytuacjami. Dziennikarka zaznacza, że w Polsce również funkcjonowały osoby, o których mówiło się w środowisku modelek. „Mam takie sytuacje i historie, które pamiętam, że dziewczyny w to szły. Zresztą jest takie znane, wywodzące się z Poznania nazwisko pewnego pana, który był takim Epsteinem i organizował castingi dla tych dziewczyn.” Na te słowa Paulina Smaszcz odpowiada krótko: „Dokładnie wiesz, kto to jest. Nie będę mówić, bo to kolejny proces.” Po chwili dodaje jednak jednoznacznie: „To nie jest tak, że to nie istnieje.” „Propozycje były, oczywiście, że tak” Choć – jak podkreśla – sama nie padła ofiarą przemocy seksualnej w modelingu, nie ukrywa, że niemoralne propozycje pojawiały się regularnie. „W ogóle takiej sytuacji nie miałam i w ogóle nic takiego się nie zdarzyło, aczkolwiek wiedziałam, że takie rzeczy się dzieją.” Jednocześnie przyznaje, że sama wielokrotnie spotykała się z próbami przekraczania granic. „Propozycje były, oczywiście, że tak. Było ich bardzo dużo i przyznaję jeszcze, że obleśnie starzy dziadowie, którzy polują na te młode dziewczynki.” Smaszcz nie ma wątpliwości, że problem nie jest nowy. „To nie jest tak, że to się pojawiło teraz. To zawsze było. Zawsze było. I niestety obawiam się, że zawsze będzie.” Dodaje również, że podobne sytuacje zdarzały się nie tylko wtedy, gdy pracowała jako modelka. „Niezależnie, czy jak byłam modelką, czy jak byłam w telewizji, to takie propozycje były.” CZYTAJ RÓWNIEŻ: VIVA! Bez Tabu: Jak bez pomocy skalpela mieć idealną cerę? Lekarz dermatolog przestrzega przed tym, co robi większość z nas! Najważniejsza jest rozmowa z dzieckiem Dziś Paulina Smaszcz wykorzystuje własne doświadczenia podczas spotkań z kobietami i rodzicami. Jak mówi, coraz częściej na jej warsztaty przychodzą całe rodziny – mamy z córkami, a nawet babcie. Największy nacisk kładzie na budowanie relacji opartej na zaufaniu. „Ja bardzo dużo mówię o komunikacji między nimi. Żeby umiały ze sobą rozmawiać, żeby umiały sobie ufać.” Jej zdaniem to właśnie poczucie bezpieczeństwa daje młodym dziewczynom siłę, by powiedzieć „nie” i poprosić o pomoc, jeśli znajdą się w trudnej sytuacji. „Żeby ta dziewczyna wiedziała, że nawet jeżeli pojawia się coś złego, ma się do kogo zwrócić.” Rozmowa Pauliny Smaszcz z Mariolą Bojarską-Ferenc pokazuje, że za błyskiem fleszy często kryją się doświadczenia, o których przez lata mówiło się jedynie szeptem. Dziś Smaszcz otwarcie opowiada o mechanizmach, które – jak podkreśla – istniały od dawna, jednocześnie zwracając uwagę na rolę rodziców i wzajemnego zaufania w ochronie młodych dziewczyn przed przekraczaniem ich granic. Cały odcinek VIVA! Bez Tabu obejrzysz na naszym kanale na platformie YouTube.
Dorastała na 11 metrach kwadratowych, jej tata budował trumny. TYLKO W VIVA! Bez Tabu nieznane szczegóły dzieciństwa Pauliny Smaszcz: „Chciałam swoją rodzinę zbudować inaczej”
Paulina Smaszcz po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o swoim dzieciństwie na poznańskich Jeżycach. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie „VIVA! Bez Tabu" wspominała życie w komunalnym mieszkaniu, codzienność w wielorodzinnej kamienicy oraz marzenia, które od najmłodszych lat motywowały ją do nauki i zmiany własnego życia.
Paulina Smaszcz w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w autorskim programie „VIVA! Bez Tabu” wróciła wspomnieniami do swojego dzieciństwa. Opowiedziała o dorastaniu w komunalnym mieszkaniu na Jeżycach, życiu w biedzie, pracy swoich rodziców oraz marzeniach, które od najmłodszych lat dawały jej siłę, by zmienić własny los. Paulina Smaszcz o domu z dzieciństwa. „W każdym pokoju mieszkała inna rodzina” „Paulinko, gdyby życie było sportem, gdybyś startowała na olimpiadzie, to chyba byś wygrała wszystkie dyscypliny, mianowicie dyscypliny na przetrwanie, na komunikację, na dyskusję, determinację. No i jeszcze sprint przez przeciwności losu. Naprawdę jesteś we wszystkim tym mistrzynią”, powiedziała na początku rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc. Prowadząca program VIVA! Bez Tabu zwróciła uwagę na szczerość, z jaką Smaszcz opisała swoje dzieciństwo w książce, i poprosiła ją o opowiedzenie, jak wyglądało życie w komunalnym mieszkaniu. Paulina Smaszcz przypomniała, że dorastała na poznańskich Jeżycach, które, jak zaznaczyła, wyglądały wtedy zupełnie inaczej niż dziś. „Ty na pewno pamiętasz Jeżyce, które teraz są takie fancy, modowe, hipsterskie. Wtedy to była bardzo trudna dzielnica i mówiło się, że na Wildę i na Jeżyce się nie wchodzi. Czyli jeżeli kogoś tam nie znałaś, to tak było to niebezpieczne”, wspominała. Opowiedziała również o warunkach, w jakich mieszkała jej rodzina. „Tam były mieszkania komunalne, i to są mieszkania, które były dużymi kiedyś mieszkaniami, kiedy Niemcy jeszcze nimi zarządzali. Natomiast te mieszkania zostały podzielone na pokoje, i to było jedno mieszkanie z jednym wejściem. U mnie były cztery pokoje, i w każdym pokoju mieszkała inna rodzina. I była jedna kuchnia i jedna łazienka”, powiedziała. Na pytanie Marioli Bojarskiej-Ferenc o codzienne korzystanie ze wspólnej kuchni odpowiedziała: „Godzinowo. Trzeba było wiedzieć, kiedy dana rodzina, o której gotuje, o której można było skorzystać z łazienki i tak dalej”, wyjaśniła. Dodała również, że i tak miała więcej szczęścia niż wcześniejsze pokolenia mieszkańców kamienicy. „Ja już się urodziłam, to już ta łazienka była w tym mieszkaniu, ale jeszcze były takie toalety (...) w tych kamienicach poznańskich na piętrach”. CZYTAJ TEŻ: TYLKO U NAS: Na chwilę po śmierci babci dostał od niej wzruszający znak. W jej wyraźnym głosie przekazała mu ważne słowa Największe marzenie Pauliny Smaszcz. „Chciałam swój dom i swoją rodzinę zbudować inaczej” Zapytana o dziecięce marzenia, Paulina Smaszcz przyznała, że już jako mała dziewczynka wiedziała, co może pomóc jej odmienić przyszłość. „Ja wiedziałam jedno, że jeśli chcę od życia. Jeżeli chcę z tego wyjść, bo ja miałam szansę zobaczyć ten inny świat, to edukacja, szkoła, uczenie się, czytanie to były jedyne takie możliwości dla nas dzieci z Jeżyc”. Podkreśliła również, że w tamtych czasach dzieci mogły bezpłatnie korzystać z zajęć organizowanych przez domy kultury i kluby. Jednocześnie zaznaczyła, że jej marzenia nie miały charakteru materialnego. „Człowiek w tamtych czasach to marzył, żeby było go stać na gumę Donald, albo żeby ktoś przywiózł ci pustą puszkę po Coca-Coli, którą można było postawić na półce. Ja nawet nie dostałam nigdy pełnej. Nie było takich marzeń materialnych. Te marzenia raczej wynikały z tego, co czytałam w książkach”. Jednym z tematów rozmowy był także zawód ojca Pauliny Smaszcz. Mariola Bojarska-Ferenc zapytała, czy praca trumniarza nie była dla dziecka trudnym doświadczeniem. Smaszcz odpowiedziała: „Jak żyjesz z tym i się wychowujesz w tym, to nie”. Następnie opowiedziała o warsztacie ojca. „Kościelna 15, bardzo znane miejsce, teraz tam są lody, ale wtedy był bardzo, bardzo znany, bo mój tata był naprawdę utalentowany. My z moim bratem byliśmy bardzo popularni w szkole podstawowej. Dlatego jak ktoś chciał obejrzeć trumny, to się umawiał z nami i szedł do naszego ojca do warsztatu. Byliśmy jakąś tam atrakcją”. Jak podkreśliła, była to dla niej po prostu codzienność. „Dla mnie to była rzeczywistość, to była po prostu praca”. Paulina Smaszcz zaznaczyła, że trudna sytuacja materialna nie oznaczała braku troski ze strony rodziców. „To, że miałam trudne i biedne dzieciństwo nie oznaczało, że byłam zaniedbanym dzieckiem. Moja mama o nas dbała”. Opowiedziała również o tym, jak wyglądało życie jej rodziny. „Moi rodzice byli ciągle w pracy. Moja mama pracowała w szpitalu, mój ojciec pracował bardzo dużo, moja mama również. My byliśmy takimi dziećmi z kluczem na szyi. I to nie chodzi o to, że to jest jakieś zjawisko. W tamtych czasach to był standard”. Na zakończenie wspomnień zdradziła, jakie było jej największe marzenie jako nastolatki. „Miałam takie marzenie, kiedy już byłam nastolatką, że chcę swój dom i swoją rodzinę zbudować inaczej. I ta rodzina, posiadanie dzieci, jakby takie wyobrażenie nabyte też z edukacji i z książek, jak ma ta rodzina wyglądać, to było takie moje marzenie największe w życiu. Być mamą, mieć cudowną, kochającą się rodzinę”. Cały odcinek VIVA! Bez Tabu obejrzysz na naszym kanale na platformie YouTube. CZYTAJ RÓWNIEŻ: VIVA! Bez Tabu: Jak bez pomocy skalpela mieć idealną cerę? Lekarz dermatolog przestrzega przed tym, co robi większość z nas! View oEmbed on the source website
VIVA! Bez Tabu: Jak bez pomocy skalpela mieć idealną cerę? Lekarz dermatolog przestrzega przed tym, co robi większość z nas!
Czy młodszy wygląd skóry można osiągnąć bez operacji plastycznej? To pytanie zadaje sobie wiele kobiet, które szukają skutecznych sposobów na zachowanie zdrowej i promiennej cery. W poniższym odcinku VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z dr n. med. Ewą Chlebus o codziennej pielęgnacji, najczęstszych błędach i mitach dotyczących odmładzania. Dermatolog przekonuje, że wszystko zaczyna się od właściwie dobranej rutyny.
Codziennie jesteśmy bombardowani nowymi trendami kosmetycznymi i obietnicami spektakularnych efektów. Wieloetapowe rytuały pielęgnacyjne, kosmetyki inspirowane Dalekim Wschodem czy kolejne viralowe produkty często wydają się prostą drogą do idealnej cery. Dr n. med. Ewa Chlebus zwraca jednak uwagę, że skuteczna pielęgnacja nie powinna opierać się na modzie, lecz na potrzebach naszej skóry. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc wyjaśnia, dlaczego warto wrócić do podstaw i jakich błędów unikać każdego dnia. Czy odmładzanie bez skalpela naprawdę działa? Dermatolog rozwiewa wątpliwości Czy odmładzanie bez skalpela naprawdę istnieje, czy to jedynie chwyt marketingowy? Takie pytanie pada już na początku rozmowy. Dr Ewa Chlebus odpowiada bez chwili wahania i odwołuje się do swojego wieloletniego doświadczenia. „Ja się tym zajmuję 30 lat i same pacjentki są niezwykle zdziwione, że można osiągnąć taki efekt.” Następnie wyjaśnia, że droga do młodziej wyglądającej skóry zaczyna się znacznie wcześniej niż w gabinecie medycyny estetycznej. Jak podkreśla specjalistka, podstawą nie są pojedyncze zabiegi ani szybkie rozwiązania. Pierwszym krokiem zawsze pozostaje odpowiednio zaplanowana codzienna pielęgnacja. „Pierwszą rzeczą jest dobre ułożenie codziennej pielęgnacji. I ta pielęgnacja musi w sobie zawierać również te aktywne, dobre cząsteczki, które będą nam ułatwiały”. Największy błąd? Kierujemy się modą zamiast potrzebami skóry W mediach społecznościowych niemal każdego dnia pojawiają się nowe kosmetyczne trendy. Wieloetapowe rutyny pielęgnacyjne zdobywają miliony wyświetleń, a wiele osób próbuje odtworzyć je w swojej łazience. Zdaniem dr Ewy Chlebus nie zawsze jest to właściwy kierunek. Dermatolog zwraca uwagę, że pielęgnacja powinna być indywidualnie dopasowana do rodzaju skóry i codziennych potrzeb, a nie do tego, co w danym momencie jest modne. „To mnie zdziwiło, że przyjdą kosmetyki z Dalekiego Wschodu i będą nam wyznaczać trendy naszej pielęgnacji. To mnie niezwykle w życiu zaskoczyło, że my nie układamy tych zwyczajów pielęgnacyjnych według swojej skóry i według swoich zwyczajów.” To ważna wskazówka dla wszystkich osób, które kompletują kosmetyczkę wyłącznie na podstawie internetowych rekomendacji. Rozmówczyni Marioli Bojarskiej-Ferenc podkreśla, że najważniejszym punktem odniesienia powinna być kondycja własnej skóry. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Czy dobre krem musi być drogi? I jak wybrać ten idealny? Posłuchaj rad uznanej dermatolożki Prawidłowe oczyszczanie skóry to podstawa pielęgnacji Jednym z najważniejszych elementów codziennej rutyny jest oczyszczanie twarzy. To właśnie na tym etapie – jak wynika z rozmowy – wiele osób popełnia błędy. Dr Chlebus wskazuje, że w przypadku skóry wrażliwej szczególne znaczenie ma wybór odpowiednich produktów. „Jeżeli mamy skórę wrażliwą, powinno się używać rzeczy do zmywania. Pierwsze miejsce są absolutnie płyny miceralne i one są bardzo delikatne, o dobrym pH.” Ekspertka zwraca uwagę także na parametr, który jeszcze kilka lat temu był znacznie częściej umieszczany na opakowaniach kosmetyków. „pH zmywaczy powinno być zawsze poniżej 7, tak jak i mydeł, czyli 5,5.” W rozmowie przypomina również, że dawniej producenci znacznie wyraźniej informowali konsumentów o wartości pH kosmetyków. Dziś takie oznaczenia pojawiają się zdecydowanie rzadziej, dlatego – jak wskazuje dermatolog – warto wybierać delikatne preparaty przeznaczone do codziennego oczyszczania skóry. Zapach zostawmy perfumom Podczas rozmowy pojawia się również temat składników zapachowych. To aspekt, na który wiele osób zwraca uwagę podczas zakupów, jednak zdaniem dr Ewy Chlebus nie powinien on być decydującym kryterium wyboru kosmetyków do codziennej pielęgnacji. „Następna rzecz, unikać w zwykłych kosmetykach codziennych zapachów. Zapachy są przeznaczone dla perfum.” Dermatolog podkreśla, że w codziennej pielęgnacji znacznie większe znaczenie ma odpowiednio dobrany produkt, jego delikatna formuła oraz dopasowanie do potrzeb skóry niż intensywny zapach czy chwilowa popularność konkretnego kosmetyku. Rozmowa Marioli Bojarskiej-Ferenc z dr n. med. Ewą Chlebus pokazuje, że droga do zdrowej i zadbanej cery nie musi prowadzić przez skomplikowane rytuały ani ślepe podążanie za trendami. Fundamentem pozostaje świadoma pielęgnacja dopasowana do indywidualnych potrzeb skóry oraz zwracanie uwagi na podstawowe elementy codziennej rutyny. To właśnie od nich – jak przekonuje ekspertka – warto zacząć, jeśli zależy nam na zachowaniu dobrej kondycji cery i naturalnie młodego wyglądu. Zobacz też: Czym według nauki jest idealna cera? O tajnikach ludzkiej skóry tylko w „VIVA! Bez Tabu" opowiada lekarz dermatolog Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale Youtube: View oEmbed on the source website
Jak rozpoznać, że dotyczy nas problem uzależnienia? Ekspert tłumaczy krok po kroku
Uzależnienie rzadko zaczyna się od dramatu. Znacznie częściej od niewinnej przyjemności – kieliszka wina po pracy, spontanicznych zakupów czy kilku minut z telefonem, które niepostrzeżenie zamieniają się w godziny. Gdzie przebiega granica między nawykiem a chorobą? W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc dr n. med. Bohdan Tadeusz Woronowicz, psychiatra i specjalista psychoterapii uzależnień, krok po kroku wyjaśnia mechanizmy uzależnienia i tłumaczy, dlaczego problem może dotknąć każdego z nas.
Czy codzienne zachowania, które dają nam chwilę przyjemności i pozwalają oderwać się od obowiązków, mogą z czasem wymknąć się spod kontroli? W poniższym odcinku „VIVA! Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z jednym z najbardziej cenionych w Polsce specjalistów w dziedzinie leczenia uzależnień – dr. n. med. Bohdanem Tadeuszem Woronowiczem. Ekspert wyjaśnia, czym naprawdę jest uzależnienie, dlaczego nie dotyczy wyłącznie alkoholu czy narkotyków oraz jakie sygnały powinny skłonić nas do zatrzymania się i przyjrzenia własnym nawykom. To rozmowa o mechanizmach, które często rozwijają się niezauważenie, a także o cierpieniu, z którym na co dzień mierzą się osoby uzależnione. Czym tak naprawdę jest uzależnienie? To pytanie otwiera rozmowę i – jak się okazuje – nie ma na nie jednej, prostej odpowiedzi. – „Bo wydaje nam się, że na przykład pijemy sobie dla przyjemności regularnie wino, czy dla przyjemności robimy sobie codziennie zakupy. Kiedy to jest taki zdrowy nawyk, a kiedy zaczyna się uzależnienie?” – pyta Mariola Bojarska-Ferenc. Dr Bohdan Woronowicz odpowiada definicją, którą – jak sam przyznaje – stworzył po wielu latach pracy z pacjentami. „Ja po tych latach pracy wymyśliłem sobie taką swoją, własną definicję uzależnienia. A ona brzmi mniej więcej w ten sposób. Uzależnienie to wędrówka w poszukiwaniu ulgi, która zawsze prowadzi do jeszcze większego cierpienia.” To zdanie staje się osią całej rozmowy. Ekspert podkreśla, że uzależnienie niemal zawsze zaczyna się od czegoś, co poprawia samopoczucie. Problem pojawia się wtedy, gdy organizm zaczyna domagać się coraz więcej. „Zaczynamy od czegoś, co nam poprawia samopoczucie i im dłużej to robimy, tym nasz organizm coraz bardziej się do tego przyzwyczaja. Musimy więcej tego robić i znajdujemy się uzależnieni.” Od przyjemności do cierpienia Mariola Bojarska-Ferenc trafnie podsumowuje tę drogę jako przejście „od przyjemności do zatrucia”. Dr Woronowicz rozwija tę myśl i zwraca uwagę, że uzależnienie nie daje już tego, czego początkowo szukaliśmy. „Usiłujemy poradzić sobie z jakimiś problemami, trudnościami, cierpieniami i chwilowo to nam pomaga. Czy to substancja jakaś, czy też jakieś zachowanie. No i zaczynamy jeszcze bardziej cierpieć. Jeżeli spotkamy kogoś, kto już wszedł w to uzależnienie, wtedy dowiemy się od niego – i to mi ciągle pacjenci mówią – że praktycznie te zachowania, czy przyjmowanie czegoś wiąże się z cierpieniem. Już nie daje tej ulgi, którą na początku.” To właśnie ten moment może być jednym z najważniejszych sygnałów ostrzegawczych. To, co miało przynosić ulgę, zaczyna generować ból, frustrację i coraz większą bezradność. Zobacz też: Do czego prowadzi nieleczenie uzależnień? Te słowa lekarza to ważna przestroga Czy każdy może się uzależnić? Wiele osób zastanawia się, czy do uzależnienia trzeba mieć genetyczne predyspozycje. Ekspert nie pozostawia wątpliwości, że biologia ma znaczenie, ale nie jest jedynym czynnikiem. „Mówi się o tym, że do tego jest potrzebne pewne podłoże biologiczne czy neurobiologiczne. (…) Ale to, czy będziemy się uzależniali, czy nie, jak szybko, to zależy nie tylko od tego podłoża biologicznego, ale też od czynników psychologicznych, od naszej osobowości, od tego, jak sobie radzimy z różnymi trudnymi sytuacjami. Zależy też od czynników społecznych, środowiskowych, od tego, co się wokół nas dzieje, od czynników duchowych. I to wszystko się musi gdzieś tam zasklepić i wtedy powstaje uzależnienie.” To oznacza, że uzależnienie nie wybiera. Nie jest problemem wyłącznie określonej grupy ludzi ani efektem jednej przyczyny. „Jesteśmy w erze uzależnień” Podczas rozmowy pada również mocne stwierdzenie dotyczące współczesności. „Mieliśmy czasy nerwic, później były depresje, a w tej chwili myślę, że możemy powiedzieć, że jesteśmy w erze uzależnień.” To zdanie szczególnie wybrzmiewa dziś, kiedy coraz częściej mówi się nie tylko o alkoholu czy hazardzie, ale również o uzależnieniu od zakupów, internetu, telefonu czy mediów społecznościowych. Czy trauma ma znaczenie? Jednym z tematów rozmowy są również doświadczenia z dzieciństwa. Dr Woronowicz podkreśla, że traumy mogą zwiększać ryzyko rozwoju uzależnienia, ale nie są jedyną przyczyną. „To, co działo się z nami w dzieciństwie i te traumy, które przeżywaliśmy kiedyś, i te, które teraz, one mogą wpływać na to, czy się uzależnimy, jak się uzależnimy i tak dalej.” Ekspert zwraca uwagę, że ogromne znaczenie ma również indywidualna odporność psychiczna oraz sposób radzenia sobie z trudnymi emocjami. Kobiety i mężczyźni. Kto jest bardziej narażony? Czy uzależnienia częściej dotyczą kobiet czy mężczyzn? Zdaniem eksperta nie ma tu prostego podziału. „Są i mężczyźni, i kobiety. Ja bym tutaj nie odróżniał. Jest jedna rzecz, że są takie uzależnienia, gdzie łatwiej jest o nich mówić mężczyznom. (…) Natomiast jak się dowiadujemy, że kobieta pije, no to wtedy spotykamy się z takim potępieniem, odrzuceniem. To powoduje takie głębsze ukrywanie tego problemu i późniejsze poszukiwanie pomocy.” To ważna obserwacja pokazująca, że społeczne stereotypy wciąż wpływają na to, kiedy osoby uzależnione decydują się szukać wsparcia. Czytaj również: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Lekarz okulista o zaćmie. Problem nie dotyczy już tylko seniorów. "To odbywa się stopniowo" Dlaczego kobietom bywa trudniej wyjść z uzależnienia? Na zakończenie rozmowy ekspert przywołuje historię ze swojej praktyki, która pokazuje, że leczenie uzależnienia często zmienia nie tylko życie pacjenta, ale również cały rodzinny układ. „Miałem takie przypadki, gdzie mężczyzna żonę przyprowadzał, żona podejmowała leczenie, ale uczestniczenie w programie terapeutycznym wiąże się z czasem. W związku z tym ona miała mniej czasu na to, żeby mu zrobić śniadanko, obiadek, wyprasować, zająć się dziećmi itd. I to spadało na niego. Mało. Jak ona przestawała pić, to ona się prostowała i nie pozwalała sobie po głowie chodzić jemu. I to wszystko się jemu nie podobało. I bywało tak, że on robił wszystko, żeby ona przestała się leczyć. Niby osiągnął to, że ona przestała pić, ale to się na nim gdzieś tam skupiło.” To mocne przypomnienie, że zdrowienie oznacza nie tylko zerwanie z nałogiem, ale również odbudowywanie własnych granic, relacji i poczucia sprawczości. Rozmowa Marioli Bojarskiej-Ferenc z dr. Bohdanem Tadeuszem Woronowiczem pokazuje, że uzależnienie nie zaczyna się od dramatycznego kryzysu. Najczęściej rodzi się niepozornie – z potrzeby ulgi, odpoczynku lub poprawy nastroju. Dlatego tak ważne jest, by umieć rozpoznać moment, w którym przyjemność przestaje być wyborem, a staje się przymusem. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Zdobył 16 najważniejszych światowych tytułów; po latach zdradza, jak rozpoczęła się jego przygoda z zapasami
Andrzej Supron w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie "VIVA! Bez Tabu" wrócił pamięcią do swoich sportowych początków. Opowiedział o bracie, który ukształtował jego charakter, o przypadkowym trafieniu na salę zapaśniczą i o treningach, które zaprowadziły go na światowe areny. Cały odcinek programu jest dostępny na YouTube.
Choć dziś nazwisko Andrzeja Suprona jest synonimem sukcesów w zapasach, sam olimpijczyk nie ukrywa, że o jego życiu w dużej mierze zdecydował... przypadek. W szczerej rozmowie opowiedział o dzieciństwie, pierwszych sportowych fascynacjach i ludziach, którzy pomogli mu odnaleźć drogę, której sam początkowo wcale nie planował. Andrzej Supron o początkach w zapasach. "To brat wyrobił we mnie wojowniczy charakter" Na pierwszy rzut oka niewiele wskazywało na to, że zostanie jednym z najwybitniejszych polskich zapaśników. Jak przyznał w programie "VIVA! Bez Tabu", często spotykał się z zaskoczeniem ludzi, którzy spodziewali się, że mistrz świata musi wyglądać niczym olbrzym. Sam podchodzi do tego z dużym dystansem i humorem. Jeszcze ciekawsza okazała się jednak historia tego, jak w ogóle znalazł się na macie. Andrzej Supron opowiedział Marioli Bojarskiej-Ferenc, że decyzja o rozpoczęciu treningów nie była efektem wieloletnich planów: "A no właściwie przypadek rządził, bo to kolega mi powiedział: 'słuchaj Andrzej, chłopaki chodzą na zapasy'. Ja mówię: 'jakie zapasy?'. 'No wiesz, te przewracanki'. A rywalizowaliśmy we wszystkim." Jak wyznał, jeszcze zanim poznał smak sportowej rywalizacji na macie, codziennie mierzył się z dużo bardziej wymagającym przeciwnikiem — własnym starszym bratem. "A moim, właściwie takim pierwszym sparing partnerem, który wyrobił we mnie ten wojowniczy charakter, to był mój brat. Był starszy od mnie o dwa i pół roku, lał mnie regularnie, a ja mu nigdy nie odpuszczałem, zawsze. Ale potem jak już wiedziałem, że mam nad nim przewagę, to już głupio mnie było go lać, bo już miał narzeczoną, to tak nie wypada, odpuściłem. Ale rzeczywiście wyzwolił we mnie taką wolę walki i to mi gdzieś później, można by powiedzieć, jeszcze z tym moim charakterem nieustępliwym, pomogło w sporcie" — powiedział. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc wrócił także do dnia, w którym po raz pierwszy przekroczył próg sali treningowej na warszawskim Powiślu. "Poszedłem na taką salę gimnastyczną na Powiślu na ulicy Drewnianej, no i tam zapytałem się, który to tam trener tam stoi, taki niewysoki, ale dobrze zbudowany. 'Proszę pana, bo my tu byśmy chcieli wziąć na zapasy'. Tak spojrzał na nas: 'A ile macie lat?'. Przestraszyliśmy się, że może za mało. Dodaliśmy sobie po dwa lata. Uśmiechnął się, mówi: 'Rozbierać się'. No i tak się zaczęła moja przygoda z zapasami" — wspominał. Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jego dwa poprzednie małżeństwa były skazane na porażkę. Dziś Andrzej Supron jest żonaty po raz trzeci: „Uczucie zrodziło się z… niechęci” Andrzej Supron o treningach. "Trzeba było mieć twardy charakter" Rozmowa dotyczyła nie tylko wspomnień z dzieciństwa, ale także codzienności sportowca. Mariola Bojarska-Ferenc zapytała mistrza, jak wyglądały treningi i jakie cechy były niezbędne, by osiągnąć sukces w zapasach. Odpowiedź Andrzeja Suprona pokazuje, że ta dyscyplina wymaga znacznie więcej niż siły fizycznej. Jak powiedział w programie "VIVA! Bez Tabu", fundamentem były charakter i wszechstronne przygotowanie. "Przede wszystkim trzeba było mieć właśnie twardy charakter. No predyspozycje, no to na przykład gimnastyczne, bo ja powiem szczerze, że zapasy są bardzo wszechstronną dyscypliną sportu. U nas pracuje cały aparat ruchowy" — tłumaczył. Szczególne miejsce w jego wspomnieniach zajmuje trener Tadeusz Świętulski, który szybko dostrzegł drzemiący w nim potencjał: "Trener Tadeusz Świętulski zauważył, że mam do tego smykałkę. Zostawiał mnie jeszcze po treningu. Jeszcze mnie na matę, jeszcze mnie gnębił. Głowę, ręce zabierał. Ale ja te ręce później zabierałem wszystkim na całym świecie." Choć początki treningów nie były bardzo intensywne, z czasem sport stał się jego codziennością. "Wtedy to było naprawdę niewiele, bo to było tylko trzy razy w tygodniu w najlepszym układzie, bo to był wtorek, czwartek i sobota. A w sobotę nieraz były zawody, więc nie było tego treningu. Ale na moment kadeta, później juniora to wystarczało. Natomiast później powinno być więcej. Ja już byłem w kadrze, więc ja i tak często wyjeżdżałem. Później zmieniłem barwy klubowe na GKS Katowice. [...] W kadrze to my spędzaliśmy około 300 dni w roku. Już sala nie była potrzebna, bo i tak się ćwiczyło" — podsumował. SPRAWDŹ TEŻ: Erling Haaland był kiedyś w Polsce. Archiwalne zdjęcie z Ząbek zachwyciło kibiców i przypomniało jego mało znaną historię Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko w "VIVA! BEZ TABU": Uważaj na swoje ciśnienie! Zbyt wysokie może spowodować poważne problemy ze wzrokiem. Ekspert przestrzega
Czy nadciśnienie może odebrać nam wzrok? Prof. Jacek Szaflik nie ma wątpliwości, że oczy potrafią wysyłać sygnały ostrzegawcze, których nie wolno lekceważyć. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie „Długowieczność BEZ TABU”, realizowanym w ramach formatu VIVA! BEZ TABU, wybitny okulista wyjaśnia, dlaczego nagłe pogorszenie widzenia może świadczyć nie tylko o chorobie oczu, ale również o poważnych problemach z całym organizmem. Jeden z objawów wymaga natychmiastowej reakcji.
Wielu z nas regularnie bada ciśnienie z myślą o sercu czy ryzyku udaru, ale niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jego gwałtowny wzrost może mieć również dramatyczne konsekwencje dla wzroku. Prof. Jacek Szaflik w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie „Długowieczność BEZ TABU” wyjaśnia, dlaczego oczy bywają pierwszym sygnałem ostrzegawczym poważnych chorób ogólnoustrojowych i wskazuje objawy, które powinny skłonić do natychmiastowej wizyty u okulisty. To wiedza, która – jak podkreśla ekspert – może mieć znaczenie nie tylko dla zachowania dobrego widzenia, ale także dla naszego zdrowia i życia. Oczy to nie tylko narząd wzroku. Mogą ostrzegać przed chorobami całego organizmu Czy wzrok może powiedzieć o naszym zdrowiu więcej, niż nam się wydaje? Takie pytanie podczas rozmowy zadaje Mariola Bojarska-Ferenc, rozpoczynając temat wpływu chorób ogólnoustrojowych na kondycję oczu. Prof. Jacek Szaflik podkreśla, że choć większość schorzeń dotyczy bezpośrednio narządu wzroku, oczy bardzo często stają się miejscem, w którym jako pierwsze pojawiają się objawy znacznie poważniejszych problemów. „Oczy mogą chorować same, większość chorób oczu dotyczy samych oczu, ale bardzo wiele jest też takich sytuacji, w których w oczach mamy objawy, czasami bardzo niepokojące, czasami bardziej drastyczne niż gdzie indziej w organizmie, właśnie chorób ogólnoustrojowych.” Specjalista wymienia dwie grupy schorzeń, które wyjątkowo często odbijają się na zdrowiu oczu – cukrzycę oraz choroby układu sercowo-naczyniowego. To właśnie nerw wzrokowy może ucierpieć jako pierwszy Jak tłumaczy profesor, prawidłowa praca serca i naczyń krwionośnych ma ogromne znaczenie dla narządu wzroku. Gdy organizm nie jest w stanie dostarczać odpowiedniej ilości krwi do wszystkich tkanek, konsekwencje mogą pojawić się bardzo szybko. „Czyli jeśli nasze serce, nasze naczynia nie są w stanie sprawnie dostarczyć krwi ożywiającej, nie wiem, dystalne części organizmu, to jednym z takich miejsc, które cierpi jako pierwszy jest nerw wzroku. I to jest sytuacja, w której może dochodzić do tak zwanej jaskry, jaskry niskiego ciśnienia, czyli neurodegeneracji nerwu wzrokowego.” To właśnie dlatego – jak podkreśla ekspert – dbanie o układ krążenia jest jednocześnie troską o dobry wzrok. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości „Może nawet spowodować niewidzenie” Szczególnie niebezpieczne bywają gwałtowne skoki ciśnienia tętniczego. Choć dziś zdarzają się rzadziej niż przed laty, ich skutki mogą być dramatyczne. „Ale też bywają sytuacje takie, teraz na szczęście już rzadziej, ale bardziej drastyczne, czyli takie ostre nadciśnienie tętnicze, złośliwe. I teraz rzadko już to obserwujemy, ale może nawet spowodować niewidzenie.” Jeszcze mocniej wybrzmiewają kolejne słowa profesora. „To jest niebezpieczne, ponieważ to niewidzenie czasami może, krótko mówiąc, nie wrócić i nie można tego zoperować.” Jednocześnie zwraca uwagę, że takich przypadków obserwuje dziś zdecydowanie mniej. „Stan kardiologiczny społeczeństwa jest znacznie lepszy. My się z tego ogromnie cieszymy. I takich drastycznych powikłań, których ja się uczyłem jeszcze w trakcie specjalizacji, to naprawdę rzadko się teraz ogląda, co nie znaczy, że się nie zdarzają.” Zobacz też: Czym według nauki jest idealna cera? O tajnikach ludzkiej skóry tylko w „VIVA! Bez Tabu" opowiada lekarz dermatolog Czarna plama przed okiem? Nie czekaj ani chwili Jednym z najmocniejszych momentów rozmowy jest apel skierowany do wszystkich, którzy zauważą nagłe zaburzenia widzenia. „Ale jeśli widzicie taką plamę czarną przed oczami, czy przed jednym okiem, to należy natychmiast zgłosić się do okulisty, bo może to być sprawka ciśnienia.” Profesor od razu zaznacza, że taki objaw nie zawsze musi oznaczać najgorszy scenariusz. „Może to być coś naprawdę poważnego, może to być coś banalnego, bo czasami są i takie jakby no wazospazmy, tak zwane migrena oczna, ale to jest coś, co wymaga sprawdzenia.” To właśnie szybka diagnostyka ma kluczowe znaczenie. „Może być objawem bardzo dużego skoku ciśnienia, na przykład tu jest niebezpieczne nie tylko dla oczu, ale dla życia. Także trzeba sprawdzić.” Ekspert ostrzega: „Proszę, żebyście tego nie lekceważyli” Nagłe pogorszenie widzenia może mieć związek z niedokrwieniem nerwu wzrokowego. Profesor porównuje ten mechanizm do zmian, które zachodzą podczas udaru mózgu. „Może dojść do takiego niedokrwienia, udaru nerwu wzrokowego, podobnego jak mamy do czynienia, nie wiem, w mózgu, w tkance mózgowej.” Nieprzypadkowo nerw wzrokowy określany jest jako część mózgu. „Nerw wzrokowy w ogóle określany bywa jako wypustka mózgu i tutaj tak samo trochę musimy go traktować.” Dlatego profesor kieruje do widzów bardzo wyraźny apel. „Tutaj proszę, żebyście tego nie lekceważyli.” Zdrowe serce pomaga zachować dobry wzrok Rozmowę podsumowuje Mariola Bojarska-Ferenc, zwracając uwagę na prosty, ale niezwykle ważny wniosek. „Czyli pilnujmy ciśnienia, jeśli chcemy mieć wzrok do końca życia i żebyśmy mogli żyć jak najdłużej.” Prof. Jacek Szaflik potwierdza, że zalecenia dotyczące zdrowego stylu życia mają znaczenie nie tylko dla serca. „Tak, wszystkie zalecenia, które mówią kardiolodzy dotyczące zdrowego trybu życia, także pomogą nam zachować zdrowy wzrok.” Na koniec prowadząca przypomina o czymś, o czym łatwo zapominamy na co dzień. „No bo jesteśmy systemem naczyń połączonych, także pamiętajcie o tym.” To zdanie dobrze oddaje przesłanie całej rozmowy. Zdrowie oczu nie istnieje w oderwaniu od zdrowia całego organizmu. A czasem to właśnie wzrok jako pierwszy wysyła sygnał, że dzieje się coś, czego nie wolno zignorować. Czytaj też: TYLKO W VIVA! BEZ TABU: Ekspert obala popularny mit o mikrobiomie. „To wyrzucanie pieniędzy” _______________________________ Cały materiał obejrzysz na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Taki kontakt z ich nowymi partnerami mają synowie Kurzajewskiego i Smaszcz. Będzie zgoda?! Padł temat podziału majątku
Paulina Smaszcz po raz pierwszy tak szczerze opowiedziała o swoim obecnym życiu. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie „VIVA! Bez Tabu” zdradziła, jak jej synowie odnaleźli się w nowych rodzinnych relacjach, jakie kontakty mają z partnerami rodziców i czy widzi szansę na zgodę z byłym mężem. Nie zabrakło również mocnych słów o nierozliczonym podziale majątku.
Nowa miłość, rodzinne relacje i sprawy, które od lat pozostają nierozwiązane. W najnowszym odcinku VIVA! BEZ TABU Paulina Smaszcz otworzyła się na tematy, o które do tej pory pytano ją wielokrotnie. Opowiadając o swoim partnerze, nie kryła szczęścia, ale równie otwarcie mówiła o kontaktach synów z nowymi partnerami rodziców. W rozmowie padła także odpowiedź na pytanie, czy po latach możliwe jest pojednanie z Maciejem Kurzajewskim. Warunek, jaki postawiła, jest jeden. „Powiedzmy, że przystojny sportowiec” Mariola Bojarska-Ferenc nie kryła ciekawości, jak wygląda dziś życie uczuciowe Pauliny Smaszcz. Choć dziennikarka konsekwentnie nie pokazuje swojego partnera i nie zdradza jego imienia, opowiedziała o nim z wyraźnym uśmiechem. – „Powiedzmy, że przystojny sportowiec” – zażartowała. Smaszcz podkreśliła, że to właśnie sport jest jednym z fundamentów ich relacji. Jak przyznała, wspólna aktywność fizyczna nie tylko ich łączy, ale także wpływa na sposób, w jaki patrzą na życie. „Sport totalnie kształtuje charakter. Uczy funkcjonowania zarówno w świecie porażki, jak i wielkiego sukcesu. Nie odbija ci sodówka. Upadasz, musisz wstać i iść dalej.” Para regularnie trenuje razem, a aktywny styl życia jest ważną częścią ich codzienności. W pewnym momencie rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc zapytała również o to, jak dziś wygląda ich bliskość. Paulina Smaszcz z uśmiechem odpowiedziała krótko: „Jestem teraz szalona.” Po chwili dodała, że przede wszystkim spełnia swoje marzenia i cieszy się tym etapem życia. Kolacja o 18:00 i rodzinne rytuały. „Tak zawsze marzyłam” W rozmowie nie zabrakło także bardziej prywatnych szczegółów. Paulina zdradziła, że jej partner uwielbia gotować, a ona sama najbardziej odnajduje się w przygotowywaniu sałatek i mięs. Na ich stole pojawiają się między innymi nóżki krabowe czy aromatyczna zupa rybna, ale – jak podkreśla – najważniejsze nie jest samo jedzenie. Ogromne wrażenie zrobiły na niej rodzinne zwyczaje wyniesione z Danii. „O 18:00 wszyscy siadają do stołu. Są świeczki, obrus, serwetki. Przyjeżdża cała rodzina, jego syn, czasem przyjaciele. To jest czas dla siebie. Każdy ma szansę porozmawiać. Ja tego tak bardzo chciałam.” To właśnie wspólne celebrowanie codzienności, spokojne rozmowy i rodzinna atmosfera sprawiają, że – jak przyznaje – odnalazła to, o czym od dawna marzyła. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości Jak wyglądają relacje z dziećmi? „Franek go uwielbia” Jednym z najważniejszych tematów rozmowy była relacja nowego partnera Pauliny Smaszcz z jej synami. Dziennikarka nie ma wątpliwości, że wzajemny szacunek i naturalność są tutaj kluczowe. – „Franek go uwielbia. Mają te same zainteresowania. Grają razem w golfa, grają razem w tenisa. Mają świetną komunikację, dzwonią do siebie” – zdradziła. Jednocześnie podkreśliła, że w ich rodzinie nikt nie próbuje zastępować biologicznych rodziców. „Ja nie udaję matki jego syna, a on nie udaje ojca mojego syna. I to jest bardzo ważne.” Jak dodała, sama również ma bardzo dobry kontakt z synem swojego partnera, dzięki czemu relacje układają się w naturalny sposób. Nowa partnerka Kurzajewskiego? „Bardzo się z tego cieszę” Smaszcz została również zapytana o relacje swoich synów z nowymi partnerami rodziców. W tym wątku padły słowa, które mogą zaskoczyć wiele osób. Przyznała, że nie ma nic przeciwko temu, aby jej dzieci budowały dobre relacje z nowymi partnerkami ojca. – „Julek ma bardzo dobry kontakt z nową żoną mojego byłego męża. Nie będę wymieniać imienia i nazwiska, ale wszyscy wiedzą. Natomiast ja się z tego bardzo cieszę.” To wyraźny sygnał, że dobro dzieci pozostaje dla niej najważniejsze, nawet jeśli rodzinne relacje po rozwodzie bywają skomplikowane. Czy będzie zgoda? Najpierw rozliczenie majątku Pod koniec rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc zapytała wprost, czy wyobraża sobie moment, w którym wszyscy – wraz z byłym mężem i jego rodziną – mogliby usiąść przy jednym stole. Odpowiedź Pauliny Smaszcz była jednoznaczna. „Już prawie siedem lat od rozwodu, a jeszcze się nie rozliczył. Jak się godnie rozliczy, to tak.” Jednocześnie podkreśliła, że z jej strony taka gotowość już była. – „Ja już ich zapraszałam na Wigilię. Mówiłam, że mi to w ogóle nie przeszkadza. Tylko niech on się rozliczy.” Dziennikarka nie ukrywa, że kwestia podziału majątku jest dla niej niezwykle istotna. „Ciężko na to pracowałam. Dlaczego mam komuś to oddać?” Na słowa Mariolii Bojarskiej-Ferenc, która zaznaczyła, że od początku swojego małżeństwa miała ustanowioną rozdzielność majątkową, Paulina Smaszcz przyznała, że właśnie dlatego sama poleciła takie rozwiązanie swojemu synowi. „To jest właśnie to, co poradziłam mojemu synowi, aby mieli tę rozdzielność, bo to jest poczucie bezpieczeństwa i dla niej, i dla niego.” Jak podkreśliła, rozdzielność majątkowa nie stoi na przeszkodzie budowaniu szczęśliwego związku. „I tak razem żyją, tworzą, wyjeżdżają na wakacje, wychowują razem moją wnuczkę. To jest tylko kwestia porozumienia.” Czytaj też: Szczerze wyznanie Pauliny Smaszcz: doświadczyła przemocy w związku; podnosiła się z dna. Tylko w VIVA! Bez Tabu mówi, jak odzyskała siebie ___________________________________________ Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website
Szczerze wyznanie Pauliny Smaszcz: doświadczyła przemocy w związku; podnosiła się z dna. Tylko w VIVA! Bez Tabu mówi, jak odzyskała siebie
To jedna z najbardziej poruszających części rozmowy Pauliny Smaszcz z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu. Dziennikarka wróciła do najtrudniejszych doświadczeń ze swojego życia i po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o przemocy, poczuciu osamotnienia i drodze, którą musiała przejść, by odzyskać siebie. Nie zabrakło też mocnego przesłania do kobiet, które dziś mierzą się z podobnymi doświadczeniami. W pewnym momencie rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc zadała pytanie, które wymagało ogromnej odwagi.
Choć rozmowa z cyklu VIVA! BEZ TABU rozpoczęła się od szczęścia, nowej miłości i spokoju, szybko zeszła na znacznie trudniejsze tematy. Mariola Bojarska-Ferenc zapytała Paulinę Smaszcz o doświadczenia, o których przez lata mówiła bardzo oszczędnie – przemoc, samotność i momenty, gdy wydawało się, że nie ma już siły, by iść dalej. Dziennikarka odpowiedziała z charakterystyczną dla siebie szczerością. Opowiedziała nie tylko o bolesnej przeszłości, ale przede wszystkim o drodze, która pozwoliła jej odzyskać poczucie własnej wartości i zacząć żyć na własnych zasadach. Paulina Smaszcz: przemoc przekroczyła granicę. „Nigdy więcej już tej ręki nie podniósł” Prowadząca zapytała wprost, czy Paulina Smaszcz kiedykolwiek została uderzona przez partnera. Odpowiedź była jednoznaczna. – Ale słuchaj, czy kiedyś byłaś uderzona? – No wiele razy. – Tak, uderzona? – Tak, oczywiście, że tak. Nigdy więcej już tej ręki nie podniósł. Paulina nie ukrywa, że dla niej przemoc fizyczna jest granicą, której nie wolno przekraczać. „Ja uważam, że to jest przekroczenie granicy ludzkiego w ogóle istnienia. Tak samo moje dzieci są wychowane bez klapsów, bez jakiejś kary cielesnej. Jak ja słyszę, że ktoś mówi: »Ale czy klaps to jest kara?«. No stary, jak ja bym ci dała klapsa, takiego, żebyś się zes*ał w gacie i się poniżył, i jeszcze cię przydepnęła psychicznie podłogą, to byś poczuł. Dzieci są bezbronne. One nie mają szans z dorosłym człowiekiem i z jego siłą”. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości Jak podniosła się po najtrudniejszych doświadczeniach? Mariola Bojarska-Ferenc przyznała, że patrząc dziś na Paulinę Smaszcz, widzi uśmiechniętą, pełną energii kobietę. Zapytała więc, jak udało jej się podnieść po wszystkim, co przeżyła. Odpowiedź była bardzo osobista. „To jest bardzo długa droga. Trudno byłoby w kilku zdaniach opowiedzieć, jak to jest po tym wstać. Ale ja jestem przykładem – i dziękuję ci za to, Mariolko – że jestem jak feniks z popiołu”. Po chwili dodała słowa, które mogą stać się wsparciem dla wielu kobiet. „Nie ma w życiu kobiety takiego momentu, w którym nie mogłaby zacząć od nowa, żyć po swojemu, według swojego systemu wartości, tego, czego doświadczyła – dobrego i złego”. Jednocześnie podkreśliła, że odbudowanie siebie wymaga przede wszystkim uczciwości wobec samej siebie. „Pierwsze, co musisz zrobić, to zdać sobie sprawę, co się wydarzyło, przemyśleć, co ty zrobiłaś źle, gdzie popełniłaś błąd, wypracować pewnego rodzaju samoświadomość i refleksyjność”. Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Paulina Smaszcz o najtrudniejszych momentach w życiu W rozmowie pojawiło się także wspomnienie Jacka Walkiewicza, psychologa i mówcy motywacyjnego, którego słowa – jak przyznaje – pomogły jej przetrwać najtrudniejszy moment. „Ja pamiętam, jak powiedziałam: »Jacek, ja już nie mam sił. Ja już się nie mogę podnieść. Ja nie chodzę, nie funkcjonuję, nie wiem, czy jeszcze będę chodzić«. A Jacek mówi: »No to poleż«. Ja mówię: »Ale ja się nie podniosę«. »To poleż dłużej«. »A jak się już nie podniosę?«. »Podniesiesz się, ale poleż. W odpowiednim momencie, kiedy nabierzesz siły«”. To właśnie tę cierpliwość wobec samej siebie uważa dziś za jedną z najważniejszych lekcji. Najważniejsza lekcja po kryzysie. „Nie proś o pomoc ludzi nieodpowiednich” Paulina Smaszcz nie ukrywa, że równie bolesne jak choroba czy kryzys okazało się rozczarowanie ludźmi. „Nie możesz liczyć na nikogo. (...) Nie proś o pomoc ludzi nieodpowiednich, bo to się obróci przeciwko tobie.” Przyznała, że do dziś pamięta osoby, które zniknęły z jej życia wtedy, gdy najbardziej ich potrzebowała. „Gdzie są ci wszyscy ludzie, którym pomogłam, załatwiałam pracę, promowałam ich, którzy lansowali się nie tylko na moim nazwisku, ale na moich osiągnięciach, na moim doświadczeniu? Nie ma ich. Ale ja to pamiętam”. Jak zdradziła z charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru, prowadzi swój własny „notes pamięci”. „Ja jestem jak Brzóska. Mam karny notesik, mam to wszystko spisane. I jak teraz ta osoba dzwoni do mnie... 26 lipca 2021 poprosiłam ciebie o pomoc. Zero. W związku z tym dzisiaj dzwonisz do mnie i prosisz mnie o pomoc”. „To, że jesteś dobra, nie znaczy, że jesteś naiwna” Choć podczas tej części rozmowy nie brakowało emocji, Paulina Smaszcz nie straciła swojego charakterystycznego dystansu. Z uśmiechem przyznała, że dziś potrafi odmówić ludziom, którzy wcześniej odwrócili się od niej. „Ja czekam na ten moment, bo ci ludzie myślą, że jesteś naiwna. To, że jesteś dobra, to w Polsce jest odbierane, że jesteś naiwna. Że to, że dajesz, to znaczy, że jesteś głupia. To znaczy, że można cię łatwo wykorzystać. Ale ci ludzie nie docenili mojej inteligencji”. I dodała z rozbrajającą szczerością: „Wiesz, jakie to jest przyjemne? Jak odkładasz telefon i mówisz do siebie: »No i co? Spadaj!«. Ci, którzy wiedzą, zawsze mogą zadzwonić. A tym, na których mogłam liczyć, jestem wdzięczna do końca życia. Umiem naprawdę dziękować i umiem być wdzięczna”. Ta część rozmowy pokazuje Paulinę Smaszcz z bardzo osobistej strony. Nie ucieka od trudnych wspomnień, ale nie pozwala też, by definiowały jej życie. Dziś – jak sama mówi – jest „feniksem z popiołu”, a własną historię traktuje nie jako ciężar, lecz doświadczenie, którym chce dodawać innym kobietom siły. Tylko w VIVA! Bez Tabu: „Ten zawód bywa niewdzięczny”: Beata Ścibakówna o pracy aktorów i szkole teatralnej. Była wtedy pełna kompleksów ___________________________________________ Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości
Paulina Smaszcz promienieje i wcale tego nie ukrywa. W najnowszym odcinku programu VIVA! Bez Tabu po raz pierwszy tak szczerze opowiedziała o mężczyźnie, który pojawił się w jej życiu. Nie zdradziła jego imienia, ale z uśmiechem nazwała go „przystojnym sportowcem”. Jeszcze więcej powiedziała o tym, co ich połączyło i dlaczego właśnie przy nim odzyskała spokój, którego tak długo szukała.
W szczerej rozmowie w VIVA! Bez Tabu z Mariolą Bojarską-Ferenc Paulina Smaszcz otworzyła się nie tylko na temat nowego związku, ale także zmian, jakie zaszły w jej życiu. Opowiedziała o mężczyźnie, którego z uśmiechem nazywa „przystojnym sportowcem”, zdradziła, co najbardziej ją w nim urzekło, i wyznała, dlaczego dziś zupełnie inaczej rozumie miłość. Nie zabrakło też osobistych refleksji o partnerstwie, rodzinie i codzienności, która – jak sama przyznaje – daje jej dziś poczucie spokoju i szczęścia. „Powiedzmy, że przystojny sportowiec” Mariola Bojarska-Ferenc nie ukrywała ciekawości. Skoro Paulina Smaszcz coraz częściej mówi o tym, że jest szczęśliwa, trudno było nie zapytać o mężczyznę, który stoi za tą zmianą. – „Nie pokazujesz, no ale przecież jakieś imię. Może nazwijmy go po imieniu” – zaproponowała prowadząca. Paulina tylko się uśmiechnęła. „To powiedzmy, że przystojny sportowiec”. To określenie nie było przypadkowe. Chwilę później wyjaśniła, że właśnie sport i wszystko, co się z nim wiąże, ukształtowały charakter jej partnera. „Ja uważam, że sport, i sama to dobrze wiesz, totalnie kształtuje charakter. I umiejętność funkcjonowania w świecie porażki, jak i wielkiego sukcesu. Nie odbija ci się sodówka, ćwiczysz dalej. Upadniesz, musisz wstać. Ja uwielbiam to”. W tych kilku zdaniach zawarła wszystko to, co dziś najbardziej ceni w drugim człowieku – pokorę, konsekwencję i odporność na życiowe zakręty. „Zmieniłam definicję słowa miłość” Rozmowa szybko zeszła na temat relacji i tego, jak bardzo zmieniło się podejście Pauliny Smaszcz do miłości. Dziś nie szuka wielkich deklaracji ani idealnych scenariuszy. „Ja w ogóle, wiesz, zmieniłam definicję słowa miłość. Lojalność, szacunek, wsparcie, zrozumienie, nieobgadywanie się, umiejętność komunikacji, intymność, ale też umiejętność porozumiewania się, nawet w trudnych sytuacjach, i nieponiżanie drugiej osoby. To jest miłość”. To właśnie komunikacja wracała w tej rozmowie jak refren. Kiedy Mariola Bojarska-Ferenc zapytała wprost, co najbardziej urzekło ją w obecnym partnerze, odpowiedź padła natychmiast. „Umiejętność komunikacji”. Smaszcz nie ma też wątpliwości, że prawdziwy związek nie może opierać się na przemilczeniach. Oboje doskonale znają swoją przeszłość i – jak podkreśla – właśnie dzięki temu budują relację na zaufaniu. „Ale oczywiście, nie wyobrażam sobie, żeby nie znał. Ja jego historię też doskonale znam”. Nie planuje ślubu. Liczy się tylko „tu i teraz” Choć jest zakochana, nie snuje planów wybiegających daleko w przyszłość. Dziś chce przede wszystkim dobrze przeżywać każdy dzień. „Ja uważam, że ja już nie mam czegoś takiego, że ja już szukam, że związek, że coś tam. Tu i teraz. Tu i teraz zróbmy wszystko, żeby ten związek był najlepszy na świecie”. To podejście nie wzięło się znikąd. Życiowe doświadczenia sprawiły, że inaczej patrzy na czas i wspólne chwile. „Ja już wiem, co to znaczy, wiesz, nie chodzić, być w pieluchach, być chorą osobą, którą wszyscy opuszczają. Ja sobie już nie odpuszczę żadnego dnia. Ja nie robię planów, co będzie za tydzień. Może mam w kalendarzu wpisany casting z Mariolą, ale ja nie mówię: »Boże, może za rok to się pobierzemy, za trzy lata coś tam«. W ogóle ja nie robię takich planów”. W tych słowach nie ma rozczarowania. Jest za to ogromna świadomość, że szczęście buduje się każdego dnia, a nie w odległej przyszłości. „Jestem szalona w miłości” Podczas rozmowy nie zabrakło również bardziej osobistych pytań. Gdy Mariola Bojarska-Ferenc poruszyła temat intymności, Paulina nie ukrywała emocji. „Ja jestem teraz szalona. Tak. Jestem szalona w miłości.” Przyznała, że wreszcie pozwala sobie spełniać marzenia, które przez lata odkładała na później. „Ja po prostu spełniam teraz swoje marzenia.” To widać także w ich codzienności. Partner Pauliny uwielbia gotować i – jak zdradziła – często zaskakuje ją wyjątkowymi potrawami. „On właśnie gotuje takie rzeczy. Na przykład w Sylwestra były nóżki krabowe, pyszna zupa rybna. Bo on jest sportowcem, więc odżywia się bardzo zdrowo.” Sama śmieje się, że kuchnia nie jest jej największą pasją, choć ma swoje popisowe dania. „Ja jestem świetna w sałatach. To wiesz, że ja robię świetne sałaty. Nie przepadam za gotowaniem, ale robię świetne sałaty i mięso.” Tak wygląda ich życie. „To jest czas dla siebie” Najbardziej poruszający okazał się jednak opis zwyczajnych rodzinnych wieczorów. To właśnie one – bardziej niż spektakularne gesty – sprawiają, że Paulina czuje się szczęśliwa. „W Danii jest tak, że o 18.00, choćby skały sr*ły, jesz kolację. Przyjeżdża cała rodzina, przyjeżdża jego syn, czasami przyjaciele. O 18.00 siadasz do stołu. I to są świeczki, jest obrus, tak jak ja zawsze marzyłam, serwetki. To wszystko jest takie, że spędzasz razem czas”. To właśnie ten wspólny rytuał zrobił na niej ogromne wrażenie. „To jest czas dla siebie. Każdy ma szansę rozmawiać. Ja tego tak bardzo chciałam, żeby to był czas dla siebie”. Nie chodzi o wystawne kolacje czy idealnie nakryty stół. Najważniejsze jest to, że nikt nie ucieka wzrokiem w telefon, a rozmowa staje się najważniejszym punktem dnia. „Franek go uwielbia” Dla Pauliny równie ważne jak własne szczęście są relacje nowego partnera z jej rodziną. I tutaj również nie kryje radości. „Franek go uwielbia, mają te same zainteresowania, grają golfa razem, więc to jest cudowne. Grają razem w tenisa. Więc mają świetną komunikację, dzwonią się i tak dalej”. Jak podkreśla, podobnie wyglądają jej relacje z synem partnera. „Ja mam też bardzo dobrą komunikację z jego synem, bo on też ma syna z pierwszego małżeństwa”. Jednocześnie oboje postawili sobie jasne granice i nie próbują zastępować dzieciom biologicznych rodziców. „Natomiast najważniejsze jest to, ja nie udaję matki jego syna, a on nie udaje ojca mojego syna”. To właśnie wzajemny szacunek, szczerość i uważność na potrzeby drugiej osoby wybrzmiewają z tej rozmowy najmocniej. Paulina Smaszcz nie opowiada o bajkowej miłości ani nie kreśli idealnego obrazu związku. Mówi o codzienności, rozmowie, wspólnych posiłkach i partnerstwie. I właśnie dlatego historia o jej „przystojnym sportowcu” brzmi tak autentycznie. ___________________________________________________________________________________________________ Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Czy dobre krem musi być drogi? I jak wybrać ten idealny? Posłuchaj rad uznanej dermatolożki
Półki drogerii uginają się od kosmetyków, a producenci prześcigają się w obietnicach odmłodzenia skóry. Czy naprawdę trzeba wydać fortunę, żeby cieszyć się zdrową cerą? A może sekret tkwi nie w cenie, lecz w składzie i dobrze przemyślanej pielęgnacji? W programie VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z dr n. med. Ewą Chlebus, jedną z najbardziej cenionych dermatolożek w Polsce. Ekspertka rozprawia się z mitami i zdradza, na czym naprawdę warto skupić się przy wyborze kremu.
Półki drogerii i aptek uginają się od kosmetyków, które obiecują młodszą, jędrniejszą i promienną skórę. Czy jednak wysoka cena naprawdę oznacza lepszą jakość? A może kluczem do skutecznej pielęgnacji jest nie marka i luksusowe opakowanie, lecz odpowiednio dobrane składniki? W najnowszym odcinku VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z dr n. med. Ewą Chlebus – cenioną dermatolożką, która od lat zajmuje się nieinwazyjnym odmładzaniem skóry. Ekspertka wyjaśnia, jak wybierać kremy, dlaczego nie warto ulegać kosmetycznym modom i które składniki naprawdę mają potwierdzone działanie. Czy droższy krem oznacza lepszy? Dermatolożka nie pozostawia złudzeń To pytanie wraca w gabinetach dermatologów od lat. Kuszą luksusowe opakowania, głośne kampanie reklamowe i obietnice spektakularnych efektów. Tymczasem dr Ewa Chlebus przekonuje, że skuteczna pielęgnacja wcale nie musi oznaczać wydawania kilku tysięcy złotych rocznie na kosmetyki. Podkreśla, że ogromną zmianą ostatnich lat jest rozwój dermokosmetyków dostępnych w aptekach. Dziś można znaleźć produkty o bardzo dobrych składach również wśród marek, które nie należą do segmentu luksusowego. – Proszę pamiętać, że na szczęście jest tak, że oczywiście znajdziemy te produkty w bardzo dobrych drogeriach, one często są drogie, ale znajdziemy również w aptekach dermokosmetyki. Jeżeli to jest taka mądra kobieta, która umie zadbać o siebie, ma określone fundusze, to jak pójdzie do apteki i troszkę sobie popatrzy na tę ofertę firm dermokosmetycznych – dzisiaj mamy również polskie firmy dermokosmetyczne – to ona też może sobie pomóc. Jak podkreśla dermatolożka, sam zakup kremu nie rozwiązuje jednak problemu. Najważniejsze jest wypracowanie codziennego nawyku pielęgnacji. – Problem mają kobiety, które mają chorą skórę i nie mają nawyków dbania o siebie. I to już trochę nie ma znaczenia, jakie one będą miały kremy, bo i tak będą głównie stały na półce. Musimy wypracować model dbania o siebie na własnym poziomie. Zanim kupisz kolejny krem, zacznij od podstaw W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc dr Chlebus wielokrotnie podkreśla, że pielęgnacja nie zaczyna się od serum ani kremu za kilkaset złotych. Fundamentem jest odpowiednie oczyszczanie skóry. Ekspertka przyznaje, że z ogromnym zaskoczeniem obserwuje, jak bardzo zmieniły się pielęgnacyjne trendy. – To mnie niezwykle w życiu zaskoczyło, że przyszły kosmetyki z Dalekiego Wschodu i będą nam wyznaczać trendy naszej pielęgnacji. My nie układamy tych zwyczajów pielęgnacyjnych według swojej skóry i według swoich zwyczajów. Jej zdaniem pielęgnację zawsze należy dopasować do własnej skóry, a nie do chwilowej mody. Pierwszym krokiem jest delikatne oczyszczanie. – Jeżeli mamy skórę wrażliwą, powinno się używać rzeczy do zmywania. Pierwsze miejsce są absolutnie płyny micelarne i one są bardzo delikatne, o dobrym pH. pH zmywaczy powinno być zawsze poniżej 7. To właśnie od oczyszczania zależy, jak później będą działały kolejne kosmetyki. Zobacz też: Czym według nauki jest idealna cera? O tajnikach ludzkiej skóry tylko w „VIVA! Bez Tabu" opowiada lekarz dermatolog Pachnący krem? „Po co nam pachnący krem?” Jeden z najbardziej zaskakujących fragmentów rozmowy dotyczy substancji zapachowych. Większość z nas traktuje przyjemny aromat kosmetyku jako jego zaletę. Dr Chlebus patrzy na to zupełnie inaczej. – Zapachy są przeznaczone dla perfum. Czyli kremy bezzapachowe absolutnie. Ekspertka tłumaczy, że coraz częściej obserwuje uczulenia wywoływane właśnie przez kosmetyki stosowane każdego dnia. – Najciężej uczulają maski do włosów, twarz również, ja mówię o twarzy. Najtrudniej i najczęściej stosowane szampony. I następna sprawa właśnie kremy. Po co nam pachnący krem? To oczywiście jest nam bardzo przyjemnie. Może być nam przyjemnie do momentu, kiedy się nie uczulamy. To nie tylko kwestia dyskomfortu. Przewlekłe podrażnienia oznaczają stan zapalny skóry, a ten – jak podkreśla dermatolożka wcześniej w rozmowie – jest jednym z czynników przyspieszających proces starzenia. Dlatego równie ważne jak wybór kremu jest zwracanie uwagi na kosmetyki, których używamy podczas kąpieli czy mycia włosów. – Potrzebujemy szampony, które znowu nie będą pachniały i powinniśmy je rozcieńczać, bo mają często takie bardzo gęste struktury. (...) Jak mamy rozcieńczone, wodniste, to już każde dziecko wie, że trzeba odchylić odruchowo głowę do tyłu i wtedy te alergeny, te substancje drażniące nie będą spadały właśnie nam na skórę. View oEmbed on the source website Krem nawilżający czy lipidowy? To nie jest to samo Choć wiele osób używa tych nazw zamiennie, dr Ewa Chlebus zwraca uwagę, że to dwa zupełnie różne produkty, spełniające inne zadania. – „Zawsze nawilżamy skórę poprzez krem lipidowy, a nie krem nawilżający. Krem nawilżający jest takim kremem jak gdyby spokoju, jak wszystko jest dobrze, to wtedy jest krem nawilżający.” To jedna z tych porad, które mogą całkowicie zmienić codzienną pielęgnację. Dermatolożka tłumaczy, że odpowiednio dobrane lipidy pomagają odbudować barierę ochronną skóry i zatrzymać wodę w naskórku. Dlatego szczególnie jesienią i zimą warto sięgać po bogatsze formuły, które chronią skórę przed mrozem i wiatrem. Jak podkreśla, dziś nie oznacza to już ciężkich, tłustych kremów, które pozostawiają nieprzyjemny film. – „Jeżeli mamy porę zimową, to stworzone zostały fantastyczne kremy lipidowe ochronne. Czyli nie jest już dzisiaj tak, że jak jest zima, to musimy się smarować gęstą wazeliną czy takimi nieakceptowalnymi formami tych kremów ochronnych. One są najczęściej niezwykle wygodne i niezwykle przyjemne.” Rano ochrona, wieczorem leczenie. Tego błędu nie popełniaj latem W pielęgnacji ogromne znaczenie ma również pora dnia. Rano skóra potrzebuje przede wszystkim ochrony, wieczorem można sięgnąć po składniki aktywne. – „Rano to mamy takie dosyć jasne. Krem ochronny od słońca, jak jest okres letni. Krem lipidowy na tę wiosnę i jesień, bardziej tłusty, w zależności od potrzeb, jest na zimę.” Wieczorna rutyna wygląda zupełnie inaczej. – „Wieczór jest nastawiony na leczenie skóry, czyli w przypadku odmładzania to jest też leczenie skóry. Mamy preparaty odmładzające.” Jednocześnie ekspertka apeluje, by nie próbować nadrabiać całorocznych zaniedbań podczas urlopu. – „Wakacje nie są przeznaczone do leczenia skóry. Tam ma być ochrona, lekkie natłuszczanie, działanie przeciwzapalne.” To częsty błąd – wiele osób zabiera na wakacje najmocniejsze kosmetyki z nadzieją, że podczas dwóch tygodni intensywnej pielęgnacji poprawi kondycję skóry. Zdaniem dermatolożki to właśnie po zakończeniu lata przychodzi czas na bardziej zaawansowane kuracje. Retinoidy nie mają konkurencji. Ale jest jeden warunek Gdy rozmowa schodzi na składniki aktywne, odpowiedź dr Ewy Chlebus jest natychmiastowa. – „Numer jeden są zawsze retinoidy. To w ogóle jest poza konkursem.” Jednocześnie wyjaśnia, dlaczego nie zaleca zabierania ich na wakacyjne wyjazdy. – „W polskim klimacie my stosujemy, omijamy trochę lato, ale z innego powodu niż by się wydawało. To nie chodzi o to, że my się boimy podrażnień. Retinoidy są bardzo niestabilne. Wywożone na wakacje mogą kompletnie się utlenić i w ogóle zniszczyć.” Dermatolożka zwraca również uwagę na ceny produktów zawierających retinoidy. – „Nie należy wierzyć, że retinoidy są tanie. Jeżeli są bardzo tanie i takie porównywalne z kremem takim, no powiedzmy popularnym, to znaczy, że trochę coś jest nie tak, jeśli chodzi o stężenie i zawartość.” Czytaj też: TYLKO W VIVA! BEZ TABU: Ekspert obala popularny mit o mikrobiomie. „To wyrzucanie pieniędzy” Co stosować latem? Witamina C to jeden z największych sprzymierzeńców skóry Choć retinoidy pozostają podstawą pielęgnacji przeciwstarzeniowej, w sezonie letnim dr Chlebus stawia na inne składniki. – „Latem wykorzystujemy cudowną witaminę C. Fantastyczną. Wygląda się bardzo ładnie, piękne odbicie światła, ona rozjaśnia skórę. Naprawdę to jest… czekaliśmy na tę witaminę długo, ona w pewnym momencie się pojawiła, pojawiła się aktywna, bardzo dobra.” To jednak nie jedyne substancje, na które warto zwrócić uwagę. – „Mamy też substancje inne, takie jak floretin, mamy różne antyoksydanty, które muszą być też takie działające, żeby dawały ten efekt wygładzenia naskórka i rozświetlenia. Tutaj mamy do tego kwas azelainowy, wielki taki wygrany. On dzisiaj jest w bardzo wielu kosmetykach.” Dopiero jesienią i zimą większą rolę może odgrywać kwas hialuronowy. – „Hialuronowy może byśmy bardziej użyły go w okresie jesienno-zimowym, bo on daje efekt taki nawilżenia w połączeniu z lipidami.” Nie wszystko, co modne, służy skórze Internet niemal codziennie podpowiada nowe rytuały pielęgnacyjne. Dziesięcioetapowe rutyny, kolejne modne składniki i domowe maseczki mają być receptą na idealną cerę. Dr Chlebus zachowuje wobec takich trendów spory dystans. Zapytana o domowe sposoby pielęgnacji odpowiada krótko: – „Moim zdaniem nie ma.” I wyjaśnia, dlaczego. – „To nie jest tak, że wyjeżdżamy na targi kosmetyczne, kupujemy jakieś substancje i mieszamy, i jest super krem. Substancja – wiemy, jak działa. Tylko pytanie, czy ona będzie działać, bo jeszcze cała gra to jest taka, żeby to się wchłonęło, żeby ta substancja znalazła się w naskórku. Gdyby tak było, to byśmy mieli sto kremów działających, a nie mamy.” Rozmowa z dr Ewą Chlebus pokazuje, że skuteczna pielęgnacja nie zaczyna się od luksusowej półki ani od kosmetycznych trendów. Zaczyna się od świadomych wyborów, cierpliwości i dobrze dobranych składników. A najlepszy krem? To niekoniecznie ten najdroższy, ale ten, który odpowiada na realne potrzeby naszej skóry. Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Lekarz okulista o zaćmie. Problem nie dotyczy już tylko seniorów. "To odbywa się stopniowo"
Zaćma przez lata była utożsamiana z podeszłym wiekiem, jednak – jak podkreśla dr Jacek Szaflik w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu – zmętnienie soczewki może pojawić się także znacznie wcześniej. Okulista wyjaśnia, kto znajduje się w grupie ryzyka, jakie znaczenie mają geny i styl życia oraz dlaczego nie warto odkładać badań wzroku.
Zaćma pozostaje jedną z najczęściej występujących chorób oczu na świecie, ale wokół niej wciąż narosło wiele mitów. Czy rzeczywiście dotyczy wyłącznie seniorów? Czy można spowolnić jej rozwój? I czym właściwie różni się od znacznie groźniejszej jaskry? O tym Mariola Bojarska-Ferenc rozmawiała z dr. Jackiem Szaflikiem, jednym z najbardziej cenionych polskich okulistów, w programie VIVA! Bez Tabu. Zaćma dotyczy niemal każdego. Dr Jacek Szaflik: "To pogorszenie wzroku też często odbywa się stopniowo" Czy zaćma jest nieodłącznym elementem starzenia się? Takie pytanie Mariola Bojarska-Ferenc zadała dr. Jackowi Szaflikowi podczas rozmowy w programie VIVA! Bez Tabu. Odpowiedź lekarza pokazuje skalę zjawiska: "Praktycznie każdej osoby, która będzie żyć wystarczająco długo, będzie dotyczył ten problem." Jak wyjaśnił specjalista, potwierdzają to również dane dotyczące najstarszych grup wiekowych: "Statystyki takie twarde mówią, że w tej grupie osób po 80. roku życia, to osób, które cierpią na zaćmę, bądź już były zoperowane z powodu zaćmy, to jest gdzieś około 80%." Dr Szaflik zwrócił jednak uwagę, że rzeczywista liczba osób zmagających się z zaćmą może być jeszcze większa. Część pacjentów nie zgłasza się do okulisty, mimo że ich wzrok stopniowo się pogarsza. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc okulista podkreślił również, że zaćma nie jest wyłącznie chorobą osób starszych. Zmętnienie soczewki może pojawić się znacznie wcześniej, a w niektórych przypadkach występuje nawet u najmłodszych pacjentów: "Może też występować zaćma u osób młodszych. I tutaj oczywiście może być nawet i u dzieci tak zwana zaćma wrodzona." Jak zaznaczył lekarz, przedwczesna zaćma może być związana z innymi chorobami lub stosowaniem niektórych leków. Nie zawsze jest to jednak jedyna przyczyna: "Jeszcze są takie przyczyny jak choroby, jak niektóre leki, które mogą wywołać przedwczesną zaćmę, ale nawet kiedy nie występują te przyczyny, no bywa, że już u osób po 40 roku życia też może dochodzić do zmętnienia soczewki [...] z powodów najczęściej jakiś genetycznych." Istotną rolę odgrywają także uwarunkowania rodzinne: "Często jest tak, że taka sytuacja może być rodzinna, czyli jeśli ktoś w rodzinie miał w młodszym wieku zaćmę, to i dzieci też mogą mieć wcześniej." TYLKO W VIVA! BEZ TABU: Ekspert obala popularny mit o mikrobiomie. „To wyrzucanie pieniędzy” Nie tylko wiek ma znaczenie. Okulista wskazuje, co może przyspieszać rozwój zaćmy Regularne badania wzroku to jeden z najważniejszych elementów profilaktyki – podkreślał dr Jacek Szaflik w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc. Specjalista zwrócił uwagę, że choć wieku nie da się zatrzymać, istnieją czynniki, które mogą wpływać na tempo rozwoju zmian w soczewce. Lekarz przyznał, że w swojej praktyce wielokrotnie obserwował rodzinne występowanie zaćmy: "Zdarzało mi się też, że na przykład operowałem wcześniej dzieci, które przychodziły do mnie po kilku latach z rodzicem też z zaćmą." Jednocześnie zaznaczył, że znaczenie mają również czynniki środowiskowe: "Te czynniki środowiskowe też na pewno odgrywają rolę. My wiemy o takich, które są sztywno wiadome, czyli różnego rodzaju promieniowania niekorzystne, ale też ekspozycja na różnego rodzaju rzeczy zwiększające procesy oksydacyjne." Jak wyjaśnił w programie VIVA! Bez Tabu, wpływ na rozwój choroby mogą mieć także codzienne nawyki: "Tutaj też dieta, czynniki środowiskowe, wydaje się, że mają znaczenie w tym, że część osób szybciej zachorowała. Palenie papierosów. To coraz mniej spotykana sytuacja, ale też coś, co przyspiesza." Dr Szaflik szczególną uwagę zwrócił na ochronę oczu przed promieniowaniem ultrafioletowym: "I bardzo ważna rzecz, na którą wszyscy możemy być narażeni, to jest promieniowanie ultrafioletowe. Czyli naprawdę warto nosić okulary przeciwsłoneczne, chyba że ktoś chciałby to wcześniej spotkać się z okulistą i chirurgiem." Podczas rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc poruszyła również temat światła niebieskiego emitowanego przez telefony i komputery. Wiele osób obawia się, że to właśnie ono odpowiada za rozwój zaćmy. Jak wyjaśnił ekspert, mechanizm wygląda inaczej: "Światło niebieskie ma wpływ na pewne procesy dotyczące siatkówki i naszego mózgu w większym stopniu. Natomiast jeśli chodzi o samo starzenie się soczewki, to bardziej tutaj ta wysokoenergetyczna energia promieniowania." Specjalista uspokoił jednocześnie, że akurat w przypadku zaćmy wpływ ekranów nie jest tak duży, jak często się uważa: "W wielu zakresach może utrudniać, szkodzić, ale tutaj jeśli chodzi o samą zaćmę, na szczęście mniej, bo inaczej już mielibyśmy taką epidemię, że wszyscy byśmy byli w wieku 30 lat chorzy." Zaćma a jaskra. Dr Jacek Szaflik wyjaśnia, dlaczego tych chorób nie wolno mylić Na zakończenie rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc zapytała o różnice między zaćmą a jaskrą, czyli dwiema chorobami, które bardzo często są ze sobą mylone. Dr Jacek Szaflik podkreślił, że choć obie dotyczą oczu, mają zupełnie inny przebieg i wymagają odmiennego postępowania. Jak wyjaśnił, zaćma polega na zmętnieniu soczewki i jest jedną z najczęstszych chorób okulistycznych: "Zaćma jest to zmętnienie soczewki, które jest jedną z najczęściej występujących chorób oczu. O czym mówią statystyki, bo operacja zaćmy jest najczęściej wykonywaną operacją człowieka w krajach rozwiniętych." Znacznie poważniejszym problemem pozostaje jednak jaskra. W przeciwieństwie do zaćmy, skutków uszkodzenia nerwu wzrokowego nie da się odwrócić: "Jaskra występuje na szczęście o wiele rzadziej, ale jest takim procesem o wiele poważniejszym, ponieważ o ile negatywne skutki zaćmy my operacją jesteśmy w stanie całkowicie odwrócić, czasami nawet ulepszając to widzenie, to w przypadku jaskry, jeśli dojdzie do tej neurodegeneracji, uszkodzeń nerwu wzrokowego, ubytków w polu widzenia, czy pogorszenia wręcz widzenia z powodu jaskry, nie potrafimy tego już cofnąć." Dlatego – jak podkreślił lekarz w programie VIVA! Bez Tabu – w przypadku jaskry najważniejsze jest możliwie szybkie rozpoznanie choroby i zahamowanie jej rozwoju: "Nasze leczenie jaskry polega na tym, aby hamować postęp choroby, najlepiej optymalnie zatrzymać w ogóle postęp choroby, tak żeby pacjent nie odczuwał tych negatywnych skutków, żeby dożył sobie końca życia widząc dobrze i wygodnie." SPRAWDŹ: Czym według nauki jest idealna cera? O tajnikach ludzkiej skóry tylko w „VIVA! Bez Tabu" opowiada lekarz dermatolog Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: To robiła Beata Ścibakówna, by utrzymać się na studiach. „Nigdy o tym nikomu nie mówiłam”
Choć dziś Beata Ścibakówna jest jedną z najbardziej cenionych polskich aktorek, początki jej drogi zawodowej wyglądały zupełnie inaczej. W programie „VIVA! Bez Tabu” na YouTube aktorka wróciła wspomnieniami do czasów studiów i w szczerej rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc opowiedziała, z czego żyła, jak zdobyła pierwsze pieniądze i jakie prace wykonywała, by dorobić. Jedno z wyznań padło po raz pierwszy publicznie.
Rozmowa Marioli Bojarskiej-Ferenc z Beatą Ścibakówną w formacie „VIVA! Bez Tabu” przyniosła wiele osobistych wspomnień. Aktorka opowiedziała nie tylko o realiach studiowania w Akademii Teatralnej i obowiązujących wówczas zasadach, ale także o sposobach, dzięki którym mogła zarobić pierwsze własne pieniądze. Beata Ścibakówna w „VIVA! Bez Tabu” o studiach i pierwszych zarobkach. „To były moje pierwsze pieniądze” W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc Beata Ścibakówna podkreśliła, że kiedy studiowała w szkole teatralnej, obowiązywały zupełnie inne zasady niż obecnie. Studenci nie mogli swobodnie podejmować pracy przed kamerą, a każda zawodowa aktywność wymagała zgody władz uczelni. Jak wyznała w programie „VIVA! Bez Tabu”, nawet możliwość wystąpienia na scenie teatru wiązała się z koniecznością uzyskania specjalnego pozwolenia. „Szkoła teatralna i jej zasady bardzo się zmieniają. Jak ja studiowałam, to nie można było grać. Nie można było grać ani w filmach, ani serialach. W teatrze pamiętam, ja zagrałam, będąc na trzecim roku, dostałam propozycję i musiałam dostać zgodę dziekana, rektora, żebym mogła opuszczać niektóre zajęcia i pójść na próby do teatru” – powiedziała Beata Ścibakówna Marioli Bojarskiej-Ferenc. Zapytana o to, w jaki sposób studenci radzili sobie finansowo, aktorka wyjaśniła, że dużym wsparciem były stypendia oraz pomoc rodziców. Sama również mogła liczyć na rodzinę. Najciekawsza historia dotyczyła jednak pierwszych pieniędzy, które Beata Ścibakówna zarobiła całkowicie przypadkiem. Jak opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc w „VIVA! Bez Tabu”, wszystko zaczęło się od telefonu do akademika. „Ja pamiętam, wtedy powstawały te prywatne radia. I wtedy przez przypadek ktoś zadzwonił do akademika i portier połączył z moim pokojem. Kogoś on chciał, a tego kogoś nie było. Mówię: »Ale w jakiej sprawie?« »Bo chcemy, żeby ten ktoś przeczytał reklamę». »To ja też mogę przeczytać«. Wtedy zupełnie były inne zasady. Nie myślałeś o tym, że się komuś coś zabiera. Jak tamten nie mógł, no to ja mówię, to ja mogę przeczytać” – wspominała. Ta spontaniczna decyzja sprawiła, że zaczęła nagrywać reklamy dla nowych stacji radiowych: „Ja przeczytałam wiele reklam dla tych nowo powstałych stacji radiowych. I to były moje pierwsze pieniądze. Jak zaczęłam grać w trzecim roku, to już zaczęłam zarabiać pieniądze w teatrze. No to też nie były to kokosy, ale zawsze coś”. Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Beata Ścibakówna wyznała Marioli Bojarskiej-Ferenc, że pracowała fizycznie. „Tego nigdy o tym nikomu nie mówiłam” Jednym z najbardziej zaskakujących momentów rozmowy w „VIVA! Bez Tabu” było wyznanie dotyczące wakacyjnych wyjazdów zarobkowych. Beata Ścibakówna przyznała, że w czasie studiów nie bała się ciężkiej pracy fizycznej i podejmowała różne zajęcia, by odłożyć pieniądze. Dopytywana przez prowadzącą o to, co oznaczała praca fizyczna, aktorka zdecydowała się opowiedzieć historię, której – jak sama przyznała – wcześniej nikomu nie zdradziła. „Na przykład byłam w Niemczech u mojego wujka i tam chodziłam na budowę i myłam okna w nowo powstałych budynkach mieszkalnych. Tego nigdy nikomu nie mówiłam, naprawdę” – powiedziała w programie „VIVA! Bez Tabu”. Na tym jednak lista wakacyjnych zajęć się nie kończyła. Beata Ścibakówna opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc, że podejmowała się wielu różnych prac sezonowych, bo chciała zarobić własne pieniądze. „Zbierałam na przykład truskawki. Byłam na babysitting, co prawda, jeden dzień tylko, bo niestety to nie jestem fanką tego właśnie. Ale zbierałam czereśnie. Więc naprawdę robiłam wiele różnych rzeczy po to, żeby zarobić te pieniądze. Wtedy marki niemieckie się zarabiało” – wyznała. Tylko w VIVA! Bez Tabu: „Ten zawód bywa niewdzięczny”: Beata Ścibakówna o pracy aktorów i szkole teatralnej. Była wtedy pełna kompleksów Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
„Ten zawód bywa niewdzięczny”: Beata Ścibakówna bez tabu o pracy aktorów i szkole teatralnej. Była wtedy pełna kompleksów
Wybitna aktorka, silna kobieta i żona jednego z najbardziej cenionych aktorów w Polsce. W najnowszym odcinku cyklu „VIVA! Bez Tabu” Beata Ścibakówna rozmawia z Mariolą Bojarską-Ferenc z niezwykłą szczerością o życiu prywatnym i zawodowym. Wśród wielu osobistych wyznań wraca także do czasu studiów aktorskich, kiedy zmagała się z kompleksami, zwątpieniem i ogromną presją, by udowodnić, że zasłużyła na miejsce w szkole teatralnej.
W rozmowie nie zabrakło wspomnień o początku relacji z Janem Englertem, kulisach ich małżeństwa czy anegdot z czasów studiów. Jednak jedne z najbardziej poruszających słów padły wtedy, gdy Beata Ścibakówna opowiedziała o swojej drodze do zawodu. Aktorka przyznała, że jako młoda studentka długo szukała własnego miejsca i nie od razu uwierzyła we własne możliwości. Bez upiększania opowiedziała o wymagających profesorach, selekcji studentów i determinacji, dzięki której nie pozwoliła sobie zrezygnować z marzeń o aktorstwie. „To jest trudny i wymagający zawód” Mariola Bojarska-Ferenc zapytała aktorkę wprost, czy podczas studiów zdarzały się chwile zwątpienia. Beata Ścibakówna nie ma wątpliwości, że szkoła teatralna doskonale przygotowuje do zawodu, ale jednocześnie stawia studentom bardzo wysokie wymagania. – „Nie wiem, jak obecnie wygląda szkoła teatralna, Akademia Teatralna. Ja jeszcze kończyłam Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. Myślę, że wszystkie szkoły teatralne są bardzo dobre i chcą uczyć właściwie tego naszego trudnego i wymagającego zawodu.” Choć do Warszawy przyjechała już z pierwszymi doświadczeniami scenicznymi, szybko przekonała się, że profesjonalny teatr rządzi się zupełnie innymi prawami. – „Ja przyjechałam z Zamościa, z niedużego miasta, gdzie już byłam troszkę obyta ze sceną amatorską. Jak przyszłam do szkoły teatralnej, zawodowej, to musiałam się wielu rzeczy od początku nauczyć: którą nogą się wchodzi na scenę, jak się patrzy, jak się staje na scenie”. Brzmi niepozornie, ale – jak podkreśla aktorka – właśnie z takich detali buduje się profesjonalny warsztat. Kiedy Mariola Bojarska-Ferenc dopytała z uśmiechem: „Z którą nogą?”, Ścibakówna z pasją zaczęła opowiadać o scenicznej technice. – „Zależy z której strony sceny. Czy z lewej, czy z prawej, czy z tyłu, czy wbiega od początku. Jak z prawej strony… My to zawsze mówimy, że jak się patrzy od widowni, to jest prawa strona, czyli jakby od naszej lewej strony. No to wchodzisz, zależy, jaki masz kostium też. To jest wiele ważnych rzeczy, które się na to składają”. Rola Goplany była prawdziwym wyzwaniem Wspominając lata studiów, aktorka wróciła pamięcią do jednej z ról, która wymagała od niej nie tylko umiejętności aktorskich, ale również świetnej kondycji. – „Ja pamiętam też, grałam taką rolę w Balladynie – Goplanę, gdzie miałam bardzo długą perukę, taki poszarpany kostium. Ja nie wchodziłam. Ja wbiegałam na scenę za każdym razem. Ja wbiegałam albo biegałam po takiej dekoracji. To było też dla mnie fascynujące, no bo też forma musiała być, siła, bo czasem się na rękach podnosiłam. Więc szkoła uczy tych różnych umiejętności”. To właśnie takie doświadczenia uświadomiły jej, jak wszechstronny musi być aktor. Sama interpretacja roli nie wystarcza – równie ważne są ruch, świadomość ciała i technika sceniczna. „Ja byłam troszkę zakompleksiona” Jednym z najbardziej szczerych momentów rozmowy były wspomnienia o własnych kompleksach. Dziś Beata Ścibakówna mówi o nich z dużym dystansem, ale nie ukrywa, że jako studentka często porównywała się z koleżankami z roku. – „Ja byłam troszkę zakompleksiona, bo byłam troszkę grubsza niż teraz. Pamiętam, rzeczywiście miałam jakieś tam kompleksy, zwłaszcza że widziałam piękne dziewczyny, które były na moim roku. Nie tylko warszawianki, ale po prostu to były piękne dziewczyny. Nadal są pięknymi kobietami”. Choć słyszała od bliskich wiele ciepłych słów, sama długo nie potrafiła spojrzeć na siebie z taką samą życzliwością. Najważniejsze okazało się jednak coś zupełnie innego. – „Ja musiałam się tego wszystkiego nauczyć. Musiałam odnaleźć siebie, swoje miejsce”. Zobacz też: Tylko z VIVA! Bez Tabu: Tak wygląda dom Beaty Ścibakównej i Jana Englerta. Aktorka zdradziła kulisy: „Nie lubię w sobie tej cechy, a ona narasta” Profesorowie „zdzierają z ciebie to wszystko” Szkoła teatralna okazała się dla młodej aktorki miejscem intensywnej pracy nie tylko nad warsztatem, ale również nad własną osobowością. Jak przyznaje, wielu studentów trafia na studia z przekonaniem, że mają już wypracowany sposób grania. Rzeczywistość szybko weryfikuje te wyobrażenia. – „Wchodzi się do szkoły teatralnej i myśli, że coś już się wie. A tam profesorowie zdzierają z ciebie wszystko i od nowa cię malują. Tak, jak oni chcą cię widzieć. A jeśli się z tym nie zgadzasz, to idziesz własną drogą”. Mariola Bojarska-Ferenc zapytała, co w tym procesie było dla niej najtrudniejsze. Odpowiedź przyszła od razu. – „Najtrudniej było dotrzeć do samej siebie. Odpowiedzieć sobie na pytanie, jaka jestem, bo nie wiedziałam jeszcze, na co mnie stać i co naprawdę potrafię”. To właśnie odnalezienie własnej tożsamości okazało się dla Beaty Ścibakówny jedną z najważniejszych lekcji wyniesionych ze szkoły teatralnej. Każdy semestr mógł zakończyć marzenia o aktorstwie Do emocji dochodziła jeszcze ogromna presja. W czasach, gdy studiowała Beata Ścibakówna, pierwszy i drugi rok były tak zwanymi latami selekcyjnymi. – „Wiele rzeczy było trudnych, naprawdę wiele rzeczy było trudnych. Czasami takie zwątpienie, zwłaszcza że pierwszy rok i drugi rok to były wtedy, teraz już chyba nie są, latami selekcyjnymi. Czyli można było odpaść po pierwszym semestrze, po drugim, jeszcze w trakcie drugiego roku można było”. Konkurencja była ogromna już na etapie egzaminów wstępnych. – „Mój rocznik zaczynało 27 osób, a było 20 osób na jedno miejsce. A skończyło nas 20”. Świadomość tego, jak trudno było dostać się do szkoły, sprawiała, że ani przez chwilę nie chciała odpuścić. – „Ja sobie pomyślałam, nie mogę zostać wyrzucona, nie mogą mnie pozbawić tego, że się dostałam z tylu kandydatów. I ja się dostałam do tej szkoły. Teraz nie mogę po prostu pozwolić sobie na to, żeby cokolwiek przerwało mi tę szkołę”. To właśnie ta determinacja pozwoliła jej przejść przez wymagające lata studiów i rozpocząć zawodową drogę. Czytaj też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Cały wywiad do obejrzenia na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Tak wygląda dom Beaty Ścibakównej i Jana Englerta. Aktorka zdradziła kulisy: „Nie lubię w sobie tej cechy, a ona narasta”
Jak wygląda codzienność jednej z najbardziej znanych aktorskich par w Polsce? W programie „VIVA! Bez Tabu” na YouTube Beata Ścibakówna otworzyła drzwi do swojego prywatnego świata i w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc opowiedziała o życiu z Janem Englertem, domowych obowiązkach i swojej cesze charakteru, z którą – jak sama przyznała – coraz trudniej jej walczyć.
Choć od lat są jedną z najbardziej rozpoznawalnych par polskiego świata kultury, rzadko zdradzają szczegóły dotyczące życia prywatnego. Tym razem Beata Ścibakówna zrobiła wyjątek. W formacie „VIVA! Bez Tabu” opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc nie tylko o tym, jak wygląda ich codzienność po zakończeniu dyrekcji Jana Englerta w Teatrze Narodowym, ale także o podziale obowiązków, wspólnych porankach i... swoim perfekcjonizmie. Tak wygląda codzienność Beaty Ścibakówny i Jana Englerta. „Możemy sobie w końcu dłużej pospać” Choć Beata Ścibakówna i Jan Englert od lat tworzą jedno z najbardziej znanych małżeństw polskiego świata kultury, ich domowa codzienność niewiele ma wspólnego z wyobrażeniami o życiu gwiazd. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie „VIVA! Bez Tabu” aktorka przyznała, że przez wiele lat ich rytm dnia wyznaczały obowiązki zawodowe Jana Englerta jako dyrektora Teatru Narodowego. Dopiero zakończenie tej funkcji pozwoliło im zwolnić tempo i cieszyć się spokojniejszymi porankami. „To życie wyglądało zupełnie inaczej przez ostatnie dwadzieścia kilka lat, jak Janek był dyrektorem Teatru Narodowego, kiedy musiał codziennie być o 9 rano w teatrze i tam miał swoje spotkania, rozmowy, zebrania itd. Teraz od września, kiedy już nie ma tych obowiązków, możemy sobie w końcu dłużej pospać, na luzie zjeść śniadanie” – opowiadała. Jak wyznała w rozmowie z Bojarską-Ferenc, nawet dziś trudno mówić o sztywnym podziale obowiązków. Wszystko zależy od zawodowych planów, ponieważ oboje nadal aktywnie pracują: „To jest też różnie, bo jak czasami idziesz do filmu czy do serialu, no to masz transport o godzinie 6 rano, więc wtedy ta jedna osoba zostaje w domu, druga osoba idzie do pracy. Ja też dużo wyjeżdżam ze spektaklami.” „Nie lubię w sobie tej cechy”. Beata Ścibakówna szczerze o tym, jaka jest w domu Drugim wyjątkowo osobistym momentem rozmowy z Mariolą Bojarską-Ferenc było wyznanie dotyczące perfekcjonizmu. W programie „VIVA! Bez Tabu” Beata Ścibakówna przyznała, że z wiekiem staje się coraz większą pedantką. Jak sama powiedziała, jest to cecha, której w sobie nie lubi, ale jednocześnie nie potrafi się jej pozbyć. „Jestem pedantką. I u mnie to rośnie i jest coraz gorzej. Ja sama siebie za to nie lubię, że musi być wszystko tak pod linijką, musi być wszystko, każdy pyłek. Ja też mam w domu ciemną podłogę, na której widać wszystko, więc biorę te pyłki z podłogi, więc tego nienawidzę, ale to we mnie rośnie z wiekiem” – przyznała. Podczas rozmowy aktorka zdradziła także, jak na jej perfekcjonizm reaguje Jan Englert. Jak opowiadała Marioli Bojarskiej-Ferenc, mąż z uśmiechem obserwuje jej zamiłowanie do porządku i żartuje, że z czasem może być jeszcze bardziej wymagająca. „Janek tak się przygląda, mówi: »Ty będziesz nie do wytrzymania«. Mówię: »Ja wiem, ja wiem. Ale no co, no taka jestem, już tego nie zmienię«. [...] Po obiedzie ja tak sprzątam długo, aż to wszystko będzie wysprzątane, aż będzie lśniło i pachniało. I u mnie też nic nie może być na zewnątrz: wszystko musi być pochowane w szafkach, żeby nic się nie kurzyło” – podsumowała. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem
Beata Ścibakówna była gościnią Marioli Bojarskiej-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu dostępnym na YouTube i opowiedziała o sprawach, o których mówi niezwykle rzadko. Aktorka wróciła wspomnieniami do początków relacji z Janem Englertem, zdradziła zaskakujące słowa swojej mamy i wyjaśniła, dlaczego nigdy nie dostała pierścionka zaręczynowego.
W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w formacie „VIVA! Bez Tabu” Beata Ścibakówna z charakterystycznym dla siebie dystansem opowiedziała o relacji z Janem Englertem. Nie zabrakło zabawnych wspomnień z czasów studiów, rodzinnych anegdot i szczerych wyznań dotyczących ich małżeństwa. Aktorka nie ukrywała, że wiele wydarzeń potoczyło się zupełnie inaczej, niż mogliby przypuszczać jej fani. Beata Ścibakówna o pierwszym zauroczeniu. „A któż nie był zainteresowany Janem Englertem?” W trakcie rozmowy w formacie „VIVA! Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc zapytała Beatę Ścibakównę, czy jeszcze podczas studiów zwróciła uwagę na Jana Englerta. Aktorka odpowiedziała z dużym poczuciem humoru i nie próbowała ukrywać, że profesor cieszył się ogromną sympatią studentek. Opisała też, jak wyglądały prowadzone przez niego zajęcia i dlaczego cieszył się tak dużym autorytetem. „Pamiętam, jak wchodził do nas na zajęcia, bo zaczął uczyć nasz rok, jak my byliśmy na drugim roku. Zaczął nas uczyć i jak wchodził do sali wykładowej, to zawsze mówił: »Dzień dobry, dzień dobry. Przepraszam, pani, czy mogę zdjąć marynarkę?« A wszyscy: »Tak, tak, tak«. I zaczynał wykład, więc naprawdę, może nie kochałyśmy, ale zauroczone byłyśmy. W końcu to był Jan Englert, to był nasz rektor, to był nasz profesor, który wspaniale uczył. Wyglądał i wygląda pięknie” – chwaliła ukochanego. Jednak jedną z największych niespodzianek okazała się reakcja mamy aktorki. Beata Ścibakówna wyznała, że kiedy powiedziała, z kim wybiera się na wakacje, usłyszała odpowiedź, której zupełnie się nie spodziewała: „Moja mama kiedyś powiedziała: »Ale to z kim wyjeżdżasz na te wakacje?«. Ja mówię: »No z kolegą ze szkoły«. »No ale kto to jest ten kolega? Jak się nazywa?«. I mówię: »No Jan Englert«. A moja mama: »To ja się w nim kochałam«.” Beata Ścibakówna nie dostała pierścionka zaręczynowego. Tak naprawdę wyglądała ich droga do ślubu W dalszej części rozmowy w „VIVA! Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc zapytała aktorkę o oświadczyny. Odpowiedź Beaty Ścibakówny mogła zaskoczyć wiele osób. Gwiazda przyznała bowiem, że w jej przypadku nie było ani klasycznych zaręczyn, ani romantycznej chwili z pierścionkiem. Jak wyjaśniła, o wszystkim zdecydowały względy praktyczne i wspólne plany dotyczące przyszłości. Aktorka wyjaśniła następnie, że na początku wspólnego życia razem z Janem Englertem budowali wszystko od podstaw. Właśnie dlatego decyzja o ślubie nie wynikała z romantycznego gestu, lecz z bardzo przyziemnych okoliczności. „My zaczynaliśmy od samego początku, nie mieliśmy nic. Więc jak kupowaliśmy swoje mieszkanie, to musieliśmy wziąć jakiś tam kredyt. Żeby wziąć kredyt, to łatwiej było być małżeństwem, więc po prostu poszliśmy do pałacu ślubów i zapisaliśmy się. To tak poszło bardziej racjonalnie niż romantycznie” – podsumowała. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Czym według nauki jest idealna cera? O tajnikach ludzkiej skóry tylko w „VIVA! Bez Tabu" opowiada lekarz dermatolog
Czy idealna cera istnieje? Dr n. med. Ewa Chlebus w programie „VIVA! Bez Tabu” Marioli Bojarskiej-Ferenc na YouTube wyjaśnia, jak współczesna dermatologia definiuje zdrową skórę i wskazuje, które nawyki naprawdę pomagają zachować jej dobrą kondycję.
Idealna cera nie oznacza dla każdego tego samego. Dla jednych będzie to skóra wolna od chorób, dla innych gładka i jędrna, a jeszcze inni będą dążyć do własnego ideału piękna. W autorskim programie Marioli Bojarskiej-Ferenc „VIVA! Bez Tabu”, dostępnym na platformie YouTube, dr n. med. Ewa Chlebus wyjaśnia, jak współczesna dermatologia postrzega zdrową skórę i jakie działania mogą pomóc zachować jej dobrą kondycję przez długie lata. Idealna cera według nauki – każdy widzi ją nieco inaczej Czy istnieje jedna definicja idealnej cery? Według dr n. med. Ewy Chlebus nie. „Moim zdaniem ta idealna skóra jest inna dla każdego” Dermatolog w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc podkreśla, że dla części osób najważniejsze jest wyleczenie chorób skóry, takich jak rumień, zmiany atopowe, przebarwienia czy suchość. Dopiero po opanowaniu problemów zdrowotnych można myśleć o poprawie wyglądu skóry i działaniach przeciwstarzeniowych. Ekspertka zwraca uwagę, że współczesna dermatologia coraz częściej skupia się na rozwiązaniach nieinwazyjnych, których celem jest poprawa jakości skóry bez konieczności sięgania po skalpel. Jak zaznacza, wiele współczesnych terapii opiera się na substancjach, które przeszły badania naukowe i wykazały skuteczność kliniczną. Największy wróg młodej skóry? Stan zapalny Podczas rozmowy wielokrotnie powraca temat stanów zapalnych. Zdaniem dermatolog to właśnie one w dużej mierze odpowiadają za przyspieszenie procesów starzenia. „Proces zapalenia to jest ten proces, który przyspiesza proces starzenia.” Dlatego pierwszym celem pielęgnacji powinno być ograniczenie czynników prowadzących do przewlekłych podrażnień skóry. Wśród nich specjalistka wymienia m.in. alergie kontaktowe, nieodpowiednio dobrane kosmetyki oraz uczulenia na składniki produktów do codziennej pielęgnacji. Dr Chlebus zwraca uwagę, że szczególnie często reakcje alergiczne mogą wywoływać pachnące kosmetyki. „Zapachy są przeznaczone dla perfum.” Według ekspertki kremy, szampony czy maski do włosów nie muszą być intensywnie perfumowane, ponieważ substancje zapachowe zwiększają ryzyko uczuleń, a te z kolei mogą prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych skóry. Codzienna pielęgnacja ma większe znaczenie niż moda W programie pojawia się również temat pielęgnacyjnych trendów, które regularnie pojawiają się w mediach społecznościowych. Dermatolog zachęca jednak, aby nie kopiować bezrefleksyjnie zagranicznych rytuałów pielęgnacyjnych. Zdaniem ekspertki podstawą jest delikatne oczyszczanie skóry preparatami o odpowiednim pH oraz unikanie produktów mogących wywoływać podrażnienia. Dr Chlebus wskazuje również, że pielęgnacja powinna zmieniać się wraz z porami roku. Latem priorytetem pozostaje ochrona skóry przed promieniowaniem słonecznym, natomiast okres jesienno-zimowy to czas intensywniejszej regeneracji. Jak podkreśla: „Wieczór jest nastawiony na leczenie skóry.” Jednocześnie zaznacza, że wakacje nie są najlepszym momentem na intensywne kuracje odmładzające. „Wakacje nie są przeznaczone do leczenia skóry”, mówi Marioli Bojarskiej-Ferenc. Retinoidy nadal pozostają numerem jeden Jednym z najważniejszych fragmentów rozmowy jest omówienie substancji aktywnych wykorzystywanych we współczesnej dermatologii. Na pytanie o składniki o najlepiej udokumentowanym działaniu dr Ewa Chlebus odpowiada jednoznacznie: „Numer jeden są zawsze retinoidy. To w ogóle jest poza konkursem.” Latem ekspertka wskazuje natomiast na rolę witaminy C oraz innych antyoksydantów wspierających wygląd skóry. Jednocześnie przypomina, że odpowiednia pielęgnacja nie ogranicza się do jednego kosmetyku. Istotne znaczenie ma właściwe dopasowanie preparatów do aktualnych potrzeb skóry oraz pory roku. Czy geny przesądzają o wyglądzie skóry? W rozmowie pojawia się również pytanie o dziedziczenie procesu starzenia. Dr Chlebus podkreśla, że genetyka jest tylko jednym z elementów wpływających na kondycję skóry. Oprócz niej znaczenie mają codzienne nawyki, leczenie problemów dermatologicznych oraz odpowiednia pielęgnacja. Jak zaznacza, nawet osoby, które obserwowały u swoich rodziców oznaki szybkiego starzenia skóry, mogą znacząco poprawić jej wygląd dzięki właściwie dobranej terapii. To właśnie konsekwencja jest – zdaniem dermatolog – jednym z najważniejszych czynników sukcesu. Zdrowa cera to efekt systematyczności Rozmowa w „VIVA! Bez Tabu” pokazuje, że współczesna dermatologia nie szuka jednego cudownego kosmetyku. Zamiast tego stawia na regularność, leczenie stanów zapalnych, ochronę przed promieniowaniem słonecznym oraz świadome dobieranie produktów pielęgnacyjnych. Dr n. med. Ewa Chlebus przekonuje, że zdrowa i dobrze wyglądająca skóra jest efektem długofalowych działań, a nie chwilowych trendów. Właśnie dlatego tak duży nacisk kładzie na edukację pacjentów oraz budowanie właściwych nawyków pielęgnacyjnych, które – stosowane konsekwentnie – mogą wspierać dobrą kondycję skóry przez wiele lat. View oEmbed on the source website Źródło: Viva.pl
TYLKO W VIVA! BEZ TABU: Ekspert obala popularny mit o mikrobiomie. „To wyrzucanie pieniędzy”
Mikrobiom od kilku lat jest jednym z najgorętszych tematów w świecie zdrowia i długowieczności. Czy jednak wszystkie popularne badania rzeczywiście mają wartość? W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc prof. Marek Postuła zwraca uwagę na problem, o którym mówi się zdecydowanie za rzadko. Niektóre testy mogą przynosić więcej rozczarowania niż realnej wiedzy.
Coraz częściej słyszymy, że zdrowie jelit wpływa nie tylko na trawienie, ale również na pracę mózgu, samopoczucie i długość życia. Nic więc dziwnego, że rynek badań mikrobiomu rozwija się błyskawicznie. W programie „VIVA! Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc zapytała prof. Marka Postułę o to, jaką rolę mikrobiota odgrywa w kontekście długowieczności. Odpowiedź eksperta była daleka od prostych, internetowych sloganów. Mikrobiom to fascynująca nauka, ale nie każde badanie jest warte swojej ceny Temat mikrobioty jelitowej budzi dziś ogromne zainteresowanie. Wiele osób wykonuje kosztowne badania, licząc na gotową receptę na lepsze zdrowie, większą odporność czy nawet dłuższe życie. Tymczasem prof. Marek Postuła podkreśla, że nauka wciąż znajduje się na etapie intensywnego poznawania zależności zachodzących między bakteriami jelitowymi a organizmem człowieka. „Mikrobiota to jest znowuż cały ocean wiedzy, w którym na razie się poruszamy mało sprawnie” – powiedział Marioli Bojarskiej-Ferenc w programie „VIVA! Bez Tabu”. Jak wyjaśnił specjalista, samo badanie mikrobiomu polega na sekwencjonowaniu materiału genetycznego bakterii znajdujących się w jelitach. W teorii brzmi to bardzo obiecująco. W praktyce ogromne znaczenie ma jednak sposób pobrania, przechowywania i transportu próbki. To właśnie na tym etapie może dojść do zniekształcenia wyników. Prof. Postuła zwrócił uwagę, że bakterie jelitowe są niezwykle wrażliwe na warunki zewnętrzne. Po opuszczeniu naturalnego środowiska bardzo szybko reagują na kontakt z tlenem czy zmianę temperatury, co może wpływać na końcową analizę. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc ekspert nie owijał w bawełnę: „Są miejsca w Polsce, które pobierają ten materiał biologiczny, który się wysyła w zwykłej probówce. Bakterie są bardzo wrażliwe na środowisko i zupełnie inne w naszych jelitach. W większości to są wyrzucone pieniądze, bo nie ma tyle tlenu w naszych jelitach co w powierzchni atmosferycznej, a jeśli dostarczymy temu materiałowi tlenu, no to wiadomo, że tam zaczynają się bakterie namnażać”. Kardiolog podkreślił, że problem nie dotyczy samej idei badania mikrobiomu, ale jakości wykonania takiej diagnostyki. Dlatego osoby zainteresowane analizą mikrobioty powinny przede wszystkim zwracać uwagę na wiarygodność laboratorium oraz stosowane procedury. Nie internetowe „cudowne sposoby”, lecz analiza danych. Tak naprawdę działa nowoczesna diagnostyka mikrobiomu Zdaniem prof. Marka Postuły równie ważne jak pobranie próbki jest to, co dzieje się z nią później. Dopiero odpowiednia analiza danych pozwala wyciągnąć praktyczne wnioski dotyczące zdrowia i codziennych nawyków. Ekspert zwrócił uwagę, że współczesna medycyna dysponuje dziś narzędziami, które jeszcze kilka lat temu były poza zasięgiem naukowców. Zaawansowana bioinformatyka oraz sztuczna inteligencja potrafią przeanalizować ogromne ilości danych i wskazać konkretne zależności między składem mikrobiomu a sposobem odżywiania. Jak wyznał Marioli Bojarskiej-Ferenc: „Dzisiejsze możliwości analityczne, czyli możliwości bioinformatyczne, zastosowanie sztucznej inteligencji, pozwala nam rzeczywiście genialne wyniki uzyskać, które realnie nam podpowiadają, co musimy zmienić w diecie, żeby ten mikrobiom, tak mówiąc kolokwialnie, dokarmić, żeby on był dużo zdrowszy”. Jednocześnie profesor przestrzegł przed bezrefleksyjnym podążaniem za modami promowanymi w mediach społecznościowych. W jego ocenie wiele popularnych porad dotyczących „naprawiania” mikrobiomu nie ma solidnych podstaw naukowych. „Ja nie wierzę w te internetowe porady dokarmiania mikrobiomu jakimiś własnymi specyfikami” – przyznał w rozmowie z prowadzącą. Nasze jelita to drugi organizm. I mają znacznie większy wpływ na zdrowie, niż jeszcze niedawno sądziliśmy W dalszej części rozmowy prof. Marek Postuła zwrócił uwagę na fakt, który dla wielu osób może być zaskakujący. Mikrobiota nie jest jedynie dodatkiem do ludzkiego organizmu, lecz niezwykle aktywnym ekosystemem wpływającym na funkcjonowanie wielu narządów. Jak podkreślił ekspert: „Musimy pamiętać, że mamy więcej komórek bakteryjnych w naszych jelitach niż nasz organizm zawiera naszych własnych komórek, czyli tu można powiedzieć, że to jest drugi organizm, który tak jak nasze komórki wydziela wiele substancji”. To właśnie dlatego naukowcy coraz częściej mówią o osi jelita–mózg oraz wpływie mikrobioty na zdrowie psychiczne, procesy poznawcze czy starzenie się organizmu. Niektóre bakterie produkują związki, które wspierają prawidłową pracę układu nerwowego. W programie „VIVA! Bez Tabu” Marek Postuła wyjaśnił, że korzystne bakterie mogą wpływać między innymi na wydzielanie BDNF – neurotroficznego czynnika wspierającego tworzenie nowych połączeń między komórkami nerwowymi. Nie oznacza to jednak, że wszystkie bakterie działają na naszą korzyść. „Mamy też bakterie, które działają przeciwnie, działają toksycznie. Wydzielają takie substancje jak chociażby TMAO. Tu ja badałem w kontekście chociażby chorób kardiologicznych. Okazało się, że bakterie jelitowe też zwiększają ryzyko chorób kardiologicznych w zupełnie innym mechanizmie niż my sądziliśmy jeszcze dekadę czy dwie dekady temu. Czyli wydzielają wiele szkodliwych substancji” – podkreślił. Jeszcze kilkanaście lat temu niewielu specjalistów przypuszczało, że bakterie zamieszkujące jelita mogą mieć tak silny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, funkcjonowanie mózgu czy proces starzenia. Dziś naukowcy coraz lepiej rozumieją te zależności, ale – jak podkreśla prof. Marek Postuła – wciąż pozostaje wiele pytań, na które medycyna dopiero szuka odpowiedzi. Dlatego zamiast ufać modnym hasłom i obietnicom szybkich rezultatów, warto opierać się na rzetelnych badaniach oraz wiedzy ekspertów. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jego dwa poprzednie małżeństwa były skazane na porażkę. Dziś Andrzej Supron jest żonaty po raz trzeci: „Uczucie zrodziło się z… niechęci”
Andrzej Supron rzadko mówi o swoim życiu prywatnym, dlatego jego wyznanie w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w jej autorskim programie „VIVA! Bez Tabu" może zaskoczyć wielu fanów. Legendarny zapaśnik opowiedział o powodach rozpadu dwóch małżeństw, relacji z byłymi partnerkami i niezwykłej historii poznania swojej trzeciej żony. Nie zabrakło także charakterystycznego dla niego humoru i szczerych refleksji o rodzinie.
Andrzej Supron w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w jej autorskim programie „VIVA! Bez Tabu" zdobył się na wyjątkowo osobiste wyznania. Legendarny zapaśnik opowiedział nie tylko o swoich trzech małżeństwach, ale także o powodach rozstań i okolicznościach poznania obecnej żony. Nie zabrakło przy tym charakterystycznego dla niego poczucia humoru. Andrzej Supron o pierwszym małżeństwie: „Żyliśmy obok siebie” Kiedy Mariola Bojarska-Ferenc zapytała go, czy obecnie jest ze swoją drugą żoną, sportowiec szybko ją poprawił. „Trzecią”, odpowiedział krótko. Następnie prowdząca zapytała wprost, dlaczego wcześniejsze związki nie przetrwały. Supron przyznał, że w przypadku pierwszego małżeństwa problem narastał stopniowo. „To była sytuacja, że do pewnych rzeczy się dochodziło. Byliśmy obok siebie, zwłaszcza w tym pierwszym związku, gdzie była dwójka dzieci. Żyliśmy obok siebie, ponieważ trochę przesadzała z brakiem zaufania. To było trochę męczące. Gdzieś tam zmęczyliśmy się troszeczkę sobą i daliśmy każdemu szansę”, wyznał. Największe zaskoczenie wywołała jednak historia, którą opowiedział chwilę później. Jak zdradził, po rozstaniu jego była żona związała się z jego kolegą. „Ja zawsze żartuję, ale to jest prawda, że mojemu koledze tak bardzo się podobała moja małżonka, że ja na koniec mu powiedziałem: »Słuchaj, masz tu żonę po Championie i szanuj jak własną«. No i byli ze sobą, żeby było śmieszniej, więc dobry człowiek jestem”, mówił z uśmiechem. Drugie małżeństwo okazało się znacznie krótszym rozdziałem w jego życiu. „To był taki romans bardzo przelotny. Później, no może by się z tego wyszło, ale wyjechała za granicę. Gdzieś tam się stworzyły jakieś warunki. Podjęła taką decyzję, ja nie ingerowałem”, wspominał. Z tego związku urodził się jego drugi syn. CZYTAJ TEŻ: TYLKO U NAS: Szczere wyznanie Roxie: „Przez takich księży Kościół traci”. Jeden kapłan sprawił jej ogromną przykrość… Jak Andrzej Supron poznał trzecią żonę? „Z tej pierwszej niechęci stworzyło się uczucie” Najwięcej ciepłych słów poświęcił jednak swojej obecnej żonie. Jak się okazuje, ich znajomość nie zaczęła się od miłości od pierwszego wejrzenia. „Na początku była nastawiona raczej negatywnie. Bo wtedy odbierała mnie tak, jakbym zachowywał się nonszalancko”, opowiadał. Sportowiec wyjaśnił, że w tamtym czasie stworzył grupę zawodowych zapaśników SupronStars i współpracował ze szkołą fotomodelek. „Podpisaliśmy też umowę ze szkołą fotomodelek i wśród nich właśnie była moja żona. Ona zastanawiała się, dlaczego tak się popisuję. A to nie w moim stylu. Ja po prostu się luźno czułem”, tłumaczył. Z czasem pierwsza niechęć zaczęła jednak ustępować miejsca uczuciu. „Ale jak to się mówi, kto się czubi, ten się lubi. Gdzieś tam zapukało i w serduszku zrobiła się przestrzeń. No i tak z tej pierwszej niechęci, stworzyło się uczucie”, przyznał. Duże znaczenie miały wspólne wyjazdy. „Zjeździliśmy cały Związek Radziecki. Było masę możliwości, żeby się poznać, żeby się zbliżyć”, wspominał. Z tego związku urodził się najmłodszy syn. Supron jest dziś ojcem trzech synów: Piotra, Andrzeja i Pawła. „A mam samych świętych. Piotra, Andrzeja i Pawła”, żartował podczas rozmowy. Kiedy Mariola Bojarska-Ferenc wspomniała o inteligencji jego dzieci, były zapaśnik nie miał wątpliwości, komu przypisać większość zasług. „Mama jest bardzo inteligentna. Myślę, że po mamie ma bardzo dużo cech. Po mnie ma urok osobisty, co też dla niego jest bardzo ważne”, podsumował. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Czy wypada powiedzieć partnerowi o zdradzie? Psycholog wskazuje wariant, w którym odradza to swoim pacjentom! Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale na platformie YouTube View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Czy wypada powiedzieć partnerowi o zdradzie? Psycholog wskazuje wariant, w którym odradza to swoim pacjentom!
Zdrada potrafi zburzyć nawet wieloletni związek. Wiele osób uważa, że po niewierności jedynym właściwym rozwiązaniem jest pełna szczerość. Tymczasem psycholog Piotr Mosak w programie VIVA! „Bez Tabu” przedstawił opinię, która dla części widzów może okazać się zaskakująca. Ekspert przyznał, że są sytuacje, w których nie tylko nie zachęca do wyznania prawdy partnerowi, ale wręcz odradza taki krok. Dlaczego? Jego argumentacja wywołała gorącą dyskusję.
Czy po zdradzie zawsze należy wyznać prawdę partnerowi? Dla wielu osób odpowiedź wydaje się oczywista, jednak psycholog Piotr Mosak ma na ten temat znacznie bardziej złożone spojrzenie. W programie VIVA! „Bez Tabu” opowiedział Marioli Bojarskiej-Ferenc o sytuacjach, z którymi spotyka się w swoim gabinecie, i wyjaśnił, dlaczego czasem odradza pacjentom przyznanie się do jednorazowej niewierności. Jego słowa mogą wywołać gorącą dyskusję. Poczucie winy po zdradzie potrafi być ogromne Piotr Mosak przyznał, że nie każda osoba, która dopuściła się zdrady, próbuje szybko zapomnieć o tym, co się wydarzyło. W jego gabinecie pojawiają się także ci, którzy przez długi czas nie potrafią poradzić sobie z wyrzutami sumienia. „Są osoby, które są z jednej strony skali: hmm, fajnie było, dlaczego nie, nie wydało się, może trzeba iść w tę stronę, będę miał ciekawsze życie. Ale są też osoby z drugiej skali i ci u mnie lądują – poczucie winy, koszmar, poczucie nieszczęścia, zniszczenia życia, rodziny i tak dalej. Więc to, co się stało, w cudzysłowie oczywiście, przypadkowo, jest strasznym brzemieniem dla tej osoby.” Właśnie wtedy pojawia się pytanie, które od lat dzieli specjalistów i pary: czy o zdradzie zawsze trzeba powiedzieć? „Proszę tego nie mówić żonie” Mosak przyznał, że zdarza mu się odradzać pacjentom wyznanie prawdy o jednorazowej zdradzie. „Jeżeli prawdą jest, że pan ma takie poczucie winy, tak bardzo pan by chciał cofnąć czas, żeby się nic nie wydarzyło, jest taka piosenka przepiękna. Proszę tego nie mówić żonie.” Psycholog tłumaczył, że w takich przypadkach wyznanie często przynosi ulgę przede wszystkim osobie zdradzającej. „Wie pan dlaczego? Bo pan będzie miał ulgę, a ona będzie miała przerąbane przez resztę życia. Bo jeżeli pan wyciągnął z tego wnioski, że już nigdy więcej, że stanie pan na rzęsach, żeby się przypilnować i zadba pan o tę żonę, będziecie szczęśliwym małżeństwem i będzie pan jakby przez to lepszym tym mężem dbającym o nią, to dlaczego ona ma wiedzieć i nieść ten ciężar?” „To jest pana krzyż, nie jej” W rozmowie Mosak nie ukrywał, że konsekwencje jednorazowej zdrady powinny pozostać po stronie osoby, która dopuściła się niewierności. „To jest pana krzyż, nie jej. To jest jego problem, no jakby jakieś konsekwencje musi ponieść. Nie ona ma ponieść te konsekwencje, on ma ponieść konsekwencje, żeby to go trzymało, żeby więcej nie zrobił.” Jak dodał, ujawnienie prawdy może mieć bardzo poważne skutki dla drugiej strony. „Koszty powiedzenia będą większe niż koszty niepowiedzenia, bo koszty powiedzenia, jej kończy się świat, jej spada poczucie własnej wartości, może to doprowadzić do tego, że się ten związek rozpadnie, a on naprawdę ma refleksję i wzbudza w sobie to uczucie i potrzebę troski.” Kiedy trzeba powiedzieć prawdę? Psycholog wyraźnie zaznaczył jednak, że inaczej patrzy na sytuacje, w których zdrada się powtarza. „Natomiast jeżeli jest recydywa, jest drugi raz, trzeci raz, w odstępach czasowych, to znaczy, że on sobie daje przyzwolenie. W tym momencie człowieku zastanów się, jak chcesz żyć. Jeżeli jesteś uczciwy, w tej sytuacji uczciwy, to powiedz tej żonie.” Według Mosaka wielokrotna zdrada nie jest już jednorazowym błędem, ale świadomym wyborem, który wymaga szczerej rozmowy o dalszej przyszłości związku. „Zdrada jest zdefiniowana przez parę” W programie pojawił się także temat granic w związku. Psycholog zwrócił uwagę, że każda para może inaczej definiować wierność i zdradę. „Zdrada jest zdefiniowana przez parę. Może ona powie: »O kurczę, nic nie wiedziałam, to co będziesz tak raz w roku sobie wyjeżdżał na trzy dni, przez to nie będziesz mi zawracał głowy, ale nadal będziesz mnie kochał, będzie okej?«. (...) Dwie dorosłe osoby ustalają swoje zasady, swoje definicje.” Całą rozmowę Marioli Bojarskiej-Ferenc z Piotrem Mosakiem można obejrzeć w programie VIVA! „Bez Tabu” na kanale YouTube. View oEmbed on the source website Źródło: wywiad „VIVA! Bez Tabu”
TYLKO W VIVA! BEZ TABU: Ciągle każą obniżać cholesterol. Profesor ujawnia, czego większość pacjentów nie słyszy w gabinecie
– „Lekarz, dobry lekarz nie leczy badań. Nie oczekujmy od lekarza, że będzie leczył badania, tylko leczy pacjenta” – podkreśla prof. Marek Postuła w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu. Ekspert tłumaczy, dlaczego ten sam wynik cholesterolu może oznaczać zupełnie coś innego dla 30-latka i dla osoby obciążonej cukrzycą czy otyłością. To rozmowa, która może zmienić sposób myślenia o zdrowiu i profilaktyce chorób serca.
Cholesterol od lat budzi ogromne emocje. Jedni obsesyjnie śledzą kolejne wyniki badań, inni wpadają w panikę na sam widok podwyższonego LDL. Tymczasem rzeczywistość może być znacznie bardziej skomplikowana, niż sugerują nagłówki czy internetowe porady. W najnowszym odcinku programu VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z prof. Markiem Postułą – kardiologiem, farmakologiem klinicznym, prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Długowieczności i jednym z najbardziej cenionych ekspertów zajmujących się profilaktyką chorób cywilizacyjnych. Podczas szczerej rozmowy specjalista wyjaśnia, dlaczego nie istnieje jedna właściwa wartość cholesterolu dla wszystkich i czego wielu pacjentów nigdy nie słyszy w gabinecie lekarskim. TYLKO W VIVA! BEZ TABU: wysoki cholesterol. Kardiolog Marek Postuła wyjaśnia, kiedy potrzebne są leki, a kiedy nie „Najpierw było 300 ileś, potem 200, potem 150, więc dochodzimy do takich bardzo małych już liczb” – zauważa Mariola Bojarska-Ferenc podczas rozmowy z prof. Markiem Postułą. To pytanie zadaje sobie dziś wielu pacjentów. Czy cholesterol rzeczywiście trzeba obniżać za wszelką cenę? I dlaczego zalecenia wydają się coraz bardziej restrykcyjne? W świecie medycyny wiele osób oczekuje prostych odpowiedzi. Jednej liczby, jednego wyniku, jednej recepty. Jednak zdaniem prof. Marka Postuły rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana. „Mam złą wiadomość dla pani, bo nie da się krótko na to pytanie odpowiedzieć, bo jak to w medycynie, to zależy” – mówi ekspert. To właśnie słowo „zależy” staje się kluczem do zrozumienia całej filozofii leczenia, którą prezentuje kardiolog i ekspert medycyny długowieczności. Profesor: „Ja nie leczę badań” W czasach, gdy pacjenci często skupiają się wyłącznie na liczbach widocznych na wydruku laboratoryjnym, profesor przypomina o czymś fundamentalnym. „Ja patrzę na cholesterol nie w oderwaniu, bo ja nie leczę badań.” Chwilę później dodaje jeszcze mocniej: „Lekarz, dobry lekarz nie leczy badań. No i nie oczekujmy od lekarza, że będzie leczył badania, tylko leczy pacjenta.” To podejście całkowicie zmienia sposób patrzenia na wyniki lipidogramu. Sam poziom cholesterolu nie mówi jeszcze wszystkiego. Znaczenie ma wiek pacjenta, jego styl życia, choroby współistniejące i indywidualne czynniki ryzyka. Ten sam cholesterol, zupełnie inna rozmowa Profesor podaje bardzo konkretny przykład. „Jeśli ja patrzę na młodego 30-latka, ja mam cholesterol 250, ja zupełnie inaczej z nim rozmawiam niż z osobą, która ma lat 50, ma cukrzycę, otyłość, pali papierosy i pije dużo alkoholu.” I dodaje: „To są zupełnie inne rozmowy, zupełnie innych narzędzi używam.” To właśnie dlatego – jak podkreśla – nie istnieje uniwersalny schemat leczenia dla wszystkich. Dwie osoby mogą mieć podobny wynik cholesterolu, ale wymagać zupełnie innego postępowania. Czytaj też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak rozpoznać zdradę w związku? Psycholog Piotr Mosak zwraca uwagę na kilka sygnałów Zanim pojawi się tabletka W trakcie rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc zwraca uwagę, że wielu pacjentów ma poczucie, iż w gabinecie zbyt szybko słyszy o kolejnych lekach. Profesor odpowiada, że kluczowa jest komunikacja między lekarzem a pacjentem. „Problemem jest ta komunikacja. Myślę, że tutaj chyba taki jest nawet nie brak wiedzy, nie brak czasu, tylko sposób komunikacji.” Jednocześnie podkreśla, że w przypadku wysokiego cholesterolu pierwszym krokiem nie zawsze musi być farmakoterapia. „Czy zalecę aktywność fizyczną, zmianę diety, bo zawsze od tego trzeba zacząć jeśli mówimy w kontekście cholesterolu.” Dopiero później – jeśli jest taka potrzeba – rozważane są kolejne rozwiązania. Geny mogą zmienić wszystko Jednym z najciekawszych wątków rozmowy jest rola genetyki. Profesor przyznaje, że pacjentom z wysokim cholesterolem często rekomenduje dodatkowe badania. „Zalecam pacjentom z wysokim cholesterolem badania genetyczne, żeby odpowiedzieć na pytanie, czy przypadkiem nie mamy hipercholesterolemii rodzinnej.” Jeżeli okazuje się, że za podwyższonym cholesterolem stoi uwarunkowanie genetyczne, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. „Tutaj nie mamy trochę pola na tzw. negocjacje, jak ja mówię moim pacjentom, że tu już nie negocjujemy, tylko musimy iść w twardą medycynę opartą na faktach, na dowodach naukowych.” ZOBACZ TEŻ: Kiedy zaczyna się zdrada i jak wielu Polaków się jej dopuszcza? Tylko w VIVA! Bez Tabu psycholog tłumaczy, jak to wygląda w przypadku kobiet i mężczyzn. Dane są porażające! Cholesterol to tylko część układanki Z wypowiedzi profesora Marka Postuły wyłania się jeden ważny wniosek. Cholesterol nie jest samotnym wskaźnikiem, na podstawie którego można ocenić zdrowie człowieka. Liczy się cały kontekst: wiek, styl życia, choroby współistniejące, genetyka i indywidualne ryzyko. Dlatego zamiast szukać jednej magicznej liczby, warto szukać lekarza, który spojrzy szerzej. Bo jak podkreśla ekspert: „Nie leczę badań”. I być może właśnie tego wielu pacjentów najbardziej potrzebuje dziś usłyszeć. ______________________________________________________________________________________________________________________ Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website