Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2025-11-07T12:15:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jej wypowiedź wywołała burzę w sieci, teraz mówi dość. Tak odniosła się do krytyki. Zwraca uwagę na jedno
items: Chodakowska przerywa milczenie. Tak szczerze jeszcze nie mówiła. To dlatego nie została mamą
items: Zamiast Nobla będzie Oscar? Miała być astrofizykiem, została reżyserką. Nie wszyscy jej to wybaczyli…
items: Ten jeden krok wymagał od Justyny Szyc-Nagłowskiej ogromnej odwagi. Borys Szyc nie ukrywa dumy: „Jeszcze bardziej ją podziwiam”
items: „Nie potrafiłem powiedzieć: tato”. Borys Szyc szczerze o dzieciństwie
items: Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc szczerze o patchworkowej rodzinie: "Pracujemy nad tym nieustannie, bo to jest turboskomplikowane"
items: Z miłością przez życie. Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc o pokonywaniu kryzysów i budowaniu trwałego małżeństwa
items: Olaf Lubaszenko niechętnie wraca wspomnieniami do dawnych lat: "Nie lubię siebie z tamtego okresu"
items: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł
items: Nie zgadniesz, co dziś daje szczęście Karolinie Szostak. Ma zaskakujący plan na przyszłość
items: Pewna siebie i kobieca. Karolina Szostak: "Fakt, że przytyję, niczego nie ujmuje mojej inteligencji"
items: Zamyka przeszłość i patrzy przed siebie. Dziś Karolina Szostak mówi szczerze o miłości i mężczyznach: "Lubię uczciwe zasady"
items: Z dystansem, uśmiechem i kobiecą siłą. Karolina Szostak apeluje: "Trzeba siebie akceptować, kochać"
items: Nie każda kobieta chce walczyć o feminatywy. Maria Rotkiel tłumaczy, dlaczego
items: Lidia Popiel i sztuka życia w prawdzie. O fotografii, kobiecości i spacerach po Warszawie
items: Lidia Popiel po niemal 30 latach związku: „Wciąż znajduję w jego oczach zaskoczenie”
items: Jest dla niej wzorem siły i niezależności. Lidia Popiel otwiera się na temat relacji z mamą: "Patrząc na nią, budowałam swoje życie"
items: Stylistka wspomina pierwsze spotkanie z Holoubkiem: „Skubię go po tej jego szyi...”
items: „Za wzór ojca bym go nie dał” – Jacek Dubois szczerze o swoim tacie. Mimo tego był dla niego najważniejszy
items: Prawniczy ród z tradycjami i tajemnicami. Jacek Dubois zdradza, co ukrywali jego przodkowie
items: "Czułam się rozliczana za mój wiek", mówi. Dziś Agata Młynarska żyje po swojemu i bez kompromisów
items: Agata Młynarska o mężu Przemysławie: „Potrafimy pięknie się różnić”. To przy nim odnalazła spokój i spełnienie
items: Musiała zwolnić, zweryfikować plany. Agata Młynarska szczerze o chorobie: „Wylądowałam na długo w szpitalu i przyszedł czas na kolejny rachunek sumienia”
items: Los nie podarował jej tej przyjaźni w prezencie. Agata Młynarska z determinacją odbudowywała relację z byłym mężem
items: Żeby pomagać ludziom, sam musi być najlepszą wersją siebie. Wojciech Eichelberger ujawnia nam swoje tajemnice

Jej wypowiedź wywołała burzę w sieci, teraz mówi dość. Tak odniosła się do krytyki. Zwraca uwagę na jedno
type: item
date: 2025-07-02T10:56:21.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Ewa Chodakowska
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: Jednym zdaniem narobiła szumu. Odpaliła emocjonalną bombę i… nie zamierza się wycofać. Tym razem nie chodzi tylko o fitness, ale o coś znacznie głębszego – o odwagę, szczerość i niewygodne pytania, których nikt nie chce zadawać.
encoded: Gdy wszyscy milczą, ona mówi. Gdy inni unikają drażliwych tematów, ona je podnosi. W świecie, który celebruje poprawność i unika konfrontacji, Ewa Chodakowska zdecydowała się nazwać rzeczy po imieniu. Czy słusznie? Odpowiedź nie jest oczywista. Ewa Chodakowska o samoakceptacji i granicach szczerości Narozrabiałaś! Wsadziłaś kij w mrowisko… Spodziewałam się, że mój komunikat wywoła kontrowersje. Od dawna obserwuję, jak masowo naginamy rzeczywistość. Mam wrażenie, że patrzę na powszechny syndrom wyparcia, bezrefleksyjność, podwójne standardy, hipokryzję i źle rozumianą poprawność polityczną, która stała się pułapką. Mydli nam oczy i powstrzymuje przed podejmowaniem niewygodnych tematów. Nie zgadzam się na to. Co więcej, osoby, które powinny reagować, mówią mi: „Mądremu nie musisz tłumaczyć, nie spalaj się, to nie ma sensu”. A ja widzę sens. Nawet jeśli przekonam jedną osobę do mądrej, zdrowej troski o siebie, widzę sens. Wiele osób zinterpretowało moje słowa jako krytykę ruchu ciałopozytywności. A ja krytykuję wypaczanie jego podstawowej idei i usprawiedliwianie zaniedbań pozorną samoakceptacją. Zastanawiałaś się, jaki typ kobiet rozjuszyłaś? Dlaczego nie usłyszały tego, co naprawdę chciałaś przekazać? Rozjuszyłam kobiety zmęczone kulturą fit-shitu, czyli całym przemysłem, który mówi: „Źle wyglądasz, musisz schudnąć, żeby to zrobić, kup produkt x, y, z…”. Ta narracja jest zresztą równie często powtarzana w branży beauty i medycyny estetycznej. I ja to zmęczenie rozumiem. Trzydzieści, 20 czy jeszcze 15 lat temu zupełnie inaczej mówiło się o wyglądzie i ciele kobiety. Gdy ktoś nas negatywnie ocenia, to rani, boli. Odruchowo zaczynamy się buntować. Zupełnie inaczej jest, gdy ktoś ci powie: „Popraw jakość swojego życia, zadbaj o siebie, wyznacz sobie nowy cel. Dasz radę!”. Nigdy nie mówiłam kobietom, że źle wyglądają i muszą się zmienić. Tylko? Wspierałam. Szybko zrozumiałam, że każda sama powinna zdecydować, czy jest gotowa na zmianę. Bo często właśnie tych zmian boimy s…

chodaksiedem2-3003f36.jpg
width: 933
height: 740

Chodakowska przerywa milczenie. Tak szczerze jeszcze nie mówiła. To dlatego nie została mamą
type: item
date: 2025-07-01T12:16:40.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Ewa Chodakowska
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: Nie owija w bawełnę, mówi rzeczy, o których inni boją się choćby pomyśleć. Od lat inspiruje miliony Polek, ale i rozpala internetowe spory. W szczerej rozmowie odsłania kulisy swojej życiowej decyzji, tłumaczy, dlaczego znów ruszyła do walki — i tym razem nie bierze jeńców. Co ją naprawdę wkurza? Dlaczego nie została matką? I co mówi kobietom, które codziennie walczą o siebie?
encoded: Jest w Polsce fenomenem. Cztery miliony fanów w sieci! Od 15 lat motywuje Polki i pomaga im zmienić życie. Mówi, co myśli, często wywołując burzę. Uważa, że poprawność polityczna stała się pułapką. Czy czuje się czasami bezradna? „Nie. Wkurzona”, odpowiada. Po raz kolejny zakasała rękawy i ruszyła… na front walki z otyłością. Ewa Chodakowska w bezkompromisowej rozmowie. Chodakowska obala mity o fit-influencerkach [...] Czujesz się czasami bezradna? Nie. Wkurzona. W Polsce co piąta osoba, czyli 20 procent, choruje na otyłość. Prognozy są bardzo pesymistyczne. Nie wiem, czy wiesz, ale polskie dzieci tyją najszybciej w Europie. Aż 35 procent ośmiolatków ma nadwagę lub otyłość. Wśród dzieci z otyłością coraz częściej występują: insulinooporność, nadciśnienie, stłuszczenie wątroby i zaburzenia hormonalne. Co więcej, w Polsce nie istnieje ogólnokrajowy plan, który obejmowałby pełną profilaktykę nadwagi i otyłości. Na co my czekamy?! Tutaj konieczne są zdecydowane działania, więc podciągnęłam rękawy jeszcze wyżej i zabrałam się do pracy! Po półtora roku współpracy z doktorami i profesorami nauk medycznych Laboratoriów Diagnostyka S.A. wprowadziłam właśnie na rynek gotowe narzędzia – pakiety badań medycznych z konsultacją. Mają one na celu wyłapać niedobory i stany zapalne na wczesnym etapie. Sprawdzić też, czy twoje ciało jest odpowiednio przygotowane do wysiłku fizycznego, oraz doradzić, czy potrzebujesz diety i suplementacji, aby osiągnąć upragniony rezultat bez nadmiernego obciążenia twojego organizmu. Pakiety zaprojektowane są zgodnie z nauką dla osób, które chcą zapobiegać, zamiast leczyć. Dla wszystkich. Nigdy nie tracę nadziei. Kobiety piszą: „Samoakceptacja to jest straszna rzecz, bo od niej influencerkom i influencerom spadają dochody z generowania potrzeb i wciskania szajsu”. Masz poczucie, że wciskasz kobietom szajs, namawiając je do dbania o swoje zdrowie? Szajs to szemrane suplementy, szkodliwe głodówki, diety cud, „odchudzające” majtki i inne absurdalne wymys…

chodakpiec2-c9d7224.jpg
width: 933
height: 740

Zamiast Nobla będzie Oscar? Miała być astrofizykiem, została reżyserką. Nie wszyscy jej to wybaczyli…
type: item
date: 2025-06-21T15:30:44.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Wywiady VIVY
subject: film
subject: magazyn VIVA!
subject: Olga Chajdas
description: Olga Chajdas — niepokorna dusza polskiego kina, która zamieniła fizykę na reżyserię. W poruszającym wywiadzie dla VIVY! opowiada o trudnych decyzjach, sile emocji i własnej drodze do wolności twórczej.
encoded: Niepokorna. Mówi własnym głosem. W swoich filmach i życiu. Ceni sobie wolność, także w myśleniu. Miała być astrofizykiem, została reżyserką. Zamiast Nobla będzie Oscar? Olga Chajdas opowiada Beacie Nowickiej o swoich korzeniach, szaleństwie i wolności. Oraz Nioki, która jej nie opuszcza od czterech lat. Olga Chajdas o pasji i początkach karier. Wywiad VIVY! – Przy tak intensywnej pracy zachowała Pani wyraźną granicę między życiem prywatnym a zawodowym? Nie istnieje żadna granica. Moi przyjaciele spoza branży filmowej mają różne hobby, sposoby na spędzanie wolnego czasu, które można zaplanować. Ja tego nie mam. Swoje pasje realizuję, będąc reżyserem. W wolnych chwilach lubię pójść do kina, do knajpy, lubię po prostu się ponudzić. Myślę, że nuda jest moją pasją. [...] – Profesor Dobroczyński powiedział, że każdy jest kowalem swojego losu pod warunkiem, że odziedziczył kuźnię. Z jakiego domu Pani pochodzi? Myślę, że z ciekawego. Tata jest lekarzem, mama była historykiem sztuki. Idealny miks nauki ze sztuką. Dom, w którym oglądało się ambitne filmy, dużo czytało. Rodzice stworzyli mi przestrzeń do rozwoju. Zawsze było ciśnienie, żeby wiedzieć więcej, niż jest oczekiwane. Miałam łatwość uczenia się, więc po szkole szłam na podwórko pograć w piłkę, połazić po drzewach. Do dziś mam w kolanie kamień od zjeżdżania na deskorolce ze żwirowej górki na poznańskim Boninie przy Winogradach. W warszawskim liceum Batorego byłam najlepsza z fizyki, chciałam zostać astrofizykiem. Profesor Białkowski miał wobec mnie wielkie plany. Myślałam nawet o studiowaniu na MIT. W ostatniej chwili przyszło mi do głowy, że jednak będę robić filmy. Profesor poczuł się urażony, że zrezygnowałam ze ścieżki naukowej. Długo się zastanawiałam, jak mu wytłumaczyć tę decyzję, w końcu powiedziałam: „Panie profesorze, a może dostanę Oscara”. Odpowiedział: „A mogłaś Nobla...”. Nigdy tego nie zapomnę. Jedną decyzją sprawiłam komuś ogromny zawód, co też było ciekawą lekcją na przyszłość. TYLKO W VIVIE!: O tych …

jam26-930bbcf.jpg
width: 1206
height: 956

Ten jeden krok wymagał od Justyny Szyc-Nagłowskiej ogromnej odwagi. Borys Szyc nie ukrywa dumy: „Jeszcze bardziej ją podziwiam”
type: item
date: 2025-06-08T08:00:59.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Magazyn VIVA
subject: Borys Szyc
subject: Justyna Nagłowska
subject: magazyn VIVA!
description: Justyna Szyc-Nagłowska stworzyła książkę, która jest jej intymnym portretem. To poruszająca opowieść o sile, emocjach, doświadczeniach, sukcesach, słabościach. A także o miłości, która daje sens nawet w najtrudniejszych chwilach.
encoded: Justyna Szyc-Nagłowska napisała książkę – intymną, osobistą i bezkompromisowo szczerą. To zapis emocji, doświadczeń, sukcesów i słabości. „Miałam chwile wątpliwości, czy nie za dużo zdradzam. Ale potem pomyślałam: Co komu do mojej prawdy? Taka jestem. Komuś może nie podobać się moje życie, ale ono jest… moje!” – przyznaje. Stworzyła coś, co jest tylko jej – bez pomocy, bez protekcji, bez kompromisów. Borys Szyc nie kryje dumy i wzruszenia, czytając słowa żony, które zawarła na kartach książki: „Moim sensem jest mój mąż”. To, co powiedziała Justyna, pokrywa się z podejściem Borysa do grania – szczególnie w teatrze. Jego zdaniem albo pokazuje się wszystko, całą prawdę, albo nikogo to nie obchodzi. Trzeba „wywalić bebechy”, odsłonić całego siebie – co często bardzo boli – i powiedzieć: „Oto jestem ja”. W przeciwnym razie sztuka traci sens. Oboje przyznają, że czasem się ukrywają – ona za formą literacką, on za maską teatralną – ale fundament pozostaje ten sam: chęć opowiedzenia czegoś prawdziwego. Borys Szyc nie ukrywa dumy. Justyna Szyc-Nagłowska: "Dowiedziałam się, że jestem dzielna, bo napisanie tej książki wymagało odwagi" Żona napisała książkę o swoim życiu: o emocjach, doświadczeniach, sukcesach, słabościach… Szczerze i odważnie. Przewrotnie zapytam: Czego dowiedział się Pan o sobie z opowieści żony? Borys: Dowiedziałem się z dedykacji, że jestem ważną częścią tej książki, przynajmniej od strony motywacyjnej i wspierającej, co jest dla mnie najcenniejsze. Nie ukrywam, że czasem miałem już dosyć. To był bardzo długi proces. Justyna ma cechę, którą poznałem u mojego dyrektora, Macieja Englerta… Justyna: (Śmiech). Ależ porównanie… Borys: …aby dojść do sedna tego, co naprawdę chce, musi najpierw wypowiedzieć to na głos. Nagłowska – na głos. „Pisała” tę książkę przez lata, opowiadając o różnych pomysłach, a ja słuchałem. Byłem też świadkiem jej frustracji – musi wreszcie zacząć, ale nie może, chce, ale się boi, kocha pisać, ale nienawidzi długich form. Mówiłem: „Dasz …

jam24-e2ccb90.jpg
width: 1167
height: 925

„Nie potrafiłem powiedzieć: tato”. Borys Szyc szczerze o dzieciństwie
type: item
date: 2025-06-05T11:05:17.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Borys Szyc
subject: Justyna Nagłowska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Rodzina to dla nich coś więcej niż wspólne chwile przy stole. Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc otwierają serca, opowiadając o żałobie, tęsknocie za ojcami i sile, którą czerpią z najbliższych.
encoded: W ich słowach słychać echo straty, ale też głęboką wiarę w duchową obecność tych, którzy odeszli. Justyna Szyc-Nagłowska wspomina śmierć ojca jako moment przełomowy – bolesny, ale zarazem dający nowe zrozumienie życia. Dla Borysa Szyca to ojcostwo stało się katalizatorem refleksji nad relacją z własnym tatą. Ich wspólna opowieść to zapis wzruszeń, z którymi wielu z nas może się utożsamić – o utracie, miłości i sile, jaką daje rodzina. Justyna i Borys Szycowie: „Nie odkładamy marzeń na stare lata” – jak strata bliskich zmieniła ich podejście do życia? Wywiad VIVA! – Rozdział „Czas dokonany” zaczyna Pani zdaniem: „W listopadzie 2023 roku przestałam być dzieckiem. W moim sercu powstała ogromna wyrwa. Ogromny ból przeszył moje ciało. […] Śmierć zawsze przychodzi znienacka. Nie można się na jej wizytę tak naprawdę przygotować. Przychodzi i zabiera nie tylko człowieka, którego kochasz, ale też cząstkę ciebie. Na zawsze”. Justyna: Wierzę w energię, wierzę w to, że się odradzamy, wierzę w duszę. Kiedy mój tata odszedł, poczułam z nim duchową bliskość, jakiej nigdy wcześniej nie doznałam. To był nasz czas. Mój i taty. Wiem, że nasze dusze jeszcze się spotkają. Od śmierci taty minęło półtora roku. Rozmawiamy z moją mamą o tym, że trzeba żyć. Nie odkładamy marzeń „na stare lata”. Wszystko, czego pragniemy, robimy tu i teraz. ZOBACZ: Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc szczerze o patchworkowej rodzinie: "Pracujemy nad tym nieustannie, bo to jest turboskomplikowane" – To tato jest autorem zdania, które naznaczyło Pani życie: „Rodzina to jest siła”. Borys: Lekko z tego dowcipkowaliśmy. Tato Justyny był znany z tego, że każde spotkanie rodzinne rozpoczynał przemową, którą miał przygotowaną. Elegancko ubrany wstawał od stołu i mówił. Zawsze było w tym odniesienie do jakiegoś tematu, jakaś myśl przewodnia, jakiś morał. Bardzo mu zależało, żeby jego wnuczęta, a miał ich sześcioro, odebrały lekcję o wartościach wyższych. I każda przemowa niezmiennie kończyła się zdaniem… Justyna i Bor…

jam28-a6f99fb.jpg
width: 1167
height: 925

Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc szczerze o patchworkowej rodzinie: "Pracujemy nad tym nieustannie, bo to jest turboskomplikowane"
type: item
date: 2025-06-04T11:30:32.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Magazyn VIVA
subject: Borys Szyc
subject: dzieci gwiazd
subject: Justyna Nagłowska
description: Rodzina patchworkowa to wyzwanie, ale dla Justyny i Borysa Szyców stała się przestrzenią pełną miłości i zrozumienia. W szczerej rozmowie opowiadają o ojcostwie, emocjach i codzienności, w której każde dziecko jest ważne. To opowieść o relacjach, które buduje się od nowa – z czułością, uwagą i prawdą.
encoded: Rodzicielstwo nauczyło ich najwięcej — o sobie, o bliskości i o tym, czym naprawdę jest spełnienie. Justyna Szyc-Nagłowska z pierwszego małżeństwa ma dwie córki: Franciszkę i Stefanię. Borys Szyc jest ojcem Soni. Razem wychowują synka Henia, tworząc rodzinę, która zrodziła się z miłości, codziennego wysiłku i czułości. Patchworkowy dom, w którym każde dziecko ma swoje miejsce, uwagę i przestrzeń do wyrażania emocji. Tu nie ma tematów tabu — są rozmowy i śmiech. I coś jeszcze: obecność, która dla każdego z nich znaczy więcej niż słowa. Co w rozmowie z VIVĄ! Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc mówią o rodzicielstwie i patchworkowej rodzinie? Justyna i Boryc Szycowie o patchworkowej rodzinie. Wywiad VIVY! Borys: Kiedy na świecie pojawił się Henio i zacząłem z nim budować własną ojcowską relację, poczułem z potrójną mocą, czego ja nie dostałem. Jak jestem – w jakimś sensie – wybrakowany. Całe dzieciństwo ojciec był dla mnie obcym facetem. Nie potrafiłem wymówić słowa „tato”, bo z niczym mi się nie kojarzyło. Nie wiedziałem, co znaczy. Wstydziłem się. Henio woła cały czas: „Tato, tatusiu!” i ja się rozpływam. Potrafi mnie też wkurzyć. Sprawdza, kto jest silniejszy – on czy ja. Dwa męskie ego (śmiech). Ma świetne poczucie humoru, to ważne. Między innymi na poczuciu humoru zbudowaliśmy z Justyną nasz związek. Justyna: Jest klonem mojego męża. Widział, jak Borys mnie rozśmiesza, puszczając do mnie oczko, więc siedzi z nami przy tym stole, patrzy na mnie i robi tak (Justyna zabawnie mruga okiem – przyp. red.). A ja reaguję jak pani teraz… – Śmiechem. Justyna: Potrafi mnie owinąć wokół palca. Moja przyjaciółka powiedziała ładne zdanie: „Henio się wami mieni”. Kiedy Henio mówi: „Tato, tatusiu”, wzruszam się, że mamy wspólne dziecko i jesteśmy rodziną. Z pierwszym mężem się rozstałam, gdy dziewczynki były malutkie. To jest moja wyrwa à propos słowa „tato”. Nie miałam radości przeżywania dzieciństwa córek wspólnie z ich ojcem. Teraz jest kompletnie inaczej. Bardzo często razem o…

jam26-0eee3a7.jpg
width: 1167
height: 925

Z miłością przez życie. Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc o pokonywaniu kryzysów i budowaniu trwałego małżeństwa
type: item
date: 2025-06-03T11:49:44.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Magazyn VIVA
subject: Borys Szyc
subject: Justyna Nagłowska
subject: magazyn VIVA!
description: Ich związek to nie bajka, lecz autentyczna opowieść o bliskości, kryzysach i nieustannej pracy nad sobą. Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc w szczerym wywiadzie dla „VIVY!” opowiadają o sile terapii, codziennych rytuałach i miłości.
encoded: „Ludzie kochają nas za to, jakie jesteśmy, a nie za to, jakie mogłybyśmy być…”. To słowa Justyny z jej książki. Jak przekładają się na jej związek z Borysem? Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc w historii miłości pisanej przez życie. Pełnej troski i czułości. Patrzenia sobie w oczy, ale i przewracania oczami. Braku zrozumienia i totalnej empatii. Szczery, poruszający, emocjonalny, inspirujący dwugłos. Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc w wywiadzie VIVY! o miłości – W rozdziale „O miłości bez końca” notuje Pani: „Dużo rozmawiamy. Rozmawianie jest ważne. Mój mąż się pięknie tego nauczył. Czasem to on mówi więcej niż ja. (…) Wciąż unowocześniamy naszą komunikację. Czasem zdarzy nam się fatalnie cofnąć, wykonać kilka fałszywych ruchów, wypowiedzieć zdania, które ranią zbyt mocno, ale wtedy oboje czujemy zgrzyt – przecież to już nie o nas… I staramy się wracać na właściwe tory”. Mieliście moment, kiedy baliście się, że się Wam nie uda? Justyna: Przeżyliśmy wiele kryzysów – i pewnie sporo przed nami – ale z każdego wychodziliśmy silniejsi. Przestaliśmy się bać. Cały czas uczymy się siebie nawzajem. Kiedy nie udaje nam się czegoś wyjaśnić w rozmowie, piszemy do siebie, tak jest prościej. Pisanie pozwala zachować chłodny osąd. Nie mamy cichych dni. Potrafimy się przepraszać i nie znosimy napięcia, które kłótnia generuje. Oboje szybko wypieramy z pamięci złe rzeczy. Żartuję, że co kilka miesięcy nasza relacja musi pójść do czyśćca. – Oboje nie ukrywacie, że terapia bardzo Wam pomogła. Niedawno usłyszałam zdanie: „Terapia ma nas naprawić i oddać światu”. Borys: Bardzo ładnie powiedziana prawda. Nasze deficyty odbierają nas światu. Sami sobie ograniczamy bliskość z drugim człowiekiem, radość przeżywania. Na terapii dowiedziałem się, kim jestem i w jakim miejscu. Wcześniej robiłem wszystko, żeby od siebie uciec. Terapia to niekończąca się praca nad sobą. Wychodzenie ze strefy komfortu, żeby coś rozgrzebać, poczuć na nowo, oswoić, ponazywać emocje, spojrzeć na swoje życie w inn…

jam12-d1700b1.jpg
width: 1167
height: 925

Olaf Lubaszenko niechętnie wraca wspomnieniami do dawnych lat: "Nie lubię siebie z tamtego okresu"
type: item
date: 2025-05-22T16:51:56.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Magazyn VIVA
subject: magazyn VIVA!
subject: Olaf Lubaszenko
description: Olaf Lubaszenko – bez lukru, bez pozy – wraca pamięcią do czasów, które go ukształtowały i poraniły zarazem. W szczerej rozmowie z VIVĄ! wyznaje: "Niechętnie wracam do tamtych lat, bo nie lubię siebie z tamtego okresu"
encoded: Szalone lata 90., gdy każdy dzień był przygodą lub próbą przetrwania. "Wtedy najintensywniej ten świat poznawałem", mówi Beacie Nowickiej. Olaf Lubaszenko wraca wspomnieniami do czasów, gdy Warszawa tętniła nocnym życiem, granice między dniem a nocą zacierały się, a młodość była mieszanką euforii i zagubienia. W szczerej rozmowie – bez upiększeń – opowiada o podróżach, cenie decyzji i własnych winach, których nie przestał rozliczać. A także wymienia najważniejsze punkty na mapie tamtego świata. "Niechętnie wracam do tamtych lat, bo nie lubię siebie z tamtego okresu. Towarzyszy mi przekonanie, że ten czas należało przeżyć dużo uważniej. Być dużo bardziej obecnym, a mniej uciekać w świat mroku i fałszywie rozumianej zabawy", dodaje. <h2 class="touch:-me-2 touch:-ms-3.5 -ms-2.5 -me-1 flex items-center p-1 select-none -mt-1 duration-[1.5s] focus-within:transition-none hover:transition-none pointer-events-none [mask-image:linear-gradient(to_right,black_33%,transparent_66%)] [mask-size:300%_100%] [mask-position:100%_0%] motion-safe:transition-[mask-position] group-hover/turn-messages:pointer-events-auto group-hover/turn-messages:[mask-position:0_0] group-focus-within/turn-messages:pointer-events-auto group-focus-within/turn-messages:[mask-position:0_0] has-data-[state=open]:pointer-events-auto has-data-[state=open]:[mask-position:0_0]" id="olaf-lubaszenko-w-vivie-wspomina-lata-90-czy-ma-sentyment-do-tamtych-czasow-2b6367ce">Olaf Lubaszenko w VIVIE!: wspomina lata 90. Czy ma sentyment do tamtych czasów? – Czasy naszej młodości… Tam jest osadzona historia „Napadu” w reżyserii Michała Gazdy, gdzie genialnie zagrał Pan byłego esbeka. Gadacz, Pana bohater, ma w sobie magnetyzm, który przebija ekran i ciągnie widza za sobą. Dziękuję za te słowa. Wydaje mi się, że to jest film, który się udał, bo był uczciwie zrobiony przez uczciwych ludzi. Nie mówię tylko o sobie. Zawsze miałem słabość do funkcjonariuszy. Dobrze się czuję w uniformie, również, kiedy gram… duchownego. Bycie elem…

olaf2-f2f31e4.jpg
width: 1167
height: 925

"Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł
type: item
date: 2025-05-21T12:05:05.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Olaf Lubaszenko
subject: Viva! wywiad
description: Na swojej prywatnej mapie świata wyznaczył ważne punkty. Filmy. Narodziny córki. Kupno samochodu. Grę w piłkę. „Lata paskudne”. I próby bycia szczęśliwym, które trwają do dziś… Olaf Lubaszenko – szczery jak na spowiedzi – o swoich winach do odkupienia, życiowym „abonamencie” i z przesłaniem dla młodych.
encoded: Bywa, że dopiero na życiowym zakręcie przychodzi refleksja, której nie sposób było usłyszeć w pędzie codzienności. Olaf Lubaszenko – aktor, reżyser, człowiek z bagażem doświadczeń – mówi dziś o mroku, który potrafi dopaść każdego. W szczerej rozmowie opowiada o latach samotności, odkupieniu win, sportowej ucieczce od frustracji, a także o trudnej walce z własną niemocą. Nie ma tu tanich usprawiedliwień ani frazesów – jest za to emocjonalna wiwisekcja, która porusza i daje do myślenia. Dla młodych – cenna przestroga. Dla tych, którzy też kiedyś się pogubili – słowa otuchy. Olaf Lubaszenko o walce z własną niemocą i odkupieniu win. Wywiad VIVA! – Uwięziony na wyspie, dokonał Pan analizy swojego życia? Uciekłem w piłkę nożną. Codziennie o godzinie 17 były mecze. Muszę przyznać, że to był najlepszy futbol, jaki grałem w życiu, bo byłem tak naładowany frustracją i złością, że każdy chciał mnie mieć w swojej drużynie (śmiech). – Wyobrażam Pana sobie… Gadacz próbuje odkupić winy z przeszłości. Można? Gadacz nie pogodził się z tym, co robił złego w życiu. W nim to tkwi niczym jakieś pęknięcie. I to mi się podoba. Ludzie, którzy nie radzą sobie zbyt łatwo ze swoimi grzechami, są ciekawsi, pod tym względem mój bohater był mi bliski. Mrok z przeszłości, który nas dopada, znamy z własnego życia. Myślę, że na jakimś poziomie każdy człowiek to zna. Każdy ma rzecz, której się wstydzi. Czy można odkupić winy z przeszłości? Odpowiedź brzmi: i tak, i nie. Zależy od punktu widzenia postaci, osoby, człowieka. Ktoś może robić wszystko, żeby odkupić winy, poświęcać temu całe swoje życie, czas, uwagę, a to wciąż będzie niewystarczające dla drugiej strony. Ale wtedy człowiek ma przynajmniej poczucie, że się starał, i to mu daje jakieś oczyszczenie. Może być odwrotnie. Ktoś myśli, że odkupił swoje winy, że zadośćuczynił drugiej osobie, ale to – jak uczy literatura, życie i film – często nie działa. I wraca… – Ma Pan jakieś winy do odkupienia? Całą masę, pani Beato. Głównie z lat 90., kiedy …

olafdwa2-b884725.jpg
width: 1167
height: 925

Nie zgadniesz, co dziś daje szczęście Karolinie Szostak. Ma zaskakujący plan na przyszłość
type: item
date: 2025-05-09T12:26:17.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Karolina Szostak
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Zawsze podążała własną drogą. Karolina Szostak opowiada Beacie Nowickiej między innymi o modzie, codziennych rytuałach i marzeniach, które nadają jej życiu sens. Zdradza też, co nosi na co dzień i dlaczego nie rozstaje się z trampkami. Cała rozmowa – tylko w VIVIE!
encoded: Zawsze szła pod prąd. Teraz robi to z jeszcze większym rozmachem. Karolina Szostak, jedna z najbardziej charyzmatycznych postaci polskich mediów, zdradza kulisy swojej codzienności i mody. Wspomina również o marzeniach, które nadal napędzają ją do działania. Dlaczego porzuciła garsonki na rzecz sportowych bluz? Co dla niej znaczy styl? I jakie plany ma na przyszłość? Tylko w najnowszej rozmowie dla magazynu VIVA! zdradza więcej, niż kiedykolwiek wcześniej... [...] Zawsze żyłaś na własnych zasadach, dlatego marka Ulla Popken wybrała Cię na ambasadorkę swojej kampanii. Według jakiego klucza sama się ubierasz? Ulla Popken łączy elegancję, wygodę i jakość. Podkreśla atuty sylwetki. Mają duży wybór świetnych marynarek, które kocham. Swoje sety przygotowuję zazwyczaj dzień wcześniej, wiem, co mnie czeka, i wymyślam, w co się ubrać. Rano bardzo długo się rozkręcam. Lubię w spokoju wypić kawę, poczytać gazety, zrobić research najważniejszych wydarzeń na świecie. Nie lubię się śpieszyć. Mam w szafie dużo ubrań podobnie wyglądających. Ktoś mógłby powiedzieć, że chodzę ciągle tak samo ubrana: czarna bluza i sportowe buty. A to nie jest ta bluza i to nie są te buty, tylko inne. Czasami daję się ponieść fantazji. Dziś rano przez pół godziny szukałam przezroczystych, koronkowych spodni od Ulli Popken, które zestawiłam z czarną, sportową bluzą. Lubię mieszać style, ale zwracam uwagę, żeby elementy do siebie pasowały. W życiu przeszłam różne fascynacje. Facebook przypomniał mi niedawno, że kiedy zaczynałam pracę w Polsacie, przechodziłam fazę na garsonki. Przyjaciel mojej mamy był właścicielem szwalni i szył ciuchy dla Niemców. Miałam w szafie 30 garsonek w różnych kolorach. Garsonka, koszula i szpilki… Wyglądałam jak pani sekretarka, ale kochałam ten styl. Nie wyobrażałam sobie, że mogę wyjść na ulicę w butach na płaskim obcasie, dzień w dzień latałam w szpilkach. Dodawałam sobie parę centymetrów i wydłużałam ciało. Cudownie się czułam. CZYTAJ TEŻ: Z dystansem, uśmiechem i kobiecą…

jam28-392f9fc.jpg
width: 1167
height: 925

Pewna siebie i kobieca. Karolina Szostak: "Fakt, że przytyję, niczego nie ujmuje mojej inteligencji"
type: item
date: 2025-05-08T15:51:39.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: Karolina Szostak
subject: magazyn VIVA!
subject: Polsat
description: Karolina Szostak, jedna z najbardziej rozpoznawalnych twarzy Polsatu, w poruszającej rozmowie z Beatą Nowicką odsłania kulisy swojego życia poza kamerami. Z okazji nadchodzących urodzin dziennikarka dzieli się osobistymi refleksjami, wspomnieniami i marzeniami. Jej mocne słowa o akceptacji siebie i kobiecej sile inspirują do przemyśleń.
encoded: Od niemal trzech dekad jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy Polsatu i Polsatu Sport. Na zawodowym polu osiągnęła imponujące sukcesy. A jak wygląda jej życie prywatne? Karolina Szostak w szczerej i inspirującej rozmowie z Beatą Nowicką odsłania przed nami kulisy swojej codzienności i zabiera w pełną emocji podróż przez barwne wspomnienia. Już niedługo będzie świętować kolejne urodziny – moment, który skłania ją do czułych refleksji i osobistych podsumowań. Prezenterka zdradziła, jak dziś patrzy na dawne wybory i wspomina początki w zawodzie. "Uważam, że kobieta w każdym wieku może być atrakcyjna. Zawsze byłam komplementowana i nadal tak jest. Fakt, że przytyję, niczego nie ujmuje mojej inteligencji. Gruby schudnie, a głupi nie zmądrzeje. Tego się trzymam", mówi. Czy myśli o przemijaniu i o czym marzy, patrząc w przyszłość? Karolina Szostak o upływającym czasie, życiu prywatnym i początkach pracy w telewizji – Wzruszyłaś się… Bo przez okno widzę kamienicę, w której mieszkałam 10 lat z moim ówczesnym chłopakiem. Nad nami mieszkał Robert Kozyra, wtedy szef Radia Zet. Miałam 21 lat, byłam jeszcze nieopierzona, a na klatce spotykałam Monikę Olejnik, Edytę Górniak, Wojtka Jagielskiego. Kilka lat później sama byłam gościem „Wieczoru z wampirem”. Koło życia się toczy… Dzisiaj, przez przypadek, patrzę na moje podwórko… – Zdarza Ci się nieprzypadkowo robić takie sentymentalne retrospekcje? Zabawne, że o to pytasz, bo od jakiegoś czasu zdarza mi się to nieustannie! Jadę samochodem, kładę się wieczorem do łóżka i nagle otwierają się szuflady pamięci pełne wspomnień, obrazów, historii. Pamięć starcza: człowiek nie pamięta, co było wczoraj, ale pamięta swojego świętej pamięci dziadka. Eleganckiego, w garniturze, z rękami splecionymi na plecach. Zawsze mi powtarzał: „Nigdy nie wolno ci wiązać samej butów”. Jemu buty wiązała żona, a mi mama albo pani Stefania, która się mną opiekowała. Obok naszego domu była fabryka ceramiki moich rodziców, gdzie ludzie pracowali od świtu…

jam40-f3d5885.jpg
width: 1167
height: 925

Zamyka przeszłość i patrzy przed siebie. Dziś Karolina Szostak mówi szczerze o miłości i mężczyznach: "Lubię uczciwe zasady"
type: item
date: 2025-05-07T12:02:16.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: Karolina Szostak
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: W intymnym wywiadzie zdradza, co myśli o relacjach z mężczyznami, związkach i potrzebie przestrzeni. Przeczytaj szczere wyznania dziennikarki! "W związku warto zostawić drugiej osobie trochę osobistej przestrzeni i wolności. Nie musimy robić wszystkiego razem. Cenię to, że mogę spędzić wieczór sama ze sobą", dodaje Karolina Szostak.
encoded: W wieku 21 lat wyobrażała sobie, że za 30 lat będzie stara, zmęczona i z trójką dzieci. "Nie mam dzieci, nie jestem stara i nieźle się trzymam. Swoje przeżyłam, poznałam, zwiedziłam. W głowie mam poukładane, ale… wolałabym zawsze mieć 38–40 lat. Najlepszy wiek – już dojrzała, a wciąż atrakcyjna i pełna energii", mówi w rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY!. Karolina Szostak, patrząc w przyszłość myśli o tym, że: "Chciałabym w zdrowiu, szczęściu i miłości przeżyć kolejne pół wieku. Mam na myśli zdrowie własne i moich najbliższych: przyjaciół, rodziny. Chciałabym, żeby było po prostu miło i radośnie. [...] No i marzy mi się równie fajny ciąg dalszy…". A co z miłością? Dziennikarka otwiera się na temat zakończonych relacji. Karolina Szostak o związkach i mężczyznach. Wywiad VIVY! - Powiedziałaś kiedyś zdanie, które mi się spodobało: „Miejsce kobiet jest tam, gdzie chcą być”. Znalazłaś swoje? Nie wiem, czy można takie miejsce znaleźć. Ciągle coś się dzieje. Dzisiaj jesteś tu, jutro chcesz być gdzie indziej. Mentalnie takie miejsce określa partner, z którym żyjesz. Ludzie w moim wieku inaczej nawiązują znajomości i mają inne potrzeby. Kiedy miałam 21 lat, ważne było wspólne mieszkanie i trzymanie się za rękę 24 godziny na dobę. Dziś wystarczy mi świadomość, że jestem dla kogoś najważniejsza, a ten ktoś dla mnie. W związku warto zostawić drugiej osobie trochę osobistej przestrzeni i wolności. Nie musimy robić wszystkiego razem. Cenię to, że mogę spędzić wieczór sama ze sobą. - Obraziłaś się kiedyś na siebie? Pogroziłaś palcem w lustrze? Pewnie tak, ale nie pamiętam. Wypieram takie rzeczy. Nie szufladkuję złych doświadczeń. W dzieciństwie i młodości otaczali mnie dużo starsi ludzie, głównie przyjaciele mojej mamy, i mam naturalną umiejętność radzenia sobie z przykrościami. Tłumaczę je sobie, przepracuję, przecierpię i wyrzucam. Idę dalej. W każdej relacji, nie tylko damsko-męskiej, dużo z siebie daję: serca, wsparcia, uczuć, ale kiedy widzę, że ktoś mnie odtrąca, nie narzucam…

jam42-9efdfb8.jpg
width: 1167
height: 925

Z dystansem, uśmiechem i kobiecą siłą. Karolina Szostak apeluje: "Trzeba siebie akceptować, kochać"
type: item
date: 2025-05-06T12:04:06.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: Karolina Szostak
subject: magazyn VIVA!
description: Karolina Szostak od 28 lat związana jest z Polsatem i Polsatem Sport, ale w poruszającej rozmowie z Beatą Nowicką odsłania swoją prywatną stronę życia. Mówi o przemianach, dystansie do siebie, hejcie i poczuciu własnej wartości. "Wszystko jedno, czy jestem mniejsza, większa, grubsza, chudsza. Jeśli chodzę z podniesioną głową, uśmiecham się do ludzi, ludzie to odwzajemniają", mówi.
encoded: Od 28 lat jest gwiazdą Polsatu i Polsatu Sport. Zawodowo osiągnęła bardzo wiele. A prywatnie? Żartuje, że w głowie ma poukładane, ale… Co się kryje za tym „ale”, Karolina Szostak opowiada w inspirującej rozmowie z Beatą Nowicką. I zabiera nas w sentymentalną podróż po swoim barwnym życiu. Karolina Szostak o dystansie i poczuciu własnej wartości Od Twojej czterdziestki minęła dekada i mogę powtórzyć: „Już dojrzała, a wciąż atrakcyjna i pełna energii”. Masz rację, ale… Dziesięć lat temu żyłam szerzej: przyjęcia, bankiety, pokazy mody, imprezy, teraz staram się to ograniczać. Wtedy mnie to nakręcało, teraz nie. Zabrzmię jak stara baba: byłam, widziałam i wiem, jak smakuje. Już tego tak nie potrzebuję. Nadal wychodzę wieczorami, ale po to, żeby spotkać się z osobami, z którymi mam ochotę porozmawiać, a nie z tłumem obcych ludzi. Nie chce mi się słuchać: „Oooo, jakoś inaczej wyglądasz! Przytyłaś? No i co? Chora jesteś? Masz insulinooporność? A co robisz? Bierzesz ozempic czy mysimbę…?”. Nie jestem tym zainteresowana. Lubię Twój autoironiczny dystans do siebie. Niektórzy biorą to za arogancję. Mylą arogancję z asertywnością. Kiedy Cię dzisiaj zobaczyłam, powiedziałam: „Pięknie wyglądasz”, a Ty… „Wiem, dziękuję” (śmiech). Dwa miesiące temu wróciłam do swojego naturalnego koloru włosów. Kiedy po raz pierwszy spojrzałam w lustro, rozpłakałam się i płakałam przez cały tydzień! Nie podobałam się sobie. Przez 30 lat byłam blondynką i nie mogłam się odzwyczaić. W pracy mówili: „Wow, super wyglądasz”, a ja: „Dajcie spokój, wyglądam okropnie”. Ale po tygodniu spojrzałam do lustra i pomyślałam: Hmm, jest nieźle. Gdy tym razem usłyszałam: „Wyglądasz 10 lat młodziej i ładniej”, odpowiedziałam: „Wiem. Dziękuję”. Moja mama często była i nadal jest komplementowana, kocha to i tym żyje, od niej nauczyłam się sztuki przyjmowania komplementów. Zamiast się krygować, lepiej powiedzieć „dziękuję” i się uśmiechnąć. Uśmiech wszystko załatwia. Ktoś powie: „Zakochana w sobie”. Nie. Tu nie chodzi …

jam34-307bfdb.jpg
width: 1167
height: 925

Nie każda kobieta chce walczyć o feminatywy. Maria Rotkiel tłumaczy, dlaczego
type: item
date: 2025-05-03T15:25:56.000Z
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Maria Rotkiel
subject: Viva! wywiad
description: W szczerej rozmowie Maria Rotkiel opowiada o własnym podejściu do feminatywów, kobiecej różnorodności i o chwili, w której naprawdę poczuła dumę z bycia kobietą
encoded: Każda z nas jest inna – w wyglądzie, wyborach, pasjach i potrzebach. O tym opowiada psycholog Maria Rotkiel w rozmowie z Beatą Nowicką. Przypominamy wywiad, który ukazał się w 4/2024 numerze magazynu VIVA!. – Psycholog czy psycholożka? Psycholog. – Kiedy Katarzyna Nosowska powiedziała w radiu, że nie jest entuzjastką feminatywów, została… skarcona. Przez kobiety, oczywiście. Nie podoba mi się słowo gościni i go nie używam. Uważam, że mam prawo. I ma pani prawo. Niestety mamy tendencje do przesadzania, do niepotrzebnego inwestowania emocji w sytuacje, które tego nie wymagają. Rozumiem kobiety, dla których feminatywy są ważne. I szanuję to. Ja mówię o sobie psycholog i czuję się z tym dobrze. Nie lubię słowa psycholożka. Jeśli funkcjonujemy i pracujemy w środowisku, w którym raczej nie doświadczałyśmy trudności z racji tego, że jesteśmy kobietami – jak w moim przypadku – nie mamy potrzeby zaznaczenia słowem psycholożka, gościni czy chirurżka, że jesteśmy kobietami. Natomiast znam historie kobiet, które były pierwszymi członkiniami rady nadzorczej czy prezeskami i potrzebowały tych określeń. To, że dla ciebie coś jest ważne, nie oznacza, że jest ważne dla innej osoby. Nie zmuszajmy kobiet, żeby stawały pod naszym sztandarem. – Kobiecość ma wiele odsłon, nie jest jednowymiarowa. Jesteśmy tak różne, jak nasze typy urody, osobowości, pasje, zdolności, wybory życiowe, potrzeby. Ja się spełniam jako matka, moja najbliższa przyjaciółka spełnia się zawodowo i nie chce mieć dzieci. Dajmy sobie przyzwolenie na tę różnorodność, nie bójmy się jej. Cudza inność nie dewaluuje naszych wartości. Po tych latach, kiedy musiałyśmy walczyć o podstawowe prawa dla siebie, wciąż jesteśmy w trybie walki i oczekujemy od innych kobiet, że będą walczyły z nami. Dziewczyny, więcej luzu, spokoju. Są obszary, gdzie nadal musimy być konsekwentne i nieustępliwe, ale nie warto kłócić się o feminatywy. To nas przede wszystkim konfliktuje. – Też tak uważam. Wróćmy na chwilę do źródła – pamięta Pani mom…

177510-9d9ad8f.jpg
width: 1500
height: 1000

Lidia Popiel i sztuka życia w prawdzie. O fotografii, kobiecości i spacerach po Warszawie
type: item
date: 2025-04-25T12:30:54.000Z
subject: Ludzie
description: Zatrzymuje czas, ale nie zatrzymuje się w miejscu. Lidia Popiel opowiada o sile autentyczności, magii codzienności i o tym, dlaczego warto mieć odwagę być sobą – także wtedy, gdy świat mówi inaczej.
encoded: Z fotografią związana od zawsze, z życiem — jeszcze bardziej. Lidia Popiel nie tylko zatrzymuje chwile w kadrze, ale też w codzienności, w której nadal potrafi dostrzec sens i piękno. Opowiadając o swojej codzienności, wędrówkach po Warszawie, dawnych fascynacjach literackich i spotkaniach, które zostają w pamięci na zawsze, snuje opowieść o istnieniu świadomym, uważnym, osadzonym w rzeczywistości, ale też wolnym od jej ograniczeń... Ostatnia publikacja na FB 1.11.2025 r. Lidia Popiel o uważności, kobiecości i wolności bycia sobą. Wywiad VIVA! – Uwieczniasz chwile? Notorycznie. Fotografia powstała po to, żeby zatrzymywać czas. Przechowuję wszystkie stare telefony. Od czasu do czasu do nich zaglądam. Setki zdjęć, tworzą kronikę życia. – „Fotografowanie nie jest wymyślaniem, lecz odkrywaniem. To sposób życia”, mówił legendarny Henri Cartier-Bresson. Zawsze byłaś blisko życia, które można poczuć, dotknąć. Wciąż przemierzasz Warszawę na piechotę? Nie robię tego codziennie, jak kiedyś, ale wciąż lubię wycierać bruki warszawskie. Warszawa to moje miasto. W latach 80. mieszkałam na Starówce, potem w Alejach Jerozolimskich, wszędzie chodziłam pieszo. Znam dużo przejść, wybieram drogę, która jest ładniejsza. Miałam ulubione szlaki: Centrum Wzornictwa Przemysłowego na Świętojerskiej, SARP na Foksal, kanciapa Roma przy Dworcu Centralnym, nasz punkt kontaktowy, gdzie można było znaleźć fotografów, Czudowskiego, Sobolewskiego. Często zaglądałam do Łazienek, czasami z aparatem fotograficznym, zawsze z książką. To był etap fascynacji literaturą iberoamerykańską: „Sto lat samotności” Márqueza, „Gra w klasy” Cortázara, ale też „Kocia kołyska” Vonneguta. Magiczne historie, które pozwalały uciec od PRL-owskiego syfu i zniewolenia. Łazienki były oazą, miałam tam swoje ławki, ulubione kawiarnie, Madame czy Na Rozdrożu, gdzie przesiadywali filmowcy. Pamiętam Le Petit Trianon na Piwnej, do którego przychodził Połomski w bladoróżowej koszuli i spontanicznie grał na fortepianie. Poszukiwało…

jam32-d413e2f.jpg
width: 1089
height: 863

Lidia Popiel po niemal 30 latach związku: „Wciąż znajduję w jego oczach zaskoczenie”
type: item
date: 2025-04-24T15:00:40.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Bogusław Linda
subject: Lidia Popiel
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Miłość, która nie potrzebuje codziennego potwierdzenia, przyjaźń, w której jest przestrzeń na zaskoczenie, i związek, który po niemal trzech dekadach wciąż daje poczucie świeżości – tak o relacji z Bogusławem Lindą mówi Lidia Popiel. W rozmowie z nami zdradza, co daje jej siłę, co ją wzrusza i dlaczego czasem dobrze jest „nie robić wszystkiego razem”.
encoded: W świecie mody, który coraz częściej stawia na autentyczność, Lidia Popiel jest sobą: zadbaną, świadomą kobietą, która podejmuje wyzwania na własnych zasadach. W jej życiu – zarówno zawodowym, jak i prywatnym – wciąż obecne są emocje, przestrzeń, partnerstwo i… zaskoczenie. Lidia Popiel o tym, jak pielęgnować miłość po latach. Wywiad VIVA! – Po pięćdziesiątce zaczęłaś drugie życie jako modelka. Sytuacja w czasach naszej młodości nie do pomyślenia. W wieku 23 lat usłyszałam, że to bardzo dużo dla modelki. Gdy skończyłam 27, wciąż mogłam udawać nastolatkę na pokazach, bo młodo wyglądałam. Czasy się zmieniły, świat mody również. Kiedy Maciek Cejrowski zaproponował mi pracę modelki w agencji Selective, podskoczyłam z radości. Wow! Ktoś chce mnie zatrudnić z powodu… wieku! Mam 65 lat i nie muszę wyglądać młodziej. Nie muszę majstrować przy zmarszczkach ani siwych włosach. Nie stoi nade mną armia ludzi, którzy mówią, że mam obciąć włosy, zafarbować odrosty, wyprasować skórę, nie przyznawać się do wieku i nie używać ostrej szminki. Urodziłam się z genem oporu przeciwko robieniu czegoś tylko dlatego, że ktoś mi każe. Lubię być zadbana, fajnie się ubrać, ale chcę być – i jestem – sobą. Jest rynek, jest praca, ja decyduję, czy ją wziąć. Mogę utyskiwać, że nie mam już 20 lat, albo podjąć wyzwanie. [...] – Przeglądasz się w oczach męża? Nie przeglądam się, ale czasami pytam: „Te buty czy tamte buty?” (śmiech). – Nadal szukasz jego akceptacji? Jesteście razem prawie 30 lat… Chyba nawet więcej. Lubię być zaakceptowana, ale nie muszę tego czuć każdego dnia. Myślę, że wciąż jest między nami mnóstwo pozytywnych uczuć i energii. Przyjaźnimy się, możemy na siebie liczyć. Tym, co chciałabym odnaleźć – i co znajduję w oczach męża – jest zaskoczenie. Uwielbiam to uczucie, kiedy widzę, że jest zaskoczony (śmiech). – A kiedy mąż zaskoczył Ciebie? Dzisiaj rano. Od jakiegoś czasu z powodu problemów z kręgosłupem nie chciał daleko latać, a dzisiaj rano powiedział: „Może wybierzmy się w jakąś…

jam28-2afaf0e.jpg
width: 1089
height: 863

Jest dla niej wzorem siły i niezależności. Lidia Popiel otwiera się na temat relacji z mamą: "Patrząc na nią, budowałam swoje życie"
type: item
date: 2025-04-23T16:49:18.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: Lidia Popiel
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Fotografka, modelka, żona i matka. Jej znaki rozpoznawcze: klasa, naturalność, niezależność. W wieku 65 lat Lidia Popiel robi oszałamiającą karierę w modelingu. W rozmowie z VIVĄ! mówi o niezależności i macierzyństwie. Dzieli się z nami swoim doświadczeniem, siłą oraz wolnością wyniesioną z rodzinnego domu
encoded: W dowodzie ma nazwisko Linda. Lidia Linda czy Lidia Popiel – zawsze jest sobą. W wieku 65 lat robi karierę w modelingu, jakiej nie miała, gdy była 25-latką. Fotografka, która odkrywa piękno tam, gdzie pozornie go nie ma. Jej znaki rozpoznawcze: klasa, naturalność, niezależność. Co zdradza Beacie Nowickiej w rozmowie z VIVĄ!? Lidia Popiel wspomniała o rodzinnym domu. Wiele zawdzięcza ukochanej mamie, która zaszczepiła w niej odpowiedzialność za siebie i innych. "Zawsze umiała pochylić się nad drugim człowiekiem, wsłuchać w jego historię, pomóc, ale nigdy się nie wtrącała. Nie oceniała, starała się zrozumieć. Dziś ma 90 lat, jest w dobrej formie", mówi. Wspomina też o ukochanej córce, Aleksandrze Lindzie. Lidia Popiel wiele zawdzięcza mamie. Tak mówi o sile, którą wyniosła z rodzinnego domu. Wywiad VIVY! Znamy się od lat, jesteś uosobieniem łagodności i spokoju. Wściekasz się, waląc pięściami w kierownicę pod mostem? To nie ja. To Liza Minnelli w filmie „Kabaret” Boba Fosse’a. Oczywiście też się złoszczę. Nieraz kopałam w przedmioty i wrzeszczałam, ale robię to coraz rzadziej. Z doświadczenia wiem, że to, na co wrzeszczymy, nie jest istotne. Nie warto „płakać nad rozlanym mlekiem” czy „kopać się z koniem”. Wolę odpuścić i dzięki temu poprawiać sobie jakość życia. O czym teraz marzysz? Nie wiem, co to są marzenia. Co znaczy marzyć? Wyobrażać sobie to, czego się pragnie. Rozmyślać o rzeczach przyjemnych, często nierealnych. Dla mnie to słowo zawsze dziwnie brzmiało. Owszem, całe życie czegoś pragnęłam, chciałam gdzieś pojechać, zamierzałam coś zrobić. No i co? Część mi się udała, część nie i musiałam się w tym odnaleźć. Marzenia są formą szantażu, któremu nie uległam. Wymyślono je po to, żebyśmy się łudzili, że coś będziemy mieć. Tyle że kiedy tego nie mamy, żyjemy w rozczarowaniu, że czegoś nam brakuje. Mnie niczego nie brakuje. Podobno ludzie bez marzeń są smutni. W takim razie jestem strasznie smutną osobą (śmiech). Jesteś – i zawsze byłaś – wolna wewnętrznie. Miałam…

jam26-d1c4c57.jpg
width: 1089
height: 863

Stylistka wspomina pierwsze spotkanie z Holoubkiem: „Skubię go po tej jego szyi...”
type: item
date: 2025-04-21T13:30:01.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
description: Anna Tyślerowicz pracowała z największymi gwiazdami
encoded: Stylistka, dekoratorka, projektantka wnętrz. Jej talent i wyobraźnia nie mają granic. Pracowała z gwiazdami i najlepszymi fotografami. Mówi: „Przygotowanie wnętrza do zdjęcia i »do życia« to dwie różne historie”. Anna Tyślerowicz zabiera Beatę Nowicką na wycieczkę do zaczarowanego świata. Przypominamy wywiad, który ukazał się w 21/2024 numerze magazynu VIVA!. – Jakim cudem studentka drugiego roku filologii polskiej znalazła się na planie filmu Wojciecha Hasa? Wypowiedziałam marzenie i ono się spełniło. Jestem z Łodzi, w czasach mojej młodości wydawało mi się, że wszystko, co najlepsze, kręci się wokół filmówki. Cudowni chłopcy, piękne dziewczyny, dostęp do filmów zakazanych przez cenzurę – bańka w szarej komunie. Na reżyserii – razem z Pawłem Edelmanem i Władkiem Pasikowskim – studiował mój chłopak, który później został moim mężem. Na planach filmowych przewijało się mnóstwo znajomych, a wytwórnia była blisko miejsca, gdzie mieszkałam. Chodziłam do pracy przez park. Przy filmie Hasa znalazłam się pod skrzydłami genialnej kostiumografki Magdy Tesławskiej. Historia kina polskiego, a ja bez żadnego przygotowania, no chyba że za takie uznamy wrodzone talenty każdej łodzianki do szycia. Uważam, że my te zdolności mamy w DNA. Magda była wybitna, mogłabym o niej gadać godzinami: o tym, jak przygotowywała się do filmów, jak zgłębiała całą warstwę historyczną i wszelką dostępną wiedzę o materialnych szczegółach. Jej życie to materiał na książkę, no ale pierwszego dnia posłała mnie na minę. – Opowiedz! Musiałam zmierzyć ubrania przygotowane dla Gustawa Holoubka. Na jego widok nogi mi się ugięły, ręce zadrżały i tymi trzęsącymi się łapami próbowałam zapiąć mu spinką sztywny kołnierzyk na fiszbinach, film był kostiumowy. Skubię go po tej jego szyi – chyba nawet szczypię – aż Gustaw w końcu westchnął i mówi tym swoim magnetycznym głosem: „Kiedy rano z sypialni ojca dochodziło takie gromkie »kurwa mać!«, wiedziałem, że właśnie zapina kołnierzyk” (śmiech). Byłam asystentką Magdy j…

jam9-ba36c47.jpg
width: 1333
height: 2050

„Za wzór ojca bym go nie dał” – Jacek Dubois szczerze o swoim tacie. Mimo tego był dla niego najważniejszy
type: item
date: 2025-04-21T11:28:23.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
description: Adwokat i pisarz o rodzinnych relacjach
encoded: Adwokat z powołania. Jacek Dubois już od dziecka wiedział, że chce bronić innych na sali sądowej. Choć bez ogródek mówi, że jego ojciec Maciej nie był ideałem rodzica, lepszego nie mógł sobie wymarzyć. Był jego największym autorytetem i inspiracją. W niezwykłej i szczerej rozmowie z Beatą Nowicką mówi o swojej drodze od prawa karnego do... pisarstwa. Poznaj jego sekrety. Jacek Dubois o swojej karierze i reakcji ojca – Jak ojciec zareagował, kiedy usłyszał, że wybrał Pan prawo? Starał się wybić mi to z głowy. Miał świadomość, że jest to zawód, który – jeśli wykonuje się go na głębokim poziomie zaangażowania – niszczy wszystko inne: rodzinę, życie osobiste, bliskie relacje. Ojciec miał wielki intelekt, był postacią charyzmatyczną i… fatalnym ojcem. Wzór człowieka, za wzór ojca bym go nie dał. Nie miał na to czasu, ale lepszego dla siebie bym nie wyśnił. Był najważniejszą postacią w moim życiu. Z doświadczenia wiedział, że można stać się ofiarą własnej pasji zawodowej. Poza tym zdawał sobie sprawę, że to jest bardzo ciężka robota, często niebezpieczna, nie tylko przez obcowanie z wydarzeniami kryminalnymi, ale też relacje z prokuraturą, w kontrze do państwa, w walce z państwem. Zniechęcał mnie, ale nie na poważnie. Uznał, że jego obowiązkiem jest mnie ostrzec, żebym potem nie miał pretensji, że nikt mnie nie uprzedził. – A miał rację? Miał sto procent racji, bo tak naprawdę prawo zniszczyło wszystkie rzeczy obok. Nie byłem w stanie stworzyć dzieciom modelowej rodziny. Moje życie osobiste jest pięknym chaosem. Moje dzieci z różnych związków na tej pasji ucierpiały. Mam dziesiątki niezrealizowanych różnych pomysłów. Cena była olbrzymia, ale z perspektywy czasu uważam, że było warto ją zapłacić. Zawsze swoją egzystencję zawodową wyobrażałem sobie jako twórczość intelektualną, przekazywanie myśli, poglądów. Mógłbym się realizować jako mówca sądowy albo jako polityk. W młodości poznałem profesora Bronisława Geremka – ojca mojego przyjaciela – który mnie fascynował. Ważąc te…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/04/175836crop3073-6f92784-e1745063264763.jpg
width: 842
height: 1093

Prawniczy ród z tradycjami i tajemnicami. Jacek Dubois zdradza, co ukrywali jego przodkowie
type: item
date: 2025-04-20T09:27:10.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
description: To niezwykła opowieść o sile, pasji i miłości
encoded: Znakomity adwokat, wręcz „skazany” na prawo karne – po ojcu Macieju. Pisarz. Miłośnik i znawca smaków życia, jak przystało na potomka Francuza Charles’a Dubois. Jacek Dubois w fascynującej rozmowie opowiada Beacie Nowickiej o swoich korzeniach, przeznaczeniu, zbrodni i karze oraz pisarskiej pasji. Jacek Dubois o historii rodziny. Dziadek był bohaterem i legendą Beata Nowicka: Historia polskiej linii rodziny Dubois zaczyna się… Jacek Dubois: …w 1812 roku, kiedy Charles August, oficer armii napoleońskiej, walczy w Rosji. W czasie zimowego odwrotu spod Moskwy zostaje ranny. Nie wraca z Wielką Armią do Francji, tylko leczy się w polskim dworku drobnej szlachty, poznaje dziewczynę, zakochuje się i zostaje. Jego syn ma na imię Mikołaj, wnuk – Mieczysław. Mój pradziadek. Wielki państwowiec i radca prawny związany z warszawską Kasą Przemysłową. Marzy, żeby tradycja była kontynuowana. Niestety trafia na syna o niepokornym sercu, czyli Stanisława Dubois, mojego dziadka, który dorasta wraz z odzyskującą niepodległość Polską. Na jednym z wieców poznaje przemawiającego Norberta Barlickiego z PPS-u. Jak jego mistrz zostanie socjalistą. Na ochotnika jedzie bić się w I powstaniu śląskim, walczy w wojnie polsko-bolszewickiej, w III powstaniu śląskim. W wolnej Polsce zostaje społecznikiem, sekretarzem redakcji „Robotnika”, wkracza w politykę, jest posłem. Siedzi w więzieniu w Brześciu. A jednocześnie słynie ze swojej miłości do życia, wieców, bankietów, kobiet. Dla prawa jest stracony. Czytaj także: Einstein nazywał ją wybitnym naukowcem, o ich relacji wiedział mało kto. Wprost mówił, że Skłodowska była jego darem – Na szczęście w 1933 roku rodzi się syn Maciej, Pana ojciec, który zostanie wybitnym prawnikiem, choć Pana dziadek tego nie zobaczy. Po wybuchu wojny jest w batalionach samoobrony, po powrocie do Warszawy przechodzi do konspiracji. Ma ciekawy epizod. Kiedy wysłannik rządu tymczasowego Jan Karski zostaje zrzucony do Warszawy, między innymi spotyka się z moim dziadkiem, w ar…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/04/175852crop3073-d9a43e9-e1745062087349.jpg
width: 726
height: 613

"Czułam się rozliczana za mój wiek", mówi. Dziś Agata Młynarska żyje po swojemu i bez kompromisów
type: item
date: 2025-04-12T08:30:27.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: Agata Młynarska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: "Długo miałam poczucie niewykorzystanego potencjału, nie wierzyłam w siebie"
encoded: Ma na swoim koncie niesamowite osiągnięcia w życiu zawodowym. W mediach jest obecna od 35 lat. W rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY!, Agata Młynarska mówi, że uważa to za swój największy sukces. Jednak przez długi czas towarzyszyło jej przekonanie, że nie wykorzystuje w pełni swoich możliwości. Brakowało jej wiary w swoje możliwości. "Długo miałam poczucie niewykorzystanego potencjału, nie wierzyłam w siebie", wyznała. Pamięta moment, który był przełomem. "To się zmieniło, kiedy zrozumiałam, że ludzie z syndromem DDA są znakomitymi pracownikami – niczego dla siebie nie chcą, zrobią wszystko, o co się ich poprosi, a nawet więcej. Pamiętam, jak zostałam producentką wielkiego show dla Polsatu – „Światowe rekordy Guinnessa”. Program realizowany był we Włoszech. Największe wrażenie zrobiła na mnie gospodyni tego show – gwiazda Barbara D’Urso. Gdy ją poznałam, miała 56 lat. Królowa włoskiej telewizji. Zachwyciły mnie jej uroda i pewność siebie. Inteligencja, błysk w oku – czyli to, co moim zdaniem jest najbardziej sexy. Atmosfera adoracji kobiecości, komplementowania na każdym kroku udzieliła mi się natychmiast. Czułam, jak się prostuję, jak się uśmiecham. Leciałam do pracy na skrzydłach. Włosi z planu zdjęciowego witali mnie słowami: „Che bella bionda Polacca!”. To nie był podryw. To inne kody kulturowe. Zrobiły swoje. Tak mało i tak dużo zarazem. Miałam 47 lat. I czułam, że… najlepsze właśnie jest przede mną", opowiadała. Agata Młynarska w niezwykle szczerej rozmowie opowiada też o walce ze stereotypami i tematach tabu. W przeszłości czuła się rozliczana za swój wiek. Nie było w niej zgody na niesprawiedliwość w postrzeganiu kobiet 50+ i ocenianiu tego, co robią czy jak żyją. Postanowiła je więc wspierać. Wspomina o Polkach, które z sukcesem przełamywały stereotypy. "Pokazywały, że można być superatrakcyjną babcią, zaczynać życie od nowa – na wysokich obrotach i obcasach, a przede wszystkim na własnych warunkach. Cieszę się, że mogłam im oddać głos w swoich programach w …

jam5-9b74060.jpg
width: 1333
height: 2050

Agata Młynarska o mężu Przemysławie: „Potrafimy pięknie się różnić”. To przy nim odnalazła spokój i spełnienie
type: item
date: 2025-04-10T12:01:35.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Wywiady VIVY
subject: Agata Młynarska
subject: związki
description: „Zobaczyłam w Przemku mężczyznę, z którym chciałam spędzić resztę życia” mówiła VIVIE!
encoded: Poznali się, gdy obaj byli już dojrzali i po różnych przejściach. Agata Młynarska odnalazła jednak przy swoim trzecim mężu to, czego brakowało jej całe życie. W najnowszej rozmowie z Beatą Nowicką z VIVY! dziennikarka wyznała: „Nauczył mnie też wyjątkowo trudnej umiejętności – odpoczynku i odpuszczania rzeczy, które nie są ważne”. Tak opowiadała o swoim ukochanym partnerze oraz bliskich w wyjątkowym wywiadzie z okazji swoich 60. urodzin! Agata Młynarska o relacjach z trzecim mężem oraz o życiu rodzinnym. Wywiad VIVA! Dobrze Ci było w nowym wcieleniu? Agata Młynarska: Cudownie. Wróciłam do Polski, a mój stylista, który szykował stylizacje do nowej ramówki Polsatu, powiedział: „Wreszcie dojrzałaś do tego, żeby zdjąć te swoje worki pokutne. Mam dla ciebie coś wystrzałowego”. I przyniósł mi sukienkę, jakiej nigdy wcześniej nie nosiłam. Mini. Dekolt. Do tego wysoki obcas. Blond lok. To był przełom. Stanęłam przed lustrem i… zobaczyłam w sobie Baśkę D’Urso. I bardzo mi się to spodobało. Byłam gotowa na tę zmianę. Oraz na nową miłość. Minęło kilka lat, zanim spotkałam Przemka. Ale potrzebowałam tego czasu, żeby się rozgościć w nowej sobie. Kiedy podszedł do mnie na jubileuszu 20-lecia Polsatu, miałam przeczucie, że to będzie mój mąż. Zobaczyłam w Przemku mężczyznę, z którym chciałam spędzić resztę życia. Zobacz też: Musiała zwolnić, zweryfikować plany. Agata Młynarska szczerze o chorobie: „Wylądowałam na długo w szpitalu i przyszedł czas na kolejny rachunek sumienia” Z tych wszystkich przymiotów, które posiada, co jest dla Ciebie najcenniejsze? To, że po prostu mnie kocha. Jest cierpliwy, wyrozumiały, lojalny. Uwielbiam jego poczucie humoru, dystans, ironię i błyskotliwą inteligencję. Nieustająco motywuje mnie do rozwoju. Zawsze stoi po mojej stronie, mam więc obok siebie człowieka, na którym mogę polegać. Nauczył mnie też wyjątkowo trudnej umiejętności – odpoczynku i odpuszczania rzeczy, które nie są ważne. Oczywiście – jest masa rzeczy, które nas złoszczą, ale potrafimy …

jam4-f60459e.jpg
width: 1167
height: 925

Musiała zwolnić, zweryfikować plany. Agata Młynarska szczerze o chorobie: „Wylądowałam na długo w szpitalu i przyszedł czas na kolejny rachunek sumienia”
type: item
date: 2025-04-09T11:04:36.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: Agata Młynarska
subject: choroby gwiazd
subject: magazyn VIVA!
subject: zdrowie
description: „Zaczęły mnożyć się diagnozy…”
encoded: Agata Młynarska udzieliła nam wyjątkowego, urodzinowego wywiadu. W rozmowie z Beatą Nowicką dziennikarka odkrywa tajemnice swojego życia. "Mam w sobie optymizm i radość, które pozwalają mi zachować entuzjazm do wszystkiego, czym się zajmuję. Tata mówił o mnie „córka ognipiórka”, bo uważał, że się „podpalam”. Nigdy nie jestem znudzona życiem", wspomina. Agata Młynarska w poruszających słowach wspomina też trudny czas choroby. Kilka lat temu lekarze zdiagnozowali u niej chorobę Leśniowskiego-Crohna. Niestety, z czasem do jej problemów zdrowotnych dołączyły kolejne schorzenia. Agata Młynarska może liczyć na ogromne wsparcie rodziny, dzięki nim stała się silniejsza. Głośno mówi o swoich problemach ze zdrowiem, a niedawno stworzyła też fundację „Zdrowie bez tabu”. "Chcę oddać z nawiązką to, co dostałam. Wiem z własnego doświadczenia, jak ogromne są potrzeby pacjentów, jak konieczna jest edukacja i wsparcie", dodaje. Agata Młynarska o problemach zdrowotnych Agata Młynarska: Podczas różnych spotkań z kobietami w całej Polsce czułam, jak niesie mnie fala naszej siły. Że to, co robię, ma sens. Potrzebowałyśmy uwierzyć w siebie, w możliwość zmiany, w prawo do własnych wyborów. I wszystko było dobrze, aż… poważnie zachorowałam. Lekarze mówili, że wiele kobiet właśnie w moim wieku zapada na choroby autoimmunologiczne. Pracujemy na nie latami. Nie słuchamy sygnałów ciała. Spuchnięty brzuch? Bezsenność? Ból? „Wezmę tabletkę i przejdzie”, powtarzamy sobie. Też tak myślałam. I to był błąd. Zaczęły mnożyć się diagnozy… Crohn, astma, AZS, spondyloartropatia, fibromialgia. Wylądowałam na długo w szpitalu i przyszedł czas na kolejny rachunek sumienia. Trzeba było zwolnić, zweryfikować plany. Wyszłaś z tego, to jest najważniejsze. Wychodzę cały czas. By lepiej radzić sobie z chorobą, wróciłam na terapię. Teraz czuję się świetnie, jestem dobrze leczona, rozumiem, co mi jest i dlaczego. Cieszę się każdym dniem. Bez uporu i bez wsparcia bliskich nie dałabym pewnie rady. Przemek w najtrudni…

jam8-47bd12b.jpg
width: 1167
height: 925

Los nie podarował jej tej przyjaźni w prezencie. Agata Młynarska z determinacją odbudowywała relację z byłym mężem
type: item
date: 2025-04-08T12:05:04.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Agata Młynarska
subject: Historia miłości
subject: historie miłosne
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: "Mieliśmy poczucie przegranej"
encoded: Wojciech Młynarski pisał: „Memu ciału wystarczy trzydzieści sześć i sześć, mojej duszy potrzeba znacznie więcej”. Agata Młynarska mówi: „Ze wszystkich piosenek taty te słowa najbardziej oddają to, jaka jestem. Mam w sobie optymizm i radość, które pozwalają mi zachować entuzjazm. Nigdy nie jestem znudzona życiem”. Wyjątkowa opowieść na 60. urodziny! Agata Młynarska o relacjach w rodzinie po rozwodzie. Wywiad VIVA! – Swoją dorosłość zaczęłaś wcześnie – zaręczyłaś się w wieku 18 lat, wkrótce zostałaś mamą. Co wiedziałaś wtedy o życiu? Nic. Ani o życiu, ani – co gorsza – o sobie. Pamiętam, jak leżałam na łóżku i uczyłam się biologii, Leszek siedział przy biurku w moim pokoju, czytał coś. Byliśmy nieprzyzwoicie grzeczni. Po godzinie 22 Leszek wrócił do siebie, a moja mama, tonem nieznoszącym sprzeciwu, zaprosiła mnie do kuchni. Siedzieli z tatą. I się zaczęło: „Co ty sobie wyobrażasz? Chłopak o tej porze w twoim pokoju? Kim on jest?”. A ja: „Jak to kim?! To Leszek, znacie go od dwóch lat!”. Nie mieściło im się w głowie, że możemy siedzieć tak późno razem pod jednym dachem – bez ślubu. A ja nie potrafiłam tego zrozumieć. [...] ZOBACZ: Agata Młynarska wspomina ojca w 8. rocznicę jego śmierci. Emocjonalne wyznanie na wizji – Rozwód poturbował Cię emocjonalnie? Beata Tyszkiewicz, z którą przeprowadziłam wiele ważnych rozmów o życiu, powiedziała mi kiedyś: „Ważniejsze od tego, za kogo wychodzisz za mąż, jest to, z kim ewentualnie będziesz się rozwodzić. Jak jesteś zakochana, nie widzisz tych cech, które potem mogą wszystko utrudniać lub ułatwiać”. W przypadku Leszka to się sprawdziło – pokazał klasę. Nikt zresztą nie wierzył, że się rozwodzimy. Oczywiście rozwód zostawił ślady. Na dzieciach. Na nas obojgu. Mieliśmy poczucie przegranej. – Miałaś 28 lat! Dwójkę dzieci i wrażenie, że wszystko, co dobre, już się skończyło, że jestem starą kobietą, zmęczoną życiem i odpowiedzialnością. Wyszłam za mąż jako „dziecko”, rozwodziłam się jako „starsze dziecko”. Dopiero za Przemka wyszła…

jam10-5b8664c.jpg
width: 1167
height: 925

Żeby pomagać ludziom, sam musi być najlepszą wersją siebie. Wojciech Eichelberger ujawnia nam swoje tajemnice
type: item
date: 2025-03-13T15:33:17.000Z
subject: Magazyn VIVA
subject: magazyn VIVA!
subject: psychologia
description: Wspomina o wzorcach, które wyniósł z domu
encoded: Charyzmatyczny psycholog i terapeuta. Uważny obserwator świata. „Gdybym miał rozstrzygać dylemat, co trzeba najpierw poznać: świat czy siebie, zdecydowanie opowiadam się za tym, że najpierw trzeba poznać siebie”. Wojciech Eichelberger w inspirującej rozmowie z Beatą Nowicką. Wojciech Eichelberger o szczęściu i życiu prywatnym Czuje się Pan szczęśliwym mężczyzną? Czy to najważniejsza rzecz, jaką chcieliby wiedzieć czytelnicy VIVY!? Myślę, że chcieliby wiedzieć, jaki jest stan ducha charyzmatycznego speca od pomagania. Aby pomóc innym, musi się Pan utrzymać w dobrej formie, a jest Pan… tylko człowiekiem. Aż człowiekiem (śmiech). No tak, pomaganie innym ludziom zobowiązuje terapeutę do tego, żeby być – w miarę możliwości – najlepszą wersją samego siebie. Robię wszystko, co trzeba: dbam o sensowny tryb życia, nie pracuję więcej, niż mogę. To jest trudny aspekt tej pracy, bo wielu terapeutów się przeciąża. Z jednej strony z wewnętrznej potrzeby bycia pomocnym, ale też często ze względu na złudzenie, że jesteśmy nadmiernie ważni i kontakt z nami jest niezbędny, by ktoś mógł żyć dalej ze swoimi problemami. Więc czasami ta praca przekracza pojemność emocjonalną terapeuty. Bardzo ważne jest wtedy odreagowanie. Trzeba te negatywne emocje wybiegać, wypływać, wychodzić, wytańczyć… Można też wyspowiadać się przed psychoterapuetą. Rozmawiamy w Pana gabinecie. Jakie najtrudniejsze pytanie Pan tu usłyszał? Ludzie, którzy tu przychodzą po pomoc, raczej nie pytają. A nawet jeśli pytają, to terapeuta od razu odbija piłeczkę: „A dlaczego pan/pani o to pyta?”, żeby sięgać głębiej. Terapeutów nie interesują pytania, tylko oświadczenia, bo wtedy otwiera się możliwość głębszej rozmowy. Wracając do pytania – ludzie przychodzą z problemami z emocjami i zachowaniami oraz z problemami w związkach. Od kilku lat dominuje lęk, smutek, agresja, depresja i wypalenie. TYLKO W VIVIE!: Odniosła sukces, jest jedną z najbardziej cenionych polskich projektantek. „Ja kobiety ubieram, nie przebieram…”, mów…

wojciechdwa2-ecb519b.jpg
width: 933
height: 740