VIDEO VIVY!

Ich związek powinien nosić status „to skomplikowane”...

Roman Paszke szczerze o małżeństwie z żoną młodszą o 33 lata

Olga Figaszewska 6 grudnia 2018 17:25

Łatwiej jest być ojcem, gdy ma się 30 czy 60 lat? Czy denerwują go pytania, czy jest dziadkiem swojego syna? Trzy lata temu został ojcem. Eryk zmienił jego życie. Słynny żeglarz, Roman Paszke w szczerej, pełnej humoru i dystansu rozmowie z Katarzyną Piątkowską opowiedział również o swoim małżeństwie! Czy z żoną, Magdą dzielą wspólne pasje? Co mówi o ukochanej?

Roman Paszke o małżeństwie

Zadziwiasz wszystkich – trzyletnie dziecko, żona młodsza o 33 lata.

Rzeczywiście ludzie się dziwią. Głównie Magdzie, że zdecydowała się na życie ze starszym facetem. Ale to nie denerwuje jej tak bardzo, jak sugestie, że mąż coś załatwi. Ona przecież ma swoje życie zawodowe i wszystko, co robi, co osiągnęła i czego się nauczyła, zawdzięcza tylko sobie. Zresztą jej świat zawodowy jest dla mnie bardzo odległy.

Jak bardzo?

Do tej pory pracowała w Norwegii w firmie zajmującej się wyposażaniem statków w sprzęt nawigacyjny.

 To jednak jakiś wspólny mianownik jest.

Malutki (śmiech).

Ona też kocha żeglowanie tak jak Ty?

Byliśmy parę razy na jachcie. Wyczarterowanym jachtem popłynęliśmy w rejs po Chorwacji. Mój katamaran na podróże poślubne się nie nadaje. Na pływanie pomiędzy chorwackimi wyspami też nie bardzo. Nawet bym się dobrze nie rozpędził, a już bym był na kolejnej. Poza tym na bardzo ciasnych akwenach obsługa tej łódki przez jedną osobę jest niemożliwa, a przecież oprócz pary młodej w podróży poślubnej nikt inny nie jest potrzebny (śmiech). A poza tym… raz Magda płynęła ze mną w dłuższy rejs.

Dla niej dłuższy, bo trzy i pół doby. Z Las Palmas do Lorient na Biskajach. Płynęliśmy dość szybko, wiał boczny wiatr, średnia fala wynosiła około dwóch metrów i Magda to odchorowała. Ale znalazła plusy. Okazało się, że schudła pięć kilogramów. Zaczęliśmy się z Adamem Skomskim, także skiperem, zastanawiać, czy nie warto zacząć organizować rejsów odchudzających. Trzy dni i pięć kilo mniej gwarantowane (śmiech).

Wasz związek powinien nosić status „to skomplikowane”. Ona w Norwegii, Ty w Polsce. Ona na lądzie, Ty na morzu.

Właśnie dlatego, jak urodził się Eryk, postanowiliśmy, że musimy coś zmienić. On nie może przecież każdego weekendu spędzać w samolocie. Kilka miesięcy temu podjęliśmy decyzję, że nie zamieszkamy na stałe w Norwegii.

Nie chciałeś tam zamieszkać?

To jest piękny kraj, ale na dwa tygodnie. O piątej po południu wychodzisz w Oslo na ulicę i spotykasz, jak dobrze pójdzie, kilka osób. Jest dość smutno i ciemno, szczególnie jesienią i zimą. Nie dziwię się, że wikingowie wyruszali na podbój innych części świata. Pod wieloma względami jest to fantastyczny kraj – socjal, opieka nad dziećmi, podejście do ludzi w pracy. W Polsce sporo wody w Wiśle upłynie, zanim dojdziemy do takiego etapu. Jednak jest coś ważniejszego od tego wszystkiego – rodzina. Najważniejsze jest, żebyśmy byli razem. My bardzo długo żyliśmy w związku na odległość. Magda przylatywała z Norwegii na weekendy, ja często pływałem, bywałem w Warszawie, organizując różne projekty. Jak już się spotykaliśmy, to bardzo się sobą cieszyliśmy, czego efektem jest Eryk (śmiech).

Gdy okazało się, że Magda jest w ciąży, ucieszyłeś się czy wystraszyłeś?

Muszę przyznać, że byłem mocno zaskoczony. A nawet trochę wystraszony.

Zaskoczony? Musiała Ci się po głowie kołatać myśl, że dużo młodsza kobieta może jednak chcieć mieć dzieci.

Spodziewałem się takiego obrotu spraw, co nie zmienia faktu, że cały czas wydawało mi się, że mnie to nie dotyczy. Przestałem się bać, bo przecież nie będę się bał w nieskończoność, przeszedłem ewolucję i teraz nie wyobrażam sobie życia bez mojego syna.

Jaka jest różnica pomiędzy ojcostwem dzisiaj a dawniej?

Moja córka, Ania, jest starsza od Eryka o… 33 lata. Teraz jest tak, jakbym znalazł się w zupełnie innym życiu. Kiedy Ania się urodziła, to było zupełnie naturalne. Miałem żonę, byłem młody i to było oczywiste, że zaraz pojawi się dziecko. Tylko że zdecydowanie mniej czasu poświęcałem Ani niż teraz Erykowi. Za komuny mieliśmy naprawdę dużo zmartwień. Na przykład jak zdobyć pralkę. W moim maluchu, na wielkim mrozie, całą noc czekałem pod sklepem, bo rzucili tylko 11 pralek, a ja byłem dziewiąty w kolejce.

Całą noc się modliłem, żeby nie zamarznąć i żeby dla mnie nie zabrakło. Jak już ją kupiłem, to w naszym życiu nastąpił ogromny przełom (śmiech). To były też czasy, kiedy do dzieci miało się zupełnie inne podejście. Przede wszystkim się pracowało bardziej regularnie w państwowej firmie. A dziecko… chodziło do przedszkola. Teraz jest inaczej. Ludzie chcą poświęcać czas dzieciom. I mimo tego, że teraz jestem o tyle lat starszy, mam na to chyba więcej siły niż kiedyś. I więcej czasu, żeby z nim być.

Kiedyś chodziłem do pracy w stoczni na szóstą rano, wracałem około 16, miałem mało czasu dla Ani. Poza tym chyba byłem częściej zmęczony. Dzisiaj jak trzy dni jestem w Warszawie, to po powrocie do Gdańska mam dla Eryka kilka dni. Nie widujemy się regularnie z powodu mojej nietypowej pracy, ale jak już jestem, to na dłużej. Do czasu, aż Magda nie pozamyka spraw w Norwegii, często jesteśmy z Erykiem sami. I super nam się przebywa razem. Eryk ma różne pasje. Ostatnią są latarnie morskie polskiego wybrzeża. Nigdy nie myślałem, że latarnie, które dobrze znam tylko z morza, poznam dzięki Erykowi od lądu. Gdy zwiedzaliśmy gdańską starówkę, zobaczył Bazylikę Mariacką i starał się mnie namówić na wejście na tę „latarnię”. Teraz już wie, że to bazylika i ma do samego szczytu 409 stopni, a latarnia w Gąskach tylko 225. Jak widzisz, ojciec musi się napracować na spacerach (śmiech).

Podobno każdy mężczyzna marzy o synu.

Ten mały człowiek zrobił ogromny przewrót w moim życiu. Ale nigdy o synu nie marzyłem. Ania była i jest bardzo ważna. Może ja jestem nietypowym mężczyzną (śmiech)?

(...)

Chciałbyś, żeby Twój syn został żeglarzem?

Wolałbym, żeby został piłkarzem. Tam są większe pieniądze (śmiech). Ale nieważne, kim będzie. Ważne, żeby był szczęśliwy i realizował swoje marzenia. Ma jednak małe szanse, żeby nie zostać żeglarzem. Ma dopiero trzy lata, a już umie wiązać węzeł ratowniczy. I powiem jak on – teraz stanowimy „superteam”.

Co jeszcze w nowym numerze 24/2018?

Dorota Wellman o tym, jak przełamywać stereotypy i czuć się dobrze ze sobą! Tomasz Karolak mówi, że przeszedł „przemianę wewnętrzną”. Co ma na myśli? Michelle Obama właśnie wydała książkę, w której zdradza sekrety Białego Domu, a także te dotyczące życia rodzinnego i intymnego. Pięćdziesiąt twarzy autorki polskiego „Greya”. Czy Blanka Lipińska lubi seks, z kim sypia i co znaczyli w jej życiu... zawodnicy MMA? A także: Viva! Photo Awards rozstrzygnięty. Mamy zwycięzców prestiżowego konkursu VIVY! promującego polskich fotografów.

Dorota Wellman, Viva! 24/2018, OKŁADKA
Fot. MARTA WOJTAL
Roman Paszke z synem Erykiem, Viva! 24/2018
Fot. Agnieszka Kulesza i Łukasz Pik
Roman Paszke z synem Erykiem, Viva! 24/2018
Fot. Agnieszka Kulesza i Łukasz Pik

Wideo

Te kultowe filmowe kwestie Jerzego Stuhra przeszły do historii! Też je uwielbiasz?

Polecamy

Top

Magazyn VIVA!

Bieżący numer

Dorota Wellman w naprawdę mocnej rozmowie z Aleksandrą Kwaśniewską!