Najpierw zakochali się tańcu, potem w sobie. Po burzliwym rozstaniu zrozumieli, że nie mogą bez siebie żyć. Lenka i Jan Klimentowie świętują 10. rocznicę ślubu
Gdy się poznali, on miał 25 lat, ona zaledwie 10. Jan Kliment był już wtedy mistrzem Czech w tańcu towarzyskim, a Lenka dziewczynką, która bardzo chciała zostać zawodową tancerką. Po latach znów się spotkali, tym razem w Warszawie. "Połączyła nas Polska. I Taniec z Gwiazdami" - wspominał w wywiadzie dla VIVY! Jan Kliment. Szybko zaczęli być razem, ale też szybko przyszedł kryzys. W dniu 10. rocznicy ślubu przypominamy wywiad, w którym Lenka i Jan Klimentowie opowiadają o historii swojego burzliwego związku.
Historia miłości Lenki i Jana Klimentów przypomina scenariusz romantycznego filmu. „Nauczyłem się, że miłość to dbanie o drugą osobę”, mówi tancerz. „Mogę powiedzieć, że jestem pewna miłości Janka”, dodała jego ukochana. Zakochanych dzieli piętnaście lat różnicy, ale wiek nie ma dla nich znaczenia. Po dwóch latach rozstali się, lecz z czasem odkryli, że nie potrafią bez siebie żyć. „Mniej więcej po dwu latach związku mieliśmy kryzys. Rozstaliśmy się na pół roku. Uświadomiłem sobie wtedy jej wartość. Śmiech, zaufanie, wsparcie, rodzinność. Rozmawiamy ze sobą, Lenka mnie rozumie, wie, że może na mnie polegać. Mamy podobne marzenia, wspólny pogląd na świat”, wyjaśniał Jan Kliment. Pod koniec grudnia 2022 roku para została rodzicami! Na świecie pojawił się ich ukochany synek, Cristian. Jednak ich droga do rodzicielstwa nie była łatwa... „Nas wszyscy pytają o to, kiedy będziemy mieć dzieci, dlaczego ich jeszcze nie mamy. A to jest taka delikatna sprawa. Łatwo można kogoś skrzywdzić chamskimi pytaniami i komentarzami. Ludzie się w ogóle nad tym nie zastanawiają", mówiła jakiś czas temu Lenka Klimentova w archiwalnym wywiadzie dla VIVY!. Dziś każdą chwilę spędzają z ukochanym dzieckiem. Synek jest dla nich całym światem i chcą mu przekazać najważniejsze wartości. Jak zaczęła się ich historia? Kiedy po raz pierwszy się spotkali? O swojej niezwykłej miłości tancerze opowiedzieli nam w czerwcu 2018 roku na łamach VIVY. Przypominamy archiwalny wywiad z Lenką i Janem Klimentami. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 16.02.2025 r.] Jan i Lenka Klimentowie - wywiad VIVA! Poderwałeś Lenkę, gdy była w przedszkolu? Jan: Prawie, poznaliśmy się, gdy miała 10 lat. Lenka: Trenowałam taniec w Ostrawie, mój trener zaprosił Janka, żeby poprowadził dla nas warsztat. Janek był wtedy mistrzem Czech. Jan: Szkoliłem dzieciaki razem z moją partnerką. Miałem 25 lat i przez myśl mi nie przeszło, że... Lenka: Ani mi. Gdyby ktoś powiedział wtedy, że to będzie mój mąż, popukałabym się w głowę. Potem zmienił partnerkę i przyjeżdżał z żoną. Byłam starsza, miałam 17–18 lat. Jan: Tańczyła z partnerem, którego wychowałem. Szkoliłem ich, więc częściej się widywaliśmy. Kiedy odpaliło? Lenka: Rozstaliśmy się z partnerem i Janek rozstał się z żoną. Jan: Połączyła nas Polska. I „Taniec z Gwiazdami”. Po czeskiej edycji tanecznego show rozwodziłem się, chciałem wyjechać. Uczyłem w Sosnowcu, nie myślałem o miłości. Zobaczyłem w telewizji finał „Tańca z Gwiazdami”, akurat wygrała Dorota Gardias. Pomyślałem: Wow, jaki show, super! Ja też tak chcę. Okazało się, że casting jest w czerwcu, a był maj. Nie miałem partnerki. Kogo wziąć? Poprosiłem Lenkę. Wzięliśmy udział w castingu, dostałem się. Lenka: Mnie pytali, czy też bym chciała wystąpić w programie, ale bałam się wtedy i nic nie rozumiałam po polsku. Jan: Zaprosiłem Lenkę do Warszawy, żeby podziękować za pomoc. CZYTAJ TAKŻE: Żona jest jego największym wsparciem. Dzięki niej Krzysztof Hołowczyc znów zaczął zauważać świat... A tak naprawdę? Jan: Chciałem z nią spędzić czas i bardziej się poznać. Pisaliśmy dużo esemesów. Do kogo przyjeżdżałaś? Lenka: Nikt mi nie wierzy, Jan też nie, ale przysięgam, że nic sobie nie myślałam. Powiedział, że pokaże mi Warszawę i program. Chciałam wyjechać z Ostrawy, żeby zapomnieć o rozstaniu z moim partnerem. I co? Lenka: Zamiast trzech dni zostałam tydzień. A miałam pracę w Ostrawie, musiałam dzwonić, żeby wziąć urlop. Lenka i Jan Klimentowie, VIVA! marzec 2018 A gdy wróciłaś do Ostrawy? Lenka: Myślałam: Było miło. To chwilowe zauroczenie. Jan: Ale mamie mówiłaś: „Nie wiem, czy on się odezwie”. Lenka: Nic nie mówiłam, mama sama przyszła i pytała: „Co było?”. A ja: „Nic!”. Mama wszystko wiedziała. Jan: Było fajnie. Czekałem na każdy weekend, ona przyjeżdżała na każdy odcinek programu. Trwało to cztery miesiące, aż z Nataszą Urbańską doszedłem do finału. Miał czas dla Ciebie? Lenka: Ciężko było. Siedziałam cały czas na próbach. Teraz dojrzałam, już bym nie siedziałam na pupie tyle godzin. Tylko że wtedy to nie było łatwe. Nie znałam języka, nie znałam nikogo. Więc byłam „oparta” na Janku. A on tańczył z Nataszą? Lenka: Natasza jest bardzo fajna, teraz często z nią występuję w teatrze Buffo. Nie miałam z nią problemu. Nawet źdźbła zazdrości? Lenka: Jestem tancerką, rozumiem to. Choć nie mówię, że zawsze jest łatwo. Coś tam w brzuchu ssie. Tyle czasu razem na sali treningowej. Która kobieta byłaby spokojna? Jan: A ja byłem zakochany. Zaproponowałem, żeby Lenka przeprowadziła się do Warszawy na stałe. Zmiana kraju? Co Ty na to? Lenka: To było trudne. Bardzo. Musiałam zostawić swoją pracę, rodzinę. A jestem z rodziną bardzo zżyta. Do tego pierwszy raz za granicą, gdzie nikogo nie znałam. Janek powiedział, że pomoże mi się urządzić. Jan: Lenka długo nie mówiła po polsku, tylko obserwowała. A potem jednego dnia zaczęła mówić. Lenka: Wstydziłam się strasznie. I przed nim, i przed ludźmi. U Agustina Egurroli zaczęłam prowadzić zajęcia taneczne. Mówiłam dziewczynom: „Ja was uczę tańczyć, a wy mnie uczcie mówić”. Jan: Zaczęliśmy razem występować na eventach, to Lence pomogło w komunikacji z ludźmi. Lenka: Basia Kwiecień, menedżerka, moja druga polska mama, bardzo mi pomogła. Dzięki niej nabrałam pewności siebie. Zaczęłam tańczyć brazylijską sambę w jej grupie dziewczyn z Kolumbii, Meksyku, Angoli. Masz egzotyczną urodę. Lenka: Mam kubańskie korzenie. Tato był Kubańczykiem, mama Czeszką. Urodziłam się w Czechach, ale nic nie wiem o biologicznych rodzicach. Adoptowała mnie moja obecna mama z tatą. Co Twoja mama na przenosiny do faceta za granicę? Lenka: Mama jest moją najlepszą przyjaciółką. Nie miała z tym problemu. Powiedziała: „Znajdź sobie kogoś, z kim będziesz szczęśliwa”. Lenka i Jan Klimentowie, VIVA! marzec 2018 Prześwietliła go? Wypytała? Lenka: Na początku wypytała. Lubi czytać historie w internecie i wszystkiemu wierzyła. Pisała do mnie: „Uważaj”. Martwiła się. Czasami płakałam, wtedy mówiła: „Wracaj”. Ale nasz związek się wzmocnił, widzi, że jestem szczęśliwa, i bardzo lubi Janka. Jan: Mam superteściową. Jedna z najlepszych na świecie. Jest bardzo uzdolniona artystycznie. Ma złote ręce. Pięknie kaligrafuje, jest cukiernikiem, świetnie gotuje. Lenka: Mama uszyła mi prawie wszystkie sukienki na turnieje. Jan: Teraz robi dla dzieci zabawki, bo są modne. Podoba mi się, jak żyje z Lenką. Historię o tym, że jest adoptowanym dzieckiem, powiedziała jej w formie bajki. Niezwykła osoba. Rozwiodła się z ojcem Lenki, niedawno brała drugi ślub. Wesele było w konwencji hawajskiego party. Sama przygotowała całą dekorację. Czemu wybrałeś Lenkę? Oprócz tego, że jest piękna? Jan: Mniej więcej po dwu latach związku mieliśmy kryzys. Rozstaliśmy się na pół roku. Uświadomiłem sobie wtedy jej wartość. Śmiech, zaufanie, wsparcie, rodzinność. Rozmawiamy ze sobą, Lenka mnie rozumie, wie, że może na mnie polegać. Mamy podobne marzenia, wspólny pogląd na świat. Dlaczego się rozstaliście? Lenka: Było mi ciężko w Polsce. Zostawiłam rodzinę, pracę. Ani języka, ani przyjaciół. A on w otoczeniu fanek, gazety rozpisywały się o jego romansach. Żadna 19-latka nie udźwignęłaby tego. Jeżeli kobiety śmieją się ze mnie: „Ty jeszcze nic nie wiesz o życiu”, to odpowiadam: „Wiem, co przeżyłam i jak jestem doświadczona”. Ten związek nie jest łatwy. Ale dziś mogę powiedzieć, że jestem pewna miłości Janka. I jestem pewna, co do niego czuję. Co się wydarzyło w Portoryko? Jan: Zaręczyny. Już byliśmy sześć lat razem. Na początku miałem dystans do ślubu. Uraz po pierwszym? Jan: Lęk. Jak ktoś ze znajomych brał ślub, mówiłem: „Po co, to tylko papier”. Lenka była trochę nieszczęśliwa. Lenka: Nigdy w życiu nie mówiłam Jankowi o ślubie. Nie naciskałam. Wiedziałam, że to najgorsze, co kobieta może zrobić. Odpuściłam. A on się oświadczył. Niektórzy nie potrzebują ślubu. Lenka: Dla mnie jest ważny, bo chcę mieć dzieci. I żeby dzieci miały to samo nazwisko. Tak byłam wychowana. Jan: Ślub to nie tylko zobowiązanie. To też przyjemność. Nie chciałem nas tego pozbawiać. Chciałem, żebyśmy mieli co wspominać. Zabrałem Lenkę do Portoryko. ZOBACZ TAKŻE: Marek Koterski i Małgorzata Bogdańska: miłość wywróżył im astrolog. Są razem ponad 20 lat Domyślałaś się? Lenka: Ani trochę. Jan: Musiałem ukryć pierścionek. Ale jak to zrobić, gdy pakujemy się razem? Zawinąłem pudełko w skarpetki. Ale potem pomyślałem: A jak walizki nie przyjadą z nami? Więc zabrałem te skarpetki do podręcznego plecaka. Miałem stracha, czy nie wpadnę przy kontroli. I dałeś? Jan: To jeszcze nie koniec. W Portoryko zamieszkaliśmy w hotelu przy plaży, chciałem mieć pokój z widokiem na ocean. Ale słyszę, że nie mają. Mówię do recepcjonisty: „Nie może mi pan tego zrobić. My jesteśmy tu w podróży poślubnej!”. Lenka: Słyszałam to, ale nie nabrałam podejrzeń. Pomyślałam: No nie, teraz będzie kłamał, żebyśmy mieli pokój! Jan: A recepcjonista: „Congratulations!”. Lenka: I wszyscy w tym hotelu codziennie się do nas uśmiechali, gratulowali. Jan: Widok na morze mieliśmy super! Zaplanowałem wyjątkową kolację, rano pobiegłem kupić róże. Wieczorem mówię: „Ubierz się elegancko”. Lenka: Spojrzałam dziwnie. Po co? Przecież ja tu chodzę w szortach na plażę. Ale on się tak pięknie ubrał, że się umalowałam i włożyłam sukienkę. Czytaj też: Nagranie z treningu Kurzajewskiego hitem sieci. Ależ on ma talent Lenka i Jan Klimentowie, VIVA! marzec 2018 I nic nie zaświtało Ci w głowie? Lenka: Jeszcze nic. Jan: Tylko nasz stół był przystrojony różami. „Popatrz, Janek”, powiedziała. „Przygotowali kwiaty. Oni naprawdę wierzą w nasze małżeństwo”. Lenka: Po kolacji poprosił o deser. To był błysk. Zaczęłam kojarzyć. Co ci jest, ty nigdy w życiu nie jesz deserów? Powiedział: „Zamknij oczy”. Ledwo usłyszałam „z”, już mocno je zacisnęłam. I tylko się modliłam: Jezu, żeby to był pierścionek! Jan: Ona ma zamknięte oczy. A ja walczę z pudełkiem. Nie mogłem schować go do kieszeni, byłoby widać. Ukryłem w spodniach pod paskiem. I jak tyle zjadłem, musiałem odpinać pasek, bo nie byłem w stanie wyciągnąć pudełka! Lenka: Otworzyłam oczy. Janek klęczał obok. Bardzo chciałam, żeby mi się oświadczył. Gdy to zrobił, chciałam krzyczeć na całą restaurację. Nie mogłam uwierzyć, że on się ze mną zaręczył. Jak to jest, gdy ktoś się oświadcza? Lenka: Dziwne, że to musi facet robić, nie? Ale to jest piękne. Jasiek jest bardzo emocjonalny, rozpłakał się. Ja też. Byłam wdzięczna, że to się stało. To coś zmienia? Deklaracja? Jan: Ma to moc. Mówi się słowa, które mają wartość w życiu. Jak raz się powie, nie można zmieniać. Lenka: Na poważnie branie związku. Obietnica. Jan: Przysięga. Lenka: Ale nic się poza tym nie zmienia. Dalej jesteśmy tacy sami, chcemy być razem. Zmieniło się to, że od razu po zaręczynach zdecydowaliśmy, że bierzemy pieski. I ustaliliśmy termin ślubu. Za półtora roku. Ślub był bardzo udany. Co mama przygotowała? Lenka: Tort, a na torcie z marcepanu nasze dwa pieski papillon. I buty taneczne, damskie i męskie. Przygotowali to razem z tatą. Nie są już razem, ale oboje są cukiernikami. Pracowali przez trzy dni. Jan: Lenka zrobiła mi niespodziankę. Dziewięć miesięcy przed ślubem powiedziała mi, że uczy tańczyć parę. Raz w tygodniu chodziła na zajęcia. Okłamywała mnie. Uczyła się śpiewać. Na weselu zaśpiewała piosenkę, do której tańczymy. I zaśpiewała tak, że nie mogłem uwierzyć. Powiedziała: „To ostatni raz, kiedy cię okłamałam”. Lenka: To było straszne. Co tydzień byłam w emocjach, chciałam się podzielić, co mi wychodzi, a co nie, i nie mogłam. Więc dzwoniłam do mamy i koleżanki – one wiedziały. W Czechach jest zwyczaj, że para młoda tańczy pierwszy taniec? Jan: Tak, wyszło super. Zaprosiliśmy znajomych z różnych stron do tego tańca. Wysłaliśmy im wcześniej kawałki choreografii. Pary się nie znały. Premiera dopiero na ślubie. Lenka: Taniec trwał pięć minut. Nikt się nie nudził. Wciąż się zmieniali tancerze, to był miks naszego życia. Tańczyliśmy układy z naszych różnych minionych doświadczeń, z tańca turniejowego, z telewizyjnego show. Ze spektaklu tanecznego, który kiedyś przygotował Janek. Zaprosiłeś Katarzynę Grocholę, Twoją partnerkę w „Tańcu z Gwiazdami”? Jan: To nie partnerka, to przyjaciółka. Mam z nią kontakt do dziś. Lenka też. Była z nami na ślubie Ewa Kasprzyk, z którą tańczyłem. Lenka: Zaprosiliśmy też inne kobiety, z którymi tańczył: Anię Wyszkoni i Cleo, ale one nie mogły być. Jan: Z Polski było ponad 40 gości. Rozkręcili imprezę. Zaprosiliśmy znajomych z 14 państw. Jesteś pewien, że Wasze małżeństwo przetrwa? Jan: Oczywiście. Skąd ta pewność? Jan: Mam ją w sobie. Skąd? Nie wiem. Po prostu mam. W pierwszym małżeństwie też ją miałeś? Jan: Tak. Ale wyciągnąłem wnioski z pierwszego małżeństwa. W czym mi pomogła Katarzyna Grochola. Nauczyła mnie wielu rzeczy. Powiedziała, że o związek trzeba dbać. Nie tylko mówić, ale robić to. Nauczyłem się, że miłość to dbanie o drugą osobę. Czujesz się zadbana? Lenka: Od momentu, gdy wróciliśmy do siebie po rozstaniu – cały czas. Naprawdę. Janek robi mi niespodzianki. Mogę na niego liczyć w każdej sytuacji. Jan: Nauczyłem się, że istnieje nie tylko praca. Jeździmy razem na wakacje i w tygodniu znajdujemy dla siebie czas. Fajnie, że wystąpiliśmy razem w „Tańcu z Gwiazdami”. Lenka i Jan Klimentowie, Viva! 2/2023 Powiedziałaś: „Mogę na niego liczyć”? Lenka: Tak, jak na wakacjach, gdy jak głupia wbiegłam do morza. Janek zdążył krzyknąć „uważaj”, gdy ja w crocsach pośliznęłam się i upadłam na plecy. „Wszystko ok?”, zaniepokoił się. „Tak, tak”, odkrzyknęłam, ale pływam i widzę krew. Rozcięłam sobie dłoń. Janek wyciągnął mnie z wody, wziął na ręce, posadził na brzegu. I szybko pobiegł do ratowników. Przyniósł opatrunek, ja już byłam biała, opatrzył mi ranę. Mój bohater. Sprawdziłeś się jako mężczyzna. A dajesz sobie pomagać? Jan: Gdy mój brat dwa lata temu skoczył do wody i złamał kręgosłup, było dużo łez. I Lenka wspierała mnie wtedy, bardzo mi pomogła. Pracowała z niepełnosprawnymi dziećmi, więc też wiedziała, jak rozmawiać z moim bratem, jak do niego podchodzić. W takich sytuacjach poznaje się wartość człowieka. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: To właśnie miłość! Oto pary, które gościły na łamach VIVY! Już wiecie, co będziecie robić na starość? Wzięliście udział w programie „The Story Of My Life. Historia naszego życia”. Lenka: To były wielkie emocje. Charakteryzacja trwała trzy, cztery godziny. Nie widzieliśmy siebie nawzajem, ani nawet własnej twarzy. Jan: Najpierw postarzyli nas o 25 lat, potem o 50. Czyli na końcu Lenka miała 79 lat, a ja 94. Lenka: Zmieniają twarz, ręce i kark. Podczas pierwszej zmiany ludzie wchodzili do charakteryzatorni i mówili: „No i co, cały czas ładna!”. Ale druga zmiana była wstrząsająca. Charakteryzacja była tak realistyczna, że poczułam ścisk w żołądku. Co się stało z moim Jaśkiem? Jan: Wcześniej mówiłem sobie: „Po 75. roku życia mogę umrzeć. Nie warto się męczyć”. Ale jak zobaczyłem „starą” Lenkę, zrozumiałem, że, kurde, nigdy w życiu nie zostawię tej kobiety samej na tym świecie. Będę walczył do końca, żeby być z nią jak najdłużej. To jakie macie plany? Rozmawialiście o tym w programie „The Story Of My Life. Historia naszego życia”? Lenka: Janek chciałby na starość mieć dom nad morzem. Ale nie w Polsce. Tu jest za zimno. Jan: A do tego schronisko dla piesków. Dla Lenki. Ona kocha zwierzęta, często urządza maratony taneczne, z których dochód idzie na schronisko. Lenka: I będziemy mieć dzieci. Kiedyś. Jan: Ja już bym chciał. Lenka: Ale teraz oboje mamy dobry moment w życiu. Szkoda mi to przerywać. Jak będzie dziecko, to super, nie mam z tym problemu. Ale nie będę na siłę planować. Lenka i Jan Klimentowie, Viva! 2/2023
Miłość w rytmie rock’n’rolla trwa u nich od ponad 40 lat. Tak zaczęła się historia Roberta i Moniki Gawlińskich
Poznali się jeszcze w liceum i od tamtej pory niemal nie rozstają. Choć ich związek przeszedł przez chorobę, kryzysy i wyzwania związane z życiem w blasku fleszy, Monika i Robert Gawlińscy od ponad 40 lat tworzą jedno z najtrwalszych małżeństw polskiego show-biznesu. Jak udało im się przetrwać razem tyle lat?
On - znany rock'n'rollowiec, ona - poetka i autorka tekstów. Mimo że Robert i Monika Gawlińscy miewali trudne chwile, to wciąż od ponad 40 lat wiernie trwają przy swoim boku, a dziś mogą się poszczycić jednym z najdłuższych staży w polskim show-biznesie. Zakochani są nierozłączni. Wychowali dwóch synów – Emmanuela i Beniamina – a ich uczucie wciąż nie gaśnie. „Wystarczy tylko się kochać” – podkreśla żona wokalisty Wilków. To historia miłości, która od dekad wybrzmiewa w rytmie rock'n'rolla. Monika i Robert Gawlińscy - jak się poznali? Historia miłości Poznali się jeszcze w liceum. Ona miała zaledwie siedemnaście lat i najpierw zakochała się w jego muzyce. Robert Gawliński grał wówczas w zespole Madame. Była wtedy w drugiej klasie ogólniaka. „Oblałam fizykę na egzaminie komisyjnym. Repeta. Rodzice za karę nie puścili mnie na festiwal do Jarocina. Słuchałam relacji w radiowej Trójce i nagle zabrzmiał głos, który totalnie mnie zaczarował, i muzyka, jakiej nigdy w Polsce nie było. Słuchałam tego numeru, nie wiedząc, kto śpiewa (...). Pod koniec wakacji koleżanka wyciągnęła mnie na koncert w Parku. Minęłam w drzwiach faceta i tak zaiskrzyło, że zrobiło mi się słabo. A potem ten sam facet stanął na scenie i zaśpiewał piosenkę, którą znałam z radia. Musiałam go poznać”, wyznała Monika Gawlińska w rozmowie z Agnieszką Nabrdalik na potrzeby książki Dzisiaj rozmawiamy o Pani. On popatrzył na nią i zaprosił ją na próbę. Później na kolejną i... kolejną. Po próbach odprowadzał ja do domu i szedł na imprezę. Czuła, że są przyjaciółmi i że raczej z jego strony to tylko koleżeństwo. „Roberta odpuściłam sobie, gdy pojechał w trasę. Przez dwa tygodnie nie mieliśmy kontaktu. Pomyślałam, że już się nie pojawi. I nagle dzwonek do drzwi. Otwieram - a to on. „Cześć. Zakochałem się”. Na co ja: „okej, rozumiem. W kim?”. „No w Tobie”, opowiada żona Roberta Gawlińskiego. Zobacz także: Tak wyglądają synowie Moniki i Roberta Gawlińskich! Co dziś robią Emanuel i Beniamin? Robert i Monika Gawlińscy: byli sobie przeznaczeni Otwarcie mówią, że byli sobie przeznaczeni: „To niesamowite, ale od 12 roku życia cały czas niemalże ocieraliśmy się o siebie, lecz się nie spotkaliśmy. Aż do pamiętnego dnia, kiedy wpadliśmy na siebie w drzwiach Stodoły”, wyznała w wywiadzie dla magazynu VIVA! w 2003 roku Monika Gawlińska. Jak sama przyznaje, z dnia na dzień stała się najszczęśliwszą dziewczyną na świecie. Ale tej miłości mogło nie być, bo kilka dni przed ślubem w 1987 roku Monika dowiedziała się, że Robert ma raka przysadki mózgowej. „Powtarzałam sobie tylko: "Robert musi mieć operacje i przez chwilę będzie w szpitalu" - to wszystko. Żadnych czarnych myśli, żadnego rozpaczania. Ale do dziś, kiedy przejeżdżam koło szpitala na Banacha, robi mi się słabo. Wolę nadłożyć drogi przez całą Warszawę, niż jechać tamtędy”, mówiła z kolei w wywiadzie dla magazynu VIVA! w 2003 roku. Żadne z nich nie dopuszczało do siebie myśli, że może nie przeżyć operacji: „Mocno wierzyłam w to, że skoro tak bardzo się kochamy, to nam się po prostu uda. Bo dlaczego na początku naszej wspólnej drogi, na której dopiero co weszliśmy, mielibyśmy się rozstać w tak okrutny sposób? W ogóle nie brałam tego pod uwagę”, wyznała w rozmowie z Agnieszką Nabrdalik. Już wtedy wiedziała, że zajmie się sprawami Roberta. Tak też została menadżerką zespołu Wilki. Pojawiły się ogromne koncerty, lukratywne kontakty, tysiące fanek... Po pierwszych latach działalności, członkowie bandu wpadli w pułapkę popularności. Robert Gawliński zawiesił wówczas działalność zespołu, żeby nieco zwolnić tempa i zerwać z imprezowym stylem życia. „To był totalny boom na Wilki. Wszyscy się zachłysnęli tym sukcesem. Nie było nikogo w zespole, kto byłby święty. Bardzo bałam się, że uzależni się od alkoholu. W tym momencie, kiedy się bardzo o niego martwiłam, Robert zawiesił działalność zespołu’’, wyznała żona wokalisty, Monika Gawlińska, w cyklu programu Uwaga, Kulisy sławy. Zobacz również: Syn Roberta Gawlińskiego rzucił studia, aby grać z Wilkami. Niedawno Beniamin Gawliński świętował 31. urodziny Monika i Robert Gawlińscy - razem pomimo kryzysów Mimo licznych kryzysów ich małżeństwo przetrwało, choć nie brakowało w nim emocji, zazdrości i codziennych przekomarzanek. Szybko znaleźli jednak własny sposób na to, jak trwać u swego boku: szczerość, bliskość i uczucie, które okazało się silniejsze niż wszystkie burze. „Na pewno umiemy pójść na kompromis, przynajmniej jedno z nas. Ale możemy sobie o tych kompromisach opowiadać i wymieniać listę rzeczy, które można robić dla partnera: być atrakcyjnym, opiekuńczym, tolerancyjnym itd. Lecz jak nie będzie miłości, wszystko jest diabła warte”, mówiła Monika Gawlińska w 2008 roku. „Miłości takiej prawdziwej i głębokiej, a nie oczarowania czy fizycznej namiętności. Prawdziwa miłość do drugiej osoby to chęć przeżywania wspólnie fajnych rzeczy. Lubimy się śmiać i bawić. Monika to śmieszek kochany. Jak zaczynam żartować, ona od razu się chichra. Jest wspaniała. To mnie cieszy, bo lubię się powygłupiać. Lubię się zaszywać w swojej norze, jestem samotnym wilkiem. Ale czasami, jak mam dobry dzień, to śpiewam w domu na głos. Nieraz siedzimy do nocy. Szczególnie latem, w ogrodzie, i usta nam się nie zamykają. To niesamowite, jak my dobrze się ze sobą czujemy. Lubimy być sami ze sobą”, dodawał Robert Gawliński. Przeczytaj także: Kilka lat temu kupili dom w raju na ziemi. To właśnie tam Robert i Monika Gawlińscy chcą spędzić resztę życia Monika i Robert Gawlińscy są dumni z synów bliźniaków - Beniamina i Emmanuela. „Chłopcy byli pięknym prezentem, nie planowaliśmy ich. Chciałam mieć dzieci, ale mówiłam sobie, że to jeszcze nie jest dobry moment, no bo nigdy nie jest. Najwspanialsze jest to, że dzieci są niespodzianką, przychodzą, kiedy chcą, kiedy mają taką potrzebę”, mówiła w wywiadzie z Nabrdalik. Synowie Roberta Gawlińskiego długo nie wiedzieli, że ich tato jest rockandrollowcem: „Nie kojarzyli nas z imprezami. Jeśli już je robiliśmy, wywoziliśmy ich do babci. Na branżowe nigdy ich nie zabieraliśmy. Uważałam, że to nie jest miejsce dla dzieci”, mówi żona Roberta Gawlińskiego. Synowie Gawlińskich mieli zaledwie po pół roku, gdy Monika zaczęła jeździć z zespołem: „Raz zabraliśmy chłopców na wakacyjną trasę. Mieli półtora roku. Koncerty spędzali z nianią w hotelu. Podróżowaliśmy z dziećmi i psem. Kojec był na końcu autokaru”, opowiadała Monika Gawlińska. „Scena im się podobała, ale bali się głośnej muzyki. Dużo fanów z nami jeździło. Więc siedzieli ciągle u ciotek na kolanach. I nauczyli się mówić podczas tej trasy”, dodawał muzyk. To były naprawdę szalone czasy dla całej rodziny: „Pamiętam, jechaliśmy do Kwidzynia przez małe wioski, skończyły nam się gotowe słoiczki dla dzieci. Boże, co dać jeść chłopcom? Zatrzymaliśmy się przy sklepiku wiejskim, kupiłam mleko prosto od krowy. Bałam się, czy oni się nie pochorują. Dojechaliśmy do Wisły, a tam nie ma mostu! Tylko przeprawa promowa, ale kierowca wcześniej tego nie sprawdził. A poziom rzeki tak niski, że prom nie kursuje. Strach osiąść na mieliźnie”, wspominała Monika Gawlińska w rozmowie z VIVĄ!. Monika Gawlińska i Robert Gawliński razem od czterech dekad. Sekret ich związku Mimo to udało im się przetrwać. Są razem od ponad czterdziestu lat i wciąż nie widzą poza sobą świata. Na pytanie, jak wytrzymać tyle czasu z artystą, żona Roberta Gawlińskiego mówi wprost: „Wystarczy tylko się kochać. Po 26 latach miłość jest inna, niż kiedy się poznaliśmy, mniej wariacka, ale my też dorośliśmy”. Z kolei sam muzyk dodaje: „Nie ma konkretnej recepty, bo gdyby była, pewnie adwokaci od rozwodów zbankrutowaliby. Jak tu powiedzieć… Teraz mamy więcej miłości w miłości niż na początku”, mówił VIVIE!. Warto dodać, że synowie Roberta i Moniki Gawlińskich również poszli w stronę muzyki. Beniamin gra na gitarze i instrumentach klawiszowych, a Emanuel na basie, Monika jest menedżerką Wilków i napisała kilka tekstów na płytę zespołu Przez dziewczyny. W wolnym czasie pisze, wydała nawet tomik wierszy. „Staram się oddzielać rolę ojca od roli lidera Wilków. Jeżeli chodzi o sprawy zespołu, to rugam synów niesamowicie, jestem bardzo stanowczy. Wymagam od nich nawet więcej niż od pozostałych muzyków, ale chłopaki o tym doskonale wiedzą i czują tę granicę”, opowiadał muzyk w rozmowie z Dzień Dobry TVN w 2022 roku. Z kolei mówiąc o tym, jaki jest jego zdaniem przepis na udany związek, podsumowuje: „Recepta na długowieczność małżeńską to nieprzykładanie zbyt wielkiej miary do błahostek. Nieraz ostre słowa się pojawiają – jesteśmy ludźmi, nie ma co robić z tego wielkiego halo. Życie jest za krótkie na głupoty”. Sprawdź również: Internauci ostro krytykują występ Roberta Gawlińskiego w Sopocie. Nie pozostawili na nim suchej nitki! Monika Gawlińska, Robert Gawliński, Dzień Dobry TVN, 2022
Byli najbardziej kontrowersyjną parą brytyjskiej monarchii. Miłość kosztowała Edwarda VIII koronę. Dla Wallis Simpson poświęcił wszystko
Edward VIII miał wszystko – tron, uwielbienie tłumów i status przyszłego króla Wielkiej Brytanii. Mimo to porzucił koronę dla Wallis Simpson, Amerykanki i dwukrotnej rozwódki, którą brytyjskie elity uważały za największy skandal monarchii. Ich burzliwy romans na zawsze zmienił historię rodziny królewskiej.
Był niezwykle przystojnym arystokratą i następcą brytyjskiego tronu. Jednak imprezowicz o nieodpartym uroku i nonszalanckim stylu życia wcale nie chciał zostać królem. Ją nazywano „kobietą najgorszego gatunku”, albo „kobietą bez wad”. Tych dwoje połączyła gorąca miłość, z dnia na dzień czyniąc ich najbardziej skandaliczną parą w brytyjskiej rodzinie królewskiej... Jak Edward VIII i Wallis Simpson zmienili oblicze monarchii? Jak Edward VIII poznał Wallis Simpson? Przystojny, elegancki i niezwykle szarmancki. Stał się nie tylko idolem dla Brytyjczyków, ale jak piszą biografowie, jednym z pierwszych celebrytów. Podziwiano go bowiem nie tylko w Londynie, ale i Nowym Jorku czy Paryżu. Szybko rozpoczął swoje miłosne podboje, a dzięki nieodpartemu urokowi mógł przebierać w kochankach. Wybrał jednak ją. Mówi się, że poznali się w hotelowej sali balowej w San Diego. Jedna z wersji wydarzeń mówi, że Wallis miała na sobie czerwoną suknie wieczorową, którą tak bardzo wyróżniała się w tłumie, że książę nie mógł przejść koło niej obojętnie. Co ciekawe, Wallis była wówczas mężatką - jej wybrankiem był Win Spencer, jak sama o nim pisała: „najbardziej fascynujący lotnik na świecie”. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imga2JmmG-aab3980.jpg" width="1600" height="2078" alt="13th September 1939: The Duke and Duchess of Windsor, formerly King Edward VIII (1894 - 1972) and Wallis Simpson (1896 - 1986) at their temporary home near Ashdown Forest, Sussex after their return from France at the start of World War II. This is their first visit to England after the Duke's abdication. (Photo by Evening Standard/Getty Images)" title="Royal Refugees" /> Wzięła z nim ślub po zaledwie pięciu miesiącach znajomości. Nic dziwnego, że gdy opadło zauroczenie okazało się, ze lotnik ma słabość do alkoholu i agresji. Młoda Wallis szukała więc pociechy, grając w pokera, chodząc na przyjęcia i spędzając czas w ramionach innych mężczyzn. Tak poznała przyszłego króla. Ale nie tylko jej nietypowa uroda przyciągnęła jego uwagę. Przypomnijmy, że odbiegała urodą od kobiet, w jakich towarzystwie obracał się książę. Była bardzo pewna siebie, co w tamtych czasach cechowało głównie płeć męską. Była przeraźliwie chuda, miała szerokie ramiona, a wąskie biodra. Jej rysy były bardzo ostre, wręcz kanciaste. Podobno zachwyciła księcia także ciętym językiem, inteligencją i poczuciem humoru. Chwilę później już cały Londyn huczał od plotek. „Staje się ona życiową obsesją znudzonego monotonią młodego arystokraty. Ten jest gotów zrobić wszystko, by zaimponować Wallis (...). Spełnia prośbę ukochanej i nad basenem maluje jej paznokcie u nóg (scenę podpatruje służący). Innym razem, udając psa, następca tronu na czworaka szczeka, prosząc o papierosa”, pisze Marek Rybarczyk w książce Skandale angielskich dworów. Zobacz także: Omal nie zniszczyła Windsorów, zmarła w zapomnieniu. Smutny los Wallis Simpson Ich związek dla wielu był sporym zaskoczeniem. Budził zainteresowanie, ale nikt nie sądził, że Wallis o nietypowej urodzie zagrzeje miejsce u boku księcia na dłużej. Śmierć króla Jerzego V sprawia, że David (jak nazywali go rodzice) zostaje królem Edwardem VIII i jego związek z Wallis Simpson powinien zejść na dalszy plan. Brytyjczycy widzą w niej jedynie kobietę po rozwodzie, mającą na koncie serię miłosnych skandali. Nie stanowi więc odpowiedniej kandydatki na żonę króla Anglii. Ten jednak nie widzi tych cech ukochanej jako wad i mówi wprost, że nie wyobraża sobie bez niej życia. Uwielbiany przez poddanych król wzbudza skandal. Próbowano wpłynąć na zmianę jego zdania wymieniając jej wady, a nawet plotkując. Czytaj też: Wielka Brytania. Wypłynął fragment książki księcia Harry'ego. „Tego dnia kręgle uratowały moje życie” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsEbLDy-9fb5c4b.jpg" width="1600" height="2019" alt="King Edward VIII became the first British king to abdicate the throne for his American divorcee bride Wallace Warfield Simpson. The two stand at Chateau de Cande where they were married in France on June 8, 1937. They were granted the status of Duke and Duchess of Windsor by Edwards younger brother King George VI." title="Marriage of the Duke and Duchess of Windsor" /> Była Amerykanką, dwukrotną rozwódką, ale wątpiono nawet w to, czy w ogóle jest kobietą. Mówiło się, że ukochana żona króla Edwarda VIII mogła urodzić się z obojnactwem rzekomym. Ten termin wymyślono dopiero dziesięć lat przed narodzinami Wallis i niewiele wówczas na ten temat było wiadomo. „Gdy się na nią spojrzy, wygląda fenomenalnie. Ma płaską i kanciastą sylwetkę, zaprojektowaną jak średniowieczna karta do gry (…). Byłbym skłonny zaklasyfikować ją jako amerykańską kobietę par excellence (…), gdybym nie podejrzewał, że w ogóle nie jest kobietą”, pisał w swoim dzienniku James Pope-Hennessy. Niektóre biografie podają z kolei, że Wallis tak bardzo podkreślała swoją kobiecość, jakby „próbowała tym coś udowodnić i potrzebowała dopasować się jedynym do społeczeństwa”. Prasa przypuszczała atak na Wallis pisząc wprost, że manipuluje królem. Pisano, że Wallis Simpson nie była kobietą. Świadczyć miały o tym męska sylwetka, liczne romanse, obracanie się w mało szanowanym towarzystwie i... mocny charakter. Uwielbiała dominować, zawsze miała własne zdanie, które otwarcie wyrażała. Lubiła stawiać na swoim i była bardzo pewna siebie, co w tamtych czasach cechowało głównie płeć męską. Atak prasy i rządu na nic się zdał. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNgYjUB-13dae37.jpg" width="1695" height="1600" alt="The Duke and Duchess of Windsor arrive in Britain as guests of the Queen for the first time after his abdication. Edward, the former King of England, married Wallis Warfield in France in 1937. American socialite Wallis Simpson, born Bessie Wallis Warfield (1896-1986), married Lieutenant Spencer in 1916 but the marriage was dissolved in 1927. In 1928 she married Ernest Simpson, but was divorced from him in 1936 after meeting Edward, the Prince of Wales. Edward VIII (1894-1972) became King of Great Britain in 1936 but was never crowned due to public disapproval of his future wife and wedding. They married after his abdication. He was given the title Duke of Windsor and they emigrated to the Bahamas where he was governor between 1940 and 1945. She published her memoirs "The Heart Has Its Reasons" in 1956 and he published "A King's Story" (1951). (Photo by © Hulton-Deutsch Collection/CORBIS/Corbis via Getty Images)" title="The Duke and Duchess of Windsor" /> Miłość a korona, czyli Edward VIII abdykuje i wybiera Wallis W końcu rząd postawił królowi ultimatum - albo Wallis albo tron. Uwielbiany przez tłumy, ku zaskoczeniu całej Wielkiej Brytanii, Edward VIII abdykuje. Ale nie cierpi z tego powodu. W niektórych biografiach pojawia się nawet informacja, że tak naprawdę skrycie nienawidził monarchii i cieszył się, że może wieść życie u boku ukochanej. Z korony zrezygnował w 1936 roku zaledwie po jedenastu miesiącach panowania. Za karę skazano go na banicję we Francji. Według licznych biografii, król jednak nigdy nie żałował swojej decyzji. Rok później stanął z Wallis na ślubnym kobiercu, ale nikt z rodziny królewskiej nie pojawił się na uroczystości. Książę początkowo sądził, że będzie mógł wrócić do Wielkiej Brytanii po roku lub dwóch latach spędzonych na wygnaniu, ale król Jerzy VI nie wyraził na to zgody, grożąc sankcjami. I tak książę Windsoru i Wallis Simpson do końca życia mieszkali we Francji. W listopadzie 1971 wykryto u księcia raka krtani. Niestety okazało się, że jego stan jest na tyle zaawansowany, że operacja była bezcelowa. Królowa Elżbieta wykorzystała oficjalną wizytę w Paryżu i odwiedziła stryja dopiero 19 maja 1972 w parku Bagatela. Dziesięć dni później, 29 maja 1972 książę Edward zmarł w ramionach swojej żony, szepcząc jej do ucha „Kochanie...” Czytaj również: Franciszek Józef I przeżył pierwszą miłość jako czternastolatek. Kim były poprzedniczki Sisi? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgTMOtio-c07125f.jpg" width="1600" height="2054" alt="13th September 1939: The Duke (1894 - 1972) and Duchess (1896 - 1986) of Windsor in England after an absence of nearly three years, at Major Edward Dudley Metcalfe's country house, Coleman's Hatch, Ashdown Forest, Sussex. (Photo by Keystone/Getty Images)" title="Windsors In England" /> Źródło: Marek Rybarczyk, Skandale angielskich dworów; Anne Sabba, Ta kobieta. Wallis Simpson; Robert Lacey, The Crown. The Inside History.
Mija pięć lat od śmierci Artura Ligęski. Jego dramat poruszył tysiące Polaków
Historia Artura Ligęski do dziś budzi ogromne emocje i pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi. Trener fitness, który przeszedł przez dramat więzienia w Emiratach Arabskich, zmarł pięć lat temu w tajemniczych okolicznościach.
Pięć lat temu media obiegła informacja o śmierci Artura Ligęski — trenera fitness i autora książki "Inna miłość szejka", którego dramatyczne losy poruszyły tysiące ludzi w całej Polsce. Choć dziś jego historia nie budzi już medialnego szumu sprzed lat, wciąż pozostaje jedną z najbardziej przejmujących opowieści o samotności, manipulacji i próbie odbudowania życia po traumie. Rok w więzieniu i walka o wolność. Historia Artura Ligęski odbiła się szerokim echem O Arturze Ligęsce zrobiło się głośno w 2018 roku, kiedy wyjechał do Dubaju, gdzie — jak później opowiadał — miał rozpocząć nowy etap życia. Kilka miesięcy później, podczas próby powrotu do Europy, został zatrzymany na lotnisku i aresztowany pod zarzutem posiadania narkotyków. Substancji nigdy przy nim nie znaleziono, a badania nie wykazały ich obecności w organizmie. Mimo to trafił do więzienia w Abu Zabi. Ligęska twierdził później, że za jego zatrzymaniem miały stać osobiste relacje i obsesyjne uczucie syna jednego z szejków. W styczniu 2019 roku usłyszał wyrok dożywotniego więzienia. Jego sprawa wywołała ogromne poruszenie w Polsce, a w działania na rzecz jego uwolnienia zaangażowali się politycy i polska dyplomacja. Po wielu miesiącach starań udało się doprowadzić do jego zwolnienia — w maju 2019 roku wrócił do kraju. Po powrocie próbował odnaleźć się na nowo. Zaczął mówić publicznie o traumie, samotności i błędach, które — jak sam przyznawał — popełniał przez lata. Swoje doświadczenia opisał w autobiograficznej książce "Inna miłość szejka", która stała się świadectwem życia po psychicznej i emocjonalnej katastrofie. Artur Ligęska próbował zacząć od nowa Po opuszczeniu więzienia Artur Ligęska wielokrotnie podkreślał, że pobyt w Emiratach Arabskich całkowicie zmienił jego sposób patrzenia na życie. W wywiadach i książce pisał o terapii, walce z uzależnieniem oraz potrzebie zmierzenia się z własną samotnością. Przyznawał, że przez lata uciekał od niej w relacje, pracę i życie towarzyskie. W swoich wspomnieniach otwarcie mówił również o kryzysie psychicznym. Pisał, że dopiero więzienna izolacja zmusiła go do zatrzymania się i konfrontacji z samym sobą. Chciał wykorzystać swoje doświadczenia, by pomagać innym — marzył o pracy mówcy motywacyjnego i planował nowy rozdział życia. Informacja o jego śmierci pojawiła się nagle. Artur Ligęska został znaleziony martwy w jednym z mieszkań w Amsterdamie. Miał 40 lat. Okoliczności jego śmierci do dziś pozostają niejasne, co tylko spotęgowało emocje wokół tej historii. Dziś, pięć lat po tamtych wydarzeniach, jego los nadal pozostaje symbolem tego, jak cienka bywa granica między spektakularnym sukcesem a osobistym dramatem.
„List taki do Ciebie jest jedynym i ostatnim”. Tragedia przerwała ich kłótnię, słowa Kukulskiego brzmią jak przepowiednia
On spokojny domator, ona towarzyska, spragniona przygód. Byli jak ogień i woda, ale połączyła ich miłość od pierwszego wejrzenia. Na przekór plotkom stworzyli trwały związek. Pokonali kryzysy, a rozdzieliła ich tragiczna śmierć... Z okazji urodzin Jarosława Kukulskiego, przypominamy jego niezwykłą historię miłości z Anną Jantar. View Ediplayer on the source website Anna Jantar i Jarosław Kukulski: pierwsze spotkanie „Zaiskrzyło między nami od razu”, mówił w jednym z wywiadów Jarosław Kukulski. Długo mówiono, że poznali się na castingu do zespołu Waganci, gdzie szukano solistki. On był założycielem bandu, ona młodą wokalistką szukającą okazji do zaprezentowania większemu gronu swojego talentu. W castingu udział wzięła m.in. Maryla Rodowicz czy Anna Szmeterling, ale już po kilku pierwszych wersach, które zaśpiewała Anna Jantar wiedziano, że to ona zostanie nową wokalistką zespołu. „Na to, że znalazła się w zespole miała wpływ również jej niebagatelna uroda. Choć byłem kierownikiem zespołu nie chciałem chłopakom nic narzucać. Okazało się jednak, że nie mają wątpliwości. Solistką zostanie Ania”, wspominała słowa Jarosława Kukulskiego Agnieszka Jarczyk w Gazecie Ustrońskiej w 2016 roku. Para poznała się jednak nieco wcześniej: „Odkryłem ją w poznańskich klubach. Śpiewała w Od Nowa i w Nurcie, a ja nieco wcześniej byłem szefem artystycznym Nurtu, więc znałem wiele dziewcząt tam występujących m.in. Zdzisławę Sośnicką. Ania pojawiła się tam nieco później. Została mi przedstawiona przez znajomego jako nowy supertalent”, wyznał kompozytor. „Była niebezpiecznie chuda, dlatego wydawała mi się bardzo wysoka i miała bardzo cienkie nogi... Była bardzo szczupła i żeby nogi wydawały się zgrabniejsze, lekko je uginała”, wspominał pierwsze spotkanie. Anna Jantar i Jarosław Kukulski: wspólna twórczość Dziewiętnastoletnia Ania rusza z zespołem Waganci na pierwszą trasę koncertową. Na miejsce zbiórki młodą wokalistkę przyprowadza babcia, która prosi Jarosława Kukulskiego, by zaopiekował się Anią. Szybko między nimi zaiskrzyło. Rodzice piosenkarki, słysząc o romansie nastoletniej córki nie byli zadowoleni, więc para szybko postanowiła zalegalizować swój związek. W 1970 roku para wzięła ślub cywilny, rok później kościelny w jednym z poznańskich kościołów. Po rozwiązaniu zespołu Waganci, Anna Kukulska postanowiła spróbować sił w karierze solowej. Przyjęła pseudonim Anna Jantar. Utwory w dużej mierze tworzył dla niej ukochany mąż, Jarosław Kukulski. To on odpowiada za takie piosenki Anny Jantar jak „Tyle słońca…”, „Najtrudniejszy pierwszy krok”, „Mój tylko mój”, „Radość najpiękniejszych lot”, „Żeby szczęśliwym być”, „Wielka dama tańczy sama” czy „Moje jedyne marzenie”. Szybko stworzyli jedną z najpiękniejszych par polskiej estrady. On ceniony kompozytor, ona artystka o anielskim głosie. Wielu zazdrościło im nie tylko wielkiej miłości, ale przede wszystkich współpracy. Układ kompozytor-wokalistka pozwolił im podbijać rynek muzyczny w rekordowym tempie. ,,Jarek nie tylko pomaga mi w doborze repertuaru, ale przede wszystkim sam go dla mnie tworzy. Zwykle też jest kierownikiem muzycznym wszystkich mych nagrań. Potrafi godzinami siedzieć przy fortepianie. Jeśli pisze dla mnie, jednocześnie ze mną ćwiczy, próbuje. Uważam, że podczas komponowania piosenki powinna istnieć współpraca między kompozytorem i wykonawcą, i tak właśnie jest w naszym przypadku”, mówiła Anna Jantar w jednym z wywiadów. Jarosław Kukulski, 1976 r. View Burdaffi on the source website ,,Byliśmy ze sobą na co dzień, cały czas, ułatwiało nam to szalenie współpracę, i stąd tyle utworów powstało. Jarek ma dość lekką rękę, że tak powiem, do pisania przebojów. On jest w ogóle tzw. melodykiem i potrafi pisać przeboje, aczkolwiek nie zawsze te piosenki akurat, które jemu wydają się przebojowymi, stają się przebojami i odwrotnie - te, które wydawałoby się, że nic nie zwojują, stają się przebojami”, dodawała. „Sukcesami dzielimy się po połowie i jak do tej pory... jesteśmy szczęśliwym małżeństwem”, mówiła z kolei w rozmowie z Lechem Nowickim. Zobacz też: Elżbieta Czyżewska przyjęła Joannę Pacułę pod swój dach, a później zerwały kontakt. Historia relacji aktorek Anna Jantar i Jarosław Kukulski: doczekali się córki W latach 70. przechodzą sprawdzian swojego związku. Anna Jantar zaszła w ciążę. Niestety początkowe miesiące nie były dla niej łatwe: „Okazało się, że mamy konflikt serologiczny. Ania zaszła w ciążę, ale źle ją znosiła, miała zatrucie ciążowe. Gasła w oczach. Lekarze radzili, żebyśmy usunęli ciążę. Pamiętam noc po rozmowie z nimi. Ania leżała w łóżku, a ja klęczałem przy niej. Podjęliśmy decyzję, że rankiem przerwie tę ciążę, ale po cichu modliliśmy się o cud. W końcu zasnęliśmy. Po przebudzeniu Ania powiedziała: »Jarek, chcę coś zjeść, najlepiej na ciepło«. Babcia natychmiast ugotowała rosołek. Ania zjadła go i, o dziwo, nie miała mdłości. Wymodliliśmy cud!”, wyznał Jarosław Kukulski w jednym z wywiadów. Co ciekawe, Anna Jantar początkowo myślała, że na świat przyjdzie chłopiec (wybrała nawet imię!). „Pamiętam tylko jedną sytuację, kiedy nie miała ochoty na spotkania, autografy. To było w Sopocie w 1975 roku. Była chora i wycieńczona, za kulisami czuwał lekarz. Wprost ze sceny karetka zawiozła ją do szpitala, gdzie rozegrała się najważniejsza dla niej i Jarka batalia o ratowanie życia nienarodzonego jeszcze dziecka”, wspominał Marcin Kalita słowa mamy Anny Jantar. Na świat przyszła jednak dziewczynka, której para dała na imię Natalia. Po narodzinach córki Anna Jantar zrobiła sobie chwilową przerwę od koncertowania. Gdy powróciła do muzyki, znów była na szczycie. Zdrady i kłótnie? Czyli jak wyglądało małżeństwo Kukulskich Jarosława Kukulskiego i Annę Jantar łączyła miłość do muzyki, ale poza tym byli jak ogień i woda. I choć współpraca muzyczna toczyła się świetnie, to ich miłość daleka była od ideału. W książce „Nie wrócą te lata. Autobiografia i listy do męża”, opisującej życie Ireny Jarockiej, zostały zawarte informacje o tym, jak naprawdę wyglądało małżeństwo Kukulskich. Anna Jantar próbuje sił z innymi kompozytorami, kieruje się w muzykę rockową, co nie do końca podoba się Jarosławowi Kukulskiemu. Coraz częściej plotkuje się o kryzysie w związku pary. Padają oskarżenia o zdrady i romanse. Jarosława Kukulskiego łączono z Ireną Jarocką i Urszulą Sipińską. Szczególnie głośno było o relacji Jarosława Kukulskiego z Ireną Jarocką, dla której stworzył kilka utworów. „Jantar i Jarocka zawsze rywalizowały, ale mówiono, że ich wzajemna niechęć tak naprawdę powodowana była zazdrością o faceta”, mówił informator Faktu. Sama Jarocka nigdy nie potwierdziła tych doniesień, ale nie ukrywała rywalizacji z Anną Jantar: „Kiedy żyła Ania, była między nami jakaś podświadoma rywalizacja, ale w dobrym tego słowa znaczeniu. Pewnie były też pretensje, na przykład, że podrabia moje kostiumy, podobnie się ubiera. Ale to takie ludzkie. Mogła mieć pretensje z powodu moich fanów. Fani Ani i moi bardzo ze sobą walczyli. Robili sobie jakieś brzydkie kawały. Czasami, gdy wychodziłyśmy razem z koncertów, dochodziło do nieprzyjemnych sytuacji. Szczerze mówiąc, tę rywalizację odczuwam do dzisiaj”, mówiła jeszcze przed śmiercią Jarocka. Po latach Jarosław Kukulski wyznał, że plotki rozpuszczano celowo, by zniszczyć ich współpracę. Przeczytaj również: Anna Jantar i Irena Jarocka – to dwie wielkie gwiazdy lat 70. Jak naprawdę wyglądały kulisy ich relacji? Tragiczna śmierć Anny Jantar W tym czasie Anna Jantar postanowiła spróbować swoich sił w Stanach. To nie podoba się Jarosławowi Kukulskiemu, który przyznał po latach: „Bardzo walczyłem o to, żeby nie pojechała do tych Stanów, po raz pierwszy się bardzo mocno przeciwstawiłem Ani, do tego stopnia, że bardzo poważnie się pokłóciliśmy. Powiedziałem, że nie chcę, żeby jechała, bo należy się Natalii, nie chcę, żeby zostawiała ją na tak długo, że nie powinna wyjeżdżać”, mówił Jarosław Kukulski w 2007 roku w programie Zofii Czernickiej Mój dekalog. Mimo to Anna Jantar spakowała walizki i 27 grudnia 1979 roku wyleciała do Stanów. Para rozstała się w kłótni. Wokalistka szybko zaczęła jednak tęsknić za rodziną i po kilku miesiącach oznajmiła, że wraca. „Zadzwoniła w przeddzień lotu z prośbą, żebym wyjechał po nią na lotnisko z Natalią i z mamą, a ja powiedziałem dobrze, daję Ci mamę. Jedyne, co sobie wyrzucam, to może to, że gdybym wiedział, że cokolwiek się przytrafi to na pewno bym tak nie potraktował Ani w tak oschły sposób, wtedy jak zadzwoniła”, mówił z żalem Jarosław Kukulski w programie Zofii Czernickiej Mój dekalog. Córka Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego choć była na miejscu zdarzenia, miała wówczas zaledwie cztery lata. Nie wiedziała, co się wydarzyło. Jak przyznał Jarosław Kukulski w programie Mój dekalog, Natalię Kukulską o śmierci mamy poinformowano dopiero rok później. Do małej dziewczynki dotarło to jednak dużo później: „Uświadomiła sobie to dopiero po dwóch latach po jej śmierci, jak był program o Ani nadawany”, przyznał. Jakiś czas temu pisano, że Anna Jantar wracała do Polski, by powiadomić Jarosława Kukulskiego, że podjęła decyzję o rozwodzie. Według Faktu miała nagrać piosenkę, w której ostatecznie chciała pożegnać się z mężem. „Dwa, może trzy tygodnie przed powrotem z USA do Polski Ania zadzwoniła do mnie i poprosiła, żebym napisał dla niej tekst o rozstaniu, o byłym mężu – tak powiedziała o Jarku, i o miłości, która umarła…”, wyznał Janusz Kondratowicz w książce Marioli Pryzwan Bursztynowa dziewczyna. Anna Jantar we wspomnieniach. Niestety 14 marca 1980 roku Anna Jantar zginęła tragicznie w katastrofie samolotu, który leciał z Nowego Jorku do Polski. W zgliszczach znaleziono wzruszający list, który Jarosław Kukulski napisał do Anny Jantar, zapewniając w nim o swojej miłości. To, co najbardziej jednak porusza to zdanie, w którym pisze, że jest to ostatni list do ukochanej. W świetle późniejszych wydarzeń, ta deklaracja brzmi wyjątkowo dramatycznie: „Kocham Cię całym sercem i możesz liczyć na mnie w każdej sytuacji, a czy Ty odczytasz moją spowiedź jako słabość czy też jako miłość, której trzeba pomóc, to zależy tylko od Ciebie. Szczęście nasze, Anusiu, zależy tylko od nas samych. By jednak to było możliwe, musimy tego chcieć obydwoje. Całuję Cię mocno, Twój Jarek. PS. List taki do Ciebie jest jedynym i ostatnim. Gdybym musiał go pisać po raz wtóry, będziesz musiała chyba dokończyć go sama”, brzmi treść listu. Czytaj też: Przeczytaj również: Ich ślub przypominał towarzyski happening. Historia miłości Zbyszka Cybulskiego i Elżbiety Chwalibóg Jedna z wersji mówi, że do Polski ze Stanów Anna Jantar przyleciała tylko po to, by zabrać mała Natalię i pożegnać się z mężem. A może jednak też chciała podjąć próby odbudowania związku? Tego niestety nigdy się nie dowiemy... Jarosław Kukulski przez lata zmagał się z tętniakiem aorty brzusznej. Zmarł 13 września 2010 roku. Źródło: Mariola Pryzwan Bursztynowa dziewczyna. Anna Jantar we wspomnieniach; Marcin Wilk Tyle słońca. Anna Jantar. Biografia; Fakt, Party; program Mój Dekalog, Gazeta Ustrońska
Przeżył piekło i wrócił na szczyt. Życie Krzysztofa Krawczyka to historia jak z filmu
Pięć lat po śmierci Krzysztofa Krawczyka jego głos wciąż wywołuje emocje, a piosenki łączą kolejne pokolenia. Dziś, 22 maja 2026 roku, podczas Sopot Hit Festival odbędzie się wyjątkowy koncert „Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat”, poświęcony pamięci artysty nazywanego „polskim Elvisem Presleyem”. To symboliczny hołd dla człowieka, który przez dekady był gigantem polskiej sceny – kochanym za charyzmę, niepowtarzalny głos i historię życia pełną dramatycznych zwrotów.
Upadał, cierpiał, a potem się podnosił. „Na szczęście Pan Bóg puknął mnie w głowę i zmądrzałem”, mówił przed laty Krzysztof Krawczyk. Śpiewał hity dla wszystkich pokoleń, otarł się o śmierć, przeżył biedę, wielką miłość i spektakularne powroty. Kiedy niektórzy go pogrzebali, jego „Parostatek” płynął dalej. Uwielbiany artysta zmarł niespodziewanie 5 kwietnia 2021 roku, zostawiając po sobie pustkę, z którą wielu fanów do dziś nie potrafi się pogodzić. Jakie tajemnice skrywało życie człowieka, który stał się legendą? Tekst o Krzysztofie Krawczyku ukazał się w magazynie VIVA! w grudniu 2020 roku. Tajemnice Krzysztofa Krawczyka Zbigniew Wodecki mówił o nim: „Krzysztof Krawczyk? Ten chłopak urodził się do śpiewania”. Charyzmą, talentem, cudownym głosem podbił polską publiczność. Ludzie z branży mówili: „On jest taki jak my, tylko większy. Jego życie jest jak nasze, tylko on już to wszystko przeżył”. Nikt z artystów nie był tak blisko publiczności jak on. Zeskakiwał ze sceny i na oczach wszystkich całował panie po rękach, a panów w łysiny. Ciepły, otwarty, niepowtarzalny, człowiek legenda. Już takich prawie nie ma. Nie było dekady, żeby nie wypuścił hitów, takich jak „Mój przyjacielu”, „Chciałem być marynarzem” czy „Rysunek na szkle”. W napięciu pracował nad ostatnim krążkiem „Horyzont”, jakby przeczuł, że coś wisi w powietrzu. I stało się, koronawirus zaatakował. Ale może dla wszystkich to lekcja pokory, dzięki której staną się wrażliwsi i lepsi, jak mówi Krawczyk. Dzięki pandemii zwolnił tempo i spojrzał wstecz. Co tam zobaczył? Faceta, któremu Pan Bóg dał głos i wypchnął na scenę, choć ojciec marzył, by syn został pianistą. Który dorabiał śpiewaniem na świętach 1 maja lub rewolucji październikowej, bo bywało ciężko. Który używał życia i śpiewał w klubach w Ameryce, a od poniedziałku do czwartku jeszcze z góralami układał dachówki za 350 dolarów tygodniowo. Zaznał sławy, zdrady, uwielbienia i szaleństw przypominających jazdę rollercoasterem. Niczego nie żałuje, chyba tylko tego, że tak wcześnie stracił ojca. Czytaj też: Krzysztof Krawczyk był żonaty trzy razy. Szczęście odnalazł dopiero u boku Ewy Wieczne przeprowadzki Można powiedzieć, że był szczęściarzem. Miał ciepły, kochający dom. Mama zawsze mówiła, że ze swoim talentem i artystyczną duszą był kopią ojca. „Po mnie jesteś tylko trochę upierdliwy”, śmiała się. Ojciec pięknie śpiewał barytonem romanse rosyjskie. Uwielbiali z bratem, kiedy na dobranoc czytał im Sienkiewicza. Zmieniał głos, raz był Zagłobą, raz Wołodyjowskim, więc zawsze błagali o więcej. Ale uwielbiali też podglądać za kulisami tancerki, kiedy grał w łódzkim teatrze Lutnia, bo był aktorem. Występował wcześniej z takimi sławami, jak Ludwik Solski czy Adam Hanuszkiewicz. Najgorsze były jednak częste przeprowadzki. Tej pierwszej – z Białegostoku do Poznania nigdy nie zapomni. Ojciec z kolegami targał do pociągu kredensy i pianino. Ładowali rzeczy przez okna, żeby zdobyć miejsce, do przedziałów wsiadało się przez okno. Ścisk, aż trudno było oddychać. To jedna z najgorszych podróży w jego życiu. A jedno z najsmutniejszych wspomnień? Po śmierci ojca, kiedy jako 18-latek stał pod kuchnią jakiejś restauracji i chłonął nozdrzami zapach schaboszczaka, bo żyli w biedzie. Ojciec zachorował na nowotwór, przed samą operacją uciekł ze szpitala. Malował jeszcze meble w kuchni na biało i żartował przy ukochanej żonie: „Jak będziesz po mnie miała młodszego męża, to co on sobie o mnie pomyśli”. Krawczyk ciężko przeżył jego śmierć. Pomyślał, że Pan Bóg, który jest miłością, nie powinien mu tego zrobić: „Obraziłem się na Niego, zerwałem z kościołem. Rzuciłem się wir pracy, żeby zarobić na utrzymanie rodziny, bo mama wpadła w depresję po stracie męża i tak zostałem gońcem. A potem rzuciłem się w wir muzyki”. Samotny Trubadur Karierę zaczął w Trubadurach. Nigdy nie zapomni pierwszego koncertu w łódzkiej Hali Sportowej, tuż po maturze. Śpiewali piosenki Beatlesów, a 12 tysięcy ludzi krzyczało co sił w gardłach: „Trubadurzy, Trubadurzy!!!”. Albo późniejszego występu: młodzież tańczyła, śpiewała, zapaliła pochodnie z gazet, aż w końcu interweniowała milicja. Wtedy strasznie pocili się na scenie w grubych kostiumach nakrytych peleryną. To była męka, dopiero później słynne stroje muszkieterów zaprojektował dla nich Szymon Kobyliński. Największe triumfy zespół grający na słowiańską nutę odnosił jednak w Związku Radzieckim. Koncerty gromadziły 30-tysięczne tłumy, a Trubadurzy na scenę wchodzili z obstawą jak Beatlesi w Ameryce. „Czyste szaleństwo. Musieliśmy się jednak tłumaczyć, dlaczego śpiewamy po angielsku, co w państwie socjalistycznym było niestosowne. Wtedy próbowaliśmy robić w konia cenzurę, argumentując, że rock and roll i rhythm and blues to stare piosenki niewolników, śpiewane przeciw swym ciemiężcom”, wspominał Krawczyk w autobiograficznej książce „Życie jak wino”. Ryszard Poznakowski, szef Trubadurów i kompozytor, od początku przepowiadał mu solową karierę. Z jego utworem „Byłaś tu” rósł jak balon z koncertu na koncert. Zauważył, że kiedy śpiewa, dziewczyny sięgają po chusteczki i ocierają łzy… Po 10 latach odszedł z zespołu i został solistą. Ale samotny Trubadur, jak sam o sobie mówił, nie miał łatwo. Ze Stołecznej Estrady brał chałtury, jak leci, żeby przeżyć. Nie zapomni swoich występów w Kongresowej. Ale nie w wielkiej sali koncertowej, tylko w tej restauracji z fontanną. Przebierał się między zaparowaną kuchnią a tancerkami… Szczęśliwie pojawił się Wojtek Trzciński, który napisał dla niego wiele hitów, takich jak „Byle było tak” czy „Jak minął dzień”. „Koncert z okazji mojej złotej płyty z tymi przebojami graliśmy w Sali Kongresowej 18 razy, dzień po dniu. Kayah nie mogła w to uwierzyć…”, mówił Krawczyk. Może bieda, której sam doświadczał, nauczyła go mieć wielkie serce. Nie potrafi przejść obojętnie koło potrzebujących. Z zagranicznych tras, zwłaszcza w NRD, gdzie dobrze płacono artystom, przywoził kolegom salami i słynne serki harceńskie. Andrzej Kosmala, jego przyjaciel i menedżer od 46 lat, wspomina to ze wzruszeniem: „»Przy mnie nigdy nie będziesz głodny«, mówił Krawczyk i słowa dotrzymał. Zawsze były restauracje, bankiety, golonki. O morzu alkoholu, którym umacnialiśmy naszą przyjaźń, nie wspomnę, bo to akurat nie było nic nadzwyczajnego w kraju, który pod koniec lat 70. przypominał bal na »Titanicu«. Przywoził moim dzieciom całe worki nowiutkich ubrań. Nieraz brał mnie do Domów Towarowych Centrum, żeby mi kupić koszulę. Z jego domu zawsze wychodziłem obdarowany jakimś garniturem czy modnymi butami”. Czytaj też: Połączyła ich muzyka, a podzieliła zdrada. Halina Żytkowiak była gwiazdą Trubadurów i drugą żoną Krzysztofa Krawczyka Amerykański sen W branży nazywali Krzysztofa „Krawcem”. Nie bardzo to lubił, ale ranga ksywki wzrosła, kiedy w Ameryce pojawił się Lenny Kravitz. Ameryka dla jego pokolenia była tęsknotą, spełnieniem marzeń. W 1979 roku postanowił spełnić swój amerykański sen, który z przerwami trwał 10 lat. „I co tu dużo gadać, Ameryka odurzyła mnie, uwiodła i odrzuciła moje zaloty. Ale to był uniwersytet życia”, mówi. W Ameryce przeżył śmierć Krzysztofa Klenczona, rozpad małżeństwa z Haliną Żytkowiak, z którą razem śpiewał w Trubadurach, wypadek samochodu, w którym spłonęła jego aparatura muzyczna, trafił do… więzienia. To był zimny prysznic dla rozgrzanej głowy. Śpiewał w słynnym polonijnym klubie Maryla Polonez w Chicago i wyszedł się ochłodzić z puszką piwa, ubrany estradowo, z futerkiem na ramionach. Kiedy pojawili się policjanci, grożąc mu za to piwo palcem, chciał im dać po 20 dolarów i po sprawie. Wtedy przekonał się, czym jest amerykańska policja. Wystrojony w futerko trafił do cuchnącej celi z Latynosami. Na szczęście na 24 godziny, bo zaczął tak głośno śpiewać, że zadrżał cały areszt. Wszystko zdarzyło się w polskiej dzielnicy z udziałem policjantów mówiących po polsku… Na smutek i przygnębienie najlepsza jest miłość kobiety, a Ewa spadła mu jak z nieba. „To nie był przypadek, że ją poznałem. Tylko Pan Bóg postawił tego anioła na mojej drodze, kiedy byłem bardzo samotny”, mówi. Dla Ewy też był to nowy etap. Nie zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia; stała za barem w polonijnym klubie Cisza Leśna w Chicago, w którym Krawczyk śpiewał. Nie była zainteresowana starszym mężczyzną, formalnie będącym jeszcze w związku z inną kobietą. Właściwie to koleżanki umówiły ją z nim na pierwszą randkę, na którą włożyła czarny kombinezon i futerko z lisów. „Boże, jak staro wyglądasz w tym futrze!”, niemal wykrzyknął. „Zatkało mnie, aż zrobiłam się purpurowa, ale co się źle zaczyna, to dobrze się kończy”, wspominała w książce „Życie jak wino”. „Dojrzewaliśmy do tej miłości bardzo wolno”, mówi dzisiaj. „A potem już nie mogliśmy bez siebie żyć. Był silny i opiekuńczy, w jego ramionach czułam się bezpieczna. Mówił, że mam go o wszystko pytać, gdybym czegoś nie wiedziała. A teraz śmieje się, że uczeń przerósł mistrza”. Boża edukacja Życie jest kruche. Mógł stracić je, kiedy 28 czerwca 1988 roku brał zakręt pod Buszkowem i uderzył w drzewo. W tym samym miejscu wcześniej zabili się Bogumił Kobiela i żona Waldemara Baszanowskiego. „Uderzyłem twarzą w szybę, policzki były aż na ramionach i to wszystko z powrotem zostało złożone do kupy. Dali mi nową twarz, która nie do końca była moją. Żona po wypadku jak szalona wybiegła gdzieś w pole, ktoś ją złapał i uspokajał: »Dziękuj Bogu, dziewczyno, że żyjesz«. Mnie wynieśli na noszach”, wspomina. Wydawało się, że z tego nie wyjdzie, ale cuda się zdarzają. W tym dniu dyżur w bydgoskim szpitalu pełnił młody lekarz, Maciej Świtoński, też muzyk po średniej szkole muzycznej, fan Krawczyka. Przypilnował, aby pacjentowi starannie złożono szczękę i strzaskane biodro. A po 22 latach napisał dla Krawczyka piękną piosenkę „Horyzont”, promującą jego najnowszą płytę. „Nigdy tak nie cierpiałem, ale to była boża edukacja, bo stałem się innym człowiekiem”, mówił Krawczyk przed laty, kiedy robiłam z nim wywiad dla VIVY! „Ten wypadek przywrócił mi życie. Bóg puknął mnie w głowę, kierując mój samochód w drzewo. Już nie muszę szukać recept, jak żyć, bo je dostałem”. Czy mógł zrobić większą karierę? „Byłem trochę naiwny, bo chciałem stać się dzieckiem Ameryki i miałem rozdartą duszę. Czesiu Niemen powiedział mi wtedy: »Krzysiek, do Ameryki to się jeździ, by zaczerpnąć świeżego powietrza, kupić sobie jakiś instrument muzyczny, ale wracać trzeba tam, gdzie ludzie nas kochają«. I posłuchałem Cześka”, wspomina Krawczyk. Mógł być wszystkim, co najlepsze w światowym show-biznesie. Miał trochę z Toma Jonesa, trochę z Elvisa Presleya, co nieco z Demisa Roussosa. Wydawało się, że Polska, a może i świat czekają na takiego wokalistę, jak mówi Andrzej Kosmala. Ale władzy w PRL-u nie zawsze było po drodze z Krawczykiem. W głosowaniu na najlepszych wykonawców w Opolu w 1986 roku prowadził do ostatniej chwili, a zwyciężył ktoś inny. Ktoś z KC podszedł potem do niego: „Panie Krzysiu, pan wygrał, ale nie mogliśmy do tego dopuścić, za długo nam pan zniknął z oczu”. Ale i tak Krawczyk triumfował, rok po powrocie z Ameryki zajął drugie miejsce. Nigdy nie dał się zaszufladkować, śpiewał rock and rolla, ballady, country… Gigant sceny Z obawy przed koronawirusem odwołał koncerty i zapowiedział, że kończy karierę. Po 55 latach na scenie, 122 wydanych płytach mówi: „Już nic nie muszę”. Nie musi konkurować na listach przebojów z młodzieżą, latać za ocean, by dorobić, czy przekonywać nieprzekonanych, że umie śpiewać. Dodaje jednak, że musi wierzyć w Boga, bo On wyznacza mu cel i drogę, szanować publiczność, dzięki której przetrwał najtrudniejsze chwile, chyba że usłyszy: „Panu już dziękujemy”. Sprawdź też: Krzysztof Krawczyk Junior zamieszkał sam i zerwał kontakty ze swoją partnerką „Jest gigantem sceny, na której przetrwał ponad pół wieku. Kto wskaże innego polskiego piosenkarza, który współpracował z Krzysztofem Klenczonem i przyjaźnił się z Anną Jantar, a po latach wszedł do studia z Andrzejem Smolikiem, Goranem Bregoviciem, stanął na scenie z Andrzejem Piasecznym, Anią Dąbrowską czy Edytą Bartosiewicz?”, pytają autorzy filmu dokumentalnego „Krzysztof Krawczyk – całe moje życie”, Krystian Kuczkowski i Michał Bandurski. „Ten film jest o tym, że nie ma w życiu błędów, których nie da się naprawić, tylko wszystko musi odnaleźć swoje miejsce. Że przemijamy, ale ostatecznie najważniejsza jest miłość”. „Jesteśmy razem od 36 lat, a on wciąż powtarza, że mnie kocha, proszę mi wierzyć”, mówi Ewa Krawczyk. „Żartuję, że artystą na scenie jest mój mąż, ale w domu artystką jestem ja. Krzysztof nie ma kaprysów gwiazdy i gdyby nie jego zdjęcia rozwieszone w domu, nie czułoby się, że mieszka tu ktoś sławny”. Fanów 74-letniego piosenkarza zelektryzowała jednak wiadomość, że przyjął sakrament namaszczenia. „Ludziom źle się to kojarzy, bo nie wiedzą, że można o niego poprosić w chorobie czy strapieniu. A mnie już kilka razy uratował życie”, zdradza Krawczyk. Czy naprawdę żegna się ze sceną? „Finiszując, nie wypatruję mety, będę walczył do ostatniego dźwięku”, mówi. „Jak Bóg da, to jeszcze wam zaśpiewam”. Artysta odszedł 5 kwietnia 2021 roku. Trudno pogodzić się z jego stratą... Czytaj też: Krzysztof Krawczyk Junior zamieszkał sam i zerwał kontakty ze swoją partnerką Krzysztof Krawczyk, Ewa Krawczyk, Studio Dzień Dobry TVN, 11.2010
Dzieli ich 27 lat, a jej zarzucano, że pokochała go dla fortuny. Dziś spodziewają się drugiego dziecka
Dekadę temu nikt nie dawał im szans, dziś uchodzą za jedną z najbardziej zgodnych par polskiego show-biznesu. Izabela Janachowska i Krzysztof Jabłoński właśnie podzielili się kolejną radosną nowiną — po siedmiu latach od narodzin syna Christophera para ponownie zostanie rodzicami. Gwiazda ogłosiła ciążę w romantycznym nagraniu opublikowanym na Instagramie, pokazując urocze kadry z mężem oraz zdjęcia USG.
Ponad dekadę temu przysięgali sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską. Ich ślub był towarzyską sensację, z zapartym tchem śledziły go media. On - milioner, swego czasu współwłaściciel największej w Europie fabryki świec, ona - piękna tancerka, która serca publiczności podbiła na parkiecie „Tańca z gwiazdami”. Zamieszkali razem po trzech tygodniach od pierwszej randki. Chociaż dzieli ich 27 lat, to oboje są przekonani, że są dla siebie stworzeni. Jednak gdy ich związek wyszedł na jaw, musieli mierzyć się z ostrymi komentarzami... Mało kto wierzył w szczerość tego uczucia. Twierdzono, że Izabela Janachowska związała się z biznesmenem tylko ze względu na jego imponujący majątek. Dziś para udowadnia, że krytycy się mylili. Małżonkowie właśnie ogłosili, że po raz drugi zostaną rodzicami. Gwiazda przekazała radosną nowinę w romantycznym nagraniu opublikowanym na Instagramie, pokazując ciążowe krągłości i zdjęcia USG. Oto niezwykła historia miłości Izabeli Janachowskiej i Krzysztofa Jabłońskiego. Izabela Janachowska i Krzysztof Jabłoński są jak ogień i woda Najprawdopodobniej po raz pierwszy zobaczył ją w programie Taniec z Gwiazdami: „Pomyślałem, że chętnie bym się z nią umówił”, mówił w rozmowie z Katarzyną Piątkowską dla magazynu VIVA!. Jak sami przyznają, Izę zaskoczyła w nim ogromna pewność siebie, ale pojawiły się drobne obawy: „Iza nie była pewna. Pamiętam, że zaprosiłem ją na pierwsze spotkanie. Ona się zgodziła, ale od razu zaznaczyła, że ma tylko 45 minut. Że właściwie wpadła tylko na chwilkę, bo zaraz musi dalej uciekać. A siedzieliśmy i rozmawialiśmy kilka godzin”, mówił biznesmen i nie ukrywał, że Izabela za wszelką cenę starała się go do siebie zniechęcić. „Jakie ja głupoty wygadywałam! Każdy normalny mężczyzna na miejscu Krzysztofa uciekłby, nie wiem, czy nie z krzykiem. Pomyślałam: Wariat, pasujemy do siebie. Zaintrygował mnie”, ujawnia. Zobacz także: Izabela Janachowska ogłosiła ciążę. Pokazała urocze nagranie z mężem i zdjęcia USG Tak o poznaniu swojego przyszłego męża Izabela Janachowska mówiła przed laty. „To on znalazł mnie. Mieliśmy tych samych znajomych. Wiele koleżanek opowiadało mi, że powinnam zwrócić na niego uwagę, ale ja w ogóle nie byłam zainteresowana. Byłam singielką i przyzwyczaiłam się do tego stanu. Chociaż czasem – jak każda kobieta – zastanawiałam się, co jest ze mną nie tak, że wciąż jestem sama. Dopiero jak się z tym pogodziłam i odpuściłam, pojawił się on. Zawalczył i wywrócił życie do góry nogami”. Co zachwyciło ją więc w Krzysztofie? „Jego poczucie humoru, bardzo ostre, a potem zobaczyłam, że jest męski i zdecydowany. Dba o kobietę i wykonuje drobne szarmanckie gesty, takie jak otwieranie drzwi do samochodu. Kto dziś to jeszcze robi?”, zwierzała się niegdyś w rozmowie z Party. Ich uczucie stopniowo rozwijało się. „Dziś myślę, że tak naprawdę dobrze się dobraliśmy, ale na początku związku kompletnie nie wiedziałam, że mój mąż okaże się typowym, upartym, zodiakalnym Baranem. Świetnie się kamuflował (śmiech), a prawda jest taka, że jest po prostu wymagającym partnerem. Doskonale wiem, które tematy są dla niego drażliwe, więc gdybym chciała, to potrafiłabym wkurzyć go jednym słowem”, przyznaje Izabela Janachowska. Z kolei Krzysztof Jabłoński w ukochanej widzi przede wszystkim to, że jest życzliwą, pogodną i uśmiechniętą kobietą. „Nie ma w niej zawziętości, dlatego nie sposób się z nią pokłócić. Jesteśmy jak ogień i woda. Jestem trudnym partnerem i często powtarzam żonie, że jest prawie święta, bo oprócz niej nikt by ze mną nie wytrzymał. Moja żona gasi wszystkie pożary. U nas zazwyczaj jest tak, że jak palnę coś głupiego, to żona się nie obraża, tylko pyta: „Nie przemyślałeś tego?”. A ja wtedy nie odbieram jej słów jako pretensji. Gdyby mi wymyślała, to byłby punkt zapalny do awantury, a ona robi ze mną coś takiego, że łatwiej mi zwyczajnie powiedzieć „przepraszam”, mówił w wywiadzie dla Party. Ich ślub był medialną sensacją. Śledziła go cała Polska Po romantycznych oświadczynach w Rzymie przy słynnej fontannie di Trevi, Izabela Janachowska i Krzysztof Jabłoński wzięli bajkowy ślub w 2014 roku. Ten okrzyknięto jednym z najdroższych w polskim show-biznesie. Dziś są już razem od ponad dekady, a od niemal dwunastu lat są szczęśliwym małżeństwem. Nie ukrywają, że wciąż o siebie zabiegają: „Staram się, jak mogę, bo trafiłem na kobietę, która jest w stanie ze mną wytrzymać. A to nie jest proste. Iza była też ze mną w bardzo złym okresie w moim życiu. Po 25 latach sprzedałem jedną ze swoich firm. Nagle poczułem, że nie mam celu, a chciałem, żeby Iza była ze mnie dumna. To był trudny czas, wiem, że byłem nie do wytrzymania. Na szczęście była przy mnie. To ona mnie z tego wyciągnęła. Inaczej to by się dla mnie wszystko źle skończyło. Teraz żartujemy, że dobrze, że wtedy mnie zatrudniła”, mówi Krzysztof Jabłoński. Zobacz: Seweryn Krajewski wciąż nie przyznaje się do nieślubnej córki. Kim jest Julitta Krajewska? Izabela Janachowska, Krzysztof Jabłoński, ślub pary w Iławie, 28.06.2014 rok Dzieli ich 27 lat, nikt nie dawał im szans. Różnica wieku w niczym im nie przeszkodziła „Czasami ludziom się wydaje, że jak ktoś ma pieniądze, to jego życie jest łatwe, lekkie i przyjemne. Że nie dotykają go żadne problemy. A tak nie jest. Oczywiście w niektórych sytuacjach mamy większy komfort, bo nie musimy się o pewne rzeczy martwić, ale to nie jest tak, że problemy omijają nas szerokim łukiem. I choroby nas dotyczą, i problemy, i depresja, i kryzysy w związku. Wszystko nas dotyka tak samo, bo jesteśmy takimi samymi ludźmi”, dodaje Izabela Janachowska. Para od początku nie miała lekko. Małżeństwo zmagało się z hejtem. Pojawiały się wulgarne komentarze dotyczące tego, że była tancerka jest z ukochanym dla jego pieniędzy. Wielokrotnie wypominano im różnicę wieku - parę dzieli 27 lat. Niektóre komentarze internautów były i wciąż są wyjątkowo krzywdzące, ale jak mówi Krzysztof Jabłoński: „My nie mamy pretensji, jeśli ktoś napisze, że między nami jest duża różnica wieku, ja jestem stary, a ona jest młoda. To jest fakt. Nam chodzi o rzeczy obraźliwe. Na to się nie godzimy. I z tym będziemy walczyć. Jeśli będzie trzeba, to nawet na drodze prawnej”. Nowy związek Izy Janachowskiej niełatwo było też zaakceptować jej ojcu. „Jak już mówiłam, jestem ukochaną córeczką tatusia. Kiedy dowiedział się o moim związku, nie ukrywał, że to dla niego trudne do zaakceptowania. Potrzebował czasu i ja to uszanowałam”, opowiadała tancerka w Gali. Z kolei w innym wywiadzie jej wypowiedź uzupełnił mąż. „Poznaliśmy nasze rodziny. Mama i siostra Izy bardzo szybko mnie zaakceptowały, trudniej było mi przekonać do siebie jej tatę”, dodał podczas wywiadu dla PANI. Syn Izy Janachowskiej i Krzysztofa Jabłońskiego jest ich oczkiem w głowie W maju 2019 roku Krzysztof Jabłoński i Izabela Janachowska po raz pierwszy zostali rodzicami. Na świecie pojawił się syn, któremu para dała na imię Christopher. Mąż tancerki nie ukrywa, że dla ich syna Iza jest najlepszą mamą na świecie. „Pod każdym względem. Przed narodzinami Christophera moja żona nie lubiła dzieci. Teraz to się zmieniło o 180 stopni. Nie ukrywam, że korzystamy z pomocy. Ale kiedy młody zapłacze, Iza biegnie pierwsza. Jest wtedy jak Speedy Gonzales. Nie wiedziałem, że ona umie tak szybko biegać. Wiem, że każda sekunda z naszym synem jest dla niej ważna”, mówił w wywiadzie VIVY!. Czytaj także: Jego hit „Ice Ice Baby” poznał cały świat, chwilę później stoczył się na dno. Dziś gwiazdor lat 90. zarabia krocie w zupełnie innej branży! Jabłoński i Janachowska o rodzinie Choć Izabela Janachowska jest zakochana w synku po uszy, do pracy wróciła już chwilę po porodzie. Mimo zawodowych obowiązków każdą wolną chwilę poświęca Christopherowi. W rozmowie z magazynem Flesz przyznała kiedyś, że marzy o rodzeństwie dla syna, choć towarzyszyły jej również obawy. „Kiedy patrzę na mojego synka, to widzę, że jemu bardzo przydałoby się rodzeństwo. Chris uwielbia dzieci, na placu zabaw bierze je za rękę i chce się bawić. A ja bardzo chciałabym mieć jeszcze jednego malucha”, mówiła przed laty. W wywiadzie dla VIVY! zarówno Izabela Janachowska, jak i Krzysztof Jabłoński zgodnie podkreślali, że myślą o powiększeniu rodziny. „Jak patrzę na Chrisa, to myślę, że w sumie trójkę takich słodkich dzieci mógłbym mieć”, wyznał biznesmen. Z kolei jego żona dodawała: „Moje koleżanki mówią, że najlepszy prezent, jaki mogę dać swojemu dziecku, to rodzeństwo”. Dziś wiadomo już, że ich marzenie właśnie się spełnia. Izabela Janachowska ogłosiła drugą ciążę w romantycznym nagraniu opublikowanym na Instagramie. Gwiazda pokazała ciążowe krągłości, wspólne кадry z mężem oraz zdjęcia USG, a pod wpisem natychmiast pojawiły się setki gratulacji od fanów i zaprzyjaźnionych gwiazd. Wygląda na to, że już niebawem Christopher doczeka się wymarzonego rodzeństwa. Pozostaje nam pogratulować przyszłym rodzicom i życzyć całej rodzinie dużo szczęścia! Czytaj także: Przez lata nie przyznawała się, że jest córką znanego pisarza. Jaka relacja łączyła Idę Nowakowską z ojcem?
Była miłością jego życia, trwał przy niej do samego końca. W Cannes oddał hołd żonie wraz z ukochaną córką
John Travolta i Kelly Preston byli jedną z najsłynniejszych par Hollywood. Choć ich związek wzbudzał spore kontrowersje i skrywał wiele sekretów, on zawsze mówił, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. Poznali się na planie filmu The Expert i on od razu stracił dla niej głowę. Ona była wówczas w nieszczęśliwym małżeństwie, ale po rozwodzie nie chciała się zbyt szybko wiązać. John Travolta był jednak cierpliwy. Opłacało się. Razem przeżyli 29 lat. Niestety ich szczęście przerwała choroba. Kelly Preston zmarła 12 lipca 2020 roku po walce z rakiem piersi. „Z ciężkim sercem informuję, że moja piękna żona Kelly przegrała dwuletnią walkę z rakiem piersi. Odważnie walczyła, otoczona miłością i wsparciem wielu z was. Moja rodzina i ja zawsze będziemy wdzięczni lekarzom i pielęgniarkom [...] a także przyjaciołom i krewnym, którzy byli przy niej przez cały ten czas”, przekazał w dniu jej odejścia John Travolta. Przypominamy niezwykłą historię ich relacji. John Travolta i Kelly Preston: historia miłości Lata 70. John Travolta u szczytu kariery. Udany debiut na Broadway w Over here! i pierwsze propozycje filmowe sprawiły, że szybko dostrzeżono jego talent. Rok później zagrał w filmie Gorączka sobotniej nocyi… stał się bożyszczem kobiet. Ekranizacja musicalu Grease tylko wzmocniła jego pozycję w Hollywood, gdzie stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów. Mimo sukcesów zawodowych, jego życie prywatne nie rysowało się zbyt dobrze. Mówi się, że w tym czasie John Travolta spotykał się ze starszą od niego o 18 lat Dianą Hyland. Jedni piszą, że łączyła ich miłość, inni, że prawdziwa przyjaźń. Na jaw wyszło, że Diana Hyland zmagała się z rakiem piersi. Aktor wiernie stał u jej boku i wspierał ją w chorobie. Niestety aktorka zmarła w 1977 roku w ramionach Johna, mając zaledwie 41 lat. Jej śmierć wstrząsnęła Travoltą, który w pełni poświęcił się rozwojowi kariery. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgziNEWX-d7896aa.jpg" width="1600" height="1621" alt="December 1976: American actors John Travolta and Diana Hyland (1936 - 1977) smile as they pose together at the 36th Annual Golden Apple Awards at the Beverly Wilshire Hotel, Beverly Hills, California. Hyland died four months later in Travolta's arms. (Photo by Frank Edwards/Fotos International/Getty Images)" title="John And Diana" /> Jego los odmienił się w 1987 roku, gdy na planie filmu The Experts poznał Kelly Preston. Dopiero w 2018 roku aktor wyjawił, że już wtedy wiedział, że „była to miłość od pierwszego wejrzenia”, niestety tylko z jego strony, bo Kelly była wówczas żoną aktora, Kevina Gage. Zapytana o początki ich relacji wyznała, że była nim wówczas zauroczona, ale czy zakochana? „Może trochę”, przyznała. „Nie byłam wówczas w szczęśliwym małżeństwie, tak to nazwijmy. Byłam po prostu z niewłaściwą osobą”, wyjawiła w jednym z wywiadów. „Nie byłam wówczas w szczęśliwym małżeństwie, tak to nazwijmy. Byłam po prostu z niewłaściwą osobą” Kelly Preston, George Clooney i... świnia Max Uczucie do Johna Travolty w jej przypadku rodziło się dość stopniowo. Po zakończeniu nieszczęśliwego małżeństwa, aktorka nie była gotowa na kolejny poważny związek. Zanim więc dała szansę Johnowi Travolcie, spotykała się m.in. z George'm Clooneyem oraz Charlie Sheenem. Niestety oba związki mocno odbiły się na jej wizerunku i szybko okazało się, że Kelly Preston nie ma szczęścia w miłości. Aktorka i George Clooney po kilku miesiącach znajomości zamieszkali razem. Aktor podarował nawet ukochanej... świnię o imieniu Max. Szybko okazało się, że Max miał dotrzymywać jej towarzystwa, gdy aktor szukał... pocieszenia w ramionach innych kobiet. Para rozstała się, a dawni kochankowie stoczyli walkę o prawa do opieki nad świnią, którą ostatecznie wygrał Clooney. Postrzelona narzeczona, czyli Kelly Preston i Charlie Sheen Związek Charlie Sheenem również nie zakończył się dla Kelly Preston zbyt dobrze. Choć para nawet ogłosiła swoje zaręczyny, to szybko rozstała się, gdy aktor podczas jednej z kłótni postrzelił ukochaną w ramię. Aktorka po latach nie skomentowała doniesień o postrzale, ale otwarcie mówiła o tym, że Charlie Sheen będąc z nią w związku nie nadużywał alkoholu i narkotyków. Z kolei sam aktor przyznał, że postrzelił ukochaną w ramię, bo zostawił poprzedniego wieczoru w kieszeni spodni naładowany rewolwer. Podobno Kelly Preston chciała przenieść ubrania w inne miejsce, pistolet wypadł z kieszeni i wystrzelił. Aktor został oskarżony przez media o przemoc wobec partnerki, ale w jednym z wywiadów powiedział wprost: „Najprawdziwszy wypadek. Nawet nie było mnie w tym pokoju!”, powiedział w rozmowie z Playboyem. dbamy o siebie nawzajem i chronimy się utrzymując bliskość Kelly Preston po nieudanych próbach szukania miłości, w końcu dała szanse hollywoodzkiemu amantowi. Para zaczęła się spotykać, a na zaręczyny długo nie trzeba było czekać. John Travolta oświadczył się Kelly Preston podczas wakacji w Szwajcarii 1990 roku. Rok później wzięli ślub we Francji. W 1992 roku urodził się ich pierwszy syn Jett, w 2000 roku córka Ella Bleu, a w 2010 roku syn Benjamin. Ich miłość została jednak wystawiona na ciężką próbę.... Tajemnicza śmierć syna Johna Travolty Para musiała zmierzyć się z ogromną tragedią. 2 stycznia 2009 roku podczas rodzinnych wakacji na Bahamach zmarł syn Johna Travolty i Kelly Preston, 16-letni Jett. Według zagranicznej prasy, Jett leżał na podłodze łazienki w luksusowej rezydencji rodziny na Bahamach, gdzie przebywali wówczas na wakacjach. Próby reanimacji syna podjęte przez Johna Travoltę nie powiodły się. Początkowo informowano, że przyczyną śmierci nastolatka był nieszczęśliwy wypadek i uderzenie głową o krawędź wanny. Chwilę później podano, że powodem zgonu chłopca był atak serca lub udar. Choć według Glenna Cambella z lokalnego zakładu pogrzebowego, ciało Jetta było w „dobrym stanie”, nie znaleziono oznak krwiaków na czaszce, to w akcie zgonu i tak wpisano, że śmierć nastąpiła w wyniku „udaru mózgu”. Szybko pojawiły się teorie spiskowe zwłaszcza, że sam John Travolta i Kelly Preston zaczęli zachowywać się nieco podejrzliwie. W tajemnicy przed mediami szczątki Jetta skremowano, a zaprzyjaźniony z rodziną pilot przewiózł je do rodzinnego domu Travoltów na Florydzie, gdzie urna została pogrzebana. Co ciekawe, w tym samym czasie, by odwrócić uwagę mediów od całego wydarzenia, wysłano także samolotem do USA... pustą trumnę. Nic dziwnego, że co rusz pojawiały się spekulacje na temat śmierci Jetta Travolty. Po latach aktor wyznał, że jego syn miał autyzm i astmę, a już w 2003 roku Kelly Preston w jednym z wywiadów powiedziała, że jej syn zmaga się z chorobą Kawasaki i że został zdiagnozowany, mając zaledwie dwa lata. Amerykańskie media sugerowały, że winę za śmierć syna może w jakimś stopniu ponosić sam John Travolta. Zarzucano mu, że jako wyznawca kościoła scjentologicznego, unikał standardowego leczenia syna, zapewniając mu jedynie pomoc w postaci znachorskich metod, które popierała jego sekta. W 2014 roku w wywiadzie dla BBC John Travolta nazwał śmierć syna „najgorszą rzeczą, jaka kiedykolwiek wydarzyła się w jego życiu”. „Prawda jest taka, że nie sądziłem, że to przetrwam. Życie nie było dla mnie już tak interesujące, więc dużo czasu zajęło mi dojście do siebie”, powiedział, dodając, że tym, co uratowało jego rodzinę, był kościół scjentologów. Należący do niego ludzie pomogli im poradzić sobie ze stratą syna. „Prawda jest taka, że nie sądziłem, że to przetrwam. Życie nie było dla mnie już tak interesujące, więc dużo czasu zajęło mi dojście do siebie” Parę spotkała ostra krytyka ze strony opinii publicznej. Pisano, że śmierci chłopca można było uniknąć podając mu leki przeciw napadom, które pomogłyby kontrolować jego ataki. Tych zabrania jednak używać swoim członkom kościół scjentologów. Pomimo krytyki i masy nieprzychylnych komentarzy, rodzice chłopca zaprzeczali spekulacjom, mówiąc wprost, że śmierć Jetta była nieszczęśliwym wypadkiem. Tragiczna śmierć syna na zawsze odcisnęła na nich piętno, ale para szybko musiała się pozbierać, by zmierzyć się z zaskakującymi doniesieniami mediów. Czy John Travolta jest gejem? Plotki o rzekomym homoseksualizmie Travolty pojawiły się już w latach 80., ale wróciły w 2006 roku., kiedy media obiegło zdjęcie, na którym aktor całuje się z mężczyzną. Był nim Jeff Katherine, domniemany kochanek Johna Travolty. Fotografie zostały wykonane na lotnisku w Hamilton w Kanadzie. Media huczały od plotek, bo przez lata ten właśnie mężczyzna pełnił rolę opiekuna tragicznie zmarłego w 2009 roku syna aktora, Jetta. Pisano, że 16-latek zmarł z powodu zaniedbania, jakiego dopuścił się jego opiekun i domniemany kochanek gwiazdora. John Travolta zapewniał jednak wówczas, że „To zwyczajna uprzejmość. Jeff całuje tak każdego na powitanie. Łączy nas tylko przyjaźń i nic więcej”, twierdził. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imggKWLg7-dc1c3c4.jpg" width="800" height="968" alt="EXCLUSIVE: STRICTLY NO WEB - PREMIUM RATE EXCLUSIVE -- John Travolta kisses a man on the steps of a private jet in these exclusive images from 2006. The mystery man was later identified in reports as fellow Scientologist Jeff Kathrein. Mr Kathrein was also revealed to be acting as nanny to Travolta's son when he tragically died at the family's luxury home in Grand Bahama Pictured: John Travolta" title="John Travolta wsiada do prywatnego samolotu" /> Głos w sprawie postanowiła zabrać przed laty przyjaciółka aktora, Carrie Fisher. W wywiadzie udzielonym dla czasopisma The Advocat stwierdziła bez wahania, że John jest homoseksualistą: „Zawsze wiedzieliśmy o tym i nigdy nas to nie obchodziło. Bardzo mi przykro, że on nie czuje się z tym dobrze i to wszystko, co mogę powiedzieć. Ale to tylko budzi więcej emocji, gdy starasz się to ukryć, gdy wnosisz pozwy do sądu. Powinien odpuścić i przestać zaprzeczać”, powiedziała. Ponieważ aktor w żaden sposób nie komentował tych doniesień, w końcu sprawa ucichła, ale znów powróciła w 2017 roku, kiedy to John Travolta został oskarżony o molestowanie. Jeden z mężczyzn, Marky Hutt, opublikował obszerną relację na Twitterze, dotyczącą tego, co łączyło go z aktorem. Wynikało z niej, że w 2010 roku w hotelu Hyatt w Nowym Jorku, John Travolta chciał zapłacić mu za seks. „Latem 2010 roku otrzymałem propozycję wykonania masażu w hotelu Hyatt, gdzie przebywał John Travolta. Gdy dotarłem, zobaczyłem go leżącego nago pod ręcznikiem z cygarem w ręku, oglądał gejowskie porno. W połowie masażu John złapał mnie za krocze i pocierał moje pośladki. Powiedziałem mu wyraźne „nie”, jednak Travolta nalegał. Mówił, że nikt nigdy się nie dowie i zapytał, czy chcę pieniędzy”, przekonywał. Szybko pojawiły się kolejne doniesienia. Drugi mężczyzna anonimowo wyznał, że aktor wynajął hotel na wyłączność. Przyszedł na masaż, jednak jego zachowanie przekraczało granice przyzwoitości: „Pragnął pokazać mi swoje techniki masażu. Chciał, abym położył się na brzuchu, zsunął ze mnie ręcznik i zaczął masować. W trakcie leżenia włożył rękę pod ręcznik i zaczął przesuwać ją po moim udzie. W końcu odsłonił moje pośladki i zaczął pocierać rowek pomiędzy nimi”, mogliśmy przeczytać w dokumentach opublikowanych przez RadarOnline. Obie sprawy jednak umorzono z powodu braku świadków i tego, że aktora nie udało się przesłuchać. Gdy w mediach co rusz pojawiały się informacje, próbujące zdyskredytować Johna Travoltę, jego żona Kelly Preston wiernie stała u jego boku. Razem pozowali na czerwonym dywanie, rozdawali uśmiechy i nie spuszczali z siebie oczu. Zapytany o sekret swojego długotrwałego małżeństwa wywiadzie w 2017 roku, John Travolta powiedział, że to zasługa tego, że zawsze są przy sobie: „Naprawdę dbamy o siebie nawzajem i chronimy się utrzymując bliskość w naszym związku”, wyznał w wywiadzie dla Closer Veekly. Niestety 12 lipca 2020 roku los ich rozdzielił. „Z ciężkim sercem informuję, że moja piękna żona Kelly przegrała dwuletnią walkę z rakiem piersi. Odważnie walczyła, otoczona miłością i wsparciem wielu z was. Moja rodzina i ja zawsze będziemy wdzięczni lekarzom i pielęgniarkom [...] a także przyjaciołom i krewnym, którzy byli przy niej przez cały ten czas”, przekazał John Travolta za pośrednictwem swojego Instagrama. .„Nigdy nie zapomnimy miłości i życia Kelly. Poświęcę teraz trochę czasu moim dzieciom, które straciły matkę, więc wybaczcie mi, jeśli zniknę na chwilę. Ale wiedzcie, że odczuję waszą miłość i wsparcie w nadchodzących tygodniach i miesiącach”, dodał aktor. Poświęcę teraz trochę czasu moim dzieciom, które straciły matkę, więc wybaczcie mi, jeśli zniknę na chwilę Informacja o chorobie Kelly Preston dla wielu była zaskoczeniem, bowiem aktorka nie ujawniała swojej diagnozy. Kelly Preston zmarła 12 lipca 2020 roku w wieku 57 lat. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imga9pupM-1f7ba0a.jpg" width="1600" height="2246" alt="HOLLYWOOD, CA - APRIL 20: Actress Kelly Preston and actor John Travolta attend the L. Ron Hubbard Life Exhibition Opening Night on April 20, 1991 at the Hollywood Guaranty Building in Hollywood, California. (Photo by Ron Galella, Ltd./Ron Galella Collection via Getty Images)" title="L. Ron Hubbard Life Exhibition Opening Night" /> Hołd dla ukochanej żony John Travolta wyjaśnił powody swoich nietypowych stylizacji podczas festiwalu filmowego w Cannes. 72-letni aktor i reżyser pojawił się na czerwonym dywanie w różnych beretach i charakterystycznych okularach, co wywołało duże zainteresowanie mediów i fanów. Podczas premiery filmu „Propeller One-Way Night Coach” Travolta założył biały beret i charakterystyczne okulary. Dzień później, w trakcie oficjalnej sesji zdjęciowej, zaprezentował się w czarnym berecie oraz okularach w cienkich oprawkach. W rozmowie z CNN aktor podkreślił, że był to celowy zabieg związany z jego debiutem reżyserskim. Jak wyjaśnił, chciał wyglądać jak „reżyser starej szkoły”, a nie jak aktor. — „Tym razem jestem reżyserem. Jesteś aktorem, zagraj rolę reżysera, wyglądaj jak reżyser starej szkoły” — powiedział Travolta. Dodał również, że inspirował się fotografiami reżyserów z lat 20., 30., 40., 50. i 60., którzy często nosili berety i okulary. — „To mój hołd dla zawodu reżysera, więc zagrałem tę rolę” — zaznaczył. Travolta przyznał także, że zależało mu na stworzeniu wyrazistego wizerunku, który w przyszłości pozwoli mu łatwo wrócić wspomnieniami do tego momentu w Cannes. Źródło: Plejada <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2021/11/GettyImages-2276711453-4e6a507.jpg" width="5323" height="3543" alt="American actor and director John Travolta , American actress Ella Bleu Travolta at Propeller One-Way Night Coach photocall during the 2026 Cannes Film Festival in Cannes (France), May 16th, 2026 (Photo by Rocco Spaziani/Archivio Spaziani/Mondadori Portfolio via Getty Images)" title="Cannes Film Festival 2026 - Propeller One-Way Night Coach Photocall" />
Świat mówił o romansie z papieżem. Kim była Anna Teresa Tymieniecka? „Kiedy byli razem, panował między nimi szczególny klimat”
Poznali się dzięki filozofii, ale ich relacja szybko zaczęła wykraczać poza akademickie dyskusje. Anna Teresa Tymieniecka przez 30 lat była jedną z najbliższych kobiet w życiu Karola Wojtyły. Gdy po latach ujawniono ich prywatną korespondencję, świat zaczął zadawać pytania: czy była to wyłącznie głęboka przyjaźń, czy też uczucie, o którym Watykan wolał milczeć?
Z okazji 106. rocznicy urodzin Karola Wojtyły warto przypomnieć jedną z najbardziej zagadkowych i komentowanych relacji w jego życiu — przyjaźń z Anną Teresą Tymieniecką. Filozofka i przyszły papież przez ponad trzy dekady pozostawali sobie niezwykle bliscy. Łączyły ich intelektualne fascynacje, wielogodzinne rozmowy i setki listów, które po latach stały się przedmiotem spekulacji na całym świecie. Kim była kobieta, którą Jan Paweł II dopuścił do siebie nawet w ostatnich chwilach życia? Anna Teresa Tymieniecka i Jan Paweł II: kulisy niezwykłej relacji O zmarłej 12 lat temu Annie Teresie Tymienieckiej mało kto pamięta. Jej nazwisko pojawiło się w 2016 roku, gdy BBC wyemitowało kontrowersyjny film dokumentalny Sekretne listy Jana Pawła II. Wówczas po śmierci arystokratki odnaleziono plik fotografii i listów, które udokumentowały jej relację z Karolem Wojtyłą: „Przyzwyczajeni jesteśmy do wizerunku Ojca Świętego w formalnym stroju. Tymczasem na zdjęciach widzimy mężczyznę na stoku narciarskim albo w szortach na kempingu nad jeziorem”, pisało wówczas BBC. Przypomnijmy, kim jest Anna Teresa Tymieniecka. Urodziła się w polsko-francuskiej arystokratycznej rodzinie w Marianowie. Od małego interesowała się filozofią i to właśnie tej nauce chciała poświęcić całe swoje życie. Nieustannie spędzała czas na czytaniu prac Platona, Bersgona i Kazimierza Twardowskiego. Po zakończeniu II wojny światowej zapisała się na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach wyjechała do Szwajcarii, gdzie obroniła kolejny dyplom. Kolejno wyruszyła do Belgii, by dalej się dokształcać. Długo jeździła po Europie, a w końcu trafiła do Stanów Zjednoczonych, które stały się jej miejscem na ziemi. W 1956 roku poślubiła profesora ekonomii z Uniwersytetu Stanforda, Hendrika S. Houthakkera, z którym miała troje dzieci. Karola Wojtyłę poznała w 1973 roku, gdy on był arcybiskupem Krakowa. Przyleciała do Polski, by pracować z nim nad angielską wersją jego książki, którą napisał jeszcze jako wykładowca na uniwersytecie w Lublinie. Połączyło ich zamiłowanie do filozofii oraz wspólne przeżycia - oboje doświadczyli okrucieństw II wojny światowej i nazistowskiej okupacji. Swoją znajomość postanowili kontynuować za pomocą listów i rozmów telefonicznych. Choć łączyła ich prawdziwa przyjaźń, wielu doszukiwało się czegoś więcej. Żadne z nich przez długi czas nie komentowało tych doniesień. Tymieniecka zabrała głos, gdy dziennikarz Carl Bernstein zasugerował, że ich znajomość miała podtekst romantyczny: „Nie, nigdy nie zakochałam się w kardynale. Jak mogłabym zakochać się w duchownym w średnim wieku? Jestem przecież mężatką!”, miała odpowiedzieć. W 2008 roku po śmierci swojego męża Anna Teresa Tymieniecka przekazała polskiej Bibliotece Narodowej listy, którymi wymieniała się z papieżem. Dziennikarze BBC postanowili bardzo szczegółowo się im przyjrzeć i na ich podstawie stworzyli dokument Sekrety Jana Pawła II. „Czasem było niemożliwe, żeby domyślić się, do czego kardynał się odnosił w swoich listach. Ale z moich ustaleń wynika, że na bardzo wczesnym etapie ich znajomości (prawdopodobnie wiosną 1975 roku) Anna Teresa Tymieniecka wyznała Wojtyle miłość”, pisał jeden z autorów dokumentu Edward Stourton. Poza listami co jakiś czas udawało im się spotkać: „Odbywali długie spacery, do późnych godzin nocnych prowadzili rozmowy na tematy filozoficzne i razem chodzili popływać. Faktem jest, że kiedy byli razem, panował między nimi szczególny klimat, niezmaterializowana energia erotyczna. Chyba ona rozpoczęła romantyczny związek z nim”, cytuje w swojej książce Eric Frattini Papieże i seks, słowa wykładowcy z Uniwersytetu Harvarda i obserwatora na Soborze Watykańskim II, dr George'a Hunstona Williamsa. W filmie dokumentalnym Sekrety Jana Pawła II próbuje się kreować ich relację jako tajemniczy związek, choć jak podkreśla BBC, nie ma żadnego dowodu, by „kiedykolwiek doszło do złamania celibatu”. Mimo to spekulacje o łączącym ich uczuciu stały się tematem wielu publikacji. Ich przyjaźń trwała trzydzieści lat, a zdaniem autorów materiału „była znacznie głębsza i bardziej skomplikowana” niż sądzono wcześniej. Przypomnijmy, że arystokratka nie była jedyną bliską przyjaciółką Jana Pawła II. Warto wspomnieć także o Wandzie Półtawskiej, która przez wiele lat korespondowała z Wojtyłą, także po jego wyborze na papieża. „Mężczyźnie, który nie potrafi mieć dobrych relacji przyjaźni z kobietą, nie mówię o mizoginach, którzy są chorzy - czegoś brakuje. Papież jest mężczyzną i potrzebuje także opinii kobiet. Również papież ma serce i może utrzymywać świętą i zdrową przyjaźń z kobietą”, mówił papież Franciszek. Tymieniecka była jedną z niewielu osób, które dopuszczono do łóżka papieża, gdy umierał. Czego dotyczyła ich ostatnia rozmowa? To na zawsze pozostanie tajemnicą...
Ostatni SMS Macieja Kozłowskiego do żony wciąż budzi dreszcze. „Dopiero później stało się jasne…”
To miała być tylko przyjaźń, a zamieniła się w wielką miłość. Ich historia pokazuje, że prawdziwe uczucie potrafi przyjść w najmniej spodziewanym momencie – i zostać na zawsze. "To nie jakieś tam zakochanie się. To miłość! Będę nią darzyć Maćka do końca moich dni", podkreślała...
Była jego impulsem i słońcem, dzięki któremu zdecydował się na zmianę swojego życia. Kiedy usłyszał druzgocącą diagnozę, wiernie trwała u jego boku... Na dobre i na złe. Maciej Kozłowski i Agnieszka Kowalska byli niemal nierozłączni. Niestety 11 maja 2010 roku uczucie, które ich połączyło, przerwała śmierć aktora... Przez cały ten czas ukochana kultywowała pamięć o artyście. I robi to nadal. Oto ich piękna i niezwykła historia miłości. Agnieszka Kowalska i Maciej Kozłowski: historia miłości On był znanym i popularnym aktorem. Szybko podbił serca widzów, ale mimo ogromnych sukcesów na koncie, pozostawał skromny: „Płacą mi za to, więc gram, jak potrafię najlepiej. Jestem uczciwy w tym co robię. Jestem najemnikiem. I zgadzam się bądź nie pójść na wojnę, jaką jest wspólna praca nad jakimś projektem”, mówił dziennikarzowi magazynu VIVA! w 2004 roku. Ona była absolwentką krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, malarką, która na co dzień zajmowała się tworzeniem portretów. Agnieszka Kowalska i Maciej Kozłowski poznali się, gdy namalowała jego portret i przywiozła mu go do Warszawy. Oboje byli już wtedy po trudnych związkach i żadne z nich nie myślało o ponownym ożenku. Los zdecydował jednak inaczej. „To nie jakieś tam zakochanie, to miłość! Będę nią darzyć Maćka do końca moich dni”, mówiła Agnieszka Kowalska. Agnieszka Kowalska, Maciej Kozłowski, 2007 rok W 2005 roku aktor, który udzielał się charytatywnie, wziął udział w akcji Krewniacy, zainicjowanej przez Radosława Pazurę. Gdy chciał oddać krew, dowiedział się, że jest zakażony wirusem zapalenia wątroby typu C. Od razu podjął leczenie i nie tracił nadziei, że uda mu się pokonać chorobę. Choć stan zdrowia Macieja Kozłowskiego z każdym miesiącem się pogarszał, on ani przez chwilę nie tracił nadziei na wyzdrowienie. „Jestem zdrowy jak koń, no niestety, mam tylko zakażoną wątrobę”, powtarzał. Ostatnie dni życia Macieja Kozłowskiego Dobry humor go nie opuszczał, cały czas zarażał optymizmem. U jego boku wiernie trwała ukochana. Była dla niego opoką i ogromnym wsparciem. To dla niej wyprowadził się z miasta. Razem zamieszkali na wsi, gdzie Agnieszka miała swoją pracownię. Wspólnie ratowali bezpańskie psy, porzucone przez bezdusznych właścicieli. Pobrali się w ostatni dzień roku, 31 grudnia 2008 roku. „W życiu najważniejsze jest samo życie. I to, żeby być szczęśliwym”, opowiadał Maciej Kozłowski. I tak starał się żyć. Trzy dni przed śmiercią napisał do żony ostatniego SMSa o treści: „Silne kobiety nie chodzą po prośbie”. „Nie rozumiałam tych słów. To było trzy dni przed śmiercią. Złościłam się trochę, bo zostawiał mnie samą, z długami, z remontem domu. Dopiero później wszystko stało się jasne. Pierwsze dwa lata były bardzo trudne, ale zauważyłam, że wiele spraw się układa. Problemy niejako rozwiązują się same. Wtedy dotarło do mnie, że to Maciej pomaga mi z góry, dlatego nie muszę „chodzić po prośbie”, wyznała w rozmowie z Dobrym Tygodniem Agnieszka Kowalska. Niestety, aktor zmarł 11 maja 2010 roku. Do samego końca wierzył, że uda mu się pokonać chorobę. Nie poddawał się i czerpał z życia garściami. Jego odejście było ciosem dla malarki. Agnieszka Kowalska nie ukrywa, że wciąż czuje jego obecność: „Tego rodzaju więzi, którą mieliśmy z mężem, nie jest w stanie przerwać śmierć. Duchowo ciągle jesteśmy razem. Bardzo wyraźnie to czuję i doświadczam na co dzień jego pomocy. Maciej dla mnie nadal żyje. Jest tylko w innym świecie. Nie odczuwam jego odejścia, straty”, powiedziała w rozmowie z jednym z tabloidów. Agnieszka Kowalska w 2013 roku postanowiła również wydać książkę zatytułowaną - „Czas na mnie. Opowieść o Maćku Kozłowskim”. To właśnie w niej opisała między innymi, jak radzi sobie po śmierci męża. „Dane mi było poznać, czym jest miłość, to jest, zdaje się, największa tajemnica życia. [...] Dlatego nie mogę mieć pretensji do losu o śmierć Maćka. Człowiek, jeśli płacze, płacze wyłącznie nad sobą. Powinien mieć świadomość tego stanu rzeczy i przestać się mazać. Ale świadomość to jedno, a rzeczywistość drugie. Są chwile, kiedy wiele bym dała, żeby Maciek nagle pojawił się w drzwiach", pisała wdowa po artyście. „To jednak teatr potrafił Kozłowskiego trzymać przy życiu i ostatecznie przyczynić się do jego rezygnacji z życia. Była dla niego niewątpliwie najważniejszy. Obawiał się być przez 20 minut na imprezie, z której nie mógł wyjść niezauważony [...], ale nigdy się nie bał wyjść i zagrać przy pełnej widowni, bo — jak twierdził — na scenie takie przygody się nie zdarzają. Niestety kiedy wracał do domu, jego organizm zupełnie się rozsypywał po takiej mobilizacji. 'Ciało nie jest człowiekiem. Jest instrumentem człowieka' - tak zawsze mówił i grał dalej. Aż do wyczerpania baterii", zwierzyła się Agnieszka Kowalska. „Ta książka to najpiękniejszy list miłosny, jaki czytałam. Chciałabym, żeby ktoś mnie tak kochał ", przyznała Dorota Wellman po zapoznaniu się z lekturą. Cztery lata po jego śmierci, by uczcić pamięć o mężu, założyła fundację jego imienia Pan i Pani pies, która ratuje porzucone czworonogi: „Wiele osób jest zaskoczonych, że mąż tak lubił psy. Większość kojarzyła go z jego rolami twardzieli, przestępców, gangsterów, a on był obsadzany na przekór, bo tak naprawdę był bardzo delikatnym człowiekiem”, mówiła w jednym z wywiadów. Agnieszka Kowalska, Maciej Kozłowski, 2008 rok
Kate miała dość, William zwlekał. Tak wyglądały początki ich miłości. Dziś świętują 15 lat razem i są nie do złamania
Dziś mija 15 lat od ślubu księżnej Kate i księcia Williama – jednej z najbardziej podziwianych par na świecie. Choć dziś uchodzą za wzór stabilnego i szczęśliwego małżeństwa, ich droga do wspólnego „żyli długo i szczęśliwie” nie była wcale tak prosta, jak mogłoby się wydawać.
Historia miłości Kate i Williama to opowieść o dojrzewaniu, trudnych wyborach i drugich szansach. Zanim stanęli razem na ślubnym kobiercu w 2011 roku, musieli zmierzyć się z kryzysami, rozstaniem i presją życia w blasku fleszy. Dziś, 15 lat po królewskim ślubie, ich relacja wydaje się silniejsza niż kiedykolwiek – ale kulisy ich związku pokazują, że nawet w bajkowej historii nie brakuje momentów zwątpienia. Kulisy związku Kate i Williama Księżna Kate i książę William tak naprawdę tworzą jedną z najbardziej tajemniczych królewskich par. Nie do końca wiadomo, kiedy oficjalnie zaczęli się ze sobą spotykać. Idąc śladem królowej Elżbiety II i jej męża, księcia Filipa, nie okazują sobie publicznie uczuć, przez co nigdy nie wiadomo, jakie obecnie łączą ich relacje. Tym samym para próbuje z jednej strony oddzielać życie prywatne od zawodowego i nie odwracać uwagi od danego wydarzenia, a z drugiej strony unika plotek i dorabiania zbędnych teorii każdemu gestowi, tak jak było to w przypadku księżnej Diany i księcia Karola. Przypomnijmy, że wówczas odwrócony wzrok, nie trzymanie się za rękę czy samotne wyjście od razu odbierane było jako oznaka braku szczęścia w małżeństwie. Książę Cambridge i jego przyszła małżonka poznali się na studiach. Podczas wywiadu zaręczynowego Kate powiedziała: „Spiekłam raka i nagle zabrakło mi śmiałości”. Z kolei William dodał, że już wtedy dostrzegł w niej coś wyjątkowego, ale rzeczywiście najpierw łączyła ich przyjaźń. Mieli po 19 lat. Tyle miała Diana, gdy została żoną księcia Karola. William w tym przypadku nie zamierzał jednak iść w ślady matki. W jednym z wywiadów przed laty wyznał, że nie zamierza żenić się wcześniej niż koło 30-stki. I jak widać, słowa dotrzymał. Para ma za sobą jednak ciężkie chwile. Czytaj też: Książę Karol był ukochanym wnukiem Królowej Matki. Była jego wsparciem i znała wszystkie sekrety Kate i William rozstali się. Co było powodem? William miał bowiem zdradzać Kate z jej byłą przyjaciółką. Para nie mieszkała wtedy razem – Kate przebywała w Londynie, a książę Cambridge odbywał służbę wojskową. Kiedy wychodził na przepustki spotykał się z przyjaciółmi, a media dokumentowały jego wybryki na zakrapianych alkoholem imprezach. „Zamiast spędzać wolne dni w stolicy lub w Berkshire, wolał wypady do barów z kolegami z oddziału. Kiedy w końcu zjawił się w Londynie, wybrał się do klubu, ale bez Kate i intensywnie flirtował z jedną z dziewcząt, o czym nazajutrz doniosły wszystkie brukowce. Kate miała dość. Dla niej takie zachowanie oznaczało brak szacunku”, czytamy w książce Marci Moody, Kate. Księżna Cambridge. Według autorki to właśnie zdrada była powodem rozstania pary w 2007 roku. Następca tronu lubił wtedy bawić się z przyjaciółmi i nie chciał podejmować decyzji na całe życie. Księżna Kate była cierpliwa i długo znosiła jego beztroskę. Oboje byli wtedy bardzo młodzi. Niestety w pewnym momencie zdała sobie sprawę, że William nadużywa jej uczucia. „Rozstaliśmy się na pewien czas, bo byliśmy bardzo młodzi. Kształtowały się nasze charaktery, dojrzewaliśmy. Potrzebowaliśmy trochę przestrzeni”, podkreślał w jednym z wywiadów książę William. Prawda była jednak nieco inna. Jak podaje Andrew Morton w swojej książce William i Catherine, od samego początku między parą dochodziło do spięć, które wynikały z tego, że oboje pochodzili z innych środowisk. „Potrafił nagle zignorować Kate i pójść rozmawiać z kimś innym. Oczekiwał, że ona przybiegnie za nim, a im dłużej się znali, tym bardziej zdawał się trzymać ją na krótkiej smyczy. Czuła, że jest traktowana jak służąca, a nie jego dziewczyna”, pisze. „Często zdarzały się kłótnie, rozstania i powroty”, dodaje Andrew Morton. Wygląda na to, że parze trochę zajęło dotarcie się i zaakceptowanie własnych wartości. Rozstanie okazało się dla obojga bardzo bolesne i po upływie kilku miesięcy Kate i William wrócili do siebie. Książę przysiągł ukochanej poprawę, a ona wybaczyła mu jego zachowanie. Od tamtej pory stanowią udany związek, a od 2011 roku wzorowe małżeństwo. Zobacz także: Księżna Kate zachwyciła nowym kolorem włosów Książę William miał kochankę? Jak każda para, mieli jednak swoje kryzysy. Choć doczekali się trójki dzieci - George'a, Charlotte i Louise'a, na koncie mają także trudne przejścia. W 2019 roku brytyjska prasa ujawniła, że książę William ma romans, a jego małżeństwo z Kate wisi na włosku. Kochanką księcia Williama miała być Rose Hanbury. Ta od lat była blisko rodziny królewskiej. Przed laty pracowała jako modelka, jej mężem jest obecny markiz Cholmondeley, jako filmowiec znany pod pseudonimem David Rocksavage. Oba małżeństwa swego czasu utrzymywały ze sobą bliskie kontakty. To się zmieniło, gdy media w kwietniu rozpisywały się o romansie Rose z księciem Williamem. Wówczas Kate miała zerwać kontakt z przyjaciółką, a książę miał zaniechać spotkań z nią. Prasa tak dociekliwie drążyła jednak informacje na temat Williama i Rose, że prawnicy księcia zagrozili podjęciem kroków prawnych, jeśli wciąż powielane będą te doniesienia. Chwilę później na przyjęciu w pałacu Buckingham w czerwcu 2019 roku Rose była jednym z gości. Ale na jej palcu zabrakło już obrączki… Czytaj również: Nie wszystkie dzieci kochała tak samo. Jaką matką była Bona Sforza? Kryzys w związku Kate i Williama zażegnany Chwilę później brytyjska prasa donosiła, że Kate nie wierzy w doniesienia mediów, ale.. one nie wpływają dobrze na ich związek. Trudno się dziwić. Życie pod taką presją nie mogło być dla niej łatwe zwłaszcza, że wszystko wskazywało na to, że domniemana zdrada Williama miała mieć miejsce chwilę po narodzinach trzeciego dziecka pary! Kilka miesięcy po ujawnieniu w mediach tej informacji, książęca para Cambridge wzięła udział wspólnie w jednym z przedsięwzięć tuż przed świętami, na którym Kate odsunęła się od męża, gdy ten próbował ją objąć. To nagranie miało być ostatecznym dowodem na to, że para przechodzi kryzys w związku, choć pojawiały się głosy, że Kate po prostu nie chciała złamać ustalonych zasad, mówiących o nieokazywaniu sobie uczuć podczas wystąpień (tzw. PDA). Żyjąc ciągle pod ostrzałem, pilnując się na każdym kroku była zaskoczona gestem księcia, stąd jej reakcja. Plotki o romansie księcia Williama ucichły równie szybko jak się pojawiły, a wszystko wskazuje na to, że kolejny rok para przywitała z „czystą kartą”. Od tamtej pory tworzą związek, który – choć wystawiany na próbę – z czasem tylko się umacniał. Od ślubu w 2011 roku przeszli długą drogę: nie tylko jako para, ale też jako przyszli monarchowie, rodzice trójki dzieci i jedna z najważniejszych podpor brytyjskiej rodziny królewskiej. Lata prawdziwej próby dla Kate i Williama Ostatnie lata pokazały jednak, że nawet najbardziej stabilne relacje nie są wolne od dramatycznych doświadczeń. Szczególnie trudny okazał się dla nich okres 2024–2025, kiedy księżna Kate zmagała się z chorobą nowotworową. Diagnoza, ogłoszona publicznie w marcu 2024 roku, była ogromnym wstrząsem – tym bardziej, że niemal równolegle z chorobą zmagał się również król Karol III. Dla księcia Williama był to czas ogromnej próby, w którym – jak podkreślają źródła z otoczenia pary – skupiał się przede wszystkim na tym, by być przy żonie i zapewnić jej jak największe wsparcie. Na początku 2025 roku Kate przekazała, że jest w remisji, co stało się symbolicznym momentem zamknięcia jednego z najtrudniejszych rozdziałów w ich życiu. To doświadczenie jeszcze bardziej zbliżyło małżonków. Jak podkreślają osoby z ich otoczenia, ich relacja opiera się dziś na wyjątkowej sile, partnerstwie i wspólnym podejmowaniu decyzji – zarówno tych prywatnych, jak i publicznych. „Są prawdziwym zespołem” – mówią współpracownicy pałacu, wskazując, że zawsze stoją ramię w ramię, niezależnie od okoliczności. Dziś, w 2026 roku, gdy świętują 15. rocznicę ślubu, mówi się o nich jako o parze „niezachwianej” w swoim uczuciu. Po „naprawdę trudnym” okresie – jak określają go brytyjskie media – Kate i William wchodzą w nowy etap życia z poczuciem większej siły i odporności. Bliscy podkreślają, że jeśli potrafili przejść przez tak poważne kryzysy, czują się gotowi na wszystko, co przyniesie przyszłość. To już nie tylko historia miłości, ale także opowieść o wytrwałości, lojalności i wspólnym pokonywaniu przeciwności. Prywatne zdjęcie na rocznicę. Kate i William pokazali rodzinny kadr zza kulis życia Z okazji 15. rocznicy ślubu książę William i księżna Kate podzielili się z fanami wyjątkowym zdjęciem, które znacząco różni się od dotychczasowych, oficjalnych portretów. Fotografia, wykonana podczas rodzinnego wypoczynku w Kornwalii, pokazuje parę wraz z trójką dzieci – George’em, Charlotte i Louisem – w swobodnej, czułej scenerii. Wszyscy leżą boso na trawie, uśmiechnięci i zrelaksowani, z dala od królewskiego protokołu. Autor zdjęcia, Matt Porteous, od lat dokumentuje najważniejsze momenty z życia rodziny. Publikacji towarzyszył prosty podpis: „Świętujemy 15 lat małżeństwa” i symboliczne serce – gest, który wielu odczytuje jako wyraźny sygnał, że para coraz śmielej otwiera się na bardziej osobisty, bliski ludziom wizerunek monarchii. Czytaj też: Książę William i książę Harry wyprowadzali swoich opiekunów z równowagi. Jakimi byli dziećmi?
Córka Trojanowskiej zachwyca wyglądem. Roxanna ma prestiżowy zawód i podwójne obywatelstwo
Jest największą dumą słynnej mamy, ale konsekwentnie pozostaje w cieniu. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 35 lat i od lat wybiera życie z dala od medialnego zgiełku. Choć Izabela Trojanowska rzadko pokazuje ją publicznie, kiedy robi wyjątek, trudno oderwać wzrok. Kim jest dziś kobieta, o której wciąż wiadomo zaskakująco niewiele?
Jest największą dumą słynnej mamy, ale świadomie wybrała życie z dala od reflektorów. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 35 lat i – w przeciwieństwie do Izabeli Trojanowskiej – nie związała swojej przyszłości z show-biznesem. Choć artystka rzadko pokazuje córkę publicznie, kiedy robi wyjątek, trudno oderwać wzrok. Urodę i talent Roxanna odziedziczyła po mamie, ale swoją drogę wybrała zupełnie inną. View Ediplayer on the source website Córka Izabeli Trojanowskiej: tak wygląda ich relacja. Padły poruszające słowa Artystka w rozmowie z magazynem VIVA! ujawniła, że jej córka nie przepada za blaskiem fleszy i sławą mamy. – „Nie podoba jej się takie życie, jakie wiodę. To, że brak mi prywatności, że kiedy jesteśmy razem, nie możemy spokojnie przejść ulicą, aby ktoś nas nie zaczepił i nie porównał córki z mamą" – zwierzyła się wówczas. W jednym z poruszających wspomnień wróciła myślami do wspólnego wyjazdu nad morze. „Pamiętam nasz wyjazd do Jastrzębiej Góry. Zamieszkałyśmy w hotelu w lesie, a obok harcerze rozbili obóz. Jak tylko wyszli z namiotów, każdy chciał mieć mój autograf. Słyszałam szept: „A kto to jest?”. I odpowiedź: „Nieważne, bierz”. A dziecku nie można odmówić. W pewnym momencie zobaczyłam, że moja sześcioletnia córka stoi pod płotem i płacze. Trudno, ten zawód tak ma. Są gorsze” – wyznała wokalistka na łamach naszego magazynu. W najnowszych wypowiedziach Izabela Trojanowska podkreśla, że niewiele się w tej kwestii zmieniło. Roxanna od zawsze ceniła prywatność i nigdy nie chciała iść w ślady mamy. – „Nigdy nie chciała iść w moje ślady. Źle znosiła sytuacje, kiedy musiała się mną dzielić, gdy jacyś obcy ludzie podchodzili, prosili o autograf. Roxanna ceni prywatność” – przyznała niedawno w wywiadzie dla „Twojego Stylu”. Zawód artysty bywa wymagający, a życie w świetle reflektorów ma swoją cenę. Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Ma podwójne obywatelstwo i prestiżowy zawód Roxanna Trojanowska trzyma się z dala od blasku fleszy i konsekwentnie realizuje własne cele. Mieszka poza Polską – ukończyła prawo i antropologię na Uniwersytecie Wiedeńskim, a dziś pracuje w renomowanej kancelarii adwokackiej w Berlinie. – „Trzymam za nią kciuki, bo ma bardzo ciężko” – mówiła z dumą Izabela Trojanowska. Jak podkreśliła artystka w jednym z najnowszych wywiadów, córka od początku stawiała na edukację i rozwój zawodowy, z dala od show-biznesu. Dziś spełnia się w wymagającej branży prawniczej, budując międzynarodową karierę. Córka wokalistki ma podwójne obywatelstwo – polskie i niemieckie – i pasję do podróży oraz nauki. Jej napięty grafik nie pozwala na częste spotkania z mamą. – „Nie mamy dla siebie za dużo czasu. Ciężko to czasem znoszę, jak słyszę przez telefon: ‘Mamo, już muszę kończyć, czeka mnie mnóstwo pracy’” – opowiadała artystka w rozmowie z Elżbietą Pawełek dla magazynu VIVA!. Mimo dzielących je kilometrów, ich więź jest silna. – „Dzięki córce dziś już nie boję się niczego. Jak dopada mnie lęk, to słyszę jej słowa: „Mamo, nie bój się żyć. Życie to piękny dar, trzeba się cieszyć każdym dniem” – wyznała z wzruszeniem. Tak dziś wygląda córka Izabeli Trojanowskiej Trojanowska nie ukrywa też, jak ważną rolę w jej życiu odgrywa macierzyństwo. – „12 czerwca 1991, dzień urodzin Roxanny, to najważniejsza chwila mojego życia. (…) Jest dla mnie spełnieniem wszelkich marzeń. Pracowita, rozsądna, roztropna, mądra…” – mówiła niedawno. Choć Roxanna pojawiła się kiedyś w jednym z odcinków serialu „Klan”, show-biznes nie jest jej światem. – „Moja córka śpiewa, gra na gitarze i na pianinie, ale dla przyjemności. Wychodzi jej to świetnie i sprawia radość, przede wszystkim jej samej. Nie chciałabym, aby robiła karierę w naszym kraju. Nie zamierzam jej do niczego namawiać. Nie ma parcia na szkło" – mówiła Izabela Trojanowska. Roxanna to bez wątpienia artystyczna dusza, która zrezygnowała z medialnego życia po trudnych doświadczeniach. – „Bardzo nie chciała. Nie chciała od momentu, kiedy zorientowała się, że nie mam życia prywatnego” – dodała w wywiadzie dla magazynu „Party”. Mimo intensywnej pracy znajduje czas na rodzinę. – „Każde święta spędzamy razem (…) A jak ja zatęsknię, to wsiadam w pociąg i w pięć godzin jestem w Berlinie” – zdradziła artystka. Z uroczej dziewczynki zmieniła się w piękną, pewną siebie kobietę. Zobaczcie, jak zmieniała się córka Izabeli Trojanowskiej. Ostatnie zdjęcie pochodzi z 2025 roku. Podobna do mamy? Naszym zdaniem wyjątkowo – takiej urody nie sposób przeoczyć! Czytaj także: Księżna Kate olśniła uśmiechem i stylizacją, ale o jej córce jest równie głośno. Księżniczka Charlotte to wykapana mama Izabela Trojanowska z córką. 2003 rok Izabela Trojanowska z córką Roksaną, "Valley Golf & Country Club", 30.07.2005, Kraków Izabela Trojanowska, córka Roxana Trojanowska, Warszawa, Hotel Sheraton, Gala Moda i Styl, 16.05.2010 rok
Przez 20 lat byli idealnym małżeństwem, teraz nagle ogłosili rozwód. Historia miłości Marii Prażuch-Prokop i Marcina Prokopa to gotowy scenariusz na film
Ta wiadomość spadła jak grom z jasnego nieba. Marcin Prokop i jego żona Maria we wspólnym oświadczeniu na Instagramie ogłosili, że nie są już razem. "Dla niektórych rozwód to koniec wspólnego świata. Dla nas - był początkiem nowego. Innego, ale bardziej dopasowanego do tego, kim dzisiaj jesteśmy i dokąd osobno szczęśliwie zmierzamy" - napisali. Wiadomość kompletnie zaskoczyła fanów prezentera, bo jego małżeństwo uchodziło za związek idealny. Przypominamy, jak zaczęła się historia ich miłości.
Jeszcze niedawno można było powiedzieć, że to ich historia to materiał na dobrą komedię romantyczną ze szczęśliwym zakończeniem. Dziś to już nieaktualne, bo życie dopisało nowe zakończenie. Marcin Prokop i Maria Prażuch-Prokop nie są już małżeństwem. "Tak wyglądają ludzie, którzy bardzo się lubią, szanują i wspierają. Którzy przeżyli ze sobą ponad 20 lat i mimo, że jakiś czas temu rozstali się jako małżeństwo, to jako przyjaciele i rodzice Zosi nadal pozostają razem" - napisali we wspólnym oświadczeniu na Instagramie. Konkretów nie ujawnili, nie wiadomo, kiedy podjęli decyzję o rozstaniu i od jak dawna są rozwiedzeni. Można powiedzieć, że zrobili to w swoim stylu, bo przez 20 lat małżeństwa bardzo chronili swoje życie prywatne i nigdy nie epatowali w mediach informacjami na temat swojego związku. Dziennikarz i instruktorka jogi O żonie Marcina Prokopa zrobiło się głośno za sprawą wywiadu, którego udzieliła Beacie Sadowskiej dla portalu Mentalist.pl lutym 2021 roku. Maria Prażuch-Prokop opowiedziała o tym, jak rozwijała się jej pasja do jogi i jak udało się jej zarazić do nią ich córkę Zosię. Zanim została instruktorką w jednej z warszawskich szkół jogi, zajmowała się marketingiem. Pracowała w jednej z warszawskich korporacji: „Siedziałam 15 lat w tej branży. Ja przez chwilę się nie zastanawiałam, czy ja tam jestem szczęśliwa, ja po prostu robiłam tę robotę. Wiadomo, pracowałam w marketingu, więc coś tam zahaczało o jakąś kreatywność, nie było to siedzenie po prostu w tabelce […], gdzieś tam miałam kreatywny wentyl w tej pracy. To mnie trzymało przy życiu. Ja naprawdę nie byłam świadoma, dokąd to moje życie będzie prowadziło”, opowiadała Beacie Sadowskiej. W pewnym momencie zwróciła uwagę, że kariera w marketingu i nieruchomościach powoli przestaje jej wystarczać. Praca zaczęła przysłaniać jej całe życie. W końcu podjęła decyzję, że czas to zmienić: „Całe nasze życie i cała nasza droga prowadzą nas do miejsca, w którym jesteśmy i nie zamieniłabym tego doświadczenia, ani w pracy, nieruchomości komercyjne, centra handlowe. Zajmowałam się też biurowcami. Nie wyobrażam sobie bardziej męskiej branży, wiesz, te nieruchomości komercyjne są tak okupowanym silnie miejscem energią yang, że nawet kobiety tam zapominają, że są kobietami. Tam na miękkość i lekkość nie ma żadnej przestrzeni. I tak jak z bieganiem, że od razu na 200%, bo to jest moja natura, bo to jest w moim DNA, żeby robić na 200%, ale jeszcze do tego jest to amerykańskie wychowanie, które jeszcze bardziej tak na konkurencję i na ambicję mnie nakierowało i nacechowało właśnie czymś takim […]”, zwierzyła się. „To jest cudowna osoba” Ucieczką od pracy stało się… bieganie. „Ja to nazywam, że było to wdeptywanie stresu w beton. To nie było mądre i świadome bieganie z oddechem […] Na nieszczęście nie w lesie, a na betonie, co oddziaływało fatalnie na mój kręgosłup, co do dziś czuję. […] Biegałam jak korpoludek wypuszczony na trening po robocie […]”, opowiadała. Niestety uczestnicząc w jednym z maratonów na Malcie zasłabła z odwodnienia: „Ja nie pamiętam niczego od 11 do 20 km […] Biegłam jakimś szalonym tempem. Teraz to wiem, ale wtedy nie było takiego myślenia, było, że robimy na 300%. Biegłam nieprzytomna, padłam na 800 m przed metą i wylądowałam w szpitalu [...] To spowodowało we mnie ogromną zmianę, ale nie od razu. Jak ja już byłam pomiędzy tym światem a tamtym, oni mnie tam reanimowali w karetce, to ja nie myślałam o mężu, dziecku, rodzicach, tylko o pracy, że nie przekazałam budżetu, bo nie przekazałam budżetu i oni nie będą wiedzieli czegoś ważnego. W jakim ja byłam tunelu, gdzie były moje priorytety?! Crazy. To się skończyło nerwicą napadowo-lękową. To trwało 3 lata. Wiem, że bez tej jogi, bez tej ścieżki duchowej, na którą trafiłam tuż po tym wydarzeniu, to bym się jeszcze długo leczyła”, wyznała. To dało jej do myślenia. Maria Prażuch-Prokop zdecydowała całkowicie zrezygnować z korporacyjnego życia i w pełni poświęciła się jodze. Dziś jest trenerką, a jej życie wygląda kompletnie inaczej. Spełnia się zawodowo także w roli menadżerki. Pod jej opieką znajduje się finalistka siódmej edycji Top Model, Anna Markowska: „To jest cudowna osoba. Bardzo ciepła i o to mi chodziło. O uczciwą, kochaną, ciepłą osobę i taka właśnie Marysia. Absolutnie nie chciałam wyjadacza biznesu, chciałam swoją bratnią duszę i super. Rozwijamy się. Działamy jako przyjaciółki, również team. Chyba o to chodzi, żeby czuć się ze sobą dobrze, a przy okazji rozwijać się. I tak się dzieje”, przyznawała w rozmowie z JastrząbPost, nie ukrywając, że swój sukces zawdzięcza właśnie żonie Marcina Prokopa. Marcin Prokop i Maria Prażuch-Prokop: historia miłości Dziennikarz nie ukrywał, że jest dumny ze swojej ukochanej, a w wywiadzie dla magazynu VIVA! w rozmowie z Piotrem Najsztubem wyznał wprost, co uważa za swój największy sukces: „Mam kochaną, wyrozumiałą, wspierającą mnie rodzinę”, powiedział w 2017 roku. Przyznał też, że nie byliby parą, gdyby nie upór Marii, bo unikał poważnych związków. TYLKO W VIVIE: Marcin i Maria Prokop: „Nasz związek od samego początku przypomina dwa magnesy o tych samych biegunach” Wszystko zaczęło się w 2003 roku, gdy przez przypadek znaleźli się na tym samym przyjęciu. Oboje stronili od szalonego imprezowego życia, los jednak chciał, by doszło do ich spotkania. Maria Prażuch wróciła wówczas do Polski po ukończeniu studiów w Stanach Zjednoczonych. Wspólna impreza, parę spotkań i… chwilę później oficjalnie byli parą. „Byliśmy ze sobą dopiero od roku. Chociaż przyznam, że ja od początku naszego związku chciałam mieć z Marcinem dziecko. Wiedziałam, że albo ten facet, albo żaden”, wyznała Maria Prażuch w rozmowie z serwisem Polki.pl. Marcin Prokop zdradził w rozmowie z Żurnalistą, że ukochana nie miała z nim łatwo. „Moja naturalna dyspozycja to jest bycie samemu, a to nie jest dobry materiał do tworzenia relacji. Natomiast moja żona to jest osoba, która śmiało mogłaby zdobywać ośmiotysięczniki przy swojej determinacji, swoim uporze. Te cechy pozwoliły jej się przez tę skorupę przebić. Nie wiem zresztą, dlaczego to robiła, bo pewnie sporo się natrudziła i nacierpiała, bo nie zawsze byłem dla niej taki dobry. Natomiast faktem jest, że udało jej się dowiercić do jądra Ziemi”, mówił. "Nasz związek od samego początku przypomina dwa magnesy o tych samych biegunach. A osią jego symetrii jest konflikt buzujący gdzieś w tle. Różni nas widzenie świata, zjawisk, stosunek do ludzi. Właściwie wszystko, co nas łączy, dzieli jednocześnie" - dodał Prokop. Niedługo potem na świat przyszła córka pary, Zofia. „Chciałbym, aby moje dziecko choćby w bazowych sprawach nie musiało korzystać z tego zewnętrznego mózgu. Chciałbym też zaszczepić jej jak najdalej idącą niezależność. Poczynając od niezależności od głupich owczych pędów, od presji grupy, poprzez niezależność ekonomiczną, czyli nie licz na to, że w dorosłym życiu cokolwiek od kogokolwiek ci się należy. A żyjemy w czasach, kiedy takie roszczeniowe nastroje są bardzo silne. Do tego dorzuciłbym niezależność rozumianą jako samosterowność, to znaczy podejmowanie suwerennych decyzji, zgodnych ze swoimi przekonaniami”, mówił o wychowywaniu córki Marcin Prokop w wywiadzie dla magazynu VIVA!. Zofia ma już szesnaście lat, ale jej zdjęć próżno szukać w sieci. Dziennikarz bardzo dba o prywatność pociechy. Stara się być dla pociechy najlepszym człowiekiem. ZOBACZ TEŻ: Marcin Prokop jest ojcem nastoletniej córki. Opowiedział o łączącej ich relacji „Zacząłem w sobie mierzyć i ważyć to, co we mnie dobre i co mogę wnieść do tej relacji, i to, co należało odciąć. Postanowiłem, że będę taką tamą, na której zatrzyma się sztafetą różnych demonów, która biegła przez pokolenia przez rodzinę Prokopów i że dale jej nie przepuszczę. […] I myślę, że to się udało”, dodawał w rozmowie u Żurnalisty. Na ślub Marcin Prokop i Maria Prażuch-Prokop zdecydowali się kilka lat później. Na ślubnym kobiercu stanęli podczas rodzinnych wakacji w Portugalii w 2011 roku. Marcin Prokop rzadko komentuje swoje życie prywatne, ale nie ma wątpliwości, że żona i córka są w jego życiu najważniejsze: „Nie widzę siebie w roli faceta, który kompletnie traci rozum oraz kontrolę nad swoim rozporkiem, bo zakręciła mu w głowie inna kobieta”, powiedział w jednym z wywiadów. „Nie nudzimy się, to ważne. Ścieramy, ale nie towarzyszy temu, jak na początku naszego związku, wielkie napięcie. Dziecko nas łączy. A poza tym robimy to wszystko, co inne pary – bywamy w knajpach, spotykamy się ze znajomymi, kotłujemy na kanapie..." - mówiła żona dziennikarza. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Są małżeństwem od 13 lat, teraz ujawnił prawdę o relacji z żoną. Marcin Prokop przyznał to z trudem Marcin Prokop zawsze stronił od ujawniania szczegółów na temat rodziny. W jednej z nielicznych wypowiedzi na temat Marii wyznał: „Moja połówka jest moja właśnie dlatego, że jest inna niż reszta połówek”. Jak widać, to nie wystarczyło, by ich związek przetrwał.
Tylko bliscy wiedzieli, jak bardzo cierpi. Dopiero po latach wyszło na jaw, jak wyglądały ostatnie dni życia księcia Filipa...
Dokładnie 5 lat temu, w w piątek 9 kwietnia 2021 roku, odszedł książę Filip. Oficjalny komunikat Pałacu Buckingham był lakoniczny - podano w nim, że przyczyną śmierci męża królowej Elżbiety II był "podeszły wiek". Prawda wyszła na jaw kilka dni temu, gdy ukazała się nowa biografia brytyjskiej monarchini. Jej autor, Hugo Vickers, ujawnił, że książę Edynburga w ostatnich latach życia zmagał się z nieuleczalną chorobą.
Był piątek, 9 kwietnia 2021 roku, kiedy mieszkańcy Wielkiej Brytanii wstrzymali oddech. Tego dnia pojawiła się informacja o śmierci księcia Filipa. Jego odejście poruszyło nie tylko Brytyjczyków, ale i cały świat. Książę, który przez 74 lata był mężem królowej Elżbiety II, był jednym z symboli rodziny królewskiej. I choć miał 99 lat, nikt nie spodziewał się najgorszego, bo wydawało się, że on jest niezniszczalny. Mało kto wiedział, że w ostatnich latach życia toczył walkę z groźną chorobą. Ostatnie chwile księcia Filipa Nagła śmierć księcia Filipa mocno wstrząsnęła całą Wielką Brytanią. Tuż po opublikowaniu wiadomości o jego odejściu pod królewskimi posiadłościami gromadzili się fani rodziny królewskiej, którzy oddawali hołd księciu Filipowi, zostawiali bukiety kwiatów, listy i kartki z kondolencjami. Krótkie oświadczenia wydały same dzieci księcia Filipa, wspominając jego ogromną rolę w ich wychowaniu i to, jak wspaniałym był człowiekiem. Hrabina Wessex, synowa księcia Filipa ujawniła, jak czuje się teraz królowa, mówiąc że monarchini stara się zajmować myśli czymś innym: „Myśli przede wszystkim o innych”. Z kolei książę Andrzej wyznał, że królowa „kontempluje”. Zobacz: Książę Filip i królowa Elżbieta II byli małżeństwem 74 lata. Ich miłość przetrwała największe burze Brytyjska prasa szybko dotarła do informacji na temat tego, jak wyglądały ostatnie chwile życia księcia. Według The Telegraph Filip odszedł spokojnie, a do samego końca czuwała u jego boku Elżbieta II. Z kolei dziennikarze Daily Mail ustalili, że królowa szybko odrzuciła wszelkie propozycje zabrania księcia Filipa do szpitala, jak tylko dzień wcześniej jego stan zdrowia nagle się pogorszył. Dlaczego? Według informatora magazynu, książę Filip chciał odejść spokojnie w zaciszu „domu”. Kilka tygodni przed śmiercią książę Filip przebywał w szpitalu, gdzie przeszedł operację serca. Jak najszybciej chciał wówczas powrócić do zamku Windsor: „Przez większość czasu podczas tych czterech tygodni, które spędził w szpitalu, próbował dostać się z powrotem do domu (…). Nie było mowy, żeby chciał umrzeć w szpitalu”, mówi źródło magazynu. Zobacz także: Książę Karol złożył hołd księciu Filipowi. Padły wyjątkowo poruszające słowa... Jak zgodnie podkreślała cała brytyjska prasa, książę chciał odejść we własnym domu w otoczeniu najbliższych. Zależało mu, by te ostatnie dni przeżyć „na własnych zasadach”. Według tabloidów monarchini osobiście zadzwoniła do swoich dzieci: księcia Karola, księcia Andrzeja, hrabiego Edwarda i księżniczki Anny oraz choć do niektórych wnuków, w tym księcia Williama i księcia Harry’ego, by przekazać tę smutną wiadomość zanim upublicznią ją media. Zależało jej, by najbliżsi dowiedzieli się o tym od niej, a nie od mediów. Biograf królowej odkrył nieznane fakty. Tak wyglądały ostatnie lata życia księcia Brytyjska prasa, choć szczegółowo relacjonowała okoliczności śmierci księcia Filipa, nie podała jednej informacji - o chorobie, z którą się zmagał. Ujawnił to dopiero Hugo Vickers, autor książki „Queen Elizabeth II: A Personal History”, której właśnie trafiła do księgarń w Wielkiej Brytanii. W tej biografii pojawiają się nowe, niezwykle osobiste wątki dotyczące ostatnich lat życia księcia Filipa. Vickers dotarł bowiem do informacji o chorobie, która przez długi czas pozostawała poza oficjalnym obiegiem informacji. Ukochany mąż Elżbiety II w 2013 roku przeszedł szereg badań. To właśnie wtedy lekarze mieli zauważyć niepokojącą zmianę na trzustce. Szczegółowe badania nie pozostawiły złudzeń – zdiagnozowano raka trzustki w stadium, które wykluczało leczenie operacyjne. Jak podkreśla autor biografii, diagnoza nie oznaczała natychmiastowego wycofania się z życia publicznego. W czasie rekonwalescencji 91-letniego wówczas księcia pojawiały się przypuszczenia, że może już nie wrócić do oficjalnych wystąpień. Rzeczywistość potoczyła się jednak inaczej. Książe Filip przez kolejne lata konsekwentnie realizował swoje obowiązki, pozostając aktywnym reprezentantem monarchii. Dopiero w 2017 roku zdecydował się na formalne zakończenie działalności publicznej. Piwo, kąpiel i niespodziewane wyjście z domu Autor nowej biografii ujawnił też nieznane fakty na temat ostatnich godzin życia księcia Filipa. Jak twierdzi, wieczorem, przed snem, 99-latek pozwolił sobie na piwo. Z kolei rano wziął kąpiel, jednak wkrótce potem przyznał, że czuje się gorzej. Niedługo później odszedł cicho, bez dramatyzmu. „Następnego ranka wstał, wziął kąpiel, powiedział, że nie czuje się dobrze i spokojnie odszedł. Do tego czasu żył z rakiem trzustki niemal osiem lat — znacznie dłużej niż przeciętny czas przeżycia od diagnozy”, pisze Hugo Vickers na łamach „Queen Elizabeth II: A Personal History”. W tej historii jest także sytuacja, która szczególnie porusza. Podobno królowa Elżbieta II nie była obecna przy mężu w jego ostatnich chwilach. Jak wspomina Hugo Vickers, monarchini miała być głęboko poruszona tym, że jej ukochany, jak często mu się zdarzało, nie pożegnał się z nią. „Powiedziano mi, że była "absolutnie wściekła, że, jak to często bywa w życiu, odszedł bez pożegnania”, opowiadał biograf. Źródło: Onet, Dzień dobry TVN, Super Express, Plejada
„Byli celebrytami epoki”. Historia miłości Tyszkiewicz i Wajdy zakończyła się po półtora roku
Jedno spotkanie na planie filmowym wystarczyło, by między Beatą Tyszkiewicz a Andrzejem Wajdą pojawiła się silna fascynacja. Ich relacja szybko przerodziła się w uczucie, które przez chwilę wydawało się spełnieniem romantycznej historii rodem z kina. Choć byli jedną z najbardziej podziwianych par świata artystycznego, codzienność okazała się dla nich znacznie trudniejsza niż filmowa opowieść. Co sprawiło, że ich związek zakończył się tak szybko?
Ona: hipnotyzująca, piękna, piekielnie zdolna aktorka. On wybitny i ceniony reżyser z niezwykłą charyzmą i osobowością. Poznali się na planie filmu i szybko narodziło się między nimi silne uczucie. Najpiękniejsza para lat 60. XX wieku. Ale ta bajka nie trwała zbyt długo, bo formalnie małżeństwo Beaty Tyszkiewicz i Andrzeja Wajdy zakończyło po zaledwie półtora roku... Dlaczego podjęli decyzję o rozstaniu? Co przyczyniło się do rozpadu ich związku? W 100. rocznicę urodzin Andrzeja Wajdy, przypominamy tę niezwykłą historię miłości. View Ediplayer on the source website Beata Tyszkiewicz i Andrzej Wajda: historia miłości Poznali się w 1961 roku. Beata Tyszkiewicz została zatrudniona do roli Stasi w filmie Samson. Andrzej Wajda nie mógł oderwać od niej wzroku. Choć reżyser był wówczas mężem Zofii Żuchowskiej, młodsza o 12 lat Beata Tyszkiewicz przykuła jego uwagę. On zachwycił się jej urodą i inteligencją, ona jego delikatnością. Nie była to jednak miłość od pierwszego wejrzenia. Między artystami w końcu zaiskrzyło na planie Popiołów. Gdy w 1967 roku reżyser uzyskał rozwód, od razu poślubił Beatę Tyszkiewicz. Para doczekała się córki, Karoliny. „Choć jednak w tamtym okresie Andrzej był już twórcą z dużym dorobkiem, a ja zaczynałam jako aktorka, nigdy nie wiązałam z tym związkiem żadnych nadziei zawodowych. Pokochałam człowieka, a nie reżysera. Cieszyłam się, że komuś tak fantastycznemu będę potrzebna, że będziemy mieli dom i dzieci”, mówiła w rozmowie z Kultura.dziennik.pl Beata Tyszkiewicz. Niestety niecałe dwa lata później ich małżeństwo się zakończyło. Dlaczego? Zobacz także: Nie zdała matury, skończyła szkołę zakonną, wyrzucili ją ze studiów. Jak wyglądała droga do kariery Beaty Tyszkiewicz? Beata Tyszkiewicz i Andrzej Wajda, 1966 r. Ich prężnie rozwijające się kariery nie sprzyjały budowaniu życia rodzinnego. Oboje często wyjeżdżali za granicę. Lekiem na rozłąkę miał być dworek w podwarszawskich Głuchach. Niestety, związek na odległość nie był im pisany. Sama aktorka w wywiadzie z Kultura.dziennik.pl wyznała: „Nadal byliśmy w ciągłych rozjazdach, a remont dworku zdawało się, że nie miał końca. Czułam się samotna. Koniec przychodził powoli, w pewnym momencie dopadła nas bezsilność. Teraz widzę, że nie dorosłam do takiego związku, nie wiedziałam, czego oczekuję od życia. Pięć lat byliśmy razem. Andrzej był zbyt dobry, a ja tego nie potrafiłam docenić”. Teorię na temat ich rozstania przedstawił Sławomir Koper w Gwiazdach kina PRL, twierdząc, że para rozstała się przez... swobodę seksualną: „Nie można wykluczyć, że główną przyczyną był romans pani Beaty z Andrzejem Łapickim”. O kulisach rozstania Andrzeja Wajdy i Beaty Tyszkiewicz opowiedzieli przyjaciele pary, reżyser Janusz Majewski z żoną Zofią w książce Beata Tyszkiewicz. Portret damy Anny Augustyn-Protas, która wkrótce trafi do księgarń w całej Polsce. „Któregoś razu zaprosili nas na obiad. Nie było jeszcze weekendów, w soboty się pracowało, byliśmy umówieni na niedzielę. Pojechaliśmy do nich, ale jak tylko weszliśmy, obydwoje odczuliśmy – bo rozmawialiśmy potem o tym – że coś musiało się stać, coś niebezpiecznego”, wspomina Janusz Majewski. Czytaj również: Kim była Gabriela Obremba, pierwsza żona Andrzeja Wajdy? Zakochała się w nim bez pamięci Beata Tyszkiewicz i Andrzej Wajda, 1966 r. Wszyscy przebywali wtedy w domku letniskowym w Głuchach. Niestety Janusz i Zofia jako goście nie czuli się zbyt dobrze w domu pary, w powietrzu czuć było bowiem nadchodzącą awanturę: „Beata mówi do mojej żony: „Zosiu, chodź ze mną do kuchni, pomożesz mi”. Zostałem w salonie z Andrzejem. Widzę, że jest podenerwowany, nieskupiony. Nagle zwraca się do mnie per pan. Mówię: "Andrzej, co ty, zwariowałeś?". On patrzy na mnie nieprzytomnym wzrokiem: "Przepraszam, mam straszne zamieszanie". Zmieniamy temat, on się zaczyna uspokajać - relacjonuje przyjaciel pary”. Dopiero chwilę później na jaw wyszło, że tuż przed przybyciem pary, Andrzej Wajda i Beata Tyszkiewicz pokłócili się, a aktorka miała oznajmić reżyserowi, że od niego odchodzi. „Cały czas wyczuwamy napięcie, przejmujemy więc role gospodarzy i usiłujemy ich zabawiać. Marnie to idzie. Gdy kończy się obiad, Beata zbiera talerze, Andrzej się zrywa jej pomóc i na chwilę wychodzą. Żona, korzystając, że jesteśmy sami, mówi: "Beata właśnie mu powiedziała, że go opuszcza". Być może była jakaś sprzeczka, kłótnia i pewnie to padło w emocjach, akurat tego dnia. I rzeczywiście się rozstali”, opowiada Janusz Majewski w książce Beata Tyszkiewicz. Portret damy Anny Augustyn-Protas. Okazało się, że powodem rozstania był inny mężczyzna, który pojawił się w życiu aktorki: „Nie było drugiej takiej pary. Słynna, lubiana aktorka i reżyser numer jeden. Byli celebrytami epoki”, mówi Majewski, po czym dodaje: „Czy środowisko potępiało ją, jak obecnie potępiłby tak zwany ciemnogród? Bo jak to, żona opuszcza męża dla jakiegoś młodego chłopca? Wszyscy wiedzieli przecież, kto był tego powodem”. Przypomnijmy, że Beata Tyszkiewicz później jeszcze dwukrotnie wyszła za mąż, za Witolda Orzechowskiego i Jacka Padlewskiego. Każde z nich kończyło się rozwodem. Z kolei Andrzej Wajda aż czterokrotnie się żenił, jego ostatnią wybranką była Krystyną Zachwatowicz. Zobacz też: Beata Tyszkiewicz pochodzi z hrabiowskiej rodziny, mieszkała w pałacach. Po latach została właścicielką dworku Norwida w Głuchach
Nie widzieli poza sobą świata, ich serca biły w jednym rytmie. Zbigniew i Anna Religowie byli razem mimo przeciwności
Nie była to miłość od pierwszego wejrzenia, ale ich uczucie dojrzewało i przetrwało niemal pół wieku. Ona – spokojna, oddana, zawsze w cieniu. On – charyzmatyczny, wybitny kardiochirurg, który zmieniał historię polskiej medycyny. Ich związek to opowieść o lojalności, wsparciu i sile, która rozkwitała mimo przeciwności.
Nazywano go Geniuszem serca – dosłownie i w przenośni. Ona była jego cichą opoką, żoną człowieka, który jeszcze za życia stał się legendą. Ich historia nie zaczęła się od fajerwerków. To nie była miłość od pierwszego wejrzenia, lecz uczucie, które rosło z każdym dniem i przetrwało pół wieku. Prawdziwa, wierna, niezachwiana… aż do ostatniego tchu. Śmierć ich rozdzieliła, ale nie złamała więzi, która ich łączyła. Niestety dziś media obiegła informacja o śmierci Anny Wajszczuk-Religi, żony profesora Zbigniewa Religi. Zbigniew i Anna Religa: tak zaczęła się ich historia. Nie od razu zaiskrzyło... Ich drogi przecięły się na medycynie – młodzi, ambitni, pełni pasji. Zbigniew Religa i Anna Wajszczuk nie zakochali się od pierwszego wejrzenia. Wszystko rodziło się powoli, z czasu spędzanego razem, z rozmów, wspólnych planów, codzienności. „Jak to studenci spędzaliśmy ze sobą bardzo dużo czasu. Do pewnego momentu w dużej grupie, a potem coraz bardziej we dwoje. Na dobre poznaliśmy się właściwie na drugim roku studiów, a od trzeciego, jak to się wtedy mówiło, zaczęliśmy ze sobą chodzić, choć jeszcze oddzielnie wyjeżdżaliśmy na wakacje” – wspominała po latach Anna Wajszczuk-Religa w rozmowie z Faktem. To był początek wielkiej miłości, która – choć z pozoru zwyczajna – przetrwała pół wieku. Choć oboje wybrali medycynę, ich drogi zawodowe od początku biegły nieco inaczej. Ona zakochana w teorii, on – w praktyce i pracy ze studentami. „Mówił, że jestem zdolniejsza, bo nigdy nie miałam problemów z zaliczaniem egzaminów czy kolokwiów, a niewiele czasu spędzałam na uczelni” – wspominała Anna Wajszczuk-Religa w rozmowie z Agnieszką Nabrdalik w książce Dzisiaj rozmawiamy o Pani. Związek rozwijał się powoli, bez presji. Ślub? Nie zaprzątali sobie tym głowy. Do czasu... Kiedy Anna wyjechała na staż do Francji, oboje boleśnie odczuli brak swojej obecności. Listy, telefony – to było za mało. Po powrocie nie potrzebowali już więcej znaków – postanowili się pobrać. Ona zdecydowała, że pozostanie przy dwóch nazwiskach: „tak zdecydowałam podczas podpisywania aktu ślubu. Wcześniej nigdy ze Zbyszkiem o tym nie rozmawialiśmy”, zdradziła w jednym z wywiadów. Na obrączkach wygrawerowali datę ślubu: 20 października 1963 roku, ale wspólne życie zaczęli... osobno. Anna i Zbigniew Religa: miłość na odległość, która przetrwała wszystko Od początku ich wspólnego życia byli w ciągłych rozjazdach. Ona – w jednym miejscu, on – w drugim. Rzadko razem, ale zawsze blisko sercem. Mimo trudności udało im się stworzyć rodzinę. W 1963 roku na świat przyszła ich córka Małgosia, a cztery lata później – syn Grzegorz. Anna była jego cichą opoką, wsparciem w chwilach, gdy świat walił się na głowę. Choć przez większość życia byli bardziej osobno niż razem, ich więź była silniejsza niż dystans. „O naszej rozłące w dużej mierze decydowały niezależne od nas sytuacje” – mówiła z nostalgią. Zbigniew Religa nigdy nie potrafił postawić siebie ponad pacjentów. Ich dobro było dla niego świętością. Gdy rozpoczął pracę w Zabrzu, Anna często do niego dojeżdżała. „Mąż nie opowiadał za dużo, najważniejsze było dla niego, że ktoś jest obok. Że jest herbata, pościelone łóżko, ktoś mówi: "Połóż się". Mógł spokojnie zasnąć” – wspominała w rozmowie z gazeta.pl. Ten czas w Zabrzu był dla nich próbą – wyczerpującą, bolesną. Anna nie kryła, że to był najtrudniejszy okres ich wspólnego życia. „Były momenty krytyczne, gdy mąż kompletnie się załamywał. W klinice widzieli, że jak coś się z nim dzieje, to trzeba mnie wezwać i następnego dnia będzie spokój. Psychologicznie to było proste: przyjeżdżała bliska osoba, której można wyjawić wszystkie swoje żale, pretensje, problemy, nie odgrywając tego mocnego. To błyskawicznie rozładowywało całą sytuację” – mówiła Agnieszce Nabrdalik. Tylko przy niej mógł być sobą. „Inaczej mógł być pijany, mógł być wściekły – ale mimo wszystko musiał być silny i musiał decydować. Przy mnie mógł powiedzieć wszystko” – wyznała z czułością. Choć życie zawodowe pochłaniało ich niemal całkowicie, znajdowali przestrzeń na wspólne chwile. Kochali podróże. „Staraliśmy się zwiedzać. A później były już dwa miejsca, gdzie jeździliśmy wyłącznie po to, żeby odpoczywać. Pomijam działkę nad Bugiem. Pierwsze to Pojezierze Zachodnie w okolicach Drawska – mimo odległości wracaliśmy tam kilka razy w roku. Drugim była Afryka. Zaczęło się od Wysp Zielonego Przylądka, potem Zimbabwe, Afryka Południowa, Mauritius” – opowiadała z błyskiem w oku w rozmowie z Faktem. Zobacz także: Nie żyje Anna Wajszczuk-Religa, żona słynnego kardiochirurga. Miała 85 lat <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgkjJD7V-41f457b.jpg" width="2000" height="1333" alt="PHOTO MARIUSZ GRZELAK / SE / EWST NEWS WYSZKOW MINISTER ZDROWIA ZBIGNIEW RELIGA WYPOCZYWA NA SWOJEJ DZIALCE KOLO WYSZKOWA PO ZABIEGU WYCIECIA RAKA Z PLUCA N/Z ZBIGNIEW RELIGA PISZE APEL WZYWAJACY LUDZI DO BADAN OKRESOWYCH. PO PRAWEJ ZONA ANNA MINISTER DZIALKA WYPOCZYNEK 9/06/2007 FOTO MARIUSZ GRZELAK" title="Minister Religa wypoczywa na dzia?ce w Wyszkowie" /> Choć na sali operacyjnej czuł się jak ryba w wodzie, w pewnym momencie postanowił przenieść swoje zaangażowanie na zupełnie inny grunt. Zbigniew Religa wkroczył w świat polityki – nie dla kariery, lecz z misją. Chciał zmieniać system, który znał od podszewki. Marzył o nowoczesnej, skutecznej i empatycznej służbie zdrowia. „Wiedział na pewno, jak służba zdrowia nie powinna wyglądać. Gdy został ministrem, było przygotowanych kilka ustaw, które miały zmienić służbę zdrowia. Czas ministrowania był jednak bardzo krótki, bo to były niepełne dwa lata […]. Ponieważ nie posiadał silnego zaplecza partyjnego, uważałam, że nie będzie miał większych szans na przeprowadzenie wielu rzeczy. Ale kibicowałam mu w tym sensie, że widziałam jego zaangażowanie. Wierzyłam, że przy takim jego zdecydowaniu może coś z tego wyjść”, wyjawiła żona Religi Faktowi. Zbigniew Religa — choroba Wszystko zaczęło się niepozornie – rok 2003 i pierwsze niepokojące objawy. Początkowo lekarze podejrzewali nowotwór nerki lub pęcherza. Diagnoza okazała się jednak znacznie poważniejsza – rak płuc. „Stwierdził, że nie będzie się oszczędzał, nie będzie się zastanawiał, co mu wolno, a czego nie, bo i tak ma nie więcej niż pięć, siedem lat życia. Okazało się, że trafił w mniejszą liczbę” – wspominała Anna Wajszczuk-Religa. W końcu pojawiła się diagnoza — rak płuc. Choroba postępowała szybko – przerzuty do nadnerczy, później do mózgu. A jednak nie zatracili się w bólu. Odbyli podróż sentymentalną – Rodos, potem Stany Zjednoczone: Atlantic City, Detroit. Ale stan Zbigniewa zaczął się gwałtownie pogarszać. Po powrocie do Warszawy przeszedł poważną operację – usunięto mu nerkę i część wątroby. W styczniu pojawił się jeszcze na komisji sejmowej, ale w marcu był już cieniem siebie. Wiedział, że to koniec. „Zbyszek powiedział: »Zobaczysz, jak mnie zabraknie, to będzie ci bardzo ciężko«”. Myślę, że zdawał sobie sprawę, że jest dla mnie wielkim wsparciem, pod wieloma względami — psychicznym, finansowym, że jego pozycja w środowisku lekarzy i polityków też nam pomagała. W szafce nocnej w jego pokoju znaleźliśmy testament z jednym zdaniem: „wszystkie rzeczy zapisuję żonie”, wyznała Agnieszce Nabrdalik. Po jego śmierci Anna Religa nie ukrywała bólu. „Brak osoby jest odczuwalny cały czas. Mimo upływu lat wciąż łapię się na tym, że chcę zadzwonić do męża, coś mu powiedzieć. Sama obecność jest najważniejsza. Tęsknię i za wspólnym wyjazdem, i za wspólnym mieszkaniem. Za wszystkim” – za wspólnymi wyjazdami, rozmowami, mieszkaniem. Zostały jej wspomnienia i… Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii – największe dzieło życia jej męża. W 2014 roku na ekrany kin trafił film Bogowie w reżyserii Łukasza Palkowskiego. Tomasz Kot wcielił się w postać profesora Religi. Dla Anny było to bolesne, ale i ważne przeżycie. „Dopiero po obejrzeniu Bogów zdałam sobie sprawę z tego, że mój mąż jest legendą. Pewnie autorzy filmu myślą inaczej, ale według mnie jego sukcesy to przede wszystkim zasługa osobowości Zbyszka – jego ambicji, uporu, ciężkiej pracy i charyzmy” Zobacz również: Mało kto wiedział, jak wygląda. Córka aktorskiej pary debiutuje na salonach. Zjawiskowa piękność. Ma 14 lat Nie żyje Anna Wajszczuk-Religa Dzisiaj media obiegła informacja o śmierci dr n. med. Anny Wajszczuk-Religi. Okazuje się, że ukochana wybitnego profesora odeszła 23 czerwca w wieku 85 lat. Smutne wieści przekazało Stowarzyszenie Transplantacji Serca im. prof. Zbigniewa Religi. "Z głębokim smutkiem dowiedzieliśmy się, że dziś, w wieku 85 lat, zmarła Pani dr Anna Wajszczuk - Religa, żona prof. Zbigniewa Religi. Członkowie Stowarzyszenia Transplantacji Serca składają najszczersze wyrazy współczucia rodzinie, bliskim oraz przyjaciołom Pani Doktor. Informacje o terminie uroczystości pogrzebowych zostaną podane przez rodzinę w późniejszym czasie", czytamy w mediach społecznościowych. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgkTqh0y-f6aa1ee.jpg" width="1500" height="1000" alt="scena z: Zbigniew Religa SK: czerwiec 2006, Premiera "Jeszcze jeden do puli?!" w Teatrze Komedia, "Jeszcze jeden do puli?!", Teatr Komedia, Zbigniew Religa z ¿on¹, garnitur granatowy, koszula niebieska, krawat niebieski, rêka fot. Kurnikowski/AKPA" title="imgkTqh0y-f6aa1ee" />
Zamek, kapłon i 333 przepisy z XVII wieku – święta Lubomirskich-Lanckorońskich to inny świat
W ich domu święta pachną historią, tradycją i… staropolskimi recepturami. Helena i Jan Lubomirscy-Lanckorońscy zdradzają, kto zasiądzie z nimi do wigilijnego stołu i jak wygląda Boże Narodzenie w książęcym stylu.
Od 2001 do 2013 roku Jan Lubomirski-Lanckoroński był związany z Dominiką Kulczyk. U jej boku doczekał się dwójki dzieci: syna Jeremiego Sebastiana oraz córki Weroniki Konstancji. Po rozstaniu związał się z Heleną Mańkowską, współwłaścicielką „Uzdrowiska Szczawnica”. Ślub wzięli w sierpniu 2020 roku i niedługo potem powitali na świecie córeczkę Elisabeth Helene. Jak wyglądają święta księcia i hrabianki? Helena i Jan Lubomirscy-Lanckorońscy w wywiadzie opublikowanym na łamach „VIVY!” w grudniu 2021 roku zdradzili, czy spędzają święta w iście królewskim stylu w zamku i co znajduje się na ich świątecznym stole! Były mąż Dominiki Kulczyk przekazał wszystkie szczegóły! Kto zasiądzie z Państwem do wigilijnego stołu? Jan: Nasza tradycja odnośnie do potraw sięga cztery wieki wstecz. W rodzinie Lubomirskich powstała pierwsza polska książka kucharska. Stanisław Czerniecki, kuchmistrz, który zaczął karierę na dworze mojego dziewięć razy pradziadka wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego na zamku w Wiśniczu – a rozwinął swoją sztukę kulinarną w czasach Michała Lubomirskiego, syna Stanisława – w 1682 roku wydał swoje przepisy pod tytułem „Compendium ferculorum albo zebranie potraw”. Są to 333 przepisy na potrawy mięsne, rybne, mleczne, pasztety, torty i ciasta. Niektóre z nich byłyby dziś trudne do zrealizowania, no chyba że dysponujemy ogonami bobra, chrapami łosia, mięsem z głuszca lub cietrzewia… Ulubionym bohaterem przepisów Czernieckiego był kapłon – kastrowany i tuczony kogut, na którego przyrządzenie podaje kilkadziesiąt przepisów. Niedawno, już po raz ósmy, książka została wznowiona i wydana przez Muzeum Pałac w Wilanowie i moją fundację. Zobacz: Dominika Kulczyk i Jan Lubomirski byli małżeństwem jak z bajki, lecz wspólne życie nie było im pisane Jan i Helena Lubomirscy z córeczką w obiektywie „VIVY!”, grudzień 2021 Na wigilijnym stole, tym razem na zamku w Lubniewicach, znajdą się potrawy według przepisów kuchmistrza Czernieckiego? Jan: Tak jest. Wigilia w Polsce tradycyjnie jest postna, więc jako zabawną ciekawostkę dodam, że nasza rodzina od paru wieków elegancko obchodziła tę zasadę – a Kościół się z tym zgadzał – mianowicie podawaliśmy ogony bobrze, dlatego że są pokryte łuską i mogą być traktowane jako ryba. Helena: W tym roku bobrów nie będzie, ale w pierwszy dzień świąt sama przygotuję francuską tradycyjną potrawę – indyka faszerowanego jadalnymi kasztanami. Brzmi wspaniale! Przyznam, że Wigilia u francuskich przyjaciół w Paryżu była dla mnie kulinarnym zaskoczeniem. Jadłam bliny z kawiorem, łososia, foie gras i ostrygi. Helena: Oprócz ostryg wszystko zagości na naszym stole. To będą święta polsko-francuskie. Na deser bûche de Noël, tradycyjne ciasto francuskie w kształcie polana drewna, czyli biszkopt z kremem maślanym o smaku orzecha laskowego, Grand Marnier lub kawy. Jan: À propos tradycji, od drugiego roku życia wychowywałem się właściwie w Austrii. Moja prababka była Austriaczką. Do dzisiaj pamiętam, jak moja mama patrzyła na to z ogromnym zaskoczeniem, że w Austrii podawano pasztet. Helena: Na deser…? (śmiech). CZYTAJ RÓWNIEŻ: „Czekaliśmy na siebie całe życie” - oto historia związku Heleny i Jana Lubomirskich-Lanckorońskich Jan: Nie, w czasie Wigilii. Praktycznie wszystkie święta i wakacje spędzałem na zamku cioci – baronowej Doroty von Suttner-Gatterburg, która była moją zastępczą babcią, w przepięknej, otoczonej winnicami miejscowości Retz, gdzie kręcono „Trzech muszkieterów”. Na zamku panował austro-węgierski sznyt, babcia mnie musztrowała, ucząc między innymi właściwego siedzenia przy stole z książkami pod pachami. Jej ciotka, Bertha von Suttner, pisarka i dziennikarka, jako pierwsza kobieta została wyróżniona Pokojową Nagrodą Nobla. Pobyt w Austrii był dla mnie odskocznią od życia w komunistycznej Polsce, gdzie po wojnie byliśmy wrogo traktowani. Mojemu ojcu nie wolno było studiować, pracować, doznawał różnych szykan, ale to jest temat na inną rozmowę. Mam trójkę dzieci. Helenka wspaniale zajmuje się moimi dziećmi z pierwszego małżeństwa, jest właściwie ich drugą mamą i one zresztą tak ją traktują. Z moją byłą żoną Dominiką spędzamy też często święta. Helena: Tak, przepadam za dziećmi Jana, rok temu nasza rodzina powiększyła się o Elisabeth. Święta Bożego Narodzenia to bardzo ważny, rodzinny czas, dlatego często staramy się spędzać go razem. Łączy nas magia świąt. Co pojawia się najczęściej na świątecznym stole u Lubomirskich? W wywiadzie, którego Jan Lubomirski-Lanckoroński udzielił dla „Faktu” zdradził, że z dzieciństwa pamięta na wigilijnym stole przede wszystkim mięso - dziczyznę, gęś i pasztet. Jego ulubioną potrawą był jednak deser o nazwie Linzer Augen. To nic innego, jak kruche ciasteczka z marmoladą, posypane cukrem pudrem i z wzorkami. Obecnie Wigilia u małżeństwa to kultywowanie różnych tradycji. Na naszym stole królują głównie polskie dania, czyli uszka z grzybami, uszka z mięsem — to też nam się zdarza. Barszcz. Kompot z suszonych owoców. Jemy też oczywiście ryby. Nie jestem wielkim fanem karpia, ale lubię go w wersji pieczonej. Karp w galarecie do mnie nie przemawia. Przepadam za to za pieczonym łososiem, którego pamiętam jeszcze z austriackich Wigilii mojej ciotki. No i oczywiście musi być zupa grzybowa. Obowiązkowo. Bez zupy grzybowej nie ma dla mnie świąt. Podajemy też krokiety – jako alternatywę do uszek. Zajadają się nimi moje córki. Żona, która ma ojca Polaka i matkę Francuzkę, przygotowuje indyka z kasztanami. Jest przepyszny! To jedno z moich ulubionych świątecznych dań. - mówił Lubomirski dla Fakt.
Mogli się nie spotkać, mało kto wie, że wzięli dwa śluby. 12 lat temu zaczęli bajkę, o której Polska wciąż mówi
12 lat temu powiedzieli sobie „tak”. Uroczystość była iście bajkowa: pełna luksusu, przepychu i niecodziennych atrakcji. Ale Anna i Robert Lewandowscy wzięli też drugi ślub, o którym mało kto wie. Poznaj ich sekrety.
Ślub Anny i Roberta Lewandowskich do dziś budzi emocje. Zorganizowany z rozmachem, z udziałem gwiazd i z bajkowymi detalami — od kościoła w Serocku po luksusowe przyjęcie w Trębkach Nowych. Poznaj kulisy jednego z najbardziej spektakularnych ślubów w polskim show-biznesie i zobacz niepublikowane wcześniej zdjęcia! Tak para świętowała jego 12. rocznicę. View Ediplayer on the source website Mogli się w ogóle nie poznać. Historia ich pierwszego spotkania On od roku grał w Zniczu Pruszków. Ona trenowała karate. Poznali się w 2007 roku na studenckim obozie na Mazurach. Mało brakowało, a ich losy potoczyłyby się zupełnie inaczej. „Mogłem nie jechać na obóz integracyjny, gdzie spotkałem Anię. Mogłem nie zdążyć… Ale dojechałem na jeden dzień. Pamiętam, że zobaczyłem piękną blondynkę… Ania trochę się zmieniła przez te lata (śmiech). Oczywiście, że na korzyść. Wydoroślała. Ja zresztą też. Ostatnio oglądałem swoje zdjęcia sprzed trzech lat i już zauważyłem w sobie zmiany", wspominał piłkarz na łamach VIVY! w 2014 roku. A jak tamten moment wspominała Anna Lewandowska? „Nasze pierwsze spotkanie było zabawne. Robert myślał, że gram w tenisa albo tańczę w balecie. Kiedy się dowiedział, że trenuję karate, z początku nie uwierzył. Powiedział mi, że ma na imię Andrzej. Umówiliśmy się w kawiarence przy Chmielnej. I okazało się, że ćwiczymy w tym samym miejscu…", opowiadała w tym samym wywiadzie. Czytaj także: Szymon Hołownia pokazał córki, rodzinny kadr skradł serca internautów. „Masterchefki” w kuchni Robert Lewandowski i Anna Stachurska od razu wpadli sobie w oko, choć ona początkowo miała wątpliwości co do związku. „Lewy ma dobrą bajerę nie tylko na boisku, mówiąc mi: „Słuchaj, daj sobie poznać faceta, którego jeszcze nie znasz” — mówiła w rozmowie z reporterem WP. Jednak szybko okazało się, że mają ze sobą dużo wspólnego. Połączyła ich miłość do sportu oraz... zbiegi okoliczności, który kilka lat później zaprowadził ich pod bramy kościoła. „Dziś mówię, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, bo gdyby Robert nie przeszedł z Legii do Znicza, nie wiadomo, czybyśmy się lepiej poznali”, wspominała trenerka VIVIE!. W 2011 roku piłkarz oświadczył się Annie na Malediwach. Dwa lata później para powiedziała sobie sakramentalne tak. Ceremonia ślubna w Serocku: początek wspólnej drogi Anna Stachurska i Robert Lewandowski powiedzieli sobie „tak” w kościele św. Anny w Serocku, oddalonym o 40 km od Warszawy. Ślub odbył się po sześciu latach znajomości, a wydarzenie szybko zyskało miano jednego z najgłośniejszych ślubów w świecie polskich celebrytów. Ceremonia była publicznym wydarzeniem, które przyciągnęło uwagę mediów i fanów. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m.in. Wojciech Szczęsny, Cezary i Edyta Pazurowie, Sławomir Peszko, Marco Reus oraz Mario Goetze. Luksusowe wesele w Złotopolskiej Dolinie Po ceremonii ślubnej nowożeńcy zaprosili gości na huczne wesele do Trębek Nowych koło Zakroczymia. Przyjęcie odbyło się w eleganckim dworku „Złotopolska Dolina”. Koszt imprezy oszacowano na około 250 tys. euro. Dla gości przygotowano wyjątkowe atrakcje, w tym motorówki, kajaki, a nawet profesjonalny masaż stóp dla tych, których zmęczyły taneczne pląsy. Oprawą muzyczną wydarzenia zajął się Marek Sierocki. Zadbano o każdy szczegół, tworząc atmosferę luksusu i rozrywki na najwyższym poziomie. Suknia marzeń Anny Lewandowskiej: dzieło Macieja Zienia Na ten wyjątkowy dzień panna młoda wybrała kreację z atelier Macieja Zienia. Projekt był gotowy, ale został przerobiony po konsultacjach z panną młodą. „Na przykład odkryto w nim plecy i dodano halki” – zdradził projektant w rozmowie z „Fashion Magazine”. Suknia została uszyta z jedwabnej organzy łączonej z tkaniną satynową, co nadało jej niepowtarzalny połysk i bajkowy charakter. Stylizacja Anny wpisywała się w klasyczny krój księżniczki i na długo zapadła w pamięci fanów pary. Czytaj także: Są razem ponad dekadę, kibicowała im cała szkoła. Tak kochają się Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska Ślubna podróż i wspomnienia: co dziś mówią Lewandowscy? Po pierwszym ślubie Anna i Robert Lewandowscy wybrali się w podróż poślubną na Seszele. Wspomnienia z tego okresu do dziś są dla nich wyjątkowe. „Po ślubie poczułam, że rzeczywiście jesteśmy ludźmi, którzy rozumieją się bez słów, którzy żyją dla siebie wzajemnie, wspierają się na każdym kroku” – przyznała Anna Lewandowska. Odnowienie przysięgi: intymna ceremonia bez zapowiedzi W 2023 roku, dokładnie dziesięć lat po swoim ślubie, Anna i Robert Lewandowscy zdecydowali się na odnowienie przysięgi małżeńskiej. Tym razem ceremonia miała zupełnie inny charakter – była cicha, prywatna i bez zapowiedzi w mediach społecznościowych. Dopiero po fakcie para opublikowała zdjęcia z uroczystości. Anna Lewandowska tym razem wybrała dopasowaną, koronkową suknię w klimacie boho, z odkrytymi plecami. Robert Lewandowski z kolei postawił na jasny garnitur i beżowe zamszowe mokasyny. Zdjęcia z uroczystości spotkały się z ogromnym entuzjazmem fanów i potwierdziły, że Lewandowscy potrafią zaskoczyć nawet po latach. Ślub Roberta i Anny Lewandowskich — niepublikowane zdjęcia Dziś Anna i Robert Lewandowscy są jednym z najgorętszych małżeństw polskiego show-biznesu. Właśnie świętują 12. już rocznicę ślubu, choć razem są już od osiemnastu lat. W 2022 roku para podzieliła się z fanami wspólnymi fotografiami z Majorki — tak świętowali swoją dziewiątą rocznicę. Jednak ta okrągła, w 2023, była dla małżonków szczególna. Z tej okazji Robert Lewandowski pokazał wiele niewidzianych dotąd zdjęć z ukochaną — nie brakowało fotografii dokumentujących początki ich związku, ciążę Anny, a także wspólnych z dwójką pociech. „Każdego dnia kocham cię coraz mocniej, ostatnie dziesięć lat, które spędziłem z tobą były najlepszymi w moim życiu. Dzisiaj celebrujemy naszą miłość. Dziękuję za bycie przy mnie. Moje życie jest kompletne z tobą” — napisał piłkarz, a sekcję komentarzy natychmiast zalały życzenia poruszonych fanów. Czytaj także: Tomasz Jakubiak nie doczekał urodzin. Ale jego żona pokazała, że miłość nie umiera Robert Lewandowski, Anna Stachurska, Anna Lewandowska, 22.06.2013 rok, Serock <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgjM3r7y-a22da61.jpg" width="1600" height="2517" alt="Robert Lewandowski, Anna Stachurska slub Roberta Lewandowskiego i Anny Stachurskiej, Parafia Rzymskokatolicka Pw. sw. Anny w Serocku, 22.06.2013,Image: 427830715, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Maciej Cyran / Studio69 / Forum" title="Robert Lewandowski, Anna Stachurska" /> Tymczasem z okazji 12. rocznicy ślubu pary przypominamy niepublikowane dotąd zdjęcia z ceremonii zaślubin Lewandowskich! Suknia ślubna Ani Lewandowskiej wciąż robi spektakularne wrażenie! Kreacja prezentuje się naprawdę zjawiskowo! Zobaczcie sami. Dziś to dzieci są dla nich najważniejsze. Dwie córki stanowią dla Anny i Roberta Lewandowskich cały świat. 4 maja 2017 roku urodziła się Klara. 6 maja 2020 roku na świat przyszła z kolei Laura Lewandowska. Czytaj także: Wyjątkowy taniec, kwartet smyczkowy i poruszające życzenia... Tak wyglądał drugi ślub Anny i Roberta Lewandowskich! Robert Lewandowski, Anna Lewandowska, 22.06.2013 rok, Serock <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgOqnSkZ-738fc75.jpg" width="1600" height="2314" alt="Robert Lewandowski, Anna Stachurska slub Roberta Lewandowskiego i Anny Stachurskiej, Parafia Rzymskokatolicka Pw. sw. Anny w Serocku, 22.06.2013,Image: 427830729, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Maciej Cyran / Studio69 / Forum" title="Robert Lewandowski, Anna Stachurska" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img3nBQ4R-30e9fdd.jpg" width="2050" height="1600" alt="Robert Lewandowski, Anna Stachurska slub Roberta Lewandowskiego i Anny Stachurskiej, Parafia Rzymskokatolicka Pw. sw. Anny w Serocku, 22.06.2013,Image: 427830786, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Maciej Cyran / Studio69 / Forum" title="Robert Lewandowski, Anna Stachurska" /> View Burdaffi on the source website
Babcia widziała w nim księdza, on został aktorem. Piotr Trojan zdradza, co zaważyło na jego wyborze
25 lat niewinności. Sprawa Tomasza Komendy
Piotr Trojan, urodzony 6 czerwca 1986 roku w Tarnowskich Górach, to aktor, scenarzysta i reżyser, który zyskał rozgłos dzięki poruszającym rolom w filmach "25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy" oraz "Johnny". Jego droga do sukcesu była pełna wyzwań, ale dzięki determinacji i talentowi zdobył uznanie zarówno widzów, jak i krytyków.
Historia, która porusza i budzi sprzeciw – Piotr Trojan wcielił się w Tomasza Komendę w „25 latach niewinności”, pokazując niezwykłą głębię aktorstwa. Zaskoczył też w filmie „Johnny”, oddając emocje przemiany i empatii. Dziś świętuje 39. urodziny – a jaki jest prywatnie, z dala od kamer? Artysta, który zawsze strzeże swojej prywatności, w rozmowach rzadko uchyla rąbka tajemnicy, ale jego historia to opowieść o autentyczności, odwadze i poszukiwaniu sensu. Miał zostać księdzem, został aktorem. Piotr Trojan szczerze o swojej drodze Aktorstwo pasjonowało go od dzieciństwa. W rodzinnych stronach (dorastał w Tarnowskich Górach) stawiał pierwsze kroki w środowisku artystycznym. Nic dziwnego, że regularnie wraca w rodzinne strony i dziś to on sam inicjuje warsztaty filmowe dla dzieci i młodzieży. Co ciekawe, zawsze miał w planach spełniać się nas scenie i przed kamerą. Robił wszystko, by się do tego zbliżyć. Co ciekawe, babcia aktora miała na niego zupełnie inny plan. „Zawsze to czułem, ale miałem też inne pomysły na siebie. Zresztą nie tylko ja. Babcia bardzo chciała, żebym został księdzem i ciągle o tym mówiła. W pewnym momencie pomyślałem sobie "no może". I choć od początku chciałem być aktorem, to nie wiedziałem, jak to ugryźć”, mówił w cozatydzień.tvn.pl. Po ukończeniu liceum Piotr Trojan wybrał się na egzaminy do szkoły teatralnej w Krakowie i w Warszawie. Bezskutecznie. Wtedy postanowił wybrać się do łódzkiej filmówki. Studiował na jednym roku z Agnieszką Więdłochą, Marcinem Korczem czy Justyną Wasilewską. „Teraz sobie myślę, że gdybym był wykładowcą i zobaczyłbym kogoś, kto zaciąga, lub mówi w swojej gwarze, to wziąłbym taką osobę, bo jest inna i wyjątkowa. Wtedy były inne czasy. Wszyscy musieli być poprawni. Na szczęście szkoła w Łodzi stawiała na różnorodność”, dodawał w tym samym wywiadzie. Po studiach otrzymał angaż w teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi oraz Teatrze Nowym, Teatrze Maat Projekt, Teatrze IMKA oraz TR Warszawa. Piotr Trojan spełniał się także jako wykładowca w Szkole Aktorskiej Machulskich. Jest dumny, gdy jego studencki trafili do szkół teatralnych. „Pamiętam, że kładłem nacisk na to, aby rozwijali się, żeby akceptowali swoje tzw. niedoskonałości, nauczyli się z nich korzystać i żeby zaczęli budować swoją indywidualność”, opowiadał w cozatydzień.tvn.pl. W ostatnim czasie aktora mogliśmy podziwiać w produkcjach tj. Diabeł, Emigracja XD, Skarbek czy Ukryta sieć. Piotr Trojan ma także na koncie reżyserski debiut podczas 46. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, na którym otrzymał wyróżnienie w Konkursie Filmów Krótkometrażowych za film "Synthol". Piotr Trojan — jaki jest prywatnie? W 2015 roku Piotr Trojan zaprezentował w TR Warszawa spektakl Grind/r, oparty na jego osobistych doświadczeniach z aplikacji randkowej Grindr. Przyznał, że występ był dla niego rodzajem coming outu, a decyzja o wystawieniu sztuki wiązała się z ryzykiem. „Ryzykowałem totalnie, bo wystawiając spektakl, postronni ludzie dowiedzieli się o Grindrze i o mnie, zdradziłem wiele rzeczy. Najbardziej bałem się, że będę teraz obrywał na ulicy. Dostaję już i pogróżki, i żale. Ale nie żałuję”, mówił w „Newsweeku”. ZOBACZ TEŻ: Zło ukryte w relacji nauczyciel–student? Malajkat przerywa milczenie po latach W wywiadzie dla I-d.vice.com opowiadał o pracy z zespołem aktorów: „Chłopcy, którzy grają w spektaklu, są wszyscy, poza mną, heteroseksualni. Pokazywałem im, jak to działa, jak wyglądają takie spotkania, to był dla nich zupełnie nowy świat. Tłumaczyłem im, że w tych wszystkich perwersyjnych spotkaniach podświadomie chodzi o zatrzymanie kogoś na całe życie, że taka myśl pojawia się z tyłu głowy”. Dzięki Grindrowi aktor poznał również miłość. „Teraz nie mam potrzeby korzystania z tej aplikacji, chociaż muszę przyznać, że spotkałem tam dużo fajnych ludzi. Mnie się udało poznać kogoś na dłuższą metę, więc na pewno wielu się udało”, mówił kilka lat temu. Dziś rzadko wypowiada się o swoim życiu prywatnym. „Bardzo lubię to, że to życie jest moje, prywatne, a nie jest życiem portali plotkarskich. Nigdy nie chciałbym dostawać pracy za to, że z kimś jestem w związku lub z kimś się rozstałem. Chciałbym dostawać propozycje za moją pracę, osiągnięcia, wrażliwość, za mój talent, a nie za to, co pokazuję. Zawsze będę tego strzegł”, podkreślił w rozmowie z cozatydzien.tvn.pl. W rozmowach z mediami koncentruje się na sztuce i zawodowych wyzwaniach – to one stanowią dla niego najważniejszy temat. TYLKO NA VIVA.PL: Otacza się sztuką i kolorami, ma własną pracownię malarską. Tak mieszka Joanna Sarapata Aktor, który wciela się w Tomasza Komendę. Piotr Trojan o produkcji Historia Tomasza Komendy poruszyła całą Polskę. Skazany za brutalną zbrodnię, której nie popełnił, spędził 18 lat w więzieniu. Dopiero w 2018 roku został uniewinniony i odzyskał wolność. W 2020 jego dramat trafił do kin w filmie 25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy w reżyserii Jana Holoubka. Główną rolę zagrał Piotr Trojan. Choć wcześniej kojarzony głównie z serialami (Czas Honoru, Ojciec Mateusz, Wataha) i teatrem, to właśnie ta rola przyniosła mu ogromne uznanie. Jest absolwentem łódzkiej szkoły filmowej, choć wspomina ją jako trudny czas. „Wspomnienie szkoły to okres ściśniętego brzucha i lęku, ciągłej oceny… Dopiero z czasem nauczyłem się, że idąc na casting, muszę pokazać swoją siłę…”, mówił na TVN24.pl. Decyzję o udziale w filmie podjął po lekturze scenariusza. „Lektura scenariusza wywołała we mnie ogromną złość i bezradność. […] Jestem przekonany, że widzowie podzielą te emocje”. Szczególnie poruszyła go relacja bohatera z matką i brutalne sceny więzienne. „To są szczególnie sceny więzienne, które dla mnie były niewyobrażalne…” Tomasz Komenda zmarł w 2024 roku, pozostawiając po sobie historię, która wstrząsnęła opinią publiczną i stała się jednym z najmocniejszych symboli niesprawiedliwości w najnowszej historii Polski. Rola Piotra Trojana w produkcji "Johnny" O Piotrze ponownie zrobiło się głośno po roli Patryka Galewskiego – byłego więźnia i podopiecznego ks. Jana Kaczkowskiego. Piotr Trojan nie znał wcześniej historii duchownego i zanim przyjął rolę, miał wątpliwości. „Poprosiłem go, żeby podesłał mi scenariusz, bo nie byłem przekonany do filmu o księdzu. […] Okazało się, że scenariusz jest genialny – od razu poczułem, że ta rola jest jak marzenie: od zera do bohatera…”, wspominał w rozmowie z TVN24. Aby lepiej wczuć się w rolę, aktor odwiedził hospicja, by zrozumieć realia pracy wolontariuszy. Na początku było to dla niego bardzo trudne – jedno z miejsc opuścił po dwóch godzinach. Jednak wrócił, wspierany przez personel, i zmierzył się z bolesną rzeczywistością. „Wchodziłem w relację z podopiecznymi… W ciągu kilku dni zmarło kilka osób. Na początku szukałem w sobie siły, żeby nie zemdleć. Z czasem nauczyłem się funkcjonować w tej rzeczywistości”. Trojan wspominał także osobiste spotkania z Patrykiem Galewskim. Poznał jego rodzinę, wspólnie gotowali, rozmawiali. „To jest bardzo inteligentny facet, który ma w sobie taką mądrość ks. Jana Kaczkowskiego… To, co zostanie ze mną na zawsze to jedna z jego myśli – że nigdy nie wolno ot, tak skreślać ludzi. Trzeba im dawać wiele szans”. SPRAWDŹ TEŻ: Był ojcem tylko od święta. Jean Reno nie może sobie wybaczyć jednego. Teraz próbuje to naprawić
Córka Trzaskowskiego ma 21 lat. Internauci zgodni: "Wykapany tata!"
Rafał Trzaskowski, mimo intensywnej obecności w życiu publicznym, od lat konsekwentnie chroni prywatność swoich dzieci. Wraz z żoną Małgorzatą rzadko ujawniają szczegóły życia rodzinnego, unikając publikowania wizerunku Aleksandry i Stanisława. Każde pojawienie się ich dzieci w przestrzeni medialnej budzi tym większe zainteresowanie i emocje wśród internautów.
Rafał Trzaskowski, prezydent Warszawy i jeden z czołowych polityków w Polsce, od lat tworzy zgrane małżeństwo z Małgorzatą Trzaskowską. Para wychowuje dwójkę dzieci – Aleksandrę, urodzoną w 2004 roku, oraz Stanisława, który przyszedł na świat w 2009 roku. Mimo intensywnego życia publicznego, oboje konsekwentnie dbają o prywatność rodzinną, rzadko pokazując swoje dzieci w mediach. Ich podejście do życia osobistego od lat budzi uznanie, a nieliczne chwile ujawnione publicznie spotykają się z dużym zainteresowaniem opinii publicznej. Dlaczego Trzaskowski udostępnił zdjęcie córki? Rafał Trzaskowski od lat stanowczo strzeże prywatności swoich dzieci — Aleksandry (ur. w 2004 r.) i Stanisława (ur. w 2009 r.). Choć jego żona, Małgorzata Trzaskowska, często towarzyszy mu podczas wydarzeń politycznych, dzieci zazwyczaj pozostają poza zasięgiem kamer i aparatów. Wyjątkiem było spotkanie wyborcze z mieszkańcami Szczecina przed II tura wyborów prezydenckich w 2020 roku, kiedy to kandydat na prezydenta pojawił się na wiecu z całą swoją rodziną. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/KH200708018-4e93fa6.jpg" width="4928" height="3280" alt="08.07.2020 Szczecin , plac Solidarnosci . Od lewej: zona Malgorzata Trzaskowska , corka Aleksandra Trzaskowska , kandydat na stanowisko prezydenta RP Rafal Trzaskowski , syn Stanislaw Trzaskowski podczas spotkania wyborczego z mieszkancami Szczecina przed II tura wyborow .Fot. Krzysztof Hadrian / Agencja Wyborcza.pl" title="Rafal Trzaskowski w Szczecinie" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/KH200708009-7ffd959.jpg" width="4096" height="2720" alt="08.07.2020 Szczecin , plac Solidarnosci . Corka Aleksandra Trzaskowska (3L), zona Malgorzata Trzaskowska (4L), syn Stanislaw Trzaskowski (5L) podczas spotkania wyborczego kandydata na stanowisko prezydenta RP Rafala Trzaskowskiego z mieszkancami Szczecina przed II tura wyborow" title="Rafal Trzaskowski w Szczecinie" /> Z kolei 4 maja 2023 r., kiedy to rozpoczęły się egzaminy maturalne, na swoim profilu instagramowym Rafał Trzaskowski opublikował zdjęcie z córką w prywatnym, domowym anturażu. „Dziś egzaminy zaczynają maturzystki i maturzyści w całej Polsce. Życzę wam wszystkim powodzenia! Wybaczycie, że za jedną maturzystkę trzymam kciuki szczególnie mocno. Ola, połamania pióra!”, mogliśmy przeczytać pod zdjęciem. To jedno zdjęcie wywołało niemałe poruszenie w sieci. Reakcje internautów były błyskawiczne i niezwykle emocjonalne. W komentarzach pojawiło się wiele ciepłych słów i porównań wyglądu Aleksandry do ojca. Internauci pisali m.in.: „Piękna maturzystka. Wspaniały tata” „Jesteście śliczni” „Aleksandra ma dobre geny po tacie, widać!” „Powodzenia dla córki!” Zobacz też: Jeden rządzi stolicą, drugi stworzył legendy Krakowa. Ich więź zaskakuje Rafał Trzaskowski - żona i dzieci „Dziękuję za wsparcie w kampanii wszystkim, którzy byli ze mną przez te ostatnie miesiące. Szczególnie – mojej żonie, Gosi”, napisał na swoim Twitterze w 2018 roku, podsumowując kampanię wyborczą. Do tego czasu życie prywatne Rafała Trzaskowskiego trzymane było z dala od mediów, ale po wygranych wyborach wiele się zmieniło. Były minister i europoseł od ponad dwudziestu lat jest mężem Małgorzaty Trzaskowskiej. Para poznała się podczas studiów w Kolegium Europejskim w Natolinie. Pięć lat późnej byli już małżeństwem. Kim jest żona Rafała Trzaskowskiego? Małgorzata jest absolwentką Akademii Ekonomicznej w Krakowie, zajmowała się promocją Warszawy. W 2007 roku rozpoczęła pracę w Biurze Promocji Urzędu Miasta, ale po wygranych wyborach męża zrezygnowała ze stanowiska. Para wspólnie wychowuje dwójkę dzieci, syna Stanisława (urodził się w 2009 roku w trakcie... wieczoru wyborczego) oraz 21-letnią córkę Aleksandrę. Syn Rafała Trzaskowskiego chodzi do klasy sportowej, i podobnie jak tata, uwielbia pływać, a córka kocha jeździć na rolkach. O dzieciach polityka wiadomo niewiele, ponieważ stronią od mediów, jednak dumny ojciec podzielił się z internautami wzruszającym zdjęciem z okazji Dnia Dziecka. „Bycie ojcem dla tej wspaniałej dwójki to najlepsze, co mogłem sobie wyobrazić. Ola i Staś są mistrzami świata we wszystkim! Wspólnie z Gośką nauczyliśmy się od nich wiele i mamy nadzieję, że jeszcze sporo przed nami”, napisał Rafał Trzaskowski na swoim Instagramie. „Na #DzieńDziecka, wszystkim dzieciom życzę spełnienia marzeń!”, dodał. ZOBACZ TEŻ: Małgorzata Trzaskowska ma bliźniaczkę, o której mało kto wiedział. Ojciec wspomina dzień porodu: „Siadłem z wrażenia” Podczas kampanii prezydenckiej sprzed pięciu lat na profilu na Instagramie Rafała Trzaskowskiego pojawiły się nowe zdjęcia, na którym mamy okazję podziwiać jego pociechy. „Ten moment, kiedy w najważniejszych chwilach swojego życia masz obok siebie najważniejsze osoby swojego życia. Bezcenne. Gosiu, Olu, Stasiu – bardzo Wam dziękuję!”, podpisał rodzinną fotografię. Wsparcie rodziny w kampanii prezydenckiej Trzaskowskiego W czasie trwającej kampanii prezydenckiej Trzaskowski niezmiennie może liczyć na wsparcie żony, Małgorzaty. Choć nie zabiera głosu tak często jak mąż, jej zaangażowanie polityczne i społeczne jest widoczne od lat. W 2020 r. w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” wyrażała m.in. swój sprzeciw wobec milczenia Kościoła w kwestiach społecznych oraz krytykę rządów PiS. Choć Aleksandra i Stanisław pozostają poza światłem reflektorów, nie da się ukryć, że wartości rodzinne i prywatność stanowią dla Trzaskowskich fundament ich życia. Więcej zdjęć Rafała Trzaskowskiego i jego bliskich znajdziecie w naszej galerii. Zobacz także: Był wcześniakiem, lekarze nie dawali mu szans. Narodziny Rafała Trzaskowskiego wywróciły życie jego rodziców do góry nogami!
Rodzinne czułości przy okazji Dnia Mamy! Tak gwiazdy pozowały w naszych sesjach
Wspierają się, kochają i motywują. Mamy i ich dzieci wielokrotnie pojawiały się przed obiektywem VIVY!. Przy okazji Dnia Mamy przypominamy najpiękniejsze sesje z dziećmi, jakie udało się nam zrobić,
Dziś ich święto! Dzień Matki to wyjątkowy dzień dla milionów kobiet na całym świecie. Również dla tych, których twarze zdobią pierwsze strony gazet. Na naszych łamach uwiecznialiśmy ważne momenty gwiazd z rodzicielkami oraz popularnych kobiet z ich latoroślami. Przykład? Anna Kalczyńska i Hanna Rowicka, Anna Starmach w zjawiskowej sesji ciążowej czy Małgorzata Rozenek-Majdan z trójką swoich synów - Henrykiem, Tadeuszem i Stanisławem. Każdej sesji towarzyszyły niezwykłe emocje i jeszcze bardziej emocjonalne wyznania. Gwiazdy i mamy w sesjach VIVY! Rok 2021 rozpoczęliśmy sesją dwóch niezwykłych kobiet. To miała być rozmowa o więzi matki i córki. I była, ale zyskała także inny – egzystencjalny wymiar. Jak odnaleźć się w życiu po odejściu ukochanej osoby, w czym tkwi sekret udanych rodzinnych relacji i czy matka i córka mogą się przyjaźnić, Halina Rowicka i Anna Kalczyńska opowiedziały Krystynie Pytlakowskiej: „Byłyśmy bardzo blisko ze sobą, chociaż trudno to nazwać przyjaźnią. To głębsza więź niż przyjaźń”, mówiła nam Anna Kalczyńska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Macierzyństwo bez filtra. Agnieszka Hyży mówi, jak jest naprawdę: „Wiele bolesnych momentów” Macierzyństwem od 2020 roku po raz trzeci może cieszyć się Małgorzata Rozenek-Majdan. Wraz z mężem, Radosławem Majdanem byli nieustępliwi w walce o swoje dziecko. Po trzech latach odnieśli sukces. „Dar od losu”, mówili o Henryku i śmiali się, że rozpoznaliby go wśród miliona innych niemowlaków. O poświęceniu, wdzięczności i wyboistej drodze do szczęścia Małgorzata Rozenek-Majdan i Radosław Majdan w przejmujący sposób opowiedzieli Beacie Nowickiej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/malgorzata-rozenek-majdan-radoslaw-majdan-stanislaw-rozenek-tadeusz-rozenek-henryk-majdan-viva-202020-566772-GALLERY600-feae304-e1734645755351.jpg" width="599" height="530" alt="Małgorzata Rozenek-Majdan, Radosław Majdan, Stanisław Rozenek, Tadeusz Rozenek, Henryk Majdan, VIVA! 20/2020" title="malgorzata-rozenek-majdan-radoslaw-majdan-stanislaw-rozenek-tadeusz-rozenek-henryk-majdan-viva-202020-566772-GALLERY600-feae304" /> Poruszająco o relacji z mamą opowiedziała nam przed laty Patricia Kazadi. „Wzięłam od rodziny to, co najlepsze: charakter babci, mózg taty, a serce mamy”, mówiła w rozmowie z Krystyną Pytlakowską w 2014 roku. „Rozumiem, dlaczego matki uważają, że ich dziecko jest niezwykłe”, mówiła nam z kolei Weronika Marczuk w 2020 roku, zaledwie kilka miesięcy po narodzinach córeczki Ani. „Magiczna chwila, której żadne obawy czy ból nie mogą zakłócić. Od pierwszego momentu czułam się tak, jakbym od dawna była jej matką. Nic mnie nie dziwiło. I ten jej nosek do góry, i usteczka wykrojone w kokardkę. Nie musiałam się uczyć odruchu opiekuńczości, on się od razu pojawia”, opowiadała o narodzinach córki Krystynie Pytlakowskiej. Za nami także kilka przepięknych sesji mam ze swoimi dziećmi, które zrealizowaliśmy w 2023 roku. Pamiątkowych fotografii doczekały się m.in.: Katarzyna Zdanowicz z mamą Ulą czy Karolina Szostak z mamą Marylą. Sprawdź też: Karolina Szostak z mamą Marylą: „Zamieniłyśmy się rolami. Kiedyś mama bardzo dbała o mnie. Teraz ja tak samo dbam o nią" Wszystkim mamom życzymy dziś w dniu ich święta wszystkiego, co najlepsze! ZOBACZ TAKŻE: Rozstanie z mamą synów było dla niego bolesnym przeżyciem. Mówi wprost, jak dziś wygląda ich relacja
40 lat razem bez dzieci, całą troskę przelewali na siebie. Maria Czubaszek i Wojciech Karolak byli otuleni aurą namiętności
Przez cztery dekady tworzyli duet, jakiego próżno szukać. Ona – błyskotliwa, bezkompromisowa, z ciętym językiem i poczuciem humoru, które podbijało serca słuchaczy. On – wybitny muzyk jazzowy, mistrz improwizacji, o duszy romantyka. Maria Czubaszek i Wojciech Karolak byli parą idealną w swojej nieidealności. Ich miłość była jak jazz – nieprzewidywalna, autentyczna, pełna emocji.
Nie rozstawali się niemal na krok. Ich związek łączyła nie tylko czułość, ale też wspólne spojrzenie na świat – pełne ironii, dystansu i wzajemnego zrozumienia. I choć ich codzienność była daleka od banału, nigdy nie przestawali być dla siebie wsparciem i inspiracją. Dziś mija 9 lat od chwili, gdy Maria Czubaszek odeszła – 12 maja 2016 roku. Wojciech Karolak nie ukrywał, jak bardzo brakowało mu ukochanej. Żył jeszcze pięć lat, ale jak sam mówił: „nie było już tak samo”. 23 czerwca 2021 roku i on odszedł, zostawiając po sobie ciszę, która została po dwojgu wyjątkowych ludzi. Teraz, po latach, możemy znów przywołać ich historię. Pełną czułości, śmiechu i niezwykłej bliskości. Historię miłości, która trwa mimo wszystko. View Ediplayer on the source website Historia miłości Wojciecha Karolaka i Marii Czubaszek „Prawdziwej miłości nawet małżeństwo nie przeszkodzi”, mawiała Maria Czubaszek. Tą prawdą kierowała się w swoim związku z Wojciechem Karolakiem. I rzeczywiście ich miłość aż ciężko było przeoczyć. Ale trudno nie zauważyć było też poczucia humoru. Bo to właśnie żart mocno ich ze sobą połączył. W końcu ona nie lubiła jazzu, a on przyznał, że zakochał się w jej… nogach. Jak się poznali? Podczas wieczorku u wspólnych znajomych. „Zszedłem z tego okna, usiedliśmy gdzieś w kąciku i zaczęliśmy ze sobą rozmawiać. […] podczas tej pierwszej rozmowy u Dąbrowskich przekonałem się, że to kompletnie niepospolita dziewczyna i że umiemy ze sobą gadać na różne tematy, chociaż nawet gdybyś mnie zabiła, nie przytoczyłbym ci ani jednego zdania”, przyznał Wojciech Karolak przed laty. Później wyjechał jednak do Szwajcarii i ich kontakt się urwał. Chwilę później wrócił jednak do Warszawy i… od razu umówił się na spotkanie z Marią. Pierwsze spotkanie we dwoje zakończyło się… kłótnią, ale i szybkim pogodzeniem się. „Ale wracając do tej pierwszej randki, siedzę w jej domu, a ona na kanapie, oświetlona z tyłu przez telewizor, fika nogą. Myślę sobie: kur*a, jakie ona ma świetne nogi! To mnie już kompletnie wessało”, mówił. „Potem okazało się, że nogi to tylko jedna z jej piękności. Natomiast cała piękność leżała w jej duszy i usposobieniu”, opowiadał Wojciech Karolak Krystynie Pytlakowskiej. Zobacz: Maria Czubaszek nigdy nie pogodziła się z siostrą. Zdradziła, co było przyczyną ich konfliktu Sekrety związku Karolaka i Czubaszek W czym tkwił sekret ich związku? „To była chyba taka miłość połączona z przyjaźnią, co nieczęsto się zdarza, bo czasem, jak jest miłość, to nie ma przyjaźni, a tutaj było i jedno, i drugie. Oni sobie bardzo ufali i bardzo na sobie polegali. Wiedzieli, że tylko oni mogą być dla siebie nawzajem podporą. A przy okazji mieli świadomość, że nie mają umiejętności radzenia sobie w życiu”, cytuje słowa Andrzeja Andrusa Krystyna Pytlakowska w książce Małżeństwo doskonałe. Ona nie próbowała go naprawiać, akceptowała jego wady, ufała mu we wszystkim. On wiernie stał u jej boku, cenił jej humor i... pozwalał być sobą. Pobrali się w 1976 roku i do samego końca byli nierozłączni. „Absolutnie zgadzam się z zasłyszaną gdzieś tezą, że »mężczyzna potrzebny jest kobiecie, jak rybie narty«. Mówię tak, chociaż sama mam męża i biorąc pod uwagę mój wiek, zapewne będzie to już ostatni. I uważam, że powinniśmy się kochać, bo inaczej byśmy się pozabijali. Choć do miłości nie zawsze jest potrzebna druga osoba w pobliżu. Czasem nawet jest lepiej, gdy jej nie ma w okolicy”, mawiała Czubaszek. Maria Czubaszek i Wojciech Karolak: duet idealny Wraz z Marią Czubaszek tworzyli zgrany duet nie tylko w życiu prywatnym. Specjalne piosenki komponował właśnie do jej tekstów. „Miłość to jedyny powód, dla którego z Karolakiem jesteśmy razem już ponad trzydzieści lat. I muszę przyznać, że Karolak jest fajny; oczywiście, ma przy tym mnóstwo wad. Pewnie dlatego też najlepiej się czujemy, kiedy jesteśmy sami. Nie jesteśmy jak papużki nierozłączki”, pisała w swojej książce. Jak w każdej relacji, tak i u nich, pojawiły się potężne kryzysy. Jednym z nich był alkoholizm Wojciecha Karolaka. Po jednej z imprez, gdy muzyk leżał upojony alkoholem, Maria Czubaszek wyszła z domu do znajomych: „Jak trochę wytrzeźwiał, to się przestraszył. Nagle sam, nie ma mu kto wódki przynieść". Miał kilka prób leczenia, w końcu rzucił alkohol, ale ja nie wróciłam »ot tak« [...]. Powiedziałam mu, że ma sobie wszyć esperal, inaczej nie zaryzykuję powrotu. Zresztą powiedziałam, że jeśli jeszcze raz się napije — rozwód natychmiast. Mógłby wtedy nawet umrzeć, trudno. Byłoby mi przykro, bo to fajny facet, ale uważam, że alkoholik ma prawo zapić się na śmierć, jego sprawa, nikt nie powinien mu w tym przeszkadzać”, mówiła w jednym z wywiadów. Zobacz również: Trzy razy stawała na ślubnym kobiercu, odbiła partnera Marii Czubaszek. Barbara Wrzesińska przez lata szukała swojego szczęścia w miłości Wojciech Karolak o Marii Czubaszek Udało im się pokonać kryzys. Wojciech Karolak i Maria Czubaszek byli małżeństwem opartym na przyjaźni. Bardziej niż seks cenili sobie rozmowy. Nie mieli dzieci, ale całą troskę przelewali na siebie. „Gdy wracałem z trasy, zostawiała mi karteczki z instrukcją, co mam jeść i jak to należy przygotować”, wspominał Wojciech Karolak. Wraz z upływem czasu ich uczucie nie słabło: „Ja Marysię kochałem coraz bardziej. Im bardziej się starzała, im bardziej zasychała i się zmniejszała, i robiła się taką drobinką, tym bardziej ją kochałem. A najbardziej na samym końcu, kiedy już miała buźkę zmęczoną życiem”, mówił Wojciech Karolak po śmierci Marii Czubaszek w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Zobacz także: Widok grobu Marii Czubaszek może wprawić w osłupienie. Fani i bliscy zostawiają na nim niecodzienne przedmioty Wojciech Karolak o śmierci żony „Nie mam do niej pretensji, że odeszła. Na pewno było jej przykro. Gdyby to ode mnie zależało, pewnie walczyłbym, ale miałbym świadomość, że robię coś wbrew jej woli. A ona zasługiwała na prawo do decydowania o sobie”, wspominał. Ona sama nie bała się śmierci, wręcz przeciwnie, twierdziła, że już się nażyła. Obawiała się jedynie tego, jak poradzi sobie bez niej mąż. Szczególnie że widział, jak odchodziła: „liczyłem na to, że tak prędko nie nastąpi. Że ona jest takim modelem, który w ten sposób może funkcjonować bardzo długo. Ona w ogóle miała do śmierci dziwny stosunek. Dziwny dla mnie, bo ja mam instynkt życia, którego jej brakowało. Mam odruch, żeby żyć. Może dlatego, że się przywiązuję do doczesności, do przedmiotów, do miejsc. Oczywiście do ludzi najbardziej. Jestem bardzo przywiązany do tego, co przeżyłem. Mój mózg resetuje złe wspomnienia. Pamiętam tylko to, co było piękne i dobre”, mówił w wywiadzie dla magazynu VIVA! w 2016 roku. „Skończyło się coś bardzo ważnego, coś, co nadawało życiu jakiś sens. Coś, wokół czego wszystko się kręciło. I tego już nie ma. Koniec”, dodawał w innej rozmowie. Maria Czubaszek, Wojciech Karolak, 9.01.2002 Gdy Maria Czubaszek odeszła 12 maja 2016 roku, pozostawiła męża pogrążonego w żałobie. Mimo odejścia żony, Wojciech Karolak nie załamał się. „Oboje byli samotnikami, ale to im się jakoś układało. Na pewno się kochali. Wielu muzyków, którzy byli blisko z Wojtkiem i często z nim grali, martwiło się, żeby on po śmierci Marysi nie wpadł w picie alkoholu. Można się było tego spodziewać, ponieważ przeżyłem z Wojtkiem kilka takich poważnych chwil, kiedy on był bardzo pijany. W takich stanach, w większości wypadków, to był bardzo śmieszny i dowcipny. Że Karolak nie wrócił do picia, to dla mnie świetna wiadomość. Naprawdę podziwiam, że wytrzymał”, mówił o przyjacielu Andrzej Dąbrowski. Jej ostatnim zmartwieniem przed śmiercią było, kto się nim zajmie. Miała powiedzieć, że mąż przyzwyczai się do jej nieobecności, bo w końcu „Kiedyś mnie nie znał, a żył…”: „Głupoty gadała. Tak jakby niczego nie wiedziała…”, komentował jej słowa Krystynie Pytlakowskiej, która tak podsumowuje śmierć Marii Czubaszek: „Umarła, tak jak chciała. Szybko i nieświadomie”, co Wojciech Karolak komentuje i krótko i dosadnie: „Tak, i to jedyne pocieszenie”. Teraz znów mogą być razem... Dzisiaj mija dokładanie 9 lat od jej śmierci. Źródła: M. Czubaszek Nienachalna z urody; K. Pytlakowska Małżeństwo doskonałe; Wywiady Krystyny Pytlakowskiej dla magazynu VIVA! z Wojciechem Karolakiem oraz Marią Czubaszek.
Zdrady, podsłuchy i zakazana namiętność... Odsłaniamy kulisy miłości króla Karola III i Camilli Parker Bowles
Była „tą drugą”, dziś jest królową. Jak Camilla zdobyła serce i tron?
Nazywano ich najbardziej rozpieszczonym księciem Wielkiej Brytanii i najbardziej znienawidzoną księżną. Jeszcze kilkanaście lat temu niewielu wierzyło, że ten związek ma szansę przetrwać. A jednak — osiemnaście lat po ślubie księcia Karola i Camilli brytyjskie społeczeństwo nie wyobraża sobie monarchii bez ich obecności. Co sprawiło, że kontrowersyjna miłość przekształciła się w trwały związek? Poznaj historię uczucia Karola III i jego ukochanej, które rodziło się w cieniu skandalu. Kulisy ślubu króla Karola III i królowej Camilli „Wyglądali na spiętych. Książę próbował żartować. Rzucił do najbliższych – swojego syna, księcia Williama, księcia Harry'ego i syna Camilli, Toma Bowlesa, którzy byli ich świadkami, że to bardzo piękny dzień. Chociaż jutro może wszystkiego żałować…”, pisała Mary Riddell dla The Observer. Mówiąc to Karol puścił oko do przyszłej żony, Camilli Parker Bowles. Oboje zdawali sobie sprawę, że ich ślub to dopiero początek wyzwania, jakie postanowili wspólnie podjąć. Nie było łatwo. Zobacz: Wielka Brytania. Podróżuje z łóżkiem ortopedycznym i osobistym sedesem? Oto wszystkie dziwactwa Karola Oboje nie mieli zbyt dobrej prasy - księciu Karolowi wypominano nonszalancki tryb życia i zły stosunek do byłej żony, księżnej Diany, z kolei o Camilli Parker-Bowles pisano jedynie posługując się nadanym przez media pseudonimem Rottweilerem (ze względu na wybuchowy charakter). Nie wróżono im wspólnej przyszłości. Brytyjska prasa nienawidziła Camilli, którą nazwali czarnym charakterem royal family. Wszystko za sprawą jej romansu z Karolem, gdy ten był jeszcze w związku z księżną Dianą. Jak się poznali się król Karol i królowa Camilla? Ich znajomość rozpoczęła się w 1970 roku, podczas meczu polo. Camilla ujęła Karola pewnością siebie i poczuciem humoru. Gdy się poznali, rzuciła z uśmiechem: „Moja praprababka była kochanką twojego prapradziadka. Co ty na to?”. Nawiązywała w ten sposób do Alice Keppel, która była kochanką króla Edwarda VII, prapradziadka Karola. Choć początkowo ich relacja wydawała się przelotna, z czasem okazało się, że historia rzeczywiście lubi się powtarzać. Kiedy Karol został wysłany na służbę wojskową, Camilla nie planowała na niego czekać. W 1973 roku wyszła za mąż za brygadiera Andrew Parkera Bowlesa, z którym doczekała się dwójki dzieci. Dla Karola była to osobista porażka. Wiadomość o ślubie Camilli złamała mu serce, tym bardziej że rodzina i otoczenie wywierały presję, by i on się ustatkował. Z Camillą nie było już przyszłości, musiał więc szukać nowej kandydatki. Według niektórych doniesień, to sama Camilla miała zasugerować Dianę Spencer jako idealną partnerkę dla księcia. Gdy ich romans dobiegł końca, para symbolicznie wymieniła się prezentami: Camilla podarowała Karolowi spinki z diamentami, on jej — złotą bransoletkę z wygrawerowaną dedykacją: „Od Freda dla Gladys” (pseudonimy, których używali w tajemnicy). Ślub księcia Karola z Dianą Spencer odbył się 29 lipca 1981 roku i zgromadził przed telewizorami niemal miliard widzów na całym świecie. Dla wielu była to bajka — księżniczka z ludu i książę z dynastii. Nikt nie przypuszczał, że ten spektakularny ślub zapoczątkuje dla młodej Diany życie w emocjonalnym potrzasku. Nawet wtedy, gdy Karol na pytanie dziennikarza: „Czy jesteście w sobie zakochani?” odpowiedział wymijająco: „Cokolwiek to znaczy…”, nie wzbudziło to powszechnych podejrzeń. Ale dla Diany miało to być pierwsze z wielu gorzkich rozczarowań. Czytaj też: Był w szpitalu, teraz przerwał milczenie. Król Karol wydał pilny komunikat. Syn o niczym nie wiedział Afera Camillagate Prawda zaczęła wychodzić na jaw, gdy z notatnika przyszłego króla wypadły zdjęcia Camilli. Wkrótce później, po czterech latach od ślubu, Karol i Diana przestali ze sobą sypiać. Dla Diany było to bolesne potwierdzenie — ich małżeństwo powoli dobiegało końca. W królewskim otoczeniu huczało od plotek. Gdy księżna przebywała w podróży, Camilla bez skrępowania nocowała w wiejskiej posiadłości Karola. Skandal wisiał w powietrzu. W 1992 roku media ujawniły transkrypcje prywatnych rozmów telefonicznych między Camillą a Karolem — był to jeden z największych kryzysów wizerunkowych brytyjskiej monarchii. Ten romans, trwający z przerwami przez ponad czterdzieści lat, wreszcie przestał być tajemnicą. Dziennikarze The Daily Mirror opublikowali kontrowersyjne fragmenty rozmów, w których Karol mówił m.in., że chciałby odrodzić się jako bielizna Camilli, a nawet... jej tampon. Ujawnienie tych intymnych detali wywołało falę oburzenia i zażenowania. Oficjalne potwierdzenie nadeszło dwa lata później — w wywiadzie Karol przyznał się do zdrady, choć nie wymienił Camilli z imienia. Wszyscy jednak wiedzieli, kim była kobieta, która na nowo rozpaliła uczucia następcy tronu. Zobacz też: Łzy wzruszenia króla Karola oraz symboliczny gest księcia Williama i księżnej Kate. Tak uczcili ważny dla Polaków dzień Camilla została uznana za winowajczynię rozpadu królewskiego małżeństwa i ochrzczona przez media „czarną owcą” rodziny królewskiej. Diana, jako zdradzona i porzucona żona, zyskała miano ofiary, a Karol — niegdyś najbardziej pożądany kawaler w Europie — usunął się w cień. „Wcześniej też wzbudzali olbrzymią sensację. Nie jest przecież tajemnicą, że ten romans trwa z przerwami od 40 lat” — komentował Robert Hardman z Daily Mail. W 1995 roku Camilla rozwiodła się z Andrew Parkerem Bowlesem, a niespełna półtora roku później Karol i Diana podjęli tę samą decyzję. Król Karol i królowa Camilla ulubieni arystokraci Brytyjczyków „Zawsze byliśmy w tym związku we troje. I to zmieniło wszystko” — mówiła Diana w jednym z najbardziej poruszających wywiadów. Media nie dawały spokoju nowej parze w rodzinie królewskiej. Camilla przez wiele miesięcy nie mogła swobodnie opuścić domu, osaczona przez paparazzi, którzy pragnęli uchwycić na zdjęciu „najbardziej znienawidzoną kobietę Wielkiej Brytanii”. Przełomem okazała się dopiero tragiczna śmierć księżnej Diany, 31 sierpnia 1997 roku. To wydarzenie na zawsze odmieniło losy Karola i Camilli. Z czasem presja medialna zaczęła słabnąć. Dzięki wsparciu specjalistów i bliskich, Camilla przetrwała okres nagonki. „Wychowano mnie, żeby cieszyć się życiem, a nie siedzieć w kącie i płakać” — powiedziała w jednym z wywiadów. Karol mógł wreszcie otwarcie pokazać światu swoją miłość, choć z decyzją o ślubie długo zwlekał. Dopiero siedem lat po śmierci Diany, pod naciskiem rodziny, oświadczył się Camilli. Podczas ceremonii świadkiem Karola był jego starszy syn, książę William — symbol pojednania i nowego początku. Z czasem Brytyjczycy zaczęli dostrzegać, że u boku Camilli Karol wygląda na naprawdę szczęśliwego. Mimo gaf i niezręczności, które co jakiś czas im się zdarzały, przestali być obiektem kpin. Wręcz przeciwnie — ich zwyczajność, potknięcia i pewna nieporadność zaczęły wzbudzać sympatię. „Są tacy uroczy. Widać, że im bardziej się starają, by nie zrobić głupstwa, tym częściej je robią” — skomentowała mieszkanka Londynu na stronie BBC. Tym zyskali sobie sympatię Brytyjczyków - wpadkami, gafami i zachowaniem określanym jako stereotypowe dla monarchów i arystokratów. „Mógł mieć zły dzień. Poza tym on nie zna realiów. Nie miał nigdy problemów, z którymi borykają się zwykli śmiertelnicy, więc jego słowa wynikają z niewiedzy” — tłumaczyli go lojalni poddani. Jak zauważyli socjologowie, im więcej wpadek zaliczali, tym bardziej rosły ich słupki poparcia. To zasługa Camilli, która tchnęła w Karola więcej luzu i człowieczeństwa. „Ludzie zobaczyli, że człowiek, który może mieć wszystko, cierpiał z powodu miłości. Windsor pokazał im, że nie można kupić szczęścia” — podsumował The Sun. Zobacz także: Król Karol III z wizytą w Polsce. Monarcha honoruje ofiary Holocaustu: „Święty i bardzo ponury moment”
Kurt Cobain i Courtney Love – burzliwa miłość, która przetrwała skandale, lecz nie śmierć
Mija 31 lat od śmierci wokalisty Nirvany
Kurt Cobain i Courtney Love – duet, który fascynował, szokował i inspirował. Ich związek był mieszanką miłości, uzależnień i dramatów, który na zawsze zapisał się w historii rocka. Jak wyglądała ich relacja, która przeszła do legendy? Czy ukochana wokalisty Nirvany jest z kimś związana? Poznaj ich niezwykłe losy. Połączyła ich muzyka, skandal i namiętność, ale też destrukcyjna siła uzależnień i medialna presja. Courtney Love i Kurt Cobain nie byli zwykłą parą – byli symbolem pokolenia, które żyło intensywnie i spalało się równie szybko. Ich historia to opowieść o miłości ekstremalnej, graniczącej z obsesją, która przetrwała wszystko poza śmiercią.​ Miłość od pierwszego wejrzenia czy gra pozorów? Ich pierwsze spotkanie – mit czy prawda? Kurt Cobain, lider Nirvany, i Courtney Love, charyzmatyczna wokalistka zespołu Hole, po raz pierwszy spotkali się na początku 1990 roku na koncercie w Portland, w klubie nocnym Satyricon. Prawdopodobnie. Bo tak naprawdę w tej historii jest wiele luk. Ona miała podejść do niego i powiedzieć: „Wyglądasz jak Dave Pirner”. Czy był to komplement, czy może wręcz przeciwnie – tego nie wiadomo. Ale jedno jest pewne: zapadła mu w pamięć. I jeszcze tego samego wieczoru leżeli przytuleni na podłodze klubu. Spędzili razem noc, ale o zobowiązaniach jeszcze wówczas nie było mowy. Taka była w każdym razie jej wersja. „Gdy dawałam wywiady dziennikarzom, o których wiedziałam, że będą rozmawiać z Nirvaną, opowiadałam im, że lecę na Kurta Cobaina”, przypominała. On w tej samej rozmowie wyznał, że owszem, zwrócił na nią uwagę, ale zajmowały go wówczas inne rzeczy. Ale ich los wydawał się już wówczas przypieczętowany... Wiedziała, że tak łatwo nie da mu spokoju. A już na pewno, że jest nim na tyle zainteresowana, że zrobi wiele, by dał jej szansę. W końcu jednak Courtney Love przykuła uwagę Kurta Cobaina na dłużej. A to za sprawą drobnych, ale znaczących i niezwykle romantycznych gestów. Drobiazgów, które mu podrzucała w formie niespodzianek. Do dziś osławione jest pudełko w kształcie serca, w którym umieściła list miłosny i głowę porcelanowej lalki. Ten podarunek zainspirował artystę do stworzenia słynnego dziś utworu Nirvany „Heart Shaped Box” (w tłumaczeniu na polski: „Pudełko w kształcie serca”). Ich znajomość początkowo była przelotna, ale z czasem przerodziła się w głębokie uczucie. Oboje byli silnymi osobowościami, co sprawiało, że ich relacja była pełna pasji, ale i konfliktów.​ Ona: odważna, rozmowna, bezkompromisowa. Nie liczyła się szczególnie ze zdaniem innych. Indywidualistka. On charyzmatyczny, ale też nieco skryty. Intrygujący. Ale ta kombinacja okazała się równie magnetyzująca, co destrukcyjna... Kurtowi imponowały jej cechy. Nie reagował, gdy wydawała kolejne zawrotne sumy, narzucała swoje zdanie. Nawet go to bawiło. Ona natomiast ceniła jego spokój, ale też otwartość. „Wydał mi się zaangażowany w to, co robił, i ładniutki. Nie mogłam jednak stwierdzić, czy jest inteligentny i czy jest w nim szczerość. Zaczęłam się nim interesować, może niezbyt natarczywie, ale pewnie kilka dziewczyn uznałoby, że właśnie zbyt natarczywie. To dlatego, że jestem bezpośrednia i dlatego wielu chłopców panikuje”, zwierzała się w jednym z wywiadów. Zobacz także: Tajemnice domu Kurta Cobaina i Courtney Love wyjdą na jaw? Ślub na Hawajach i szybka ciąża – rockowa codzienność Chętnie pozowali na okładkach, udzielali wywiadów. Ale nie wzbudzali sympatii. Na celownik brano zwłaszcza Courtney Love: nazywano ją pogardliwie „groupie” i twierdzono, że jest z wokalistą Nirvany wyłącznie dla pieniędzy i sławy, że nim manipuluje i go wykorzystuje. Początkowo nic sobie nie robili z tych medialnych doniesień. Oboje korzystali z uroków życia, wolności. Hollywood nazywało ich drugimi Yoko Ono i Johnem Lenonnem. Dla Kurta Cobaina Courtney Love była całym światem, co często sprawiało, że cierpiał na tym jego zespół: „Moje nastawienie drastycznie się zmieniło i nie mogę uwierzyć, jak bardzo jestem szczęśliwy. Czasami zapominam nawet, że jestem w zespole, tak bardzo zaślepiła mnie miłość. Wiem, że to brzmi zawstydzająco, ale to prawda. Właściwie to mógłbym odejść teraz z zespołu”, mówił w rozmowie z magazynem „Sassy”. Niestety, w ich związku szybko pojawiły się używki. Szukali wrażeń, dodatkowej stymulacji. Pogrążali się w świecie iluzji i miłości. Szczególnie on. Przytłaczała go sława i medialne zainteresowanie, które wzbudzał. Już wówczas trudno im było bez siebie wytrzymać. W lutym 1992 roku, zaledwie kilka miesięcy po rozpoczęciu związku, Kurt i Courtney pobrali się na plaży Waikiki na Hawajach. Ceremonia była nietypowa – Cobain wystąpił w zielonej piżamie, co było wyrazem jego nonkonformistycznego podejścia do życia. Ona z kolei miała na sobie atłasową, koronkową suknię. „Jestem żonaty i jestem zakochany w Courtney jeszcze bardziej. Nigdy wcześniej tak się nie czułem”, mówił. Wkrótce potem para ogłosiła, że spodziewa się dziecka.​ Frances Bean – dziecko miłości i kontrowersji. Uzależnienia, sądy i utrata opieki 18 sierpnia 1992 roku na świat przyszła Frances Bean Cobain. Narodziny córki były dla pary zarówno błogosławieństwem, jak i źródłem nowych problemów. Media nieustannie spekulowały na temat ich zdolności do wychowywania dziecka, biorąc pod uwagę ich styl życia i uzależnienia. Nie szczędziły im krytyki, przedstawiając ich jako nieodpowiedzialnych rodziców. W jednym z wywiadów po latach Courtney przyznała się do zażywania substancji psychoaktywnych podczas ciąży, co wywołało ogromne kontrowersje i zainteresowanie służb socjalnych.​ Problemy prawne i walka o córkę Zaledwie dwa tygodnie po narodzinach córki, stracili prawo do opieki nad córką. Sąd stwierdził, że ze względu na kłopoty z narkotykami, nie są w stanie odpowiednio zajmować się dzieckiem. Malutką Frances przygarnęła siostra Courtney Love. Dziecko odzyskali po kilku tygodniach, ale wszyscy wróżyli tej parze szybki rozwód. Ich problemy z uzależnieniami nie zniknęły... Zobacz: Jak teraz wygląda córka Kurta Cobaina? Zobaczcie, jak się zmieniła Śmierć Kurta Cobaina i życie po tragedii Tragiczny koniec lidera Nirvany Związek Courtney Love i Kurta Cobaina opierał się na kłótniach, kontrowersjach i skandalach. A wszystko to w szale narkotykowym i częstych próbach samobójczych. Bliscy mówią, że Kurt Cobain był piekielnie skupiony na pracy. Czasem poświęcał muzyce tak dużo czasu, że zapominał o całym świecie, wariował, szukał stałej inspiracji. Wzajemnie się więc napędzali, ostro kłócili, a później namiętnie godzili. 5 kwietnia 1994 roku świat obiegła wiadomość o śmierci Kurta Cobaina. Jego ciało znaleziono w domu w Seattle, a oficjalną przyczyną zgonu było samobójstwo. Śmierć artysty wstrząsnęła fanami na całym świecie i stała się symbolem tragicznego końca ery grunge'u. Wszyscy myśleli, że w rzeczywistości życia pozbawiła go żona. Powód był jeden: na śmierci męża więcej zyskała, niż straciła. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgmItvVl-4dcca3c.jpg" width="2371" height="1600" alt="LOS ANGELES- DECEMBER 4: Kurt Cobain and Courtney Love pose for photograph, Kurt grimacing for the camera and Courtney waving, on VIP balcony during Mudhoney concert at the Hollywood Palladium on December 4, 1992 in Los Angeles, California. (Photo by Lindsay Brice/Getty Images)" title="Kurt Cobain And Courtney Love" /> Courtney Love po stracie – walka, samotność i relacja z córką Jeden z detektywów, który chciał udowodnić jej winę, twierdzi, że przy rozwodzie dostałaby zaledwie niewielki procent majątku Cobaina, ale już jako wdowa odziedziczyła prawa do wszystkich piosenek Nirvany. Choć zapierała się, że nigdy nie dopuściłaby się takiego czynu, w końcu nadmiar negatywnej prasy kompletnie ją przytłoczył i wpadła w szpony nałogu. Popadła również w problemy finansowe, straciła prawa do opieki nad jedenastoletnią Frances. Po dwóch latach trafiła na odwyk. Na chwilę wróciła na scenę. Wydawało się, że skandaliczne życie zostawiła za sobą. Nic bardziej mylnego. Została aresztowana za posiadanie nielegalnych substancji i znów musiała walczyć o opiekę nad córką. Próbowała popełnić samobójstwo. W 2009 roku córka Courtney Love pozbawiła ją praw rodzicielskich, ale po sześciu latach konfliktów, burz i ciągłych kłótni panie w końcu się pogodziły. Przełom nastąpił w 2015 roku. Wbrew wszystkim opiniom, że to ona stoi za śmiercią Kurta Cobaina, nigdy nie wyszła powtórnie za mąż. Twierdzi, że lider Nirvany był i do dziś pozostał miłością jej życia. Dziś żyje po swojemu, wciąż balansując na granicy. Czytaj także: Ich uczucie rodziło się na planie programu, trzymali swój związek w tajemnicy. Tak Martyna Kupczyk i Arkadiusz Woźniak mówią o swojej miłości Dziedzictwo ikony grunge’u i jego ukochanej Dlaczego świat nadal fascynuje się ich historią? Historia Kurta i Courtney wciąż budzi emocje i jest przedmiotem licznych analiz. Ich związek, pełen miłości, pasji, ale i destrukcji, stał się symbolem pokolenia lat 90. Fani na całym świecie wciąż wspominają ich jako parę, która na zawsze zmieniła oblicze muzyki rockowej.​ Courtney Love dziś – balansując między legendą a cieniem przeszłości Courtney Love kontynuuje karierę muzyczną i aktorską, choć jej życie nadal jest obiektem zainteresowania mediów. Stara się odnaleźć równowagę między byciem legendą rocka a prywatnym życiem, z dala od skandali i kontrowersji. Źródło: Plejada, Vouge, New York Times, Daily Mail <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/04/GettyImages-74702048-c5658f7.jpg" width="3000" height="2114" alt="Od prawej: Kurt Cobain, Courtney Love, Frances Bean Cobain, Sinead O'Connor, MTV Video Music Awards, Los Angeles, Kalifornia, 02.09.1993 rok" title="Od prawej: Kurt Cobain, Courtney Love, Frances Bean Cobain, Sinead O'Connor, MTV Video Music Awards, Los Angeles, Kalifornia, 02.09.1993 rok" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/04/GettyImages-1708538637-455a461.jpg" width="3685" height="5528" alt="Courtney Love, Enfants Riches Deprimes: Front Row - Paris Fashion Week - Womenswear Spring/Summer 2024, Paris Fashion Week, Paryż, Francja, 29.09.2023 rok" title="Courtney Love, Enfants Riches Deprimes : Front Row - Paris Fashion Week - Womenswear Spring/Summer 2024, Paris Fashion Week, Paryż, Francja, 29.09.2023 rok" />
Rodzinna więź czy milczący konflikt? Relacja Agaty Dudy z bratem zaskakuje, Pałac ukrywał to od lat
Agata Kornhauser-Duda znana jest z tego, że konsekwentnie unika publicznych wypowiedzi na tematy polityczne i stara się nie ujawniać szczegółów z życia prywatnego. Pierwsza dama rzadko dzieli się informacjami na temat swojej rodziny, dlatego dla wielu może być zaskoczeniem fakt, że ma rodzeństwo. Niewiele osób wie, że jej bratem jest Jakub Kornhauser — literaturoznawca i poeta. Jak wyglądają ich wzajemne relacje? Jak się okazuje, rodzeństwo od kilku lat nie utrzymuje ze sobą kontaktu. Co doprowadziło do tego rodzinnego dystansu? [Ostatnia aktualizacja: 2.04.2025] Sekrety rodziny Agaty Kornhauser-Dudy: relacje z bratem Gdy w 1995 roku światło dzienne ujrzała książka Juliana Kornhausera „Dom, sen i gry dziecięce. Opowieść sentymentalna” nikt nie spodziewał się, że dwadzieścia lat później będą po nią sięgać wszyscy ci, którzy chcą poznać bliżej pierwszą damę, Agatę Kornhauser-Dudę. To właśnie jej ojciec jest autorem tego dzieła, ale to nie ono skrywało największe tajemnice. A kilka lat temu o sekretach rodziny opowiedział brat pierwszej damy. Odmienne poglądy polityczne często prowadzą do starć w rodzinie. Do takiej sytuacji doszło właśnie w rodzinie Agaty Kornhauser-Dudy. Jej brat, poeta Jakub Kornhauser, cztery lata temu w rozmowie z Gazetą Wyborczą zdradził kilka szczegółów z ich dzieciństwa. „Gdy byłem mały, obowiązywały w domu dwie narracje - jedna, że rodzina taty jest żydowska, druga, że austriacka. Bawiłem się tymi narracjami i dowolnie wymieniałem. Nazwisko Kornhauser - z końcówką er - jest przecież typowo austriackie. Nigdy nie miałem też problemu z tym, że mam żydowskich przodków, przeciwnie - był to dla mnie powód do dumy, szły za tym ciekawe historie, jak się okazało, również literackie”, wspominał brat Agaty Dudy, Jakub Kornhauser. Rodzeństwo długo starało się dowiedzieć czegoś więcej na temat życia swoich dziadków, szczególnie że po nich pozostały im dwa oddzielne groby — dziadka, Jakuba Kornhausera, na cmentarzu żydowskim oraz babci — na katolickim. „Dopiero jako dorosły człowiek zrozumiałem, jak bardzo symboliczne znaczenie miało dla niego to pośmiertne rozdzielenie rodziców. To było przecięcie jego tożsamości na pół”, mówił Jakub dla Wyborczej i dodał: „Przez lata przerażała mnie ta wizja rozdzielenia grobów. Na cmentarzu babci paliły się znicze, był porządek, trochę radośnie, trochę melancholijnie. A u dziadka cisza i koty. Jakbyśmy na tym samym skrawku przestrzeni pukali do zupełnie innego świata”. Zobacz też: Córka Roberta Leszczyńskiego wkroczyła do świata show-biznesu! Zobacz, jak się zmieniła Brat Agaty Dudy o rodzinnej walce o religię Jakub Kornhauser opowiedział także o tym, że w domu jego dziadków zawsze miała miejsce pewnego rodzaju walka o jego ojca, Juliana Kornhausera. „Rano dziadek, który aktywnie działał w gminie żydowskiej, zabierał tatę do domu modlitwy, wieczorem babcia próbowała nauczyć go pacierza. Jakby przeciągali linę”, tłumaczył. Przesiąknięty religią w domu Julian Kornhauser wyrósł na agnostyka. Brat Agaty Dudy wyznaje: „Mama jest katoliczką, w takim duchu wychowywała Agatę i mnie. Ja już w liceum przestałem wierzyć w tę wspólnotowość, choć podobnie jak tata, wierzę w coś nadprzyrodzonego. Nie jestem racjonalistą, racjonalne podejście do rzeczywistości bardzo mnie denerwuje. Może dlatego zajmuję się surrealizmem i magicznymi historiami, a zinstytucjonalizowane, zhierarchizowane religie bardzo mnie odstręczają”, mówił. Wiklinowy kosz rodziny Kornhauserów Jakub Kornhauser wyznał również jedną z rodzinnych tajemnic, jaką skrywał wiklinowy kosz. „Ten kosz, wepchnięty pod biurko, stanowi jego piątą nogę. Żeby się do niego dostać, za każdym razem muszę odsunąć mebel i przecisnąć się na czworakach. Ale warto, zawsze kryły się w nim największe tajemnice rodzinne”. Brat Agaty Dudy wyliczał, jakie: „Pochowane w teczkach lub albumach zdjęcia. Obozowe i powojenne dokumenty dziadka. Listy od krewnych. Wielkie paki z korespondencją od Barańczaka, Zagajewskiego, ale też Szymborskiej, Iwaszkiewicza...”. W domu Kornhauserów często dochodziło do podziałów przez poglądy religijne, ale niezbyt dobre relacje są także między Agatą Dudą a jej młodszym bratem. Chodzi przede wszystkim o działalność polityczną męża Agaty, Andrzeja Dudy. Zobacz: Córka Beaty Tyszkiewicz zabrała głos w sprawie zdrowia matki „Nie zdziwię się, jeśli prezydent Duda stanie za to przed Trybunałem Stanu. Uważałem, że jest to samodzielny, racjonalnie myślący człowiek”, wyznał Jakub w wywiadzie dla Dużego Formatu w 2016 roku. „Sądziłem, że będzie w stanie jako prezydent, który ma poważną legitymację społeczną, postawić na swoim. Ale z drugiej strony szczerze mu współczuję, bo widzę, jak on się męczy”, dodał Jakub Kornhauser. Od dłuższego czasu krążyły pogłoski, że relacje pomiędzy rodzeństwem Dudów są dość chłodne, a kontakt między nimi jest sporadyczny. Według niektórych doniesień, po zawarciu małżeństwa w 1995 roku Agata Duda miała zacieśnić więzi z rodziną swojego męża, co rzekomo wpłynęło na osłabienie jej relacji z własnymi bliskimi. Już w 2019 roku tygodnik Polityka donosił, że pierwsza dama i jej brat nie są ze sobą szczególnie blisko i od dawna nie pielęgnują rodzinnych kontaktów. Czy jest jeszcze szansa na odbudowanie tej więzi? Okres Wielkanocy to symboliczny moment pojednania – właśnie wtedy wiele osób, w tym również politycy i przedstawiciele Kościoła, nawołuje do przebaczenia i odnowienia rodzinnych relacji.